“να κρατιόμαστε όσο γίνεται πιο όρθιοι..”

Αλήθεια τι νόημα έχει να γονατίζουμε και να σερνόμαστε για να εξευμενίσουμε τις .. «αγορές»; Να κυνηγάμε το «επίδομα» και τις «αποδείξεις» που εκπίπτουν από την εφορία και που στην πραγματικότητα αποδεικνύουν την έκπτωση της ίδιας μας της ύπαρξης; Ο Κώστας Αξελός ίσως έλεγε ότι όλα αυτά μπορεί να μην έχουν νόημα, να μην είναι ούτε και παράλογα αλλά να ξετυλίγονται σαν ένα πλανητικό παιχνίδι όπου ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ο μεγάλος παίχτης και συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά είναι και ο μεγάλος «εμπαιζόμενος»..

Στη μνήμη του Κ. Αξελού, που κηδεύεται αύριο στο Παρίσι, παραθέτω μια σύντομη περιγραφή της σκέψης του με τα ίδια του τα λόγια επικεντρώνοντας σε δύο θεμελιώδεις έννοιες του στοχασμού του στην «πλανητική σκέψη» και στο «παιχνίδι του κόσμου». Ο Αξελός επεξεργάστηκε αυτές τις δύο έννοιες  σε τρεις τριλογίες: «Το ξετύλιγμα της Περιπλάνησης» (1961-1964), «Το ξετύλιγμα του παιχνιδιού» (1969-1977), «Το ξετύλιγμα μιας αναζήτησης» (1969-1979).

«Από τον προφιλόσοφο Ηράκλειτο ως την ολοκλήρωση της φιλοσοφίας και τη διαπίστωση του τέλους της ιστορίας στον Χέγκελ, μέσα από τον στοχαστή Μαρξ, τους Χέλντερλιν, Ρεμπό, τελευταίους ποιητές, τον Νίτσε, κριτικό και εξάγγελο, τον αναλυτή Φρόιντ και τον Χάιντεγκερ, ο οποίος δεν παύει να είναι ένας αινιγματικός στοχαστής που στοχάζεται το αίνιγμα, έχω ακολουθήσει μια κεντρική σκέψη που μου επιβαλλόταν, προσπαθώντας να κάνω την ιδέα της αλήθειας να βγει από τους αρμούς της και να θεωρήσω τον κόσμο σαν να μην είναι ούτε με νόημα ούτε παράλογος, αλλά όπως ξετυλίγεται σαν παιχνίδι που περιέχει και που συντρίβει τη συνδυαστική όλων των παιχνιδιών».

«Πλανητική σκέψη εννοώ μια σκέψη που παίρνει τη σκυτάλη από την ευρωπαϊκή και σύγχρονη σκέψη και που απλώνεται σε όλη την υδρόγειο σφαίρα, δηλαδή στον πλανήτη Γη. Η πλανητική σκέψη, κι αυτός είναι ο νεωτερισμός της, δεν είναι πλέον μια σκέψη της αλήθειας αλλά μια σκέψη της περιπλάνησης. Καθώς, ελληνικά, πλανήτης σημαίνει πλάνης αστήρ, η μοίρα του δικού μας περιπλανώμενου άστρου είναι να ριχτούμε σε ένα δρόμο όπου όλες οι αλήθειες εμφανίζονται ως θριαμβικές μορφές της περιπλάνησης»

«Ως τώρα ο κόσμος υπαγόταν πάντοτε σε ένα Απόλυτο, τη Φύση, τον Θεό, τον Ανθρωπο (τη θέληση και τη σκέψη του). Τα τρία αυτά απόλυτα είναι ήδη νεκρά ή έχουν περάσει στη φάση του τέλους τους. Στη θέση τους έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον ίδιο τον κόσμο, που είναι το σύνολο των συνόλων των παιχνιδιών που μας φανερώνονται και με τα οποία παίζουμε. Ο άνθρωπος είναι ο μεγάλος συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο παίκτης, είναι επίσης ο «εμπαιζόμενος», το άθυρμα».

Και σήμερα, που βιώνουμε το καθεστώς της δικτατορίας της αγοράς σε πλήρη ανάπτυξη, μια παρότρυνση που είναι τόσο επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε:

«Να προσπαθήσουμε να στεκόμαστε και να κρατιόμαστε όσο γίνεται πιο όρθιοι, σε μια στάση στοχαστικής εγρήγορσης, ακόμη και ιδίως όταν όλα ισοπεδώνονται, έρπουν και μηδενίζονται». «Να μην ξεχνάμε πως η φύση, δυνατότερη από τον άνθρωπο, την επιστήμη και την τεχνική, απεριόριστη αλλά όχι αναγκαστικά άπειρη, έχει τα όρια της ανοχής και της αντοχής». «Να αφομοιώσουμε την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, όπου όλες οι ιδεολογίες χρεοκόπησαν, όσο κι αν εν μέρει πέτυχαν, και να αντιτάξουμε στον δεσπόζοντα πολιτικαντιδισμό μια πιο νηφάλια ένταξη και αντίσταση που να μη στηρίζεται στην απάτη και στην εξαπάτηση, στην κερδοσκοπία και στην εκμετάλλευση».

Μια σπάνια συνέντευξη του Αξελού που έδωσε στον ποιητή και δημοσιογράφο Γιώργο Δουατζή μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

Αν είχαν τα κείμενα βυζιά..

Με τα βυζιά έξω δεν την ξαναβγάζω..

Τι ήθελα και καταπιάστηκα με το εθνικό διαζύγιο της Ελένης; Η ανάδειξη του κειμένου μου «τα βυζιά της Ελένης» ως πρώτο στη λίστα των blogs της wordprees στην Ελλάδα μου προσθέτει ένα ακόμα υπαρξιακό άγχος πάνω στα τόσα άλλα που με βασανίζουν από παιδί.. Αυτή η πρωτιά οφείλεται στο κείμενο μου ή στα βυζιά της Ελένης; Ιδού η απορία.. Τέλος πάντων ας καταπιώ τον εγωισμό μου και ας παραδεχτώ ότι τα βυζιά της Ελένης όχι μόνο είναι ωραιότερα από τα κείμενα μου αλλά πουλάνε και περισσότερο..

Τώρα όμως προκύπτει το εξής παιδαγωγικό ζήτημα. Όπως ανακοίνωσε ο Μιχάλης Μεϊμάρης καθηγητής και Δ/ντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Επικοινωνίας, ένας νέος μέχρι τα 21 του χρόνια έχει ξοδέψει 30.000 ώρες στην τηλεόραση και σε βιντεοπαιχνίδια και μόνο 5.000 ώρες στην ανάγνωση και αυτό στην καλύτερη περίπτωση(!).. Αναρωτιέμαι λοιπόν. Αν τα κείμενα είχαν βυζιά δεν θα διαβάζαμε περισσότερο;

ΣΗΜ: Και για του λόγου το ασφαλές ιδού ένα copy με τα 20 πρώτα posts στην Ελλάδα.

Blogs of the Day

Top Posts

The most popular WordPress.com posts are ranked here according to a special formula.

Ελληνικά (RSS)

1.     Τα «βυζιά» της Ελένης

Όπου φτωχός κι η μοίρα του.. Σαν να μην έφτανε η κρίση που έχει [...]

SOFISTIS

2.     Χώρισαν Μενεγάκη – Λάτσιος

Τον τελευταίο καιρό οι φήμες οργίαζαν ότι ένα από τα πλέον [...]

Profusion

3.     Ακροδεξιός γίνεσαι, δεν γεννιέσαι!

Με αφορμή τη χθεσινή Ανα(ν)τροπή του Πρετεντέρη και τον υϊό [...]

feleki.wordpress.com

4.     Πόσες μπούκες κάνει ο μέσος Ρουμάνος στη Βούλα;

Δεν θέλω να το παίξω πολιτίκαλι κορέκτ και δεν αποφεύγω [...]

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

5.     Αυτόπτης περιγράφει την τελευταία μέρα του Γέροντος Παϊσίου του [...]

Ο Γέροντας Παίσιος τελικά προσβλήθηκε από καρκίνο, και [...]

Απόψεις για τη Μονή Βατοπαιδίου (και όχι μόνο)

6.     8 προγράμματα για εργαζομένους και ανέργους

Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέες θέσεις εργασίας, [...]

Τσουκνίδα

7.     Η Αριστερά ψηφίζει: «ΑΠΩΝ»!

[...]

Ροΐδη Εμμονές

8.     Δυο ιδιες φωτογραφιες….Κι ομως….Για κοιταξτε λιγο πιο [...]

ΑΣΗΜΩΝΗΣ

9.     Από την συζήτηση στο Αλφα για το “Σύμφωνο Σταθερότητας”

Oι ομιλητές αλλά και το ακροατήριο  σηματοδότησε τις αγωνίες  [...]

Πρωτοβουλία για την Αντισυστημική Αριστερά

10.  1 Μαρτίου 2010: Το συλλαλητήριο του Nago… «Σας καλούμε όλες και όλους [...]

Πάλι η έρμη η Αλβανία ξέμεινε πίσω στις εξελίξεις. Σε 50 χρόνια θα [...]

«The MacManus Diaries»® since 2005

11.  Metaxourgeio Carnival Street Party: Κάλεσμα Για Συμμετοχή..!

Δεύτερη συνάντηση για την οργάνωση της καρναβαλικής γιορτής στο [...]

Μεταξουργειο, Κεραμεικος

12.  Ελλάς 2010

Το έφερε το μέηλ, ανώνυμο. παρακαλείται όποιος γνωρίζει το [...]

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

13.  ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ 17χρονος ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΤΟ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Ο Σπύρος Αδάμος αυτοκτόνησε σήμερα το μεσημέρι. Το μοναδικό [...]

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “Ο ΕΡΓΑΤΗΣ”

14.  Κλόουν σε πιάτο

Μια εύκολη κατασκευούλα για τις απόκριες με εύκολα και απλά [...]

Astropeleki – Just another star in the webSky

15.  ΕΛΕΝΗ ΜΕΝΕΓΑΚΗ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΤΣΙΟΣ= Χ

Αυτός την εκδικήθηκε επαγγελματικά δίνοντας στον Ant1 μετά από [...]

ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ . . .

16.  Ελένη γύρνα ξανά

Μου την έχει δώσει αυτές τις μέρες το διαζύγιο της μενεγάκη και [...]

X-PSILIKATZOY

17.  Πίνω και μεθώ κι όλα τα πετώ η Alicia Douvall…

Μέθυσ’ απόψε το κορίτσι μου- που λέει και το άσμα- αλλά πριν [...]

Showbitch

18.  ΑΙΣΧΟΣ ! Καπήλευση [...]

Γράφει ο  Περίοπας. Το Σαββάτο βράδυ έλαβε χώρα μια συγκεντρωση  [...]

www.olympia.gr

19.  Διαγωνισμος Newsit με δωρα LCD τηλεορασεις αξιας 8000 Ευρω

Ο διαγωνισμος “READ to WIN” διοργανωνεται απο το site newsit.gr και τη [...]

Διαγωνισμοι

20.  Εκμίσθωση Τουριστικού Καταφυγίου και ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ. Δυο όψεις της [...]

Μετά τα όψιμα και άσφαιρα πυρά της διαμαρτυρίας για την [...]

Meganisi News

Τα «βυζιά» της Ελένης

Όπου φτωχός κι η μοίρα του.. Σαν να μην έφτανε η κρίση που έχει γονατίσει την χώρα, οι περικοπές μισθών και ανθρώπων που πραγματοποιεί η περήφανη ελληνική κυβέρνηση κατ εντολή των «αγορών», δηλαδή κάποιων άπληστων κερδοσκόπων και αλητών, σαν να μην έφτανε η κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός επισήμανε, τώρα χωρίζει και η Μενεγάκη με τον Λάτσιο!..

Τα "πούλησε" όσο καλύτερα μπορούσε..

Ο τόπος δέχεται εκ των όπισθεν μια γερή κλωτσιά από τη μοίρα για να βουλιάξει ακόμα περισσότερο.. Η είδηση του χωρισμού έσκασε σαν βόμβα μεγατόνων με πολλαπλές επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.. Δεν πρόλαβε καλά-καλά ο λαός να συνέλθει από το άλλο μεγάλο σοκ που υπέστη, πριν λίγο καιρό, λόγω του χωρισμού του Κούγια με τη Βατίδου, τώρα δέχτηκε και τη χαριστική βολή.. Και ευτυχώς που ο χωρισμός του «μοντελοπνίχτη» έγινε πριν ξεσπάσει η παγκόσμια κρίση και έτσι ο λαός κατάφερε να ξεπεράσει τις βαριές συνέπειες που προκάλεσε χάρις στην συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων, των μίντια και φυσικά χάρις στο μεγαλείο της ελληνικής φυλής.. Ως γνωστόν όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι κάνουν θαύματα.. Τούτον όμως τον αβάσταχτο χωρισμό της Ελένης, εν τω μέσον κρισίμων εθνικών στιγμών, πώς θα τον ξεπεράσει ο δύσμοιρος λαός; Δικαίως ξεχύθηκε στους δρόμους με τα περιοδικά στα χέρια και ανοιχτά τα κινητά.. Δικαίως ανοιγοκλείνει με αγωνία τα τηλεοπτικά παράθυρα και ένα μυριόστομο «γιατί» αναδύεται στον μολυσμένο αέρα: -Γιατί χώρισε η Ελένη ρε γαμώτο;

Φαίνεται ότι δεν έχει «άγιο» τούτος ο τόπος γιατί ένα-ένα τα ζευγάρια των

Οικογένειες "πετυχημένων" ενώ πουλάνε θέαμα..

«πετυχημένων» καταρρέουν.. Ύστερα από την παταγώδη κατάρρευση του παγκόσμιου προτύπου «πετυχημένης» οικογένειας των Κούγια-Βατίδου, τώρα καταρρέει και το πρότυπο των «πετυχημένων» Μενεγάκη-Λάτσιου και έπονται και άλλοι.. Ένας αόρατος τρόμος διεισδύει σιγά-σιγά στα σαλόνια όλων των «πετυχημένων» οι οποίοι βλέπουν να έρχεται αργά η γρήγορα και η δική τους σειρά.. Κωστόπουλος-Μπαλατσινού κλπ..κλπ..

Όπως επισημαίνουν διεθνείς αναλυτές, το εθνικό διαζύγιο της Μενεγάκη-Λάτσιου προκάλεσε στον λαό πολύ πιο έντονες ψυχολογικές συνέπειες ακόμα και από την οικονομική κρίση. Γιατί με την κατάρρευση και της «πετυχημένης» αυτής οικογένειας, ο λαός απώλεσε και το τελευταίο του εθνικό όραμα.. Τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως επί διαβόητου «εκσυγχρονισμού», εμφύτευσαν στο λαό το όραμα του εύκολου πλουτισμού και της «επιτυχίας» χωρίς κόπο και μόχθο, χωρίς να παράγουν, χωρίς προσόντα, χωρίς ούτε καν εσώρουχα, απλώς καλλιεργώντας έναν βάρβαρο ατομικισμό και γενικό γραψαρχιδισμό και πουλώντας φούσκες στο Χρηματιστήριο.. Όταν όμως έσκασαν οι φούσκες, όταν περίσσεψε η σπατάλη, η διαφθορά, η λαμογιά, όταν οι επιτήδειοι και αδίστακτοι λεηλάτησαν τον πλούτο της χώρας παρανόμως και νομίμως, όταν διογκώθηκαν και ξεχείλισαν τα χρέη, τότε άρχισε η γενική κατάρρευση.. Έτσι οι μόνες φούσκες που απόμειναν είναι τα βυζιά της Ελένης και προκειμένου ο λαός να έχει και αυτός από κάπου να ..πιαστεί, στράφηκε προς τα το όραμα της Ελένης..

Γιατί και η Ελένη όπως και κάθε Ελένη της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη, είχε θελήσει και αυτή να γίνει «πετυχημένη», ξεκινώντας από το τίποτα και με μοναδικό της εφόδιο την ομορφιά της.. Ούτε καν τα εσώρουχα δεν της χρειάζονταν.. Μπήκε στο θέαμα για να δώσει θέαμα. Πούλησε ασύστολα στην αγορά της τηλεθέασης ό,τι πολυτιμότερο είχε, δηλαδή τα βυζιά της και έκανε θέαμα την οικογενειακή της ζωή. Τους Γάμους της, τις εγκυμοσύνες της, τα βαφτίσια της.. Και αφού έθρεψε και αυτή με το γάλα των βυζιών της την αγορά των μίντια, των περιοδικών, των εκπομπών, αφού έθρεψε χαριτόβρυτους πανελιστές και πανελίστριες, αφού έβγαλαν από αυτήν ψωμάκι δεκάδες πωλητές θεάματος, τώρα ορμήσανε να ρουφήξουν ακόμα και το γάλα των παιδιών της.. Ο νόμος της αγοράς και του θεάματος είναι αμείλικτος. Σε μετατρέπει μεν από ασήμαντο και τίποτα σε σημαντικό και σπουδαίο προκειμένου να σε μοσχοπουλήσει, αλλά είτε άνθρωπος είσαι, είτε πράγμα, αξίζεις ως ύπαρξη μόνο αν πουλάς και όσο πουλάς.. Το γελοίο είναι πως οι «πετυχημένοι» καταλήγουν πάντα να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι όντως είναι πολύ σημαντικοί για τον τόπο και εκδίδουν και επίσημες ανακοινώσεις για τον χωρισμό τους..

Και καλά που η Ελένη είχε να πουλήσει.. Το τραγικό για το λαό είναι ότι δεν του απόμεινε τίποτα πια για να πουλήσει.. Του πήραν και τα ασημικά του πήραν και τα σώβρακα.. Κι όταν δεν έχεις τίποτα να πουλήσεις τότε δεν αξίζεις και κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα..  Όμως, ως γνωστόν, τούτος ο λαός ποτέ δεν ξεχνά και το δαιμόνιον της ελληνικής φυλής ποτέ δεν πεθαίνει.. Μπορεί να απώλεσε και το τελευταίο του όραμα αλλά υπάρχει ελπίδα. Ήδη η Σούλα και ο Βαγγέλης, αμφότεροι γείτονες της διπλανής πόρτας, εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση προς τους δημοσιογράφους ότι χωρίζουν.. Ίσως έτσι τραβήξουν την προσοχή των καναλιών και πάρει κι ο λαός αξία..

Ανία, οι μέρες σου είναι μετρημένες!

Το Poetry Slam είναι ένας διαγωνισμός ποίησης. Οι συμμετέχοντες απαγγέλουν δραματοποιημένη πρωτότυπη δουλειά τους. Η παράσταση διαρκεί 3 λεπτά για τον καθένα ενώπιον του κοινού και μιας κριτικής επιτροπής. Με καθυστέρηση 26 ολόκληρων χρόνων, μετά την πρώτη παράσταση Slam στο Σικάγο, αρχίζουν να οργανώνονται τέτοιες παραστάσεις και στην Ελλάδα με στόχο να προκληθεί η πλήξη και η ανία και να οδηγηθεί ποίηση πιο πέρα, σε νέες μορφές έκφρασης..

1930. Στην μπροστινή σειρά από αριστερά:Tristan Tzara, Salvador Dali, Paul Eulard, Max Ernst, Rene Crevel. Πίσω σειρά: Man Ray, Jean Arp, Yves Tanguy, Andre Breton

Λέτε να εκκολάπτεται «κάτι» όπως τότε στις πρώτες δεκαετίες του 20^ου που ξεπετάχτηκαν τα «κινήματα πρωτοπορίας»; Τότε που ο Τριστάν Τζαρά απήγγειλε τον «κύριο ΑΑ τον Αντιφιλόσοφο»; Απίστευτη εποχή.. Επισημαίνω λοιπόν ότι τότε, στην κεντρική Ευρώπη, η ποίηση γεννοβολούσε κάθε μέρα, στους δρόμους, στις πλατείες, παντού.. Η ποιητική γλώσσα απελευθερώνονταν πλήρως και ταυτίζονταν με την απελευθέρωση της ύπαρξης. Οι λογικοί, οι αισθητικοί και ηθικοί κανόνες ξεπερνιούνταν και αναμειγνύονταν διαφορετικά γλωσσικά και υφολογικά στοιχεία. Ο εξπρεσιονισμός με τους γερμανούς ποιητές ορθώνονταν ως κραυγή διαμαρτυρίας αναπαριστώντας παραμορφωτικά την πραγματικότητα. Ο φουτουρισμός με τον Μαρινέτι εξέφραζε τις αξίες της βιομηχανικής κοινωνίας και της νέας εποχής και απελευθέρωνε την γλώσσα από τα δεσμά της σύνταξης και του μέτρου. Ο ντανταϊσμός με τον Τζαρά αρνιόταν κάθε «κατευθυνόμενη σκέψη», επιτίθονταν σε κάθε έλλογη μορφή και περιεχόμενο και τα αντικαθιστούσε με την αισθητική αναρχία. Τέλος ο  σουρεαλισμός με τον Μπρετόν εξοβέλιζε τη λογική και χρησιμοποιούσε την «αυτόματη γραφή» αναζητώντας το αυθεντικό και επιδιώκοντας τη σύνθεση του συνειδητού με το ασυνείδητο, του ονείρου με την επανάσταση… Απίστευτα πράγματα.. Μάλλον Θα έχω τρελαθεί τελείως αν περιμένω να ξανασυμβούν όλα αυτά και μάλιστα στην Ελλάδα.. Αλλά πού ξέρεις, αν μέσα και από ένα Poetry Slam δεν ξεπεταχτεί ένας σύγχρονος Τζαρά; Πού ξέρεις;

Επιστροφή στο παρόν λοιπόν.. Το πρώτο Poetry Slam στην Ελλάδα έγινε στα Εξάρχεια στις αρχές Νοεμβρίου 2009. Το δεύτερο κύμα θα το απολαύσουμε αύριο Δευτέρα  1 Φεβρουαρίου στα Κανάρια, Πλαταιών και Κεραμεικού, στον Κεραμεικό. Την Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου στου Πατάκη, Ακαδημίας 65 και την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου στο Bacaro, Σοφοκλέους 1. Στις 8:00 το βράδυ.. Επίσης. Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου στις 8μ.μ. στο Dasein Café στα Εξάρχεια, ο πιο διάσημος γερμανός slam poet Bas Böttcher δίνει μία ξεχωριστή ποιητική performance και υπόσχεται μία άλλη αισθητική εμπειρία. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Προπώληση Εισιτηρίων από 6/2/2010..

ΣΗΜ: Και μια και διάγουμε περίοδο γενικών «εκπτώσεων», η φωτο (πραγματικά σπάνια) είναι μια προσφορά του «Σοφιστή» στους σύγχρονους ποιητές..

Η Πετρούλα ανοίγει τα μπλόκα των αγροτών και ξεφτιλίζει το ΕΣΡ!

Λικνίζοντας το κορμί της σαν κάμπια το πιο γελοίο νούμερο- παρουσιάστρια της ελληνικής τηλοψίας επισκέφτηκε κατ εντολήν του δημιουργού της Σταμάτη Μαλέλη το μπλόκο των αγροτών στην Φθιώτιδα.. Εκεί χαριεντίστηκε με τους αγρότες, («τι ωραία μάτια που έχεις αγροτούλη μου») και με κινήσεις κάμπιας αναρριχήθηκε σε ένα τρακτέρ.. Τελικά η γελοιοποίηση είναι η καλύτερη μέθοδος καταστολής των ανεπιθύμητων κινητοποιήσεων και αυτό το καταλαβαίνουν οι πάντες εκτός από τους ίδιους τους κινητοποιηθέντες οι οποίοι χαχάνιζαν εν πλήρη στύση.. (θα πρέπει κανείς να είναι απίστευτα λιγούρης και στερημένος για να «φτιάχνεται» με αυτήν την κάμπια)

Τελικά εκτός από τον Μαλέλη η Πετρούλα αρέσει και στο Ραδιοτηλεοπτικό..

Στην τηλεοπτική δημοκρατία λοιπόν δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Αφού το Star κατόρθωσε να συμφιλιώσει την Τζούλια με τον πρώην της, γιατί να μη συντονίσει και τον ..διάλογο για το αγροτικό ζήτημα; Το ασήμαντο, το τίποτα, το γελοίο και το χυδαίο γιγαντώνονται στην τηλεόραση μας και αυτό δεν είναι φυσικά καινούργιο. Μόνο που πέρα από το γελοίο υπάρχει και το γελοιοδέστερο.. Λέω για τον καθωσπρεπισμό και πουριτανισμό του ΕΣΡ, του διαβόητου πια Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου δηλαδή, που επιμένει να βάζει πρόστιμα στις κακές ..λέξεις..(!) Πρόσφατα επέβαλε πρόστιμο 20.000 στο «Αλ Τσαντίρι Νιουζ». Το μήνυμα που εκπέμπει το ΕΣΡ είναι σαφές. Όχι στις κακές λέξεις, ναι στο χυδαίο και στο γελοίο, ναι στο φτηνό και στο τίποτα! Δεν μας έφτανε δηλαδή η κρίση στην οποία είναι βυθισμένη η χώρα, έχουμε από πάνω και την «κρίση» του ΕΣΡ, το κριτήριο δηλαδή με το οποίο υποτίθεται ότι «προστατεύει» τον φουκαριάρη τηλεθεατή..

Όσο για τον Λαζόπουλο θα μπορούσε κανείς να τον επικρίνει σε πολλά και ο γράφων τούτες τις γραμμές του έχει σούρει ουκ ολίγα.. Βεβαίως είναι κατανοητό ότι πρωτίστως ενοχλεί το πολιτικό του κήρυγμα αλλά τουλάχιστον αυτό έχει περισσότερη φαντασία από το ξύλινο κήρυγμα στο οποίο επιδίδονται καθημερινά και ανενδοίαστα οι δημοσιογράφοι της διαπλοκής.. Αντί λοιπόν να κατέβει η Πετρούλα απ τα τρακτέρ (ας μείνει εφόσον υπάρχει έστω και ένας μόνο άντρας στη χώρα που του λύνει το ..πρόβλημα) να κατέβουν καλύτερα απ τα τραχτέρ του καθωσπρεπισμού και της σοβαροφάνειας και από τις ερπύστριες της χοντρής μαλακίας τα μέλη του ΕΣΡ.. Είναι και αυτό ένα βήμα στην αντιμετώπιση της γενικής κρίσης που διέρχεται η χώρα..

Μην ανησυχείτε δεν υπάρχει θεός!

Τόκανε λέει στην Αϊτή για να τους .. «δοκιμάσει».. Και όχι μόνο στην Αϊτή.. και αλλού και εδώ και τώρα και αύριο.. Πάντα τα ίδια κάνει εδώ κι ατέλειωτους αιώνες.. Εκεί που κάθεται ο ..παντοδύναμος τον πιάνει μια ανασφάλεια και μια ακατανίκητη ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης.. Για να δούμε, λέει, αν με πιστεύουν.. αν με αγαπάνε ακόμα.. Και μας «δοκιμάζει» εξαπολύοντας τον τρόμο, τη δυστυχία, τη συμφορά και τον απέραντο πόνο..

Ο άνθρωπος ενώ δημιουργεί το θεό..

Τέλος πάντων, τα θεολογικά και εν γένει θρησκευτικά επιχειρήματα έχουν πια ξεπεράσει κάθε όριο γελοιότητας.. Ο δογματισμός, ο φανατισμός και πολύ περισσότερο η βλακεία δεν ηττώνται εύκολα.. Η ανθρώπινη ανάγκη και αδυναμία και προπαντός η άγνοια γίνονται αντικείμενα στυγνής εκμετάλλευσης από τον ..παντοδύναμο, δηλαδή από τούς επί γης dealer του, οι οποίοι κάνουν τα πάντα προκειμένου να μη μαθευτεί πως δεν υπάρχει αυτό που αντιπροσωπεύουν γιατί διαφορετικά δεν θα έχουν κανένα λόγο ύπαρξης..

Αλλά ας μην ανησυχούμε άλλο πια.. Δεν υπάρχει θεός! Άλλωστε έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια.. Οπότε ας ζήσουμε όσο πιο καλά και ανθρώπινα μπορούμε χωρίς να ανησυχούμε ότι δήθεν υπάρχει θεός.. Οι μοναδικοί θεοί που έχουν απομείνει είναι αυτοί επί γης που κυριαρχούν σε όλους τους τομείς της ζωής και που είναι πια καιρός να τούς αμφισβητήσουμε και αυτούς όσο το δυνατόν εντονότερα και γρηγορότερα.. Όπου γκρεμίζεται ένας θεός μπορεί να αναδειχτεί ένας καινούργιος άνθρωπος κι όπου γκρεμίζεται μια θρησκεία μια καλύτερη ζωή..

ΣΗΜ: Γίνε και εσύ μέλος της ομάδας “ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ’ …ΕΔΩ

«Ζούμ» στην ποίηση!

Θα είμαστε όλοι εκεί.. Γιατί στην ζωή, έτσι όπως την κατάντησαν και την καταντήσαμε, η ποίηση είναι πια ένα είδος εν ανεπαρκεία.. Στην καθημερινή μας πραγματικότητα, είναι εξοστρακισμένη μετά βδελυγμίας.. Στους ποιητές, τι να σου κάνουν κι αυτοί, άνθρωποι μέσα στη ζωή και στην πραγματικότητα είναι.. Τελικά μόνο στα ποιήματα μπορούμε να βρούμε την ποίηση.. Και στα ποιήματα ενίοτε μας οδηγούν και ορισμένες καλές προσπάθειες.. Όπως αυτή στο «Ζουμ».

Κάθε Τετάρτη λοιπόν στην ιστορική μπουάτ  της Πλάκας «Ζουμ», η Λίνα Νικολακοπούλου  με τη συνδρομή του ποιητή και δημοσιογράφου Γιώργου Δουατζή, επιμελείται βραδιές αφιερωμένες σε Έλληνες και ξένους ποιητές.

Σήμερα, «η ποιητική βραδιά της Τετάρτης» είναι αφιερωμένη στον

Γιώργο Χρονά.

Απαγγέλλουν: Γιώργος Χρονάς – Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.

Μικρή συνέντευξη του ποιητή με τον Γιώργο Δουατζή

Τραγούδια με ποίηση του Γιώργου Χρονά, από το «Τρίφωνο».

Θα προβληθούν αποσπάσματα από ντοκιμαντέρ για τον ποιητή

Κάποτε στην Πλάκα..

Απευθύνομαι περισσότερο στα νέα παιδιά, λέει η Λίνα Νοκολακοπούλου. Συνήθως η χαρά της επικοινωνίας μέσω του ποιητικού λόγου γίνεται σε συγκεκριμένους χώρους, που επισκέπτονται μόνον όσοι αγαπούν την ποίηση. Να ανοιχτεί μια πόρτα και όποιος θέλει, να πάρει γεύσεις. Κάποτε στο “Ζουμ” έρχονταν παιδιά με ποιήματα στις τσέπες. Η απλούστερη διαδικασία ήταν να πάει ένας νέος και να πει “ρίξτε μια ματιά στο ποίημά μου” κι αυτό να μελοποιηθεί..

Την μεθεπόμενη  Τετάρτη 27 Ιανουαρίου, αφιέρωμα στην ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ.

«Ζουμ» Κυδαθηναίων 39. (Τηλ.: 210- 3225920) Ώρα προσέλευσης 20.30

Με το όραμα των αποδείξεων..

«Χωρίς τροφή.. χωρίς νερό.. χωρίς εσώρουχα..» χωρίς όραμα και ελπίδα.. Κάποτε το μεγάλο όραμα, η «μεγάλη ιδέα» του γένους όπως την έλεγαν, ήταν επανάκτηση  αυτών που μας πήραν οι Τούρκοι, με αποτέλεσμα την μικρασιατική και εθνική καταστροφή.. Πολύ αργότερα, η δεύτερη «μεγάλη ιδέα» του γένους ήταν η ένταξη στην Ευρώπη.. Τα τελευταία χρόνια δεσπόζει πλέον η τρίτη «μεγάλη ιδέα», η περιβόητη «σύγκλιση» με την Ευρώπη σε επίπεδο αμοιβών και γενικότερα σε επίπεδο ζωής.. Τυπικώς δηλαδή είμαστε μεν ενταγμένοι στη Ευρώπη, αλλά αντί να γίνουμε «Ευρωπαίοι» χάσαμε το «Ευρω» και απομείναμε με το «παίοι» ανά χείρας.. Και στα «παίοι» μας πραγματικά αν οι ανέραστοι αποικιοκράτες των Βρυξελλών και οι αδίστακτες αγορές (βλέπε κάτι καθίκια με γραβάτες) μας θεωρούν ως την πλέον αναξιόπιστη χώρα.. Το ζήτημα είναι ότι φτάσαμε να ζούμε με την ακρίβεια των Παρισίων και τους μισθούς των Βαλκανίων.. Ότι είμαστε βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στη λαμογιά και τη διαφθορά.. Ότι αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη ζωή στα γήπεδα, στα σκυλάδικα και στα τηλεοπτικά πρωϊνάδικα.. Ότι εκεί που αγκομαχούσαμε και σερνόμασταν πίσω απ τη ζωή για να συγκλίνουμε με το επίπεδο της Ευρώπης, παίρνουμε πολλά (!) ουρλιάζουν οι Βρυξέλλες και οι λεγόμενες «αγορές».. Να περικοπούν οι μισθοί των 1150 Ευρώ! Οι συντάξεις των 600 Ευρώ!

Έστειλαν και κομισάριους για να μας ελέγξουν. Αυτές τις μέρες, η χώρα μας υφίσταται μια πρωτοφανή πολιτική ταπείνωση. Παρόμοια της είχε να ζήσει από τον καιρό της αμερικανικής επιτροπείας τότε που η χώρα έβγαινε λαβωμένη από πολέμους, εμφυλίους και καταστροφές.. Και υφίσταται αυτήν την ταπείνωση και πάλι τώρα που βγαίνει από τη μακρότερη συνεχή περίοδο ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας.. Ευτυχώς όμως ρε πατριώτες.. Διαθέτουμε μια ..περήφανη κυβέρνηση που, όποτε αναλαμβάνει, κάνει πάντα ό,τι δεν μπόρεσε, αλλά και ό,τι δεν ήθελε να κάνει (και αυτό είναι το τραγικό) η βάρβαρη Δεξιά.. Μια κυβέρνηση «σοσιαλιστική» που, ως συνήθως, αντιμετωπίζει περήφανα και αγέρωχα τις προκλήσεις των Βρυξελλών και των καθικιών της αγοράς..  Ένα της ζητάνε να κάνει; Δύο κάνει εκείνη.. Σε τέσσερα χρόνια έπρεπε να μειώσει το έλλειμμα; Σε τρία θα το μειώσει εκείνη ανακοίνωσε περήφανα ο Γιώργος δίνοντας έτσι άλλη μια δυνατή γροθιά στους ανθέλληνες και στο κατεστημένο.. Πάλι καλά που δεν ζήτησαν αντί για τις συντάξεις να περικοπούν οι συνταξιούχοι..

Πάει και το όραμα της «σύγκλισης» με την Ευρώπη λοιπόν. Τώρα το μόνο που μας απομένει, αν θέλουμε να σωθούμε, είναι να καταναλώσουμε όσο περισσότερο μπορούμε.. Είχαν στηρίξει την «ανάπτυξη» στον άκρατο καταναλωτισμό και οδηγηθήκαμε στην παγκόσμια κρίση. Τώρα προτείνουν πάλι τον καταναλωτισμό για την έξοδο από την κρίση. Να αγοράσουμε, να αγοράσουμε, να καταναλώσουμε, να καταναλώσουμε.. Για να σωθεί η αγορά και να δυστυχούν οι άνθρωποι.. Και όσο περισσότερο καταναλώνουμε τόσες περισσότερες αποδείξεις θα μαζεύουμε.. Μαζεύετε αποδείξεις με αυταπάρνηση και πατριωτικό ενθουσιασμό αδέλφια! Δεν πρόκειται για απλά χαρτάκια.. Μαζεύοντας αποδείξεις έχουμε επιτέλους και εμείς ένα σκοπό.. Έχουμε ένα όραμα.. Το όραμα των αποδείξεων ότι ζούμε και υπάρχουμε..

Το δικαίωμα στην απλότητα

Πρέπει να είναι κανείς πολύ πλούσιος -όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και σε αυτοπεποίθηση, σε παιδεία και σε παράδοση- για να έχει την πολυτέλεια να ζει απλά, για να μη νοιάζεται για το ποιος υπογράφει τη βαλίτσα ή το σακάκι του και να αδιαφορεί για τις σύγχρονες χάντρες και τα καθρεφτάκια. Η απλότητα, ο αθέατος και ουσιαστικός πλούτος στοιχίζει, είναι προνόμιο των λίγων…        Αυτό επίσημαίνει σε ένα εξαιρετικό κείμενο της η Μαριάνα Τζιαντζή και το παραθέτω ευχαρίστως έτσι για να αρχίσει η νέα χρονιά με πλούσιο νόημα και ουσία..

Το δικαίωμα στην απλότητα

Tης Mαριαννας Tζιαντζη

Ενα παλιό Τογιότα με χειροκίνητα και όχι ηλεκτροκίνητα τζάμια οδηγούσε κάποτε ο Χρήστος Λαμπράκης, όπως διαβάσαμε τις τελευταίες μέρες. Γράφτηκε επίσης ότι ο εκλιπών προτιμούσε για τις μετακινήσεις του έναν κλασικό Σκαραβαίο, που τα τζάμια του μάλλον δεν ανεβοκατέβαιναν αυτόματα.

Το 2003 πέθανε ο Νιλ Πόστμαν, γνωστός και στην Ελλάδα από τα βιβλία του για τα ΜΜΕ. Λίγο μετά τον θάνατό του, ένας φίλος και συνάδελφός του, ο Tέρενς Μόραν, έγραψε ότι κάποτε ο Πόστμαν πήγε να αγοράσει ένα καινούργιο αυτοκίνητο και διαπίστωσε ότι όλα είχαν ηλεκτροκίνητα τζάμια: «Τι να τα κάνω τα ηλεκτρικά παράθυρα; Τα χέρια μου είναι μια χαρά. Αν ήμουν παράλυτος, θα χρειαζόμουν ηλεκτρικά τζάμια».

Τον καημό του Πόστμαν μάς θύμισε ένας νεότερος θεωρητικός των ΜΜΕ, ο Χένρι Τζένκινς, που περιγράφει το πόσο δύσκολο είναι να βρει κανείς σήμερα ένα κινητό που να χρησιμεύει «μόνο» για τηλεφωνήματα: «Δεν ήθελα κινητό με φωτογραφική μηχανή, με βιντεοκάμερα, με σύνδεση στο Ιντερνετ, με παιχνίδια, με MP3 player και GPS. Δεν ενδιαφερόμουν για μια συσκευή που θα μου έδειχνε τα νέα σόου ή θα μου επέτρεπε να διαβάζω μυθιστορήματα στην οθόνη της. Δεν ήθελα το ηλεκτρονικό ισοδύναμο ενός ελβετικού σουγιά».

Πληθαίνουν τα αξεσουάρ, οι τσαχπινιές, οι «εφαρμογές» (applications ή ΑΡΡ), αλλά όλο και πιο ακριβά και δυσεύρετα γίνονται τα βασικά. Οσο πιο σύνθετα και «πολυμορφικά» γίνονται τα αντικείμενα, τόσο μειώνεται το προσδόκιμο επιβίωσής τους. Τρίτης γενιάς κινητό, τέταρτης γενιάς υπολογιστής, ανεξιχνίαστης γενιάς ηλεκτρικό ψυγείο, νέας γενιάς υβριδικό αυτοκίνητο, τα προϊόντα επελαύνουν δίνοντάς μας την ψευδαίσθηση ότι μαζί με αυτά ανανεωνόμαστε κι εμείς, πιάνουμε τον ταύρο του μέλλοντος από τα ψηφιακά του κέρατα, στροβιλιζόμαστε σε ένα σύμπαν ατέλειωτων δυνατοτήτων.

Πρέπει να είναι κανείς πολύ πλούσιος -όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και σε αυτοπεποίθηση, σε παιδεία και σε παράδοση- για να έχει την πολυτέλεια να ζει απλά, για να μη νοιάζεται για το ποιος υπογράφει τη βαλίτσα ή το σακάκι του και να αδιαφορεί για τις σύγχρονες χάντρες και τα καθρεφτάκια. Η απλότητα, ο αθέατος και ουσιαστικός πλούτος στοιχίζει, είναι προνόμιο των λίγων. Και άλλο απλότητα, άλλο ΑΡΡ.

Ο, τι χαλάει το πετάμε για να προμηθευτούμε ένα πανομοιότυπο, αλλά πιο φανταχτερό προϊόν που θα χαλάσει ακόμα πιο γρήγορα. Φτηνό κρέας, γεμάτο τοξίνες και ορμόνες αλλά σε μεγάλη ποικιλία τρώνε πια όλης της γης τα σκυλιά, ενώ μεταβάλλονται οι επιφανειακές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στη φτώχεια και τον πλούτο – γιατί οι θεμελιακές γραμμές παραμένουν και βαθαίνουν. Σήμερα ο φτωχός δεν είναι αυτός που πάλιωσε το σακάκι του και καημό το ‘χει μεγάλο, δεν μπορεί να πάρει άλλο. Φτωχός είναι εκείνος που δεν μπορεί να επισκεφθεί τον οδοντίατρο, που δυσκολεύεται να πληρώσει τη ΔΕΗ ή τις δόσεις των δανείων του ή τα φροντιστήρια των παιδιών του ή τις αποκλειστικές νοσοκόμες για τον άρρωστο συγγενή. Οι αφανείς φτωχοί πιθανότατα έχουν κινητό 3G και αυτοκίνητο με ηλεκτροκίνητα τζάμια ή πίνουν καφέ με γεύση φουντούκι.

Η απλότητα, η αληθινή πολυτέλεια, όπως το παιχνίδι στον δρόμο ή μια καθαρή παραλία χωρίς ξαπλώστρες και διόδια, γίνεται αναχρονισμός. Σήμερα δεν στερούμαστε απλώς το δικαίωμα στην απλότητα αλλά μαθαίνουμε να ξεχνάμε την ύπαρξή της. Το αυτονόητο βαφτίζεται εκκεντρικότητα ή γραφικότητα κι εμείς παραιτούμαστε από την επιδίωξή του. Εύκολα βρίσκουμε λιαστή τομάτα σε βαζάκι, δύσκολα όμως θα βρούμε τον αττικό βράχο της «Κερένιας κούκλας» που, «σαν έκανε καλοσύνη, μύριζε πέτρα λιασμένη και μοναξιά βουνίσια».

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  03-01-10

Τη δροσιά της νάχουμε! Χρόνια πολλά!

είδοσαν σε ύδατα και εταράχθησαν..

Δεν θέλω αυτό το ταπεινό μπλογκίδιον να αλλάξει χρόνο με κριτική.. Θέλω έστω για λίγο να τρέξω όσο πιο μακρυά γίνεται από όλα αυτά πού μου πλακώνουν τη ψυχή.. Απέναντι λοιπόν στις αρνητικές και “αντενεργές” δυνάμεις της ζωής αντιπαρατάσω την εικόνα των “δυνάμεων πού καταφάσκουν τη ζωή” όπως λέει και ο Νίτσε.. Τις δυνάμεις της ζωής πού τις είδαν τα ύδατα και εταράχθησαν ακόμα και αυτά, όπως λέει και ο ψαλμός.. “εἴδοσάν σε ὕδατα καὶ ἐφοβήθησαν, καὶ ἐταράχθησαν ἄβυσσοι.”"  Ψαλμός (ΟΖ). 17… Χρόνια πολλά σε όλους!