Αρχείο για Μαρτίου, 2008
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Κυριακή, 30, Μαρτίου, 2008
Ένα όνειρο πλανάται στην μπλογκόσφαιρα. Είναι το όνειρο του άγνωστου blogger που επιδιώκει να γίνει γνωστός. Είναι το όνειρο της αναγνώρισης που κυριαρχεί στα πόστς και προκαλεί έναν άγριο και ανελέητο αγώνα. Τον αγώνα για αναγνώριση. Ο Χέγκελ λέει (εκλαϊκεύω επικινδύνως) ότι κάθε «εγώ» επιδιώκει να φαίνεται ελεύθερο στο Άλλο αλλά και να αναγνωρίζεται από το Άλλο. Αναγνωρίζει τον εαυτόν του μόνο εφόσον αναγνωρίζεται από το Άλλο. Πρόκειται δηλαδή για μια αναμέτρηση με το Άλλο όπου κάθε εγώ επιδείχνει την υπεροχή του έναντι του Άλλου αλλά και ταυτοχρόνως απαιτεί την καταξίωση του μέσα από το Άλλο. Ο αγώνας αυτός για αναγνώριση, λέει ο Χέγκελ, είναι ένας αγώνας για ζωή και για θάνατο. Από αυτόν τον αγώνα προκύπτει και η περιβόητη σχέση μεταξύ κυρίου και δούλου. Το γεγονός ότι ένας κύριος επιδιώκει την αναγνώριση του από έναν δούλο κάνει τον δούλο να υπερέχει ουσιαστικά έναντι του κυρίου και δείχνει τον στρεβλό χαρακτήρα της αναγνώρισης..
Σήμερα ο αγώνας για αναγνώριση βρίσκεται σε γενική έξαρση.. Η σχέση κυρίου και δούλου, παρότι τυπικά δεν υπάρχουν πλέον δούλοι και αφέντες, είναι τόσο διαδεδομένη όσο ποτέ άλλοτε..
Σημ: Γ. Χέγκελ, Η φιλοσοφία του πνεύματος, τόμος Α΄, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα 1993, σελ.170-175

Δημοσιεύθηκε στο Διαδίκτυο-Μπλογκόσφαιρα, Κοινωνία, ΜΜΕ, Φιλοσοφία, σχέσεις | Με ετικέτα: blogging, Χέγκελ, ανωνυμία, αναγνώριση, μπλόγκερς | 26 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Παρασκευή, 28, Μαρτίου, 2008
Τελικά, ή θα αρχίσω να θαυμάζω την σοβαρότητα των ελληνικών ΜΜΕ και ειδικότερα των μεσημβρινών τηλεοπτικών εκπομπών ή θα χωρίσω τη φίλη μου!
Είναι λέει καταγοητευμένα, συγκλονισμένα και πολύ συγκινημένα τα βρετανικά ΜΜΕ από την Κάρλα Μπρούνι επειδή (σοβαρά μιλάω) έκανε πολύ ωραία υπόκλιση μπροστά στη βασίλισσα, δεν φόρεσε τακούνι για να μην είναι ψηλότερη από τον Σαρκοζί και έξυσε η μύτη της πάρα πολύ κομψά! Φαντάσου δηλαδή νάχε κάνει επί πλέον και κάνα δυο φιλανθρωπίες όπως η συγχωρεμένη η πριγκίπισσα Νταϊάνα!
Ειλικρινά σας λέω ότι δεν στέκομαι στην Κάρλα που έκανε το “πράμα” της σημαία και σήμερα αποτελεί το σύμβολο της κοινωνικής αναρρίχησης όλων των αδίστακτων γυναικών του κόσμου επειδή κατάφερε να επισφραγίσει την καριέρα της με το κορυφαίο κατόρθωμα να “κτυπήσει” Γάλλο πρόεδρο (του ταιριάζει φυσικά), αλλά στο πόσο εύκολα, σαχλά και ηλίθια τα σοβαρά αγγλικά ΜΜΕ ( BBC κλπ) μεταλλάσσουν μια καρατσουλάρα σε θεά!
Η λοιπόν τώρα εγώ πρέπει να υποκλιθώ μπροστά στην Λαμπίρη, Σκορδά και Καραβάτου και στούς πανελιστές και πανελίστριες της ελληνικής τηλοψίας που αποδεικνύονται σοβαρότεροι του BBC, ή αν είναι όντως θεά η Κάρλα και εγώ ο μακάκας που δεν το καταλαβαίνω, τότε πρέπει να χωρίσω πάραυτα τη φίλη μου (ευκαιρία ψάχνω) η οποία όχι μόνο δεν ξέρει να κάνει υποκλίσεις η βλαχάρα, αλλά και φοράει ψηλά τακούνια ενώ με περνάει δύο μέτρα! Άσε δε που μια φορά τη τσάκωσα να ξύνει και τη ..μύτη της άκομψα!

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, ΜΜΕ, Πολιτική, θέαμα | Με ετικέτα: τηλεόραση, Κάρλα Μπρούνι | 17 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Πέμπτη, 27, Μαρτίου, 2008
«Ιερή δεν είναι η ολυμπιακή φλόγα, ιερά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα», τονίζουν σε κείμενό τους οι δημοσιογράφοι που καταγγέλλουν τις ελληνικές Αρχές, τη ΝΕΤ αλλά και την ΕΣΗΕΑ για τα όσα διαδραματίστηκαν στην Αρχαία Ολυμπία και την επιχείρηση λογοκρισίας. Το κείμενο που συνυπογράφουν έχει ως εξής: Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Δημοσιογραφία, Πολιτική, Πολιτισμός | Με ετικέτα: Ανθρώπινα δικαιώματα, Ολυμπιακοί | 2 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τετάρτη, 26, Μαρτίου, 2008
Μεθυσμένος από το πιοτό της τηλεθέασης, αλαζονικός και υπερόπτης, έχει απασφαλίσει τον λαϊκισμό του και όποιον πάρει ο χάρος.. Αυτή τη φορά όμως σκόνταψε στο ίδιο το λεγόμενο λαϊκό αίσθημα.. Στο ψευτοδίλημμα ποια ζωή είναι η πολυτιμότερη, του συνδικαλιστή πού κόβει το ρεύμα ή της άρρωστης που χωρίς ρεύμα δεν μπορεί να αναπνεύσει, τάχθηκε απερίφραστα υπέρ του συνδικαλιστή.. Αυτό δεν πρόκειται να του το συγχωρέσει ποτέ ο κόσμος. Πιάστηκε από τα τέσσερα στον ίδιο τον λαϊκισμό του..
Αν τώρα ο ίδιος σατίριζε τον εαυτόν του θα τον ρωτούσε: Για πες μας ρε μακάκα Λαζόπουλε, αν απεργούν οι εργαζόμενοι ενός οργανισμού που διαχειρίζεται τον αέρα που αναπνέουμε (κοντά είναι και αυτό έτσι όπως κατάντησε το περιβάλλον) θα πρέπει να μας τον κόψουν; Οι συνδικαλιστές της ΕΥΔΑΠ θα κόψουν το νερό που πίνουμε; Για πόσο; Για λίγο διάστημα ή για πολύ; Προφανώς και υπάρχουν όρια λοιπόν! Μόνο η μακακία δεν έχει όρια.. Κι όποιος δεν είναι ενθουσιασμένος και δεν πετάει απ τη χαρά του που του κόψανε το ρεύμα, σημαίνει ότι έχει κάνει συμφωνία με την κυβέρνηση; Τι ακούμε κυρία μου; Τι μακακία χωρίς σύνορα είναι αυτή; Και στο κάτω-κάτω δεν γνωρίζεις ρε μακάκα Λαζόπουλε ότι υπάρχει ένα είδος συνδικαλισμού ο οποίος το μόνο που δεν υπηρετεί είναι τα συμφέροντα των εργαζομένων πού υποτίθεται ότι εκπροσωπεί; Δεν έχεις ακούσει ποτέ σου για συντεχνίες, εργατοπατέρες και καριερίστες συνδικαλιστές που χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους ως μέσον επίτευξης των σκοπών τους; Δεν είναι ακριβώς αυτοί οι ίδιοι συνδικαλισταράδες πού έχουν γλείψει και έχουν στηρίξει αυτές τις άθλιες καραδεξιές κυβερνήσεις του Πασόκ και της ΝΔ που είναι υπεύθυνες για ότι τραβάμε σήμερα;
Η ζωή και εκείνου που απεργεί και εκείνου που δεν απεργεί είναι το ίδιο πολύτιμη! Όμως οι απεργίες, πού όντως είναι το μόνο όπλο που διαθέτουν οι εργαζόμενοι, πρέπει να στρέφονται κατά των κέντρων εξουσίας που παίρνουν τις αποφάσεις και αυτά να πλήττουν (υπάρχουν πολλοί τρόποι γιαυτό) και όχι να υπηρετούν τα παιχνίδια των συνδικαλιστών με την εξουσία και στην πραγματικότητα να στρέφονται εναντίον της κοινωνίας.. Δεν κατέχει την εξουσία η κοινωνία.. Δεν είναι ο Κοντομηνάς η κοινωνία.. Οι απεργίες πρέπει να υπηρετούν μόνο τους εργαζόμενους και όχι διάφορες σκοπιμότητες πολιτικές, κομματικές, προσωπικές.. Αυτά τα ξέρει πολύ καλά ο Λαζόπουλος αλλά δυστυχώς γιαυτόν τα ξέρει και ο κόσμος γιατί τα ζει στο πετσί του. Έχει κακοπάθει από τους επαγγελματίες “αγωνιστές” και καταλαβαίνει, απ τη φάτσα τους και μόνο, ότι φοράνε λερωμένα σώβρακα..
Αυτήν την φορά λοιπόν δεν πρόκειται να συγχωρήσει τον λαϊκισμό του.. Γιατί, ό,τι και να λέει, κανέναν δεν πείθει ότι είναι πιο δημοκρατικό να εκλέγουν λίγοι φοιτητές τις πρυτανικές αρχές από το να τις εκλέγουν όλοι ανεξαιρέτως οι φοιτητές.. Το «νόμος είναι το δίκιο του συνδικαλιστή», δεν παραπέμπει ούτε στην πρόοδο, ούτε στην πραγματική αριστερά, αλλά μάλλον στον φασισμό και στον κορπορατισμό του Μουσολίνι..
Έχω ξαναγράψει για τον Λαζόπουλο και έχω αποτιμήσει θετικά τη δουλειά του..(βλέπε ΕΔΩ) Είπα όμως ότι αν κάτι τον αδικεί και μειώνει πραγματικά την όποια καλλιτεχνική του αξία, είναι ο αχαλίνωτος λαϊκισμός του.. Δυστυχώς διαπιστώνεται ότι η κάθε Τρίτη η κατάσταση χειροτερεύει. Λυπάμαι για την εξέλιξη του. Η σάτιρα του πλέον έχει αρχίσει και γίνεται εμφανώς «εντεταλμένη» και αυτό δεν συγχωρείται. Είπαμε να κάνει σάτιρα με «πορδές» και μακακίες αλλά όχι και τις «πορδές» ορισμένων να μας τις κοινοποιεί ως «αγωνιστικές».. Παραβρώμισε..

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική | Με ετικέτα: Λαζόπουλος, Συνδικαλισμός | 18 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 25, Μαρτίου, 2008
Την σημαία έχουν το δικαίωμα να την κρατούν όλοι όσοι την αναγνωρίζουν και την τιμούν, ανεξαρτήτως αν είναι Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Αλβανοί, Σκοπιανοί.. Κι όταν λέμε όλοι εννοούμε και τους Έλληνες μαθητές που για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν ανταγωνιστικές επιδόσεις στη βαθμολογία τους.. Μικρότερος βαθμός δεν σημαίνει και λιγότερο πατριωτισμό ή μικρότερο εθνικό φρόνημα.. Είναι απαράδεκτος αυτός ο καθημερινός ρατσισμός του βαθμού.. Φυσικά η αποκλειστική ευθύνη ανήκει στο υπουργείο παιδείας που επισήμως με τις «πάνσοφες» εγκυκλίους του καλλιεργεί και προωθεί αυτόν τον ρατσισμό και εμπλέκει τα εθνικά σύμβολα σε έναν άθλιο ανταγωνισμό.. Που μετατρέπει τη σημαία σε δώρο.. Αν θέλει να επιβραβεύσει τον ανταγωνισμό και την υψηλή βαθμολογία μπορεί να καθιερώσει άλλα δώρα.. Εκδρομές, βιβλία, κομπούτερ, κάποια κατσαρολικά, ένα πάπλωμα, λίγα προφυλακτικά που χρειάζονται περισσότερο..
Η σημαία δώρο είναι ξεφτιλισμός της σημαίας.. Γιατί η σημαία είναι δικαίωμα όλων ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος και βαθμολογίας.. Και εφόσον σώνει και καλά κάποιος πρέπει να είναι ο σημαιοφόρος στις παρελάσεις ας γίνεται κλήρωση.. Άλλωστε τι σημασία έχει; Το μόνο πού δεν προσέχουμε σε μία παρέλαση είναι η σημαία.. Τα μπούτια ανεβάζουν το φρόνημα ψηλότερα..
Νεότερα ΕΔΩ
Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική | Με ετικέτα: παρελάσεις, παιδεία, σημαία | 8 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Δευτέρα, 24, Μαρτίου, 2008
Για να ξέρετε και να προσέχετε γιατί άγνοια αμαρτήματος δεν συγχωρείται! Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα έγιναν δεκαέξι! Αξιωματούχοι του Βατικανού ανακοίνωσαν την πρόθεση του Πάπα να αυξήσει τον αριθμό των θανάσιμων αμαρτημάτων προσθέτοντας στα παλιά επτά και άλλα εννέα.
Έχουμε λοιπόν και λέμε: Στα παλιά και μη εξαιρετέα λαγνεία, λαιμαργία, απληστία, οκνηρία , οργή , φθόνο , αλαζονεία
προστίθενται τώρα και τα εξής καινούργια: Τροποποίηση γενετικού υλικού , πειράματα σε ανθρώπους , ρύπανση του περιβάλλοντος , κοινωνική αδικία , πρόκληση φτώχειας , οικονομική αδηφαγία , χρήση ναρκωτικών, έκτρωση, παιδοφιλία.
Όπερ σημαίνει ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ζωής και της ανθρωπότητας υποβαθμίζονται σε ..αμαρτήματα! Στο εξής αυτοί που ευθύνονται για την κοινωνική αδικία, για τη φτώχεια και τη δυστυχία, πολιτικοί, νταβατζήδες και λοιποί διαπλεκόμενοι, αυτοί πού βομβαρδίζουν και αιματοκυλούν τον κόσμο, που κάθε χρόνο κατακαίνε τον τόπο, οι έμποροι ναρκωτικών, οι παιδεραστές, όλοι αυτοί λοιπόν με μια ιερά εξομολογησούλα τη βδομάδα έχουν καθαρίσει! Το πολύ-πολύ να τους επιβληθούν και μερικές μετάνοιες και επικύψεις αναλόγως το αμάρτημα.. θα χάσουν και κανένα κιλό με τις ευλογίες του κυρίου..
Η αγορά της αμαρτίας διευρύνεται λοιπόν.. Περισσότερα αμαρτήματα, περισσότερα κέρδη.. Μωρέ μπράβο μάρκετινγκ το Βατικανό.. Τελικά, εφόσον η πρόκληση της φτώχιας και της κοινωνικής αδικίας είναι το ίδιο θανάσιμο αμάρτημα με την αθεράπευτη λαιμαργία και οκνηρία μου, τότε όλοι μας, μικροαμαρωλοί και μεγαλοαμαρτωλοί, συνάδελφοι στην αμαρτία είμαστε.. Ένα μόνο φοβάμαι: Μήπως τώρα πού προστέθηκαν και τα μεγαλοαμαρτήματα, εμάς τους μικροαμαρτωλούς, απλούς λαίμαργους και οκνηρούς, μας βάλουν στο περιθώριο.. Γιατί όταν η εκκλησία έχει να κάνει με τις μεγαλοψυχές των ισχυρών, εμένα θα κοιτάξει να σώσει; Και γω που νόμιζα ότι θα βρεθώ στο ίδιο καζάνι με τη Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη.. Συνάδελφοι μικροαμαρτωλοί πάρτε το απόφαση: Η κόλαση είναι μόνο για μας! Ας αρχίσουμε λοιπόν να μελετάμε Δάντη τουλάχιστον για να ξέρουμε τι θα συναντήσουμε..

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική, σχέσεις | Με ετικέτα: εκκλησία | 7 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Σάββατο, 22, Μαρτίου, 2008
Λυσσάξανε να επαγγελματικοποιήσουνε το blogging! Βλέπουνε ότι τα blogs επιδρούν ολοένα και περισσότερο στη ζωή μας, εκτός των άλλων είναι και μόδα, γίνανε και φίρμες δυο-τρείς bloggers και όλοι τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν να αδράξουν την ευκαιρία της ζωής τους! Σκέφτονται μάλιστα να οργανωθούν για να διασφαλίσουν και την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη(!)
Όπως αναφέρεται στο περιοδικό Blogger’s & Podcaster’s Magazine, θα δημιουργήσουν λέει ένα δίκτυο διαφημιζόμενων bloggers οι οποίοι θα πληρώνουν (φυσικά) για την διαφήμιση τους αλλά θα δικαιούνται ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης εφόσον γίνουν bloggers πλήρους απασχόλησης!
Βεβαίως το μάρκετινγκ κάνει ότι μπορεί για να εκμεταλλευτεί και αυτήν τη νέα αγορά που λέγεται μπλογκόσφαιρα και δεν με εντυπωσιάζει αυτό.. Μου τη βαράει όμως ο ενθουσιασμός των αυτοχθόνων γνωστών και μη εξαιρετέων bloggers για τους οποίους το «μπλογκάρισμα» αποτελεί μια ευκαιρία καριέρας και απολύτως τίποτα άλλο.. Ποια αυθορμησία, ποια αυθεντικότητα, ποια κατάθεση ψυχής.. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κυνήγι της αναγνωσιμότητας (βλέπε τηλεθέαση) και η ..προοπτική της!
Τώρα μάλιστα πού επιλύουν και το ..ασφαλιστικό τους, λύσανε και το πρόβλημα της ζωής τους.. Όχι θα κάτσουν να παρακαλάνε την Φάνη Πάλλη Πετραλιά.. Τώρα, εδώ που τα λέμε μεταξύ μας, λέτε να μην ξέρουν τα παιδιά ότι η επαγγελματικοποίηση είναι ο βέβαιος θάνατος του blogging; Αυτό άλλωστε ήδη φαίνεται πολύ καθαρά: Κάποιες σελίδες και κάποιοι πού εξελίσσονται επαγγελματικά χάνουν σιγά-σιγά την αυθεντικότητα τους, την ποιότητα τους, την αξιοπιστία τους, χάνουν τη ψυχή τους.. Αλλά αυτό φυσικά είναι το μόνο πού δεν τους απασχολεί.. Άντε βρε και στα βαρέα και ανθυγιεινά σας εύχομαι!
Για την είδηση ενημερωθήκαμε από το metablogging.gr ΕΔΩ

Δημοσιεύθηκε στο Διαδίκτυο-Μπλογκόσφαιρα, ΜΜΕ, Πολιτική | Με ετικέτα: blogging, μπλόγκερς | 3 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Παρασκευή, 21, Μαρτίου, 2008
Αναρωτιέται ο ποιητής.. Οι απαντήσεις είναι πολλές και ποικίλες..
Διαλέξαμε μόνο δύο:
” Η ποίηση ωφελεί όσους την αγαπούν, επειδή βρίσκουν εντός της μικρά κομματάκια από σκισμένες φωτογραφίες του ψυχισμού τους… Ωφελεί τη γλώσσα. Την περισυλλέγει από τους μεγάλους κάδους της βιασύνης και τη μεταγγίζει με σέβας στο τόσο δα μπουκαλάκι του αγιασμού, μια γουλιά, όσο ακριβώς χρειάζεται να πιει η ουσία. Τέλος ωφελεί όσο μια παυσίπονη σταγόνα η ποίηση, σε έναν ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο”
Κική Δημουλά. Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική, Πολιτισμός, λογοτεχνία-ποίηση | Με ετικέτα: ποίηση | 3 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Πέμπτη, 20, Μαρτίου, 2008
Παγκόσμια ημέρα ποίησης και πολλοί θα αγαπήσουν την ποίηση.. Πολλά ποιηματάκια θα διαβαστούν στις εκδηλώσεις και πολλοί Mπλόγκερς θα ασχοληθούν.. Όπως γίνεται και την ημέρα της γυναίκας, του περιβάλλοντος, του θεάτρου..
Δύσκολο πάντως να βρεις κάποιον πού να γνωρίζει έστω και ένα-δυό σύγχρονους ποιητές.. Μόνο κανα-δυο ονόματα πεθαμένων θα σου πει.. Όπως γράφει ο Ρούσσος Βρανάς στα «Νέα»: «..Είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς τους εκατοντάδες νέους ποιητές που δεν έχουν αναγνώστες, επειδή τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης δεν ενδιαφέρονται για την ποίηση, επειδή οι μεγάλοι εκδότες προτιμούν τα κερδοφόρα μπεστ σέλερ και επειδή τα λογοτεχνικά περιοδικά αργοπεθαίνουν ένα θάνατο μοναχικό χωρίς κανέναν να τα ενισχύσει..»
ο Γερμανός δοκιμιογράφος και ποιητής Ενζενσμπέργκερ εξηγεί γιατί η ποίηση είναι αντιεμπόρευμα: «..Η ποίηση είναι όπως το χορτάρι: δεν γίνεται να το ξεπαστρέψεις μια για πάντα. Δεν γίνεται να την κουμαντάρεις. Δεν προσφέρεται για κερδοσκοπία, ενώ, αντίθετα, οι συγγραφείς των μπεστ σέλερ μπορούν πάντα να χρησιμοποιούν τύπους και συνταγές για να κάνουν επιτυχίες. Κάτι τέτοιο στην ποίηση δεν θα είχε κανένα νόημα, γιατί πίσω από αυτήν δεν υπάρχει τίποτα που να στηρίζεται στο χρήμα. Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας που δεν έχει καμιά σχέση με τη λογική των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η ποίηση φτάνει σε εμάς από πολύ μακριά, από τον καιρό που ήταν μονάχα προφορική. Δεν εξαρτάται ούτε από την εφεύρεση του Γουτεμβέργιου. Μπορεί να υπάρχει με τα βιβλία, αλλά και χωρίς αυτά».
Ας μην γκρινιάζουμε.. Οποιαδήποτε επαφή με την ποίηση καλό κάνει έστω και ως μόδα.. Έστω και στο Μέγαρο ως μέσο καταξίωσης των κυριών που δεν την καταλαβαίνουν.. Έστω και στα Ιστολόγια για να επιβεβαιώνονται οι Μπλόγκερς που την βρίσκουν στη σελίδα 123..

Δημοσιεύθηκε στο Διαδίκτυο-Μπλογκόσφαιρα, Κοινωνία, Πολιτική, Πολιτισμός, λογοτεχνία-ποίηση | Με ετικέτα: blogging, ποίηση, μπλόγκερς | 3 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 18, Μαρτίου, 2008
Όταν κοτζάμ Ιερά Σύνοδος με επίσημη ανακοίνωση της αποκαλεί «πόρνους» όσους έχουν παντρευτεί με πολιτικό γάμο, εγώ τώρα τι πρέπει να γράψω που είμαι και αθυρόστομος;
Θα αρχίσω με την είδηση: Η Ιερά Σύνοδος με ψήφους εννέα έναντι τεσσάρων όχι μόνο τάχτηκε εναντίον του συμβολαίου συμβίωσης και εναντίον του Αρχιεπισκόπου, αλλά επανέφερε από τον τάφο και το ζήτημα του πολιτικού γάμου αποκαλώντας «πορνεία» τη σχέση πού δεν έχει ευλογηθεί με εκκλησιαστικό γάμο.. (μειοψήφησαν ο Αρχιεπίσκοπος, ο Ιωαννίνων, ο Ζακύνθου και ένας άλλος πού δεν θυμάμαι)..
Και τώρα τι να σχολιάσω; Οι φίλοι μου λένε να συγκρατηθώ.. Εντάξει.. Θου κύριε.. Απλώς θα κάνω μια δίκαιη πρόταση:
Εφόσον οι Άγιοι αποδέχονται μόνο τον εκκλησιαστικό γάμο και απαγορεύουν κάθε προγαμιαία σχέση, γιατί τότε τινές εξ αυτών αλληλοπροωθούνται εκ των όπισθεν χωρίς γάμο; Εμείς δεν τους υποχρεώνουμε να παντρευτούν πολιτικά. Ας πάρουν λοιπόν από το χεράκι τον καλό τους, ας ντυθούν νυφούλες, ας ανέλθουν με ενθουσιασμό τα σκαλιά της εκκλησίας, ας τελέσουν το ιερό μυστήριο του γάμου και μετά ας ξεσκίζονται όσο θέλουν και με την ευλογία του κυρίου! Δεν είναι αμαρτία οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Αμαρτία είναι η υποκρισία..
Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική | Με ετικέτα: Συμβόλαιο συμβίωσης, αθεϊα, γάμος, γάμοι ομοφυλόφιλων, εκκλησία | 10 σχόλια »