Δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω ότι η αθλιότητα στην ενημέρωση είναι κυρίως επώνυμη και μάλιστα κραυγαλέα επώνυμη! Αυτό το ξέρουν πολύ καλά όσοι αυτές τις μέρες ετοιμάζουν μαζί με τον κύριο Ρουσόπουλο, ως καθ ύλην υπεύθυνο, τον νόμο για την ανωνυμία των blogs. Ας σταματήσουν λοιπόν να ψάχνουν στην ανωνυμία της μπλογκόσφαιρας όπου οι περιπτώσεις του είδους press-gr αποτελούν θλιβερή εξαίρεση. Είναι επιτέλους καιρός να ασχοληθούν με την αθλιότητα του κανόνα πού έχει όνομα, διεύθυνση και τηλέφωνο. Σήμερα θα δώσω ένα ακόμα τέτοιο παράδειγμα εξ επαγγέλματος εκβιαστών πού κρύβονται πίσω από την επίσημη μάσκα του δημοσιογράφου και του εκδότη:
Αρκεί κανείς να περιδιαβάσει τον λεγόμενο τοπικό τύπο (οποιονδήποτε) και να ξέρει και δυο τρία πράγματα για τις τοπικές κοινωνίες για να διαπιστώσει ότι τελικά όσο κατεβαίνει κανείς από τα ψηλά προς τα χαμηλά βρωμάει και περισσότερο! Χωρίς περιστροφές, το κόλπο πού ευδοκιμεί ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια λέγεται “διαφημιστική καταχώρηση”. Είναι δε τόσο απλό και προπαντός νόμιμο, πού το ζηλεύει κάθε κοινός κακοποιός και εκβιαστής ο οποίος καταριέται τη μοίρα του πού μπήκε στη φυλακή γιατί δεν έγινε “εκδότης” τοπικού τύπου.. Ιδού λοιπόν πώς λειτουργεί: Ο ακάματος “λειτουργός” της τοπικής “ενημέρωσης”, τυπώνει ένα εβδομαδιαίο δισέλιδο-τετρασέλιδο (συνήθως) πού το ονομάζει «εφημερίδα» και δια μέσου αυτού επιδίδεται συστηματικά και μετά πάθους στον ωμό εκβιασμό. Ψάχνει και δημοσιεύει σκάνδαλα, υποστηρίζει τους μεν ή τους δε, βρίζει τους άλλους, λασπώνει, σπιλώνει, απειλεί, μέχρι οι ενδιαφερόμενοι να «ταγίσουν» το κωλόχαρτο του με «διαφημιστικές καταχωρήσεις»! Νόμιμη παροχή, νομιμότατη! Σε κάθε περίπτωση θα βγει κερδισμένος! Είτε για να μην δημοσιεύσει, είτε για να δημοσιεύσει, είτε για να μην υποστηρίξει, είτε για να υποστηρίξει, θα εισπράξει την “καταχωρησούλα” του μικρή ή μεγάλη. Βάζει δε και μια κοπελίτσα, τάχα μου ως τμήμα διαφήμισης και παίρνει τηλέφωνα: -Εσείς πότε θα διαφημιστείτε στην εφημερίδα μας; Ακούγεται γλυκειά η απειλή..
Τα κωλόχαρτα αυτά πού λέγονται «εφημερίδες» αποτελούν την συντριπτική πλειονότητα του τοπικού τύπου και αυτός ο τρόπος “ενημέρωσης” είναι ο κυρίαρχος. Τα περισσότερα θύματα βρίσκονται εκεί πού σύμφωνα με τις επίσημες έρευνες ανθεί και περισσότερο η διαφθορά. Στην τοπική αυτοδιοίκηση δηλαδή και σε διάφορους ελεγχόμενους απ το δημόσιο φορείς όπου ο τρόπος και η ευκολία πού μοιράζεται επισήμως το χρήμα σε ημέτερους και εκβιαστές είναι απίστευτα εύκολος. Γράφει σχετικά η εφημερίδα “Καθημερινή” 09-12-2007 .«Η «τελευταία» Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση μπορεί να μοιράζει σε οποιονδήποτε το ποσό των 100 χιλιάδων ευρώ, κάνοντας παιχνίδι σε τοπικό επίπεδο με τα ΜΜΕ, χωρίς να ενδιαφέρεται για κυκλοφορίες». Ολόκληρη η έρευνα εδώ.
Αλλά και ποιος να ενδιαφερθεί για κυκλοφορίες εφημερίδων αφού τα κωλόχαρτα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως απήχηση στο κοινό; Ουδείς τα αγοράζει, αλλά ούτε και οι “εκδότες” τους ενδιαφέρονται να τα πουλήσουν. Αρκεί να διανέμονται δωρεάν σε καμιά εκατοστή γραφεία τοπικών παραγόντων (στους άμεσα ενδιαφερόμενους δηλαδή) μόνο και μόνο για να κυκλοφορούν οι «ειδήσεις» και να δημιουργείται «θέμα» ώστε να ασκούνται στη συνέχεια οι εκβιασμοί. Έτσι απλά και νόμιμα, ο τοπικός τύπος “ελέγχει” τούς τοπικούς παράγοντες και την τοπική εξουσία.. Αλλά γαυτήν την κατάσταση δε είδαμε ακόμα κάποιο νομοσχέδιο..
