Τα μυστικά σχέδια του Βγενόπουλου

Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες όλα άρχισαν ένα μελαγχολικό απόγευμα όταν ο Βγενόπουλος συνάντησε τον καθηγητή του. -Βγενόπουλε, του είπε ο καθηγητής. -Αν ήμουν σαν και σένα και είχα το θράσος σου και τα λεφτά σου θα άνοιγα πολιτικόν κατάστημα και θα μεγαλουργούσα!..

Από εκείνη τη στιγμή όλα άλλαξαν. Ο κορυφαίος επιχειρηματίας όλων των εποχών, με το θεληματικό πηγούνι και τους τετράγωνους ώμους, ένιωσε να φουντώνει μέσα στο καλογυμνασμένο στήθος του μια τεράστια ορμή. Μια θέληση για δύναμη και κυριαρχία. Είχε ξεκινήσει από μικρός, όπως όλοι οι μεγάλοι επιχειρηματίες άλλωστε, «ανοίγοντας» κασελάκι λούστρου στην Ομόνοια. Γυάλισε πολλά παπούτσια και κάποια στιγμή πήρε το μεγάλο ρίσκο του επιχειρηματία. Σήκωσε στο κασελάκι και κοντάρι και άρχισε να πουλάει και λαχεία. Έτσι σιγά-σιγά χάρις στο ακαταμάχητο πείσμα του, την ασυγκράτητη θέληση του για πρόοδο και το επιχειρηματικό του δαιμόνιο χαραγμένο βαθειά στο DNA του, έφτασε να γίνει ο μεγάλος MIG, ο βασιλιάς της αγοράς, ο τρόμος και ο φόβος των πολιτικών..

Όμως πάντα μέσα του υπήρχε εκείνο το γνωστό σαράκι, το βαθύ κόμπλεξ που κατατρώει τα σωθικά κάθε τρανού επιχειρηματία. Μπορεί να κατάφερε να γίνει ο «πετυχημένος» των «πετυχημένων» αλλά παραμένει ένας πωλητής! Γιατί, τί άλλο είναι ένας επιχειρηματίας παρά ένας πωλητής προϊόντων; Είτε έχει πάγκο στην λαϊκή και πουλάει ντομάτες, είτε διαθέτει τεράστια εργοστάσια ντομάτας και είναι ο βασιλιάς της ντομάτας ή των ηλεκτρονικών εξαρτημάτων, πωλητής παραμένει. Η ποιότητα είναι η ίδια, μόνο τα μεγέθη διαφέρουν..

Εκείνο όμως το μελαγχολικό απόγευμα ο σοφός καθηγητής του για μία ακόμα φορά του έδειξε τον δρόμο.. Αυτός δεν θάκανε ότι και οι άλλοι συνάδελφοι του «νταβατζήδες» να διαπλέκεται με την πολιτική και να την κουμαντάρει εκ των όπισθεν.. Θα άνοιγε ο ίδιος πολιτικόν κατάστημα! Έγειρε λοξά το κεφάλι του και στρογγύλεψε τα χείλη του αφήνοντας δακτυλίδια καπνού στο αέρα. Ύστερα με μια υπέροχη αντρική κίνηση, που θα τη ζήλευε ακόμα και ο Πέτρος ο Κωστόπουλος, τίναξε τη στάχτη απ το τσιγάρο του. Είχε πάρει την απόφαση του. Το πολιτικόν κατάστημα θα το ονόμαζε “Φόρτσα Ελλαδάρα”! Το τρόπαιο του Καβαλιέρε-Καραγκιόζο της Ιταλίας δεν τον άφηνε να κοιμηθεί..

Σε κλάσματα δευτερολέπτου το πολύστροφο μυαλό του κατάστρωσε το σχέδιο. Απλό αλλά μεγαλοφυές όπως πάντα. Θα πούλαγε τον ΟΤΕ, θα αγόραζε ποδοσφαιρική ομάδα για να διασφαλίσει σίγουρους ψήφους, θα έκανε αγωγές στον Αλέξη και στον Γιωργάκη για να δείξει ποιος είναι το πραγματικό κουμάντο σε τούτον τον αχάριστο τόπο, θα αγόραζε και κανάλια και τέλος θα πέρναγε στη δυσκολότερη φάση του σχεδίου: Να κατορθώσει το ακατόρθωτο και να πείσει την Τζούλια Αλεξανδράτου να αναλάβει υπουργείο όταν γίνει πρωθυπουργός..

Μ ένα σάλτο πήδηξε στο υπέροχο 4Χ4 και έκανε νόημα στα βόδια τους bodyguards να ξεκινήσουν, όταν ξαφνικά ένιωσε μια πισώπλατη μαχαιριά στο ..στήθος. Μια μαύρη ιδέα πέρασε απ το μυαλό του. Ότι δεν ήταν τόσο κοντός όσο ο Μπερλουσκόνι και μήπως αυτό μείωνε την εικόνα του στα μοντέλα.. Ως γνωστόν οι μοντελοπνίχτες είναι κοντοί.. Με μια μόνο κίνηση τίναξε την μαύρη σκέψη απ το κεφάλι του και στα χείλη του διαγράφτηκε απροσδιόριστα ένα πονηρό χαμόγελο.. Τον καθησύχασε το γεγονός ότι διέθετε άλλα μεγέθη πιο κοντά.. και αυτό ήταν βέβαιο. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς. Τέτοιο θράσος και τσαμπουκάς ή κρύβει κάποιο σοβαρό σεξουαλικό μειονέκτημα ή αποκαλύπτει για άλλη μια φορά ότι υπεράνω όλων είναι η αγορά και μάλιστα στην πιο χυδαία εκδοχή της.

ΥΓ. Ρε παιδιά λέτε να μου κάνει και μένα καμιά αγωγούλα ούτως ώστε να διαφημίσωμεν και ημείς οι πτωχοί πλήν τίμιοι το κατάστημα μας;