Κόβεται ο ανταποκριτής της ΕΡΤ στην Ρωσία και αναλαμβάνει ο Ρ. Σωμερίτης;

«Σκηνή στον δρόμο: Ένας επιπόλαιος αδυνατούλης, νομίζοντας πως είναι ισχυρός γιατί είχε μπάρμπα αστυνομικό, χτύπησε το ξαδερφάκι ενός φουσκωτού που φυσικά τον έβαλε κάτω και τον έκανε κιμά. Ο φουσκωτός μπήκε μάλιστα και στο σπίτι του, έκανε κατάληψη στο ισόγειο σπάζοντας ό,τι βρήκε και πετώντας έξω τους συγγενείς του αδυνατούλη. Με ποιον είστε; Απάντηση πολλών: Με τον φουσκωτό.»

Και για όσους δεν κατάλαβαν ο «φουσκωτός» είναι η Ρωσία και ο «αδυνατούλης» η Γεωργία! Η φιλοσοφημένη  αυτή πολιτική “ανάλυση” δεν είναι του Τζ. Μπούς, όπως θα νόμιζε κάθε στοιχειωδώς νοήμων άνθρωπος σε τούτον τον πλανήτη, ούτε του Σαακασβίλι που τρώει τις γραβάτες του, αλλά του Ριχάρδου Σωμερίτη σχολιογράφου του «Βήματος» παρακαλώ(!)

Και δεν εξαντλείται μόνο σε τέτοια ατράνταχτα επιχειρήματα ο άκρατος αμερικανισμός του κου Σωμερίτη.. Κατηγορεί και τους Έλληνες ανταποκριτές στην Ρωσία επειδή οι άνθρωποι με κίνδυνο της ζωής τους κάνουν καλά την δουλειά τους και μεταδίδουν δηλαδή αυτά πού βλέπουν με τα δικά τους μάτια και όχι με τα μάτια του Μπους και του Σαακασβίλι!

Γράφει σε άλλο «άρθρο» του ο κος Σωμερίτης: «Με τον φιλορωσισμό που χαρακτηρίζει πολλούς δικούς μας σχολιαστές- και κυρίως ορισμένους ανταποκριτές στη Μόσχα! – η τραγωδία που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Καύκασο έχει προσλάβει εδώ έναν χαρακτήρα παράδοξο έως απαράδεκτο. Τι συμφέρον έχουμε να ευθυγραμμιζόμαστε με την πιο ακραία ρωσική προπαγάνδα…»

Ύστερα από όλα αυτά λοιπόν και εφόσον το δημοσίευμα του ANTINEWS είναι αληθές ότι η κυβέρνηση  ύστερα από αίτημα της αμερικανικής πρεσβείας «πάγωσε» τον ανταποκριτή της ΕΡΤ στη Ρωσία Δ. Λιάτσο, δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν στη θέση του Λιάτσου τοποθετηθεί ο κος Ριχάρδος Σωμερίτης!

ΥΓ. Φυσικά οι γνωρίζοντες δεν εκπλήσσονται για την «αρθρογραφία» του κου Σωμερίτη. Εκτός των άλλων η ιστορία τον έχει καταγράψει επίσης και ως υμνητή των βομβαρδισμών της Σερβίας. Αλήθεια, εκείνοι οι «πρόθυμοι» συνάδελφοί του που έβγαιναν τότε λάβροι στα τηλεπαράθυρα για να μας αναλύσουν το πόσο ανθρωπιστικός είναι ο βομβαρδισμός της Σερβίας, λέω για τον κο Γιάννη Τζανετάκο και κο Σταύρο Θεοδωράκη, τι έγινε κατάπιαν τη γλώσσα τους; Μήπως μπορούν και τώρα να μας διαφωτίσουν πόσους Οσέτιους εκκαθάρισαν οι Γεωργιανοί με την εισβολή τους, αν ο Σαακασβίλι πρέπει να οδηγηθεί και αυτός στην Χάγη ως εγκληματίας πολέμου, αν η Αμπχατζία και η Οσετία έχουν τα ίδια δικαιώματα ανεξαρτησίας με το Κόσσοβο και αν οι αμερικανικοί πύραυλοι στην Πολωνία «προστατεύουν» τις ΗΠΑ από το ..Ιράν;

Τα κείμενα του κου Σωμερίτη είναι ΕΔΩ και ΕΔΩ. Του ANTINEWS ΕΔΩ

Ακόμα χειρότερο το ιδεώδες του 2012

Ήδη πήραμε μια γεύση και είναι αρκετή. Δηλαδή τι περιμένατε; Να δείτε πάνω στο διώροφο κατακόκκινο λονδρέζικο λεωφορείο που οδηγεί στο 2012 τον Λόκ και τον Χιούμ;
Η πολιτιστική πρόταση είναι σαφής καθώς και το μήνυμα. Είδατε το σύγχρονο δυτικό ολυμπιακό ιδεώδες στο πρόσωπο του Μπέκαμ κι αν βλέπατε δίπλα του και την σύζυγό του την Βικτώρια να ξύνει το πράμα της, τότε θάχατε συμπυκνωμένη πάνω σε ένα λεωφορείο ολόκληρο τον σύγχρονο βρετανικό πολιτισμό τα επιτεύγματα του οποίου -όσοι δεν θέλετε να ξοδεύεστε με ταξίδια στο Λονδίνο- μπορείτε να τα απολαύσετε ζωντανά και στα Μάλλια της Κρήτης.. Θα μου πείτε ήταν και ο Jimmy Page πάνω στο λεωφορείο και πως η Βρετανία δεν είναι μόνο αυτά.. Αυτό λέω και εγώ.. Εδώ το Ολυμπιακό ιδεώδες μπορεί πλέον να ξευτιλίσει κοτζάμ ιστορία του Ροκ και δεν θα ξευτιλίσει ολόκληρους πολιτισμούς; Ποιος ενδιαφέρεται τώρα για την θαυμάσια τζαμαϊκανή μουσική όταν κατίσχυσαν παντού τα ..πόδια του Μπόλτ; Άλλωστε δεν υπάρχουν πια οράματα.. Κι αν ξεφεύγει κανένα από την επέλαση της αγοράς έρχεται κάθε τέσσερα χρόνια το ολυμπιακό ιδεώδες και το αποτελειώνει.. Τώρα πλέον ένα είναι το παγκόσμιο όραμα.  Η οποιαδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο υπεροχή του ενός έναντι του άλλου.. Δεν έχει πια κανένα νόημα το κότερο και η πισίνα αν δεν είναι τουλάχιστον λίγο μεγαλύτερα από του άλλου.. Πουλάει τρελά αυτός ο πρωταθλητισμός και δεν έχει τέλος.. Το αν είναι ντοπαρισμένος ή «καθαρός» δεν αλλάζει απολύτως τίποτα..

Το ιδεώδες όπως το αντιλαμβάνεται ο πρόεδρος της ΕΟΕ και ταλαίπωρος σύζυγος Μ. Κυριακού

Είδατε επίσης το σύγχρονο πρότυπο να σηκώνει το ποδάρι του πάνω στο λεωφορείο και με ύφος παντοκράτορα να κάνει το εξής απίστευτο κατόρθωμα: Να κλωτσάει μια μπάλα(!) Τι άλλο θέλετε στη ζωή σας; Το ξέρετε ότι υπάρχουν φυλές στο Αμαζόνιο που δεν έχουν δει ποτέ το σύμβολο να κλωτσάει; (Αλήθεια, πώς καταξιώνονται αυτοί οι άνθρωποι;) Είδατε την μπάλα να φεύγει από τα ιερά πόδια και να φτάνει μέσω της TV οπουδήποτε σε τούτον τον πλανήτη υπάρχουν αυτοί που τους έμαθαν να περιμένουν κάποιον άλλον για να πηδήξει λίγο ψηλότερα, κάποιον άλλον να τρέξει λίγο γρηγορότερα και κάποιον άλλον να κλωτσήσει μια μπάλα λίγο καλύτερα, που περιμένουν τη μια ομάδα να κερδίσει την άλλη για να δικαιώσουν και αυτοί την δική τους ύπαρξη, να καταξιωθούν, να χαρούν και να νιώσουν περήφανοι στη ζωή τους.. Είναι πλέον ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν να «τελειώσουν και να το φχαριστηθούν».. Με πιάνει θλίψη όταν ακούω αυτό το «μας έδωσαν χαρά». Μου πλακώνει η ψυχή με όλα αυτά τα «μπράβο μας έκανε περήφανους» που βλέπουμε ειδικά αυτές τις μέρες της παγκόσμιας προβολής του ιδεώδους.. Μιζέρια και γενική παραίτηση. Τόσο σκυφτή είναι τελικά η ζωή μας;  Τόσο και όχι μόνο..  Δυστυχώς όλοι αυτοί που περιμένουν μια ..κλωτσιά για να χαρούν και να νιώσουν περήφανοι είναι πάρα πολλοί.. Απίστευτα πάρα πολλοί..

ΣΗΜ. Οσοι επιθυμούν να εντρυφήσουν περισσότερο επί του θέματος ας ανατρέξουν και ΕΔΩ και βλέπουμε..

Υπάρχουν πολλοί λόγοι υπέρ της απελευθέρωσης του ντόπινγκ

” Μπολτ, Φελπς, Ράις, Ισινμπάγεβα… Η τιτάνια μάχη για χιλιοστά, για εκατοστά του δευτερολέπτου επιβεβαιώνουν, παρά τις περί του αντιθέτου θεωρίες για εξάντληση των ανθρωπίνων ορίων και τέλους των ρεκόρ, ότι αντιθέτως στους Ολυμπιακούς Αγώνες τα ρεκόρ καταρρίπτονται…

Αγγελος ή δαίμονας, ο σημερινός πρωταθλητής («τα φάρμακα με έκαναν να νιώθω για δύο χρόνια υπεράνθρωπος», είχε πει ο Ντουέιν Τσέιμπερς) δεν αποτελεί μέρος κάποιου μυθικού σχεδίου ή κοινωνικού προστάγματος, αλλά ένα υπερ-εργαλείο στα χέρια εταιρειών και κυκλωμάτων. Citius-altius-fortius και… dopius. «Τυφλός» από τη μανία, από το πάθος της πρωτιάς, επιδίδεται στην πιο βάναυση, απεγνωσμένη απόπειρα επιβίωσης – χωρίς διακρίσεις και ρεκόρ δεν υπάρχει μέλλον για τον αθλητή. Το γνωρίζουν ακόμη και τα παιδιά, τα προικισμένα βλαστάρια των σταδίων που δείχνουν ήδη προετοιμασμένα για όλα -σε παλαιότερη έρευνα, το 70% των αθλούμενων νεαρών δήλωναν ότι θα έκαναν τα πάντα προκειμένου να ξεχωρίσουν.

Ο πόλεμος των επιδόσεων δεν έχει τέλος. Η επιστήμη σε λίγο θα μπορεί να κάνει πραγματικότητα τα μυθικά υπερφυσικά όντα, να κατασκευάσει αθλητές Τρίτωνες, Ατλαντες, Ηρακλήδες, Αίολους… Θα μπορεί να κάνει τον άνθρωπο υπερφυσικό, θηριώδη – θαυμαστό «υπερόπλο» της πιο κεκαλυμμένης μαφίας. Να φτιάξει σώματα μηχανές, με την αίγλη μιας δύναμης, μιας αντοχής, που δεν θα πηγάζει πια από απαγορευμένες ουσίες, αλλά που θα κατασκευάζεται στα τεχνολογικά εργαστήρια. Με αντίτιμο μια πιο καθολική, πιο οριστική απώλεια της ανθρώπινης ελευθερίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Αλλά μήπως και σήμερα δεν είναι σκλάβος ο αθλητής;…Το νευρικό τους σύστημα κουρελιάζεται από τις συνεχείς δοκιμασίες και από την εξοικείωση με τον πόνο, από τη σκληρή προσπάθεια που λίγο διαφέρει από την πιο ακραία μορφή τιμωρίας. Παγιδευμένοι σε έναν ιδιότυπο σολιψισμό, αποτυγχάνουν ν’ αμυνθούν στη βαρβαρότητα της ποδηγέτησης και στη φιλοσοφία (του προπονητή) ότι η γραμμή του μέλλοντός τους είναι ανιούσα ευθεία… Θύματα της αφανούς διαμάχης μεταξύ περισσής τεχνολογίας (σήμερα φαρμακολογίας, αύριο βιοτεχνολογίας) και ανεπαρκούς ανθρωπισμού, τα χρυσά (για τα αβυσσαλέα οικονομικά συμφέροντα) αγόρια και κορίτσια, φέρουν κάτω από τα υπέρλαμπρα φώτα, ασήκωτες «αλυσίδες»…”

Βεβαίως η Τασούλα Καραϊσκάκη που έχει γράψει αυτό το εξαίρετο κείμενο (Καθημερινή 23-08-08  ) δεν προτείνει την απελευθέρωση του ντόπινγκ.. Τα λόγια της όμως μοιάζει να συνηγορούν στις δικές μου σκέψεις.. Έτσι και αλλιώς ο καθαρός αθλητισμός και το καθαρό Ολυμπιακό Ιδεώδες είναι ένας μύθος που πλέον δεν τον χάβουν ούτε και τα νήπια.. Ακόμα κι αν ο πρωταθλητισμός γίνονταν χωρίς ντόπα -πράγμα μάλλον απίθανο, δεν σημαίνει ότι θα ήταν και καθαρός αθλητισμός, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν πρόκειται για τους Ολυμπιακούς αγώνες που αποτελούν την κορυφαία έκφραση της εμπορευματοποίησης κάθε ιδέας του «ωραίου» του «μεγάλου» κλπ (σταματάω εδώ για να μην ξεράσω).

Επομένως σκέψεις σαν και αυτές ΕΔΩ έχουν και αυτές την δική τους αλήθεια..

Σιγά που το ντόπινγκ είναι η Εθνική ντροπή μας..

Φυσικά και δεν ντρέπομαι για τα ντομπαρισμένα μετάλλια όπως και ουδέποτε ήμουν και υπερήφανος για τα καθαρά μετάλλια.. Να ντρέπονται αυτοί που ανήγαγαν ένα μετάλλιο στο πήδημα, στο τρέξιμο, στο λιθάρι ή στο τραμπολίνο σε υπέρτατο σημαντικό της ζωής και σε εθνικό όραμα! Αυτοί δηλαδή που αποτελούν το αληθινό κύκλωμα της ντόπας. Αλήθεια, όταν μια ολόκληρη πολιτεία και μια τεράστια αγορά με πρωταγωνιστές τα μίντια και τους δημοσιογράφους αναδεικνύουν οργανωμένα και συστηματικά σε υπέρτατο σημαντικό ένα μετάλλιο, δεν είναι φυσικό ο κάθε υπήκοος να κάνει τα πάντα για να κατακτήσει αυτό το υπέρτατο σημαντικό; Να πατήσει επί πτωμάτων και να ξεπεράσει κάθε όριο της καθεστηκυίας ηθικής; Το να ντοπαριστεί είναι το λιγότερο.. Ο καθένας δικαιώνει και αναγνωρίζει την ύπαρξη του αναλόγως τα οράματα του. Τι το φυσιολογικότερο από το να παλέψει  και να αγωνιστεί γιαυτά με κάθε τρόπο; «Το ντόπινγκ σκοτώνει την Ελλάδα, σκοτώνει την πατρίδα» λέει ο Κυριακού και συμφωνούν μαζί του οι ένοικοι των τηλεπαραθύρων.. Εφόσον τους συμφέρει να ανυψώνεται η Ελλάδα τόσο εύκολα με μερικά μετάλλια πάρα πάνω, τότε επόμενο είναι και τόσο εύκολα να την βλέπουν ταπεινωμένη με μερικά μετάλλια πάρα κάτω..

Το ντοπάρισμα είναι απλώς ένα φυσικό επακόλουθο, είναι το μέσον που οδηγεί στον ύψιστο σκοπό που είναι η κοινωνική αναγνώριση, η δόξα και η αναρρίχηση στο ψηλότερο σκαλοπάτι της κοινωνίας με το πιο πρόσφορο τρόπο. Σήμερα στην κοινωνία της αγοράς ο πιο πρόσφορος και αναγνωρίσιμος τρόπος είναι να διακριθεί κανείς στο στίβο του θεάματος, είτε ως τηλεοπτικός αστέρας, είτε ως τραγουδιστής, είτε κατακτώντας ολυμπιακά μετάλλια τρέχοντας, πηδώντας και κάνοντας τούμπες.. Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες είναι η κορυφαία εμπορική εκμετάλλευση του θεάματος που προσφέρει ο άνθρωπος προσπαθώντας να ξεπεράσει τις ικανότητες των ζώων, όπως στο τρέξιμο τον γατόπαρδο, στο κολύμπι τα ψάρια, στη δύναμη το γορίλα, στις τούμπες τη μαϊμού.. Ενίοτε δε, να εκμεταλλευτεί και να εξαπατήσει τα ζώα όπως ακριβώς γίνεται με τα υπέροχα άλογα που κάνουν τα πάντα, πηδάνε τα εμπόδια και χορεύουν, τα ντοπάρουν κιόλας, αλλά τελικά το μετάλλιο το αρπάζει ο αναβάτης(!) (Γιατί αυτό το πράγμα λέγεται αθλητισμός δεν μπορώ να το καταλάβω. Ακόμα και όταν επιδιδόμαστε στο σεξ ιππαστί, η σωστή αναβάτρια αναπτύσσει κάποια δραστηριότητα.. Δεν τα κάνει όλα το άλογο..)

Βεβαίως αυτή καθαυτή η υπέρβαση των επιδόσεων των ζώων δεν έχει νόημα γιατί ως γνωστόν δεν βρισκόμαστε στην εποχή του Ομήρου όπου η σωματική ρώμη καθόριζε τις εξελίξεις.. Το ζητούμενο είναι το θέαμα. Άλλωστε η αγορά έχει ολοένα και νέες ανάγκες γιαυτό και οι διαβόητοι «αθάνατοι» φροντίζουν αναλόγως και για τον εκσυγχρονισμό των αθλημάτων που οδηγούν στην υπέρτατη καταξίωση του μεταλλίου. Έτσι, για παράδειγμα, έχει αναχθεί  σε ολυμπιακό άθλημα το beach volley και αναμένεται εναγωνίως να γίνει το ίδιο και για την ρακέτα μπας και δικαιωθούμε και μείς που μοχθούμε στις παραλίες και δούμε μια μέρα το όνομα μας σε κανένα πλοίο ή δρόμο.. Φυσικά κάποια στιγμή θα αναχθεί σε άθλημα και το ταχύτερο φάγωμα της πίτσας ή των σκουληκιών όπως γίνεται και στα τηλεοπτικά ριάλιτι. Το μέσον δεν έχει σημασία. Το ζήτημα είναι το μετάλλιο, δηλαδή η κατάκτηση της πρωτιάς όποια και νάναι..

Οι υπόλοιποι στίβοι της ζωής, δηλαδή της επιστήμης, της παιδείας, της εργασίας, ο καθημερινός στίβος όπου δοκιμάζονται οι ανθρώπινες σχέσεις, όχι μόνο δεν οδηγούν στο ύψιστο σκαλοπάτι αυτής της κοινωνίας αλλά πολλές φορές στο περιθώριο της. Οι διακριθέντες δεν απολαμβάνουν τα προνόμια που απολαμβάνουν οι πρωταθλητές του θεάματος. Δεν τιμούνται με πλούτη, δεν εισάγονται στα πανεπιστήμια χωρίς εξετάσεις, δεν γίνονται αξιωματικοί, δεν βαφτίζονται πλοία, πλατείες και δρόμοι με το όνομα τους.. Οι δημοσιογράφοι δεν αλαλάζουν περδόμενοι γι αυτούς, τα μίντια τους αγνοούν, οι άθλοι τους δεν γίνονται πρωτοσέλιδα, οι συγγενείς και γείτονες δεν στήνουν πανηγύρια και οι μάνες δεν προσεύχονται για τη νίκη τους γονατισμένες μπροστά στις κάμερες.. Κι ύστερα εκπλήσσονται και απορούν στα τηλεπαράθυρα γιατί ντοπάρονται ακόμα και παιδιά σε μαθητικά πρωταθλήματα.. Κι ύστερα ψάχνουν λέει για να βρουν το κύκλωμα που διοχετεύει την ντόπα..

Όλα εν σοφία ποιούνται και οι μόνοι που ωφελούνται από όλα αυτά είναι οι ντοπαρισμένοι και οι πάσης φύσεως εμπλεκόμενοι στην διάδοση του διαβόητου πια ολυμπιακού ιδεώδους των μεταλλίων.. Χωρίς μετάλλια δεν μπορεί να τραφεί όλη αυτή η τεράστια αγορά των μίντια, της πολιτικής, των παραγόντων, των προϊόντων και επιχειρήσεων και χωρίς ντόπα τα μετάλλια είναι πολύ λίγα και δεν αρκούν για να θρέψουν αυτήν την τεράστια αγορά.. Γιαυτό και όλοι αυτοί είναι οι μόνοι που μετράνε τη χαρά τους και τη περηφάνια τους με τα μετάλλια γιαυτό και οι μόνοι που πρέπει να ντρέπονται..  Καμιά χώρα δεν ανέβηκε στα μάτια της άλλης επειδή κέρδισε κάποια μετάλλια.. Ούτε και η Κίνα σήμερα, ούτε η δύστυχη λιμοκτονούσα Αιθιοπία, ούτε η Τζαμάικα, ούτε και η Σερβία παλαιότερα η οποία βομβαρδίστηκε κιόλας, ούτε τόσες άλλες που παραμένουν ίδιες και χειρότερες.. Αλήθεια γιατί να είμαστε χαρούμενοι και περήφανοι επειδή κάποιος πήδηξε λίγο ψηλότερα από τον άλλον ή έτρεξε λίγο γρηγορότερα; Γιατί άλλοι να πηδάνε και ένα Έθνος σύσσωμο να πηδάει απ τη χαρά του;

Το ντόπινγκ δεν είναι η εθνική μας ντροπή. Σιγά την Εθνική ντροπή.. Μακάρι μόνο τέτοια νάτανε η ντροπή μας. Απλώς είναι μια κάλπικη ντροπή προτιμότερη από τις άλλες. Προτιμούν δηλαδή να ανάγουν το ντοπάρισμα σε Εθνική ντροπή για να συγκαλύψουν τις πραγματικές Εθνικές ντροπές μας. Όπως το γεγονός ότι ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες επιχειρηματίες γράφουν τους πάντες στα τέτοια τους και δηλώνουν εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο όριο(!) και ουδείς παίρνει με τις πέτρες τους υπεύθυνους.. Όπως το χάλι των πανεπιστημίων και της παιδείας μας γενικότερα, όπως το γεγονός ότι «ζουν» εκατομμύρια συμπολίτες μας κάτω από το όριο της φτώχειας, κλπ, κλπ.. Αν όμως παραδεχτούμε ότι αυτές είναι αληθινές ντροπές μας, τότε θα ήταν σαν να αναγνωρίζουμε ότι άλλα είναι τα υπέρτατα σημαντικά της ζωής μας που μας καταξιώνουν πραγματικά και πάντως όχι τα μετάλλια της αγοράς..

ΥΓ. Φυσικά υπάρχει και η σωστή λύση.. Βλέπε ΕΔΩ

Να απελευθερωθεί αμέσως το ντόπινγκ!

Τώρα με τούς Ολυμπιακούς ευκαιρία είναι.. Έτσι κι αλλιώς οι πάντες σε τούτο τον πλανήτη είναι ντοπαρισμένοι πλην του ..Κεντέρη και της Θάνου, της περιβόητης ελληνικής dream team και της Χαλκιά (!) Γιατί λοιπόν να μην απελευθερωθεί το ντοπάρισμα για όλους ώστε να δοκιμάζονται και επισήμως οι ανθρώπινες δυνατότητες όπως δοκιμάζεται και η φόρμουλα στο Μονακό; Εφόσον οι Ολυμπιακοί αγώνες έχουν καταντήσει η κορυφαία έκφραση της εμπορευματοποίησης του «ωραίου», του «μεγάλου» και του «αληθινού», τότε ποιο πνεύμα αθάνατο και ποιος κλάδος ελαίας, ποια ανδρεία και ποια αρετή, μην ξεράσω; Οι Ολυμπιακοί αποτελούν το κατ εξοχήν πεδίο όπου συναγωνίζονται το αθάνατο πνεύμα της Nike με το αθάνατο πνεύμα της Adidas. Γιατί λοιπόν να μην τεστάρουν και οι εταιρείες τα φάρμακα τους, τα χημικά τους και την τεχνολογία τους; Πιο σωστό και δίκαιο δεν είναι να ακούμε τους έτσι κι αλλιώς αγράμματους sporkasters να μεταδίδουν ότι στον δρόμο των διακοσίων με εμπόδια τρέχει το αναβολικό της Bayer με οδηγό τον Κεντέρη που συναγωνίζεται ευγενώς το αναβολικό της Pharma με οδηγό τη Θάνου;

Ζούμε στην πλέον ανταγωνιστική κοινωνία όλων των εποχών και έχουμε μπροστά μας πολύ δύσκολους αιώνες να διανύσουμε. Πώς θα τα καταφέρουμε αδέλφια να ανταγωνιστούμε και να φαγωθούμε μεταξύ μας χωρίς την βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας; Γιατί να μην δοκιμάζουμε και μεις τα φρένα μας, τα γκάζια μας και τις αντοχές μας όπως δοκιμάζεται και η φόρμουλα; Γιατί να εξελίσσεται το αυτοκίνητο και ο άνθρωπος να μένει πίσω; Φτάσαμε στο σημείο να παραδίδουμε τέλεια αυτοκίνητα σε τέλειους μαλάκες κι όταν τα βλέπουμε τρακαρισμένα λυπούμαστε πιο πολύ για τα αυτοκίνητα παρά για τούς οδηγούς τους..  Και στο κάτω-κάτω έτσι και αλλιώς όλοι μας δεν τρέχουμε ντοπαρισμένοι προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την σκληρή μας καθημερινότητα; Όλοι λίγο πολύ δεν είμαστε εξαρτημένοι από το αναβολικό μας είτε αυτό είναι η δουλειά μας, η TV μας, το blog μας; Αφού αν δεν φτιαχτούμε επικοινωνιακά δεν μπορούμε ούτε καν να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας.. Πόσο μάλλον να γ—σουμε..

Εντάξει. Θα υπάρξουν θύματα. Πολλά πειραματόζωα θα προσβληθούν από τον καρκίνο. Μην ξεχνάμε όμως ότι η αγαπημένη ντόπα των Ελλήνων πρωταθλητών ενδείκνυται για μεγάλα ζώα(!) Δηλαδή το σύγχρονο Ολυμπιακό όραμα τούς μεταλλάσσει σε ζώα για να αποτελούν το πρότυπο της ανήσυχης νεολαίας μας! Γιατί λοιπόν να μην θυσιάσουμε και μερικά ζώα προς όφελος των ανθρώπων;

ΣΗΜ: Λόγω επικαιρότητας επαναφέρω ελαφρώς τροποποιημένο το ανωτέρω παλαιότερο κειμενάκι μου με το επίμαχο αίτημα της γενικής απελευθέρωσης της ντόπας.. Οποιος επιθυμεί νεώτερη και “σοβαρότερη” επιχειρηματολογία μπορεί να ανατρέξει και ΕΔΩ αλλά και ΕΔΩ

Η Γιάννα ..έγραψε!

Δημοσιεύτηκε τελικά το πολυαναμενόμενο κείμενο της κας Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη-Παρθένη και βάλε.. Ιδού εν ολίγοις, το σεμνό, ταπεινό και απέριττο μήνυμα της..

-Δεν θα πω για το πόσο μεγάλη και συμπαντική είμαι.. Δεν θα πω για το πόσο πανμέγιστη και θεά των θεών είμαι.. κλπ, κλπ.. Θα πω μόνο για την «αξέχαστη λάμψη στα μάτια των ανθρώπων» λόγω του δώρου πού τους έκανα..(!) (Σημείωση δική μου: Δεν εννοεί την ..φωτιά αλλά τους Ολυμπιακούς του 2004)

Το μήνυμα αυτό προκύπτει από μια πρώτη ανάγνωση του συγκλονιστικού αυτού κειμένου.. Σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης το κείμενο παρέχει και τις αποδείξεις της μεγαλοσύνης της.. Λέει δηλαδή, εν ολίγοις πάντα, ότι,

-Για να καταλάβετε το πόσο μεγάλη είμαι αρκεί να φανταστείτε ότι 12 ώρες καθημερινώς μπροστά στον καθρέφτη μου δεν αρκούν για να περιγράψουν το τεράστιο έργο μου..

Είδατε λοιπόν τι συμβαίνει όταν μια θεά εκτός από ..κότερο διαθέτει και δικό της ..μίντιο; Εκφράζεται ελεύθερα!! Φανταστείτε να κάνει και δικό της κόμμα τι έχει να πει..

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ. Διαδώστε το!

Εμπρός της γης οι ντοπαρισμένοι..

Μοίρασαν φυλλάδια καλής συμπεριφοράς σε εκατομμύρια κινέζους με τα οποία, εκτός των άλλων, τους βάζουν και να χαμογελούν όταν κυκλοφορούν έξω από το σπίτι τους..(!) Φτώχεια, δυστυχία, ανθρώπινα δικαιώματα, λογοκρισία, φυλακές, ασπρόμαυρη ζωή, βάρβαρος μονοκομματικός καπιταλισμός με κομμουνιστική γραφειοκρατία, όλα πίσω από ένα χαμόγελο υποδοχής.. Κι όταν αυτά τα χαμόγελα είναι εκατομμύρια, τότε αποδεικνύεται για άλλη μια φορά γιατί δεν υπάρχει καθεστώς που να μην λατρεύει τα παντός είδους θεάματα και ειδικότερα όταν αυτά είναι Ολυμπιακά.. Στην Κίνα βασανίζουν νήπια στην «δοκό» για να κατασκευάσουν μαζικά τους αυριανούς ντοπαρισμένους που θα δικαιολογήσουν τα υποχρεωτικά χαμόγελα..

Αλήθεια όμως είναι επίσης και ότι δεν υπάρχει ούτε ένα καθεστώς στην ιστορία που να δοξάστηκε και να τιμήθηκε, όσο και αν προσπάθησε να διαφημιστεί και να εξωραϊστεί εκμεταλλευόμενο το αθάνατο αρχαίο πνεύμα.. Ούτε το χιτλερικό καθεστώς δοξάστηκε, που εμπνεύστηκε το θέαμα της λαμπαδηδρομίας με την φλόγα ως το σύμβολο καθαρότητας της Αρείας φυλής, ούτε και το κινεζικό δοξάζεται.. Κανένα καθεστώς της Ανατολής ή της Δύσης και καμιά κυβερνητική εξουσία δεν δοξάστηκε επειδή κέρδισε στο ποδόσφαιρο ή στο μπάσκετ ή στην Γιουροβίζιον ή πήδηξε λίγο ψηλότερα στο στίβο ένας ντοπαρισμένος..

Αλλά ούτε και η δόξα των ντοπαρισμένων με τα μετάλλια κρατάει πολύ.. γιατί ως γνωστόν δεν υπάρχει μετάλλιο χωρίς ντόπα.. Οι πάντες στον πλανήτη είναι ντοπαρισμένοι πλην του Κεντέρη και της Θάνου, όπως ακριβώς και οι πάντες είδαν το dvd πλην της Τρέμη και του Πρετεντέρη.. Ντοπάρονται οι πρωταθλητές για να ανέρχονται ολοένα και «ψηλότερα», «ταχύτερα» και «δυνατότερα» στο βάθρο της κοινωνίας έτσι ώστε να ντοπάρονται με τη σειρά τους και νάχουν ένα όνειρο και εκείνοι που τους βλέπουν και τους θαυμάζουν από τα χαμηλά της κοινωνίας.. Μόνο που και οι ντοπαρισμένοι κάποια στιγμή ακυρώνονται στις συνειδήσεις..

Έτσι ο πραγματικά ωφελημένος, ο μεγάλος νικητής και δοξασμένος είναι ένα όντως ολοένα και πιο συγκλονιστικό θέαμα και φυσικά αυτός που κερδίζει από αυτό, δηλαδή το πνεύμα της αγοράς που προελαύνει ασταμάτητα πουλώντας τα πάντα, το μοναδικό που παραμένει αθάνατο γιατί το άλλο, το αρχαίο, ευτυχώς πέθανε νωρίς και γλύτωσε την αιώνια ταλαιπωρία..

ΥΓ. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το καλλιτεχνικό μέρος της τελετής έναρξης ήταν αισθητικώς άψογο.  Βαθιά κινεζικό, αυτοκρατορικό και ενίοτε συγκλονιστικό..

Ένα αληθινό αυτή τη φορά σκάνδαλο..

Ο καλύτερος τρόπος εξουδετέρωσης των σκανδάλων από τις συνειδήσεις είναι ο εκφυλισμός της έννοιας του σκανδάλου.. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ιδεολογίες, τις πάσης φύσεως ονοματολογίες, τα όνειρα και οράματα.. Εκφύλισε για παράδειγμα τον σοσιαλισμό και κάντον πασοκισμό για να δούμε αν μετά θα τολμήσει κανείς να ξαναζητήσει σοσιαλισμό.. Πότιζε καθημερινά την ψυχή του ανθρώπου με μίζες και σκάνδαλα για να δούμε μετά αν θα μπορέσει να διακρίνει κανείς τι σημαίνει πραγματικό σκάνδαλο. Αυτόν τον εκφυλισμό των εννοιών εγώ τον λέω “μιζάρισμα” συνειδήσεων.. Στην πραγματικότητα δηλαδή, αυτό που κάνουν καθημερινά τα διαβόητα μίντια και κυρίως τα κανάλια, δεν είναι να αποκαλύπτουν σκάνδαλα αλλά να “μιζάρουν” συνειδήσεις για να συγκαλύπτονται τα πραγματικά σκάνδαλα..

Έγραφα τις προάλλες για το μέγα σκάνδαλο της σκυφτής μας ζωής και κάποιοι φίλοι με ρώτησαν τι εννοώ.. Θα δώσω άλλο ένα απλό παράδειγμα.. Κοίταζα τους πίνακες που δημοσίευσε προχτές το υπουργείο οικονομικών με τους Έλληνες φορολογούμενους και δεν πίστευα στα μάτια μου. Έβλεπα δηλαδή και δεν πίστευα αυτό που ήδη γνώριζα! Πως 1,5 περίπου εκατ. έμποροι, βιομήχανοι, βιοτέχνες και 1,5 περίπου εκατ. άλλοι εισοδηματίες δηλώνουν κάτω από το αφορολόγητο όριο των 12.000 Ευρώ, δηλαδή δεν φορολογούνται ούτε με 1 (ένα) Ευρώ!! (Ο Αλογοσκούφης σκέφτεται να κάνει “έρανο αγάπης” για να βοηθήσει αυτούς τούς εργολάβους, εμπόρους και βιομηχάνους να ..ζήσουν και αυτοί..)

Μόνο και μόνο λοιπόν το γεγονός ότι όλοι εμείς οι υπόλοιποι αποδεχόμαστε και συναινούμε σ ένα τέτοιο «νόμιμο» σκάνδαλο σαν να μην έχει συμβεί ποτέ και σαν να μην συμβαίνει, η ακόμα χειρότερα σαν νάναι κάτι το φυσικό και θεμιτό, μόνο και μόνο ότι δεν βγαίνουμε στους δρόμους για να πάρουμε με τις πέτρες πρώτα τα μίντια που “μιζάρουν” συστηματικά τις συνειδήσεις μας, τί πιο τρανταχτή απόδειξη υπάρχει για το πόσο σκυφτή, γαμημένη και ξεφτιλισμένη είναι η ζωή μας και μάλιστα χωρίς ούτε καν να ντρεπόμαστε γιαυτό;

Για τους πολύ-πολύ «σκυμμένους» όλοι οι πίνακες της Εφορίας ΕΔΩ