“Πάει” και ο Νίκος Ξυδάκης..
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τετάρτη, 15, Οκτωβρίου, 2008
Προσκυνάει στο Μενίδι! Τι κρίμα.. Τελικά πιο εύκολα μπουρδολογεί μια δυνατή πένα παρά μια αδύνατη. «Αυτές τις μέρες της οικονομικής καταιγίδας, που αδειάζει ταμεία και ταράζει ζωές», διαπιστώνει ο Νίκος Ξυδάκης, «η αττική γη ζει εν παραλλήλω βίο ατάραχο..» Η πένα του έχει ήδη θέσει την πρόκληση ακόμα και στον πλέον αδιάφορο αναγνώστη. Προβάλει μια ορθή περιγραφή της αμείλικτης πραγματικότητας, τον αγκιστρώνει σαν ψάρι και τον μεταφέρει απνευστί στον τόπον ενός ..θαύματος όπου και καλά η αττική γη ζει βίο ..ατάραχο και ονειρικό! Τώρα η ερώτηση προκύπτει από μόνη της. -Και πως γίνεται αυτό; -Ιδού πως, λέει ο Ν.Ξ: «Στους Ναούς της Μεσογαίας» εκτίθεται σε δημόσιο προσκύνημα το λείψανο του Ρώσου Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ(!)
σιγά το δύσκολο..
Κατ αρχάς τι σημαίνει Άγιος; Και από πού κι ως που Άγιος; Σαν τον Ρασπούτιν; Σαν τους φονιάδες Κωνσταντίνο και Ελένη; Επειδή τον ανακήρυξε άγιο η ρώσικη εκκλησία το 1903; Αυτή θέλει να ανακηρύξει ακόμα και τον Γιέλτσιν! Και τι σόι Άγιος: Μήπως απ΄αυτούς τούς μανιοκαταθλιπτικούς που μιλούν ακατάληπτα, ένας αγύρτης, θαυματοποιός και υπνωτιστής, ένας επιληπτικός και σχιζοφρενής που ζούσε στις παραισθήσεις του ταγίζοντας μια αρκούδα (δεν είναι και πολύ δύσκολο αυτό) ένας αιμοφιλικός που έγραφε ματωμένες επιγραφές στο στήθος του όπως η Αθανασία του Αιγάλεω; Όταν απουσιάζει η επιστήμη όλα είναι κατορθωτά και όλοι μπορούμε να γίνουμε άγιοι..
Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και χυδαία. Η έμπειρη πένα του Ν.Ξ ξέρει ότι τέτοιου είδους παρωχημένοι άγιοι δεν περνάνε σήμερα. Χρειάζονται πιο μοντέρνοι και σοφιστικέ όροι για να δώσει κανείς σύγχρονη αξία σε ένα λείψανο. Πρέπει δηλαδή ο άγιος να παρουσιαστεί ως ένας ένας «προμοντέρνος» άγιος που μιλά σε μας τους «υστερομοντέρνους» ανθρώπους που συναναστρεφόμεθα, “κυκλωμένοι από κοινωνίες και δίκτυα” (να και το ιντερνετ) “ανασαίνουμε δικτυωμένοι μες στην τυραννία της οικειότητες” (να και ο Ρίτσαρντ Σένετ με το έργο του «η τυραννία της οικειότητας») “μόνοι μες την ερημία του πλήθους” (το γνωστό μόνος ανάμεσα στους πολλούς).. Η πένα χρησιμοποιεί και πάλι την τεχνική της προσγείωσης στην αμείλικτη πραγματικότητα την οποία χρησιμοποιεί ως απόδειξη του εξωπραγματικού και εξωφρενούς! Όλα είναι ένα κατάλληλο μοντάζ. Στο σινεμά, αν μετά από μια κηδεία δείξεις ένα ανέκφραστο πρόσωπο θα φαίνεται λυπημένο ή αν μετά από έναν γάμο δείξεις το ίδιο ακριβώς ανέκφραστο πρόσωπο θα φαίνεται χαρούμενο κλπ.. Το εξωφρενικό μονταρισμένο καταλλήλως, φαντάζει ως πραγματικό.
Μήπως ο Ν.Ξ θέλει να μας προσηλυτίσει στην πίστη για τον άγιο; Όχι φυσικά. Δεν φτάνει ως εκεί η κατάντια του συγκεκριμένου κειμένου του. Η πένα προτείνει κάτι πιο μοντέρνο και πιο ελκυστικό. Κάτι που πραγματικά τόχουμε ανάγκη όλοι μας. Το λείψανο λέει, μας υπενθυμίζει την «αναστοχαστικότητα και τη vita contemplativa»! Καλά ε;.. Ο «προμοντέρνος» άγιος που κάνει εμάς τους «υστερομοντέρνους» να «αναστοχαζόμαστε»! Τώρα ακόμα και ο πλέον αγράμματος αναγνώστης έχει εκσπερματώσει.. Το ρίγος της πένας τον έχει κατακυριεύσει. O ερημίτης του Ν.Ξ μας «υπενθυμίζει τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε τον εαυτό μας σε μεταϋλικό πλαίσιο, χωρίς τη βιάση του παρόντος..» Μωρέ μπράβο δυνατότητα το λείψανο..
Και για όσους ακόμα παραμένουν άπιστοι ενώπιον του θαύματος της «αναστοχαστικότητας» που συντελείται στο Μενίδι, η πένα επικαλείται την γνωστή και αγαπημένη στους απανταχού φοβισμένους πιστούς απειλή του θανάτου! Το ύστατο επιχείρημα κάθε παραδοσιακής και σύγχρονης θρησκείας! “Ο νεωτερικός άνθρωπος.. πεθαίνει καλωδιωμένος και διασωληνωμένος, εν αγωνία ή εν αφασία· οστράκισε τη φθορά με χημειοθεραπείες και τομογράφους, μα δεν πάτησε τον θάνατο..» (Εδώ μου μυρίζει Γιανναράς) Και εφόσον δεν κατάφερε να «πατήσει τον θάνατο» ας ανακαλύψει την «αναστοχαστικότητα» στα ..πτώματα!
Η πένα τώρα έχει κάνει καλά τη δουλειά της και έχει κατακτήσει το κοινό της. Ο Δεσπότης Μενιδίου μπορεί πλέον να πάρει το λείψανο παραμάσχαλα και να το περιφέρει ανά τας ρίμας και τας οδούς όπως ο άγιος Εφραίμ περιέφερε τάχα την αγία ζώνη της παναγίας ως μαϊμού ο αθεόφοβος.. Και αφού δεν έβγαλε και πολλά από αυτήν την «μπίζνα», τόριξε στο real estate κάνοντας τούς παγκόσμιους επενδυτικούς κολοσσούς να τρίβουν τα μάτια τους έμπροσθεν του θαύματος! Τέλος πάντων..
Μήπως θέλει να μας εξαπατήσει με την τέχνη της πένας του ο Ν.Ξ; Όχι φυσικά. Απλώς μπέρδεψε λίγο την πτωματολαγνεία με την απαράμιλλη γραφολαγνεία και λεξιλαγνεία του. Γράφει ωραία για να γράφει ωραία. Τίποτα άλλο. Μπούρδες μεγάλης συγγραφικής τέχνης. Για να δείτε πόσο εύκολα μια δυνατή πένα μπορεί να παντρέψει το πραγματικό με το υπερβατικό, να κάνει το μαύρο άσπρο και τούμπαλιν. Μην το γελάτε. Ένα απίστευτα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας διανόησης είναι εγκλωβισμένο στις μπούρδες της γραφολαγνείας και λεξιλαγνείας της.. Και ως συνήθως οι ίδιοι οι γραφιάδες καταλήγουν να πιστεύουν ακράδαντα αυτά που γράφει η πένα τους.
Μα καλά τι έχουν πάθει σοβαροί άνθρωποι; Πάει και ο Ρουσόπουλος, απέκτησε πνευματικό.. Πάει και ο Ξυδάκης, προσκυνάει στο Μενίδι.. Πάει κατά διαβόλου δηλαδή ο τόπος! Εντάξει.. Και εγώ γοητεύομαι από την πνευματικότητα (όχι θρησκευτικότητα). Παρότι δεν πιστεύω σε θεούς και δαίμονες, προτιμώ το «προμοντέρνο» πνεύμα ενός ασκητή από το «υπερμοντέρνο» της σύγχρονης αγοράς. Όχι όμως και τέτοια διαφήμιση στο λείψανο! Υποκλίνομαι μεν στην πένα του Ν.Ξ, γιατί ακόμα και όταν μπουρδολογεί το κάνει με τέχνη, αλλά ότι η «αναστοχαστικότητα» στην εποχή των δικτύων και της καλωδίωσης αλλήλων κατακτιέται με πτωματοπροσκυνήματα, αυτό, εκτός από την πένα του, ούτε και ο ίδιος το πιστεύει!
Φυσικά και θα σας παραπέμψω να απολαύσετε ολόκληρη την ωραία μπούρδα του κου Ξυδάκη
Στοιχεία για τον άγιο θα βρείτε ΕΔΩ
Για την διασκέδαση σας έχουμε και αυτό ΕΔΩ
Και επειδή ο κος Ξυδάκης απάντησε του ανταπάντησα και εγώ ΕΔΩ
Herr K. είπε
Ενδεχομένως σε σοκάρει κάθε αναφορά σε θρησκευτικότητα. Σεβαστό. Πέραν τούτου δεν καταλαβαίνω γιατί λέει μπούρδες ο Ξυδάκης; Φαντάζομαι ότι αν η πηγή έμπνευσής του ήταν ένα πανηγύρι ή ένα ποδοσφαιρικό ματς (και όχι το λείψανο) δεν θα διαφωνούσες με τα επιχειρήματά του
sofistis είπε
Καλά.. Αν έκανες μια βόλτα στα γραφόμενα τούτου του blog θα καταλάβαινες ότι αυτό που λες για τα πανηγύρια και τα ποδόσφαιρα είναι παντελώς άστοχο.. Οχι δεν με ενοχλεί η θρησκευτικότητα.. Για παράδειγμα θα θεωρούσα τον εαυτόν μου πολύ τυχερό αν προλάβαινα να γνωρίσω τον Παϊσο.. Ομως θα διαφωνούσα σε ένα προσκύνημα στο λείψανο του, όπως θα διαφωνούσα και για ένα προσκύνημα στο λείψανο του Λένιν.. Οσο για τον Ξυδάκη.. Εντάξει.. Ομως να μας λέει οτι θα βρούμε την αναστοχαστικότητα, πού όντως μας χρειάζεται, προσκυνώντας στα λείψανα, πρόκειται για σαφέστατη μπούρδα ή αποτυχημένη απόπειρα διαφήμισης των δραστηριοτήτων του Δεσπότη Μενιδίου..
harisheiz είπε
Φίλε σοφιστή, αντιγράφω το σχόλιο που άφησα στο “βλέμμα” γιατί θεωρώ ότι είναι συμπληρωματικό του ποστ σου με το οποίο φυσικά δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!
“Το κείμενο βρίθει από cliche και επίθετα την ευστοχία ή την αστοχία των οποίων δεν θα κρίνω, θα πω μόνο ότι την λέξη σιωπή η οποία χρησιμοποιείται τουλάχιστον 5 φορές είναι ακριβώς η λέξη την οποία δεν υπηρετεί το κείμενο που κατά τα άλλα κατηγορεί τον “υστερομοντέρνο” (προφανώς εννοεί μεταμοντέρνο) άνθρωπο για θόρυβο.
Κατά τα άλλα προ-μοντέρνοι, μοντέρνοι, υστερομοντέρνοι (που είναι άλλο από το μεταμοντέρνοι και η χρήση στο κείμενο είναι ασαφής) κλπ δεν είναι οι άνθρωποι αλλά οι καιροί. Το πως διαμορφώνεται ο άνθρωπος από την εποχή του και τις επικρατούσες τάσεις είναι μια άλλη κουβέντα που σίγουρα είναι εκτενέστατη και δεν εξαντλείται στο εύκολο labeling μεταμοντέρνος, μοντέρνος κλπ.
Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είμαι εγώ λάθος δεν καταλαβαίνω γιατί ο μεταμοντέρνος άνθρωπος είναι κάποιος άλλος από τον χριστιανό άνθρωπο. Κοινώς, γιατί οι μαντιλοφόρες γιαγιάδες είναι αυτόματα λιγότερο μεταμοντέρνες από εμένα; Αυτό συνιστά λογικό λάθος ειδικά όταν μιλάμε για ένα κατεξοχήν χριστιανοκρατούμενο πλήθος…
Επιπλέον, δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το πρόβλημα με τον μεταμοντερνισμό ή τον “νεωτερικό άνθρωπο” και πόσο καλά γνωρίζει ο συντάκτης να τα ορίσει αυτά πριν τα καταδικάσει; Πίσω από τα cliche τύπου… “δεν πιστεύει, δεν ζητά χάρη, δεν συγχωρεί ούτε τον εαυτό του χωρίς έξωθεν υποστήριξη, δεν αναζητά αλλού τη σωτηρία παρά μόνο στον εαυτό του”… υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος μιας μεταμοντέρνας πραγματικότητας που διαψεύδει “σιωπηλά” και μαζί εμφανέστατα την παραπάνω εύκολα αρθρωμένη δήλωση αναζητώντας σήμερα (όχι χθες ή πριν 2000 χρόνια) το “επερχόμενο” (l’avenir) ως “άλλο” (l’autre) και όχι ως “αυτό”, απλά ο γράφων προφανώς και δεν το γνωρίζει ή επιλέγει να το αγνοεί.
Αρκεί λοιπόν να δει κανείς το έργο του υστερομοντέρνου John Cage για την σιωπή την οποία το κείμενο χρησιμοποιεί ως λέξη αλλά ποδοπατά ως πράξη. Αρκεί να διαβάσει τι λέει η αποδόμηση (μεταμοντερνισμός) και πιο συγκεκριμένα ο Derrida, να παρακολουθήσει το έργο μιας σειράς από καλλιτέχνες που κάνουν ακριβώς αυτό που λέει το κείμενο, σιωπούν και δεν θα ανακηρυχθούν άγιοι ούτε διεκδικούν την σωτηρία.
Τέλος πάντων, το ζήτημα είναι ότι τα cliche περί “μεταμοντέρνου ανθρώπου” και κενότητας είναι μόνο cliche και κανείς μπορεί να τα πιστεύει αν θέλει αλλά είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμο αν ο σύγχρονος άνθρωπος είναι συνολικά αυτό που πάει να μας πείσει το κείμενο ότι είναι. Δεν έχω πρόβλημα να πιστεύει ο καθείς ότι θέλει αλλά το κενό που νοιώθει ο καθένας και οδηγείται στην πίστη ή στην απιστία είναι σε μεγάλο βαθμό κυρίως προσωπικό και ας μην το αποδίδουμε τόσο εύκολα σε γενικά πλαίσια “μοντερνισμός”, “μεταμοντερνισμός” κλπ. ειδικά όταν δεν ξέρουμε τι σημαίνουν οι λέξεις. Για την ιστορία δεν υπάρχει πιο μεταμοντέρνο πράγμα από την προσκύνηση ενός λειψάνου καθώς μιλάμε πλέον για την εικονοποιήση της πίστης, την συμπίεση μιας ιδέας σε ένα σύμβολο ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα του πρώιμου μεταμοντερνισμού.
…Και επειδή ο επίλογος του κειμένου δεν πρέπει να μείνει αναπάντητος προσθέτω κι εγώ μια ερώτηση, ποιος σας είπε ότι στόχος του “μεταμοντέρνου” (sic) ανθρώπου είναι να νικήσει τον θάνατο; Αυτός είναι ο στόχος του μεταμοντέρνου χριστιανού.”
sofistis είπε
Φίλε Χάρη προσυπογράφω.. και ειδικά αυτό που λες ότι “ποιος σας είπε ότι στόχος του “μεταμοντέρνου” (sic) ανθρώπου είναι να νικήσει τον θάνατο; Αυτός είναι ο στόχος του μεταμοντέρνου χριστιανού.”
Herr K. είπε
“Φαντάζομαι ότι αν η πηγή έμπνευσής του ήταν ένα πανηγύρι ή ένα ποδοσφαιρικό ματς (και όχι το λείψανο) δεν θα διαφωνούσες με τα επιχειρήματά του” Δεν εννοώ ότι θα σου άρεσαν, εννοώ ότι δεν θα σε σόκαραν.
Αν τον ερμηνεύω σωστα, λέει απλώς ότι οι αγωνίες των ανθρώπων που προσκυνάνε είναι αγωνίες όλων μας, δηλαδή και όσων δεν προσκυνάνε (και μάλιστα ότι ορισμένες άλλες λύσεις είναι εξίσου πριμιτιφ) Από κει και πέρα το να ισχυρίζεσαι ότι προτρέπει να πάμε να προσκυνήσουμε τα λείψανα, μου φαίνεται λογικό άλμα.
J.McManus είπε
O μουσικοσυνθέτης εννοείς;
Αγία Αθανασία του Αιγάλεω είπε
Όχι, ο νοσταλγός του ροκ εν ρολ και της αριστεράς.
Syndikalistis είπε
Kαλά ρωτάς ποιός ήτανε ο άγιος. Διάβασα στο Ροϊδη Εμμοναί και νάτο
http://roides.wordpress.com/2008/09/27/corpusmania/
Ποιος ήταν ο Σεραφείμ του Σαρόβου; Λίγο πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση, το ανακτορικό χοιροστάσιο των Αγίων και φονιάδων τυράννων Νικόλαου και Αλεξάνδρας φιλοξενούσε ελεεινούς θαυματοποιούς, πιστό στην Ορθόδοξη παράδοση που θεωρεί άγιο κάθε βρωμερό σταυροφόρο μανιοκαταθλιπτικό που περιφέρεται στους δρόμους και μιλά ακατάληπτα, και τον ονομάζει «δια Χριστόν σαλό». Ένας πρώην χασάπης, ο Γάλλος θαυματοποιός υπνωτιστής Φιλίππ Βασό, και μια απερίγραπτη ομάδα από ιθαγενείς σακάτηδες προφήτες ανάμικτoυς με το ρασοφόρο σκυλολόϊ το οποίο τους προώθησε στα ανάκτορα σε (αντιπερισπασμό του Φράγκου, ο επιληπτικός “ιερός αθώος” φωκομελής προφήτης Μίτια Κολιάμπα που στρίγγλιζε και ο ψάλτης Γιεγκόροβ που ερμήνευε τα μουγκρητά του, ο μάγος “δόκτωρ Θιβετιανής Ιατρικής” Μπαντμάγιεβ, η υστερική επιληπτική Οσίποβα, ήταν σύμβουλοι του ψυχωσικού βασιλικού ζεύγους. Από κοντά η σφηκοφωλιά των παλατιανών ρασοφόρων, ο πρωθιερέας Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, ο επίσκοπος Σαρώφ άγιος Ερμογένης (Κυνηγός αιρετικών συγγραφέων. Ξεσήκωσε την πλέμπα του Τομπόλσκ σε λιτανεία υπέρ του φυλακισμένου Τσάρου του οποίου οργάνωνε την απόδραση. Πετάχτηκε από τους κομμουνιστές με μια πέτρα στον λαιμό στον ποταμό Τούρα) και ο «Ιππότης του Επουρανίου Βασιλείου», ο τρομερός μοναχός του Τσαρίτσιν Ηλιόδωρος (Τόσκασε στη Σουηδία). Κορυφαία επιτυχία της αυλής των θαυμάτων υπήρξε η εγκυμοσύνη της τσαρίνας που
Το άγιο τσαρικό ζεύγος με τον τσάρεβιτς που γεννήθηκε χάρις στον όσιο
μανιασμένα ήθελε αγόρι αφού δεν μπορούσε πιά να καταλάβει τον θρόνο γυναίκα. Το λουτρό της βασίλισσας στην ιερή πηγή του Σεραφείμ, ενός μοναχού που ζούσε στην έρημο του του Σάροβου, την άφησε έγκυο, κι ο τσάρος που δεν είχε καταφέρει αυτό που κατάφεραν τα νερά του καλόγερου, του ανταπέδωσε το καλό ζητώντας το 1903 από την Σύνοδο (που άλλο που δεν ήθελε), να τον αγιοποιήσει. Οι κακές γλώσσες πάντως απέδωσαν τη σύλληψη του διαδόχου στον στον πρίγκηπα Ορλώφ. Από τότε το πνεύμα του οσίου καθοδηγούσε τα εγκλήματα του Νικόλαου. Ο Έντβαρντ Ρατζίνσκυ, βιογράφος του «Τελευταίου Τσάρου» (Εκδ.Νάρκισσος-2006), αποκαλύπτει πως η μυστική αστυνομία καθοδηγούσε τις κινήσεις του γελοίου μονάρχη με αυθεντικές ή και κατασκευασμένες προφητείες του Σεραφείμ. Ο καλόγερος πρέπει να ήταν σχιζοφρενής αφού oι πιστοί του ισχυρίζονται πως έζησε για μεγάλο διάστημα αρνούμενος να μιλήσει, έβλεπε οράματα και προμάντευε τα μελλούμενα, έκανε παρέα με μια αρκούδα Ο ίδιος εκσφενδονίστηκε από δαιμόνια αλλά δεν έπαθε τίποτα («Όσιος Σεραφείμ», Μ. Παρακλήτου Ωρωπού, 1998) αντίθετα με τον μωροφιλόδοξο μοναχό Κουννάβιο που όπως περιγράφεται στον βίο του οσίου Σέρβιου, γκρεμοτσακίστηκε από τους δαίμονες. Ίσως όμως αυτή η απότομη πτώση να του προξένησε κάποια βλάβη, αφού το παιδί που χάρισε στην αγία Αλεξάνδρα στάθηκε αφορμή με την αιμοφιλία του να πέσει η χώρα στα νύχια του αγύρτη Ρασπούτιν. Ίσως πάλι ο Σεραφείμ να απορρυθμίστηκε μεγαλώνοντας ορφανός από πατέρα κάτω από την καθοδήγηση της μάνας του. Σαν να μην έφτανε το σοκ της απότομης προσγείωσης και τα παιδικά του τραύματα ο όσιος μπήκε σε νέες περιπέτειες. Οι άθεοι κομμουνιστές το 1920 κατάσχεσαν το λείψανό του και το τοποθέτησαν στο Μουσείο Αθεϊας. Εβδομήντα χρόνια μετά «ανακαλύφθηκαν» εκεί (το είπαν κι αυτό θαύμα) και παραδόθηκε ξ
sofistis είπε
Syndikalistis,
Είσαι απρόσεκτος και θα σε μαλώσω..
Αφού στο τέλος του κειμένου μου παραπέμπω με λινκ στα στοιχεία πού λες για τον αγιο..
j95 είπε
“Πέραν τούτου δεν καταλαβαίνω γιατί λέει μπούρδες ο Ξυδάκης;”
Λέει ότι οι πιστοί ζητάνε λύτρωση και μετάνοια και παρόμοιες μεγαλόστομες μαλακίες, ενώ και τα μικρά παιδιά ξέρουν ότι λύτρωση και μετάνοια o χριστιανός τις πετυχαίνει μέσα του. Στο θαυματουργό λείψανο ο χριστιανός παει μόνο για *σοβαρές* business.
Po είπε
φίλε Σοφιστή,
Ο τίτλος σου είναι άστοχος. Δεν “πάει”… γιατί ήταν πάντα εκεί.
Τι φταίει εκείνος που μερικοί αδυνατούν μονίμως να τον καταλάβουν.
sofistis είπε
Δεν τον θεωρώ θρησκευόμενο. Όπως είπα, απλώς παρασύρεται από την πένα του κι ύστερα πιστεύει αυτό που γράφει..
Herr K. είπε
j95,
το κείμενο λέει
“μαντιλοφορεμένες και τρέμουσες Ρωσίδες” [...] συγχώρεση γυρεύουν και χάρη. [...] Δεν προσκυνούν τα κόκκαλα, αλλά τη δυνατότητα σωτηρίας που υπόσχονται. Ετσι νομίζω.”
Καταρχάς η διαφορά στυλ είναι σαφής: εσυ μιλάς για “μεγαλόστομες μαλακίες” ο Ξ. λέει “έτσι νομίζω”. Για κάποιο λόγο το “ετσι νομιζω” μου εμπνέει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη
Επι της ουσίας: μπορεί η “λύτρωση” να επιτυγχάνεται εσωτερικά, δεν ξέρω (δεν έχω εντρυφήσει στη χριστιανική θεολογία). Εσύ πώς γνωρίζεις όμως πώς το βλέπουν όντως οι μαντιλοφορεμένες; Ο Ξ. τουλάχιστον διατυπώνει μία υπόθεση
J.McManus είπε
Δρυός πεσούσης, παν μαλακισμένο J95 ξυλεύεται!
harisheiz είπε
@Herr K. Εγώ πάλι νομίζω ότι προσκυνούν τα κόκαλα αλλά ακόμα κι αν δεν είναι έτσι η σωτηρία μέσω μιας διαμεσολάβησης (της προσκύνησης του λειψάνου εν προκειμένω) είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που λες, ότι “μπορεί η “λύτρωση” να επιτυγχάνεται εσωτερικά”, εδώ έχουμε μια εξωτερικευμένη εσωτερικότητα με τρόπο σαφέστατα συμβολικό, όπου το σύμβολο εν συνεχεία λειτουργεί σαν στοιχείο αυτοεπιβεβαίωσης της εσωτερικότητας κλπ κλπ. αενάως σε ένα διαρκές feedback πιο θορυβώδες από τα αντίστοιχα των sonic youth!
Herr K. είπε
Harisheiz, μου απαντάς επί της ουσίας (και ίσως έχεις δίκιο). Εγώ όμως δεν μπήκα καν στην ουσία: απλώς με ξένισαν μερικές επιδερμικές και “εύκολες” αντιδράσεις για το άρθρο.
Βασιλική είπε
JMcanus
Υπάρχουν δύο Νίκοι Ξυδάκηδες και αμέτρητοι αγενείς που δεν μπορούν να είναι Νίκοι Ξυδάκηδες και το πληρώνουμε εμείς. Ο ένας είναι αρθρογράφος στην Καθημερινή και ο άλλος ακριβιθώρητος συνθέτης. Είναι και οι δυό μου αγαπημένοι, ο δεύτερος χωρίς ούτε μία ένσταση.
Σοφιστή
όταν διάβασα το άρθρο στην Καθημερινή έβαλα στοίχημα πως σε αυτό μόνον εγώ θα σχολίαζα και θα του έγραφα πως για μια άλλη φορά το εισέπραξα σα να γράφει για μένα, δηλαδή σα να ξέρει πως δε μ΄ αρέσει να διαβάζω μυθιστορήματα και μου πλάθει υποκατάστατα [είναι έτσι προσωπικές οι αισθήσεις με αυτούς που ξεχωρίζουμε, όσο κι αν διαφωνούμε μαζί τους]. Πήγα και είδα πως είχε 150 σχόλια και μ΄ έπιασε νίλα, την έκανα με τη μία.
Τώρα για τους νεωτερικούς και τους προ και μετά τα γράψαν μια χαρά οι επαϊοντες, ούτως ή άλλως εμένα δεν μου λέει και τίποτα αυτό το Σύμπαν, όμως εσύ; γιατί τόση καλή πίστη;
Εντάξει, δεν λέω το απόλαυσα το κείμενο αλλά δεν παρέλειψα να σκεφθώ ενόσω το διάβαζα και την γνωστή προσπάθεια διείσδυσης του Ρωσικού Πατριαρχείου στην Ελλαδική Εκκλησία, στην Κυπριακή είναι ήδη δεδομένη… Φυσικά σε εκείνον δεν θα έγραφα τέτοιες πίκρες, σιγά μην τον πτοούσαν άλλωστε, αλλά σε σένα δεν θα στις στερήσω…
harisheiz είπε
@Herr K. παρέλειψα να αναφέρω ότι έχεις πολύ ωραίο άβαταρ. Les raboteurs de parquet του Gustave Caillebotte, είναι ένας από τους πίνακες που με έκαναν από μικρό να εκτιμήσω την ζωγραφική
Κατά τα άλλα και επειδή μιλάμε για ουσία νομίζω ότι αυτός είναι και ο λόγος που τόσος κόσμος στράφηκε κατά του άρθρου, δηλαδή η απουσία ουσίας και η καταφανής επιδερμικότητα από την πλευρά του αρθρογράφου.
Ψαραντώνης είπε
Ο Ξυδάκης δεν άντεξε την κριτική και κλείδωσε τα σχόλια. Αμήν.
πφφφφ είπε
Τα έκλεισε για να μετέλθει της Σιωπής.
Ψαραντώνης είπε
Μα τι καταπληκτικά Ελληνικά γράφετε αγαπητέ πφφφφ!
Ψαραντώνης είπε
Αυτός ο σιωπητήριος γνόφος σας, αγαπητέ πφφφφ, είθε να γίνει το σάλπισμα των γιανναραστατών της Ορθοδοξίας μας.
Herr K. είπε
Harisheiz, χαίρομαι φυσικά που και σε κάποιον άλλο αρέσει ο ίδιος πίνακας (νομίζω εισαι ο πρώτος…). Μάλλον επειδή είναι προ-μεταμοντέρνος
Ε τώρα επί της ουσίας δεν συμφωνούμε αλλά ας μην βυζαντινίσουμε άλλο. Καλό ΣΚ κι ευχαριστώ το Σοφιστή για τη φιλοξενία.
Herr K. είπε
υγ “Ο Ξυδάκης δεν άντεξε την κριτική”. Σίγουρα θα φοβήθηκε κιόλας
Πόντος και Αριστερά είπε
Γιατί τέτοια αποστροφή βρε παιδιά; Τα “θεία λείψανα” έχουν τη δυνατότητα να ασκούν μια τέτοια γοητεία, σαν αυτή που περιγράφει ο Ξυδάκης…
Και όχι μόνο στους “προμοντέρνους”!
Ας θυμηθούμε την κατάνυξη με την οποία τα πλήθη των πιστών του “ιστορικού υλισμού” προσκυνούσαν τον ταριχευμένο Λένιν; Ακόμα και τους νεοφιλελεύθερους, το πως προσκυνούσαν τις δικιές τους “άϋλες” μούμιες – πριν την πρόσφατη οικονομική κρίση;
Μ-π
πφφφφ είπε
Πόντε και Αριστερά, και ποιος σου είπε ότι εγκρίνουμε τα προσκυνήματα στον Λένιν ή στις νεοφιλελεύθερες ιδέες; Η τυφλή πίστη, είτε σε θεούς είτε σε πολιτικούς είτε σε ιδέες, είναι χαρακτηριστικό ηλιθίων.
Herr K. είπε
Πίστευε και μη ερεύνα πφφφφ ! (Σοφιστή βοηθάω, δεν μπορείς να πεις )
Ψαραντώνης είπε
Ενώ αν σωζόταν το λείψανο του Μεγάλου Αλεξάνδρου φανταστείτε τι θα γινόταν… ποιοί Ξυδάκηδες και Γιανναράκηδες.
Παρεμπιπτόντως, άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος μπλόγκερ και ελέησον ημάς, ο Ξυδάκης “απολογείται”:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_19/10/2008_288766
Γιατί δεν το βάζει και στο μπλογκ του;
Ανορθόδοξος είπε
Φίλε Σοφιστή
Συγχώρεσε την άγνοιά μου, αλλά who (the fuck) is mr Ξυδάκης;
sofistis είπε
Χωρίς πλάκα τώρα ο κος Ξυδάκης είναι ένας όντως σημαντικός διανοούμενος καθώς επίσης αρχισυντάκτης και επιφυλλιδογράφος-κριτικός της εφ. “καθημερινή”. Αυτά που γράφει στο blog του είναι συνήθως αναδημοσιεύσεις από κείμενα του στην “καθημερινή”.
πφφφφ είπε
Ε, όχι και σημαντικός διανοούμενος! Σημαντικός ηγούμενος, ίσως.
Herr K. είπε
πφφφφφ,
στην αρχή του εδώ ποστ ο Ξ. έγραφε “μπουρδες”. Τώρα είναι “σημαντικός διανοούμενος”. Επειδή δεν νομίζω ο Σοφιστής να απειλήθηκε από την αρκούδα, η μόνη απάντηση είναι ότι η μεταστροφή του οφείλεται στο Σεραφείμ. Ακόμη να πειστείς;
πφφφφ είπε
Έχω πειστεί και είμαι συντετριμμένος. Οι χριστιανοί έχουν τη μούμια τους και τους παρηγορεί όταν περνάνε φρίκες. Εγώ πού να αποταθώ τώρα;
Herr K. είπε
Καμιά τούφα από τα μαλλιά του Ντώκινς;
«Στην άκρη της πόλης» ή στην άκρη του Μεσαίωνα; « SOFISTIS είπε
[...] Η δική μου κριτική στο προηγούμενο κείμενο του ΕΔΩ [...]
Κάτι γίνεται στην Λυρική ή εγώ κάνω λάθος; « SOFISTIS είπε
[...] Του ιδίου για την αυτοπραγμάτωση στο Μενίδι ΕΔΩ [...]