SOFISTIS

Η μόνη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μόνο μία αλήθεια

Αρχείο για Μαΐου, 2009

Γελοία ντιμπέιτ και ακόμα πιο γελοίοι δημοσιογράφοι

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Πέμπτη, 28, Μαΐου, 2009

Η τηλεοπτική φαιδρότητα και βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο! Εξέδωσαν λέει ομόφωνη ανακοίνωση οι τηλεστάρ που συμμετέχουν στο ντιμπέιτ ότι μετά τις εκλογές θα ανοίξουν ..συζήτηση με τον λαό και τους φορείς για το πώς πρέπει να διεξάγεται ένα προεκλογικό ντιμπέιτ..(!) Λες και δεν ξέρουν.. Λες και δεν μπορούσαν, αν ήθελαν, να πουν στα κόμματα ως εδώ και μη παρέκει.. Ότι εμείς σε αυτήν την γελοιότητα των παράλληλων μονολόγων δεν συμμετέχουμε.. Αν θέλετε θα γίνει μια ανθρώπινη συζήτηση όπως γίνεται και στην Ουγκάντα έχει καλώς.. Διαφορετικά κάντε την μόνοι σας!

ντιμπέιτΥπάρχουν δύο λόγοι που δεν το κάνουν.. Ο πρώτος είναι ότι όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου,  είναι εντεταλμένα παπαγαλάκια, επί το πλείστον πράσινα και γαλάζια που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία των αφεντικών τους και των κομμάτων τους.. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι το ντιμπέιτ δεν γίνεται τόσο για τους πολιτικούς, όσο για τους ίδιους.. Εμφάνιση στο κτίριο της ΕΡΤ σαν να βαδίζουν πάνω στο χαλί για τα Οσκαρ, δηλώσεις στις κάμερες με προσποιητή οικειότητα που δεν κρύβει την βαθιά έπαρση και αλαζονεία τους, προκαθορισμένες ερωτήσεις, εξυπνακισμοί, ακκισμοί, προσωπική καταξίωση και αυτοεπιβεβαίωση.. Αλήθεια υπάρχει θλιβερότερη κατάντια από το να νιώθει κανείς καταξιωμένος επειδή παπαγάλισε μια ερώτηση στον φουκαριάρη τον Γιωργάκη ή τον Κωστάκη, που κατά βάθος νιώθουν σαν θηράματα στο δάσος των τηλεοπτικών προβολέων, σε ένα ντιμπέιτ γα τις Ευρωεκλογές όπου αυτοί που κάνουν  τις ερωτήσεις δεν ρώτησαν για την ..Ευρωπαϊκή Ένωση; Σε ένα ντιμπέιτ όπου το μόνο που δεν ενδιαφέρει είναι τα προβλήματα της χώρας; Σε ένα ντιμπέιτ όπου ο λαός βουλιάζει στους καναπέδες του απολαμβάνοντας το ματς για το ποιος θα νικήσει επικοινωνιακά και θα βάλει περισσότερα γκολ στην επικοινωνιακή άμυνα του αντιπάλου; Όπου η περιβόητη “γλώσσα του σώματος” υποκαθιστά τη “γλώσσα” του μυαλού και της σκέψης και χάνεται στα έγκατα του θεάματος γλείφοντας έως και τα πιο απόκρυφα σημεία του; Όπου ο προκαθορισμένος νικητής είναι τελικά μόνο το θέαμα και οι πιο πιστοί υπηρέτες του;

Όλο αυτό το γελοίο σκηνικό όχι μόνο το γνωρίζουν οι τηλεστάρ “δημοσιογράφοι” πολύ καλά, αλλά και το αποδέχονται και τούς βολεύει προσωπικά. Γιαυτό και αντί να αρνηθούν να συμμετάσχουν, βγάζουν φαιδρές ανακοινώσεις ζητώντας .. διάλογο για τον  για τον τρόπο διεξαγωγής των ντιμπέιτς(!) Μα καλά στις σχολές δημοσιογραφίας δεν έμαθαν πώς να παίρνουν συνεντεύξεις και να κάνουν συζητήσεις; Ας δείξουν τουλάχιστον και μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια για κάτι που δεν κρύβεται.. Οι πάντες πλέον βλέπουν ότι τα γελοία ντιμπέιτ από γελοίους «δημοσιογράφους» γίνονται..

ΥΓ. Στο συγκεκριμένο ντιμπέιτ μιλάμε για τούς: Όλγα Τρέμη από το Mega, από τον ΑΝΤ1 ο Νίκος Ευαγγελάτος, από το Alter ο Ανδρέας Κωνσταντάτος, από τον Alpha ο Αντώνης Σρόιτερ, από το Star ο Αιμίλιος Λιάτσος και από το ΣΚΑΪ η Σία Κοσιώνη..

Δημοσιεύθηκε στο Δημοσιογραφία, ΜΜΕ, Πολιτική, θέαμα | Με ετικέτα: , , | 3 σχόλια »

Στο καλό Μιχάλη Παπαγιαννάκη..

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 26, Μαΐου, 2009

Michalis papagiannakisΈφυγε κι ο Μιχάλης.. Άλλος ένας σοβαρός άνθρωπος εγκατέλειψε αυτόν το τόπο.. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί ένα σαθρό μείγμα φαιδρότητας και βαρβαρότητας, που μας τυραννούν και μας χλευάζουν όλα αυτά που πολέμησε ο Μιχάλης με σπάνιο ήθος, σεμνότητα, συνέπεια, μοναδική υπευθυνότητα και σοβαρότητα, που έδωσε τα πάντα χωρίς ίδιον όφελος για μια νέα αριστερά και μια ανθρώπινη κοινωνία, από αυτήν ακριβώς την εποχή απουσιάζουν παντελώς αυτά ακριβώς που χαρακτήριζαν τον Μιχάλη..  Ποιός είπε ουδείς αναντικατάστατος; Λάθος έκανε..

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική, Πολιτισμός, για μια νέα αριστερά | Με ετικέτα: , | 1 σχόλιο »

Φαιδρότητα ή βαρβαρότητα;

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 26, Μαΐου, 2009

Η φαιδρότητα είναι πολύ χειρότερη από τη βαρβαρότητα.. Η βαρβαρότητα ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιήσει και κάποιες συνειδήσεις.. Να αγανακτήσουν, να θυμώσουν, να εξεγερθούν, να επαναστατήσουν.. Η φαιδρότητα μόνο στομαχικές αναταράξεις μπορεί να προκαλέσει.. Συνήθως αφήνει αυτή τη γνωστή γεύση της αηδίας, ενώ στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί θυμηδία..  Το βέβαιο είναι ότι στην ιστορία των συνειδήσεων δεν έχει εμφανιστεί ποτέ, ούτε μία συνείδηση που να έχει επαναστατήσει επειδή δεν άντεξε την φαιδρότητα.. Γιατί η φαιδρότητα παθητικοποιεί και αποχαυνώνει και στην καλύτερη περίπτωση εξοπλίζει με ψευδαισθήσεις τους βλάκες και τους αφελείς. (Αιθεροβάμονες δεν τους λένε;..) Γιαυτό ακριβώς αποτελεί και την πιο αποτελεσματική μέθοδο για την γελοιοποίηση και την απαξίωση ιδεών και αξιών, το ξέφτισμα και την προδοσία ονείρων και οραμάτων..

Οπα ο .."σοσιαλισμός"!

Όπα ο .."σοσιαλισμός"!

Πέρασαν 28 χρόνια από τότε που υποσχέθηκαν αλλαγή και σοσιαλισμό και μάλιστα στις 18.. Κι όταν στις 18 ήρθε ο «σοσιαλισμός», ήμασταν παιδιά αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τους πατεράδες μας που έκλαιγαν από συγκίνηση και χαρά γιατί επιτέλους θα έφευγε η δεξιά «βαρβαρότητα» και θάρχονταν καλύτερες μέρες.. Η συνέχεια είναι γνωστή.. Όλη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι στη «βαρβαρότητα» της «επάρατης δεξιάς», η ριζοσπαστικοποίηση και η βαθιά διάθεση για αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας ηττήθηκαν απ τη φαιδρότητα και εξανεμίστηκαν χωρίς επιστροφή.. Βιώσαμε μια εικοσαετία συστηματικής και οργανωμένης απαξίας και εξολόθρευσης κάθε σοσιαλιστικής ιδέας και κάθε έννοιας κοινωνικής αλλαγής. Ο σοσιαλισμός έγινε συνώνυμο της φαιδρότητας και σύνθημα για να κάνουν πάρτι τα λαμόγια..  Όσα κατάφερε ο διαβόητος πασοκικός «σοσιαλισμός» καμιά «βαρβαρότητα» δεν θα μπορούσε και δεν θα τολμούσε ποτέ να επιχειρήσει..

Και φτάσαμε στο σωτήριον έτος 2004 όπου ο κόσμος είχε πια στεγνώσει από ιδέες και οράματα.. Απηυδισμένος από τον «σοσιαλισμό» δεν έκανε πια όνειρα παρά μόνο ζητούσε να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα εντιμότητας.. Έτσι, σύμφωνα με την παραδοχή ακόμα και αυτού του πολλά βαρύ κι ασήκωτου «σοσιαλιστή» Γιώργου Οικονομέα στα τηλεπαράθυρα του Μέγκα, «..ανέλαβε ο Καραμανλής με σημαία την πάταξη της διαφθοράς και όλοι σε κάτι ελπίσαμε..» Φανταστείτε δηλαδή τι γινότανε επί ..«σοσιαλισμού» ώστε ακόμα και ο Οικονομέας ήλπιζε στον ..Καραμανλή..(!)

Και φυσικά άρχισε η νέας περίοδος «βαρβαρότητας». Όμως αυτή τη φορά, μιας πανθομολογουμένως  ανίκανης και Παυλοπουλικής ..«βαρβαρότητας»(!) που τάκανε πάνω της γιατί ούτε και τα βρακιά της δεν μπορούσε να κατεβάσει.. Η διαφθορά πήρε πλέον ένα γαλάζιο χρώμα κι όλοι μαζί, «βάρβαροι» και «σοσιαλιστές», χοροστατούντων των μίντια, κατάφεραν να αποσαρθρώσουν παντελώς το πολιτικό σύστημα της χώρας..

Και αλίμονο! Εκεί λοιπόν που άρχισε και πάλι ο κόσμος να απογοητεύεται και να αγανακτεί, να θυμώνει και να επαναστατεί, νάτος και πάλι ο αθάνατος πασοκισμός έτοιμος να αναλάβει το ίδιο ακριβώς έργο! Να εξανεμίσει και πάλι τον θυμό και την αγανάκτηση και να ακυρώσει κάθε νέα ριζοσπαστικοποίηση με το ίδιο ακριβώς δοκιμασμένο και αποτελεσματικό όπλο. Και μόνο η επαναχρησιμοποίηση του όρου «σοσιαλισμός» αποτελεί πλέον μέγα σκάνδαλο. Η υποτίμηση της νοημοσύνης είναι προκλητική και αναιδέστατη.. Το θράσος και η χυδαιότητα ξεπερνάει κάθε όριο και γίνεται πλανητικό.. Αμφιβάλει κανείς ότι η φαιδρότητα είναι μια μορφή βαρβαρότητας;

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, ΜΜΕ, Πολιτική, για μια νέα αριστερά | Με ετικέτα: , , , , | 3 σχόλια »

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Σάββατο, 23, Μαΐου, 2009

Εγκάθετοι του Βενιζέλου, του Καραμανλή, ποιοι τελικά είναι αυτοί που γράφουν τις ομιλίες του Γιωργάκη και τον εκθέτουν συνειδητά και συστηματικά; Μάλλον πρόκειται για κάποιους επικοινωνιολόγους και τεχνικούς της εξουσίας, ένα είδος που ευδοκιμεί ιδιαιτέρως στα πασοκικά εδάφη, οι οποίοι, παρά τους τίτλους τους, μέσα τους είναι παντελώς άσχετοι με την αριστερά και την ουσία της, με την κοινωνία και τα όνειρα της, τους καημούς και τα προβλήματα της και νομίζουν ότι ο σοσιαλισμός είναι ένας νεοφιλελευθερισμός αναμεμειγμένος με μπόλικο πασοκισμό.. Ένα μείγμα δηλαδή Πάσχου Μανδραβέλη και Πέτρου Κωστόπουλου με ισχυρές δόσεις λαμογιάς, αλαζονείας και ενίοτε πολιτικής αλητείας για να γίνω πιο σαφής.. Στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν πολιτική, καθαρό πολιτικό μάρκετινγκ κάνουν και μάλιστα πολύ επιθετικό..

Conan_BarbarianΚαι ο Γιωργάκης τσιμπάει σε όλα. Ό,τι του πουν πως δήθεν ενισχύει το ηγετικό του προφίλ και βοηθάει να γίνει πρωθυπουργός, όχι φυσικά για τον ίδιο αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα του, οποιοσδήποτε τρόπος και οποιοδήποτε μέσο βοηθάει τον πασοκισμό να υφαρπάξει και πάλι την εξουσία, το μέσο αυτό βαφτίζεται αυτομάτως σε άγιο και θεμιτό και προ παντός σοσιαλιστικό..

Την εν λόγω ρήση λοιπόν την πρωτοείπε ο Ενγκελς εννοώντας ότι η ανθρωπότητα, στην πορεία της προς το μέλλον, αν δεν βαδίσει προς το σοσιαλισμό απειλείται από την βαρβαρότητα.. Την μετέφερε η Ρόζα Λούξεμπουργκ και από εκεί, πολύ αργότερα, ο Σάτρ και ο Καστοριάδης που συγκρότησε και ομώνυμη ομάδα και περιοδικό, όμως με άλλο νόημα, εννοώντας ως βαρβαρότητα τον σταλινισμό και διαχωρίζοντας έτσι τον σοσιαλισμό από τις εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση..

Το εκπληκτικό όμως στην όλη υπόθεση δεν είναι ότι ο Γιωργάκης παπαγαλίζει ό,τι του λένε και ενίοτε χωρίς να το καταλαβαίνει, όπως την συγκεκριμένη ρήση, αλλά η πρεμούρα που έπιασε τους διάφορους σχολιαστές-παπαγαλάκια, όπως ο ανεκδιήγητος Πάσχος Μανδραβέλης, να δικαιολογήσουν την χρήση της από τον αρχηγό και να προσπαθήσουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.. Εν τω μεταξύ είναι τόση η πρεμούρα τους, που, διαπιστώνοντας ότι τα πατενταρισμένα ανίκανα στελέχη της Νουδου κατάφεραν για μοναδική φορά να κάνουν και μια επιτυχημένη διαφήμιση (αυτή με τα πράσινα παπαγαλάκια) οι σχολιαστές-παπαγαλάκια τάβαλαν και με την ..διαφήμιση! Τόσες αναλύσεις, τόσο μένος και τόσο μελάνι προκειμένου να αποδομηθεί και να μειωθεί η απήχηση στον κόσμο μιας προεκλογικής διαφήμισης δεν έχει ματαγίνει.. Σαν να μην έφτανε που η χώρα έγινε σκανδαλοτροφείο, την έκαναν και ορνιθοτροφείο!

Φυσικά ο κουρασμένος και αναδυόμενος από τον λήθαργο του «πολιτικού πολιτισμού» Καραμανλής (τώρα βεβαίως είναι αργά) άφησε τα σουβλάκια και φαίνεται πως άρχισε να καταλαβαίνει ότι η πολιτική θέλει και την αλητεία της, με την καλή και την κακή έννοια, όπως άλλωστε έκαναν και όλοι οι λεγόμενοι «μεγάλοι», ο θείος του, ο Αντρέας και βάλε.. Αφού λοιπόν κατάφερε να απογοητεύσει ακόμα και τον τελευταίο λογικό Νουδίτη και έκλεισε τη Βουλή επιδεικνύοντας μια απύθμενη πολιτική ανικανότητα, άρχισε τώρα την ύστατη ώρα να πασοκίζει και αυτός, δηλαδή να μην αφήνει να πέσει κάτω ούτε καρφίτσα απ τον αντίπαλο, να κάνει την τρίχα τριχιά, το άσπρο μαύρο και να εκμεταλλεύεται την κοτσάνα του Γιωργάκη περί βαρβαρότητας, για να φανατίσει τους απογοητευμένους Νουδούδες.. Όμως είναι πολύ αργά. Ο κόσμος πάντα προτιμούσε -και συγχωρούσε την αλητεία, την ανικανότητα όμως ποτέ!

Έτσι λοιπόν, με την κύρια ευθύνη των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, με ένα σαθρό πολιτικό σύστημα που αποτελεί πλέον την πηγή κάθε κακού σε τούτη τη χώρα, με ένα μίγμα ανικανότητας και πασοκισμού που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή, με την θλιβερή χορωδία των σχολιαστών-παπαγάλων που την συνοδεύουν οι εξωφρενικοί συριγμοί της προεκλογικής καραμούζας και πάντα χέρι-χέρι με τη γελοιότητα του Καρατζαφέρη, διάγουμε αισίως την εποχή της βαρβαρότητας.. Ο σοσιαλισμός θα αργήσει πολύ ακόμα..

Δημοσιεύθηκε στο Δημοσιογραφία, Κοινωνία, ΜΜΕ, Πολιτική, για μια νέα αριστερά | Με ετικέτα: , , , , | 9 σχόλια »

Η «κριτική» της κας Πόπης Διαμαντάκου..

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Πέμπτη, 21, Μαΐου, 2009

Εντυπωσιασμένη έως και βαθύτατα συγκινημένη φαίνεται η τηλεκριτικός της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” κα Διαμαντάκου από την παιδαριώδη επιχειρηματολογία που αντάλλαξε ένας καθηγητής με ένα δημοσιογράφο πάνω στο αιώνιο ζήτημα που απασχολεί την ανθρωπότητα, δηλαδή ..ποιος είναι πιο σημαντικός και επομένως μεγαλύτερος Έλληνας όλων των εποχών, ένας φιλόσοφος ή ένας ..γιατρός; Ο Σωκράτης ή ο ..Παπανικολάου;

rialiti megaloi ellinesΜιλάμε για τους δυστυχείς «Μεγάλους Έλληνες» και την «κριτική» που άσκησε στο ομώνυμο ριάλιτι η κα Διαμαντάκου. Παρότι λοιπόν η σοβαρή τηλεκριτικός διαπιστώνει, ακροθιγώς βεβαίως, ότι ο τηλεοπτικός λόγος «επέτρεψε» να «εξαφανιστούν οι εποχές και ο χρόνος».. ότι οι «μεγάλοι» μετατράπηκαν σε «έγκλειστους» παίχτες του τύπου «Μπιγκ Μπράδερ όπου κάθε εβδομάδα ψηφιζόταν ένας για αποχώρηση».. ότι «αυτό που μας έμεινε ήταν η κυριαρχία των όρων της τηλεόρασης στην Ιστορία, τη μνήμη και τον λόγο».. Εν τούτοις, αναλαμβάνει να περισώσει την ισοπέδωση που διέπραξε ο Σκάι στην ιστορία και στις εναπομείνασες ελάχιστες αξίες μας, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να θαυμάσει τα «σπουδαία επιχειρήματα» που «ισορρόπησαν ανάμεσα σε γνώση και συναίσθημα»..

Το μόνο που φάνηκε να την ενοχλεί είναι ότι «η εντυπωσιακή επιχειρηματολογία στριμωχνόταν στους όρους της τηλεοπτικής ταχύτητας», αλλά σπεύδει να το δικαιολογήσει και αυτό τονίζοντας «ότι η μορφή του ντιμπέιτ έδινε ρυθμό και ένταση στην ανταλλαγή των επιχειρημάτων, κάνοντας τον διάλογο να μοιάζει με συναρπαστικό ζάπινγκ στην Ιστορία». Η εξαφάνιση των εποχών και του χρόνου, λέει, επέτρεψε «να αναδειχθούν τα πρόσωπα με βάση τις αρετές χάρη στις οποίες έμειναν στην Ιστορία..» και επισημαίνει ότι «προκειμένου να διευκολυνθεί η σύγκριση των προσωπικοτήτων» η συζήτηση είχε χωριστεί σε άξονες με βάση αρετές που χαρακτηρίζουν τις μεγάλες προσωπικότητες (ανδρεία, ευσπλαχνία, ευφυΐα κ.λπ.).. Για παράδειγμα, Παπανικολάου- Σωκράτης συγκρίθηκαν στην ..«ευσπλαχνία» (!)

Παραθέτει δε την «εντυπωσιακή επιχειρηματολογία» που αντάλλαξαν η Μαρία Χούκλη ως «εκπρόσωπος» του Παπανικολάου με τον καθηγητή (φιλοσοφίας παρακαλώ..)Βασίλη Καρασμάνη ως «εκπρόσωπο» του Σωκράτη.
«Μ.Χ.: Ο Παπανικολάου για να πετύχει το όνειρό του έφτασε να ράβει κουμπιά, να πουλάει χαλιά, έκανε το όραμά του πράξη, κατάφερε να σώσει τον άνθρωπο, να δώσει ζωή.
Β.Κ.: Ο Σωκράτης θέλει να κάνει τον άνθρωπο καλύτερο, δεν θεραπεύει σώματα αλλά ψυχές, χτίζει χαρακτήρες.
Μ.Χ.: Αν δεν υπάρχει σώμα για να κατοικεί η ψυχή, τότε όλα είναι μάταια..»

Ειλικρινά κα Διαμαντάκου, προβληματίζομαι εντόνως πλέον, αν ένας γιατρός είναι πιο σημαντικός από έναν τηλεκριτικό όπως εσείς.. Γιατί αν δεν είχατε σώμα για να κατοικεί η ψυχή σας, πώς θα γράφατε;  Αν δεν ήσασταν υγιής πώς θα κάνατε τόσο αμερόληπτες και εύστοχες κριτικές; Προφανώς δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό στον κόσμο από έναν γιατρό γιατί, τι θα έκανε ο πολιτικός, ο στρατιωτικός, ο καλλιτέχνης, ο μηχανικός, αν δεν ήταν υγιής; Πως ένας φιλόσοφος θα παρήγαγε σκέψη αν δεν είχε σώμα; Αλλά πάλι, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μήπως ένας μηχανικός είναι πιο σημαντικός από έναν γιατρό γιατί, αν ο γιατρός δεν είχε μια στέγη πάνω απ το κεφάλι του ή τα κατάλληλα μηχανήματα, πως θα χειρουργούσε μέσα στη βροχή; Για να μη σας πω ότι ένας έμπορος τροφίμων, δηλαδή ο Βασιλόπουλος, είναι πιο σημαντικός και από το φιλόσοφο και το γιατρό και το μηχανικό, ακόμα και από έναν χορευτή, γιατί, χωρίς τροφή πώς θα μπορούσε να χορέψει το νηστικό αρκούδι;..

Ένας απλός τηλεθεατής βέβαια, εφοδιασμένος με την κοινή λογική, θα έλεγε, σιγά ρε παιδιά! Συγκρίνονται ποτέ ανόμοια πράγματα; Γιατροί, φιλόσοφοι, πολιτικοί, ηθοποιοί, στρατηγοί, δικτάτορες, διάσημα «ψώνια», ποδοσφαιριστές, όλοι στο ίδιο τσουβάλι;  Να συγκρίνουμε τα μοναδικά ιερά και όσια που μας απέμειναν, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, με τους ..ποδοσφαιριστές επειδή αυτό προέκυψε από μια γελοία και ανόητη «ψηφοφορία» για να κάνει μάρκετινγκ ο Σκάι; Αν αυτό δε λέγεται ο φασισμός της ισοπέδωσης τότε πως λέγεται; Τι θα πει μπαίνουν στη «ψηφοφορία» όλοι αυτοί για το ποιος είναι σημαντικότερος; Έτσι αντιλαμβάνεστε τη Δημοκρατία; Αλλά και πάλι, αν σώνει και καλά πρέπει να γίνει κάποια σύγκριση, δήθεν για τη διάδοση της γνώσης,  τι το λογικότερο να συγκριθούν οι γιατροί με τους γιατρούς, οι ηθοποιοί με τους ηθοποιούς, οι φιλόσοφοι με τους φιλοσόφους, τα ψώνια με τα ψώνια, κλπ; Στην ..αρετή της ευσπλαχνίας θα συγκριθούν, ή έκαστος στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες; ΄Η μήπως θα συγκριθούν στην αρετή της ..υπομονής, όπου βεβαίως ο σημαντικότερος Έλληνας όλων των εποχών και πολιτισμών θα αναδειχθεί ο μαλάκας, απ την πολύ υπομονή, καθημερινός Έλληνας;  Και τελικά τι σημαίνει πιο σημαντικός; Αν ο στρατηγός δεν είχε τους στρατιώτες να σκοτώνονται, τι θα ήταν; Μόνος του πολεμούσε; (όπως λέει και ο Μπρέχτ σε ένα θαυμάσιο ποίημα).

Έχουμε λοιπόν και λέμε κα Διαμαντάκου. Κατ αρχάς είστε μια σημαντική κριτικός, εφόσον έχετε σώμα και δεν χρειάζεστε γιατρό, διότι τότε θα ήταν αυτός σημαντικότερος από εσάς.. Επομένως, είτε είστε αφοπλιστικά α-νόητη (με την έννοια του λογικού θετικισμού το λέω, μη παρεξηγιέστε) που αποδέχεστε και δικαιολογείτε την σύγκριση των μπρόκολων με τα ποδήλατα, είτε η τηλεκριτική σας είναι εντεταλμένη και κατευθυνόμενη.. Ψηφίζω το τελευταίο και σας καταλαβαίνω γιατί, αλίμονο.. Στο Αλαφουζέικο δουλεύατε τόσα χρόνια.. Αλήθεια, τότε, είχατε γράψει ποτέ καμιά «αρνητική» κριτική για τον Σκάι ή όπως και τώρα, που δουλεύετε στο ΔΟΛ, βλέπετε το ΜΕΓΚΑ ως το τελειότερο και σημαντικότερο κανάλι του κόσμου; Αχ κυρία Διαμαντάκου μου, όχι μόνο η ιστορία, αλλά και η κριτική έγινε παρωδία..

Ολόκληρο το κείμενο της κας Διαμαντάκου ΕΔΩ

Μια δική μου κριτική ΕΔΩ

Δημοσιεύθηκε στο Δημοσιογραφία, ΜΜΕ, Πολιτική, θέαμα | Με ετικέτα: , , , | 1 σχόλιο »

Μεγάλοι και μικροί Έλληνες..

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 19, Μαΐου, 2009

Απερίγραπτος τραγέλαφος το ριάλιτι του Σκάι! Σε πείσμα κάθε επιστήμης και λογικής και ανακατεύοντας σκόρδα με φράουλες, βούρτσες με λούτσες, εποχές, πολιτισμούς, γιατρούς, φιλοσόφους, καλλιτέχνες, στρατιωτικούς, πολιτικούς, ποδοσφαιριστές, δικτάτορες, ο Σκάι επισφράγισε χθες την ισοπέδωση των όποιων αξιών απόμειναν σε αυτή τη χώρα και ανέδειξε τους «μεγαλύτερους» Έλληνες όλων των εποχών μικραίνοντας ακόμα περισσότερο τους υπόλοιπους..

Δεν με εξέπληξε η απίστευτη αμετροέπεια αυτού του σταθμού. Ενώ από τη μια μεριά επιδεικνύει μια καλή δραστηριότητα σε θέματα περιβάλλοντος (επίσης ξεπερνώντας κάθε μέτρο) από την άλλη, είναι ο μοναδικός «σοβαρός» σταθμός στη χώρα που παρουσιάζει πορνό και σκληρές μεταμεσονύκτιες τσόντες.. Εκεί που πολιτικά νομίζει κανείς ότι έχει μια άποψη, ξαφνικά και στα καλά καθούμενα, την κάνει «γυριστή» και από νεοδημοκράτης γίνεται πασόκος και τούμπαλιν, αναλόγως βεβαίως τα τρέχοντα συμφέροντα της ιδιοκτησίας του.. Ουαί και αλίμονο δε, αν κάποιος περιπέσει στην αντιπάθεια του αφεντικού. Ολημερίς και ολονυχτίς θα βομβαρδίζεται ανελέητα με διάφορα «σποτάκια» και μάλιστα δια χειρός του ιδίου, μέχρι πλήρους εξοντώσεως..

Μεγάλοι Ελληνες..

Μεγάλοι Ελληνες..

Εκείνο όμως που με εξέπληξε πραγματικά είναι όλοι αυτοί οι «σοβαροί» καθηγητές, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες, οι οποίοι, παίζοντας στην κυριολεξία τον ρόλο του «πανελίστα» σε φτηνό «μεσημβρινάδικο», νομιμοποίησαν την ισοπέδωση αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι ο μεγαλύτερος έλληνας όλων των εποχών στον οποίο υποκλίνονται είναι η τηλεόραση.. Επιστημονικός σύμβουλος όλων αυτών, ο περιβόητος πρόεδρος του ινστιτούτου της παιδείας μας Θάνος Βερέμης, ο οποίος θα μείνει πλέον στην ιστορία ως ο καθηγητής που δίδαξε ότι προς χάριν της ανωτέρας δύναμης που λέγεται τηλεόραση, τα πάντα μπορούν να συγκριθούν, ακόμα και τα ανόμοια..

Αυτά ψήφισε ο λαός, απαντούν οι δράστες με αναίδεια κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουν ότι μερικά πράγματα δεν βγαίνουν στο κλήρο και στο σφυρί της ψηφοφορίας. Δεν είναι Δημοκρατία να μπαίνουν σε ψηφοφορία τα ανθρώπινα δικαιώματα ή το γεγονός ότι η γη γυρίζει.. Η ισοπέδωση δεν είναι Δημοκρατία αλλά καθημερινός φασισμός. Μάζα, ομοιομορφία, ομογενοποίηση, ευθύγραμμη σκέψη, εξάλειψη κάθε διαφορετικότητας και ανάδειξη του ενός, του αρχηγού, ως του σημαντικότερου όλων! Το άδηλο μήνυμα είναι σαφές. Όλοι στο ίδιο τσουβάλι και ο Σκάι ο σημαντικότερος!

Βεβαίως είναι γνωστό ότι τέτοιου είδους “ψηφοφορίες” είναι διάτρητες και γελοίες από κάθε πλευρά και ανήκουν στα γνωστά κόλπα του μάρκετινγκ για την προώθηση προϊόντων όπως του συγκεκριμένου τηλεοπτικού ριάλιτι. Για παράδειγμα όλοι μας γνωρίζουμε πάρα πολλούς που ψήφισαν για πλάκα γνωστά “ψώνια”. Όμως, ας τολμήσει κάποιος να βγεί στον δρόμο και να ρωτήσει στα σοβαρά αν σημαντικότερος Ελληνας είναι ο Αριστοτέλης ή ο Ζαγοράκης.. Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την ποδοσφαιρική ένταξη αλλά και από την ευγένεια και την κατανόηση που θα δείξει ο ερωτώμενος..

Ζούμε στην εποχή της ασημαντότητας όπως έλεγε και ο Καστοριάδης.. Και ενώ δεν υπάρχει και φυσικά δεν μπορεί να υπάρξει ορισμός για το τι είναι σημαντικό, το ασήμαντο και το τίποτα βρίσκουν την ευκαιρία για να κυριαρχούν παντού. Στην πολιτική, στα μίντια και ιδιαιτέρως στην τηλεόραση ο νόμος της οποίας είναι αμείλικτος. Αν βάλεις δίπλα στο σημαντικό το ασήμαντο, τότε η εικόνα θα λειτουργήσει όπως τα συγκοινωνούντα δοχεία. Το πιο γεμάτο, το σημαντικό, θα κατέβει για να ανέβει το άδειο, το ασήμαντο. Με αυτόν τον μηχανισμό η τηλεόραση αποτελεί μία τεράστια βιομηχανία καθημερινής μεταποίησης του ασήμαντου και του τίποτα σε σημαντικό και αντιστρόφως του σημαντικού σε ασήμαντο.

Από αυτόν το νόμο της τηλεόρασης δεν γλιτώνετε φυσικά ούτε και σεις κύριε Βερέμη, ούτε και όλοι εσείς οι «επιτυχημένοι» και σημαντικοί της κοινωνίας μας, οι «σοβαροί» δημοσιογράφοι, καθηγητές και καλλιτέχνες που νομιμοποιήσατε αυτήν την χυδαιότητα.. Μπορεί να κατεβάσατε την στάθμη του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη στο επίπεδο σας, εσείς όμως δεν ανεβήκατε. Στα μάτια όλων μας μικρύνατε ακόμα περισσότερο..

Και για την ιστορία, ιδού οι δέκα πρώτοι κατά σειρά «ψήφου»

Αλέξανδρος

Παπανικολάου

Κολοκοτρώνης

Καραμανλής

Σωκράτης

Αριστοτέλης

Βενιζέλος

Καποδίστριας

Πλάτωνας

Περικλής

ΥΓ. Παρά λίγο να δημιουργηθεί και «εθνικό πρόβλημα» με τα «παιχνίδια» του Σκάι. Φαντάζεστε τι θα είχε να πει ανά τον κόσμο η σκοπιανή προπαγάνδα, αν οι ίδιοι οι Έλληνες δεν «ψήφιζαν» πρώτο τον Αλέξανδρο;

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, ΜΜΕ, θέαμα | Με ετικέτα: , , , | 10 σχόλια »

Επιστολή-διαμαρτυρία του Σάκη Ρουβά..

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Παρασκευή, 15, Μαΐου, 2009

Λίγο πριν τον τελικό της Γιουροβίζιον ο Σάκης Ρουβάς παρεμβαίνει με επιστολή του για να σταματήσει το κακό και να σώσει τη χώρα που πλέον βρίσκεται στα πρόθυρα του πολέμου με το Αζερμπαϊτζάν.. Απευθυνόμενος προς τα μίντια ο καλλιτέχνης διαμαρτύρεται εντόνως για το εμπόλεμο κλίμα που έχουν δημιουργήσει ο μυαλοφυγόδικος ρουβιτσισμός των ελληνίδων και οι πολεμικές ανταποκρίσεις και αναλύσεις των χαριτόβρυτων και ξεσαλωμένων πανελιστών στα «πρωϊνάδικα» και «μεσημβρινάδικα» της χώρας..

Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι το εμπόλεμο κλίμα καλλιεργεί και η στάση της κυβέρνησης η οποία έχει εναποθέσει πλέον τις ελπίδες της στη Γιουροβίζιον προσμένοντας, αφενός μεν ότι οι τεχνοκράτες των Βρυξελών θα απασχοληθούν με τους κοιλιακούς του Σακίς και έτσι δεν θα αντιληφθούν την άνοδο του δημοσίου χρέους και αφετέρου ότι στην κρίσιμη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, μια νίκη του Σακίς θα ήταν η μοναδική διέξοδος.. Από την άλλη όχθη, ο πρόεδρος του Πασόκ Γιώργος Παπανδρέου, δεν κρύβει τη δυσαρέσκεια του για το γεγονός ότι οι χρυσοδάκτυλοι και τα σαΐνια του Πασόκ, άφησαν ανεκμετάλλευτη τη Γιουροβίζιον και τους κοιλιακούς του Σακίς και δεν τους αξιοποίησαν επικοινωνιακά ώστε να ανοίξει, το γρηγορότερο δυνατόν, ο δρόμος προς την πράσινη ανάπτυξη και τον σοσιαλισμό..

Ο λαοπρόβλητος καλλιτέχνης, στην επιστολή του, αναλύει κατ αρχάς την διεθνή οικονομική κατάσταση και προτείνει ένα σχέδιο εξόδου της χώρας απ την κρίση. Στην συνέχεια επισημαίνει το γεγονός ότι τα Βαλκάνια αποτελούν την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης και δεν κρύβει την ανησυχία του για την ανάφλεξη ενός τρίτου παγκόσμιου πόλεμου που θα ξεκινήσει από μια σύρραξη μεταξύ της Ελλάδας και του Αζερμπαϊτζάν δεδομένου ότι τα τραγούδια τους είναι πολύ ανταγωνιστικά μεταξύ τους. Στην συνέχεια απευθύνει έκκληση προς όλους ώστε, στις κρίσιμες αυτές στιγμές που διέρχεται το έθνος, να επιδείξουν την απαιτούμενη ωριμότητα και ψυχραιμία και παρακαλεί τους ειδικούς γιουροβιζιονιστές αναλυτές να μην τα βάζουν με τον Πούτιν, επειδή ο Ρώσος σκηνοθέτης δεν έκανε το σωστό «κοντινό», υπενθυμίζοντας τους ότι η Ρωσία ήταν εξ, από, ανέκαθεν σύμμαχος χώρα..

Ιδιαιτέρως συγκινητικό είναι το περιεχόμενο της επιστολής που αναφέρεται στις «ρουβίτσες». -Αγαπημένες μου, γράφει δακρυσμένος ο καλλιτέχνης, μην κάνετε έτσι και οδηγείτε τη χώρα στον πόλεμο. Μάνες είστε και μην στέλνετε τα παιδιά σας στο μέτωπο.. Η Γιουροβίζιον αποτελεί απλώς μια ετήσια συνάθροιση του πανευρωπαϊκού καρακιτσαριού. Εγώ ο ίδιος, σημειώνει ο σεμνός καλλιτέχνης, δεν είμαι και τίποτα σπουδαίο. Μπορεί όντως να είμαι καλό και σεμνό παιδί, όμως από φωνή είμαι σκέτο κορμί, η δε κίνηση μου είναι τόσο κακή που μου θυμίζω τον Σεφερλή όταν με μιμείται. Επίσης δεν είναι δα και πολύ δύσκολο που πάνω στο Α κάνω ένα πήδημα σηκώνοντας το χέρι προς τα πάνω και επίσης μην εντυπωσιάζεστε όταν σηκώνω τα γόνατα χοροπηδώντας, γιατί απλώς έχω συγκαεί.. Η αλήθεια είναι ότι χειρότερη χορογραφία δεν έχει γίνει ποτέ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε και πόλεμο με το Αζερμπαϊτζάν.. Και κάτι άλλο αγαπημένες μου.. Εντάξει έχω τους καλύτερους κοιλιακούς, αλλά δεν σας συμφέρει να κάνετε σα ξελιγωμένες γιατί έτσι ανεβάζετε τον πήχη πολύ ψηλά, τρελαίνετε τους άντρες σας και τους στέλνετε στα γυμναστήρια με αποτέλεσμα να γίνονται καλύτεροι και μετά να τους ..ψάχνετε με μαύρο δάκρυ!

Τέλος, ο σεμνός καλλιτέχνης, απευθύνεται ιδιαιτέρως στον πρόεδρο της ΕΡΤ Χρήστο Παναγόπουλο και στον βαρύ και ασήκωτο γνώστη του πολιτισμού Τζόνυ Καλημέρη, επισημαίνοντας ότι στην ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού, από την Αρχαία Ελλάδα, την Αναγέννηση, έως και σήμερα, ουδέποτε οι κοιλιακοί ενός ανδρός μπόρεσαν να ανταγωνιστούν επιτυχώς τους γυναικείους γλουτούς και μάλιστα Τουρκάλας ή Ουκρανής τραγουδίστριας.. Τσάμπα λοιπόν πληρώνει και πάλι ο λαός στον λογαριασμό της ΔΕΗ προσμένοντας τη νίκη και ένα καλύτερο μέλλον για όλους..

Δημοσιεύθηκε στο ΜΜΕ, θέαμα, τέχνη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ζήτημα 1ον. Τι είναι φτώχεια;

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Παρασκευή, 15, Μαΐου, 2009

Πανελλαδικές εξετάσεις και το θέμα ανήκει στην κατηγορία των σούπερ sos,  εφόσον είναι παγκοσμίως επίκαιρο λόγω οικονομικής κρίσης. Απαντώ λοιπόν στο ζήτημα με ένα θαυμάσιο σχόλιο που μου έστειλε η Κάσση Κρουστάλλη.

«..Αν σήμερα δεν έχεις να πεις και δυο λόγια για τη φτώχεια δεν είσαι trendy.. Δεν είσαι in πώς το λένε.. Τα λόγια για τη φτώχεια έγιναν πια μόδα και φοριούνται επιδεικτικά από τα golden boys και girls της tv και φυσικά πρωτίστως απ τους πολιτικούς.. Χυδαίοι και βολεμένοι και παντελώς αναίσθητοι, απευθύνονται σε ανθρώπους που ο μοναδικός τους πλούτος είναι η ψήφος τους και το κοντρόλ της τηλεθέασης, αλλά και αυτά, έτσι όπως τα χρησιμοποιούν, όχι μόνο δεν κερδίζουν αλλά και καταδικάζουν περισσότερο τους εαυτούς τους..

Αλλά τελικά υπάρχει φτώχεια; Ποιοι είναι αυτοί οι λεγόμενοι φτωχοί;  Μήπως είναι όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς επειδή ακόμα πηγαίνουμε στα μπουζούκια; Μήπως είναι όλες οι άλλες χώρες εκτός απ τη δική μας επειδή ακόμα η Ελλάδα «αναστενάζει» χορεύοντας τσιφτετέλι στα γήπεδα και στα «πρωινάδικα»;

kathimerinotitaΑλήθεια, ξέρουν όλοι αυτοί οι άθλιοι βολεμένοι τι σημαίνει να μπαίνεις στο λεωφορείο -το οποίο περίμενες 45 λεπτά- μαζί με άλλους 100 και να είσαι μία ώρα όρθιος.. Να αργείς στη δουλειά σου και να σε προσβάλουν, αφού ποσώς τους νοιάζει το αργοπορημένο λεωφορείο.. Να δουλεύεις 10 ώρες +2 να πας και να έρθεις και να αμείβεσαι με 700 ευρώ (όσα μια επώνυμη τσάντα).. Να γυρνάς να πάρεις το παιδί σου για το οποίο πληρώνεις τα 400 ευρώ από τα 700 γιατί πρέπει να πάει παιδικό σταθμό.. Να αγοράζεις 5 φέτες ζαμπόν και 5 τυρί και να νιώθεις ότι πλέον είσαι η γενιά του τόστ.. Να κάθεσαι μπροστά από τη 40 ιντσών τηλεόραση σου (την οποία έχεις πάρει με δόσεις που ξεκινούν το 2043) αποχαυνωμένος αλλά και «ηδονιζόμενος» με το σούπερ μηχάνημα που αγόρασες..  Να πηγαίνεις το παιδί σου στις σπασμένες κούνιες με ντεκόρ τσιγάρα και σύριγγες.. Να αγοράζεις μπλουζάκια από επώνυμη αλυσίδα παιχνιδιών που η αξία τους δεν ξεπερνά τα 5 ευρώ.. Να υπόσχεσαι στο παιδί σου ότι θα είστε περισσότερες ώρες μαζί το Σαββατοκύριακο (άσχετα αν καταλήγεις και πάλι να δουλεύεις).. Να κοιμάσαι με ενοχές στη μία τη νύχτα γιατί δεν πρόλαβες να βάλεις όλες αυτές τις κρέμες που σου προτείνουν στην TV και γιατί δεν μπόρεσες ούτε και τη σχέση σου να ικανοποιήσεις.. Κι όταν σπανίως «βγαίνεις» και χαλάς 100 ευρώ, ύστερα να τα βάζεις με τον εαυτό σου που βγήκες απ το σπίτι.. Αυτό δεν είναι φτώχεια;

Οι επιστήμονες λένε ότι η φτώχεια είναι σχετική γιατί είναι συγκρίσιμο μέγεθος. Ένας πλούσιος στην Αθήνα μπορεί να είναι φτωχός στο Μπέβερλι Χίλς και επομένως εγώ να είμαι ζάπλουτη στην Αφρική.. Χαχαχα.. Τελικά μήπως δεν είμαστε εμείς οι φτωχοί, αλλά φτωχή είναι η μίζερη και άθλια καθημερινότητα μας που την κάνουν ακόμα χειρότερη όλοι αυτοί οι αυτοί οι trendy που μας λυπούνται;..»

Κάσση Κρουστάλλη

Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, Πολιτική, σχέσεις | Με ετικέτα: , | 7 σχόλια »

Και όμως υπάρχει ελπίδα για το Συνασπισμό..

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τετάρτη, 13, Μαΐου, 2009

Ο Παπαγιαννάκης μίλησε καθαρά για τις αριστερίστικες συμπεριφορές προς τις οποίες έχει διολισθήσει ο χώρος και όχι μόνο αυτός.. Ολοένα και περισσότεροι, ακόμα και από την ριζοσπαστική πτέρυγα δείχνουν να καταλαβαίνουν ότι ο αριστερισμός και η εγκατάλειψη της ιδέας της ανανέωσης της αριστεράς βλάπτουν σοβαρά την υγεία του χώρου και εν ολίγοις διώχνουν κόσμο.. Και όταν λέμε διώχνουν κόσμο δεν εννοούμε μόνο την κατακρήμνιση των ποσοστών..

Ο ίδιος ο Αλέκος Αλαβάνος, στη συζήτηση για τη νεολαία -όταν κάποτε η Βουλή των Ελλήνων ήταν ανοιχτή, αυτή τη φορά ήταν περισσότερο υπεύθυνος και ουσιαστικός. Αν και προσφέρονταν το θέμα για νεολαιίστικο λαϊκισμό, δεν έβρισε «μαφιόζο» και «νονό» τον πρωθυπουργό της χώρας, δεν επικαλέστηκε τη «βία» του Εθνικού Ύμνου, δεν πυροδότησε τις ορέξεις των μονίμως «εξεγερμένων» μπαχαλάκηδων.. Φαίνεται πως κατάλαβε επιτέλους ότι μπορεί να υπάρχει «κινηματική πολιτική» χωρίς αριστερισμούς και παιδαριώδεις «αναλύσεις» περί βίας και εξεγέρσεων.. Ότι ένα κόμμα δεν γίνεται πιο νεανικό επειδή λαϊκίζει ασύστολα με τους νέους..

Το πνεύμα αυτό διαπνέει πλέον το χώρο και πολλοί δεν κρύβουν την απογοήτευση τους από τις αποτυχημένες αριστερίστικες επιλογές της ηγεσίας. Όπως για παράδειγμα ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, ένθερμος οπαδός της «εξέγερσης», ο οποίος με αφορμή την θεατρική παράσταση (θεατρικό εμπόριο θα έλεγα) του Μισέλ Φάις για την Κούνεβα, νιώθει προδομένος και καταγγέλλει τους πρώην «συναγωνιστές» του μπαχαλάκηδες παραδεχόμενος μεταξύ άλλων και τα εξής αποκαλυπτικά:

«Οι συγκεκριμένες ομάδες, όμως, νομίζω πως έχουν χάσει κάθε μέτρο. Προδίδουν την συντροφικότητα και την αληλεγγύη που αναπτύχθηκε όλο αυτό τον χρόνο… Προχθές στην Κάνιγγος έπαιξαν το γνωστό θέατρο με την αστυνομία.. Λίγους μήνες νωρίτερα δεν δίστασαν να επιτεθούν σε πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες συμπορέφθηκαν πολιτικά το Δεκέμβρη. Αν το μεγάλο όφελος ήταν το άνοιγμα των διαδικασιών, το σπάσιμο των διαχωριστικών γραμμών και η ανάπτυξη κινημάτων απο τα κάτω, αυτό τώρα προδίδεται…» (οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Τώρα λοιπόν νιώθουν προδομένοι. Τότε, όταν πολλοί, όπως και εγώ, καταγγέλλαμε αυτήν την «συμπόρευση» και αναρωτιόμασταν ποιος επιτέλους είναι ο λόγος που επικαλείται ο Αλαβάνος τη «βία» του Σολωμού, τόσους αιώνες μετά την επανάσταση του 21, ορισμένοι νεόκοποι και μονίμως βολεμένοι «εξεγερμένοι» μας αντιμετώπιζαν με το ίδιο ακριβώς τρόπο που σήμερα οι «συναγωνιστές» τους μπαχαλάκηδες αντιμετωπίζουν και τους ίδιους..

Θα το πω όσο πιο καθαρά και αντικειμενικά μπορώ ως ένας ανεξάρτητος αριστερός. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της πολιτικής ζωής του τόπου μας είναι η πολιτική και η ιδεολογική ένδεια της καθεστηκυίας αριστεράς, γιατί μόνο από μια σύγχρονη και υπεύθυνη αριστερά μπορούμε κάτι να προσμένουμε.. Αυτή η ένδεια έχει οδηγήσει και σε παραπλανητικά διλήμματα του τύπου, είτε συνεργασία με το Πασοκ είτε αριστερίστικη «κινηματική πολιτική».. Πρόκειται για ψευτοδιλήμματα που  εγκλωβίζουν το χώρο στις αράχνες του και στις πληγές του.. Ο δρόμος για μια πραγματική και ανανεωτική αριστερά δεν περνάει ούτε μέσα από τον πασοκισμό ούτε μέσα από τον αριστερισμό..

Αν λοιπόν ορισμένοι «ανανεωτικοί» πάψουν να ονειρεύονται πασοκικούς θώκους εξουσίας και ορισμένοι «ριζοσπαστικοί» την ανάπτυξη λαϊκών κινημάτων με κουκούλες..(sic) Αν δηλαδή οι μεν ξαναθυμηθούν πού οδηγήθηκε ο χώρος όταν είχε μετατραπεί σε νεροκουβαλητή του πασοκισμού και οι δε, ότι τα «Δεκεμβριανά» ήταν τελικά μία εξέγερση που δεν έγινε και σε αυτό ευθύνονται και οι ίδιοι και οι “συμπορεύσεις” τους.. Αν λοιπόν αρχίσουν να καταλαβαίνουν αυτά τα απλά και εύκολα, τότε υπάρχει ακόμα ελπίδα..

Ολόκληρο το κείμενο του Ματθαίου Τσιμιτάκη ΕΔΩ

Δημοσιεύθηκε στο Πολιτική, για μια νέα αριστερά | Με ετικέτα: , , | 11 σχόλια »

«This is the night»..του Σάκη;

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Κυριακή, 10, Μαΐου, 2009

sakis

Ο δαυλός του Σακίς..

Αυτή είναι η πιο βαθιά νύχτα.. Και όμως.. Μπορεί να έσβησαν τα φώτα της βουλής.. Μπορεί δικαίως η κοινή γνώμη να ενδιαφέρεται περισσότερο για την τύχη της Θώδη παρά για τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών.. Μπορεί το αυτονόητο να αποτελεί ηρωισμό και οι ομολογουμένως ένοχοι να γίνονται ήρωες όταν έχουν την εξυπνάδα να παραιτούνται κάνοντας το αυτονόητο.. Μπορεί οι Έλληνες να γίναν λωτοφάγοι και οι επιτήδειοι να ετοιμάζουν πλέον τα κουστούμια τους για να αντικαταστήσουν τους ανίκανους..  Μπορεί οι άνθρωποι, τα κοινωνικά προβλήματα, η οικονομική κρίση, οι ανάγκες και τα όνειρα να έγιναν τα μέσα για την με κάθε τρόπο κατάκτηση του υπέρτατου σκοπού της εξουσίας.. Μπορεί τόσο εύκολα να γίνεται το μαύρο άσπρο και η ζωή μας μαυρόασπρη.. Μπορεί να ζούμε τον παροξυσμό της πόλωσης και την πιο βαθιά νύχτα της ελληνικής πολιτικής ζωής..

Όμως, τι σημασία έχουν όλα αυτά, ω Έλληνες, όταν ο ελληνικός πολιτισμός ταξιδεύει ακαταμάχητος ανά την οικουμένη; Η είδηση είναι συγκλονιστική και μας γεμίζει εθνική περηφάνια: Στο κέντρο Τύπου της συνόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράγα, η ελληνική αποστολή προσέφερε στους ξένους δημοσιογράφους cd και dvd με το «This is the night» του Σακίς για τη Γιουροβίζιον, τρανή απόδειξη ότι η ηγεσία της χώρας μας, όπου και να βρεθεί, συνεχίζει το εκπολιτιστικό έργο του Μεγάλου Αλεξάνδρου..

Είναι λοιπόν τόσο βαθιά η νύχτα μας ώστε το μόνο που μας απόμεινε για να δούμε και μεις λίγο φως είναι ο δαυλός του Σακίς  που φωτίζει τούς κοιλιακούς του..

Νεότερα: Επιστολή-διαμαρτυρία του Σάκη Ρουβά ΕΔΩ


Δημοσιεύθηκε στο Κοινωνία, ΜΜΕ, θέαμα | Με ετικέτα: , , , | 1 σχόλιο »