SOFISTIS

Η μόνη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μόνο μία αλήθεια

Η αποδόμηση του Φρίντριχ Χάγιεκ..

Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Πέμπτη, 4, Ιουνίου, 2009

Σήμερα το βράδυ δίνεται μια καλή ευκαιρία στο Γιώργο Παπανδρέου, στο Μίμη Ανδρουλάκη και σε όλους τους απανταχού κρυπτο-νεοφιλελεύθερους, ακόμα και σε αυτόν τον διαβόητο Πάσχο Μανδραβέλη, ο οποίος έχει πλέον κατακτήσει τον τίτλο του πιο αστείου νεοφιλελεύθερου «θεωρητικού» στην Ελλάδα (ο Ανδριανόπουλος είναι μακράν σοβαρότερος) για να παρακολουθήσουν μία εντυπωσιακή κατάρρευση της φιλοσοφίας του πατριάρχη τους Φρίντριχ Χάγιεκ..

«Η Φιλοσοφία του F. Hayek: Η χρεοκοπία του Κολεκτιβισμού και οι αντινομίες του νεοφιλελεύθερου αντιπαραδείγματος» είναι το θέμα του αν. καθηγητή φιλοσοφίας του Παν/μιου Ιωαννίνων Διονύσιου Δρόσου, (από εκείνους που τιμούν την “έδρα” τους στον πανεπιστημιακό χώρο) ο οποίος, σήμερα το απόγευμα, θα αποδομήσει τη φιλοσοφία του Χάγιεκ στα εξ ων συνετέθη..

Ο Friedrich von Hayek (1899 – 1992) είναι ο κορυφαίος θεωρητικός του Νεοφιλελευθερισμού. Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας (1974), εκλεκτός φίλος και σύμβουλος της Μ. Θάτσερ, ενώ ο  πρόεδρος Μπούς, ο πρεσβύτερος, του απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα ένα από τα σημαντικότερα έργα του, Το «Σύνταγμα της Ελευθερίας», (εκδόσεις Καστανιώτη) το οποίο, όπως είχε δηλώσει η ίδια η Θάτσερ, αποτελούσε το ευαγγέλιο της.

Ο "θεωρητικός" του νεοφιλελευθερισμού Πάσχος Μανδραβέλης

Ο "θεωρητικός" του νεοφιλελευθερισμού Πάσχος Μανδραβέλης

Το έχω διαβάσει το συγκεκριμένο «ευαγγέλιο» της Θάτσερ, του ..Μανδραβέλη και όχι μόνο.. Ο Χάγιεκ, έτσι πολύ επιγραμματικά, λέει ότι κάθε ιδέα περί κοινωνικής δικαιοσύνης είναι θεωρητικά αβάσιμη και πολιτικά επικίνδυνη, διότι οδηγεί σε κρατική παρέμβαση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στον ολοκληρωτισμό και τη δουλεία..(!) Δεν διαθέτουμε ούτε τη γνώση για να πραγματοποιήσουμε προγραμματισμό της οικονομίας ούτε το ηθικό δικαίωμα να επιβάλουμε έλεγχο σε όλο το φάσμα της προσωπικής ζωής των ατόμων -κάτι που θα ήταν απαραίτητο να γίνει προκειμένου να εφαρμοστεί ένα σχέδιο κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ελευθερία του κάθε ατόμου να πράξει ατομιστικά και εγωιστικά οδηγεί στην μοναδική έγκυρη και συμβατή με την ελευθερία μορφή τάξης: Την απρόσωπη και ασχεδίαστη και αυθόρμητη τάξη της αγοράς..

Αυτά λέει ο Χάγιεκ και παπαγαλίζει ο Μανδραβέλης χωρίς να τα πολυκαταλαβαίνει.. Αλλά προς τα πού οδηγεί την ανθρωπότητα ο νεοφιλελευθερισμός, μας το έχει διδάξει η ίδια η ιστορία και μάλιστα αφάνταστα επώδυνα. Οδήγησε στην κρίση του 1929 και στην μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του 30, με τις στρατιές ανέργων και πεινασμένων, μια κατάσταση που βοήθησε στην άνοδο του Χίτλερ και στη συνέχεια στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο.. Μετά τον πόλεμο η «αλλαγή παραδείγματος» στην οικονομική αντίληψη, με την εφαρμογή του κευνσιανισμού και τη ρυθμιστική παρέμβαση του κράτους στην αγορά, οδήγησε στην αλματώδη οικονομική ανάπτυξη, στην καθιέρωση του κοινωνικού κράτους και τελικά στη λεγόμενη μοναδική «χρυσή εποχή» του καπιταλισμού έως και τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 70. Στη συνέχεια η πετρελαϊκή κρίση και ο περιβόητος στασιμοπληθωρισμός έδωσαν την ευκαιρία στις δυνάμεις της αγοράς να περάσουν στην δεύτερη «αλλαγή παραδείγματος», στο «νεοφιλελεύθερο αντιπαράδειγμα» που λέει και ο Δρόσος, δηλαδή στην επαναφορά του νεοφιλελευθερισμού, στην δικτατορική κυριαρχία της αγοράς επί της κοινωνίας, στην γνωστή απληστία των golden boys και στη σημερινή γενική κρίση..

Για την ιστορία αξίζει να σημειωθεί ότι ο νεοφιλελευθερισμός κορυφώθηκε παντού στην Δυτική Ευρώπη κατά την δεκαετία του 90, με μοναδική εξαίρεση την ..Ελλάδα (εδώ γελάμε όλοι τρανταχτά και κλαίμε μαζί..) όπου ως γνωστόν είχαμε ..«σοσιαλισμό»(!) δηλαδή την εγκαθίδρυση μιας ιδιότυπης μορφής πασοκικού νεοφιλελευθερισμού τύπου Σημίτη, Τσουκάτου και Πανταγιά, όπου εκτός των άλλων, η επιστημονική λαμογιά έγραψε και τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας της.. Η συνέχεια είναι γνωστή. Το δακτυλίδι το έλαβε ο Γιωργάκης για να συνεχίσει και αυτός τον ..«σοσιαλισμό» σε πείσμα της βαρβαρότητας που έχει ριζώσει στον υπόλοιπο κόσμο ο οποίος δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πως αν δεν ψηφίσει Πασόκ θα βουλιάξει..

(Σήμερα, 04/06/09 στις 19.00, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, αίθουσα «Αντώνης Τρίτσης», Ακαδημίας 50. Την εκδήλωση διοργανώνει η Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρεία.)

Θα είμαστε όλοι εκεί!

3 σχόλια προς “Η αποδόμηση του Φρίντριχ Χάγιεκ..”

  1. Odyssey είπε

    Μα, γιατί να θέλει καθηγητή για “αποδόμηση” ο νομπλίστας κ. Χάγιεκ;
    Από τις δυο τρις φράσεις που παρέθεσες είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κάποιος, ότι βρήκε ένα αποτυχημένο “αντίπαλο δέος”, τον κρατισμό και πάνω του δόμησε ένα Νόμπελ, που τόσο ανάγκη είχε εκείνη την εποχή ο νεοφιλελευθερισμός, για να παρουσιαστεί σαν σοβαρή “επιστήμη”.
    Μέθοδος που συνεχίζεται, γιατί αυτό που λέγεται “αντίσταση στο σύστημα”, είναι κι αυτό χαμένο σε ιδεολογήματα και ιδεοληψίες, που βολεύουν την υπάρχουσα ολιγαρχική κατάσταση.

  2. Διονύσης Δρόσος είπε

    Αγαπητέ ‘Σοφιστή’, παρακολουθώ από καιρό το blog σου και χαίρομαι και απολαμβάνω μια ζωντανή και καθόλου σοφιστική (θα μου επιτρέψεις) σκέψη, με χιούμορ, ελευθερία και ιερή αγανάκτηση, έναν λόγο όχι άσαρκο και ακαδημαϊκό, αλλά γεμάτο σωματικό θα έλεγα πόνο. Με τιμά ιδιαίτερα ότι έχεις αναφερθεί καναδυο φορές στο έργο μου με κολακευτικά λόγια. Γράφω και μιλάω λίγο και για λίγους, αλλά αυτοί οι λίγοι είναι το μισό της σκέψης μου, γιατί χωρίς αυτούς θα βούλιαζα στην αθλιότητα του πανεπιστημιακού πορνείου πάσης φύσεως συναλλαγών εν ονόματι ιδεών. Σου είμαι ευγνώμων, όχι επειδή με διαβάζεις, αλλά επειδή διαβάζεις.
    Για τον φίλτατο Odyssey τώρα, τρεις παρατηρήσεις: 1) όντως δεν χρειάζεται όντως να είναι καθηγητής κανείς για να δει το προφανές που ορθά αναφέρει· απλή πολιτική κρίση αρκεί, ωστόσο 2) επειδή είναι πολλοί οι καθηγητές που κάνουν καριέρες με τις ιδέες του Hayek και καλύπτουν με το καθηγητικό κύρος τους (αν υπάρχει πλέον τέτοιο) ιδεολογικές θέσεις, χρειάζεται και ένας καθηγητής καμιά φορά για να τους θυμίσει ότι η θεωρία του αγαπημένου τους, ελέγχεται και με αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια (κι όχι με πολιτικάντικες φούσκες, ‘αριστερών’ γιάπηδων – παρεμπιπτόντως, πόσο το ευχαριστήθηκα το 4,3% του Τσίπρα, δεν λέγεται !) και 3) το σύστημα του Hayek, όσο άθλιες και απάνθρωπες κι αν είναι οι προτάσεις και οι εφαρμογές του, εν τούτοις θέτει μια σειρά ζητήματα στα οποία η Αριστερά (με ή χωρίς εισαγωγικά) ουδέποτε απάντησε. Η κριτική του στην αθλιότητα του κομμουνισμού και την υπερφύαλλη και αλλαζονική κατάχρηση του Λόγου στην κατασκευή επί γης παραδείσων, παραμένουν έγκυρες και επίκαιρες· και βεβαίως, κατά τραγικό για τον ίδιον τρόπο, υπέπεσε ο ίδιος στο ίδιο αμάρτημα, προτείνοντάς μας έναν ‘φιλελεύθερο’ αυτή τη φορά παράδεισο, οπου το κράτος διαλύεται δια του κράτους και η ελευθερία καταργείται χάριν της ελευθερίας- και θυμίζοντάς μας, άθελά του, ότι η ιδεολογία μας κυνηγά σαν την σκιά μας, ακόμα κι όταν της κηρύσσουμε τον πόλεμο· ίσως δε, κατεξοχήν τότε.

  3. sofistis είπε

    κε Δρόσο,
    Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.. Η επίσκεψης σας στο “φτωχικό” μου είναι για μένα ευχάριστη έκπληξη και πραγματική τιμή..

Υποβολή απάντησης

XHTML: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις ετικέτες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>