Χωρίς καμία αίσθηση ντροπής και ενοχής

«Κάθε ημέρα χάνουμε και ένα πολύτιμο στοιχείο της επανάστασης» (Σαμίρ Ελ Γιουζέφ)

(ένα κείμενο που μου έστειλε η Ευγενία Ηλιοπούλου και το δημοσιεύω ευχαρίστως)

Οι πολιτικοί μας ξεκουράστηκαν  για λίγο, μετά τις ευρωεκλογές, και τώρα ξανά μανά συνεχίζουν την «ανοδική» πορεία τους. Οι ακούραστοι και οι τυχεροί αλλάξανε λίγο στόχους. Κάνανε ένα πολιτικό κοκτέιλ (μείγμα  γαλάζιου και πράσινου ρεύματος ρίχνοντας και ροζ κόκκους) και…ετοιμάζουν βαλίτσες για Βρυξέλλες. Άλλοι, που δεν τα κατάφεραν, δεν ανησυχούν. Έχουνε μέλλον επειδή στην ελληνική πολιτική σκηνή υπάρχει πάντα η δεύτερη φορά. Η δεύτερη ευκαιρία. Κυριαρχεί μία άτυπη αμνησία που θα ξάφνιαζε οποιονδήποτε εκεί, έξω στην Ευρώπη.

Ο κύριος Χ ή Ψ με ηχηρό πολιτικό όνομα, βρέθηκε για μία στιγμή στο μάτι του κυκλώνα με τρανταχτές αποδείξεις της διαφθοράς και της ενοχής του. Γίνεται γνωστός, με την κακή έννοια της λέξεως, σε όλη την χώρα και αναγκαστικά αποσύρεται για λίγους μήνες. Από την δημόσια ζωή. Απομακρύνεται για χρόνια αλλά σίγουρα όχι για πάντα .Δεν θα παραιτηθεί .Δεν έχει την αξιοπρέπεια κι ούτε την αυτογνωσία των βρετανών συναδέλφων του. Θα ξαναβγεί στην πολιτική σκηνή. «Επαναστατεί», παλεύει για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του έθνους. Ξαναχτυπά την πόρτα της πολιτικής με λάβαρο την δόξα και το χρήμα. Εφοδιάζεται με φρεσκαρισμένα συνθήματα. Μοστράρει καινούργιο πολιτικό λούκ σίγουρος ότι τω δικαιούται. Τα πάντα θα  ανοίξουν και θα είναι  προσιτά φτάνει να αφήσει το ήθος σπίτι του. Χωρίς καμία αίσθηση ντροπής ή ενοχής θα  ξαναποκτήσει όνομα, τίτλους και προνόμια.

Και αν σε αυτόν βρίσκεις μία δικαιολογία, στα ανοιχτά μυαλά που, ενώ δηλώνουν αριστεροί ξεχάσανε τι σημαίνει επανάσταση τι έχεις να πεις; Δέκα αριστεροί από πέντε χωριά δεν βγάλανε μία κοινή γραμμή. Γέμισαν το μάτι μας με προοδευτικές ρητορείες ενώ υπηρέτησαν πολύ πιο πεζά συμφέροντα. Ποιος θα αναλάβει τις ευθύνες των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ; Για τι ξεθώριασαν τα ιδανικά της επανάστασης; Η πτωτική τάση  ενόχλησε τους φίλους και τους οπαδούς! Πόση αντικειμενικότητα χρειάζεσαι για να κατανοήσεις το λάθος στους χειρισμούς των
δεκεμβριανών επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας; Για τι δεν παραδέχονται τις άστοχες επιλογές ηγετικών μορφών;

Ή ασάφεια του αριστερού επαναστατικού χώρου δικαιολογεί την παρείσφρηση τρομοκρατικών επαναστατικών κινημάτων; Ενώ λειτουργούν σαν κοινοί εγκληματίες, με ποιο δικαίωμα δηλώνουν οι ΣΕΧΤΑ επαναστάτες; Ουδέποτε ένας αριστερός αυτοπροσδιορίζεται και αυτοχαρακτηρίζεται ως «σέχτα»! Κρύβονται κάτω από την ασπίδα της Αριστεράς ενώ, με βάση τις διακηρύξεις και κυρίως τις πράξεις τους, είναι απορριπτέοι! Πιο πολύ πείθουν σαν ψυχασθενείς σε λανθάνουσα μορφή παρά σαν εκπρόσωποι του λαϊκού επαναστατικού κινήματος. Σήμερα έχουν ξεφτιλιστεί τόσο πολύ οι έννοιες επαναστατικής λαϊκής εξέγερσης  που καλύτερα είναι να σιωπούν μερικοί που δηλώνουν αριστεροί.

Η επανάσταση του 1821 είχε ηρωικούς στόχους, συγκέντρωσε όλη την αφοσίωση του λαού και την προσοχή των ιστορικών. Η Φιλόμουσος Εταιρεία,(1814)έθετε σαν πρώτο στόχο την πνευματική ανύψωση του γένους των Ελλήνων (συγκέντρωση πόρων για ίδρυση σχολείων στην Ελλάδα, επάνδρωσή τους με φωτισμένους δασκάλους, υποτροφίες για σπουδές νέων στο εξωτερικό κλπ.) Η Φιλική Εταιρεία (1814),αποσκοπούσε στην ίδρυση ανεξάρτητου κράτους και στην παραχώρηση αυτονομίας. Την αποτελούσαν φλογεροί πατριώτες, ριζοσπαστικά μέλη της (μικρο)αστικής τάξης, πολλοί λόγιοι, φοιτητές, έμποροι, οικονομικά ισχυροί Έλληνες της διασποράς και ιδίως πολλοί οικονομικά και πολιτικά ισχυροί, ιεράρχες, στρατιωτικά ισχυροί. Οι επιφανείς “Ήρωες του 21″ τιμήθηκαν με πλήθος ανδριάντων και μνημείων ενώ τα ονόματά τους τιμούν πλατείες και δρόμους όλων των ελληνικών πόλεων ακόμη και στην αλλοδαπή. Πώς θα νοιώθανε αν έβλεπαν τους τωρινούς «επαναστάτες»; Πόση πίκρα θα πλημμύριζε την καρδιά τους αν έβλεπαν τα χάλια της τωρινής ελληνικής κοινωνίας και την κατάντια των πολιτικών ανδρών της;

ΕΥΓΕΝΙΑ  ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ