Το καλοκαίρι είναι η εποχή της κρίσης και του χωρισμού των παντρεμένων.. Εκεί που τα ζευγάρια οραματίζονται ότι οι διακοπές θα ευεργετήσουν και θα ανανεώσουν τη σχέση τους, συνήθως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα ποσοστά χωρισμού των ζευγαριών ανά εποχή είναι το καλοκαίρι 54%, το φθινόπωρο 18%, το χειμώνα 6% και την άνοιξη 22%..Ο χειμώνας λοιπόν είναι η εποχή της σύμβασης και της αποδοχής και το καλοκαίρι του ..θερισμού και χωρισμού..
παντρεμένοι ενώ σώζουν το γάμο τους στις διακοπές..
Τα προβλήματα και τα αδιέξοδα έχουν δημιουργηθεί φυσικά τον υπόλοιπο χρόνο και συνήθως οξύνονται κατά τις διακοπές. Εκεί που οι δυστυχείς παντρεμένοι προσμένουν ότι η αλλαγή παραστάσεων, η χαλάρωση και ξεκούραση θα λύσουν ως διά μαγείας όλα τους τα προβλήματα, ότι θα έχουν περισσότερο χρόνο «για μας» και «τη σχέση μας» και πλάθουν ιδανικές εικόνες για κορύφωση της συντροφικότητας, της τρυφερότητας, ότι θα ξανα-ερωτευτούν το έτερον ήμισυ, ακόμα και ότι θα πάρουν φωτιά τα ξενοδοχεία από τα παθιασμένα τους πηδήματα, αλίμονο το όνειρο είναι απατηλό.. Ενώ άλλα αναμένουν να ..κορυφωθούν, τελικά άλλα κορυφώνονται, ξεκινώντας από το στρες για το που θα πάνε, τι θέλουν τα παιδιά, πόσο αντέχει η τσέπη τους, έως και το άγχος να εκμεταλλευτούν και το τελευταίο δευτερόλεπτο για να ..σώσουν το γάμο τους. Ακόμα και η ίδια η ανάγκη του ζευγαριού για ανανέωση συνηγορεί στην κρίση. Τα προβλήματα αναδύονται πιο έντονα, ενώ το παραμικρό μεγεθύνεται ανεξέλεγκτα και αν τολμήσει κανείς να το σύρει απ τον βυθό για να το «κουβεντιάσει», διαπιστώνει με τρόμο ότι κουβαλάει μαζί του όλη τη σαβούρα από ένα ολόκληρο χρόνο, ή και ολόκληρα χρόνια μαζί..
Τις περισσότερες φορές στην πραγματικότητα δεν φταίει ούτε ο ένας ούτε και ο άλλος.. Αυτό που φταίει είναι ό ίδιος ο θεσμός του γάμου που έχει πια ξεπεραστεί, είναι σαθρός και αναχρονιστικός και επιτέλους χρειάζεται να προσλάβει νέες μορφές. Το μεγάλο παράδοξο του γάμου είναι ότι ενώ οι πάντες, από την επιστήμη και τα λεξικά έως και τα ζευγάρια, αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για μια κοινωνική σύμβαση, εντούτοις όλα τα προβλήματα δημιουργούνται όταν στην πράξη, για τον άλφα ή βήτα λόγο, τουλάχιστον ένα από τα συμβαλλόμενα μέλη αρνείται να ζήσει αυτή τη σύμβαση ή όταν η υπάρχουσα σύμβαση πλέον δεν εξυπηρετεί.. Τσάμπα λοιπόν οι ατέρμονες συζητήσεις, οι αλληλοκατηγορίες και η αλληλο-απόδοση ευθυνών.. Η σχέση του ζευγαριού δεν πρόκειται ποτέ να ανανεωθεί, αν πρώτα δεν ανανεωθεί και η μεταξύ τους σύμβαση!
Δημιουργείστε λοιπόν μια καλύτερη και πιο σύγχρονη σύμβαση μεταξύ σας, λειτουργικότερη και συντροφικότερη και όσο το δυνατόν μη ανταγωνιστική, ξεχάστε τους φλογερούς έρωτες ανάμεσα στο ζευγάρι, τα μίση και τα πάθη.. Οι «αιώνιοι» έρωτες και οι αποκλειστικότητες ανθρώπου από άνθρωπο είναι μόνο για τα μυθιστορήματα, τα περιοδικά μόδας και τους αδαείς.. Η αγάπη και η αλληλοεκτίμηση είναι οι πρωταρχικές ανθρώπινες ανάγκες και αξίες και δεν μπορούν να υπονομεύονται με καψούρικες συμπεριφορές μεταξύ του ζευγαριού. Η οικογένεια δεν είναι σκυλάδικο. Είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να εμπλέκεται σε βρώμικα παιχνίδια χειραγώγησης και «γκομενικές» τακτικές που κρατάνε διαρκώς στην «τσίτα» τον άλλον. Οι παντρεμένοι δεν είναι ούτε γκόμενοι ούτε ανταγωνιστές μεταξύ τους, αλλά πρωτίστως σύντροφοι και συνεταίροι στη ζωή. Ο έρωτας, όπως έχει διαπιστωθεί, σβήνει μετά τα δύο πρώτα χρόνια και καλύτερα που σβήνει γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουν να αναπτυχθούν αυτά που δίνουν ζωή και ευτυχία στην οικογένεια, δηλαδή η αγάπη, η αλληλοεκτίμηση και η συντροφικότητα. Γιατί καμία οικογένεια δεν μπορεί να υπάρξει όταν τα μέλη της βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση κι ο έρωτας, από τη φύση του, δεν είναι αγάπη.. Είναι πόλεμος..
Όμως μπορεί να σταματήσει ο άνθρωπος να ερωτεύεται; Οι παντρεμένοι δεν έχουν δικαίωμα στον έρωτα; Εφόσον είναι άνθρωποι, φυσικά και έχουν.. Είναι καιρός λοιπόν να αποδεχτούν τον διαχωρισμό, χωρίς ενοχικά σύνδρομα και συμπλέγματα, ότι ο έρωτας είναι εξω-οικογενειακή υπόθεση.. Να χαρούν και να απολαύσουν με ασφάλεια το ερωτικό παιχνίδι και το σεξ για να νιώσουν και αυτοί περισσότερο άνθρωποι. Έτσι, θα μπορέσουν να υπηρετήσουν καλύτερα και τη σύμβαση του γάμου τους και να εκτιμήσουν πραγματικά τα θετικά της..
Και τι γίνεται τώρα με τις διακοπές; Κατ αρχάς διακοπές, χωρίς να διακόψεις αυτό που κάνεις όλο το χρόνο, δεν υπάρχουν.. Είναι χίλιες φορές προτιμότερο λοιπόν να διακόψεις τα πάντα που σχετίζονται με τη καθημερινή βασανιστική ρουτίνα σου και να απολαύσεις το ερωτικό παιχνίδι εκτός της οικογενείας σου, παρά να συνεχίσεις να τρως τις σάρκες σου και στην περίοδο των διακοπών σου νομίζοντας ότι έτσι σώζεις τον γάμο σου.. Ξέρω, δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά.. Χρειάζονται ισχυρές, σοβαρές και πολύ συγκροτημένες προσωπικότητες.. Όμως για μια ουτοπία ζούμε.. Κάποτε θάρθει η στιγμή που οι συνευρέσεις μεταξύ των ανθρώπων δεν θα αποτελούν αποκλειστικότητα, αμαρτία, προδοσία και «απάτη».. Ίσως τότε δεν θα χρειάζεται και ο γάμος.. Ως τότε όμως, «απατήστε» με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, με τόλμη αλλά και αρετή για να σώσετε τον γάμο σας..
ΣΗΜ: Άλλες συμβουλές για παντρεμένους ΕΔΩ
