Ο Βαγγέλης Παπαχρήστος και οι κότες της Βουλής..

Το ζήτημα δεν είναι πια αν καταλύθηκε η Δημοκρατία. Οι ίδιοι οι κυβερνώντες ομολογούν ότι δεν έχουν δημοκρατική νομιμοποίηση, ενώ τα «μνημόνια» ούτε καν τα βλέπει πια η Βουλή.. Αν καταλύθηκε η Εθνική Ανεξαρτησία. Ο ίδιος ο πρωθυπουργεύων το λέει που υπέγραψε την παράδοση της χώρας άνευ όρων και εντελώς αμαχητί..  Αν τα μνημόνια αντί να σώζουν, βουλιάζουν περισσότερο τη χώρα. Το λένε οι πάντες πλέον και στελέχη του πασοκ.. Αν ασκείται πρωτοφανής ωμή βία στη ζωή μας. Μέσα σε μια μέρα μόνο μας γύρισαν 70 χρόνια πίσω.. Αν μας κυβερνούν νεοφώτιστοι του νεοφιλελεύθερου πασοκισμού, ξεδιάντροποι ψεύτες, επιτήδειοι της επικοινωνιακής εξαπάτησης, ασυνείδητοι κοινωνικά, αδίστακτοι που δεν υπολογίζουν τίποτα. Ακόμα και μπροστά στο «πτώμα», δηλαδή σε έναν γονατισμένο λαό, αποπειράθηκαν να περάσουν τροπολογία στη Βουλή με την οποία χαρίζουν 24 δις χρέη στο δημόσιο.. Ήδη κυκλοφορεί ο κατάλογος γνωστών επιχειρηματιών-οφειλετών..

Βαγγέλης Παπαχρήστος

Δεν είναι λοιπόν αυτό το ζήτημα.. Όλα αυτά δεν αμφισβητούνται πια.. Το ζήτημα είναι ποιος θα τους σταματήσει ρε γαμώτο.. Γιατί δεν αρκεί ένας Βαγγέλης Παπαχρήστος.. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι ο μαναδικός που δεν ψήφισε και τίμησε την συνείδηση του και αυτούς που τον εξέλεξαν χωρίς ποτέ να κλαψουρήσει μπροστά στα μικρόφωνα και στις κάμερες τάχαμου από πόνο που υποφέρει ο λαός.. Μπορεί ο Γιωργάκης και ο πασοκισμός να διέγραψαν τον Παπαχρήστο γιατί ψήφισε κατά συνείδηση ως όφειλε, όμως ο Παπαχρήστος ξεφτίλισε όλον το πασοκισμό, «βαθύ», «σκληρό» και «μαλακό», που πρωταγωνιστεί στον ..πόνο και στο δάκρυ για την δυστυχία του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα ψηφίζει και υπογράφει αυτήν την δυστυχία.. Γιατί δεν είναι μόνο η συνείδηση κότας όλου αυτού του μιξο-κλαίοντος θιάσου του πασοκισμού. Είναι ότι με την δραματική αυτή σαπουνόπερα ενισχύεται το κλίμα του καταναγκασμού, του φόβου και της υποταγής ότι ..ναι μεν.. σπαράζουμε από τον πόνο και το κλάμα που πετσοκόβουμε τις ζωές σας, αλλά προς χάριν της σωτηρίας της πατρίδος.. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που όλοι αυτοί έχουν αρχίσει να νιώθουν και «εθνοσωτήρες» και γιαυτό φοβάμαι ότι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα..

Ποιος θα τους σταματήσει λοιπόν; Αυτό είναι τώρα το ζήτημα.. Οι “κότες” της Βουλής; Η συνυπεύθυνη για την κατάντια της χώρας εντεταλμένη δημοσιογραφία;  Τα επιτελεία στα ντόπια και ξένα κέντρα αποφάσεων έχουν το κεφάλι τους ήσυχο όσο η εντεταλμένη δημοσιογραφία στηρίζει τη βρώμικη δουλειά και όσο στους δρόμους βρίσκεται ένα καθιερωμένο και σύνηθες ΠΑΜΕ που κινητοποιείται χωρίς όμως να κινητοποιεί εφησυχασμένες συνειδήσεις και μια άλλη αριστερά που βολοδέρνει μεταξύ του φιλοπασοκισμού και του αριστερισμού.. Όπως  αποκαλύπτουν λοιπόν αυτά τα κέντρα εξουσίας μόνο τότε θα ανησυχήσουν όταν βγουν στους δρόμους οι ομάδες νεολαίας, οι φοιτητές και ο λαός που δεν ποδηγετούνται, από εξουσίες, κουκουλοφόρους, παρατάξεις, κόμματα και συνδικαλισταράδες.. Όταν βγούμε στους δρόμους όλοι εμείς δηλαδή.. Αλλά για να βγούμε όλοι εμείς στους δρόμους θα πρέπει να γίνει η συντέλεια του κόσμου. Να διακόψουμε δηλαδή την συμμετοχή μας στον αγώνα των «μάστερ σεφ» για μια καλύτερη σάλτσα και να αποφασίσουμε να κάνουμε ένα αγώνα για μια καλύτερη ζωή.. Χλωμό το βλέπω..