Η ΜΕΓΚΑ-λη κωλοτούμπα

Τρίβουν τα μάτια τους οι τηλεθεατές μπροστά στο μέγκα θαύμα και τσιμπάει ο ένας τον άλλον και αναρωτιούνται αν βλέπουν όλοι το ίδιο ή αν έχουν πάθει ομαδική παραίσθηση. Η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Τσίμας, ακόμα και ο Καψής (!) ομολογούν τώρα ότι το μνημόνιο βουλιάζει τη χώρα και την οδηγεί σε αδιέξοδο!

-Εγώ το έλεγα από τον Μάιο, λέει με απύθμενο θράσος ο Πρετεντέρης. Λες και δεν ήταν αυτοί που ως ναυαρχίδα της καθεστωτικής προπαγάνδας έσπερναν κάθε βράδυ τον φόβο και δημιουργούσαν ενοχές στον κόσμο για να δεχτεί αδιαμαρτύρητα το μνημόνιο ως το μόνο δρόμο που θα σώσει την «πατρίδα» και θα μας γλυτώσει από την χρεοκοπία. Τώρα ομολογούν, αυτό που ήξεραν βεβαίως και λέγαμε εξ αρχής όλοι εμείς οι «λαϊκιστές», ότι το μνημόνιο βουλιάζει περισσότερο την πατρίδα, γονατίζει την κοινωνία, τελματώνει τη χώρα στην ύφεση, διογκώνει τερατωδώς το χρέος και οδηγεί στην χρεοκοπία..

Αλλά γιατί άραγε αυτή η θεαματική κωλοτούμπα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας; Άρχισαν να την κυνηγούν οι ερινύες της συνείδησης; Ανακάλυψαν την ανεξάρτητη δημοσιογραφία; Όχι βέβαια. Απλώς οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη δημιουργώντας πάνω από τα κεφάλια τους μια τεράστια χιονοστιβάδα και καταλαβαίνουν πλέον ότι δεν πείθουν ούτε και τα νήπια. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Στρός Καν η παράδοση της χώρας στο μνημόνιο ήταν προσχεδιασμένη και μεθοδευμένη και είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι μόνοι που θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν τη βρώμικη δουλειά ήταν ο Γιωργάκης και ο πασοκισμός, φυσικά με την αμέριστη και απροσχημάτιστη στήριξη του ΜΕΓΚΑ και του συνόλου σχεδόν της δημοσιογραφίας της χώρας..

Εν τω μεταξύ τα περισσότερα ΜΜΕ βρίσκονται σε δραματική οικονομική κατάσταση, οι τηλεοπτικοί  αστέρες βλέπουν τα παχυλά συμβόλαιά τους να είναι στον αέρα και την εγκυρότητα των δελτίων τους να φθίνει. Νιώθουν το μέλλον τους αβέβαιο και άρχισαν να αλληλοεξοντώνονται και να πηδάνε σαν τα ποντίκια έξω από το καράβι που βυθίζεται. Από κάτω, στην κοινωνία, ο κόσμος έχει αρχίσει να παίρνει με τις «πέτρες» τους Πάγκαλους και Γιωργάκηδες, όπου τους βρεί, ενώ και οι ίδιοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι φοβούνται πια να κυκλοφορήσουν στον δρόμο. Το «λυκόφως των ειδώλων» έχει αρχίσει και η πτώση τους καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις. Σε έρευνα της RASS για το ποιος δημοσιογράφος είναι ο πιο «αξιόπιστος παρουσιαστής δελτίου ειδήσεων», το 70% των ερωτηθέντων θεωρούν όλους αναξιόπιστους. Η δε σειρά κατάταξης φανερώνει και τη στάση του κοινού απέναντι στα πρωτοπαλίκαρα του ΜΕΓΚΑ εξηγώντας έτσι και την θεαματική κωλοτούμπα τους:

Χατζηνικολάου. Μόνο ένα 30% τον θεωρεί αξιόπιστο. Οι άλλοι ακολουθούν κατά σειρά τον γκρεμό. Κανένας  (17%), Χούκλη (12.5%), Αλέξης Παπαχελάς (8,8%), Παύλος Τσίμας (7,1%), Όλγα Τρέμη (6,2%), Έλλη Στάη (5,7%), Σία Κοσιώνη (4,8%), Γιάννης Πρετεντέρης (2,3%), Αιμίλιος Λιάτσος με 1,9%.

Ουδείς πλέον αμφιβάλει ότι χωρίς την συνειδητή στήριξη αυτής της θλιβερής δημοσιογραφίας το μνημόνιο δεν επρόκειτο να περάσει ποτέ. Είναι η ίδια δημοσιογραφία που οδήγησε τους όντως ανίκανους και μπουχέσηδες Καραμανλήδες να παραδώσουν την κυβέρνηση και στη συνέχεια στήριξε τον Γιωργάκη και τον πασοκισμό να παραδώσει τη χώρα.. Ίσως οι λέξεις να σοκάρουν αλλά δεν πρέπει πια να τις φοβόμαστε. Σιγά-σιγά ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι αυτό που βιώνει στις πλάτες του, εκτός των άλλων, λέγεται και Εθνική μειοδοσία..

Καντάφι και Παπανδρέου.Μια μεγάλη σύγχυση..

Καντάφι-Αντρέας Παπανδρέου. Μεγάλες σοσιαλιστικές στιγμές..

Ομολογώ ότι βρίσκομαι σε μεγάλη σύγχυση.. Ζούμε σε μια εποχή όπου στον βάρβαρο αραβικό κόσμο δικτάτορες «σοσιαλιστές» βομβαρδίζουν ανθρώπους ενώ στον δυτικό πολιτισμένο κόσμο δημοκράτες «σοσιαλιστές», παραδίδουν ανθρώπους αμαχητί στις ερπύστριες των «αγορών» και σε έναν βάρβαρο μηδενισμό που ισοπεδώνει και καταπατά κάθε αξία που αντιστέκεται. Σκοτώνονται άνθρωποι στη Λιβύη κατά εκατοντάδες, αλλά και εδώ δυστυχούν και ταπεινώνονται κατά χιλιάδες και ενώ λέμε ότι πιάσαμε πάτο, αποδεικνύεται ότι πάντα υπάρχει και πιο κάτω. Ακόμα και ο έρωτας έχει χάσει τον προσανατολισμό του και τείνει προς τη μετριότητα.. Στην πολιτισμένη Δύση τελικά, μόνο τα όνειρα και οι ιδέες των τραπεζιτών, των golden boys  και των λαμογιών έχουν πια αξία. Στην δημόσια και πολιτική ζωή όσοι δεν ασχολούνται με τον ανταγωνισμό των αγορών, ασχολούνται με τον ανταγωνισμό της εξουσίας συνθλίβοντας ανθρώπους και μετατρέποντας τους σε οικονομικά νούμερα από τη μια και σε ψήφους από την άλλη.. Κι όταν η εξουσία ταυτίζεται με τις «αγορές» τότε προκύπτει ένας ιδιότυπος πολιτισμένος ολοκληρωτισμός σαν αυτόν που ζούμε και που τουλάχιστον ένας άνεργος και κοινωνικά αποκλεισμένος τον βλέπει πιο σκληρό και από κάθε απροσχημάτιστη δικτατορία..

Καντάφι-Γιώργος. Ο σοσιαλισμός συνεχίζεται..

Αλίμονο, στη Λιβύη ο Καντάφι βομβαρδίζει ανθρώπους.. Σοσιαλιστής είναι και αυτός.. (Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου..) Μέλος της διαβόητης Σοσιαλιστικής Διεθνούς και έχει για πρόεδρο ποιόν άλλον; Τον Γκιόργκο.. Τέλος πάντων οι διαφορές μεταξύ των δύο είναι τεράστιες και είναι ντροπή να τούς συγκρίνουμε. Κατ αρχάς ο Γκιόργκος είναι το παιδί για όλες τις δουλειές. Τρέχει και επιμένει και αγωνίζεται ώστε να πάρουν τα λεφτά τους οι «αγορές».. Μέχρι και ο ίδιος ο «σοσιαλιστής» Στρος Καν τον ξεμπρόστιασε προχτές ότι «έδωσε» τη χώρα του για να την βάλει υπό την κυριαρχία της Τρόικας, δηλαδή των «αγορών» και των τοκογλύφων.. Ο Καντάφι από την άλλη, δεν είναι παιδί και δεν κάνει δουλειές.. Δεν τρέχει και δεν κουνιέται με τίποτα.. Απλώς αποφασίζει και διατάσει.. Ο απόλυτος συντονισμός του ενός.. Αντιθέτως εδώ ..και ο συντονιστής θέλει τον συντονιστή του.. Ο Καντάφι το πολύ-πολύ να διοχέτευε την εξουσία του στον κωλοπαιδαρά τον γιό του, που είναι ο τακτικότερος θαμών των ελληνικών σκυλάδικων στη Μύκονο και στην παραλιακή.. Εντάξει και ο Γκιόργκος «κληρονομικώ δικαίω» πήρε το πασοκ αλλά δεν είναι το ίδιο.. Από την άλλη στη Λιβύη υπάρχει ένα σύνταγμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Καντάφι. Εδώ το δικό μας είναι απλώς κουρελόχαρτο. Τεράστια η διαφορά. Ο πασοκισμός το εφαρμόζει κατά το δοκούν. Το μνημόνιο, που βυθίζει τη χώρα, είναι αντισυνταγματικό, ενώ οι μεγάλες αποφάσεις ούτε καν περνούν έστω και από τη Βουλή. Υπογράφονται απ ευθείας από τον νέο «δικτάτορα» της οικονομίας τον κο Παπακωνσταντίνου. Ύστερα και το σπουδαιότερο, το καθεστώς στη Λιβύη στηρίζεται στον στρατό, στο φόβο και στον τρόμο, ενώ το δικό μας καθεστώς στηρίζεται στην λάμψη των μίντια, στην Τρέμη και στην παρέα της που τρομοκρατούν τον κόσμο όταν διαμαρτύρεται και του δημιουργούν ενοχές ότι «μαζί τα φάγαμε»..

Τελικά όντως βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση.. Προφανώς κάθε σύγκριση με το δικό μας καθεστώς είναι ανεπίτρεπτη. Στη Λιβύη γίνεται μακελειό και χύνεται αίμα. Όταν λοιπόν αυτοσυγκρινόμαστε με ακραίες καταστάσεις είναι απολύτως βέβαιο ότι θα βγούμε πολύ καλύτεροι.. Ακόμα και το σπίτι μας αν συγκρίνουμε με έναν στάβλο με γουρούνια σίγουρα θα είναι προτιμότερο και επομένως έτσι μπορούμε να κοιμόμαστε πάντα ήσυχοι ότι εμείς είμαστε μια χαρά.. Στη Λιβύη βομβαρδίζουν τον κόσμο με τα αεροπλάνα ενώ εδώ μας βομβαρδίζουν καθημερινά με «οικονομικά νούμερα», με θρασύτατα ψέματα και άπειρη κακοήθεια. Προφανώς εδώ είναι πολύ πιο πολιτισμένα, δεν το συζητώ, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω τούτες τις στιγμές πού θάθελα να βρίσκομαι..

Η Ζέτα Μακρυπούλια στην κυβέρνηση!

Η φήμη κυκλοφορεί έντονα στην Αθήνα και ήδη έχει φτάσει και στις Βρυξέλλες. Η Ζέτα Μακρυπούλια αναλαμβάνει υπουργός παρά το πρωθυπουργώ!  Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι με αυτήν την «κίνηση ματ» ο Γκιόργκος διατρανώνει προς πάσα κατεύθυνση την σοβαρότητα της κυβερνήσεως του, τον στρέιτ σοσιαλιστικό χαρακτήρα του και απαντά με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο στις κατηγορίες ότι ηγείται μιας εντολοδόχου κυβερνήσεως «τραβεστί» που αποκρύπτει το πραγματικό θλιβερό και χουντικό της πρόσωπο..

Η αλήθεια είναι ότι το γενικό κλίμα στη χώρα είναι πολύ δυσάρεστο. Τα τελευταία γεγονότα έχουν κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει. Ο άθλιος βουλευτικός πασοκισμός εξεγείρεται με απίστευτη θρασύτητα. Όχι φυσικά για υπερασπιστεί τους μισθούς και τις συντάξεις που άρπαξε η κυβέρνηση από τον κόσμο, αλλά για να προστατευτούν οι οικοπεδοφάγοι και να καταστραφεί ακόμα περισσότερο το περιβάλλον (βλέπε πόλεμο στο νομοσχέδιο της Μπιρμπίλη) και για να προστατευτούν τα κλειστά επαγγέλματα και οι συντεχνίες αρπαχτικών και λαμογιών.. Εν τω μεταξύ μια σειρά από γεγονότα δημιουργούν την αίσθηση ότι ο τόπος κυβερνάται από μία «σοσιαλιστική» χούντα, δηλαδή από μια κυβέρνηση «τραβεστί»:

Στρατιωτικές ασκήσεις καταστολής εξεγερμένου πλήθους στο Κιλκίς.. Τυχαίο;

Απαγόρευση συναθροίσεων των πολιτών στις Σέρρες.. Τυχαίο;

Απαγόρευση της ανάγνωσης πάσης φύσεως αναρχικών βιβλίων και εντύπων. Ήδη ασκήθηκε δίωξη στη γερμανίδα Φέι Μάγιερ.. Τυχαίο; (έτσι και πλακώσουν στο σπίτι μου οι μπάτσοι θα βρουν το γραφείο μου γεμάτο με βιβλία ..αναρχικού σεξ. Φέτος τις διακοπές μου μάλλον στη Μακρόνησο τις βλέπω)

Μπάτσοι του Παπουτσή απειλούν τον κόσμο με πιστόλια στην Κερατέα.. Τυχαίο;

Όποιος δεν πληρώνει εισιτήριο στο λεωφορείο φυλακίζεται για 1.40 ευρώ! (η διάταξη αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή λόγω της έντονης γενικής κατακραυγής) Τυχαίο;

Η Τρόικα έχει αποθρασυνθεί εντελώς και προκειμένου να διασφαλίσει τα λεφτά των τοκογλύφων, ανακοινώνει η ίδια το μεγαλύτερο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας από καταβολής ελληνικού κράτους.. Τυχαίο;

Τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης κάθε βράδυ στις 8, με αρχηγό την Τρέμη, τρομοκρατούν τον κόσμο απαγορεύοντας κάθε διαδήλωση και απεργία και κάθε μορφής αντίδρασης στην κυβερνητική πολιτική.. Τυχαίο;

Ήδη συζητείται το μέτρο να απαγορευτεί και η κυκλοφορία από τις 8 το βράδυ. Όσοι  θα συλλαμβάνονται με μικροποσότητες ..ευρώ στην τσέπη θα προσάγονται στα αστυνομικά τμήματα. Δεδομένου δε, ότι είναι απαγορευμένο και το κάπνισμα, αν πάνω τους βρεθεί και κανένα πακέτο με τσιγάρα θα οδηγούνται κατ ευθείαν στα στρατοδικεία.. Τυχαίο;

Εν τω μεταξύ, όπως αποκαλύφτηκε στη διεθνή πολιτική σκηνή, οι δικτάτορες Μουμπάρακ και Μπεν Αλι ήταν ..σοσιαλιστές.. Βεβαίως, όπως είναι γνωστό, σοσιαλιστής είναι και ο Δ/ντής του ΔΝΤ Στρώς Καν ενώ πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς είναι ο Γκιόργκος.. Τυχαίο;

Ύστερα από όλα αυτά, το εύλογο ερώτημα αν ο Γκιόργκος και η κυβέρνηση του αποτελούν μια μορφή στρέιτ σοσιαλισμού, ή τραβεστί, απασχολεί εντόνως τον ελληνικό λαό που διακρίνεται ανάμεσα σε όλους τους λαούς τού κόσμου ακριβώς για την αυξημένη δόση τεστοστερόνης που διαθέτει στο DNA του. Έτσι, η ανάδειξη του στρέιτ χαρακτήρα του Γκιόργκου και της κυβερνήσεως του αποτελεί κατεπείγουσα Εθνική προτεραιότητα και για το σκοπό αυτό αποφασίστηκε η υπουργοποίηση της Ζέτας. Ως γνωστόν η κα Μακρυπούλια έχει πλουσιοτάτη εμπειρία αναλαμβάνοντας εργολαβικώς και με το αζημίωτο να νομιμοποιεί, έμπροσθεν του φιλοθεάμονος κοινού, ως στρέιτ άντρες, διάφορους γκέι καλλιτέχνες συνάπτοντας μαζί τους συμβάσεις αρραβώνος και εξαπατώντας τους γονείς τους που θέλουν και αυτοί να δουν τα παλικάρια τους με μια καλή κοπέλα.. Ήδη έχει στο ενεργητικό της την επιτυχή νομιμοποίηση του Αντώνη Ρέμου ως σκληρού άντρα με τα όλα του που ποτέ δεν πονάει και προσφάτως του Μιχάλη Χατζηγιάννη ως ατίθασου αρσενικού που γαμεί και δέρνει.. Ε, να μη νομιμοποιήσει ως στρέιτ σοσιαλιστές και την κυβέρνηση του Γκιόργκου;

Κίνημα ανυπακοής στα μίντια!

Δεν υπακούω στα μίντια προτιμώ να σκέφτομαι! Ένα μεγάλο κίνημα ανυπακοής στα μίντια και στην καθεστωτική δημοσιογραφία δυναμώνει σιγά-σιγά.. Ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται πια ότι η άκριτη αποδοχή, η πειθάρχηση και η παθητικότητα απέναντι στα μίντια είναι και παθητικότητα απέναντι στην ίδια τη ζωή.. Ότι η καθεστωτική δημοσιογραφία φέρει μια τεράστια ευθύνη για τη μαυρόασπρη ζωή του..

Ουδείς πια αμφιβάλει για την ευθύνη της θλιβερής αυτής δημοσιογραφίας για τον πόνο, τη φτώχεια, την ταπείνωση και τη δυστυχία στην οποία βυθίζουν ολοένα και περισσότερο την κοινωνία. Ουδείς πια αμφιβάλει ότι αυτή η πρωτοφανής στην ιστορία του τόπου βαρβαρότητα και κοινωνική αδικία, δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει χωρίς την στήριξη και παρότρυνση αυτής της δημοσιογραφίας η οποία αποτελεί πια και την πλέον διαπλεκόμενη και ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου..  Αυτή η δημοσιογραφία γνωρίζει πολύ καλά ότι η πρωτοφανής κοινωνική αδικία και βία που ασκείται στην ελληνική κοινωνία δεν είναι για την σωτηρία της λεγόμενης “πατρίδος” , ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον απαραίτητο εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στους θεσμούς που θα έπρεπε ήδη να έχουν γίνει εδώ και δεκαετίες, αλλά εφαρμόζεται μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν οι επιδιώξεις και τα συμφέροντα ξένων κέντρων εξουσίας, «αγορών” και τοκογλύφων..

Το νέο κίνημα, δεν υπακούω στα μίντια προτιμώ να σκέφτομαι, ( το ονομάζω έτσι αλλά δεν έχει σημασία μπορεί να πάρει οποιοδήποτε όνομα) αναπτύσσεται δυναμικά μέσα από το νέο φυσικό «άσυλο» της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών που είναι το διαδίκτυο, τα μπλόγκς και τα κοινωνικά δίκτυα. Αναπτύσσεται επίσης μέσα από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων που έχουν καταλάβει ότι δεν έχει πια νόημα να διαμαρτύρονται έξω από τη Βουλή ή του Μαξίμου αλλά ότι είναι πολύ πιο αποτελεσματικό για τα δίκαια τους να διαμαρτύρονται έξω από ένα μεγάλο κανάλι όπως το ΜΕΓΚΑ και ήδη αυτό έχουν αρχίσει να κάνουν..

Συσπειρώνει επίσης το κίνημα αυτό και κάθε μη καθεστωτικό δημοσιογράφο που αντιλαμβάνεται και ασκεί τη δημοσιογραφία με όρους αξιοπρέπειας, δημοκρατίας και ελευθερίας, έξω από κάθε είδους οικονομική, πολιτική και κομματική διαπλοκή. Παραθέτω ως παράδειγμα ανυπακοής και αντίστασης στην καθεστωτική δημοσιογραφία την παρέμβαση του γνωστού Στάθη Σταυρόπουλου στην «Ελευθεροτυπία»:

«Τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης»

«Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια. Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν, να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ. Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού…

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει –και αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός, είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

Τίποτα απ’ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι, διακόπτουν όποιον γουστάρουν και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ’ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ’ αυτήν την τηλεοπτική χούντα –αυτό το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ’ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ’ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού. Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν. Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα, οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων – είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία. Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας – με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες…

Ντροπή!

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr/ Ελευθεροτυπία

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ FACEBOOK ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Ο Άγιος Βαλεντίνος και η σεξουαλική κρίση..

Βοήθεια μας και μεγάλη η χάρη του αγίου της υπερκατανάλωσης λουλουδιών, αρκουδιών και των πάσης φύσεως καρακιτσάτων μπιχλιμπιδιών τα οποία, με μαθηματική βεβαιότητα, μειώνουν κάθε εναπομείνουσα ερωτική διάθεση και σεξουαλική επιθυμία στον παραλήπτη τους.. Σε τέτοιες περιόδους βαθειάς κρίσης των θεσμών και αξιών, όπου η παγκόσμια αγορά έχει επιβληθεί πλήρως και δικτατορικά επί της κοινωνίας, είναι φυσικό η κρίση αυτή να επηρεάζει καθοριστικά και τη σεξουαλική μας συμπεριφορά..

Πέρσι, η μεγάλη αυτή γιορτή της χριστιανοσύνης είχε συμπέσει με το καρναβαλικό τριήμερο και εγώ, ως δαιμόνιος επιστήμων ερευνητής και εν πλήρη επαγγελματική διαστροφή, αντί να αρμενίζω στα πελάγη ως θαλασσόλυκος, παρέμεινα να περιφέρομαι εις τα προάστια των Αθηνών προκειμένου να κάνω το σχετικό ρεπορτάζ.. Σας μεταφέρω λοιπόν τα συμπεράσματα μου πιστεύοντας ότι και φέτος θα ισχύσουν τα ίδια, με τη διαφορά ότι, λόγω της περαιτέρω όξυνσης της γενικής κρίσης, οι  σεξουαλικές αντιθέσεις θα είναι και αυτές περισσότερο οξυμένες..

Διαπίστωσα λοιπόν ότι τα βόρεια προάστια μαραίνονται σεξουαλικώς ενώ στα δυτικά εμφανίζεται μια νέα μορφή ανθηρού εσωτερικού τουρισμού.. Απογοητευμένες γυναίκες (και όχι μόνο) των βορείων προαστίων, φέρουσες καρναβαλικές μάσκες, συνέρρεαν κατ ομάδας στο Περιστέρι, στη Δραπετσώνα, στο Κερατσίνι, στο Πέραμα για να απολαύσουν τα ..θαύματα του αγίου Βαλεντίνου.. Οι Δήμαρχοι των περιοχών αυτών, προκειμένου να ενισχύσουν την τοπική ανάπτυξη και εκμεταλλευόμενοι καταλλήλως την διπλή εορτή του αγίου και του καρνάβαλου (το αν ο καρνάβαλος είναι άγιος ή ο άγιος είναι καρνάβαλος παραμένει αδιευκρίνιστο) είχαν επιλέξει νταβραντισμένους δημοτικούς εργάτες και οδοκαθαριστές οι οποίοι υποδέχονταν μετά ανυπομονησίας τις «τουρίστριες» κραδαίνοντας τους φαλλούς τους εν πλήρη στύση.. Στη συνέχεια, αφού χόρευαν τον παραδοσιακό ελληνικό χορό της ..σάμπας, αποσύρονταν σε καταλλήλως διαμορφωμένα δημοτικά καταλύματα όπου και απολάμβαναν τη ..χάρη του αγίου μετά βαθυτάτων στεναγμών και παρατεταμένων βρυχηθμών..

Σήμερα, η τουριστική ανάπτυξη των δυτικών περιοχών, σε αντίθεση με το μαράζωμα των βορείων, επιβεβαιώνεται και επιστημονικώς. Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών για την ερωτική ζωή στο λεκανοπέδιο, που διενήργησε η Εταιρεία Μελέτης της Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (ΕΜΑΣ), οι άντρες της «δυτικής όχθης» δείχνουν να ενδιαφέρονται για το σεξ κατά 40% περισσότερο από αυτούς των βορείων προαστίων. Σε περιοχές όπως η Κηφισιά, η Εκάλη, το Ψυχικό και το Μαρούσι, το ποσοστό δεν ξεπερνά το 15%. Το ενδιαφέρον για το σεξ στα νότια πέφτει στο 10%, στα ανατολικά στο 3% ενώ στο κέντρο αυξάνει στο 23,5%.

Μελέτησα επί τόπου το θέμα επιστημονικώς καταμετρώντας διαθέσεις και επιδόσεις και συμπεραίνω τα εξής: Η μειωμένη σεξουαλική επιθυμία στα βόρεια προάστια έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι κάτοικοι των περιοχών αυτών διαθέτουν μια οικονομική ευμάρεια την οποία όμως χρησιμοποιούν για να υποκαταστήσουν το αγνό και άδολο σεξ με καταναλωτικά αγαθά υψηλής θεαματικότητας και κοινωνικής καταξίωσης. Όταν λοιπόν αγοράζουν διάφορα αγαθά μάρκας, «τελειώνουν», κοινώς εκσπερματώνουν, με αποτέλεσμα ο υγιής γυναικείος πληθυσμός να παραμένει ανικανοποίητος και έτσι να σπεύδει προς τα νταβραντισμένα λαϊκά προάστια της Δραπετσώνας και της Κοκκινιάς αναζητώντας λίγη χαρά στα σκέλια του.. Το γεγονός αυτό της υποκατάστασης του σεξ από την κατανάλωση ενισχύει και η περήφανη απόφαση της εντολοδόχου κυβερνήσεως των Γιωργάκηδων να εξωθήσει τους πολίτες στο κυνηγητό των αποδείξεων για την εφορία με την προφανή επιδίωξη την αύξηση του καταναλωτικού οργασμού..

Από την άλλη, στην «δυτική όχθη», η ανεξέλεγκτη πλέον σεξουαλική επιθυμία συνδέεται με την υποβάθμιση, την ρύπανση, την ανελέητη φτώχεια και ανέχεια που μαστίζουν αυτές τις λαϊκές, ταπεινές και καταφρονεμένες περιοχές. Η πολιτική του μνημονίου αποδεκατίζει τον πληθυσμό. Οι εναπομείναντες δεν έχουν πλέον καμία απολύτως αγοραστική δυνατότητα για να προτιμήσουν τα καταναλωτικά αγαθά, αδυνατούν να αγοράσουν και να μαζέψουν τις αποδείξεις για την εφορία και εν γένει δεν έχουν πλέον τίποτα, ούτε να πάρουν ούτε και να χάσουν. Έτσι, επιδίδονται μετά μανίας στο σεξ σαν νάναι η τελευταία μέρα της ζωής τους, όχι μόνο για την υπέρτατη απόλαυση και ευδαιμονία που χαρίζει αυτό το είδος συνεύρεσης μεταξύ των ζωντανών οργανισμών, αλλά και για λόγους καθαρά πατριωτικούς. Αφενός μεν ενισχύσουν τον εσωτερικό τουρισμό και την ανάπτυξη της περιοχής τους, αφετέρου δε, και το κυριότερο,  προτείνουν στην εντολοδόχο κυβέρνηση την πιο σέξι λύση για την έξοδο από την οικονομική κρίση.. Προλάβετε! Μένουμε Ελλάδα, μένουμε δυτικά προάστια!

Η ΜΕΓΚΑ-λη κυβέρνηση της Ελλάδας

Δεν χρειάστηκε παρά μόνο μια μικρή κωλοτούμπα της ΜΕΓΚΑ-λης δημοσιογραφίας ώστε μέσα σε λίγες ώρες η εντολοδόχος κυβέρνηση των Γιωργάκηδων να ακολουθήσει την ΜΕΓΚΑ-λη γραμμή αποκαλύπτοντας έτσι ποιος πραγματικά κυβερνάει αυτόν τον τόπο.

Η ξαφνική και απρόσμενη κωλοτούμπα του ΜΕΓΚΑ έγινε βεβαίως ύστερα από τη γενική κατακραυγή και το κίνημα πού έχει αρχίσει να αναπτύσσεται κατά της καθεστωτικής δημοσιογραφίας στη χώρα μας. Στο κίνημα αυτό πρωτοστατεί το διαδίκτυο αλλά και οι εργαζόμενοι που καθημερινώς απειλούνται, καθυβρίζονται και τρομοκρατούνται από την Τρέμη και την παρέα της που με το θράσος και την αλαζονεία του επικυρίαρχου απαγορεύουν κάθε απεργία, διαδήλωση και κάθε διαμαρτυρία κατά της κυβερνητικής πολιτικής.

Η απίστευτη αυτή συμπεριφορά οδήγησε τους εργαζόμενους να εφαρμόσουν πιο σύγχρονες μεθόδους πάλης. Έχουν πια καταλάβει ότι δεν βγαίνει τίποτα με το να συγκεντρώνονται στη Βουλή ή στου Μαξίμου και άρχισαν να διαδηλώνουν έξω από το ΜΕΓΚΑ! Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Ύστερα από τις τελευταίες διαδηλώσεις έξω από το κανάλι με συνθήματα «Τρέμη και Καψή δεν τα φάγαμε μαζί» και την γενική κατακραυγή εναντίον τους από τα μπλόγκς και το διαδίκτυο έγινε η κωλοτούμπα. Χτες το βράδυ παρακολουθήσαμε κατάπληκτοι την Τρέμη, τον Πρετεντέρη και τον Τσίμα να καταγγέλλουν την Τρόικα και την ανύπαρκτη κυβέρνηση των Γιωργάκηδων που αποφάσισαν να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία. Ο Πρετεντέρης μάλιστα παρατήρησε απειλητικά ότι «έχει πάει 8.30 η ώρα το βράδυ και ακόμα περιμένει μια κυβερνητική ανακοίνωση» που να καταδικάζει την κατοχική συμπεριφορά της Τρόικας.

Και ως εκ ..θαύματος μέσα σε ελάχιστο χρόνο και εν τω μέσω της νυχτός ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξέδωσε σχετική ανακοίνωση: «Η συμπεριφορά των εκπροσώπων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, κατά τη σημερινή τους συνέντευξη, ήταν απαράδεκτη…» κλπ..κλπ.. Λες και δεν συμφώνησαν μαζί, κυβέρνηση και Τρόικα, το ξεπούλημα. Λες και τόσο καιρό η κυβέρνηση δεν είχε αντιληφθεί την συμπεριφορά της Τρόικας. Έπρεπε να τους την δείξει ο Πρετεντέρης, έτσι για να καταδειχτεί για άλλη μια φορά η απίστευτη δύναμη των ΜΜΕ και ιδίως της ΜΕΓΚΑ-λης καθεστωτικής δημοσιογραφίας. Ουδείς πια αμφιβάλει για την ευθύνη αυτής της θλιβερής δημοσιογραφίας για τον πόνο, τη φτώχεια, τη δυστυχία και τα αδιέξοδα που βυθίζουν την κοινωνία. Ουδείς πια αμφιβάλει ότι χωρίς την στήριξη αυτής της δημοσιογραφίας η πρωτοφανής σε κοινωνική αδικία και βαρβαρότητα πολιτική δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει..

Όμως τώρα έχουν αρχίσει να φοβούνται για τα καλά. Ακόμα και η αδίστακτη Τρέμη έχει αρχίσει να τρέμει.. Ο φόβος τους, εκτός των άλλων, αποκαλύπτει ότι ο λόγος του διαδικτύου και των μπλόγκς είναι πλέον υπολογίσιμος. Ξέρουν πια πολύ καλά ότι το νέο φυσικό «άσυλο» της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών είναι το διαδίκτυο και αυτό είναι το μόνο που δεν μπορούν να ελέγξουν. Μάθανε να ελέγχουν πολιτικούς και κυβερνήσεις αλλά δεν μπορούν να ελέγξουν ένα τόσο δα μικρό μπλογκάκι ενός απλού πολίτη που σηκώνει τη φωνή του εναντίον τους. Καλά κάνουν λοιπόν και φοβούνται και τρέμουν. Η απόσταση από τη φωνή του απλού πολίτη μέχρι τον Κορυδαλλό δεν είναι μεγάλη..

Η ποδοσφαιρική επίθεση στο θέατρο τέχνης

Είτε ρίχνεις στην πυρά ένα βιβλίο είτε καταστρέφεις ένα θέατρο είναι ακριβώς το ίδιο. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση εκείνο που δεν έχει καμία απολύτως σημασία είναι το κίνητρο. Αν καίς ένα βιβλίο ή ένα θέατρο είτε για θρησκευτικούς λόγους, είτε πολιτικούς, είτε γιατί είσαι δεξιός, είτε αριστερός, είτε γιατί είσαι Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός είναι ακριβώς το ίδιο!

πιστοί σε βαθιά θρησκευτική κατάνυξη

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα ανθρωποειδή, που επιτέθηκαν στο «θέατρο τέχνης» και το κατάστρεψαν επειδή έπαιζε το έργο «Ταξιδεύοντας µε τον ΠΑΟΚ» του Σταύρου Τσιώλη, ανήκαν στον Ολυμπιακό. Η ομάδα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Εκείνο όμως που έχει μεγάλη σημασία και είναι πραγματικά θλιβερό είναι οι απόψεις των «ειδικών» που ερμηνεύοντας το φαινόμενο του χουλιγκανισμού και της βίας στα γήπεδα, συνήθως καταλήγουν στην διαπίστωση ότι όλα αυτά γίνονται γιατί δεν υπάρχει ποδοσφαιρική παιδεία στη χώρα μας, ότι θα πρέπει να διδάσκεται το ποδόσφαιρο στα σχολεία, να ιδρυθεί ακαδημία ποδοσφαίρου κλπ..κλπ.. Για την εξάλειψη δηλαδή του φαινομένου, προτείνουν ακριβώς αυτό που θα το ενισχύσει, κάνοντας το ποδόσφαιρο κάτι ακόμα πιο σημαντικό στη ζωή μας απ ότι ήδη είναι..

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Το γεγονός ότι έχει γίνει τόσο σημαντικό. Γιατί το μόνο που δεν είναι πια το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. Μπορεί μεν, μέσα στο γήπεδο να διεξάγεται ένα παιχνίδι που προσφέρει εντυπωσιακό θέαμα, όμως αυτό είναι απλώς η βιτρίνα για το «χοντρό» και ανελέητο παιχνίδι συμφερόντων, δύναμης και εξουσίας, που διεξάγεται εκτός του αγωνιστικού χώρου. Το ποδόσφαιρο είναι πλέον ένα κατ εξοχήν παιχνίδι πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό, είναι επάγγελμα, είναι καριέρα, είναι ζωή, είναι θρησκεία, είναι κοινωνική καταξίωση. Ήταν δηλαδή κάποτε ένα απλό παιχνίδι της αλάνας που όμως έφτασε να γίνει κάτι το τόσο σπουδαίο και σημαντικό για τη δημόσια και ιδιωτική μας ζωή. Αυτοί λοιπόν οι παντός είδους παράγοντες και εμπλεκόμενοι που κερδίζουν και ωφελούνται με διάφορους τρόπους από αυτό το παιχνίδι, έχουν κάθε λόγο να φροντίζουν ώστε να γίνεται όσο το δυνατόν ακόμα πιο σημαντικό, προφανώς για να «πουλάει» και περισσότερο. Όμως οι φίλαθλοι και οι οπαδοί, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που δεν μετέχουν στο φάγωμα της πίτας, τι λόγο έχουν να καίνε, να καταστρέφουν, ακόμα και να σκοτώνουν τους αντιπάλους, για μια πίτα που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι τρώνε άλλοι;

Η απάντηση είναι απλή. Για να διεξάγεται όλο αυτό το «παιχνίδι» επιτυχώς, χρειάζεται και «πιστούς», φιλάθλους και οπαδούς, που όσο πιο πιστοί είναι, τόσο και ισχυρότεροι γίνονται οι πρόεδροι των ομάδων και οι λοιποί εμπλεκόμενοι που ελέγχουν και ιδιοποιούνται την λεγόμενη πίστη στη «φανέλα». Φανταστείτε μια θρησκεία ή έναν θεό χωρίς πιστούς.. Δεν υπάρχει. Όταν λοιπόν ένας πρόεδρος μιας ΠΑΕ διαθέτει αστρονομικά ποσά για να αγοράσει έναν ποδοσφαιριστή, δηλαδή ένα «μεταγραφικό απόκτημα» (!), (αλήθεια, πώς κατάντησε η έννοια του ανθρώπου) στην πραγματικότητα δεν αγοράζει τον ποδοσφαιριστή, αλλά τα κεφάλια των πιστών που θα του φέρει αυτό το «μεταγραφικό απόκτημα».. Γι αυτό είναι και τόσο ακριβό το «απόκτημα». Όσο πιο ακριβό, τόσο και πιο πολλά τα κεφάλια των πιστών που θα φέρει.. Στη συνέχεια ο θεός-πρόεδρος της ομάδας εξαργυρώνει αυτά τα κεφάλια σε ψήφους, σε δύναμη και εξουσία, σε ροκάνισμα έργων του δημοσίου και σε κάθε είδους διαπλοκή και ανομία και κάνει ..θαύματα, φυσικά πάντα για τη «φανέλα» ρε γαμώτο..

Την βρώμικη δουλειά, δηλαδή την παραγωγή των πιστών, την αναλαμβάνουν και αυτή τα μίντια με την υποστήριξη της Πολιτείας, επίσημης και ανεπίσημης που «γκρεμίζει τα τείχη» για να περάσει ο δαφνοστεφανωμένος ποδοσφαιριστής και κατ επέκταση ο ..πρόεδρος της ΠΑΕ..  Πρόκειται για μια τεράστια βιομηχανία μετατροπής και μεταποίησης του ασήμαντου σε σημαντικό. Του απλού παιχνιδιού σε θρησκεία και ιδεολογία. Της απλής μπάλας σε θεά. Ξεχωριστά δελτία ειδήσεων, δεκάδες αθλητικές εφημερίδες, εκατοντάδες αγράμματοι αθλητικοί συντάκτες, πολιτικοί παράγοντες και κόμματα και άλλα αρπαχτικά που σπεύδουν να επωφεληθούν τρώγοντας από το περιβόητο «άθλημα του λαού», που τελικά μόνο του λαού δεν είναι. Η παραγωγή των πιστών αρχίζει από την βρεφική ηλικία και ήδη τα παιδιά οραματίζονται την κοινωνική καταξίωση και επιτυχία με τη μορφή ποδοσφαιριστή για τα αγόρια και μοντέλου για τα κορίτσια. Αυτά τα δύο πρότυπα είναι ακριβώς τα ίδια. Από την άλλη μεριά κάθε πολιτιστική δραστηριότητα και πνευματική δραστηριότητα καταδικάζεται και ρίπτεται στον καιάδα της ανυπαρξίας. Δεν υπάρχει θέατρο, λογοτεχνία, δεν υπάρχει τέχνη, δεν υπάρχει σκέψη και στοχασμός, δεν υπάρχει πνευματική δημιουργία άξια να αποτελέσει είδηση για τα μίντια και να επιβραβευτεί από την πολιτεία, παρά μόνο τα κατορθώματα των κάτω άκρων έντεκα «αποκτημάτων» του κυρίου προέδρου που φορούν βρώμικα σώβρακα και κλωτσάνε μια μπάλα με θεαματικό τρόπο..

Σε μια κοινωνία λοιπόν της γενικής κρίσης, της απαξίας και απουσίας κοινωνικών οραμάτων, είναι πολύ εύκολο το ποδόσφαιρο και η ομάδα, από ένα απλό παιχνίδι να φτάσουν να γίνουν η θρησκεία και η υπέρτατη αξία, πολύ περισσότερο για τον κάθε ανεγκέφαλο που τα μυαλά του τάχει κολλημένα στα κάγκελα.. Επομένως, όταν αυτό το «παιχνίδι» καθίσταται το υπέρτατο σημαντικό της ζωής του, τότε τι άλλο να κάνει και ο ανεγκέφαλος; Να μην υποστηρίξει τις αξίες και τα υπέρτατα σημαντικά του; Αφού πλέον κατασκευάστηκε με τέτοιον τρόπο ώστε μόνο μέσα από αυτά να καταξιώνεται ως ύπαρξη. Φυσικά και θα τα υποστηρίξει. Όπως και ο καθένας μας υποστηρίζει τα δικά του σημαντικά στη ζωή του. Με κάθε τρόπο και θυσία.. Και θα κάψει βιβλία και θέατρα και ανθρώπους θα σκοτώνει ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα παρακολουθούμε την κατασκευή τέτοιων πιστών θαυμάζοντας κάθε βράδυ στα κανάλια τους κατασκευαστές τους..

Ο φόβος του ανώνυμου Μπλόγκερ

Μια φορά και έναν καιρό ένας ανώνυμος μπλογκερ είδε μια νύχτα στον ύπνο του έναν τρομερό εφιάλτη.

παγκόσμια ημέρα κατά του φόβου

Είχε, λέει, βρεθεί σε μια παράξενη κοινωνία. Τα πάντα, άνθρωποι, ζώα και πράγματα είχαν το όνομα τους καρφιτσωμένο στο πέτο τους σαν μέλη συνεδρίου διεθνούς οργανισμού.. Ολοι οι bloggers έγραφαν με το πραγματικό τους όνομα. Πάνος Καραπάνος, Σοφιστής.. Στα λεωφορεία και στο μετρό οι επιβάτες είχαν κρεμασμένο στο πέτο τους ένα ταμπελάκι με το όνομα τους. Κώστας Βασιλείου εργάτης. Ελένη Αργυρίου εκπαιδευτικός. Στους δρόμους δεν υπήρχε πια αυτό το γνωστό και ανώνυμο πλήθος. Όλοι έφεραν εμφανώς την πινακίδα τους θεωρημένη από το υπουργείο. ΥΑΒ Κώστας Πετρίδης. ΙΗΕ Μιχάλης Κωστόπουλος. Στις διαδηλώσεις κάθε διαδηλωτής κρατούσε ένα πλακάτ με το όνομα του. Νίκος Μπάχαλος κουκουλοφόρος. Γιώργος Κωλοπαίδης Σέχτα Επαναστατών. Στα σούπερ μάρκετς οι καταναλωτές είχαν εμφανώς αναρτημένα τα ονόματα τους όπως τα προϊόντα στα ράφια, στις δε εκλογές ο πολίτης έγγραφε με ενθουσιασμό και το όνομα του στο ψηφοδέλτιο. Γιώργος Βασιλείου Πασόκ..

Όλα ήταν επώνυμα, έγκυρα και υπεύθυνα. Μια κοινωνία του brand name που είχε αντικαταστήσει τις παραδοσιακές κοινωνικές τάξεις με τις τάξεις των ονομάτων. Στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας φάνταζαν τα ονόματα των  μεγαλοδημοσιογράφων, πανελιστών, μοντέλων, παιχτών ριάλιτι και ποδοσφαιριστών. Πάρα κάτω τα golden boys των μεγάλων επιχειρήσεων. Πιο κάτω των πρωθυπουργών, υπουργών, πολιτικών. Πιο κάτω των καλλιτεχνών και διανοουμένων. Ακόμα πάρα κάτω των επιστημόνων και φυσικά στο κατώτατο σκαλί τα ονόματα των απλών πολιτών. Οι περιοχές ήταν επίσης χωρισμένες ιεραρχικά αναλόγως την αξία των ονομάτων που τις επισκέπτονταν ή κατοικούσαν σε αυτές. Εκάλη, Μύκονος, Αράχωβα. Οι ψευδείς φήμες και οι συκοφαντίες ήταν σπάνιες σε αυτήν την κοινωνία και αν υπήρχαν αντιστοιχούσαν στην ιεραρχία. Αρχίζοντας δηλαδή από κάτω προς τα πάνω οι περισσότεροι απατεώνες, κοπρίτες, συκοφάντες και διασπορείς ψευδών φημών ήταν οι απλοί πολίτες. Ακολουθούσαν οι επιστήμονες, ακόμα λιγότερους έβρισκες στους πολιτικούς, ακόμα λιγότερους στα golden boys και φυσικά απολύτως κανέναν στην κορυφή των μεγάλων ονομάτων του θεάματος, μεγαλοδημοσιογράφων, μοντέλων και παιχτών ριάλιτι, που αποτελούσαν το πλατωνικό αγαθό, το πρότυπο και ιδανικό όλων των άλλων στις κατώτερες κλίμακες..

Παντού στα κτίρια ήταν κρεμασμένα τεράστια banners πού προέτρεπαν ότι τα επώνυμα προϊόντα είναι και τα καλύτερα. -Μην παίρνετε ανώνυμο λάδι σε ντενεκέ! -Προτιμάτε τις επώνυμες σερβιέτες! Ονοματοκρατία.(καμία σχέση με το νομιναλισμό του Οκαμ) Η αξία των πάντων κρίνονταν απ το όνομα τους. “Πάν μέτρο όνομα” πού θάλεγε και ο προπάππος μου ο Πρωταγόρας.. Η επιτυχία, η εντιμότητα και υπευθυνότητα ήταν συνδεδεμένη με το μέγεθος του ονόματος. Όσο πιο επώνυμος τόσο και πιο άξιος. Οι πάντες επιδίδονταν μετά μανίας στο κτίσιμο του brand name τους και έτσι έκτιζαν ταυτοχρόνως και την πρόοδο και το μέλλον αυτής της παράξενης κοινωνίας..

Αυτός ήταν ο εφιάλτης του ανώνυμου μπλόγκερ. Όλοι οι επώνυμοι κυνηγούσαν να εξοντώσουν τούς εναπομείναντες ανώνυμους που αποτελούσαν τη “μάστιγα” της κοινωνίας και κρύβονταν σαν τα ποντίκια στους υπονόμους της.. Εκεί είχε κρυφτεί και ο δυστυχής μπλόγκερ και άκουγε ήδη τα γαβγίσματα των σκυλιών να πλησιάζουν..
«Κάποιος θα πρέπει να συκοφάντησε τον Γιόσεφ Κ., διότι χωρίς να έχει κάνει τίποτα κακό, ένα ωραίο πρωί συνελήφθη».. Φ. Κάφκα.

ΣΗΜ: “Το ποστ αυτό έχει αναρτηθεί στα πλαίσια της “Ημέρας ενάντια στο φόβο. Είναι ένα παλιό κείμενο που έχω γράψει πριν από κάποιο καιρό. Το ξαναδημοσιεύω για να το αφιερώσω στη σημερινή ημέρα. Εύχομαι ο εφιάλτης του ανώνυμου μπλόγκερ να μην γίνει ποτέ πραγματικότητα..

Τελικά ήταν ο Κολοκοτρώνης γκέι;

Ήταν ο Θ. Κολοκοτρώνης, κωλοκοτρώνης; Ο τρανός γέρος του Μοριά, ο ήρωας της επανάστασης του 1821, ήταν γκέι; Ιδού η απορία.. Αυτό είναι το συγκλονιστικό ερώτημα που βασανίζει το πανελλήνιο καθώς η κυβέρνηση του μνημονίου βυθίζει ολοένα και περισσότερο τη χώρα στη φτώχεια, την ταπείνωση και δυστυχία.. Προσωπικά το αποκλείω ο Κολοκοτρώνης να ήταν γκέι. Συντάσσομαι ανεπιφύλακτα με τους απανταχού εθνικόφρονες και ελληναράδες και μεταφέρω εξ αυτών τα εξής ατράνταχτα επιχειρήματα:

Τί δείχνει ο Κολοκοτρώνης;

1. Γκέι και πραγματικός Έλληνας δεν συμβιβάζεται.. Του έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει. Θα υπομείνει ο κώλος του; Αποκλείεται. Φανταστείτε να ήταν γκέι ένας Καρατζαφέρης ή ένας Βαίτσος ή ένας Άδωνης.. (αν και για τον τελευταίο δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά γιατί η Μανωλίδου κάνει σαν στερημένη.. Την είδατε στο «μαστερ σεφ» πώς έγλειφε το δάκτυλο;..)   Άλλο τώρα το γεγονός ότι ο Καρατζαφέρης είπε «ναι» στο μνημόνιο και έστησε κώλο στην Τρόικα και στον γκέι Γερμανό αντικαγκελάριο..

2. Γκέι και αληθινός ήρωας δεν συμβιβάζεται. Έτσι και είσαι ήρωας αποκλείεται να είσαι γκέι και αν είσαι γκέι αποκλείεται να γίνεις ήρωας. Δεδομένου δε, ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν έλληνες» και εφόσον εις το προηγούμενο επιχείρημα αποκλείσαμε την περίπτωση οι πραγματικοί έλληνες να είναι γκέι.. Οπερ εδει δείξαι ότι οι ήρωες αποκλείεται να είναι γκέι..

3. Γκέι και παλικάρι δεν συμβιβάζεται. Γιατί όπως λέει και αυτός ο σκληροτράχηλος άντρακλας των δύο μέτρων, ο Μανωλιός στο γνωστό ανέκδοτο, όταν τον παίρνει δεν πονάει γιατί τα παλικάρια δεν πονάνε..

4. Είναι απαράδεκτο να υποστηρίζουν ορισμένοι ανθέλληνες ότι ο Κολοκοτρώνης ριχνότανε ασυγκράτητος στη μάχη φορώντας άσπρη φούστα.. Φουστανέλα ήταν..

5. Η ελληνική  ιστορία γράφεται μόνο από βαρβάτους στρέιτ Ελληνες οι οποίοι με τονα χέρι κρατάνε το σπαθί και με τ άλλο το σύμβολο του έθνους και δεν εννοώ τη σημαία.. Από εκεί βγήκε και ο γνωστός χαιρετισμός, γεια σου ρε Οδυσσέα Αντρούτσο με το μεγάλο π…..

Η υπόθεση δεν είναι για γέλια… Το ζήτημα δεν είναι φυσικά, αν είναι ή δεν είναι γκέι ένας ήρωας. Ο Κολοκοτρώνης ήταν μια μεγάλη εθνική μορφή, ένα σύμβολο και ένας ήρωας αληθινός και ποσώς μας ενδιαφέρει αν ήταν ή δεν ήταν γκέι. Η διαμάχη αυτή άνοιξε με αφορμή τα ιστορικά ντοκιμαντέρ του διαβόητου Αλαφούζου ο οποίος, εκτός από το να υποστηρίζει με φανατισμό το μνημόνιο και οτιδήποτε νεοφιλελεύθερο, απασχολεί κατά καιρούς τη χώρα με «μεγάλους έλληνες» και διάφορα «μεγάλα» που είναι τόσο έγκυρα επιστημονικά και ανεξάρτητα, όσο ανεξάρτητοι ιστορικοί είναι και ο Βερέμης και η  περιβόητη Ρεπούση. Πέραν τούτου όμως, η αντίληψη ότι ένας Ελλην και ήρωας αποκλείεται να είναι γκέι παραπέμπει ευθέως σε έναν καθαρό ρατσισμό. Όπως ακριβώς ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αποκλείεται ένας μαύρος να είναι ήρωας, ή έξυπνος, ή εργατικός, ή καθαρός, κλπ..κλπ, είναι ακριβώς το ίδιο να λένε ότι αποκλείεται ένας έλλην και ήρωας να είναι γκέι.. Υποβαθμίζουν δηλαδή, την έννοια του εθνικού, της επανάστασης, του ηρωισμού, του πατριωτισμού και προ παντός της ιστορίας στο επίπεδο του πουλιού και του κώλου τους.. Αλλά και από αυτήν την άποψη ουδείς εκπλήσσεται.  «Εξ από ανέκαθεν» που λένε, αυτοί που έχουν μικρό πουλί ασχολούνται με τα πουλιά των άλλων..