Τι ακριβώς άλλαξε..

Μετά την αναμενόμενη συντριβή των ανικάνων, ο θρίαμβος των επιτηδείων.. Ο λαός, που ..ποτέ δεν ξεχνά, συνεχίζει ορμητικός και ακάθεκτος την πορεία του προς το μέλλον διατηρώντας την ίδια ακριβώς στάση.. (βλέπε φωτό) Όλα τριγύρω αλλάζουμε κι όλα τα ίδια μένουν..

Αναλυτικά τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:

Έλληνες πρωθυπουργοί

1945 Γ. Παπανδρέου

1955 Κ. Καραμανλής

1965 Γ. Παπανδρέου

1975 Κ. Καραμανλής

1981 Α. Γ. Παπανδρέου

1995 Α. Γ. Παπανδρέου

2005 Κ. Καραμανλής

2009 Γ. Α. Παπανδρέου

2015 Α. Γ. Παπανδρέου;;;

Φτού σου αναποφάσιστε!

Ναι σε σένα το λέω ελεεινό και τρισάθλιο υποκείμενο.. Σε σένα που προσποιείσαι τον αναποφάσιστο αλλά είσαι βαθύτατα αποφασισμένος να μην αλλάξει απολύτως τίποτα.. Εσύ που το δίλημμα σου δεν είναι αν θα αλλάξει ή δεν θα αλλάξει κάτι σε τούτον τον τόπο, αλλά ποιος από τους δύο θα αρπάξει την εξουσία ώστε να τον «ψηφίσεις» για να μην αλλάξει απολύτως τίποτα.. Εσύ που δεν έχεις πατρίδα και θεό, ιδέες και αξίες, που δεν είσαι φίλος κανενός αλλά αποτελείς αυτό το διαβόητο 8,10 % αυτών που πηγαινοέρχονται μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας, αυτών των τρωκτικών δηλαδή που δήθεν «τιμωρούν» το ένα σκάφος όταν βυθίζεται και σπεύδουν στο άλλο ώστε να είναι διαρκώς σωσμένοι και βολεμένοι.. Εσύ που απομυζάς το κράτος και την κοινωνία έτσι και αλλιώς, γιατί είσαι πάντα με την εξουσία και τον κερδισμένο, που επηρεάζεις τις τύχες μας, όχι γιατί έχει και μεγάλη σημασία αν εξ αιτίας σου θα βαρύνει την τελευταία στιγμή η ζυγαριά για τον έναν ή για τον άλλον, αλλά γιατί έτσι διατηρείς και διαιωνίζεις εσαεί το αδιέξοδο.. Εσύ εν ολίγοις που είσαι ό,τι το χειρότερο έχει να επιδείξει αυτή η κοινωνία, που είσαι η ντροπή και η κατάντια της..

Εχει και την πλάκα της η υπόθεση..

Προσποιείσαι ελεεινέ και τρισάθλιε αναποφάσιστε ότι ανησυχείς μην τυχόν και μείνει ακυβέρνητη η χώρα, αλλά κατά βάθος φοβάσαι μη τυχόν και δεν πάρει την αυτοδυναμία ούτε ο ένας ούτε ο άλλος και χάσεις το ανεμπόδιστο και ανενόχλητο μικρό ή μεγάλο σου βόλεμα.. Γιατί και η ιδιοτέλεια και η λαμογιά και ο αυταρχισμός και η αλαζονεία θέλουν την αυτοδυναμία τους.. Θέλουν “ισχυρές” κυβερνήσεις ώστε οι εσαεί υμέτεροι να τρώνε διαρκώς ασφαλείς και ανενόχλητοι.. Τη ζήσαμε την αυτοδυναμία στο πετσί μας εδώ και δεκαετίες..

Δεν απευθύνομαι λοιπόν σε σένα ελεεινέ και τρισάθλιε αναποφάσιστε.. Και να χρειαζόμουν την ψήφο σου δεν θα την ήθελα, γιατί είναι ψήφος κάκιστης ποιότητας.. Δηλαδή σε έχω χεσμένο και γραμμένο κανονικά εκεί που ξέρεις.. Άλλωστε σε τούτες τις εκλογές είναι πολύ εύκολο να βρεις ποιος θα κυβερνήσει.. Ξέρεις εσύ..  Απευθύνομαι στον άλλον, τον πραγματικό αναποφάσιστο, που διαθέτει το ήθος και την ποιότητα να αμφισβητεί, να μισεί και να σιχαίνεται και τους δύο εναλλασσόμενους στην εξουσία, και κυρίως να θέλει και να ποθεί επιτέλους μια αλλαγή..

Αυτές λοιπόν οι εκλογές είναι απλή αριθμητική..  Η εναλλαγή στην εξουσία δεν είναι αλλαγή. Ξέρεις πλέον ότι το καινούργιο δεν μπορεί ποτέ να προέλθει από την αυτοδυναμία του ενός ή του άλλου, αλλά από μια μη αυτοδυναμία που θα ταράξει τα νερά και θα επιφέρει ανακατατάξεις στο πολιτικό τέλμα στο οποίο έχουν βυθίσει τη χώρα τα αρχηγικά κόμματα των δύο μεγάλων οικογενειών που επί δεκαετίες επιβαίνουν αυτού του τόπου.. Ξέρεις επίσης, απλή αριθμητική είπαμε, ότι αν ψηφίσεις τα μικρά κόμματα που δεν πρόκειται να μπουν στη βουλή, όπως τούς οικολόγους και άλλα τέτοια όψιμα φρούτα, τότε η ψήφος σου ενισχύει το πρώτο κόμμα. Αν όμως ψηφίσεις τα μικρά κόμματα που θα μπουν στη βουλή, τότε κόβεις την αυτοδυναμία απ τους μεγάλους. Τώρα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο απλά. Τον «ξέρεις Καρατζαφέρης» δεν μπορείς να τον ψηφίσεις γιατί πάνω απ όλα ξέρεις ότι πρέπει να διατηρήσουμε και μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και ένα σεβασμό στον εαυτό μας.. Ψήφισε λοιπόν αριστερά. ΚΚΕ, αλλά πολύ περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ για να μπει στη βουλή και να κτυπηθεί με μαθηματική βεβαιότητα η αυτοδυναμία. Δεν σου λέω να ψηφίσεις αυτούς τους θλιβερούς αρχηγούς των Συνιστωσών.. Μαύρισε τους για να καταλάβουν ότι αρχηγοί και Συνιστώσες, που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στην κοινωνία, βλάπτουν σοβαρά και την κοινωνία και την αριστερά.. Όμως ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο για να υπάρχει και μια διαφορετική αριστερή φωνή στη βουλή, όχι μόνο γιατί η μη αυτοδυναμία θα επιφέρει κάποιες ανακατατάξεις και μόνο έτσι θα μπορείς να ελπίζεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, αλλά και για να απολαύσεις την Δευτέρα τα μούτρα εκείνου του άλλου, του ελεεινού και τρισάθλιου αναποφάσιστου που σου περιέγραψα..

ΥΓ. Για τον “ακυβέρνητο” διάβασε ΕΔΩ

Η μεγάλη ευκαιρία του Βαγγέλη Βενιζέλου

Στεναχωρημένος φαίνεται ο Βαγγέλης από τη μεγάλη κωλοτούμπα του Ψυχάρη.. Από το Γιώργο παραιτήσου πέρασαν τώρα και στην ανάδειξη του προέδρου του πασοκ ως κεντρικού ..αρθρογράφου του Βήματος! ( βλέπε χθεσινό Βήμα)Τέτοιο πράγμα παραμονές εκλογών δεν έχει ξαναγίνει.. Ο δε Γιώργος, ενώ πριν κάποιο καιρό ..απειλούσε (sic) τη διαπλοκή και αρνιόταν ακόμα και μια συνέντευξη στο Βήμα, τώρα έγινε και αρθρογράφος δηλώνοντας έτσι υποταγή στις δυνάμεις της πραγματικής εξουσίας σε τούτη τη χώρα.. Άντε και διευθυντής της εφημερίδας, εύχονται οι κακές γλώσσες, ώστε να καταλάβει επιτέλους και επισήμως ο Ψυχάρης την πρωθυπουργία!

Ο Βαγγέλης πάει να σκάσει με το πούλημα που του κάνανε.. Η μεγάλη και μοναδική ευκαιρία για τον ίδιο και τους δικούς του είναι πάση θυσία να μην πάρει την αυτοδυναμία ο Γιώργος ώστε να ανοίξει πλέον και γι αυτόν ανεμπόδιστα ο δρόμος.. Πολλοί μάλιστα λένε ότι, αν οι οπαδοί του Βαγγέλη κάνουν τώρα το μεγάλο λάθος και ψηφίσουν πασοκ, θα πουν χαιρετίσματα στην εξουσία ίσως και δια παντός.. Ενώ, αν το πασοκ δεν πάρει αυτοδυναμία, τότε είναι βέβαιο ότι θα γίνουν ανακατατάξεις και ο Γιώργος δεν πρόκειται να αντέξει.. Εν τω μεταξύ οι βενιζελικοί καταγγέλλουν ότι υπάρχει γραμμή απ το πασοκ να μην ψηφιστούν οι υποψήφιοι του Βενιζέλου.. Ίσως έχουν δίκιο γιατί πράγματι στην περίπτωση μιας οριακής αυτοδυναμίας με βενιζελικούς βουλευτές ο Γιώργος θα αναγκαστεί να κυβερνήσει ως όμηρος του χοντρού.. Δύσκολα τα πράγματα..

Αν λοιπόν το πασοκ δεν πάρει την αυτοδυναμία σε τούτες τις εκλογές θα πρόκειται για πολύ μεγάλη ήττα.. Ακόμα και οριακή αυτοδυναμία να πάρει ήττα θα είναι.. Γιατί, εδώ που τα λέμε μεταξύ μας, στο μακρύ πέρασμα των αιώνων που ακολουθούν, πιο ευνοϊκές συνθήκες δεν πρόκειται να ξαναυπάρξουν.. Μια βαριά λαβωμένη παράταξη της ΝΔ με βαθειά απογοητευμένους και θυμωμένους οπαδούς, ένας πρωθυπουργός, που υπακούοντας στους Σουφλιάδες της διαπλοκής προκήρυξε πρόωρες εκλογές ως πρόσχημα για να παραδώσει την εξουσία και υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, ένας ΣΥΡΙΖΑ σπαρασσόμενος που κινδυνεύει να χάσει τη Βουλή και το κυριότερο σύσσωμη η διαπλοκή να σπρώχνει απροσχημάτιστα με χέρια και με πόδια.. Αν λοιπόν ο Γιώργος δεν πάρει τώρα την αυτοδυναμία σε τέτοιες συνθήκες που είναι σα να κλέβει εκκλησία, επί ποίου αγίου υπολογίζει να την πάρει; Θάναι ή δεν θάναι μια βαριά ήττα και μάλιστα η τελευταία του; Αλήθεια, έχετε δει έστω και έναν δημοσιογράφο της διαπλοκής να ρωτά, σε κάποιο ντιμπέιτ, σε μια οποιαδήποτε συνέντευξη τέλος πάντων, τι θα κάνει ο Γιώργος στην περίπτωση οριακής ή μη αυτοδυναμίας; Αν θα ξανακάνει εκλογές, αν θα παραιτηθεί, αν θα συνεργαστεί, αν, αν..; Όχι φυσικά. Απόλυτη ομαδική σιωπή τουλάχιστον έως την Κυριακή.. Η ερώτηση είναι αυστηρώς ακατάλληλη και απαγορευμένη..

Ο ακυβέρνητος..

Ξύπνησα καταϊδρωμένος από ένα φοβερό εφιάλτη. Ήμουν ..ακυβέρνητος! Είχαν λέει σκύψει πάνω στο πρόσωπο μου ο Πρετεντέρης, ο Ευαγγελάτος, Ο Κακαουνάκης και η θηλυκή εκδοχή του η Κάτια Μακρή, ο Καψής, η Σπυράκη και σύσσωμη η δημοσιογραφία της διαπλοκής και με έφτυναν αηδιασμένοι. –Φτού σου ακυβέρνητε! –Ου να μου χαθείς ακυβέρνητε! –Ζώον ελεεινό και ακυβέρνητο! Η αλήθεια είναι ότι δεν με πείραξαν και τόσο οι χοντρές ροχάλες που μαστίγωναν το πρόσωπο μου, ούτε καν αυτές του Κακαουνάκη, όσο αυτή η απαίσια βρισιά που μου τρύπαγε το μυαλό. Ακυβέρνητος! Ήμουν ακυβέρνητος! Κάποια στιγμή στέγνωσαν τα βρωμερά σάλια της διαπλοκής και όταν άρχισα να συνειδητοποιώ την κατάσταση μου, μ έπιασε τρόμος..

γέρος σε κατάσταση ακυβερνησίας..

Δεν υπήρχε λέει αυτοδυναμία και το τιμόνι της χώρας αντί για ένα κόμμα το είχαν αναλάβει δύο! Εξωφρενικό! Είχαν μάλιστα μπει στην κυβέρνηση και άνθρωποι εκτός κομμάτων, σοβαροί και συγκροτημένοι με διάθεση να προσφέρουν χωρίς να προτάσσουν το προσωπικό τους συμφέρον.. Το χειρότερο απ όλα ήταν ότι είχαν αναγκαστεί να συνεργαστούν στη βάση ενός ελάχιστου προγράμματος εξόδου της χώρας από τη κρίση, με το μικρότερο δυνατό κόστος για τους πολλούς και το μεγαλύτερο για τους λίγους, το οποίο μάλιστα, εκτός από ορισμένες απαραίτητες αλλαγές στη λειτουργία του κράτους, άνοιγε και μια προοπτική ανάπτυξης για τον τόπο.. Το ένα κόμμα ήλεγχε το άλλο, οι αρχηγοί και οι αυλικοί τους δεν έκαναν ότι ήθελαν, έδιναν κάποιο λόγο και λογαριασμό, γίνοταν συσκέψεις, ενώ οι βουλευτές δεν κρέμονταν στο μαλακό υπογάστριο του αρχηγού τους αλλά για πρώτη φορά είχαν και αυτοί κάποια γνώμη και μια παρέμβαση πιο ουσιαστική..

Ζούσα δηλαδή μέσα στον εφιάλτη μιας νέας κουλτούρας τόσο πρωτόγνωρης, όσο και τρομαχτικής! Πάνε εκείνες οι παραδεισένιες εποχές της αυτοδυναμίας και των ισχυρών κυβερνήσεων! Είχα την τύχη να γεννηθώ και να μεγαλώσω μέσα στην αυτοδυναμία του λαμόγιου, στην ισχυρή κυβέρνηση του αδίστακτου πολιτικού, του απατεώνα, του συνδικαλισταρά με τα λερωμένα σώβρακα, του αυταρχισμού και της αλαζονείας, του «σε εμένα έλαχε ο κλήρος», του «μαντριού» και των προβάτων, της διαφθοράς, της διαρκούς λιτότητας, της φτώχειας και της κοινωνικής αναλγησίας, εν ολίγοις των ισχυρών κυβερνήσεων και κοινοβουλευτικών δικτατοριών όπου αποφασίζει μόνο ο αρχηγός και η ισχυρή διαπλοκή ενώ όλοι οι άλλοι το βουλώνουν χαρωπά, όπως και χαρωπά τους έμαθαν να χειροκροτούν την κατάντια τους ακούγοντας τους προεκλογικούς λόγους στα τηλεοπτικά μπαλκόνια..

Αυτές τις κυβερνήσεις γουστάρω.. Τις ισχυρές και αυτοδύναμες! Θέλω να είμαι σίγουρος ότι θα με πηδάνε ανεξέλεγκτα χωρίς να αναγκάζομαι ούτε καν να διαμαρτύρομαι.. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ το να σε γαμάνε και να γκρινιάζεις.. θέλω να νιώθω πάνω μου τον ισχυρό.. Έτσι τη βρίσκω.. Προτιμώ τη σιγουριά του “μία από τα ίδια”.. Δεν θέλω να βλέπω τον εαυτό μου ακυβέρνητο ούτε καν σε φωτογραφία! Θέλω να είμαι αραχτός, να μην κάνω απολύτως τίποτα, παρά μόνο να παρακαλάω για να ζήσω.. Θέλω να με κυβερνάνε χωρίς να με ρωτάνε! Μισώ τις ερωτήσεις, μισώ τη δράση, μισώ την αμφισβήτηση, μισώ την αλλαγή, μισώ τον εαυτό μου ρε γαμώτο!

Και η ανικανότητα εξηγείται..

Τι συνέβη λοιπόν, αναρωτιούνται πολλοί, πώς είναι δυνατόν ένας πολιτικός αρχηγός που ένωσε μια σπαρασσόμενη Νέα Δημοκρατία, που επιβλήθηκε σε βαρόνους και εσωτερικές αντιπολιτεύσεις, που ηγήθηκε τόσα χρόνια χωρίς κανείς να τολμήσει να τον αμφισβητήσει ανοιχτά, αυτός που δεν δέχονταν ούτε μύγα στο σπαθί του, κατάντησε να επιδεικνύει μια τόσο απίστευτη στα πολιτικά χρονικά ανικανότητα; Η κυβέρνηση του θα μείνει πλέον στην ιστορία ως η κυβέρνηση των ανικάνων και κάποτε θα λένε οι γεροντότεροι. –Ενθυμείστε τότε επί κυβερνήσεως ανικάνων..

Οταν διαπλοκή ζητούσε από τον Παπανδρέου να παραιτηθεί..

Όχι, δεν πιστεύω στα σενάρια συνωμοσίας που κυκλοφορούν, ότι σκοτεινά κέντρα τον «είχαν στο χέρι» γνωρίζοντας κάποια ροζ μυστικά του από τις περιβόητες υποκλοπές, αλλά και την κασέτα που περιέφερε η Τσέκου με τον ..σοσιαλιστή Νικολουτσόπουλο στα κανάλια.. Ούτε ότι ο Δούρειος Ίππος της διαπλοκής, δηλαδή οι διάφοροι Σουφλιάδες θα μπορούσαν να τον παρασύρουν να παραδώσει μια εκλεγμένη κυβέρνηση και να διαλύσει μια ολόκληρη παράταξη αν ο ίδιος δεν είχε καταντήσει τόσο ανίκανος.. Η νέα και παντελώς ανόητη κίνηση του να αποπέμψει από τα ψηφοδέλτια τον Τσιτουρίδη επιβεβαιώνει απλώς τον κατήφορο της ανικανότητας του. Ο Τσιτουρίδης κατηγορήθηκε για τα ομόλογα αλλά στις εκλογές του 07 τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο, εκλέχτηκε και ..ξεπλύθηκε..  Με ποια λογική τον αποπέμπει τώρα, εκ των υστέρων, ενώ βάζει το Μπασιάκο που εμπλέχτηκε στο Βατοπαίδι; Είναι απλό. Ο Τσιτουρίδης διαμαρτυρήθηκε ευθαρσώς και με παρρησία για την παράδοση της κυβέρνησης στην διαπλοκή με το πρόσχημα των πρόωρων εκλογών και δεν έκανε δήλωση μετανοίας όπως κάποιοι άλλοι.. Και η διαπλοκή δεν συγχωρεί. Όπως κάθε ανεξέλεγκτη εξουσία, δεν θέλει μόνο να κάνει τη δουλειά της, αλλά απαιτεί και πλήρη συμμόρφωση και ανάλογο σκύψιμο..

Όλα δείχνουν λοιπόν ότι αυτός που δεν δέχονταν μύγα στο σπαθί του και που θα τιμωρούσε τους «νταβατζήδες», δεν μπόρεσε τελικά να αντέξει τον αδιάκοπο και ανελέητο πόλεμο που εξαπέλυσε εναντίον του η διαπλοκή έχοντας στην πρώτη γραμμή σύσσωμα όλα τα μεγάλα μμε.. Δεν άντεξε και προσπάθησε να κάνει κάποια σχέση μαζί της, να βρει κάποιο χέρι βοηθείας, απευθυνόμενος όμως στον ίδιο τον Δούρειο Ίππο της, δηλαδή τους διάφορους Σουφλιάδες με αποτέλεσμα να γίνει όργανο τους και να καταντήσει να περιφέρεται στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της, απροσανατόλιστος και χαμένος, ανήμπορος και αναποφάσιστος..  Ώσπου τελικά παραιτήθηκε παντελώς μέσα του και επέλεξε ως μοναδική προσωπική του διέξοδο την παράδοση.. Όχι βέβαια για να τρώει σουβλάκια και να βλέπει ποδόσφαιρο, όπως λένε τα ευθυμογραφήματα, αλλά για να βρει την πολυπόθητη απεμπλοκή του από όλα αυτά που κατά βάθος αποστρέφονταν και τον τυραννούσαν..

Τώρα πλέον, με τέτοια απανωτά πλήγματα στην παράταξη και στους ψηφοφόρους του, οι συσπειρώσεις και η ψήφος των αναποφάσιστων είναι όνειρο θερινής νυχτός.. Ο κύβος ερίφθει.. Οι αναποφάσιστοι ποτέ δεν ψηφίζουν τον αναποφάσιστο! Προτιμούν τον αποφασισμένο έστω και αν λέει του κόσμου τις μαλακίες.. Αυτός είναι βασικός κανόνας της επικοινωνίας που γνωρίζουν οι πάντες, αλλά που οι διάφοροι Λούληδες του απέκρυψαν συνειδητά και σε αυτήν ακριβώς την αποφασιστικότητα, που απώλεσε ο Καραμανλής, έχτισε το νέο προφίλ του ο Παπανδρέου και κέρδισε..

Τελικά το μόνο νόημα που έχουν όλα αυτά είναι αν το πάθημα γίνει μάθημα. Η διαπλοκή δεν αστειεύεται κε Παπανδρέου! Μην επιχαίρεις για την κατάντια του Καραμανλή γιατί και ο ίδιος έχεις γνωρίσει τα παιχνίδια της όταν σου ζητούσε να παραιτηθείς.. Τώρα στράφηκε προς εσένα απλώς γιατί, έτσι όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα, δεν βρίσκει άλλη καλύτερη λύση.. Η διαπλοκή είναι τελικά η μόνη σοβαρή πολιτική δύναμη σε αυτόν τον τόπο και δεν είναι λαός για να την ξεγελάς με επικοινωνιακές τεχνικές κε Παπανδρέου.. Αν δεν βρεις πραγματικά στηρίγματα στο λαό και στην αριστερά την βλέπω με μισή χαρά τη ..φουκαριάρα τη μάνα σου..

ΣΗΜ: Περισσότερα ΕΔΩ

Ενώ όλα ξεκίνησαν από ΕΔΩ

Αυτήν τη σιωπή είναι που φοβάμαι περισσότερο..

Χθες στη Θεσσαλονίκη, εντυπωσιακά σύσσωμη η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία για άλλη μια φορά αντί να κάνει ενημέρωση έκανε απροσχημάτιστη πολιτική αποφεύγοντας τα δύσκολα για τον αρχηγό του Πασοκ και προτιμώντας τη σιωπή.. Ούτε μία απολύτως ερώτηση για το τι θα κάνει αν δεν πάρει αυτοδυναμία, παρά τις πρωτοφανείς για αυτόν και το Πασόκ ευνοϊκές συνθήκες, αν θα συνεργαστεί και πως, αν θα παραιτηθεί κλπ, κλπ.. Είναι πραγματικά θλιβερό για τον τόπο να προβάλλεται ξετσίπωτα ότι δήθεν αντιπαρατίθενται δύο πολιτικές οι οποίες, είναι τόσο εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους, όσο είναι και εκ διαμέτρου αντίθετο το πάγωμα των μισθών με την υπόσχεση για αυξήσεις πάνω από ένα πληθωρισμό που όμως κυμαίνεται γύρω στο μηδέν τοις εκατό..(!)

η σιωπή των διαπλεκομένων..

Αυτό λοιπόν που φοβάμαι περισσότερο είναι η απέραντη σιωπή της διαπλεκομένης δημοσιογραφίας για οτιδήποτε υποστηρίζει.. Το ζήσαμε ιδιαιτέρως τα χρόνια του σημιτικού εκσυγχρονισμού όταν η επιστημονική λαμογιά, που είχε αναχθεί σε θεσμό και καθεστώς, καταλήστευε συστηματικά και οργανωμένα τον τόπο.. Τότε που οι υπουργοί και τα στελέχη του πασόκ υπόγραφαν από κομματικό καθήκον τις συμβάσεις με τη Ζήμενς, που εξανέμιζαν αστρονομικά ποσά σε «Ολυμπιακές» μίζες, αλλά παρά το γεγονός ότι βοούσε ο τόπος, η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία δεν έβλεπε, δεν άκουγε, δεν ήξερε αλλά και δεν έκανε ρεπορτάζ για να μάθει..

Τώρα πραγματικά τρέμω στην ιδέα μιας κυβέρνησης, μιας οποιασδήποτε κυβέρνησης, που θα την προστατεύει ο μανδύας της απέραντης σιωπής των διαπλεκομένων.. Η Θεσσαλονίκη έδειξε το τι μας περιμένει.. Χίλιες φορές προτιμώ να βλέπω τα μμε να μετατρέπουν συστηματικά το άσπρο σε μαύρο και την τρίχα σε τριχιά, να ψεύδονται ασυστόλως, να λασπολογούν, να φωνάζουν, να παραπληροφορούν, να ξεπερνούν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτόν σε κακοήθεια, ακόμα και να πέρδονται σαν τον Κακαουνάκη, αρκεί να μιλούν και να μη σιωπούν.. Να μιλούν και εμείς θα καταλαβαίνουμε το παιχνίδι.. Χίλιες φορές προτιμώ να πριονίζουν καθημερινώς και συστηματικά την καρέκλα της όποιας εξουσίας παρά να την στηρίζουν.. Γιατί η ύπαρξη ενός καθεστώτος δεν φαίνεται από τους νόμους που το διέπουν, αλλά από τη σιωπή που το περιβάλλει..

ΥΓ. Ακόμα ένας λόγος, ίσως ο κυριότερος, γιατί τούτος ο ταλαίπωρος τόπος μόνο με ΜΗ αυτοδύναμες κυβερνήσεις μπορεί να δει μια άσπρη μέρα.. Περισσότερα επ αυτού ΕΔΩ

Απρόσμενες εξελίξεις..

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και τα πράγματα σοβαρεύουν απρόσμενα.. Ο Σημίτης είναι εκτός ψηφοδελτίου ενώ ο Καραμανλής αφού απέκλεισε μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον γελοίο Καρατζαφέρη και το σκυλολόι του, (σε σχέση με τούς άλλους ο Ψινάκης θα ήταν πραγματικό κόσμημα ανάμεσα τους και τουλάχιστον είναι πολύ πιο σοβαρός από τον Κοραντή, κοτζάμ πρώην αρχηγό της ΕΥΠ παρακαλώ.. ) στην ερώτηση του Πρετεντέρη, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Πασοκ,  μαλάκωσε, δεν το απέκλεισε και απλώς επισήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, λόγω της στάσης του Πασοκ.. Πάντως πολλοί που βρίσκονται έξω από τα ψηφοδέλτια και διάφοροι Σουφλιάδες που βρίσκονται μέσα, καθώς φαίνεται, σχηματίζουν μια χαρά διαπλεκόμενη κυβέρνηση!

Σοβαρεύουν λοιπόν τα πράγματα και όσο πιο πολύ σοβαρεύουν, τόσο και πιο κραυγαλέα γίνεται η μεγάλη απουσία της αριστεράς από τις πολιτικές εξελίξεις η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει τα σενάρια της διαπλοκής και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους..  Το Πασόκ είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει ρεύμα και είναι πλέον αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει  151 έδρες, παρά το γεγονός ότι τόσο ευνοϊκές συνθήκες, όπως βαθιά απογοητευμένη και τραυματισμένη παράταξη της ΝΔ, παραιτημένος αρχηγός που υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, παντελώς διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ξαναβρεί επί κανενός ..αγίου.. (Για να δούμε, θα τολμήσει κανείς δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη να υποβάλει στον κο Παπανδρέου το καυτό ερώτημα:  Σε τέτοιες συνθήκες η μη κατάκτηση της αυτοδυναμίας είναι ή δεν είναι ήττα του Γιωργάκη; Τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση; Θα παραιτηθεί από αρχηγός ναι ή όχι;)..

Η απουσία της αριστεράς λοιπόν από τις εξελίξεις είναι κραυγαλέα.. Το αγκυλωμένο στο παρελθόν ΚΚΕ αδυνατεί να αρθρώσει μια νέα πρόταση και ξαναπαίζει μονότονα, όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την ίδια ακριβώς κασέτα ότι η μοναδική λύση είναι η ενίσχυση του (!), αποφεύγοντας να ασχοληθεί, εδώ και δεκαετίες τώρα, με το γιατί ο λαός δεν το ενισχύει πραγματικά και αποτελεσματικά.. Ο δύσμοιρος ΣΥΡΙΖΑ, πνιγμένος ανάμεσα στις διαβόητες “συνιστώσες του”, οι οποίες διαθέτουν περισσότερους αρχηγούς από ψήφους στο λαό, έχασε τη μοναδική ευκαιρία στα μεταπολιτευτικά χρονικά να διαχειριστεί  το 18 % που του πρόσφεραν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και αυτοί που ήλπιζαν σε μια νέα αριστερά.. Γιατί, όταν όλοι αυτοί έσπευδαν μπροστά στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, έβρισκαν τον Τσίπρα και έναν ανεκδιήγητο και νευρωσικό Αλαβάνο να τους υποδέχονται με τα κοντά παντελονάκια του μαθητή και το αμπέχονο του φοιτητή και να προσπαθούν να τους πείσουν ότι οι «μπαχαλάκηδες» που έκαιγαν την Αθήνα ήταν ..εξέγερση του λαού και της νεολαίας και επομένως έπρεπε να ενωθούν μαζί τους για να σωθεί η χώρα..(!)

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και το μόνο που μπορεί να αναταράξει κάπως τα βαλτωμένα νερά και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους είναι ακριβώς αυτό: Να αποκλειστεί κάθε περίπτωση αυτοδυναμίας! Αρκετά γνωρίσαμε τη λαμογιά, την καταλήστευση του τόπου, την διάλυση του κράτους, την ατιμωρησία, την αλαζονεία και την γενική ακυβερνησία της αυτοδυναμίας! Τώρα όσοι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις, σταθερότητα και περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων από τους πολλούς, ψηφίζουν μη αυτοδυναμία για να εξαναγκάσουν σε συνεργασίες στη βάση ενός προγράμματος ωφέλιμου για το λαό και τον τόπο.. Συνεργασίες στις οποίες, α μη τι άλλο, ουδείς θα κάνει ό,τι θέλει και ο ένας θα ελέγχει τον άλλον.. Αυτή τη φορά όμως, μη αυτοδυναμία χωρίς τον Συνασπισμό στη Βουλή δεν γίνεται.- (τελεία και παύλα). Όπως και να το κάνουμε είναι απλά μαθηματικά λόγω του εκλογικού νόμου.. Και να σας πω και κάτι άλλο; Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να υπάρχουν μέσα στη Βουλή κάποιοι απλοί και υπεύθυνοι πολίτες της αριστεράς και μάλιστα χωρίς τους διαβόητους αρχηγούς των «συνιστωσών» της, παρά απέξω.. Για τη σταθερότητα και τη Δημοκρατία ρε γαμώτο..

Ερωτήσεις προς διαπλεκομένους δημοσιογράφους..

Σε αυτές τις εκλογές είναι προτιμότερο να ρωτάμε τους δημοσιογράφους της διαπλοκής, παρά τους αρχηγούς και υποψήφιους βουλευτές των κομμάτων για πολλούς λόγους..  Κατ αρχάς για να τους θυμίζουμε τι «ξεχνούν» να ερωτούν τους πολιτικούς.. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο και εμείς θα μάθουμε περισσότερα αλλά θα τους δώσουμε και την ευκαιρία να κάνουν και λίγο σωστό practice έτσι ώστε, εκτός από την πολιτική, να μάθουν και την τέχνη της δημοσιογραφίας.. Γιατί δεν φτάνει που έχουν γίνει πιο πολιτικοί και από τους πολιτικούς και καθορίζουν τις τύχες μας με δικτατορικό τρόπο εφόσον ουδείς τους εξέλεξε, αλλά έχουν διακόψει και κάθε σχέση με τη δημοσιογραφική συνείδηση και δεοντολογία..

Όποιος λοιπόν φίλος μπλόγκερ ή αναγνώστης θέλει να υποβάλει κάποια ερώτηση προς τους διαπλεκομένους «δημοσιογράφους» ευχαρίστως προσφέρω το μπλογκάκι μου και αρχίζω κάνοντας την πρώτη εγώ:

–Αγαπητέ διαπλεκόμενε και παντελώς ασυνείδητε «δημοσιογράφε» (..η ευγένεια και η σωστή προσφώνηση είναι το ήμισυ της ερωτήσεως..) μήπως κάποια στιγμή πρέπει να ρωτήσεις το ΠΑΣΟΚ για το τι πρόκειται να κάνει ο κος Παπανδρέου στην περίπτωση που δεν πάρει την περιβόητη αυτοδυναμία; Έχει την τύχη να έχει για κύριο αντίπαλο έναν παραδομένο αρχηγό, ένα ανήμπορο κόμμα, μια βαθειά τραυματισμένη και οργισμένη με τους αρχηγούς και τα στελέχη της παράταξη, έναν πρωθυπουργό που για πρώτη φορά στα προεκλογικά χρονικά δεν τάζει λαγούς με πετραχήλια αλλά υπόσχεται ανοικτά και καθαρά λιτότητα στο λαό(!) και τέλος ένα παντελώς διαλυμένο και εξουδετερωμένο ΣΥΡΙΖΑ..  Αν λοιπόν δεν βγει τώρα αυτοδύναμο το Πασοκ πότε θα βγει; Επί ποίου ..αγίου; Ενώπιον τέτοιων ευνοϊκών συνθηκών η μη αυτοδυναμία, είναι ή δεν είναι ήττα του ΓΑΠ; Τι σκοπεύει λοιπόν να κάνει; Θα παραιτηθεί από αρχηγός του κόμματος ναι ή όχι;

(αναμένονται και άλλες ερωτήσεις προς κάθε κατεύθυνση..)

Η μπούρδα της ευτυχίας..

Με την προκήρυξη των εκλογών τελειώνουν και επισήμως οι διακοπές του καλοκαιριού αλλά η αναζήτηση της ευτυχίας συνεχίζεται.. Τώρα, άλλοι θα κυνηγήσουν την ευτυχία μέσα από την κατάκτηση της εξουσίας και άλλοι, οι περισσότεροι, θα συνεχίσουμε το κυνηγητό της ζωής, παρά το γεγονός ότι αυτή και μόνο η αγωνιώδης επιδίωξη της ευτυχίας μας κάνει όλους πιο δυστυχισμένους..

Η ευτυχισμένη των ημερών..

Θα ακούσουμε απίστευτες μπούρδες και υποσχέσεις για το μέλλον μας, θα δούμε τη γελοιότητα να εισβάλει δια της οθόνης σε τεράστιες ποσότητες «χέρι-χέρι» στα σπίτια μας, θα τρέξουμε να ψηφίσουμε χωρίς να βρίσκουμε πια νόημα γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η πολιτική ορίζεται πλέον ως η τέχνη εξαπάτησης του πολίτη με δημοκρατικό τρόπο..  Θα δουλεύουμε σαν τα σκυλιά, θα ξεφυλλίζουμε μετά μανίας τα περιοδικά και θα αντιγράφουμε τις συνταγές επιτυχίας των «πετυχημένων» της αγοράς, θα συνάπτουμε κοινωνικές συμβάσεις, θα κάνουμε υποχωρήσεις και διαρκείς εκπτώσεις, πολλές φορές θα καταστρέφουμε ακόμα και την ίδια μας τη ζωή, όλα προς χάριν της ευτυχίας..(!) Θα προσπαθούμε να εξοβελίσουμε στο πυρ το εξώτερον τη θλίψη και τη μελαγχολία και ουδόλως θα μας ενδιαφέρει φυσικά το γεγονός ότι ο μελαγχολικός και απομονωμένος άνθρωπος των ..σπηλαίων, που έμενε πίσω και συλλογιζόταν ενώ οι άλλοι κυνηγούσαν ευτυχισμένοι την τροφή, ήταν εκείνος που συνέβαλλε στην εξέλιξη του πολιτισμού.. Χά!

Ούτε και μας ενδιαφέρει το γεγονός ότι οι ευτυχισμένοι παραμένουν προσκολλημένοι και στάσιμοι, δηλαδή στα ίδια και στα ίδια, χάνοντας έτσι την ικανότητα προσαρμογής σε νέες καταστάσεις, δηλαδή μετατρέπονται σε χαζοχαρούμενους.. Γιατί, πότε αποφασίζουμε να δράσουμε στη ζωή; Όταν μας στενεύουν τα παπούτσια και αποφασίζουμε να τα διορθώσουμε ή να τα πετάξουμε, δηλαδή μόνο όταν μας συμβαίνει κάτι που μας κάνει να νιώθουμε άσχημα όπως θλίψη, θυμός, κλπ.. Φανταστείτε ένα άτομο που διαρκώς σκέφτεται θετικά –think positive που λέει και η αγορά.. Το άτομο αυτό αποτελεί εμπόδιο για την εξέλιξη της παγκόσμιας σκέψης και του πολιτισμού.. Οι μαλάκες και οι χαζοχαρούμενοι σκέφτονται μόνο θετικά, καρατσεκαρισμένο!

Η ευτυχία λοιπόν δεν είναι στιγμιαία όπως το συναίσθημα (χαρά, θυμός ). Είναι κατάσταση, μόνο που, διαρκής κατάσταση ευτυχίας, για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν μπορεί να υπάρξει για τους εξής λόγους.

Το επίπεδο ικανοποίησης μας εξαρτάται από τις εμπειρίες μας. Αν τα πράγματα επιδεινώνονται σχετικά με τις προηγούμενες εμπειρίες μας, τότε τα αξιολογούμε ως αρνητικά ενώ αν βελτιώνονται τα αξιολογούμε ως θετικά. Αν παραμένουν τα ίδια λέμε ότι είναι απλώς φυσιολογικά. Αν για παράδειγμα είσαι συνηθισμένος να είσαι πάντα πρώτος, όταν έρχεσαι δεύτερος δυστυχείς.. Και ως γνωστόν στην κοινωνία του βάρβαρου ανταγωνισμού όπου ζούμε μετράει μόνο ο πρώτος. Ο δεύτερος απλώς δεν υπάρχει.. Αν είσαι συνηθισμένη να είσαι η ομορφότερη και δεν το επιβεβαιώνεις καθημερινά, άστα να πάνε.. κλπ, κλπ.. Στις περιπτώσεις αυτές, για να νιώθεις ευτυχισμένος, δυστυχείς περισσότερο απ όλους γιατί καταντάς μια ζωή να κοιτάς τον πήχη και να κυνηγάς τα περισσότερα..

Υπάρχει και ο χρόνος που περνάει και ποτέ δεν σταματάει.. Και ναι μεν ο χρόνος θεραπεύει όλες τις πληγές αλλά κάνει και την ευτυχία παροδική.. Για παράδειγμα οι νικητές του πρώτου λαχνού. Το περιοδικό  Scientific American δημοσίευσε μια έρευνα σύμφωνα με την οποία ένα ή δύο χρόνια αργότερα, αυτοί που κέρδισαν τον πρώτο λαχνό, δεν ένιωθαν πιο ευτυχισμένοι από πριν..

Η ευτυχία βρίσκεται πάντα σε άμεση συνάρτηση με την ευτυχία των γύρω μας. Θέλουμε δεν θέλουμε, βρισκόμαστε διαρκώς σε μια διαδικασία ανελέητης σύγκρισης. Όταν συγκρίνουμε τον εαυτόν μας με ομορφότερους, πλουσιότερους και άλλους τηλεοπτικούς «πετυχημένους» (το προσπερνώ για να μην ξεράσω) θα βυθιστούμε στη μαύρη απελπισία.. Ακόμα και η φτώχεια είναι σχετικό μέγεθος. Ο πλούσιος της Εκάλης νιώθει φτωχός μπροστά στον πλούσιο του Μπέβερλι Χίλς.. Αντιθέτως, αν συγκρινόμαστε με άτομα που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από εμάς βγαίνουμε ικανοποιημένοι.. Υπάρχουν και χειρότερα λέμε συνήθως..

Έτσι λοιπόν και στις πιο σοβαρές προσωπικές μας σχέσεις, (οικογένεια, γάμος) όπως δεν είναι δυνατόν να ζούμε σε μια κατάσταση διαρκούς δυστυχίας, έτσι δεν είναι δυνατόν να ζούμε και σε μια κατάσταση διαρκούς ευτυχίας.. Επομένως ας μην παίρνουμε αποφάσεις «εν θερμώ».. Έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει ευτυχία αν δεν έχεις τον έλεγχο πραγμάτων και καταστάσεων.. Αν δεν νιώθεις ότι κατέχεις τις απαραίτητες στρατηγικές και δυνατότητες για να αντιμετωπίζεις τις αλλαγές της ζωής.. Όταν χάνεις τον έλεγχο, χάνεις και κάθε κίνητρο για δράση και ζωή μαζί και κάθε γνώση για να ανακαλύψεις καινούργιους τρόπους ώστε να λύσεις προβλήματα και να ζήσεις καλύτερα..

Στην αμερικανική διακήρυξη του 1776 η επιδίωξη της ευτυχίας θεωρείται μέγιστο ανθρώπινο δικαίωμα.. Σήμερα, η κουλτούρα της αγοράς έχει συνδέσει αναπόσπαστα την επιδίωξη της ευτυχίας με την σύγχρονη κοινωνία του ατομισμού η οποία υποβαθμίζει την ανάγκη της θυσίας, του καθήκοντος και προ παντός της ευθύνης για τον άλλον.. Έτσι, η προσωπική επιτυχία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ικανοποίηση των ατομικιστικών και εγωιστικών μας συμφερόντων και αναγκών, ενώ σε αντίθεση με τις ατομικιστικές κοινωνίες, στις συλλογικές, η ευτυχία μπορεί να προκύψει και μέσα από την ευθύνη και τη μέριμνα για τον άλλον.. (μα τι λέω τώρα..)

Αλλά μην επαναπαύεστε, δεν φταίει για όλα το σύστημα και η κακούργα κοινωνία. Η ευτυχία μας εξαρτάται από τους τρόπους που ο καθένας μας επιβεβαιώνει την ύπαρξη του.. Κυκλοφορεί πολύ αρρώστια και γιαυτό πρέπει να πλένουμε καλά τα μάτια μας και τα αυτιά μας για να μην κολλήσουμε ξαφνικά καμιά ..ευτυχία και γίνουμε δυστυχισμένοι! Για παράδειγμα τώρα στην προεκλογική περίοδο βλέπουμε πολλούς άρρωστους που, προσπαθώντας να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη τους, δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν ξεπεράσει κάθε όριο γελοιότητας.. Πάρτε επίσης το παράδειγμα των τηλεστάρ.. Μπορεί η σύγχρονη κοινωνία της αγοράς να έχει αναδείξει σε υπέρτατη καταξίωση την τηλεόραση όμως πρέπει να είσαι πολύ άρρωστος για να αφήσεις τα πάντα επιδιώκοντας μόνο μια τέτοια καταξίωση.. Τρανταχτό παράδειγμα, κοτζάμ μαέστρος που διηύθυνε μάλιστα και την ορχήστρα των Ολυμπιακών του Πεκίνου, αλλά προτίμησε την τηλεοπτική επιβεβαίωση για να γίνεται “ρόμπα” ανακαλύπτοντας δήθεν «τη στιγμή της αλήθειας» του παίχτη που τάχα ομολογεί ότι ερωτεύτηκε τη μάνα του και πήδηξε τον πατέρα του…(περισσότερα για τη διαβόητη Ευγενία Μανωλίδου ΕΔΩ).

Τελικά το μόνο βέβαιο είναι ότι οι εκλογές δεν φέρνουν την ευτυχία, ούτε και σε αυτούς που θα στηρίξουν στις πλάτες μας τις καρέκλες τους.. Την ευτυχία τη φέρνουν οι τρόποι που επιβεβαιώνουμε την ύπαρξη μας και αυτοί οι τρόποι είναι και δική μας επιλογή..  Για μας τους σοφιστές όλα είναι σχετικά. «Παν μέτρον άνθρωπος» όπως έλεγε και ο πρόγονος μου ο ..Πρωταγόρας..(!) Πες μου με τι επιβεβαιώνεσαι να σου πω και με τι ευτυχείς αλλά και πόσο δυστυχισμένος είσαι..

Γιατί είναι καθαρή και συνειδητή παράδοση..

Φανταστείτε λοιπόν, καθώς παρακολουθούσαμε το διάγγελμα του, να έλεγε τα επιχειρήματα του όπως ακριβώς τα είπε, για την οικονομική κρίση, για την παρατεταμένη εκλογική περίοδο η οποία μαστίζει τη χώρα κλπ, κλπ, αλλά στο δια ταύτα, αντί να πει ότι πάω σε εκλογές γιατί η χώρα δεν αντέχει αυτό το πολιτικό κλίμα ούτε και μέχρι το Μάρτιο, τότε δηλαδή που το Πασόκ θα πραγματοποιήσει τον εκβιασμό του χρησιμοποιώντας τον θεσμό της προεδρίας, να πει ότι καταγγέλλω το Πασόκ στον ελληνικό λαό γιατί η ανευθυνότητα του και η βουλιμία του για εξουσία καταστρέφει τον τόπο (εντάξει, αφού δεν τολμάει ας μην πει καταγγέλλω και τη διαπλοκή και τους Σουφλιάδες της) και δηλώνω ξεκάθαρα ότι δεν παραδίνομαι, θα παλέψω με όλη μου τη ψυχή γιατί θεωρώ πως η μόνη υπεύθυνη δύναμη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση είμαι εγώ (λέμε τώρα.. τι θα μπορούσε να πει) και δηλώνω ξεκάθαρα και κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να κάνω εκλογές πριν το τέλος της τετραετίας! Αν θέλει το Πασόκ τον Μάρτιο, να παίξει με το θεσμό της προεδρίας, ας τολμήσει! Επίσης, όποιος άλλος επιθυμεί να με ρίξει ιδού η Ρόδος! Να κάνει ένα σαρωτικό ανασχηματισμό που να τρίβουν οι πάντες τα μάτια τους (έτσι και αλλιώς τίποτα δεν έχει να χάσει από τη σύγκρουση παρά μόνο να κερδίσει) και να εξαγγείλει έναν αληθινό πόλεμο στη φοροδιαφυγή καθώς και τα συγκεκριμένα μέτρα που πρόκειται να πάρει για την κρίση!

Τι θα συνέβαινε τότε; Θα συσπείρωνε τη βάση του στο 99% (στα ..τέτοια του που θάμεναν απέξω οι διάφοροι Σουφλιάδες) θα έριχνε ένα χαστούκι στη διαπλοκή και στη “δημοσιογραφία” της ικανοποιώντας όλο το κόσμο που καταλαβαίνει τα παιχνίδια τους και ύστερα ό,τι και να συνέβαινε, το πιθανότερο θα ήταν να άνοιγε ο δρόμος για την αντιστροφή του κλίματος.  Ακόμα και αν δεν κέρδιζε τις εκλογές τον Μάρτιο, που θάχε πολλές πιθανότητες, το βέβαιο είναι ότι θα έχανε πολύ πιο αξιοπρεπώς από ότι τώρα και τουλάχιστον δεν θα διέλυε το κόμμα του και δεν εξανέμιζε μια ολόκληρη παράταξη όπως τώρα!! (μάλλον είναι χίλιες φορές καλύτερα να μην κατέβουν καθόλου στις εκλογές..)

Λέμε λοιπόν, ότι έτσι θα έκανε ένας ικανός πολιτικός που δεν είναι κουρασμένος, παραιτημένος και παραδομένος βαθιά μέσα του.. Όταν λοιπόν γνωρίζει πολύ καλά ότι η πλειονότητα των στελεχών, ακόμα και υπουργών του, αλλά και πολύ περισσότερο σύσσωμη η εκλογική του βάση είναι κατηγορηματικά κατά των εκλογών, (πρωτοφανές στα παγκόσμια εκλογικά χρονικά) όταν γνωρίζει την βαθιά πίκρα και την οργή που δημιουργεί η στάση του στον δικό του κόσμο και στην παράταξη του, όταν γνωρίζει ότι έτσι ανοίγει το δρόμο κατ ευθείαν στην αυτοδυναμία του αντιπάλου του και το κυριότερο, όταν έτσι και αλλιώς είναι απολύτως βέβαιο ότι θα χάσει και θα αναλάβουν οι δυνάμεις που ο ίδιος θεωρεί ότι καταστρέφουν τον τόπο, τότε τι σκατά εκλογές θα κάνει; Αν λοιπόν αυτό δεν λέγεται καθαρή και συνειδητή παράδοση τότε πως λέγεται;

Λοιπόν. Η επίσημη προεκλογική περίοδος άρχισε. Σφραγίστε τα αυτιά σας και κλείστε τα μάτια σας για να μην ακούτε και να μην βλέπετε.. Προστατέψτε τον εαυτό σας, τα παιδιά σας και τα στομάχια σας.. Μην πάθετε και καμιά γαστρορραγία απ τον εμετό..  Έτσι και αλλιώς το μόνο που αποκλείεται να συμβεί είναι να ενημερωθείτε.. Η σύγχρονη πολιτική, έτσι όπως έχει καταντήσει, ορίζεται πλέον ως η επιστήμη της εξαπάτησης του πολίτη με δημοκρατικό τρόπο.. Όμως πηγαίνετε να ψηφίσετε.. Ίσως υπάρχει μια μικρή ευκαιρία, αν καταψηφίζοντας τα δυο μεγάλα κόμματα (εννοείται και τον γελοίο τον Καρατζαφέρη) και δεν πάρει κανείς τους την αυτοδυναμία να ταραχτούνε λίγο τα βαλτωμένα νερά και να δρομολογηθούν κάποιες ανακατατάξεις.. Ας μην ξεχνάμε ότι πάνω απ όλα εμείς θέλουμε να είμαστε πραγματικοί πολίτες και αυτό είναι το μόνο καλό που μπορούμε να κάνουμε και στον εαυτό μας και στον τόπο..