ΧΕΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ…

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΦΟΣΟΝ ΜΠΟΡΟΥΝ;

Οι τρείς τους, πασοκ, ΝΔ και ΔΑ, διαθέτουν μια ισχυρότατη πλειοψηφία 168 εδρών. Καμία αυτοδύναμη κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια δεν είχε τέτοια πλειοψηφία. Γιατί δεν σώζουν την χώρα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν; Μήπως γιατί πάση θυσία και κατ εντολήν έξωθεν θέλουν τους πάντες συνένοχους στην πολιτική του μνημονίου από το οποίο δήθεν θα ..απαγκιστρωθούμε σε τρία χρόνια εφόσον βεβαίως μέχρι τότε έχουμε πλήρως εξαθλιωθεί και βαλκανοποιηθεί εξ αιτίας της πολιτικής του μνημονίου; Μήπως για να ξεπλυθεί το βρώμικο πολιτικό σύστημα; Μήπως γιατί τρέμουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση; Και τί σόι δημοκρατία είναι αυτή που επικαλούνται χωρίς αντιπολίτευση;; Που είδαν τέτοια δημοκρατία μόνο με κυβέρνηση χωρίς αντιπολίτευση;; Στην Ουγκάντα; Αυτήν τους δίδαξαν οι Αθηναίοι πρόγονοι μας;; Αυτήν την δημοκρατία έχουν και στην Ευρώπη;; Πώς λέγεται το καθεστώς που δεν έχει αντιπολίτευση;; «Χούντα»;  «Εγέρθητω» ; Πώς λέγεται;

ποταμοί μαύρης προπαγάνδας, απειλών, εκβιασμών και τρομοκρατίας από την εφημερίδα της “μεγάλης δημοκρατικής παράταξης”…

Εντάξει. Μπορεί να έκαναν πολλά επικοινωνιακά λάθη ο Τσίπρας και οι Συριζαίοι και είναι βέβαιο ότι θα πληρώσουν πολύ ακριβά τον εγκλωβισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς στις διαβόητες «Συνιστώσες» που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στον λαό. Ευτυχώς απαλλάχτηκε ο Συνασπισμός από τους πασόκους με πολιτικά του Κουβέλη, αλλά δυστυχώς εγκλωβίστηκε στις «Συνιστώσες» με πολιτικά.. Το γεγονός λοιπόν ότι κάνουν επικοινωνιακά λάθη (Εεε,  αυτοί δεν είναι και πασόκοι για να έχουν από καμιά δεκαριά διδακτορικά ο καθένας στην εξαπάτηση και στη λαμογιά) αυτό δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες συναίνεσαν στο άθλιο μνημόνιο. Δεν σημαίνει ότι η ψήφος για τον σχηματισμό, σώνει και καλά, μιας κυβέρνησης (του μνημονίου), όπως προσπαθεί να μας πειθαναγκάσει η καθεστηκυία τάξη και προπαγάνδα, υπερτερεί της λαϊκής εντολής για την αναίρεση του μνημονίου.. Δεν σημαίνει ότι η ψήφος του λαού τους έδωσε εντολή να κάνουν κυβέρνηση χωρίς να αναιρέσουν τις περικοπές των μισθών και συντάξεων, χωρίς να σταματήσουν την καταστροφή, την προσχεδιασμένη βαλκανιοποίηση και εξαθλίωση για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί…

Ότι και να πουν λοιπόν αυτοί που υπέγραψαν και στήριξαν με κάθε τρόπο το μνημόνιο ως τη μόνη σωτηρία της χώρας και κατάστρεψαν τη χώρα, δωσίλογοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κανείς πια δεν πείθεται ότι θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση δήθεν για να σωθεί η χώρα.. Αυτοί διέγραψαν σχεδόν από 20 βουλευτές ο καθένας, πασοκ και ΝΔ, επειδή αρνήθηκαν να ψηφίσουν το μνημόνιο 2 και θέλουν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ που εμφανώς είναι κατά του μνημονίου; Τί λατρεία του ΣΥΡΙΖΑ είναι ξαφνικά και αυτή; Τι αγάπη είναι αυτή σε έναν χώρο που, όπως λένε, ευθύνεται για όλα τα δεινά της χώρας;; Πως είναι δυνατόν να ζητούν στην κυβέρνηση αυτούς που καταγγέλλουν το μνημόνιο, δηλαδή αυτούς που, όπως προπαγανδίζουν, θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα στην δραχμή και στην απόλυτη καταστροφή; Πως θα σώσουν τη χώρα έχοντας στην κυβέρνηση αυτούς που θέλουν να την καταστρέψουν; Γιατί δεν την σώζουν μόνοι τους εφόσον μπορούν και μάλιστα με μία πρωτοφανή και ισχυρότατη πλειοψηφία 168 εδρών;; Γιατί δεν σώζουν την χώρα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν;;; Εσύ κύριε Πρετεντέρη με πολιτικά, μπορείς να μας απαντήσεις; Γιατί προτιμούν να πάνε σε εκλογές και να δουν την χώρα να καταστρέφεται όπως λες;;  Γιατί δεν την σώζουν τώρα χωρίς τον ..κακό ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν;;

Αθάνατος πασοκισμός!!

Να βλέπεις μια ολόκληρη κοινωνία να καταρρέει.. Να σκύβει και να γονατίζει σαν το βουνό που πληγώθηκε.. Να βλέπεις μέσα σε ένα μόνο χρόνο όνειρα να γκρεμίζονται, συντάγματα και κοινοβούλια να γίνονται κουρελόχαρτα, να σχηματίζονται στρατιές ανέργων, τη χώρα να βυθίζεται στην απόγνωση, μισθωτούς, συνταξιούχους να οδηγούνται στην εξαθλίωση, μια ολόκληρη μεσαία τάξη να εξολοθρεύεται, άνθρωποι να ψάχνουν στα σκουπίδια για να ζήσουν και νάχεις και τα πρωτοπαλίκαρα αυτής της πρωτοφανούς στην ιστορία βαρβαρότητας, όπως τον διαβόητο Χρυσοχοίδη, να σε λένε και μαλάκα.. Ενώ ακόμα το αίμα των μισθωτών και συνταξιούχων τρέχει στα χέρια του, ο άθλιος Χρυσοχοίδης, σαν να κατέβηκε από άλλον πλανήτη, κάνει δηλώσεις εναντίον του μνημονίου και αυτής της βαρβαρότητας που ο ίδιος άσκησε και υποστήριξε με κάθε τρόπο, ομολογεί ότι η κυβέρνηση των «γιωργάκηδων» έκανε μεγάλο κακό στη χώρα και στο λαό της και ότι με αυτά τα μέτρα που πήραν «αν ήταν άλλος λαός στην Ευρώπη θα είχε κάνει επανάσταση»..(!!)

Φυσικά καμία έκπληξη. Αυτός και οι όμοιοι του, στο βαθύ πασοκ, θέλουν να γίνουν αρχηγοί και ως συνήθως, καθώς είναι αδίστακτοι και παντελώς ασυνείδητοι, κάνουν τα πάντα για την εξουσία με απύθμενο θράσος, αμοραλισμό και πολιτική αλητεία. Αθάνατος πασοκισμός ποτέ δεν αλλάζει! Ήταν απολύτως βέβαιο ότι θα μας πούνε και μαλάκες.. Άλλωστε μας αξίζει και τόχω ξαναγράψει. Στο εξής δεν θα λέμε «οι ήρωες πολεμούν σαν έλληνες» αλλά οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες!

Η διαπλοκή και επισήμως στην κυβέρνηση!

Η αντικειμενική δημοσιογραφία επί τω έργω της ενημέρωσης του πολίτη..Ο ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος και η άλλη εκπρόσωπος του πασοκ..

Η αντικειμενική δημοσιογραφία τώρα δικαιώνεται!! Ο Παντελής Καψής κυβερνητικός εκπρόσωπος!!! Λες και δεν ξέραμε τι ήταν τόσο καιρό.. Η διαβόητη μεγαλοδημοσιογραφία, που είναι πιο διαπλεκόμενη και από τα ίδια της τα αφεντικά της διαπλοκής, σε πλήρη ανάπτυξη και στις επίσημες καρέκλες της εξουσίας.. Αφού επί σειρά ετών διετέλεσε ανεπίσημος κυβερνητικός εκπρόσωπος στα «ΝΕΑ», ο Παντελής Καψής ανέλαβε και επισήμως την ενημέρωση του τόπου για να προπαγανδίζει την «αδήριτη αναγκαιότητα» της καταστροφής της χώρας, της δυστυχίας και απόγνωσης του λαού της προκειμένου να πάρουμε τη «δόση» μας.. Δικαίως διαφαίνεται η ανείπωτη ζήλεια στα μάτια του αδελφού του Μανώλη ο οποίος, ως γνωστός βλάξ που είναι, παραμένει ακόμα κυβερνητικός εκπρόσωπος στο ΜΕΓΚΑ και τον βλέπει ο κόσμος και γελάει.. Συμπαραστεκόμαστε ολοψύχως για την κατάντια των παιδιών του σε αυτόν τον δυστυχή πατέρα, τον μπάρμπα Γιάννη τον Καψή, που διετέλεσε και αυτός υπουργός, αλλά τουλάχιστον επί της εποχής του η δημοσιογραφία τηρούσε τα προσχήματα.. Άντε και η Τρέμη πρόεδρος της Δημοκρατίας και η «μπουμπούκα» η Μανωλίδου υπουργός παιδείας!! Μόνο έτσι θα σωθεί αυτός ο τόπος..

Βιώνουμε πλέον την εποχή του ωμού, κυνικού και απροσχημάτιστου.. Οι διαπλεκόμενες εξουσίες που μας κυβερνούσαν έστω παρασκηνιακά και προσχηματικά, αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση επισήμως και απροσχημάτιστα.. Οι τραπεζίτες γίνονται πρωθυπουργοί και οι μεγαλοδημοσιογράφοι από εντεταλμένοι και ανεπίσημοι κυβερνητικοί εκπρόσωποι αναλαμβάνουν και επισήμως το υπουργείο τους.. Γιατί, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, αυτοί οι θλιβεροί πολιτικοί, αυτές οι θλιβερές κότες της βουλής, κάπως ελέγχονται από μία ψήφο την οποία μπορεί να την λάβουν ή να μην την λάβουν από τον πολίτη.. Κάποια στιγμή θα βγουν από τα σπίτια τους, θα κατέβουν και στην περιφέρεια τους, θα εμφανιστούν και στο καφενείο και θα εισπράξουν την ντομάτα τους και το γιαουρτάκι τους.. Οι τραπεζίτες όμως και οι μεγαλοδημοσιογράφοι από ποιόν ελέγχονται; Ποιος τους εξέλεξε για να μας κυβερνούν; Είναι οι πλέον ανεξέλεγκτες εξουσίες λοιπόν και δεν υπάρχει τίποτα το χειρότερο για την Δημοκρατία από την ανεξέλεγκτη εξουσία. Η ανεξέλεγκτη εξουσία απλώς καταργεί τη Δημοκρατία..

Τέλος πάντων καλύτερα έτσι!!!! Για να ξέρουμε και εμείς και επισήμως με τι έχουμε να κάνουμε ώστε να αποδοθεί και η δικαιοσύνη.. Γιατί κάποια στιγμή θα αποδοθεί η δικαιοσύνη σε αυτόν τον τόπο.. Και μάλιστα θα αποδοθεί με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή νομίμως και επισήμως, ωμά, κυνικά και απροσχημάτιστα φυσικά..

Οι κουκουλοφόροι της ενημέρωσης

Λύσσαξε η καθεστωτική δημοσιογραφία. Άναψε και βρόντηξε, φόρεσε και την κουκούλα του καταδότη και δείχνει με το δάκτυλο εκείνους που αμαύρωσαν, όπως λέει, την εθνική εορτή και τους θεσμούς.. Δείχνει το μαθητή που μούντζωσε την εξέδρα, τους άλλους που γύρισαν με αποστροφή το κεφάλι τους, δείχνει τον πολίτη που τολμά να διαμαρτύρεται, να αγανακτεί και να οργίζεται.. Και όχι μόνο δείχνουν με το δάκτυλο, αλλά και ως άλλοι στρατοδίκες, απαιτούν επιμόνως από τους καλεσμένους τους στα τηλεπαράθυρα να «δηλώσουν», να «αποκηρύξουν», να «μετανοήσουν», να «καταδικάσουν» μετά βδελυγμίας τα «έκτροπα», όπως ονομάζουν κάθε ανθρώπινη αγανάκτηση και αντίδραση αυτών που τους «κουρέψανε» τη ζωή.. Μάλιστα είναι τέτοιος ο ζήλος των εντεταλμένων του ΜΕΓΚΑ που μέχρι και «φάλαγγα» στις πατούσες των καλεσμένων τους θα έκαναν για να τους αποσπάσουν μια «δήλωση»..

το θαρραλέο ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 2011

Τώρα πια η αγανάκτηση απαγορεύεται αυστηρώς και εμφανώς! Οι καθεστωτικές δυνάμεις, πολιτικές και δημοσιογραφικές, επιτίθενται πια σε κάθε λαϊκή αγανάκτηση και την χαρακτηρίζουν ως δολερή, αντιπατριωτική και αντεθνική γιατί στις μεν απεργίες και κινητοποιήσεις η αγανάκτηση αμαυρώνει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, στις δε παρελάσεις αμαυρώνει τους θεσμούς!!

Καμία δημοσιογραφία σε Ευρώπη και Αμερική δεν σπεύδει και μάλιστα βασιλικότερη του βασιλέως, να χειραγωγήσει τον πολίτη με τέτοια επιχειρήματα όταν γίνονται αντίστοιχες κινητοποιήσεις και εις τα καλυτέρας των οικογενειών της πολιτισμένης Δύσης. Δεν έχουμε ακούσει ποτέ τους ξένους δημοσιογράφους να ισχυρίζονται ότι αμαυρώνεται η εικόνα της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Γερμανίας στο εξωτερικό όταν διαμαρτύρονται οι συμπατριώτες τους. Καμία ευρωπαϊκή ή αμερικανική δημοσιογραφία δεν συμμετείχε ποτέ σε τέτοια εκστρατεία φόβου και ενοχής του πολίτη προκειμένου να του επιβληθούν μέτρα που του «κουρεύουν» τη ζωή..

Τώρα η καθεστωτική δημοσιογραφία συμμετέχει και στην εκστρατεία σωτηρίας των θεσμών(!).. Κυβερνητικά ανδρείκελα, πολιτικοί και στελέχη του καθεστώτος, υπάλληλοι της ξένης εποπτείας, υπερπατριώτες και ελληναράδες, δημοσιογράφοι και φανατικοί αρθρογράφοι του νεοφιλελευθερισμού λυσσάξανε να προασπίσουν τους θεσμούς! Να σώσουν τους θεσμούς αυτοί που αφοδεύουν καθημερινά πάνω τους, που έγραψαν κοινοβούλια, συντάγματα και ανθρώπινα δικαιώματα στα «τέτοια» τους, που οδήγησαν την χώρα στην ξένη εποπτεία. Να προασπίσει τους θεσμούς μια συνένοχη δημοσιογραφία που καταγγέλλει την βία των αγανακτισμένων πολιτών, αλλά συγκαλύπτει και συμμετέχει, σχολιάζοντας και αρθρογραφώντας, στην πρωτοφανή βία που ασκείται στην κοινωνία, στο αίμα που χύνεται των ανέργων, μισθωτών και συνταξιούχων, στο κούρεμα και στη λεηλασία της ανθρώπινης ζωής.. Να σώσουν τους θεσμούς αυτοί οι δημοσιογράφοι που καθημερινά δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να ιδιοποιούνται και να υποκαθιστούν προκλητικά τους θεσμούς αυτοδιοριζόμενοι σε ρόλους εισαγγελέα, δικαστή, γιατρού, δασκάλου, μπάτσου. Να σώσουν τους θεσμούς αυτοί που διαμορφώνουν καθημερινά ήθος και συνειδήσεις και όντας πιο διαπλεκόμενοι ακόμα και από τα ίδια τα αφεντικά τους, ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις υποκαθιστώντας κοινοβούλια και δημοκρατικές διαδικασίες..

Κατά τα άλλα, νομίζουν ότι έτσι θα αποκρύψουν και το ιστορικό γεγονός της 28^ης Οκτωβρίου του 2011 ότι ο λαός δεν διαδήλωσε εναντίον των θεσμών, αλλά εναντίον της εξέδρας αυτών που καθημερινά με τη στάση τους καπηλεύονται, προδίδουν και αμαυρώνουν τους θεσμούς.. Ότι ο κόσμος την 28^η Οκτωβρίου του 2011 ξαναείπε ΟΧΙ στην ξένη εποπτεία, τιμώντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο και το ΟΧΙ του 40.

Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν. Ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του Σεφέρη και τη μετέτρεψε σε ένα «έκτροπο» κατά της Χούντας, δεν αμαύρωσε την τελετή, ούτε τους θεσμούς, ούτε τη μνήμη του Σεφέρη, αλλά την Χούντα.. Σήμερα δεν έχουμε βεβαίως Χούντα αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι για καμία Χούντα δεν θα ήταν τόσο εύκολο να καταφέρει αυτά που κατάφερε η δημοκρατική μας κυβέρνηση σε βάρος της χώρας της και του λαού της. Με το ίδιο κίνητρο. Την διαβόητη «σωτηρία της πατρίδος».. Και πάντα με την συνεργασία μιας θλιβερής δημοσιογραφίας..

Μόνο που στην περίπτωση της Χούντας η τότε δημοσιογραφία εξαναγκάστηκε να την στηρίξει έχοντας πάνω της τις ερπύστριες και στον κρόταφο το πιστόλι.. Σήμερα, στην σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία μας, ποιος την εξαναγκάζει; Μήπως λοιπόν οι σημερινοί κουκουλοφόροι της ενημέρωσης είναι χίλιες φορές πιο άθλιοι και πουλημένοι; Γιατί τελικά δεν είναι μόνο το πολιτικό μας σύστημα σαθρό. Καμιά εξουσία και κανένα πολιτικό σύστημα δεν είναι άμοιρο της δημοσιογραφίας που «ελέγχει» και «ενημερώνει» και κανένα σαθρό πολιτικό σύστημα στον κόσμο δεν μπορεί να σταθεί αν δεν έχει και μια σαθρή δημοσιογραφία να το στηρίζει.. Εν ολίγοις, αν διαθέταμε μια δημοσιογραφία που απλώς έκανε την δουλειά της με στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια, είναι απολύτως βέβαιο πως δεν θα είχε καταντήσει έτσι ούτε η χώρα μας ούτε και η ζωή μας..

Μέχρι και ο Μανδραβέλης, η Τρέμη και ο Καψής αγανάκτησαν..

Τρόμαξε ο κόσμος μπροστά σε τόση νοσηρότητα. Τελικά δεν είναι μόνο αδίστακτοι αλλά και άκρως επικίνδυνοι. Το τελευταίο μέτρο, και μόνο που το σκέφτηκαν, αποκαλύπτει σε όλες του τις διαστάσεις το αποκρουστικό και νοσηρό πρόσωπο μιας ελεεινής, γελοίας και άκρως επικίνδυνης εξουσίας..

Σκέφτηκαν να επιβάλουν υποχρεωτικό καταναλωτισμό με αποδείξεις!!! Ακόμα και αν όλοι ζούσαμε με τις δυνατότητες και τις καταναλωτικές ανάγκες και επιθυμίες της Γιάννας Αγγελοπούλου Δασκαλάκη, τέτοιο μέτρο που να σε υποχρεώνει να καταναλώνεις δια νόμου και να σου απαγορεύει να αποταμιεύεις, θα ήταν απαράδεκτο για κάθε στοιχειωδώς εναπομείνασα δυτική δημοκρατία και στοιχειωδώς ελεύθερη αγορά και κοινωνία..

μόνο ο σκύλος ο λουκάνικος αντιστέκεται τελικά...

Θα διαχειρίζεται λοιπόν την τσέπη του πολίτη το κράτος και ο Βενιζέλος που από συνταγματολόγος έγινε συνταγματάρχης.. Αυτό το παιδί από μικρός είχε μεγάλη έφεση στα διδακτορικά.. τώρα αποκαλύπτει το ταλέντο του και στα δικτατορικά.. Αν αυτό δεν είναι ολοκληρωτισμός τι είναι; Τι λες και εσύ ορέ Πάσχο Μανδραβέλη που είσαι και το πρωτοπαλίκαρο του νεοφιλελευθερισμού; Αυτό είναι η ελεύθερη αγορά; Αυτό είναι η ελεύθερη κοινωνία; Αλλά μέχρι και ο Μανδραβέλης κατάπιε τη γλώσσα του. Μέχρι και η Τρέμη και ο πανύβλαξ Καψής αγανάκτησαν μπροστά σε τόση αναλγησία και νοσηρότητα. Ξεσπάθωσε ο Πρετεντέρης και άναψε ο Τσίμας. Άλλα και πώς να το κρύψουν άλλωστε; Και τι να πρωτοκρύψουν; Ούτε οι χούντα η δικιά μας ούτε και αυτές της λατινικής αμερικής, ούτε και τα πρώην ανατολικά καθεστώτα της σχεδιασμένης κρατικίστικης οικονομίας δεν σκέφτηκαν ποτέ κάτι τέτοιο..

Σε κάθε «δόση» τα νέα μέτρα δεν γίνονται μόνο ακόμα πιο βάρβαρα αλλά και πιο νοσηρά. Ανάλαβαν συνειδητά να κάνουν τη βρώμικη δουλειά σε βάρος της χώρας τους και του λαού τους και αποκαλύπτεται καθημερινά πόσο αδίστακτοι και στυγεροί εκτελεστές είναι. Τώρα πια αποκαλύπτουν και μια νοσηρότητα που αποτελεί φυσική συνέπεια κάθε εξουσίας, όταν αυτή ξεκόβει παντελώς από την κοινωνία και τυραννάει το λαό της..

Όσο πιο ενδοτικοί και δουλικοί είναι στα αφεντικά τους, τόσο πιο βάρβαροι και ανάλγητοι είναι στον λαό τους. Καταπατήσανε συντάγματα, δημοκρατίες, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Υπογράφουν δηλώσεις και επιστολές μετανοίας στην τρόικα που κανένας πρωθυπουργός μπανανίας της λατινικής Αμερικής και της Αφρικής δεν έχει ποτέ υπογράψει. Έχουν στη Βουλή, για να ψηφίζει το αίσχος και την ανικανότητα τους, 154 κότες που τις βλέπει η δημοκρατία και ανατριχιάζει. Βουλευτές κότες και Βούροι υποκριτές που στέλνουν επιστολές και κακαρίζουν στα κανάλια ενώ ούτε ένα αυγό δεν είναι ικανοί να κάνουν, που προσποιούνται τους ευσυνείδητους για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά  μόλις έρχεται η ώρα να ψηφίσουν κατεβάζουν τα παντελόνια και αποκαλύπτουν πόσο λερωμένα είναι τα σώβρακα τους.  Αθάνατος πασοκισμός. Ακόμα και το ίδιο του το πτώμα θα το θάψει με κάθε προσήκουσα επικοινωνιακή τεχνική..

Σε κάθε «δόση» κατεβαίνουν και ένα ακόμα σκαλί προς τα σκοτάδια της νοσηρότητας.  Όπως και σε κάθε δικτάτορα, έτσι και σε κάθε Γιωργάκη και Βενιζέλο ο ψυχολογικός μηχανισμός ίδιος είναι. Πλέον δεν χρειάζονται άλλες «δόσεις». Έχουν εθιστεί στο αίμα των ανέργων, των μισθωτών και συνταξιούχων και συμπεριφέρονται σαν δήμιοι που μεθυσμένοι από το αίμα επιτίθενται στους καταδικασμένους χωρίς πια να αισθάνονται και να καταλαβαίνουν τι κάνουν. Έχουν πια απολέσει κάθε μορφή συνείδησης.  Ένα μόνο τους απασχολεί. Να φανούν σοβαροί, υπεύθυνοι και αξιόπιστοι, όχι στην κοινωνία, αλλά στα αφεντικά τους..

Δεν φοβάμαι να πω ότι τελικά ο πασοκισμός είναι πολύ χειρότερος και αποκρουστικός από κάθε χούντα και από κάθε άλλη δεξιά που πέρασε ποτέ από τον τόπο. Γιατί καμία χούντα και καμία δεξιά δεν έταξε ποτέ αλλαγή και σοσιαλισμό. Καμία Χούντα και καμία δεξιά δεν υποσχέθηκε, δεν εξαπάτησε και δεν πούλησε κοινωνικά όνειρα και οράματα όπως έκανε ο πασοκισμός. Αυτή είναι η μεγάλη ειδοποιός διαφορά και η μεγάλη νοσηρότητα του πασοκισμού έναντι κάθε άλλης δεξιάς και αυτό είναι που ποτέ δεν θα του το συγχωρήσει ο προδομένος αριστερός και η ιστορία. Ότι, ο πασοκισμός υποσχόμενος την κοινωνική αλλαγή και τη κοινωνική δικαιοσύνη συμπεριφέρεται με τέτοια κοινωνική ασυνειδησία, αδικία και βαρβαρότητα που καμία παραδοσιακή δεξιά και καμία Χούντα μέχρι τώρα δεν έχει τολμήσει. Γιατί το γεγονός ότι λείπουν οι ερπύστριες, οι φυλακές και τα ξερονήσια, το γεγονός ότι ακόμα κακαρίζουν οι κότες της βουλής, δεν σημαίνει ότι έχουμε και δημοκρατία..

Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός εδώ δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Ξεκίνησε από την Ελλάδα και ψυχορραγεί στην Ελλάδα. Φτάσαμε μέχρι το κατώτατο σημείο του πάτου ώστε αγανακτούν μέχρι και ο Μανδραβέλης, η Τρέμη και ο Καψής. Τι άλλο περιμένουμε να βιώσουμε για να νιώσουμε και εμείς οι κοινοί θνητοί λίγη ντροπή που μαζί με τους δημίους μας εθιστήκαμε και εμείς στις «δόσεις» μας και παραμένουμε κολλημένοι στους καναπέδες μας;

Το όνειρο του εξαπατημένου..

Ζούσε, λέει, σε μία μικρή, ωραία, αλλά και πολύ παράξενη χώρα που την απασχολούσε ένα μεγάλο υπαρξιακό πρόβλημα από την αντιμετώπιση του οποίου εξαρτιόταν η σωτηρία της πατρίδος και η τύχη του λαού της. Το πρόβλημα αυτό ήταν ο θόρυβος.. Αλλά ας πάρουμε την ιστορία μας από την αρχή..

Στην χώρα αυτή, όπως είχαν παραδεχτεί δημοσίως και οι ίδιοι οι εντολοδόχοι κυβερνήτες της, είχε καταργηθεί η εθνική ανεξαρτησία, η δημοκρατία και η ελευθερία. Βρισκόμαστε στην εποχή όπου την Ευρώπη, καθώς και ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, τον έχουν καταλάβει οι «αγορές» και πλέον διάφοροι υπάλληλοι των «αγορών», οίκοι αξιολόγησης, τράπεζες, τοκογλύφοι  και λοιποί αλήτες και καθίκια, αποφάσιζαν για τις τύχες ολόκληρων κρατών και λαών.. Ο βαθμός της ελευθερίας της κάθε χώρας εξαρτιόνταν πλέον από το ύψος του χρέους της στις «αγορές» οι οποίες φρόντιζαν να επιβάλουν διάφορα «μνημόνια» στους κατακτημένους ώστε να τούς δανείζουν ασταμάτητα και ακόμα περισσότερο.. Έτσι, η μικρή αυτή χώρα ήταν και η πιο χρεωμένη και σκλαβωμένη απ όλες..

Παρόλα αυτά το μεγάλο υπαρξιακό πρόβλημα αυτής της χώρας δεν ήταν η κατάργηση της εθνικής ανεξαρτησίας της, της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Το πρόβλημα της ήταν ο θόρυβος, η ανησυχία και η ταραχή.. Οι πάντες σε αυτή τη χώρα έπρεπε, πάση θυσία, να φροντίζουν να επικρατεί απόλυτη ησυχία, να μην δημιουργείται καμία ταραχή, να μην γίνεται ο παραμικρός θόρυβος, ούτε καν το πέταγμα της μύγας να μην ακούγεται, προκειμένου να μην ενοχληθούν και να μην ανησυχήσουν οι «αγορές»..

Έτσι, στους δρόμους, στις πλατείες, όλοι μιλούσαν ψιθυριστά και περπατούσαν στις μύτες των ποδιών τους για να μην ανησυχήσουν οι «αγορές».. Τα αυτοκίνητα έπλεαν διάχυτα μέσα σε μία αχλή χωρίς θόρυβο.. Τα αεροπλάνα απλώς περνούσαν σαν διαβατάρικα πουλιά.. Τα μηχανάκια έκαναν αθόρυβες σούζες και τα βρέφη έψαχναν το βυζί της μάνας, που είχε μεν στεγνώσει και δεν έβγαζε άλλο γάλα, αλλά εκείνα δεν τσίριζαν, δεν έκλαιγαν και δεν φώναζαν.. Το σέξ επιτρέπονταν όμως χωρίς θορύβους και χωρίς μουγκανητά και ιαχές θριάμβου, γειά σου τσολιά μου και τέτοια.. Ολα ήταν ήσυχα και τακτοποιημένα για να μην ανησυχήσουν οι «αγορές»..

Την διατήρηση αυτής της ονειρικής τάξεως και ησυχίας είχε αναλάβει ο πασοκισμός ο οποίος στην μακρά ιστορία του είχε αποδείξει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να γκρεμίζει οράματα, να αλλοιώνει έννοιες και αξίες, να προδίδει ψηφοφόρους, ιδέες και όνειρα, όμως έχοντας τα πάντα υπό τον απόλυτο επικοινωνιακό έλεγχο..

Προκειμένου λοιπόν να μην ανησυχούν και να πληρώνονται τακτικώς οι «αγορές» είχαν ληφθεί κάποια μέτρα πρωτοφανή στην ιστορία. Ληστρική φορολόγηση της κοινωνίας, εξολόθρευση της μεσαίας τάξεως, αρπαγή μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, εξευτελισμός και διασυρμός ενός ολόκληρου λαού..

Δια την επιβολή της τάξεως και ησυχίας δεν χρειάζονταν τα τανκς, όχι μόνο γιατί οι ερπύστριες κάνουν ένα δαιμονισμένο θόρυβο και ανησυχούν τις «αγορές», αλλά και γιατί ήταν περιττά εφόσον τη δουλειά τους την είχαν αναλάβει πολιτισμένα μέσα όπως τα μίντια και οι τεχνικές επικοινωνίας..

Τώρα, όπως βλέπει κανείς τις γιγαντοαφίσες του Κεμάλ στην Τουρκία, έτσι και σε αυτήν τη χώρα παντού στους δρόμους και στις πλατείες, όπου και αν έστρεφες το βλέμμα σου, υπήρχαν γιγαντοαφίσες του Πάσχου Μανδραβέλη, του μεγάλου αυτού θεωρητικού του νεοφιλελευθερισμού, ενώ οι πολίτες εκκλησιάζονταν με ευλάβεια στον ναό του νεοφιλελευθερισμού στον Σκάι και άκουγαν Πορτοσάλτε και Παπαδημητρίου, έκαναν το σταυρό τους και ζητούσαν συγχώρεση από τις «αγορές».. Ο πιο αγριεμένος πασοκισμός και τα πιο αδίστακτα λαμόγια παρακολουθούσαν το ΜΕΓΚΑ για να είναι και μέσα στα πράγματα..

Η συναίνεση είχε επιβληθεί παντού. Η λέξη «όχι» ήταν απαγορευμένη και είχε αντικατασταθεί από το «ναι»… -Είστε μαλάκας κύριε; Ρωτούσες ψιθυριστά κάποιον περαστικό.. -Ναι, συναινώ για να μην ανησυχήσουν οι «αγορές», ήταν η απάντηση.. -Τον παίρνετε κυρία μου; -Ναι συναινώ για να μην ανησυχήσουν οι «αγορές», ήταν η απάντηση..

Οι αποδοκιμασίες πολιτικών ήταν αυστηρώς και δια ροπάλου απαγορευμένες.. Μόνο επιδοκιμασίες επιτρέπονταν.. Κάθε έκφραση διαμαρτυρίας, η υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, η παρουσίαση της φτώχειας και της λαϊκής δυστυχίας χαρακτηρίζονταν ως λαϊκισμός ο οποίος διώκετο ποινικά.. Η αστυνομία, σε συνεργασία με τους κουκουλοφόρους κυνηγούσαν όσους αγανακτισμένους αποδοκίμαζαν τους πολιτικούς με χημικά και βόμβες κρότου λάμψεως και αφού τους συλλάμβαναν τους περιέφεραν δεμένους πάνω σε ανοιχτά τζιπ με μια ταμπέλα κρεμασμένη στο λαιμό τους με τη λέξη « ΣΥΡΙΖΑ»..

Έτσι οι πολίτες έβαλαν μυαλό και πλέον τηρούν μια πιο υπεύθυνη και εθνική στάση. Όπου βλέπουν πολιτικό του πασοκισμού, αντί να τον αποδοκιμάζουν, τον ραίνουν με άνθη επί της κεφαλής του, με γαρύφαλα και γαρδένιες, ενώ από τον πολύ εθνικό ενθουσιασμό ψιθυρίζουν ομαδικά το πατριωτικό σκυλάδικο «κτύπα με κλώτσα με και εγώ συγνώμη να ζητάω»..

Σε αυτή την παράξενη χώρα λοιπόν ζούσε λέει ο εξαπατημένος και προδομένος πασόκος, όταν κάποια στιγμή άκουσε δυνατά χτυπήματα στην πόρτα του και ξύπνησε.. -Ποιός τολμά να χτυπά τόσο δυνατά την πόρτα και να ανησυχεί τις αγορές;.. Αναρωτήθηκε έντρομος.. Δυνατά χτυπήματα τόσο πρωϊ στην πόρτα σίγουρα δεν ήταν από τον γαλατά.. Μάλλον είχεν έρθει και η δική του ώρα.. Και πράγματι. Στην πόρτα τον περίμενε ο Πάγκαλος.. Φαίνεται πώς κάτι είχε κάνει αυτός ο πολίτης και τον συλλάβανε.. Μάλλον γιατί αγανάκτησε στον ύπνο του..

Βεβαιώνω υπευθύνως ότι ΔΕΝ είναι γλείφτες..

Οι δημοσιογράφοι Χρήστος Παναγιωτόπουλος, Ολγα Τρέμη, Γιάννης Πρετεντέρης, Παύλος Τσίμας και Μανώλης Καψής δεν είναι γλύφτες!! Το ίδιο και οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι του MEGA, Χασαπόλουλος, Λιάρος, Στραβελάκης, Σπυράκη, Οικονομέας και βάλε, δεν είναι γλείφτες της κυβέρνησης ούτε και διαπλεκόμενοι της εξουσίας!!

Αναγκάζομαι να προβώ εγγράφως εις την παρούσα διαβεβαίωση διότι παρακολουθώ μετά λύπης μου να συντελείται μια μέγιστη αδικία σε βάρος ανθρώπων που με θάρρος και αυταπάρνηση, δίνουν καθημερινά τη μάχη, και τη ζωή τους ακόμα, στο βωμό της ενημέρωσης και της αντικειμενικής δημοσιογραφίας.. Αυτοί λοιπόν οι αγωνιστές της ενημέρωσης υπέβαλαν μήνυση στο site «Φίμωτρο», το οποίο έκανε ηλεκτρονική δημοσκόπηση με την εξής ερώτηση: «Ποιο από τα παρακάτω δημοσιογραφικά πρόσωπα γλείφει καλύτερα την κυβέρνηση»; Ο Παναγιωτόπουλος, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Τσίμας, ο Καψής, ή ο Χασαπόλουλος;

Πρώτη μου φορά βγαίνω τόσο πολύ έξω από τα ρούχα μου και νιώθω το καλλίγραμμο κορμί μου τόσο γυμνό και εκτεθειμένο στο άδικο.. Αλήθεια, υπάρχει κανείς σε τούτον τον τόπο που πιστεύει ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι διαπλεκόμενοι γλείφτες; Αρκούν δύο-τρία μόνο σημεία της τεράστιας προσφοράς τους στην ενημέρωση, για να πείσουν ακόμα και τον πιο ελεεινό συκοφάντη τους ότι οι τιτάνες αυτοί της αντικειμενικής δημοσιογραφίας δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το γλείψιμο, την διαπλοκή, το ψέμα και την απάτη σε βάρος του κοινού που εντέλλονται να ενημερώσουν..

Οι πάντες λένε σήμερα ότι τότε, το βρώμικο 2009, αν η κυβέρνηση των ανικάνων του Καραμανλή είχε πάρει κάποια μέτρα η χώρα θα είχε σωθεί από την καταστροφή. Και ερωτώ βρε άθλιοι συκοφάντες αγνών και άδολων δημοσιογράφων. Ποιός εμπόδισε με κάθε τρόπο να ληφθούν αυτά τα μέτρα; Αν οι δημοσιογράφοι αυτοί ήταν γλείφτες της τότε κυβέρνησης, θα έκαναν τα πάντα για να τη ρίξουν; Ποιος ξεχνά πως ακόμα και κάποια διστακτικά μέτρα για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, όπως τεκμήρια για τους επαγγελματίες, κλπ, αναγκάστηκε ο μπουχέσικος καραμανλισμός να τα πάρει πίσω ύστερα από τον ξεσηκωμό σύσσωμου του πασοκισμού και αυτών των παλικαριών της δημοσιογραφίας που είχαν ζωστεί τα «καλάσνικοφ» και ξεσήκωναν τον κόσμο να βγει στους δρόμους; Γλείψιμο της κυβέρνησης είναι αυτό;

Και ύστερα βρε τιποτένιοι συκοφάντες και λαϊκιστές, ποιός στήριξε την κυβέρνηση για να σώσει την πατρίδα; Ποιος στήριξε την εκστρατεία κατασυκοφάντησης της χώρας και του διεφθαρμένου και «κοπρίτη» λαού της, την χρεοκοπία και το βούλιαγμα του «Τιτανικού» και πρωταγωνίστησε στη δημιουργία κλίματος φόβου και ενοχής ώστε να περάσει το μνημόνιο ως ο μοναδικός δρόμος για τη σωτηρία της πατρίδας; Ποιος απείλησε, καθύβρισε και λοιδόρησε απεργίες και κάθε κίνηση διαμαρτυρίας εναντίον του μνημονίου; Ποιος συγκάλυψε το μεγάλο κόλπο, ότι ή προσφυγή στον ΔΝΤ, όπως αποκάλυψε και ο ίδιος ο Στρος Καν, ήταν «μιλημένη» ακόμα και από τις εκλογές του βρώμικου 2009, τότε που «λεφτά υπήρχαν»; Και αν δεν ήξεραν γιατί δεν έκαναν ρεπορτάζ για να μάθουν ως όφειλαν; Ποιος συνεχίζει να στηρίζει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τα νέα μνημόνια που καταδικάζουν τη χώρα τουλάχιστον για τα επόμενα 30 χρόνια μόνο και μόνο για να πληρώνονται οι «αγορές» και να δυστυχούν οι ανθρώποι;

Γλείψιμο βρε γελοίοι συκοφάντες, λαϊκιστές και χαμένα κορμιά είναι η σωτηρία της πατρίδος, ή υπέρτατο καθήκον; Τολμάτε και χαρακτηρίζετε αυτούς τους ήρωες της ενημέρωσης και της αντικειμενικής δημοσιογραφίας ως γλείφτες; Βεβαιώνω λοιπόν υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου ότι αυτοί οι άνθρωποι ΔΕΝ είναι γλείφτες.. Εμένα περισσότερο για εθνικοί μειοδότες μου φαίνονται..

Η ΜΕΓΚΑ-λη κωλοτούμπα

Τρίβουν τα μάτια τους οι τηλεθεατές μπροστά στο μέγκα θαύμα και τσιμπάει ο ένας τον άλλον και αναρωτιούνται αν βλέπουν όλοι το ίδιο ή αν έχουν πάθει ομαδική παραίσθηση. Η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Τσίμας, ακόμα και ο Καψής (!) ομολογούν τώρα ότι το μνημόνιο βουλιάζει τη χώρα και την οδηγεί σε αδιέξοδο!

-Εγώ το έλεγα από τον Μάιο, λέει με απύθμενο θράσος ο Πρετεντέρης. Λες και δεν ήταν αυτοί που ως ναυαρχίδα της καθεστωτικής προπαγάνδας έσπερναν κάθε βράδυ τον φόβο και δημιουργούσαν ενοχές στον κόσμο για να δεχτεί αδιαμαρτύρητα το μνημόνιο ως το μόνο δρόμο που θα σώσει την «πατρίδα» και θα μας γλυτώσει από την χρεοκοπία. Τώρα ομολογούν, αυτό που ήξεραν βεβαίως και λέγαμε εξ αρχής όλοι εμείς οι «λαϊκιστές», ότι το μνημόνιο βουλιάζει περισσότερο την πατρίδα, γονατίζει την κοινωνία, τελματώνει τη χώρα στην ύφεση, διογκώνει τερατωδώς το χρέος και οδηγεί στην χρεοκοπία..

Αλλά γιατί άραγε αυτή η θεαματική κωλοτούμπα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας; Άρχισαν να την κυνηγούν οι ερινύες της συνείδησης; Ανακάλυψαν την ανεξάρτητη δημοσιογραφία; Όχι βέβαια. Απλώς οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη δημιουργώντας πάνω από τα κεφάλια τους μια τεράστια χιονοστιβάδα και καταλαβαίνουν πλέον ότι δεν πείθουν ούτε και τα νήπια. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Στρός Καν η παράδοση της χώρας στο μνημόνιο ήταν προσχεδιασμένη και μεθοδευμένη και είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι μόνοι που θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν τη βρώμικη δουλειά ήταν ο Γιωργάκης και ο πασοκισμός, φυσικά με την αμέριστη και απροσχημάτιστη στήριξη του ΜΕΓΚΑ και του συνόλου σχεδόν της δημοσιογραφίας της χώρας..

Εν τω μεταξύ τα περισσότερα ΜΜΕ βρίσκονται σε δραματική οικονομική κατάσταση, οι τηλεοπτικοί  αστέρες βλέπουν τα παχυλά συμβόλαιά τους να είναι στον αέρα και την εγκυρότητα των δελτίων τους να φθίνει. Νιώθουν το μέλλον τους αβέβαιο και άρχισαν να αλληλοεξοντώνονται και να πηδάνε σαν τα ποντίκια έξω από το καράβι που βυθίζεται. Από κάτω, στην κοινωνία, ο κόσμος έχει αρχίσει να παίρνει με τις «πέτρες» τους Πάγκαλους και Γιωργάκηδες, όπου τους βρεί, ενώ και οι ίδιοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι φοβούνται πια να κυκλοφορήσουν στον δρόμο. Το «λυκόφως των ειδώλων» έχει αρχίσει και η πτώση τους καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις. Σε έρευνα της RASS για το ποιος δημοσιογράφος είναι ο πιο «αξιόπιστος παρουσιαστής δελτίου ειδήσεων», το 70% των ερωτηθέντων θεωρούν όλους αναξιόπιστους. Η δε σειρά κατάταξης φανερώνει και τη στάση του κοινού απέναντι στα πρωτοπαλίκαρα του ΜΕΓΚΑ εξηγώντας έτσι και την θεαματική κωλοτούμπα τους:

Χατζηνικολάου. Μόνο ένα 30% τον θεωρεί αξιόπιστο. Οι άλλοι ακολουθούν κατά σειρά τον γκρεμό. Κανένας  (17%), Χούκλη (12.5%), Αλέξης Παπαχελάς (8,8%), Παύλος Τσίμας (7,1%), Όλγα Τρέμη (6,2%), Έλλη Στάη (5,7%), Σία Κοσιώνη (4,8%), Γιάννης Πρετεντέρης (2,3%), Αιμίλιος Λιάτσος με 1,9%.

Ουδείς πλέον αμφιβάλει ότι χωρίς την συνειδητή στήριξη αυτής της θλιβερής δημοσιογραφίας το μνημόνιο δεν επρόκειτο να περάσει ποτέ. Είναι η ίδια δημοσιογραφία που οδήγησε τους όντως ανίκανους και μπουχέσηδες Καραμανλήδες να παραδώσουν την κυβέρνηση και στη συνέχεια στήριξε τον Γιωργάκη και τον πασοκισμό να παραδώσει τη χώρα.. Ίσως οι λέξεις να σοκάρουν αλλά δεν πρέπει πια να τις φοβόμαστε. Σιγά-σιγά ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι αυτό που βιώνει στις πλάτες του, εκτός των άλλων, λέγεται και Εθνική μειοδοσία..

Κίνημα ανυπακοής στα μίντια!

Δεν υπακούω στα μίντια προτιμώ να σκέφτομαι! Ένα μεγάλο κίνημα ανυπακοής στα μίντια και στην καθεστωτική δημοσιογραφία δυναμώνει σιγά-σιγά.. Ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται πια ότι η άκριτη αποδοχή, η πειθάρχηση και η παθητικότητα απέναντι στα μίντια είναι και παθητικότητα απέναντι στην ίδια τη ζωή.. Ότι η καθεστωτική δημοσιογραφία φέρει μια τεράστια ευθύνη για τη μαυρόασπρη ζωή του..

Ουδείς πια αμφιβάλει για την ευθύνη της θλιβερής αυτής δημοσιογραφίας για τον πόνο, τη φτώχεια, την ταπείνωση και τη δυστυχία στην οποία βυθίζουν ολοένα και περισσότερο την κοινωνία. Ουδείς πια αμφιβάλει ότι αυτή η πρωτοφανής στην ιστορία του τόπου βαρβαρότητα και κοινωνική αδικία, δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει χωρίς την στήριξη και παρότρυνση αυτής της δημοσιογραφίας η οποία αποτελεί πια και την πλέον διαπλεκόμενη και ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου..  Αυτή η δημοσιογραφία γνωρίζει πολύ καλά ότι η πρωτοφανής κοινωνική αδικία και βία που ασκείται στην ελληνική κοινωνία δεν είναι για την σωτηρία της λεγόμενης “πατρίδος” , ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον απαραίτητο εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στους θεσμούς που θα έπρεπε ήδη να έχουν γίνει εδώ και δεκαετίες, αλλά εφαρμόζεται μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν οι επιδιώξεις και τα συμφέροντα ξένων κέντρων εξουσίας, «αγορών” και τοκογλύφων..

Το νέο κίνημα, δεν υπακούω στα μίντια προτιμώ να σκέφτομαι, ( το ονομάζω έτσι αλλά δεν έχει σημασία μπορεί να πάρει οποιοδήποτε όνομα) αναπτύσσεται δυναμικά μέσα από το νέο φυσικό «άσυλο» της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών που είναι το διαδίκτυο, τα μπλόγκς και τα κοινωνικά δίκτυα. Αναπτύσσεται επίσης μέσα από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων που έχουν καταλάβει ότι δεν έχει πια νόημα να διαμαρτύρονται έξω από τη Βουλή ή του Μαξίμου αλλά ότι είναι πολύ πιο αποτελεσματικό για τα δίκαια τους να διαμαρτύρονται έξω από ένα μεγάλο κανάλι όπως το ΜΕΓΚΑ και ήδη αυτό έχουν αρχίσει να κάνουν..

Συσπειρώνει επίσης το κίνημα αυτό και κάθε μη καθεστωτικό δημοσιογράφο που αντιλαμβάνεται και ασκεί τη δημοσιογραφία με όρους αξιοπρέπειας, δημοκρατίας και ελευθερίας, έξω από κάθε είδους οικονομική, πολιτική και κομματική διαπλοκή. Παραθέτω ως παράδειγμα ανυπακοής και αντίστασης στην καθεστωτική δημοσιογραφία την παρέμβαση του γνωστού Στάθη Σταυρόπουλου στην «Ελευθεροτυπία»:

«Τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης»

«Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια. Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν, να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ. Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού…

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ’ τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης να αρπάξουν απ’ το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει –και αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;

Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός, είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

Τίποτα απ’ όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι, διακόπτουν όποιον γουστάρουν και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ’ τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ’ αυτήν την τηλεοπτική χούντα –αυτό το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ’ το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ’ όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού. Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν. Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα, οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων – είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία. Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας – με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες…

Ντροπή!

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr/ Ελευθεροτυπία

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ FACEBOOK ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Κι όμως χρειάζεται ένα καινούργιο Άσυλο..

Αγριεύω πραγματικά παρακολουθώντας τα σχόλια της ΜΕΓΚΑλης προπαγάνδας για το πανεπιστημιακό άσυλο. Τί γελοίοι που είναι αυτοί οι αστέρες της καθεστωτικής «ενημέρωσης» όταν από τη μια υποστηρίζουν την κατάργηση του ασύλου και από την άλλη την προστασία του από τους ..μετανάστες.. Αναρωτιούνται ειρωνικά οι εξειδικευμένοι αυτοί εξαπατητές της κοινής γνώμης, αν οι ιδέες που προστατεύει το πανεπιστημιακό άσυλο είναι οι ..μετανάστες, υπονοώντας ότι οι ιδέες αυτές πρέπει να είναι αυστηρώς διδακτικές και επιστημονικές και να περιορίζονται στο ..τετράγωνο της υποτεινούσης των καθέτων πλευρών.. Εν ολίγοις δηλαδή, τα πανεπιστήμια να παράγουν ηλιθίους και ανθρώπινα εξαρτήματα της αγοράς..

Προφανώς ένα άσυλο τέτοιων ιδεών δεν έχει κανένα απολύτως νόημα και δεν είχε ποτέ. Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, που οφείλει να προασπίζει κάθε πανεπιστημιακή κοινότητα, από την εποχή της ίδρυσης των πρώτων πανεπιστημίων στην Ευρώπη τον μεσαίωνα, δεν σημαίνει την διαφύλαξη των ιδεών των προπαγανδιστών του ΜΕΓΚΑ και της υπόλοιπης μεγαλοδημοσιογραφίας. Τα πανεπιστήμια δεν είναι απονευρωμένα διδασκαλεία έξω και πέρα από την κοινωνία. Άσυλο ελεύθερης έκφρασης των ιδεών σημαίνει πρωτίστως την διαφύλαξη της ελευθερίας των πολιτικών και κοινωνικών ιδεών, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας γιατί μόνο έτσι η διδασκαλία και η επιστημονική έρευνα μπορούν να λειτουργούν απρόσκοπτα για την αναζήτηση της αλήθειας σε κάθε τομέα της ζωής.. Αυτό που εμπόδιζε την γη του Γαλιλαίου να ..γυρίζει δεν ήταν η αλήθεια αλλά οι ιδέες της μεσαιωνικής εξουσίας..

Όμως σήμερα χρειάζεται το πανεπιστημιακό άσυλο; Στη χώρα μας το άσυλο χρειάστηκε για να προστατέψει την ελευθερία της έκφρασης τουλάχιστον μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο, σε μια εποχή που η κοινωνία ήταν καταπλακωμένη από τις ερπύστριες και όλα ήταν σιωπηρά σε κάθε δρόμο, πλατεία και καφενείο.. Η αλήθεια είναι ότι την κοινωνία μας πλέον δεν την καταπλακώνουν οι ερπύστριες.. Οι ιδέες κυκλοφορούν ελεύθερα, οποιοσδήποτε μπορεί να πει ότι θέλει δυνατά στους δρόμους, στις πλατείες και στα καφενεία.. Αντιθέτως παρεμποδίζονται και διώκονται εκεί που υποτίθεται πως προστατεύονται, δηλαδή μέσα στα πανεπιστήμια, κυρίως από δύο δυνάμεις. Από κομματικές εξουσίες και μερικές δυναμικές μειοψηφίες που έχουν καταλύσει κάθε έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας και τρομοκρατούν στην κυριολεξία κάθε αντίθετη από αυτούς φωνή, και τις δυνάμεις της ασύδοτης αγοράς που επιδιώκουν να κόβουν και να ράβουν την έρευνα και την αλήθεια σύμφωνα με το τι «πουλάει» και δεν «πουλάει»..

Βεβαίως οι κομματικές εξουσίες που ελέγχουν τα πανεπιστήμια έχουν συρρικνώσει πονηρά την έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου στο περιπτωσιακό γεγονός, αν θα μπουν ή δεν θα μπουν οι μπάτσοι μέσα σε έναν πανεπιστημιακό χώρο. Πέρα από τον όντως βαρύ συμβολισμό που φέρει ένα τέτοιο γεγονός, αλήθεια, πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι αν μπουν οι μπάτσοι σε ένα πανεπιστήμιο για να αποτρέψουν μια εγκληματική ενέργεια όπως είναι το καθήκον τους, αυτό θα περιορίσει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών; Αυτό ούτε και ο πιο ανεγκέφαλος κουκουλοφόρος δεν το πιστεύει. Απλώς οι κομματικές εξουσίες βολεύονται από μια τέτοια ποσοτική και συρρικνωμένη ερμηνεία του ασύλου για να αλωνίζουν και να ελέγχουν αυτές την διακίνηση των ιδεών στα πανεπιστήμια.. Αυτή είναι η άλλη πλευρά της αλήθειας..

Σήμερα ζούμε σε μια ιδιότυπη δικτατορία της παγκοσμιοποιημένης αγοράς.. Ο πάλαι ποτέ κραταιός Ευρωπαϊκός Πολιτισμός έχει κατακάτσει στον πάτο της παρακμής του. Βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας το γεγονός ότι μια φούχτα διεθνών αλητών-τοκογλύφων έχουν καταλύσει δημοκρατίες και εθνικές ανεξαρτησίες και αποφασίζουν αυτοί για τις τύχες ολόκληρων κρατών και λαών.. Η ελευθερία και δημοκρατία έχουν υποβαθμιστεί επικίνδυνα κάτω από τις επιταγές της αγοράς που επιβάλει τις εμπορικές αξίες της, με κάθε τρόπο, σε βάρος όλων των άλλων αξιών και ιδεών.. Η ανθρώπινη υπόσταση έχει υποβαθμιστεί και αποτιμάται με αριθμούς σε λογιστικές σελίδες.. Η κυρίαρχη «ενημέρωση» είναι απροσχημάτιστα καθεστωτική και η πραγματική ενημέρωση αγωνίζεται στους δρόμους, στα σοκάκια και καλντερίμια του διαδικτύου..

Ναι! Χρειάζεται να καταργηθεί πάραυτα το παλαιό άσυλο της τρομοκρατίας κάθε αντίθετης άποψης και ιδέας και να καθιερωθεί ένα καινούργιο άσυλο πέρα από κόμματα, δυναμικές μειοψηφίες και ασύδοτες αγορές.. Το δίλημμα λοιπόν, ναι ή όχι στο πανεπιστημιακό άσυλο είναι μόνο ψευτοδίλημμα για πονηρούς. Σήμερα τα πανεπιστήμια δεν χρειάζονται άσυλα γιατί έτσι και αλλιώς πρέπει να είναι απολύτως αυτοδιοικούμενα και ανεξάρτητα από κυβερνήσεις, κόμματα και αγορές και αυτό είναι το μόνο που μπορεί να διασφαλίσει πραγματικά την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και όχι οι φράχτες, τα κάγκελα και τα άσυλα.. Να γίνουν δηλαδή κάτι σαν το σπίτι του καθενός μας όπου η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών δεν εμποδίζεται από τους μπάτσους που εμείς θα καλέσουμε για να συλλάβουν έναν κλέφτη που μπήκε στο σπίτι μας..

Όσο για το καινούργιο άσυλο; Αυτό το έχει δημιουργήσει η ίδια η ζωή κάπου αλλού.. Είναι αυτό που απλώνεται στους δρόμους, στις πλατείες, στα στενά και στα καλντερίμια του διαδικτύου και αυτό πλέον καλούμαστε όλοι μας να προασπίσουμε σαν τα μάτια μας και πάση θυσία..