Φτού σου αναποφάσιστε!

Ναι σε σένα το λέω ελεεινό και τρισάθλιο υποκείμενο.. Σε σένα που προσποιείσαι τον αναποφάσιστο αλλά είσαι βαθύτατα αποφασισμένος να μην αλλάξει απολύτως τίποτα.. Εσύ που το δίλημμα σου δεν είναι αν θα αλλάξει ή δεν θα αλλάξει κάτι σε τούτον τον τόπο, αλλά ποιος από τους δύο θα αρπάξει την εξουσία ώστε να τον «ψηφίσεις» για να μην αλλάξει απολύτως τίποτα.. Εσύ που δεν έχεις πατρίδα και θεό, ιδέες και αξίες, που δεν είσαι φίλος κανενός αλλά αποτελείς αυτό το διαβόητο 8,10 % αυτών που πηγαινοέρχονται μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας, αυτών των τρωκτικών δηλαδή που δήθεν «τιμωρούν» το ένα σκάφος όταν βυθίζεται και σπεύδουν στο άλλο ώστε να είναι διαρκώς σωσμένοι και βολεμένοι.. Εσύ που απομυζάς το κράτος και την κοινωνία έτσι και αλλιώς, γιατί είσαι πάντα με την εξουσία και τον κερδισμένο, που επηρεάζεις τις τύχες μας, όχι γιατί έχει και μεγάλη σημασία αν εξ αιτίας σου θα βαρύνει την τελευταία στιγμή η ζυγαριά για τον έναν ή για τον άλλον, αλλά γιατί έτσι διατηρείς και διαιωνίζεις εσαεί το αδιέξοδο.. Εσύ εν ολίγοις που είσαι ό,τι το χειρότερο έχει να επιδείξει αυτή η κοινωνία, που είσαι η ντροπή και η κατάντια της..

Εχει και την πλάκα της η υπόθεση..

Προσποιείσαι ελεεινέ και τρισάθλιε αναποφάσιστε ότι ανησυχείς μην τυχόν και μείνει ακυβέρνητη η χώρα, αλλά κατά βάθος φοβάσαι μη τυχόν και δεν πάρει την αυτοδυναμία ούτε ο ένας ούτε ο άλλος και χάσεις το ανεμπόδιστο και ανενόχλητο μικρό ή μεγάλο σου βόλεμα.. Γιατί και η ιδιοτέλεια και η λαμογιά και ο αυταρχισμός και η αλαζονεία θέλουν την αυτοδυναμία τους.. Θέλουν “ισχυρές” κυβερνήσεις ώστε οι εσαεί υμέτεροι να τρώνε διαρκώς ασφαλείς και ανενόχλητοι.. Τη ζήσαμε την αυτοδυναμία στο πετσί μας εδώ και δεκαετίες..

Δεν απευθύνομαι λοιπόν σε σένα ελεεινέ και τρισάθλιε αναποφάσιστε.. Και να χρειαζόμουν την ψήφο σου δεν θα την ήθελα, γιατί είναι ψήφος κάκιστης ποιότητας.. Δηλαδή σε έχω χεσμένο και γραμμένο κανονικά εκεί που ξέρεις.. Άλλωστε σε τούτες τις εκλογές είναι πολύ εύκολο να βρεις ποιος θα κυβερνήσει.. Ξέρεις εσύ..  Απευθύνομαι στον άλλον, τον πραγματικό αναποφάσιστο, που διαθέτει το ήθος και την ποιότητα να αμφισβητεί, να μισεί και να σιχαίνεται και τους δύο εναλλασσόμενους στην εξουσία, και κυρίως να θέλει και να ποθεί επιτέλους μια αλλαγή..

Αυτές λοιπόν οι εκλογές είναι απλή αριθμητική..  Η εναλλαγή στην εξουσία δεν είναι αλλαγή. Ξέρεις πλέον ότι το καινούργιο δεν μπορεί ποτέ να προέλθει από την αυτοδυναμία του ενός ή του άλλου, αλλά από μια μη αυτοδυναμία που θα ταράξει τα νερά και θα επιφέρει ανακατατάξεις στο πολιτικό τέλμα στο οποίο έχουν βυθίσει τη χώρα τα αρχηγικά κόμματα των δύο μεγάλων οικογενειών που επί δεκαετίες επιβαίνουν αυτού του τόπου.. Ξέρεις επίσης, απλή αριθμητική είπαμε, ότι αν ψηφίσεις τα μικρά κόμματα που δεν πρόκειται να μπουν στη βουλή, όπως τούς οικολόγους και άλλα τέτοια όψιμα φρούτα, τότε η ψήφος σου ενισχύει το πρώτο κόμμα. Αν όμως ψηφίσεις τα μικρά κόμματα που θα μπουν στη βουλή, τότε κόβεις την αυτοδυναμία απ τους μεγάλους. Τώρα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο απλά. Τον «ξέρεις Καρατζαφέρης» δεν μπορείς να τον ψηφίσεις γιατί πάνω απ όλα ξέρεις ότι πρέπει να διατηρήσουμε και μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και ένα σεβασμό στον εαυτό μας.. Ψήφισε λοιπόν αριστερά. ΚΚΕ, αλλά πολύ περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ για να μπει στη βουλή και να κτυπηθεί με μαθηματική βεβαιότητα η αυτοδυναμία. Δεν σου λέω να ψηφίσεις αυτούς τους θλιβερούς αρχηγούς των Συνιστωσών.. Μαύρισε τους για να καταλάβουν ότι αρχηγοί και Συνιστώσες, που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στην κοινωνία, βλάπτουν σοβαρά και την κοινωνία και την αριστερά.. Όμως ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο για να υπάρχει και μια διαφορετική αριστερή φωνή στη βουλή, όχι μόνο γιατί η μη αυτοδυναμία θα επιφέρει κάποιες ανακατατάξεις και μόνο έτσι θα μπορείς να ελπίζεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, αλλά και για να απολαύσεις την Δευτέρα τα μούτρα εκείνου του άλλου, του ελεεινού και τρισάθλιου αναποφάσιστου που σου περιέγραψα..

ΥΓ. Για τον “ακυβέρνητο” διάβασε ΕΔΩ

Ο ακυβέρνητος..

Ξύπνησα καταϊδρωμένος από ένα φοβερό εφιάλτη. Ήμουν ..ακυβέρνητος! Είχαν λέει σκύψει πάνω στο πρόσωπο μου ο Πρετεντέρης, ο Ευαγγελάτος, Ο Κακαουνάκης και η θηλυκή εκδοχή του η Κάτια Μακρή, ο Καψής, η Σπυράκη και σύσσωμη η δημοσιογραφία της διαπλοκής και με έφτυναν αηδιασμένοι. –Φτού σου ακυβέρνητε! –Ου να μου χαθείς ακυβέρνητε! –Ζώον ελεεινό και ακυβέρνητο! Η αλήθεια είναι ότι δεν με πείραξαν και τόσο οι χοντρές ροχάλες που μαστίγωναν το πρόσωπο μου, ούτε καν αυτές του Κακαουνάκη, όσο αυτή η απαίσια βρισιά που μου τρύπαγε το μυαλό. Ακυβέρνητος! Ήμουν ακυβέρνητος! Κάποια στιγμή στέγνωσαν τα βρωμερά σάλια της διαπλοκής και όταν άρχισα να συνειδητοποιώ την κατάσταση μου, μ έπιασε τρόμος..

γέρος σε κατάσταση ακυβερνησίας..

Δεν υπήρχε λέει αυτοδυναμία και το τιμόνι της χώρας αντί για ένα κόμμα το είχαν αναλάβει δύο! Εξωφρενικό! Είχαν μάλιστα μπει στην κυβέρνηση και άνθρωποι εκτός κομμάτων, σοβαροί και συγκροτημένοι με διάθεση να προσφέρουν χωρίς να προτάσσουν το προσωπικό τους συμφέρον.. Το χειρότερο απ όλα ήταν ότι είχαν αναγκαστεί να συνεργαστούν στη βάση ενός ελάχιστου προγράμματος εξόδου της χώρας από τη κρίση, με το μικρότερο δυνατό κόστος για τους πολλούς και το μεγαλύτερο για τους λίγους, το οποίο μάλιστα, εκτός από ορισμένες απαραίτητες αλλαγές στη λειτουργία του κράτους, άνοιγε και μια προοπτική ανάπτυξης για τον τόπο.. Το ένα κόμμα ήλεγχε το άλλο, οι αρχηγοί και οι αυλικοί τους δεν έκαναν ότι ήθελαν, έδιναν κάποιο λόγο και λογαριασμό, γίνοταν συσκέψεις, ενώ οι βουλευτές δεν κρέμονταν στο μαλακό υπογάστριο του αρχηγού τους αλλά για πρώτη φορά είχαν και αυτοί κάποια γνώμη και μια παρέμβαση πιο ουσιαστική..

Ζούσα δηλαδή μέσα στον εφιάλτη μιας νέας κουλτούρας τόσο πρωτόγνωρης, όσο και τρομαχτικής! Πάνε εκείνες οι παραδεισένιες εποχές της αυτοδυναμίας και των ισχυρών κυβερνήσεων! Είχα την τύχη να γεννηθώ και να μεγαλώσω μέσα στην αυτοδυναμία του λαμόγιου, στην ισχυρή κυβέρνηση του αδίστακτου πολιτικού, του απατεώνα, του συνδικαλισταρά με τα λερωμένα σώβρακα, του αυταρχισμού και της αλαζονείας, του «σε εμένα έλαχε ο κλήρος», του «μαντριού» και των προβάτων, της διαφθοράς, της διαρκούς λιτότητας, της φτώχειας και της κοινωνικής αναλγησίας, εν ολίγοις των ισχυρών κυβερνήσεων και κοινοβουλευτικών δικτατοριών όπου αποφασίζει μόνο ο αρχηγός και η ισχυρή διαπλοκή ενώ όλοι οι άλλοι το βουλώνουν χαρωπά, όπως και χαρωπά τους έμαθαν να χειροκροτούν την κατάντια τους ακούγοντας τους προεκλογικούς λόγους στα τηλεοπτικά μπαλκόνια..

Αυτές τις κυβερνήσεις γουστάρω.. Τις ισχυρές και αυτοδύναμες! Θέλω να είμαι σίγουρος ότι θα με πηδάνε ανεξέλεγκτα χωρίς να αναγκάζομαι ούτε καν να διαμαρτύρομαι.. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ το να σε γαμάνε και να γκρινιάζεις.. θέλω να νιώθω πάνω μου τον ισχυρό.. Έτσι τη βρίσκω.. Προτιμώ τη σιγουριά του “μία από τα ίδια”.. Δεν θέλω να βλέπω τον εαυτό μου ακυβέρνητο ούτε καν σε φωτογραφία! Θέλω να είμαι αραχτός, να μην κάνω απολύτως τίποτα, παρά μόνο να παρακαλάω για να ζήσω.. Θέλω να με κυβερνάνε χωρίς να με ρωτάνε! Μισώ τις ερωτήσεις, μισώ τη δράση, μισώ την αμφισβήτηση, μισώ την αλλαγή, μισώ τον εαυτό μου ρε γαμώτο!

Και η ανικανότητα εξηγείται..

Τι συνέβη λοιπόν, αναρωτιούνται πολλοί, πώς είναι δυνατόν ένας πολιτικός αρχηγός που ένωσε μια σπαρασσόμενη Νέα Δημοκρατία, που επιβλήθηκε σε βαρόνους και εσωτερικές αντιπολιτεύσεις, που ηγήθηκε τόσα χρόνια χωρίς κανείς να τολμήσει να τον αμφισβητήσει ανοιχτά, αυτός που δεν δέχονταν ούτε μύγα στο σπαθί του, κατάντησε να επιδεικνύει μια τόσο απίστευτη στα πολιτικά χρονικά ανικανότητα; Η κυβέρνηση του θα μείνει πλέον στην ιστορία ως η κυβέρνηση των ανικάνων και κάποτε θα λένε οι γεροντότεροι. –Ενθυμείστε τότε επί κυβερνήσεως ανικάνων..

Οταν διαπλοκή ζητούσε από τον Παπανδρέου να παραιτηθεί..

Όχι, δεν πιστεύω στα σενάρια συνωμοσίας που κυκλοφορούν, ότι σκοτεινά κέντρα τον «είχαν στο χέρι» γνωρίζοντας κάποια ροζ μυστικά του από τις περιβόητες υποκλοπές, αλλά και την κασέτα που περιέφερε η Τσέκου με τον ..σοσιαλιστή Νικολουτσόπουλο στα κανάλια.. Ούτε ότι ο Δούρειος Ίππος της διαπλοκής, δηλαδή οι διάφοροι Σουφλιάδες θα μπορούσαν να τον παρασύρουν να παραδώσει μια εκλεγμένη κυβέρνηση και να διαλύσει μια ολόκληρη παράταξη αν ο ίδιος δεν είχε καταντήσει τόσο ανίκανος.. Η νέα και παντελώς ανόητη κίνηση του να αποπέμψει από τα ψηφοδέλτια τον Τσιτουρίδη επιβεβαιώνει απλώς τον κατήφορο της ανικανότητας του. Ο Τσιτουρίδης κατηγορήθηκε για τα ομόλογα αλλά στις εκλογές του 07 τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο, εκλέχτηκε και ..ξεπλύθηκε..  Με ποια λογική τον αποπέμπει τώρα, εκ των υστέρων, ενώ βάζει το Μπασιάκο που εμπλέχτηκε στο Βατοπαίδι; Είναι απλό. Ο Τσιτουρίδης διαμαρτυρήθηκε ευθαρσώς και με παρρησία για την παράδοση της κυβέρνησης στην διαπλοκή με το πρόσχημα των πρόωρων εκλογών και δεν έκανε δήλωση μετανοίας όπως κάποιοι άλλοι.. Και η διαπλοκή δεν συγχωρεί. Όπως κάθε ανεξέλεγκτη εξουσία, δεν θέλει μόνο να κάνει τη δουλειά της, αλλά απαιτεί και πλήρη συμμόρφωση και ανάλογο σκύψιμο..

Όλα δείχνουν λοιπόν ότι αυτός που δεν δέχονταν μύγα στο σπαθί του και που θα τιμωρούσε τους «νταβατζήδες», δεν μπόρεσε τελικά να αντέξει τον αδιάκοπο και ανελέητο πόλεμο που εξαπέλυσε εναντίον του η διαπλοκή έχοντας στην πρώτη γραμμή σύσσωμα όλα τα μεγάλα μμε.. Δεν άντεξε και προσπάθησε να κάνει κάποια σχέση μαζί της, να βρει κάποιο χέρι βοηθείας, απευθυνόμενος όμως στον ίδιο τον Δούρειο Ίππο της, δηλαδή τους διάφορους Σουφλιάδες με αποτέλεσμα να γίνει όργανο τους και να καταντήσει να περιφέρεται στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της, απροσανατόλιστος και χαμένος, ανήμπορος και αναποφάσιστος..  Ώσπου τελικά παραιτήθηκε παντελώς μέσα του και επέλεξε ως μοναδική προσωπική του διέξοδο την παράδοση.. Όχι βέβαια για να τρώει σουβλάκια και να βλέπει ποδόσφαιρο, όπως λένε τα ευθυμογραφήματα, αλλά για να βρει την πολυπόθητη απεμπλοκή του από όλα αυτά που κατά βάθος αποστρέφονταν και τον τυραννούσαν..

Τώρα πλέον, με τέτοια απανωτά πλήγματα στην παράταξη και στους ψηφοφόρους του, οι συσπειρώσεις και η ψήφος των αναποφάσιστων είναι όνειρο θερινής νυχτός.. Ο κύβος ερίφθει.. Οι αναποφάσιστοι ποτέ δεν ψηφίζουν τον αναποφάσιστο! Προτιμούν τον αποφασισμένο έστω και αν λέει του κόσμου τις μαλακίες.. Αυτός είναι βασικός κανόνας της επικοινωνίας που γνωρίζουν οι πάντες, αλλά που οι διάφοροι Λούληδες του απέκρυψαν συνειδητά και σε αυτήν ακριβώς την αποφασιστικότητα, που απώλεσε ο Καραμανλής, έχτισε το νέο προφίλ του ο Παπανδρέου και κέρδισε..

Τελικά το μόνο νόημα που έχουν όλα αυτά είναι αν το πάθημα γίνει μάθημα. Η διαπλοκή δεν αστειεύεται κε Παπανδρέου! Μην επιχαίρεις για την κατάντια του Καραμανλή γιατί και ο ίδιος έχεις γνωρίσει τα παιχνίδια της όταν σου ζητούσε να παραιτηθείς.. Τώρα στράφηκε προς εσένα απλώς γιατί, έτσι όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα, δεν βρίσκει άλλη καλύτερη λύση.. Η διαπλοκή είναι τελικά η μόνη σοβαρή πολιτική δύναμη σε αυτόν τον τόπο και δεν είναι λαός για να την ξεγελάς με επικοινωνιακές τεχνικές κε Παπανδρέου.. Αν δεν βρεις πραγματικά στηρίγματα στο λαό και στην αριστερά την βλέπω με μισή χαρά τη ..φουκαριάρα τη μάνα σου..

ΣΗΜ: Περισσότερα ΕΔΩ

Ενώ όλα ξεκίνησαν από ΕΔΩ

Αυτήν τη σιωπή είναι που φοβάμαι περισσότερο..

Χθες στη Θεσσαλονίκη, εντυπωσιακά σύσσωμη η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία για άλλη μια φορά αντί να κάνει ενημέρωση έκανε απροσχημάτιστη πολιτική αποφεύγοντας τα δύσκολα για τον αρχηγό του Πασοκ και προτιμώντας τη σιωπή.. Ούτε μία απολύτως ερώτηση για το τι θα κάνει αν δεν πάρει αυτοδυναμία, παρά τις πρωτοφανείς για αυτόν και το Πασόκ ευνοϊκές συνθήκες, αν θα συνεργαστεί και πως, αν θα παραιτηθεί κλπ, κλπ.. Είναι πραγματικά θλιβερό για τον τόπο να προβάλλεται ξετσίπωτα ότι δήθεν αντιπαρατίθενται δύο πολιτικές οι οποίες, είναι τόσο εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους, όσο είναι και εκ διαμέτρου αντίθετο το πάγωμα των μισθών με την υπόσχεση για αυξήσεις πάνω από ένα πληθωρισμό που όμως κυμαίνεται γύρω στο μηδέν τοις εκατό..(!)

η σιωπή των διαπλεκομένων..

Αυτό λοιπόν που φοβάμαι περισσότερο είναι η απέραντη σιωπή της διαπλεκομένης δημοσιογραφίας για οτιδήποτε υποστηρίζει.. Το ζήσαμε ιδιαιτέρως τα χρόνια του σημιτικού εκσυγχρονισμού όταν η επιστημονική λαμογιά, που είχε αναχθεί σε θεσμό και καθεστώς, καταλήστευε συστηματικά και οργανωμένα τον τόπο.. Τότε που οι υπουργοί και τα στελέχη του πασόκ υπόγραφαν από κομματικό καθήκον τις συμβάσεις με τη Ζήμενς, που εξανέμιζαν αστρονομικά ποσά σε «Ολυμπιακές» μίζες, αλλά παρά το γεγονός ότι βοούσε ο τόπος, η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία δεν έβλεπε, δεν άκουγε, δεν ήξερε αλλά και δεν έκανε ρεπορτάζ για να μάθει..

Τώρα πραγματικά τρέμω στην ιδέα μιας κυβέρνησης, μιας οποιασδήποτε κυβέρνησης, που θα την προστατεύει ο μανδύας της απέραντης σιωπής των διαπλεκομένων.. Η Θεσσαλονίκη έδειξε το τι μας περιμένει.. Χίλιες φορές προτιμώ να βλέπω τα μμε να μετατρέπουν συστηματικά το άσπρο σε μαύρο και την τρίχα σε τριχιά, να ψεύδονται ασυστόλως, να λασπολογούν, να φωνάζουν, να παραπληροφορούν, να ξεπερνούν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτόν σε κακοήθεια, ακόμα και να πέρδονται σαν τον Κακαουνάκη, αρκεί να μιλούν και να μη σιωπούν.. Να μιλούν και εμείς θα καταλαβαίνουμε το παιχνίδι.. Χίλιες φορές προτιμώ να πριονίζουν καθημερινώς και συστηματικά την καρέκλα της όποιας εξουσίας παρά να την στηρίζουν.. Γιατί η ύπαρξη ενός καθεστώτος δεν φαίνεται από τους νόμους που το διέπουν, αλλά από τη σιωπή που το περιβάλλει..

ΥΓ. Ακόμα ένας λόγος, ίσως ο κυριότερος, γιατί τούτος ο ταλαίπωρος τόπος μόνο με ΜΗ αυτοδύναμες κυβερνήσεις μπορεί να δει μια άσπρη μέρα.. Περισσότερα επ αυτού ΕΔΩ

Απρόσμενες εξελίξεις..

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και τα πράγματα σοβαρεύουν απρόσμενα.. Ο Σημίτης είναι εκτός ψηφοδελτίου ενώ ο Καραμανλής αφού απέκλεισε μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον γελοίο Καρατζαφέρη και το σκυλολόι του, (σε σχέση με τούς άλλους ο Ψινάκης θα ήταν πραγματικό κόσμημα ανάμεσα τους και τουλάχιστον είναι πολύ πιο σοβαρός από τον Κοραντή, κοτζάμ πρώην αρχηγό της ΕΥΠ παρακαλώ.. ) στην ερώτηση του Πρετεντέρη, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Πασοκ,  μαλάκωσε, δεν το απέκλεισε και απλώς επισήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, λόγω της στάσης του Πασοκ.. Πάντως πολλοί που βρίσκονται έξω από τα ψηφοδέλτια και διάφοροι Σουφλιάδες που βρίσκονται μέσα, καθώς φαίνεται, σχηματίζουν μια χαρά διαπλεκόμενη κυβέρνηση!

Σοβαρεύουν λοιπόν τα πράγματα και όσο πιο πολύ σοβαρεύουν, τόσο και πιο κραυγαλέα γίνεται η μεγάλη απουσία της αριστεράς από τις πολιτικές εξελίξεις η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει τα σενάρια της διαπλοκής και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους..  Το Πασόκ είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει ρεύμα και είναι πλέον αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει  151 έδρες, παρά το γεγονός ότι τόσο ευνοϊκές συνθήκες, όπως βαθιά απογοητευμένη και τραυματισμένη παράταξη της ΝΔ, παραιτημένος αρχηγός που υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, παντελώς διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ξαναβρεί επί κανενός ..αγίου.. (Για να δούμε, θα τολμήσει κανείς δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη να υποβάλει στον κο Παπανδρέου το καυτό ερώτημα:  Σε τέτοιες συνθήκες η μη κατάκτηση της αυτοδυναμίας είναι ή δεν είναι ήττα του Γιωργάκη; Τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση; Θα παραιτηθεί από αρχηγός ναι ή όχι;)..

Η απουσία της αριστεράς λοιπόν από τις εξελίξεις είναι κραυγαλέα.. Το αγκυλωμένο στο παρελθόν ΚΚΕ αδυνατεί να αρθρώσει μια νέα πρόταση και ξαναπαίζει μονότονα, όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την ίδια ακριβώς κασέτα ότι η μοναδική λύση είναι η ενίσχυση του (!), αποφεύγοντας να ασχοληθεί, εδώ και δεκαετίες τώρα, με το γιατί ο λαός δεν το ενισχύει πραγματικά και αποτελεσματικά.. Ο δύσμοιρος ΣΥΡΙΖΑ, πνιγμένος ανάμεσα στις διαβόητες “συνιστώσες του”, οι οποίες διαθέτουν περισσότερους αρχηγούς από ψήφους στο λαό, έχασε τη μοναδική ευκαιρία στα μεταπολιτευτικά χρονικά να διαχειριστεί  το 18 % που του πρόσφεραν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και αυτοί που ήλπιζαν σε μια νέα αριστερά.. Γιατί, όταν όλοι αυτοί έσπευδαν μπροστά στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, έβρισκαν τον Τσίπρα και έναν ανεκδιήγητο και νευρωσικό Αλαβάνο να τους υποδέχονται με τα κοντά παντελονάκια του μαθητή και το αμπέχονο του φοιτητή και να προσπαθούν να τους πείσουν ότι οι «μπαχαλάκηδες» που έκαιγαν την Αθήνα ήταν ..εξέγερση του λαού και της νεολαίας και επομένως έπρεπε να ενωθούν μαζί τους για να σωθεί η χώρα..(!)

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και το μόνο που μπορεί να αναταράξει κάπως τα βαλτωμένα νερά και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους είναι ακριβώς αυτό: Να αποκλειστεί κάθε περίπτωση αυτοδυναμίας! Αρκετά γνωρίσαμε τη λαμογιά, την καταλήστευση του τόπου, την διάλυση του κράτους, την ατιμωρησία, την αλαζονεία και την γενική ακυβερνησία της αυτοδυναμίας! Τώρα όσοι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις, σταθερότητα και περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων από τους πολλούς, ψηφίζουν μη αυτοδυναμία για να εξαναγκάσουν σε συνεργασίες στη βάση ενός προγράμματος ωφέλιμου για το λαό και τον τόπο.. Συνεργασίες στις οποίες, α μη τι άλλο, ουδείς θα κάνει ό,τι θέλει και ο ένας θα ελέγχει τον άλλον.. Αυτή τη φορά όμως, μη αυτοδυναμία χωρίς τον Συνασπισμό στη Βουλή δεν γίνεται.- (τελεία και παύλα). Όπως και να το κάνουμε είναι απλά μαθηματικά λόγω του εκλογικού νόμου.. Και να σας πω και κάτι άλλο; Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να υπάρχουν μέσα στη Βουλή κάποιοι απλοί και υπεύθυνοι πολίτες της αριστεράς και μάλιστα χωρίς τους διαβόητους αρχηγούς των «συνιστωσών» της, παρά απέξω.. Για τη σταθερότητα και τη Δημοκρατία ρε γαμώτο..

Χωρίς καμία αίσθηση ντροπής και ενοχής

«Κάθε ημέρα χάνουμε και ένα πολύτιμο στοιχείο της επανάστασης» (Σαμίρ Ελ Γιουζέφ)

(ένα κείμενο που μου έστειλε η Ευγενία Ηλιοπούλου και το δημοσιεύω ευχαρίστως)

Οι πολιτικοί μας ξεκουράστηκαν  για λίγο, μετά τις ευρωεκλογές, και τώρα ξανά μανά συνεχίζουν την «ανοδική» πορεία τους. Οι ακούραστοι και οι τυχεροί αλλάξανε λίγο στόχους. Κάνανε ένα πολιτικό κοκτέιλ (μείγμα  γαλάζιου και πράσινου ρεύματος ρίχνοντας και ροζ κόκκους) και…ετοιμάζουν βαλίτσες για Βρυξέλλες. Άλλοι, που δεν τα κατάφεραν, δεν ανησυχούν. Έχουνε μέλλον επειδή στην ελληνική πολιτική σκηνή υπάρχει πάντα η δεύτερη φορά. Η δεύτερη ευκαιρία. Κυριαρχεί μία άτυπη αμνησία που θα ξάφνιαζε οποιονδήποτε εκεί, έξω στην Ευρώπη.

Ο κύριος Χ ή Ψ με ηχηρό πολιτικό όνομα, βρέθηκε για μία στιγμή στο μάτι του κυκλώνα με τρανταχτές αποδείξεις της διαφθοράς και της ενοχής του. Γίνεται γνωστός, με την κακή έννοια της λέξεως, σε όλη την χώρα και αναγκαστικά αποσύρεται για λίγους μήνες. Από την δημόσια ζωή. Απομακρύνεται για χρόνια αλλά σίγουρα όχι για πάντα .Δεν θα παραιτηθεί .Δεν έχει την αξιοπρέπεια κι ούτε την αυτογνωσία των βρετανών συναδέλφων του. Θα ξαναβγεί στην πολιτική σκηνή. «Επαναστατεί», παλεύει για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του έθνους. Ξαναχτυπά την πόρτα της πολιτικής με λάβαρο την δόξα και το χρήμα. Εφοδιάζεται με φρεσκαρισμένα συνθήματα. Μοστράρει καινούργιο πολιτικό λούκ σίγουρος ότι τω δικαιούται. Τα πάντα θα  ανοίξουν και θα είναι  προσιτά φτάνει να αφήσει το ήθος σπίτι του. Χωρίς καμία αίσθηση ντροπής ή ενοχής θα  ξαναποκτήσει όνομα, τίτλους και προνόμια.

Και αν σε αυτόν βρίσκεις μία δικαιολογία, στα ανοιχτά μυαλά που, ενώ δηλώνουν αριστεροί ξεχάσανε τι σημαίνει επανάσταση τι έχεις να πεις; Δέκα αριστεροί από πέντε χωριά δεν βγάλανε μία κοινή γραμμή. Γέμισαν το μάτι μας με προοδευτικές ρητορείες ενώ υπηρέτησαν πολύ πιο πεζά συμφέροντα. Ποιος θα αναλάβει τις ευθύνες των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ; Για τι ξεθώριασαν τα ιδανικά της επανάστασης; Η πτωτική τάση  ενόχλησε τους φίλους και τους οπαδούς! Πόση αντικειμενικότητα χρειάζεσαι για να κατανοήσεις το λάθος στους χειρισμούς των
δεκεμβριανών επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας; Για τι δεν παραδέχονται τις άστοχες επιλογές ηγετικών μορφών;

Ή ασάφεια του αριστερού επαναστατικού χώρου δικαιολογεί την παρείσφρηση τρομοκρατικών επαναστατικών κινημάτων; Ενώ λειτουργούν σαν κοινοί εγκληματίες, με ποιο δικαίωμα δηλώνουν οι ΣΕΧΤΑ επαναστάτες; Ουδέποτε ένας αριστερός αυτοπροσδιορίζεται και αυτοχαρακτηρίζεται ως «σέχτα»! Κρύβονται κάτω από την ασπίδα της Αριστεράς ενώ, με βάση τις διακηρύξεις και κυρίως τις πράξεις τους, είναι απορριπτέοι! Πιο πολύ πείθουν σαν ψυχασθενείς σε λανθάνουσα μορφή παρά σαν εκπρόσωποι του λαϊκού επαναστατικού κινήματος. Σήμερα έχουν ξεφτιλιστεί τόσο πολύ οι έννοιες επαναστατικής λαϊκής εξέγερσης  που καλύτερα είναι να σιωπούν μερικοί που δηλώνουν αριστεροί.

Η επανάσταση του 1821 είχε ηρωικούς στόχους, συγκέντρωσε όλη την αφοσίωση του λαού και την προσοχή των ιστορικών. Η Φιλόμουσος Εταιρεία,(1814)έθετε σαν πρώτο στόχο την πνευματική ανύψωση του γένους των Ελλήνων (συγκέντρωση πόρων για ίδρυση σχολείων στην Ελλάδα, επάνδρωσή τους με φωτισμένους δασκάλους, υποτροφίες για σπουδές νέων στο εξωτερικό κλπ.) Η Φιλική Εταιρεία (1814),αποσκοπούσε στην ίδρυση ανεξάρτητου κράτους και στην παραχώρηση αυτονομίας. Την αποτελούσαν φλογεροί πατριώτες, ριζοσπαστικά μέλη της (μικρο)αστικής τάξης, πολλοί λόγιοι, φοιτητές, έμποροι, οικονομικά ισχυροί Έλληνες της διασποράς και ιδίως πολλοί οικονομικά και πολιτικά ισχυροί, ιεράρχες, στρατιωτικά ισχυροί. Οι επιφανείς “Ήρωες του 21″ τιμήθηκαν με πλήθος ανδριάντων και μνημείων ενώ τα ονόματά τους τιμούν πλατείες και δρόμους όλων των ελληνικών πόλεων ακόμη και στην αλλοδαπή. Πώς θα νοιώθανε αν έβλεπαν τους τωρινούς «επαναστάτες»; Πόση πίκρα θα πλημμύριζε την καρδιά τους αν έβλεπαν τα χάλια της τωρινής ελληνικής κοινωνίας και την κατάντια των πολιτικών ανδρών της;

ΕΥΓΕΝΙΑ  ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Μπορεί να μη μετάνιωσε ο Αλαβάνος όμως κάποιοι μετάνιωσαν..

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε ο Αλέκος Αλαβάνος και θέλει να πάρουμε τα πράγματα και πάλι απ την αρχή. Έχουμε λοιπόν και λέμε για να δούμε ποιός μετάνιωσε και ποιός δε μετάνιωσε:

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε ο Αλέκος όταν, σε μια επίδειξη δήθεν ανιδιοτέλειας, έδωσε το δακτυλίδι του ΣΥΝ στον εκλεκτό του, όμως για να παραμείνει ο ίδιος υπεράνω του εκλεκτού, ως αρχηγός όλων των συνιστωσών της αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ το λένε αυτό..) δηλαδή στην πραγματικότητα ως αρχηγός όλων αυτών των ανεκδιήγητων απομειναριών ξεπερασμένων εποχών, που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στην κοινωνία..

Αυτές οι επικοινωνιακές αηδίες δεν ταιριάζουν στην αριστερά..

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε όταν, αμέσως μόλις ανέλαβε την ηγεσία, πήρε παραμάσχαλα τα επικοινωνιακά ευφυολογήματα και τον τσαμπουκαλίδικο λαϊκισμό.. Με την πεποίθηση ότι ασκεί «προοδευτική» και «κινηματική» πολιτική και η πλατεία ή έστω η γαλαρία θα τον χειροκροτήσει, παραβίασε κάθε όριο λαϊκισμού και πολιτικού ήθους.. Αποκάλεσε τον πρωθυπουργό της χώρας «νονό» και «μαφιόζο», έφτασε ακόμα και στην τυμβωρυχία παρομοιάζοντας τον δολοφονημένο μικρό Αλέξη με τον ..Παπαφλέσσα και προσπάθησε να δικαιολογήσει τη βία των κουκουλοφόρων επικαλούμενος τη βία του ..Εθνικού μας ύμνου, ενώ έκανε και επισκέψεις ενδιαφέροντος στον ..αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο(!) Δεν ξέρει αν μετάνιωσε όταν στο περιβόητο ντιμπέιτ έδωσε ρεσιτάλ υποκρισίας κάνοντας ερωτήσεις εκ του ασφαλούς, γνωρίζοντας ότι οι κανόνες του παιχνιδιού απαγόρευαν στους άλλους να απαντήσουν.. Νευρωσική, λαϊκίστικη συμπεριφορά, αμετροέπεια, πολιτική ασυναρτησία..

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε όταν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και όχι μόνο, άρχισαν να εισρέουν στον χώρο φτάνοντας το ποσοστό ακόμα και στο 18%, αλλά βρήκαν να τούς υποδέχονται ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας με το αραχνιασμένο αμπέχονο του φοιτητή και τα κοντά παντελονάκια του μαθητή! Ποιός σοβαρός άνθρωπος μπορεί να εμπιστευτεί μια «κινηματική» πολιτική που μπερδεύει το μπάχαλο με τον αγώνα και τον κωλοπαιδισμό με την εξέγερση; Δεν ξέρουν άραγε ότι ο αριστερισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία, πρώτα απ όλα της ίδιας της αριστεράς και διώχνει κόσμο αντί να συσπειρώνει;

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε ο Αλέκος όταν βλέπει που οδήγησε ο αριστερισμός και ο τσαμπουκαλίδικος λαϊκισμός. Ο χώρος κινδυνεύει να εγκλωβιστεί και πάλι στα μανιχαϊστικά και παιδαριώδη ψευτοδιλήμματα του Κύρκου, ότι από δω είναι το καλό με το Πασόκ αρχηγό και από εκεί είναι το κακό με τη δεξιά και τον Καρατζαφέρη.. Στο ίδιο έργο θεατές και του πασοκισμού νεροκουβαλητές..

Φαίνεται λοιπόν ότι η αριστερά, η πεμπτουσία της οποίας είναι η κριτική στάση, τόσο απέναντι στους άλλους όσο και στον ίδιο της τον εαυτό, βγάζει σπυριά όταν πρόκειται να κάνει αυτοκριτική ή όταν τολμούν κάποιοι (όπως εγώ πχ..) να την κρίνουν.. Δεν φαίνεται να μετανιώνει που το μεγαλύτερο κομμάτι της, το ΚΚΕ, παραμένει βαλτωμένο επί μισό σχεδόν αιώνα και αυτοθαυμάζεται αναμένοντας την ..ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος που όλα θα τα λύσει.. Που η ανανεωτική πλευρά της κατάντησε τόσο παλιά, όσο ποτέ άλλοτε, ενώ προβληματίζεται κιόλας αν θα στηρίξει και πάλι το Πασόκ ή θα βουλιάξει.. Τελικά κανείς δεν μετανιώνει σε αυτόν τον τόπο ή μήπως κάποιοι (οι πολλοί) ήδη έχουν μετανιώσει και δεν πρόκειται ποτέ να ξαναψηφίσουν;

Βρήκα τη λύση για τούς αναποφάσιστους!

Την Κυριακή διεξάγεται η δίκη της Ζήμενς.. Η απόφαση του δικαστηρίου θα εκδοθεί αργά το βράδυ.. Ίσως γίνει γνωστή και νωρίτερα από τα exit polls.. Αλήθεια, ποιος δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι δεν ψηφίζουμε για την Ευρώπη και για την Ελλάδα αλλά για τη Ζήμενς και τα σκάνδαλα των δύο κομμάτων εξουσίας; Ψηφίζουμε για το ποιος από τους δύο «αιώνιους» εχθρούς (λέμε τώρα..) έκανε τα πιο πολλά σκάνδαλα, ποιος διέφθειρε περισσότερο τον τόπο, ποιος βούλιαξε την πολιτική ζωή πιο βαθιά στο τέλμα, ποιος ευθύνεται περισσότερο για τη μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο δικαστήριο σκανδάλων και των πολιτών της σε ενόρκους που άφησαν τις δουλειές τους, τα προβλήματα και τα όνειρα τους για να εκδώσουν την ετυμηγορία τους μια Κυριακή κοντή γιορτή σε μια δίκη στην οποία ο υπέρτατος δικαστής προεδρεύει από τα τηλεοπτικά παράθυρα..

Το μόνο βέβαιο είναι ότι με αυτές τις εκλογές τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αλλάξει, όπως επίσης και κανείς τους δεν πρόκειται να αλλάξει, ποτέ! Εντάξει λοιπόν, βρήκα τη λύση για τους αναποφάσιστους! Ας ψηφίσουμε έτσι όπως αυτοί θέλουν! Ας ψηφίσουμε για τη Ζήμενς! Ας βουλιάξουμε δηλαδή αυτόν και αυτούς που ευθύνονται περισσότερο, τόσο για το σκάνδαλο, όσο και γιαυτό το απερίγραπτο κατάντημα.. Και αυτοί είναι γνωστοί. Δεν χρειάζονται εισαγγελείς για να τους βρούμε..  Έχουν όνομα, αριθμό και διεύθυνση.. Ας βουλιάξουμε το θράσος και την κακοήθεια του Πασόκ αλλά και την απύθμενη ανικανότητα της ΝΔ. Ας ρίξουμε μαζί τους στον πάτο και τους ελληναράδες του Καρατζαφέρη, όχι γιατί ευθύνονται, αλλά λόγω απερίγραπτης γελοιότητας.. Ας ψηφίσουμε λοιπόν αριστερά.. Αντε και με το καλό!

Αλλά και να βουλιάξουν θα αλλάξουν;

Ακόμα και αν τους μαυρίσουμε και βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να αλλάξουν.. Λέω για τους αδίστακτους «σωτήρες» και κατ εξακολούθηση επιβήτορες του τόπου που έρχονται να μας ξαναπηδήξουν εν πλήρη στύση, όπως λένε και οι έρευνες του σεξουαλικού ινστιτούτου.. Λέω επίσης για τους ανίκανους που, επειδή δεν μπορούν να πηδήξουν, διαλύσανε τα πάντα.. Λέω και για τους γελοίους Καρατζαφέρηδες που θα ξανακάνουν λέει την Ελλάδα ..ελληνική (!) για να πηδήξουν και οι ελληναράδες με τα λερωμένα σώβρακα..

Ακόμα λοιπόν και να τους μαυρίσουμε και να βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να  αλλάξουν.. Άλλωστε και εμείς, το πόπολο, βουλιάξαμε και δεν αλλάξαμε.. Εδώ ακόμα και οι Ιταλοί, που μεταλαμπάδευσαν με την Αναγέννηση τον πολιτισμό στην Ευρώπη, εκλέγουν για πρωθυπουργό τους τον μεγαλύτερο καραγκιόζη όλων των εποχών και πολιτισμών.. Συνάντησα μια φίλη μου Ιταλίδα και μου είπε ότι ντρέπεται..  Ο Μπερλουσκόνι ελέγχει τα μίντια, είναι η απάντηση. Αρκεί όμως μόνο αυτό;  Στην Ελλάδα ποιος τα ελέγχει; Ο «κουρασμένος» Καραμανλής; Αυτό ούτε και ο πιο αφηνιασμένος πασόκος δεν το πιστεύει.. Ο Γιωργάκης; Αστεία πράγματα.. Περαστικός είναι και τα δίνει όλα μπας και προλάβει να αρπάξει λίγη εξουσία. Κανείς πολιτικός αρχηγός δεν ελέγχει σήμερα τα μεγάλα μίντια της χώρας.. Τα ελέγχουν όμως οι «νταβατζήδες», είναι η απάντηση.. Εντάξει.. Όμως, είναι δυνατόν πέντε έξι «νταβατζήδες» να χορεύουν μια ολόκληρη κοινωνία στο ρυθμό τους; Ούτε και οι θεοί δεν είναι πιο δυνατοί από τα όνειρα και τις επιθυμίες των ανθρώπων..

Δεν αρκεί λοιπόν μόνο αυτό. Υπάρχουν κι άλλα πολλά που μας βαλτώνουν.. Το παντελώς αποσαθρωμένο πολιτικό σύστημα που παραμονές ευρωεκλογών μας καλεί θρασύτατα να μην ψηφίσουμε για την Ευρώπη αλλά για τη ..Μίζενς(!).. Το «βαθύ κράτος» που σαν ένας παρασιτικός ιστός απλώνεται και ελέγχει όλη τη δημόσια σφαίρα, είτε με τη δράση του είτε με την απραξία του. Δεν είναι μόνο πράσινο το χρώμα του γιατί ενσωματώνει τους παντός είδους «δικτυωμένους», ανεξαρτήτως χρώματος. Οι έξυπνοι δεν έχουν χρώμα ούτε και το σύγχρονο πρόσωπο της εξουσίας.  Χρώμα έχουν μόνο κάποια γελοία ανθυπο-υποστελέχια και κάποιοι λεηλατημένοι οπαδοί από τα ίδια τους τα κόμματα..

Αλλά «φταίει κι ο λυράρης και τούτος ο λαός που είναι μαραζιάρης».. Είναι δηλαδή και μια κοινωνία που έχει απιθώσει τα όνειρα της στα περβάζια των τηλεοπτικών παραθύρων, που έχει συρρικνώσει τη σκέψη της και τον προβληματισμό της στα «ρεπορτάζ» που κάνουν «παπαγαλάκια» μιμούμενα τους «δημοσιογράφους».. Μια κοινωνία της οποίας το πιο δημιουργικό κομμάτι της, ο λυράρης της, είναι ανέμπνευστος, ανήμπορος και σε κατάσταση απόσυρσης.. Μια κοινωνία δηλαδή που είναι ανίκανη όχι μόνο να ονειρευτεί αλλά και το χειρότερο απ όλα να μισήσει.. Γιατί δεν αρκεί μόνο να αηδιάζουμε.. Μετά κάνουμε εμετό και αδειάζει χώρος στο στομάχι μας για να καταναλώσουμε περισσότερα.. Μόνο αν συσσωρεύσουμε μέσα μας όλο το μίσος του κόσμου και των χαμένων χρόνων μας, αυτών που πέρασαν και αυτών που θάρθουν, μόνο τότε αυτή η κοινωνία έχει ελπίδες να γεννήσει κάτι καλύτερο.. Με σημαίες και καραμούζες μόνο τέρατα και καραγκιόζηδες γεννιούνται.. Ας τους μαυρίσουμε λοιπόν σιωπηρά για να βουλιάξουν κι ας γνωρίζουμε καλά ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν.. Έτσι απλώς μόνο και μόνο για να δουν ότι έχουμε αρχίσει να μισούμε.. Είναι το μόνο που τους τρομάζει..

Στο καλό Μιχάλη Παπαγιαννάκη..

Έφυγε κι ο Μιχάλης.. Άλλος ένας σοβαρός άνθρωπος εγκατέλειψε αυτόν το τόπο.. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί ένα σαθρό μείγμα φαιδρότητας και βαρβαρότητας, που μας τυραννούν και μας χλευάζουν όλα αυτά που πολέμησε ο Μιχάλης με σπάνιο ήθος, σεμνότητα, συνέπεια, μοναδική υπευθυνότητα και σοβαρότητα, που έδωσε τα πάντα χωρίς ίδιον όφελος για μια νέα αριστερά και μια ανθρώπινη κοινωνία, από αυτήν ακριβώς την εποχή απουσιάζουν παντελώς αυτά ακριβώς που χαρακτήριζαν τον Μιχάλη..  Ποιός είπε ουδείς αναντικατάστατος; Λάθος έκανε..