Έχουν πια ξεπεράσει κάθε όριο αυτοί οι αλήτες που προσποιούνται τους δημοσιογράφους και πλουτίζουν αδίστακτα πουλώντας χυδαιότητα, εκβιασμούς, νταβατζιλίκι, ανθρώπινη ψυχοπαθολογία, πόνο και δυστυχία, δηλαδή όλα αυτά που ονομάζουμε «αποκαλυπτική δημοσιογραφία». Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρωτοπορία αυτής της θεσμοθετημένης αλητείας βρίσκεται επί σειρά ετών ο διαβόητος Τριανταφυλλόπουλος. Αυτή τη φορά θέλοντας πάση θυσία να μετρήσει αναγνωσιμότητα για το καινούργιο του κωλόχαρτο που ονομάζει εφημερίδα, δημοσίευσε ένα εμετικό στην κυριολεξία κείμενο εναντίον της Ντόρας η οποία ζήτησε την παρέμβαση της ΕΣΗΕΑ και προσέφυγε στη δικαιοσύνη.. (δεν έχει σημασία αν το θύμα αυτή τη φορά λέγεται Ντόρα ή όπως αλλιώς λέγεται..) Ένας άλλος συνοδοιπόρος του, ο επίσης διαβόητος Τράγκας, βγήκε στο ραδιόφωνο για να «αποκαλύψει» τις ανθρώπινες διαφορετικότητες και ιδιαιτερότητες ψάχνοντας να βρει πόσους «πήρε» χθες βράδυ στο κρεβάτι ο δήμαρχος Κακλαμάνης.. Ο τύπος αυτός κάθε πρωί δίνει ένα απερίγραπτο σώου που στην καλύτερη περίπτωση κυμαίνεται μεταξύ ενός πομπώδους μπρουταλισμού και μιας επικής γελοιότητας..
Ο πρώτος, ο Μάκης, ανήκει στην κατηγορία των άρρωστων που είναι ικανοί να αποκαλύψουν ακόμα και dvd με την ίδια τους τη μάνα με αντάλλαγμα τη δημοσιότητα.. Είναι απίστευτα πολλοί αυτοί οι άρρωστοι αλλά ο διαβόητος Μάκης ίσως είναι ο μοναδικός που έχει πλέον περάσει στην ιστορία ως το πιο αδίστακτο άτομο της ελληνικής τηλοψίας που δεν του έχει απομείνει ούτε ένας φίλος και συγγενής επειδή πουλάει τους πάντες και τα πάντα χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό προκειμένου να ικανοποιήσει το αρρωστημένο πάθος του να πρωταγωνιστεί διαρκώς στη δημόσια σκηνή του τόπου.. Ένα πορτραίτο αυτού του ατόμου καμωμένο με μία ..φιλοσοφική προσέγγιση μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.
Ο δεύτερος ανήκει σε μια «δημοσιογραφική» σχολή που κρατάει τη σκούφια της από πολύ παλιά, πριν ακόμα η τηλεόραση κατακτήσει τη ζωή μας και η οποία χρησιμοποιεί την εξής κλασική και άκρως αποτελεσματική μέθοδο. Απειλώ, απειλώ και αποκαλύπτω μέχρι να τα «πιάσω» με τον άλφα ή βήτα τρόπο.. Αυτή η αποκαλυπτική «δημοσιογραφία» ποτέ δεν πεθαίνει και φυσικά ευδοκιμεί ιδιαιτέρως και στις μέρες μας. Τα θύματα της είναι ακόμα και ολόκληρες κυβερνήσεις και οργανισμοί οι οποίοι συνήθως αποζημιώνουν τον «αποκαλυπτή» τους με τον νομιμότατο τρόπο των διαφημιστικών καταχωρήσεων. Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που φανερώνει το βαθύτερο νόημα των «πολιτικών» σχολίων του κου Τράγκα ΕΔΩ.
Το κορυφαίο λοιπόν ζήτημα με τη δημοσιογραφία είναι πως, ενώ υποτίθεται ότι ελέγχει την εξουσία, έχει γίνει η πλέον ανεξέλεγκτη και ασύδοτη εξουσία! Οι άλλες εξουσίες κάπως ελέγχονται τέλος πάντων.. Οι πολιτικοί εκλέγονται, οι δικαστές δίνουν κάποιο λόγο και κρίνουν στη βάση συγκεκριμένων νόμων που κάποιοι άλλοι ψήφισαν.. Αντιθέτως οι δημοσιογράφοι, παρότι ουδείς τους εξέλεξε, υποκαθιστούν προκλητικά τους πολιτικούς, τους εισαγγελείς, τους προέδρους, τους γιατρούς και κάθε μικρή και μεγάλη εξουσία.. Υποτίθεται ότι τους ελέγχει το περιβόητο «κοινό» δια μέσου των μετρήσεων, αλλά αυτό είναι μια μπούρδα τεραστίου μεγέθους γιατί ακόμα και τα νήπια γνωρίζουν ότι όχι μόνο δεν είναι αξιόπιστες οι μετρήσεις, αλλά όπως και κάθε νόμιμο δεν είναι και ηθικό έτσι και ό,τι «πουλάει» δεν είναι και καλό.. Από την άλλη κείτεται επί κλίνης η θλιβερή ΕΣΗΕΑ η οποία εν γένει συναινεί σιωπηρώς γιατί έχει καταντήσει όργανο κομματικών και εργοδοτικών συμφερόντων.. Το χειρότερο δε από όλα που θα μπορούσε να συμβεί, θα ήταν να ανατεθεί δια νόμου σε κάποιον μπάτσο, δικαστή και εισαγγελέα να λογοκρίνει και να αποφασίζει για το τι είναι ενημέρωση και τι δεν είναι, τι είναι είδηση και τι δεν είναι, τι είναι σημαντικό και τι δεν είναι.. Δυστυχώς λοιπόν η ενημέρωση, αγαθό της ελευθερίας και της δημοκρατίας τη λέμε εμείς οι ρομαντικοί, βρίσκεται στο έλεος μιας δημοσιογραφικής διαπλοκής και αλητείας που δεν υπόκειται σε κανέναν απολύτως θεό και νόμο..
Έτσι λοιπόν δεν μας απομένει τίποτα άλλο παρά, αν θέλουμε να αντιδράσουμε, να στερήσουμε από όλους αυτούς τη μοναδική τους νομιμοποίηση. Να φτύσουμε δηλαδή με τις πιο χοντρές ροχάλες μας τους αναγνώστες, τηλεθεατές και ακροατές τους, να φτύσουμε τους θαυμαστές και οπαδούς αυτής της αλητείας.. Δίπλα μας είναι.. Να τους σιχαθούμε βαθιά, φανερά και επιδεικτικά. Να τους διαγράψουμε από φίλους, γνωστούς και παρέες, να τους βυθίσουμε αλύπητα στην κοινωνική απαξία και απομόνωση.. Για κάθε έναν από αυτούς που θα απομονώνουμε θα κερδίζει η ενημέρωση και η δημοκρατία. Αρκετά! Δεν ποιούν ήθος και πολιτική μόνο οι δημοσιογράφοι αλλά και αυτοί που τους διαβάζουν.. Και στο κάτω κάτω η δουλειά των κώλων είναι να αφοδεύουν.. Αυτούς που τους θαυμάζουν σιχαινόμαστε περισσότερο..






Το σημαντικό είναι ότι το σπουδαίο έργο του «Θέματος», πού αποτελεί προσφορά στην Ενημέρωση και στην Δημοκρατία, θα συνεχιστεί ενώ οι εργαζόμενοι πού υπηρετούν αυτό το έργο δεν θα πεινάσουν.. Η εφημερίδα βρίσκεται πλέον στα χέρια του ιδιοκτήτη της «πλέον ανεξάρτητης οικονομικά και πολιτικά εκδοτικής επιχείρησης της χώρας»(!) σύμφωνα με την ανακοίνωση.. Η πλέον «ανεξάρτητη» και χοντρή διαπλοκή δηλαδή, έκανε τελικά το όνειρο της πραγματικότητα: Αγόρασε το διαμάντι της ελληνικής ενημέρωσης, το πρότυπο της «αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας» των εκβιασμών, της τσόντας και της χυδαιότητας.. Ρίγη εθνικής συγκινήσεως διαπερνούν απ άκρη σ άκρη τη χώρα.. Τέτοια ποιότητα και ανεξαρτησία του τύπου είχαμε να δούμε από την εποχή του Γουτεμβέργιου.. Αλλά και τέτοια θυσία για την Ενημέρωση και τη Δημοκρατία.. Εγώ τουλάχιστον δακρύζω ρε γαμώτο..

Κατάφερε να αξιοποιήσει με αφάνταστη μαεστρία όλους τους τόνους του κίτρινου, από την ώχρα έως το βαθύ καναρινί, πού θα τους ζήλευε ακόμα και ο Ρέμπραντ..
Το σκάνδαλο αυτό έχει δύο πλευρές: Η μια είναι η διαβόητη «αποκαλυπτική» δημοσιογραφία η οποία πλέον αυτοαποκαλύπτει τη βρώμα της και η άλλη είναι η λεγόμενη «σοβαρή» δημοσιογραφία η οποία πλέον έχει χάσει και το τελευταίο ίχνος σοβαρότητας..