Απρόσμενες εξελίξεις..

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και τα πράγματα σοβαρεύουν απρόσμενα.. Ο Σημίτης είναι εκτός ψηφοδελτίου ενώ ο Καραμανλής αφού απέκλεισε μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον γελοίο Καρατζαφέρη και το σκυλολόι του, (σε σχέση με τούς άλλους ο Ψινάκης θα ήταν πραγματικό κόσμημα ανάμεσα τους και τουλάχιστον είναι πολύ πιο σοβαρός από τον Κοραντή, κοτζάμ πρώην αρχηγό της ΕΥΠ παρακαλώ.. ) στην ερώτηση του Πρετεντέρη, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Πασοκ,  μαλάκωσε, δεν το απέκλεισε και απλώς επισήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, λόγω της στάσης του Πασοκ.. Πάντως πολλοί που βρίσκονται έξω από τα ψηφοδέλτια και διάφοροι Σουφλιάδες που βρίσκονται μέσα, καθώς φαίνεται, σχηματίζουν μια χαρά διαπλεκόμενη κυβέρνηση!

Σοβαρεύουν λοιπόν τα πράγματα και όσο πιο πολύ σοβαρεύουν, τόσο και πιο κραυγαλέα γίνεται η μεγάλη απουσία της αριστεράς από τις πολιτικές εξελίξεις η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει τα σενάρια της διαπλοκής και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους..  Το Πασόκ είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει ρεύμα και είναι πλέον αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει  151 έδρες, παρά το γεγονός ότι τόσο ευνοϊκές συνθήκες, όπως βαθιά απογοητευμένη και τραυματισμένη παράταξη της ΝΔ, παραιτημένος αρχηγός που υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, παντελώς διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ξαναβρεί επί κανενός ..αγίου.. (Για να δούμε, θα τολμήσει κανείς δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη να υποβάλει στον κο Παπανδρέου το καυτό ερώτημα:  Σε τέτοιες συνθήκες η μη κατάκτηση της αυτοδυναμίας είναι ή δεν είναι ήττα του Γιωργάκη; Τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση; Θα παραιτηθεί από αρχηγός ναι ή όχι;)..

Η απουσία της αριστεράς λοιπόν από τις εξελίξεις είναι κραυγαλέα.. Το αγκυλωμένο στο παρελθόν ΚΚΕ αδυνατεί να αρθρώσει μια νέα πρόταση και ξαναπαίζει μονότονα, όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την ίδια ακριβώς κασέτα ότι η μοναδική λύση είναι η ενίσχυση του (!), αποφεύγοντας να ασχοληθεί, εδώ και δεκαετίες τώρα, με το γιατί ο λαός δεν το ενισχύει πραγματικά και αποτελεσματικά.. Ο δύσμοιρος ΣΥΡΙΖΑ, πνιγμένος ανάμεσα στις διαβόητες “συνιστώσες του”, οι οποίες διαθέτουν περισσότερους αρχηγούς από ψήφους στο λαό, έχασε τη μοναδική ευκαιρία στα μεταπολιτευτικά χρονικά να διαχειριστεί  το 18 % που του πρόσφεραν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και αυτοί που ήλπιζαν σε μια νέα αριστερά.. Γιατί, όταν όλοι αυτοί έσπευδαν μπροστά στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, έβρισκαν τον Τσίπρα και έναν ανεκδιήγητο και νευρωσικό Αλαβάνο να τους υποδέχονται με τα κοντά παντελονάκια του μαθητή και το αμπέχονο του φοιτητή και να προσπαθούν να τους πείσουν ότι οι «μπαχαλάκηδες» που έκαιγαν την Αθήνα ήταν ..εξέγερση του λαού και της νεολαίας και επομένως έπρεπε να ενωθούν μαζί τους για να σωθεί η χώρα..(!)

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και το μόνο που μπορεί να αναταράξει κάπως τα βαλτωμένα νερά και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους είναι ακριβώς αυτό: Να αποκλειστεί κάθε περίπτωση αυτοδυναμίας! Αρκετά γνωρίσαμε τη λαμογιά, την καταλήστευση του τόπου, την διάλυση του κράτους, την ατιμωρησία, την αλαζονεία και την γενική ακυβερνησία της αυτοδυναμίας! Τώρα όσοι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις, σταθερότητα και περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων από τους πολλούς, ψηφίζουν μη αυτοδυναμία για να εξαναγκάσουν σε συνεργασίες στη βάση ενός προγράμματος ωφέλιμου για το λαό και τον τόπο.. Συνεργασίες στις οποίες, α μη τι άλλο, ουδείς θα κάνει ό,τι θέλει και ο ένας θα ελέγχει τον άλλον.. Αυτή τη φορά όμως, μη αυτοδυναμία χωρίς τον Συνασπισμό στη Βουλή δεν γίνεται.- (τελεία και παύλα). Όπως και να το κάνουμε είναι απλά μαθηματικά λόγω του εκλογικού νόμου.. Και να σας πω και κάτι άλλο; Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να υπάρχουν μέσα στη Βουλή κάποιοι απλοί και υπεύθυνοι πολίτες της αριστεράς και μάλιστα χωρίς τους διαβόητους αρχηγούς των «συνιστωσών» της, παρά απέξω.. Για τη σταθερότητα και τη Δημοκρατία ρε γαμώτο..

Μπορεί να μη μετάνιωσε ο Αλαβάνος όμως κάποιοι μετάνιωσαν..

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε ο Αλέκος Αλαβάνος και θέλει να πάρουμε τα πράγματα και πάλι απ την αρχή. Έχουμε λοιπόν και λέμε για να δούμε ποιός μετάνιωσε και ποιός δε μετάνιωσε:

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε ο Αλέκος όταν, σε μια επίδειξη δήθεν ανιδιοτέλειας, έδωσε το δακτυλίδι του ΣΥΝ στον εκλεκτό του, όμως για να παραμείνει ο ίδιος υπεράνω του εκλεκτού, ως αρχηγός όλων των συνιστωσών της αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ το λένε αυτό..) δηλαδή στην πραγματικότητα ως αρχηγός όλων αυτών των ανεκδιήγητων απομειναριών ξεπερασμένων εποχών, που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στην κοινωνία..

Αυτές οι επικοινωνιακές αηδίες δεν ταιριάζουν στην αριστερά..

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε όταν, αμέσως μόλις ανέλαβε την ηγεσία, πήρε παραμάσχαλα τα επικοινωνιακά ευφυολογήματα και τον τσαμπουκαλίδικο λαϊκισμό.. Με την πεποίθηση ότι ασκεί «προοδευτική» και «κινηματική» πολιτική και η πλατεία ή έστω η γαλαρία θα τον χειροκροτήσει, παραβίασε κάθε όριο λαϊκισμού και πολιτικού ήθους.. Αποκάλεσε τον πρωθυπουργό της χώρας «νονό» και «μαφιόζο», έφτασε ακόμα και στην τυμβωρυχία παρομοιάζοντας τον δολοφονημένο μικρό Αλέξη με τον ..Παπαφλέσσα και προσπάθησε να δικαιολογήσει τη βία των κουκουλοφόρων επικαλούμενος τη βία του ..Εθνικού μας ύμνου, ενώ έκανε και επισκέψεις ενδιαφέροντος στον ..αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο(!) Δεν ξέρει αν μετάνιωσε όταν στο περιβόητο ντιμπέιτ έδωσε ρεσιτάλ υποκρισίας κάνοντας ερωτήσεις εκ του ασφαλούς, γνωρίζοντας ότι οι κανόνες του παιχνιδιού απαγόρευαν στους άλλους να απαντήσουν.. Νευρωσική, λαϊκίστικη συμπεριφορά, αμετροέπεια, πολιτική ασυναρτησία..

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε όταν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και όχι μόνο, άρχισαν να εισρέουν στον χώρο φτάνοντας το ποσοστό ακόμα και στο 18%, αλλά βρήκαν να τούς υποδέχονται ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας με το αραχνιασμένο αμπέχονο του φοιτητή και τα κοντά παντελονάκια του μαθητή! Ποιός σοβαρός άνθρωπος μπορεί να εμπιστευτεί μια «κινηματική» πολιτική που μπερδεύει το μπάχαλο με τον αγώνα και τον κωλοπαιδισμό με την εξέγερση; Δεν ξέρουν άραγε ότι ο αριστερισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία, πρώτα απ όλα της ίδιας της αριστεράς και διώχνει κόσμο αντί να συσπειρώνει;

Δεν ξέρει αν μετάνιωσε ο Αλέκος όταν βλέπει που οδήγησε ο αριστερισμός και ο τσαμπουκαλίδικος λαϊκισμός. Ο χώρος κινδυνεύει να εγκλωβιστεί και πάλι στα μανιχαϊστικά και παιδαριώδη ψευτοδιλήμματα του Κύρκου, ότι από δω είναι το καλό με το Πασόκ αρχηγό και από εκεί είναι το κακό με τη δεξιά και τον Καρατζαφέρη.. Στο ίδιο έργο θεατές και του πασοκισμού νεροκουβαλητές..

Φαίνεται λοιπόν ότι η αριστερά, η πεμπτουσία της οποίας είναι η κριτική στάση, τόσο απέναντι στους άλλους όσο και στον ίδιο της τον εαυτό, βγάζει σπυριά όταν πρόκειται να κάνει αυτοκριτική ή όταν τολμούν κάποιοι (όπως εγώ πχ..) να την κρίνουν.. Δεν φαίνεται να μετανιώνει που το μεγαλύτερο κομμάτι της, το ΚΚΕ, παραμένει βαλτωμένο επί μισό σχεδόν αιώνα και αυτοθαυμάζεται αναμένοντας την ..ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος που όλα θα τα λύσει.. Που η ανανεωτική πλευρά της κατάντησε τόσο παλιά, όσο ποτέ άλλοτε, ενώ προβληματίζεται κιόλας αν θα στηρίξει και πάλι το Πασόκ ή θα βουλιάξει.. Τελικά κανείς δεν μετανιώνει σε αυτόν τον τόπο ή μήπως κάποιοι (οι πολλοί) ήδη έχουν μετανιώσει και δεν πρόκειται ποτέ να ξαναψηφίσουν;

Και όμως υπάρχει ελπίδα για το Συνασπισμό..

Ο Παπαγιαννάκης μίλησε καθαρά για τις αριστερίστικες συμπεριφορές προς τις οποίες έχει διολισθήσει ο χώρος και όχι μόνο αυτός.. Ολοένα και περισσότεροι, ακόμα και από την ριζοσπαστική πτέρυγα δείχνουν να καταλαβαίνουν ότι ο αριστερισμός και η εγκατάλειψη της ιδέας της ανανέωσης της αριστεράς βλάπτουν σοβαρά την υγεία του χώρου και εν ολίγοις διώχνουν κόσμο.. Και όταν λέμε διώχνουν κόσμο δεν εννοούμε μόνο την κατακρήμνιση των ποσοστών..

Ο ίδιος ο Αλέκος Αλαβάνος, στη συζήτηση για τη νεολαία -όταν κάποτε η Βουλή των Ελλήνων ήταν ανοιχτή, αυτή τη φορά ήταν περισσότερο υπεύθυνος και ουσιαστικός. Αν και προσφέρονταν το θέμα για νεολαιίστικο λαϊκισμό, δεν έβρισε «μαφιόζο» και «νονό» τον πρωθυπουργό της χώρας, δεν επικαλέστηκε τη «βία» του Εθνικού Ύμνου, δεν πυροδότησε τις ορέξεις των μονίμως «εξεγερμένων» μπαχαλάκηδων.. Φαίνεται πως κατάλαβε επιτέλους ότι μπορεί να υπάρχει «κινηματική πολιτική» χωρίς αριστερισμούς και παιδαριώδεις «αναλύσεις» περί βίας και εξεγέρσεων.. Ότι ένα κόμμα δεν γίνεται πιο νεανικό επειδή λαϊκίζει ασύστολα με τους νέους..

Το πνεύμα αυτό διαπνέει πλέον το χώρο και πολλοί δεν κρύβουν την απογοήτευση τους από τις αποτυχημένες αριστερίστικες επιλογές της ηγεσίας. Όπως για παράδειγμα ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, ένθερμος οπαδός της «εξέγερσης», ο οποίος με αφορμή την θεατρική παράσταση (θεατρικό εμπόριο θα έλεγα) του Μισέλ Φάις για την Κούνεβα, νιώθει προδομένος και καταγγέλλει τους πρώην «συναγωνιστές» του μπαχαλάκηδες παραδεχόμενος μεταξύ άλλων και τα εξής αποκαλυπτικά:

«Οι συγκεκριμένες ομάδες, όμως, νομίζω πως έχουν χάσει κάθε μέτρο. Προδίδουν την συντροφικότητα και την αληλεγγύη που αναπτύχθηκε όλο αυτό τον χρόνο… Προχθές στην Κάνιγγος έπαιξαν το γνωστό θέατρο με την αστυνομία.. Λίγους μήνες νωρίτερα δεν δίστασαν να επιτεθούν σε πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες συμπορέφθηκαν πολιτικά το Δεκέμβρη. Αν το μεγάλο όφελος ήταν το άνοιγμα των διαδικασιών, το σπάσιμο των διαχωριστικών γραμμών και η ανάπτυξη κινημάτων απο τα κάτω, αυτό τώρα προδίδεται…» (οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Τώρα λοιπόν νιώθουν προδομένοι. Τότε, όταν πολλοί, όπως και εγώ, καταγγέλλαμε αυτήν την «συμπόρευση» και αναρωτιόμασταν ποιος επιτέλους είναι ο λόγος που επικαλείται ο Αλαβάνος τη «βία» του Σολωμού, τόσους αιώνες μετά την επανάσταση του 21, ορισμένοι νεόκοποι και μονίμως βολεμένοι «εξεγερμένοι» μας αντιμετώπιζαν με το ίδιο ακριβώς τρόπο που σήμερα οι «συναγωνιστές» τους μπαχαλάκηδες αντιμετωπίζουν και τους ίδιους..

Θα το πω όσο πιο καθαρά και αντικειμενικά μπορώ ως ένας ανεξάρτητος αριστερός. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της πολιτικής ζωής του τόπου μας είναι η πολιτική και η ιδεολογική ένδεια της καθεστηκυίας αριστεράς, γιατί μόνο από μια σύγχρονη και υπεύθυνη αριστερά μπορούμε κάτι να προσμένουμε.. Αυτή η ένδεια έχει οδηγήσει και σε παραπλανητικά διλήμματα του τύπου, είτε συνεργασία με το Πασοκ είτε αριστερίστικη «κινηματική πολιτική».. Πρόκειται για ψευτοδιλήμματα που  εγκλωβίζουν το χώρο στις αράχνες του και στις πληγές του.. Ο δρόμος για μια πραγματική και ανανεωτική αριστερά δεν περνάει ούτε μέσα από τον πασοκισμό ούτε μέσα από τον αριστερισμό..

Αν λοιπόν ορισμένοι «ανανεωτικοί» πάψουν να ονειρεύονται πασοκικούς θώκους εξουσίας και ορισμένοι «ριζοσπαστικοί» την ανάπτυξη λαϊκών κινημάτων με κουκούλες..(sic) Αν δηλαδή οι μεν ξαναθυμηθούν πού οδηγήθηκε ο χώρος όταν είχε μετατραπεί σε νεροκουβαλητή του πασοκισμού και οι δε, ότι τα «Δεκεμβριανά» ήταν τελικά μία εξέγερση που δεν έγινε και σε αυτό ευθύνονται και οι ίδιοι και οι “συμπορεύσεις” τους.. Αν λοιπόν αρχίσουν να καταλαβαίνουν αυτά τα απλά και εύκολα, τότε υπάρχει ακόμα ελπίδα..

Ολόκληρο το κείμενο του Ματθαίου Τσιμιτάκη ΕΔΩ

Μήπως οφείλετε μια εξήγηση κύριοι Αλαβάνε και Τσίπρα;

Για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι διώχνετε τον κόσμο που στρέφεται προς τον ΣΥΝ επειδή δεν εμπιστεύεται το Πασόκ.. Το ποσοστό έπεσε κοντά στο 7% και μην σπεύσετε να πείτε ότι οι μετρήσεις είναι στημένες ενώ εκείνες που το ανέβαζαν στο 20% δεν ήταν.. Ούτε ότι έκαναν μέτωπο εναντίον σας ο Καραμανλής με το ΛΑΟΣ και το ..ΚΚΕ γιατί θα πρέπει να εντάξετε σε αυτό και τη πλειοψηφία των μελών του ΣΥΝ που επικρίνει την συμπεριφορά σας..

Ο δεύτερος λόγος εξηγεί και τον πρώτο. Η ρητορική σας καλλιεργεί συστηματικά έναν τσαμπουκαλίδικο λαϊκισμό και μια αντιδραστική απολιτίκ συμπεριφορά που πολλές φορές οδηγεί σε φασίζουσες εκδηλώσεις και νοοτροπίες.

Τσαμπουκαλίδικο λαϊκισμό γιατί ειδικά εσύ Αλέκο έχεις συρρικνώσει τον πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ στην καταγγελία, με ένα στυλ νευρωσικό, μάγκικο και υβριστικό και με εκτοξεύσεις επικοινωνιακών ατακών που στάζουν μίσος, επειδή καθώς φαίνεται δεν είσαι ικανός να αναπτύξεις ψύχραιμα και σοβαρά μια αξιόπιστη προοδευτική πολιτική διέξοδο. Πολιτικός αρχηγός είσαι Αλέκο, δεν είσαι φοιτητής..

Αντιδραστική απολιτική συμπεριφορά γιατί κοντεύετε να καταργήσετε ακόμα και τις κοινωνικές τάξεις.. Σαν να μην υπάρχουν αδίστακτες εξουσίες, ασυνείδητοι τραπεζίτες, μεγάλα διαπλεκόμενα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, προβλήματα που γονατίζουν καθημερινά τον κόσμο, σαν να μη υπάρχει ο νεοφιλελευθερισμός, η λεγόμενη «κοινωνία της αγοράς», εγώ θα έλεγα η «δικτατορία της αγοράς» που οδήγησε στη σημερινή παγκόσμια κρίση, όλα αυτά τα αθωώνετε δείχνοντας ως μοναδικό εχθρό της κοινωνίας την αστυνομία! Προσανατολίζοντας τους αγώνες των νέων στο κυνηγητό του μπάτσου, εξατμίζετε την δίκαιη αγανάκτηση τους και τελικά την καταστέλλετε εγκλωβίζοντας την μέσα σε ισοπεδωτικά και φασιστικά συνθήματα του τύπου «μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»..

Και για να δικαιολογήσετε την ανεύθυνη στάση σας προσπαθείτε να μας πείσετε ότι ζούμε σε ένα αστυνομικό κράτος και σε καθεστώς αστυνομοκρατίας! Οταν κάνετε τέτοιες εκτιμήσεις και αναλύσεις επιπέδου κουκουλοφόρου τότε μην παραπονιέστε που σας κατηγορούν για απώλεια κάθε αξιοπιστίας και σοβαρότητας. Το γεγονός ότι δεν τολμάει η αστυνομία να μπει, όπως έχει υποχρέωση, στον πανεπιστημιακό χώρο, ακόμα κι όταν μέσα από αυτόν πυροβολούν με καλάσνικοφ είναι αστυνομοκρατία; Από ποιόν απειλείται σήμερα το πανεπιστημιακό άσυλο; Ποιος ελέγχει σήμερα την κοινωνία; Το κράτος ή η αγορά; Ποιος δεν γνωρίζει ότι τα μίντια δεν είναι πλέον ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους αλλά της αγοράς; Αυτά είναι πασίγνωστα πράγματα από την εποχή του θατσερισμού, τότε που η ανεπτυγμένη Δύση μεταλλάχτηκε και επισήμως σε «κοινωνία της αγοράς».  Τελικά δεν πιστεύω πως όλα αυτά είναι έξω από την αντίληψη σας.. Απλώς τρέφετε το «εγώ» σας παριστάνοντας τους αρχηγούς της «μοναδικής αντιπολίτευσης» όπως την βάφτισαν τα μίντια και μιας «εξέγερσης» που, επίσης μαζί με τα μίντια, δεν αφήσατε να γίνει.. Στην πραγματικότητα η «επαναστατικότητα» σας είναι «κούφια» και «εγωιστική» σαν κι αυτή που περιγράφει καλύτερα απ όλους ο ίδιος ο βουλευτής σας Περικλής Κοροβέσης στην «εποχή»:

«Μια κατάληψη κάποιας σχολής που δεν έχει τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών ή των σπουδαστών είναι άχρηστη, γιατί στρέφουμε την πλειοψηφία εναντίον μας. Είναι άλλο πράγμα να σπάνε μια τράπεζα οι δανειολήπτες και άλλο πράγμα να τη σπάσει στο όνομά τους μια μικρή ελίτ της επαναστατικής πρωτοπορίας. Και είναι διαφορετικό να υπάρχει ένα μαζικό κίνημα που να αρνείται να πληρώσει φόρους και είναι άλλο να πετάμε ένα μολότοφ στην Εφορία. Στην αριστερή πολιτική δεν ισχύει η μαγική φόρμουλα «πες το κι έγινε» αλλά κάθε μας ενέργεια πρέπει να γίνεται με κριτήριο την ωφέλεια των πολλών. Αλλιώτικα είμαστε δυνάστες στο μέτρο του δυνατού και μέχρι εκεί που μας παίρνει στο όνομα κάποιας κούφιας εγωιστικής επαναστατικότητας που συντηρεί το «εγώ» μας».

Οι διαμαρτυρίες μέσα στο ΣΥΝ ΕΔΩ και  ΕΔΩ

Το κείμενο του Περικλή Κοροβέση ΕΔΩ

Τσίπρας εναντίον Καλομοίρας!

Να γιατί ο Τσίπρας δεν είναι η «Καλομοίρα της αριστεράς» όπως είπε η φαρμακόγλωσσα η Αλέκα, ούτε και αποτελεί μια emo επιλογή όπως είπε η ασυγκράτητη Λιάνα.. Ο άνθρωπος αντιπαλεύει τόσο την Καλομοίρα όσο και την μελαγχολία και τον πεσιμισμό των emo δίνοντας ελπίδα και όραμα στην αριστερά.. Διοργανώνει αντι-εκδήλωση στην «Eurovision» με αντι-τίτλο «Eurovisi-off»!

Η ιδέα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2006 όταν η δημοτική παράταξη του ΣΥΝ στην Αθήνα «Ανοιχτή Πόλη» με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, διοργάνωσε μια αντι-γιουροβίζιον στην πλατεία Κουμουνδούρου με μουσικά συγκροτήματα μεταναστών για να αποδοκιμάσει την διάσταση εθνικού ζητήματος που έδινε η κυβέρνηση στην ελληνική νίκη στην γιουροβίζιον.

Φέτος η εκδήλωση θα γίνει στις 23 Μαΐου το βράδυ, δίπλα από το σταθμό του ΗΣΑΠ στο Θησείο. Το σύνθημα της «Eurovisi-off» είναι «για τη μουσική των πολιτισμών και όχι της κατανάλωσης» γιατί «παρά την κουλτούρα της κατανάλωσης και των πολυδάπανων εκδηλώσεων, στην πόλη μας παράγεται κι ένας άλλος διαφορετικός πολιτισμός», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζοντας την πρόταση του επισημαίνοντας επίσης ότι «Δεκάδες συμπολίτες μας, πολλές φορές διαφορετικής εθνικής καταγωγής, δημιουργούν πολύ πιο αξιόλογα πράγματα από το πλαστικό και τυποποιημένο λάιφ στάιλ». Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει blues, reggae, funk, latin, hip-hop και afro-groove, από μουσικούς που «δεν εντάσσονται στη μουσική βιομηχανία».

Πέρα από την πλάκα (αστειεύτηκα στην αρχή) και τα προφανή επικοινωνιακά κολπάκια, επί της ουσίας επικροτώ την εκδήλωση ανεπιφύλακτα. Η αλλαγή για μια πραγματική αριστερά αρχίζει πρώτα από το ήθος και τον πολιτισμό και οτιδήποτε κινείται στη βάση αυτής της αρχής καλό κάνει.. Αρκεί αυτό να αποτελεί ουσία και όχι επικοινωνία..

Ιδιος είναι και ο Τσίπρας;

“Από όσα βλέπει και ακούει και, κυρίως, από όσα ζει στο πετσί του ο αδύναμος Ελληνας βεβαιώνεται ότι δεν έχει να ελπίσει σε τίποτε και σε κανέναν. Δεν έχει ο λαός πολιτικούς μπροστάρηδες, έχει μόνο στυγνούς επαγγελματίες της εξουσίας. Ολους κωμικοτραγικά ίδιους, όσο και αν πασχίζουν και χτυπιούνται ρητορεύοντας να εφεύρουν μεταξύ τους διαφορές. Ολοι δουλεύουν για πάρτη τους, είτε «διαπλεκόμενοι» είτε απολαμβάνοντας την ηδονή και τις προνομίες του συστήματος εξουσίας που δήθεν το αντιμάχονται με παλαιοημερολογίτικες ιδεολογίες ξοφλημένες…

Προκλητικό δείγμα της αμετάλλαχτης ομοτροπίας –του ανθρωπολογικού τύπου που αναπαράγει η κομματοκρατία– ο νεαρός υποψήφιος ηγέτης της «ανανεωτικής» Αριστεράς: Τριανταπεντάρης και μιλάει σαν εβδομηντάρης, μπλοκαρισμένος στα ίδια στερεότυπα της εξωπραγματικής αριστερίστικης θολούρας, γερασμένες ρητορικές φιοριτούρες, σαν υπερήλικας αυτοματισμένος στο μπλα – μπλα του «προοδευτικού» καριερίστα. Ποια πειστικότερη επαλήθευση της λαϊκής βεβαιότητας πως «όλοι ίδιοι είναι»;
Χ. Γιανναράς “Καθημερινή” 10-02-2008

Νομίζω ότι είναι υπερβολικός ο κ. Γιανναράς.. Δεν θάθελα νάναι έτσι.. Δεν ξέρω.. Είδωμεν.. Το βέβαιο είναι ότι ένα πρωτόγνωρο ρεύμα λαϊκισμού έχει πλημμυρίσει το Συνασπισμό με καθαρή ευθύνη του Αλαβάνου.. Οι δημοσκοπήσεις ανεβάζουν τον ΣΥΡΙΖΑ στο 11% και πολλά στελέχη έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται να αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας από Δευτέρα, κατά τις 12 το πρωί, πρώτα ο θεός.. Πάντως, τούτες τις μέρες οτιδήποτε αναταράζει το πολιτικό μας τέλμα κάνει καλό, έστω και αν το βαθύτερο κίνητρο του είναι η “προοδευτική” καριέρα του.. Ομως ειλικρινά θάθελα όσο το δυνατόν περισσότερες γνώμες γιαυτό το 70% σε έναν νεαρό πού δεν τον έχουμε δει ούτε καν σαν βουλευτή.. Η επιτυχία του στις δημοτικές εκλογές φυσικά είναι εντελώς άσχετη με τις βουλευτικές..