Δεν με ενδιαφέρουν τα σκάνδαλα πού έρχονται και χάνονται σαν να μην έγιναν ποτέ γιατί πάντα τα καλύπτει το πέπλο της συνήθειας.. Ηδη ο κόσμος κουράστηκε και πάλι, δηλαδή συνήθισε ακόμα μια φορά.. Ετσι γίνεται πάντα. Το θύμα κουράζεται και ο θύτης συνεχίζει.. Εκείνο όμως πού με ενδιαφέρει -και δεν πρόκειται να το συνηθίσω ποτέ, είναι το σκάνδαλο της υψηλής «δημοσιογραφίας» πού το βλέπω να συντελείται καθημερινά, συνειδητά και εξ επαγγέλματος.. Με ενδιαφέρει δηλαδή πάρα πολύ το γεγονός ότι η δημοσιογραφία, η ενημέρωση και η δημοκρατία πλήττονται συστηματικά από το μεγαλύτερο και υποτίθεται σοβαρότερο κανάλι της χώρας..

Φυσικά δεν είμαι ο μόνος πού ενδιαφέρομαι. Τώρα τελευταία πληθαίνουν οι φωνές διαμαρτυρίας όπως αυτή του καθηγητή Χαρίδημου Τσούκα πού λέει ειδικά για το Μέγκα:

«Το δελτίο «ειδήσεων» τιτλοφορείται «Γεγονότα». Ο όρος παραδοσιακά παραπέμπει σε γεγονότα που γίνονται στη χώρα και στον κόσμο, τα οποία ένα δημοσιογραφικό επιτελείο επεξεργάζεται και παρουσιάζει στο κοινό. Στο εν λόγω δελτίο (όπως και στα άλλα ομοειδή) ο ορισμός αυτός θεωρείται ντεμοντέ. Τα γεγονότα δεν είναι για να καταγράφονται, να αξιολογούνται και να παρουσιάζονται αλλά για να δημιουργούνται. Το δελτίο δεν παρουσιάζει ειδήσεις, τις κατασκευάζει για σκοπούς που δεν έχουν δημοσίως δηλωθεί. Πριν από μερικούς μήνες ήταν η απροκάλυπτη μεροληψία του στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, χθες ήταν τα Ζωνιανά, σήμερα η Ζαχοπουλιάδα.. Αν εδώ κι ένα μήνα ο δημόσιος λόγος κυριαρχείται από την ομώνυμη εμετική σαπουνόπερα είναι επειδή τα δελτία των «οκτώ» την ανέδειξαν ως το κύριο θέμα της χώρας. Φυσικά, όπως κάθε κατασκευή χρειάζεται υλικά, τα οποία παρέχει σε αφθονία ένα σάπιο πολιτικο-μιντιακό σύστημα.
Η τηλεπαρέα του δελτίου «αποκαλύπτει», καταγγέλλει, εικοτολογεί, στηλιτεύει, απορεί, σχολιάζει, «δικάζει», ανακρίνει, επαινεί, αυτοθαυμάζεται, χλευάζει, ειρωνεύεται, γελά, χαριεντίζεται, μορφάζει (όχι, ανέκδοτα δεν λένε ακόμη). Εικόνα καφενείου…  Ο τηλεοπτικός ναρκισσισμός κορυφώνεται όταν η παρουσιάστρια, της οποίας το όνομα ενεπλάκη στο διαβόητο DVD, δαπανά ένα ολόκληρο λεπτό τηλεοπτικού χρόνου για να κάνει πρωτοπρόσωπες δηλώσεις (!) ως τηλεοπτικός ή πολιτικός αστέρας. Το δελτίο ειδήσεων ως reality show, ως τηλεοπτικός άμβωνας, ως τηλευαγγελισμός».(Καθημερινή 03-02-08)

Ως σοφιστής και ειδικός επί των επικοινωνιακών (από αρχαιοτάτων χρόνων), να εξηγήσω τη «δημοσιογραφική» τεχνική της Μεγκάλης «ενημέρωσης». Η πεμπτουσία της είναι ότι η διαβόητη αυτή παρέα σχολιαστών και παρουσιαστών κατάργησαν και επισήμως το ρεπορτάζ και στη θέση του έβαλαν το σχόλιο. Το Μεγκάλο κανάλι είναι το πρώτο που άνοιξε τα παράθυρα και εμφάνισε μόνιμους «σχολιαστές» από την αρχή έως το τέλος του «δελτίου» οι οποίοι, στη βάση ενός σεναρίου (στην κυριολεξία) πού εκπονείται στην καθημερινή σύσκεψη, παίρνουν την πάσα από την παρουσιάστρια και κηρύττουν τις απόψεις τους.. Ετσι, με τα πολλά παράθυρα και τούς εντεταλμένους «σχολιαστές», η διαβόητη παρέα μπορεί πλέον να αποκλείει κάθε ενημέρωση και το δελτίο να γίνεται μονοθεματικό χωρίς να χάνεται το «ενδιαφέρον» του τηλεθεατή γιατί προσφέρει πλουσιότερο θέαμα και εντονότερη δραματοποίηση των «γεγονότων», απ ότι προσέφερε με την παλιά μορφή όπου πρωταγωνιστούσε ένας παρουσιαστής πασάροντας κυρίως βίντεο.. Καταργώντας λοιπόν το ρεπορτάζ καταργήθηκε το «τι έγινε» και επομένως καταργήθηκε και η ενημέρωση. Γιατί αυτό σημαίνει ρεπορτάζ: Αναφέρω (report) τι ακριβώς έγινε χωρίς, κατα το δυνατόν, καμία γνώμη και σχόλιο! Πρώτα μαθαίνουμε «τι έγινε» και μετά σχολιάζουμε αυτό πού έγινε! Η Μεγκάλη παρέα αρχίζει με το σχόλιο και στην καλύτερη περίπτωση βάζει αυτήν την κακομοίρα την Σπυράκη να παπαγαλίσει διάφορες φήμες και κουτσομπολιά τα οποία παρουσιάζει ως ρεπορτάζ! Η τεχνική αυτή, παρότι φαίνεται απλή, κατορθώνει όμως κάτι πολύ Μεγκάλο. Επισήμως πλέον και απροσχημάτιστα τα γεγονότα δεν μεταφέρονται αλλά κατασκευάζονται στη κυριολεξία..

Την συνταγή αυτή φυσικά την αντέγραψαν, στον ένα ή τον άλλο βαθμό και τα άλλα κανάλια, αλλά το Μεγκάλο δεν πιάνεται με τίποτα! Ιδιαιτέρως δε με την «Ομολογιάδα» και τη «Ζαχοπουλιάδα», αυτά τα δύο κορυφαία έπη της ελληνικής «ενημέρωσης», διέπρεψε παγκοσμίως σε τέτοιο βαθμό ώστε να διδάσκεται στις δημοσιογραφικές σχολές ως ένα ακραίο παράδειγμα προς αποφυγήν.. Ειδικά με τη «Ζαχοπουλιάδα» η διαβόητη παρέα αναστάτωσε την χώρα και έπληξε όσο ποτέ άλλοτε τούς θεσμούς και τη κουτσή δημοκρατία μας χωρίς ακόμα να μας πει το «τι έγινε».. Ακόμα περιμένουμε την Μεγκάλη κυρία Τρέμη να δει ..το dvd και να μας ενημερώσει ως οφείλει..

Λένε ότι οι αυλικοί είναι πάντα χειρότεροι από το βασιλιά. Συμφωνώ και με την γνωστή αφέλεια πού με διακρίνει ρωτώ την ΕΣΗΕΑ. Κάθε μέρα βιάζεται η ενημέρωση συστηματικά και εξ επαγγέλματος..Τι περιμένει ακόμα να γίνει για να πάρει κάποια μέτρα; Ο πάτος της υψηλής «δημοσιογραφίας» πόσους πάτους έχει πάρα κάτω;

Advertisements