Επειδή έχει κλείσει τα σχόλια της (ακόμα ένα δείγμα τού εξαιρετικού ήθους της) δεν μπορώ αλλιώς να της εκφράσω την εκτίμηση μου παρά μόνο γράφοντας αυτό το κειμενάκι.. Για την ιστορία αντιγράφω ένα απόσπασμα από το αποχαιρετιστήριο κείμενο της το οποίο νομίζω ότι συμπυκνώνει και τούς λόγους της αποχώρησης της..(οι υπογραμμίσεις δικές μου)

«…το κόστος της επώνυμης γραφής είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ότι είχα αρχικά φανταστεί. Θα μπορούσα να σας εξιστορήσω όλα όσα μου έχουν συμβεί αυτούς τους μήνες αλλά να σας υπενθυμίσω και πάλι, ότι γράφω επώνυμα οπότε δεν γίνεται. Ή θα μπορούσαν π.χ. να σας εξηγήσουν οι γονείς μου, αλλά φαντάζομαι ότι αν ποτέ γίνονταν bloggers θα επέλεγαν ασυζητητί να γράφουν ανώνυμα. Έτσι, απ’τη στιγμή που δεν μπορώ να πω σχεδόν τίποτε απ’όσα θέλω, απ’τη στιγμή που για κάθετί που γράφω έχω να απολογηθώ μέσω σχολίων, mail, τηλεφώνων (και δια ζώσης πολλές φορές), αποφάσισα ότι δεν κάνω την γκάβλα μου πια (χε, πάρτε άλλη μια χυδαία λέξη) και πως δεν νοιώθω καλά να στεναχωρώ κόσμο επειδή έχουμε διαμετρικά αντίθετες απόψεις. Πείτε το δειλία, πείτε το ό,τι θέλετε αλλά να σας υπενθυμίσω ότι είμαι ένας πολύ κανονικός άνθρωπος που ξυπνάω το πρωί να πάω στη δουλειά μου, που πληρώνω νοίκια, δάνεια, που έχω «ένα σπίτι να φέρω βόλτα» (όπως με πληροφορεί συχνά – πυκνά η μάνα και η πεθερά μου – νταξ’ το πιάκαμε το υπονοούμενο), που έχω μια γερή μάχη με γιατρούς να δώσω και που το βάρος για κάθετί που γράφω, πάει και κάθεται πάνω σε όλα αυτά, κάνοντάς τα πολλές φορές ασήκωτα…»

Εδώ και πολύ καιρό υποστηρίζω με όση δύναμη έχω ότι το ήθος και η ποιότητα της ανωνυμίας είναι η ψυχή και το μεγαλείο της μπλογκόσφαιρας.. Το κενό πού αφήνει η Ψιλικατζού είναι μεγάλο.. Της εύχομαι ότι επιθυμεί και την περιμένουμε να γυρίσει..

Advertisements