Βλέπω το πρόσωπο ορισμένων συνδικαλισταράδων στην τηλεόραση και αμέσως έχω την αίσθηση ότι φοράνε λερωμένα σώβρακα.. Δεν το κρύβω ότι ανησυχώ μήπως έχω παραισθήσεις.. Ευτυχώς πού συνέβη ένα περιστατικό και ησύχασα. Με κάλεσαν ως σοφιστή να συμβουλέψω την διοίκηση μιας ομοσπονδίας εργαζομένων γιατί, όπως καταλαβαίνετε, αγώνας χωρίς ρητορική και επικοινωνιακές τεχνικές είναι σεξ χωρίς σύντροφο..

Κάποια στιγμή έφτασα στο γραφείο του προέδρου. Απ έξω ήταν εμφανώς τοποθετημένες τρείς γραμματείς γεμάτες υποσχέσεις. Το επιμελημένο ντυσιματάκι άφηνε ακάλυπτη την προσωπικότητα τους πού ξεχείλιζε τόσο από πάνω όσο και από κάτω.. Ο αέρας μύριζε περιστασιακή λαγνεία και με το καλημέρα σας ένιωσα κάτι να αναβλύζει μέσα μου και να ορθώνεται αδίστακτα.. Ευτυχώς που παραπάτησα στο χαλάκι μπροστά μου για να μην ορμήσω.. Τέλος πάντων, εντυπωσιασμένος από τον εαυτόν μου, που δεν όρμησα, πέρασα το κατώφλι της πόρτας του προέδρου και άρχισα το ..βάδην.. Και προχωρούσα και προχωρούσα.. Ατέλειωτο το γραφείο του αγωνιστή.. Κάπου στο βάθος πίσω από ένα σαλόνι διακρίνονταν το έπιπλο. Τα πάντα θύμιζαν Λουδοβίκου 14ο εκσυγχρονισμένο με το απαραίτητο κιτς για να μην ξεχνιόμαστε ότι πρόκειται για γραφείο συνδικαλιστή: Δύο τεράστιες γύψινες τίγρεις καθισμένες δεξιά και αριστερά στο γραφείο ενώ από πάνω σε κοιτούσε με νόημα η προτομή εκείνου του φτερωτού γκέι του Ερμή..

Δεν προλάβαμε να πούμε και πολλά.. Τα τηλέφωνα βαράγανε δαιμονισμένα και οι γραμματείς και οι σύμβουλοι μπαινόβγαιναν.. Αναβρασμός.. Όλη η ομοσπονδία στο πόδι και οι μηχανές στο φουλ. Τα πάντα είχαν αναπτύξει τα προσόντα τους στο έπακρο για να προετοιμαστεί η υποψηφιότητα του αγωνιστή προέδρου για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές.. -Μα τέσσερα χρόνια έχουμε μπροστά μας κ. πρόεδρε.. Παρατήρησα αφελώς.. -Έχουμε αργήσει.. Απάντησε κοφτά ο αγωνιστής. Να καταγράψουμε διευθύνσεις και τηλέφωνα χιλιάδων ψηφοφόρων, να διοργανώσουμε συναντήσεις, ομιλίες, εκδηλώσεις, συναυλίες, να συνάψουμε τις απαραίτητες συμμαχίες, να κάνουμε σωστή κατανομή των κονδυλίων της ομοσπονδίας για τον προεκλογικό αγώνα.. Το κυριότερο είναι να έχουμε τακτική πρόσβαση στα ΜΜΕ. Το πλάνο είναι τουλάχιστον μία συνέντευξη το μήνα σε κάθε μέσον και μία αναφορά τη βδομάδα στο όνομα μου..

Ήταν ολοφάνερο ότι στα επικοινωνιακά είχε διδακτορικό.. Τόσους αγώνες άλλωστε.. Κατάλαβα ότι το μόνο πού με χρειάζονταν ήταν για την ..πρόσβαση στα ΜΜΕ.. Ποια ομοσπονδία, ποιος αγώνας, ποια απεργία, ποια αιτήματα, ποιοι εργαζόμενοι.. Όλα αυτά ήταν απλώς το μέσον για την επίτευξη του υψηλού σκοπού: Να γίνει και αυτός Πρωτόπαπας και να συμμετέχει στις πιο άθλιες δεξιές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων..
Σηκώθηκα να φύγω. Όχι γιατί εκείνη τη στιγμή κάποιος από τη ΔΕΗ κατέβασε το διακόπτη και βυθιστήκαμε στο σκοτάδι.. Αυτό δεν με πείραζε.. Άλλωστε με τέτοια προσόντα στη γραμματεία μακάρι η συσκότιση να κράταγε ένα μήνα.. Έφυγα γιατί είχα αηδιάσει. Ένιωθα έντονη εκείνη την αφόρητη μυρωδιά του εργατοπατέρα με το λερωμένο σώβρακο.. Ήταν ακριβώς η ίδια με αυτήν πού αναδύεται από τις ειδήσεις της τηλεόρασης..

Advertisements