Μεθυσμένος από το πιοτό της τηλεθέασης, αλαζονικός και υπερόπτης, έχει απασφαλίσει τον λαϊκισμό του και όποιον πάρει ο χάρος.. Αυτή τη φορά όμως σκόνταψε στο ίδιο το λεγόμενο λαϊκό αίσθημα.. Στο ψευτοδίλημμα ποια ζωή είναι η πολυτιμότερη, του συνδικαλιστή πού κόβει το ρεύμα ή της άρρωστης που χωρίς ρεύμα δεν μπορεί να αναπνεύσει, τάχθηκε απερίφραστα υπέρ του συνδικαλιστή.. Αυτό δεν πρόκειται να του το συγχωρέσει ποτέ ο κόσμος. Πιάστηκε από τα τέσσερα στον ίδιο τον λαϊκισμό του..

Αν τώρα ο ίδιος σατίριζε τον εαυτόν του θα τον ρωτούσε: Για πες μας ρε μακάκα Λαζόπουλε, αν απεργούν οι εργαζόμενοι ενός οργανισμού που διαχειρίζεται τον αέρα που αναπνέουμε (κοντά είναι και αυτό έτσι όπως κατάντησε το περιβάλλον) θα πρέπει να μας τον κόψουν; Οι συνδικαλιστές της ΕΥΔΑΠ θα κόψουν το νερό που πίνουμε; Για πόσο; Για λίγο διάστημα ή για πολύ; Προφανώς και υπάρχουν όρια λοιπόν! Μόνο η μακακία δεν έχει όρια.. Κι όποιος δεν είναι ενθουσιασμένος και δεν πετάει απ τη χαρά του που του κόψανε το ρεύμα, σημαίνει ότι έχει κάνει συμφωνία με την κυβέρνηση; Τι ακούμε κυρία μου; Τι μακακία χωρίς σύνορα είναι αυτή; Και στο κάτω-κάτω δεν γνωρίζεις ρε μακάκα Λαζόπουλε ότι υπάρχει ένα είδος συνδικαλισμού ο οποίος το μόνο που δεν υπηρετεί είναι τα συμφέροντα των εργαζομένων πού υποτίθεται ότι εκπροσωπεί; Δεν έχεις ακούσει ποτέ σου για συντεχνίες, εργατοπατέρες και καριερίστες συνδικαλιστές που χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους ως μέσον επίτευξης των σκοπών τους; Δεν είναι ακριβώς αυτοί οι ίδιοι συνδικαλισταράδες πού έχουν γλείψει και έχουν στηρίξει αυτές τις άθλιες καραδεξιές κυβερνήσεις του Πασόκ και της ΝΔ που είναι υπεύθυνες για ότι τραβάμε σήμερα;

Η ζωή και εκείνου που απεργεί και εκείνου που δεν απεργεί είναι το ίδιο πολύτιμη! Όμως οι απεργίες, πού όντως είναι το μόνο όπλο που διαθέτουν οι εργαζόμενοι, πρέπει να στρέφονται κατά των κέντρων εξουσίας που παίρνουν τις αποφάσεις και αυτά να πλήττουν (υπάρχουν πολλοί τρόποι γιαυτό) και όχι να υπηρετούν τα παιχνίδια των συνδικαλιστών με την εξουσία και στην πραγματικότητα να στρέφονται εναντίον της κοινωνίας.. Δεν κατέχει την εξουσία η κοινωνία.. Δεν είναι ο Κοντομηνάς η κοινωνία.. Οι απεργίες πρέπει να υπηρετούν μόνο τους εργαζόμενους και όχι διάφορες σκοπιμότητες πολιτικές, κομματικές, προσωπικές.. Αυτά τα ξέρει πολύ καλά ο Λαζόπουλος αλλά δυστυχώς γιαυτόν τα ξέρει και ο κόσμος γιατί τα ζει στο πετσί του. Έχει κακοπάθει από τους επαγγελματίες «αγωνιστές» και καταλαβαίνει, απ τη φάτσα τους και μόνο, ότι φοράνε λερωμένα σώβρακα..

Αυτήν την φορά λοιπόν δεν πρόκειται να συγχωρήσει τον λαϊκισμό του.. Γιατί, ό,τι και να λέει, κανέναν δεν πείθει ότι είναι πιο δημοκρατικό να εκλέγουν λίγοι φοιτητές τις πρυτανικές αρχές από το να τις εκλέγουν όλοι ανεξαιρέτως οι φοιτητές.. Το «νόμος είναι το δίκιο του συνδικαλιστή», δεν παραπέμπει ούτε στην πρόοδο, ούτε στην πραγματική αριστερά, αλλά μάλλον στον φασισμό και στον κορπορατισμό του Μουσολίνι..

Έχω ξαναγράψει για τον Λαζόπουλο και έχω αποτιμήσει θετικά τη δουλειά του..(βλέπε ΕΔΩ) Είπα όμως ότι αν κάτι τον αδικεί και μειώνει πραγματικά την όποια καλλιτεχνική του αξία, είναι ο αχαλίνωτος λαϊκισμός του.. Δυστυχώς διαπιστώνεται ότι η κάθε Τρίτη η κατάσταση χειροτερεύει. Λυπάμαι για την εξέλιξη του. Η σάτιρα του πλέον έχει αρχίσει και γίνεται εμφανώς «εντεταλμένη» και αυτό δεν συγχωρείται. Είπαμε να κάνει σάτιρα με «πορδές» και μακακίες αλλά όχι και τις «πορδές» ορισμένων να μας τις κοινοποιεί ως «αγωνιστικές».. Παραβρώμισε..

buzz it!