Ο Μ. Παπαγιαννάκης, αναφερόμενος στην δράση μερίδας του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικότερα της νεολαίας στα πανεπιστήμια με την κάλυψη και παρότρυνση του Αλέκου Αλαβάνου, δήλωσε ότι «κανένας σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα και τα μέσα πολλές φορές αλλοιώνουν τον σκοπό».

Φυσικά ο Αλαβάνος, σαν παιδάκι που το τσακώσανε να μαλώνει, έχει την αποστομωτική ..πολιτική απάντηση. Εκείνος άρχισε πρώτος! (ο Στυλιανίδης) Για να ακολουθήσει η γνωστή καραμέλα. «Η κυβέρνηση είναι ο ηθικός αυτουργός». Μα φυσικά και η κυβέρνηση έχει την πρώτη ευθύνη για τα πάντα και την συνεπακόλουθη διαρκή ηθική αυτουργία για όλα, αν ο δράστης χρειάζεται έναν ηθικό αυτουργό. Αν για παράδειγμα θέλει να κάψει το υπουργείο ανάπτυξης, για τους άλφα ή βήτα δικούς του λόγους, μπορεί κάλλιστα να επικαλεστεί ότι «ηθικός αυτουργός» για την καλπάζουσα ακρίβεια είναι η κυβέρνηση, πού όντως είναι η υπεύθυνη.. Με το ίδιο «επιχείρημα» δέρνει τους φύλακες του υπουργείου περιβάλλοντος, γιατί όντως αυτό έχει την πρώτη ευθύνη για την κατάντια του περιβάλλοντος, εξοβελίζει κάθε ίχνος δημοκρατίας που απέμεινε στα πανεπιστήμια, κλπ. Σε κάθε τομέα της ζωής μία κυβέρνηση έχει την πρώτη ευθύνη και κατ επέκταση την «ηθική αυτουργία».. Οποιοσδήποτε ευθύνεται για κάτι ταυτοχρόνως έχει και την ηθική αυτουργία.. Αυτή είναι η ..μεγαλειώδης πολιτική σκέψη του Αλαβάνου! Τόσο ρηχός έχει καταντήσει.. Επειδή λοιπόν και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται για την εντεινόμενη αποστροφή του κόσμου προς το κόμμα, κάποια μέλη και φίλοι του μπορούν να της απαγορεύσουν να συνεδριάζει, να την κλείσουν ως όμηρο επί ώρες μέσα στην Κουμουνδούρου, να καταστρέψουν τα γραφεία, ακόμα και να την δείρουν κλπ. Ποιος θα είναι ο ηθικός αυτουργός; Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ο Αλαβάνος!

Ας ξεκαθαρίσουμε κάπως τα πράγματα. Έχουμε μια δεξιά κυβέρνηση που μας κυβερνά, έναν δεξιό πρωθυπουργό που ασκεί μια δεξιά πολιτική. Αυτή λοιπόν η δεξιά κυβέρνηση επιδιώκει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τι το φυσιολογικότερο θάλεγε κάποιος νοήμων.. Είτε λοιπόν αντιπαλεύουμε αυτήν την πολιτική με όρους δημοκρατίας, είτε παίρνουμε τα όπλα και κυνηγάμε τη δημοκρατία, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Για να ξέρουμε τι κάνουμε δηλαδή. Στην περίπτωση που κάποιος επιλέγει το δεύτερο, όπως οι ελάχιστοι ανεγκέφαλοι του πανεπιστημίου πού πήραν τα όπλα (με τον δικό τους τρόπο) υπάρχουν «επιχειρήματα».. Και εγώ έχω δεκάδες επιχειρήματα για να εμποδίσω με τη βία τις εκλογές διαχειριστή στην πολυκατοικία μου επειδή διεξάγονται στη βάση ενός δεξιού νόμου με τον οποίο δεν συμφωνώ γιατί επιτρέπει την εισβολή ιδιωτικών εταιρειών στα κοινόχρηστα..(!) Πολλά τα «επιχειρήματα» για να δείρω τον διαχειριστή.. Η κοινωνική μου ανάγκη, η «ηθική αυτουργία» του, εκείνος άρχισε πρώτος, ο σκοπός μου είναι άγιος ενώ εκείνος έχει κακό σκοπό κλπ. Μόνο που τα μέσα αλλοιώνουν και τον σκοπό και τις προθέσεις, όπως λέει και ο Παπαγιαννάκης..

Δεν ελπίζω ότι θα καταλάβει ο Αλαβάνος.. Άλλωστε του έχω γράψει τόσα πολλά, αλλά φως δεν βλέπω.. Ίσως, λέω ίσως, για να καταλάβει πρέπει πρώτα απ όλα να ξεκινήσει από τα πολύ απλά. Το γεγονός δηλαδή ότι ένας δεξιός πολιτικός, όπως ο Καραμανλής εφαρμόζει μία δεξιά πολιτική και όχι ..αριστερή, δεν σημαίνει ότι είναι και «προβοκάτορας»(!) Ας ξεκινήσει λοιπόν ο Αλαβάνος πρώτα από τον Μπαμπινιώτη για να αντιληφθεί την σημασία των λέξεων.. Ίσως έτσι αρχίσει να καταλαβαίνει γιατί ο ξύλινος και άκρως νευρωσικός λόγος του πυροδοτεί τα έκτροπα στα πανεπιστήμια και δεν ταιριάζει ούτε σε έναν πολιτικό ακτιβισμό με περιεχόμενο, ούτε στην Αριστερά..

Σημ: Κάποια εξήγηση για την συμπεριφορά του Αλέκου ίσως ανακαλύψετε ΕΔΩ.

Ρεπορτάζ για την έκκληση Παπαγιαννάκη προς την νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΔΩ

buzz it!

Advertisements