Η πιο αποκαλυπτική είδηση των ημερών που μάλιστα δημοσιεύεται και στο «Βήμα» παρακαλώ. «Για να πουλήσετε ένα μπουκάλι, πρέπει να το αγαπήσετε. Με ακατέργαστα κλισέ δανεισμένα από εγχειρίδια διαφήμισης και μάρκετινγκ εκπαιδεύονται τα στελέχη του ΠαΣοΚ σε σεμινάρια που διοργανώνονται ανά τη χώρα σχετικά με τις μεθόδους επικοινωνίας των πολιτικών μηνυμάτων του κόμματος. Η προοπτική ανάκτησης της εξουσίας έχει πυκνώσει τις παρουσίες μελών στις κομματικές εκδηλώσεις..»

imagesΜυρίστηκαν λοιπόν και πάλι το τυρί της εξουσίας και σπεύδουν σαν τα ποντίκια να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ το οποίο, σαν έτοιμο από καιρό, τους παραλαμβάνει και τους εκπαιδεύει καταλλήλως ως πωλητές ιδεών και προγραμμάτων.. Και δεν σπεύδουν μόνο οι παλιοί που αποστασιοποιήθηκαν από το «κίνημα», αλλά και πολλοί καινούργιοι οι οποίοι μετάνιωσαν που δεν συμμετείχαν στο φαγοπότι του παρελθόντος και αποφάσισαν να μην ξανανιώσουν μαλάκες.. Ουρές σας λέω έξω από τις οργανώσεις! Μερικοί από αυτούς περάσανε μια βόλτα και από τον ΣΥΝ, μόλις τον είδαν να ερωτοτροπεί με την εξουσία, αλλά τελικά δεν τον βρήκαν και τόσο αξιόπιστο για τη δουλειά που τον ήθελαν.. Τσάμπα οι επικοινωνιακές ατάκες σου βρε Αλέξη και ο λαϊκίστικος τσαμπουκάς σου βρε Αλέκο..

Από την άλλη οι νουδούδες είναι παντελώς ανίκανοι. Όχι μόνο ένα σεμινάριο δεν μπορούν να διοργανώσουν αλλά ούτε και ένα απλό μπουκαλάκι δεν μπορούν πουλήσουν, αν δεν περιέχει αγιασμό.. Τώρα νομίζουν ότι κάνουν επικοινωνιακή εκστρατεία στέλνοντας τον Καραμανλή στην επαρχία και βάζοντας τον να χαιρετάει παιδάκια.. Τόσο πίσω δηλαδή.. Ούτε καν σέβονται το γεγονός ότι ο άνθρωπος βαριέται να είναι πρωθυπουργός και προτιμάει να βλέπει ποδόσφαιρο και να τρώει σουβλάκια.. Το βασικό πρόβλημα με τους νουδούδες είναι ότι δεν μπορούν να «εκσυγχρονιστούν» με τίποτα. (τους έχω πει να προσλάβουν το Σημίτη αλλά δεν μ ακούνε). Παρότι λοιπόν, επισήμως, θεωρούνται πιο νεοφιλελεύθεροι από τους πασόκους, εντούτοις αδυνατούν να απαλλαγούν από τις ιδεολογικές αγκυλώσεις της παραδοσιακής δεξιάς, πολύ περισσότερο δε,  όταν αυτές σχετίζονται με την εκκλησία. Αγαπούν το «μπουκάλι» αλλά το προτιμούν και ευλογημένο..

Τόχω ξαναπεί πολλές φορές ότι η πολιτική διεξάγεται από τα δύο κόμματα εξουσίας σχεδόν αποκλειστικά με όρους μάρκετινγκ και επικοινωνίας. Οι πολίτες μετατρέπονται σε καταναλωτές, ενώ οι πολιτικές ιδέες, τα προγράμματα και τα μηνύματα μετατρέπονται σε «μπουκάλια»-προϊόντα τα οποία πρέπει, πάση θυσία, να πουληθούν στους καταναλωτές.  Γιατί ως γνωστόν, η δουλειά του μάρκετινγκ και της διαφήμισης είναι να πουλήσουν το «μπουκάλι»-προϊόν, ανεξαρτήτως αν αυτό είναι καλό ή κακό και προ παντός το «μπουκάλι» που λέγεται αρχηγός. Τόσο περισσότερο μάλιστα είναι απαραίτητες αυτές οι σύγχρονες επιστήμες της αγοράς, όσο χειρότερο είναι και το προς πώληση «μπουκάλι».Άλλωστε το καλό, όπως και να το κάνουμε, πουλάει κι από μόνο του. Βεβαίως δεν έχει καμία σημασία αν οι καταναλωτές δεν χρειάζονται τέτοια προϊόντα και αν οι πραγματικές ανάγκες και τα προβλήματα τους είναι εντελώς διαφορετικά. Η δουλειά του σύγχρονου μάρκετινγκ και της διαφήμισης δεν είναι να ικανοποιούν ανάγκες, αλλά να δημιουργούν νέες ανάγκες για να έρθουν μετά και να τις ικανοποιήσουν με τα δικά τους προϊόντα. Άλλωστε το μόνο που δεν ενδιαφέρει τα στελέχη τέτοιων κομμάτων είναι η ικανοποίηση των αληθινών αναγκών του κόσμου και η επίλυση των πραγματικών προβλημάτων του. Εκπαιδεύονται στην μαζική εξαπάτηση συνειδήσεων με ενθουσιασμό και όποιος πει ότι αυτό είναι σοβαρότερο σκάνδαλο απ όλα τ΄άλλα, είναι το λιγότερο προδότης του λαού..

Τελικά το «μπουκάλι» έχει πολλές χρήσεις. Στην αντιπολίτευση, αντιπροσωπεύει το προϊόν που πρέπει να πουληθεί στο λαό για να την κατάκτηση της εξουσίας, στη συνέχεια, επί εξουσίας, χρησιμοποιείται για το γνωστό «παιχνίδι της μπουκάλας» μεταξύ των συμφερόντων, ενώ σε κάθε περίπτωση ο λαός το βρίσκει πάντα από πίσω του..

Το ρεπορτάζ του «Βήματος» Εδώ.

Advertisements