Παρακολουθώ τους διάφορους «εντεταλμένους» της δημοσιογραφίας να προσπαθούν να παίξουν ρόλους που δεν τους πάνε με τίποτα και μου φαίνονται τόσο θλιβεροί και γελοίοι. Δεν είναι μόνο κακοί δημοσιογράφοι αλλά και κάκιστοι ηθοποιοί. Έβαλαν και αυτοί τις «κουκούλες» τους, είτε γιατί τους αναγκάζουν τα αφεντικά τους, είτε η τηλεθέαση και παριστάνουν τους εξεγερμένους!

Οι πιο τραγικές περιπτώσεις είναι εκείνες που μια «ανώτερη δύναμη», του αφεντικού δηλαδή, επεμβαίνει αιφνιδίως και φέρνει τα πάνω κάτω! Γιατί εδώ που τα λέμε μεταξύ μας δεν είναι και τόσο εύκολο να είσαι υποχρεωμένος να ακολουθήσεις μια «γραμμή» κόντρα σε ότι υποστήριζες μέχρι τώρα, επειδή για τον άλφα ή βήτα λόγο το «γύρισε» ξαφνικά το αφεντικό σου. Η ξεφτίλα μπροστά στο κοινό σου είναι μαθηματικώς βεβαιωμένη, ασχέτως αν δεν το καταλαβαίνεις γιατί και πάλι έγινες βασιλικότερος του βασιλέως..

Πάρτε για παράδειγμα τον ΑΛΦΑ και τον ΣΚΑΙ που είχαν πάρει την στροφή πολύ πριν ακόμα δολοφονηθεί το παιδί. Από τότε που ο Κοντομηνάς τα τσούγκρισε με την κυβέρνηση και ..εντάχτηκε και αυτός στη «μεγάλη προοδευτική παράταξη», ο Βλάχος και ο Αυτιάς είναι να τους κλαίς. Μόνο ο Βερύκιος εξακολουθεί να προσφέρει άφθονο γέλιο διατηρώντας τον ίδιο ρόλο..

Στο συγκρότημα του Αλαφούζου εξελίσσεται μια τραγωδία του Αισχύλου. Πώς ο άνθρωπος υποκύπτει διαρκώς στη μοίρα του αφεντικού του. Μόλις ο αρχηγός τάσπασε με τη κυβέρνηση, κλαθμός και οδυρμός στα παρασκήνια. Εκεί που τους έβαζε και φυτεύανε δεντράκια τώρα τους βάζει να τα βλέπουν όλα πράσινα.. Μέχρι και ο Πάσχος Μανδραβέλης, ο ηρωικός υμνητής της «ελεύθερης αγοράς», έβαλε «κουκούλα» και εξεγέρθηκε, όχι φυσικά εναντίον της αγοράς αλλά εναντίον της ανίκανης κυβέρνησης. Ο «πολύς» και κορυφαίος ξερόλας Μπάμπης Παπαδημητρίου προκαλεί θυμηδία, ενώ ο κακομοίρης ο Πορτοσάλτε τραυλίζει κανονικά..

Εν τω μεταξύ οι αγώνες των εξεγερμένων στα κανάλια συνεχίζονται. Εξεγερμένες Τατιάνες, Δρούζες, πανελίστες, μοντέλα, μόδιστροι, αστρολόγες, χαρτορίχτρες, όλοι στον αγώνα προτάσσοντας τα βυζιά τους.. Εναρμονίστηκαν στο «πνεύμα των ημερών» και μη μου πείτε ότι αυτό το «πνεύμα» είναι χριστουγεννιάτικο.. Φόρεσαν τις «κουκούλες» τους και ο καθένας δίνει την δική του παράσταση ενώ όλοι μαζί συγκροτούν ένα γελοίο θίασο που σου γυρίζει τα άντερα. Τρίζουν τα κόκαλα του δολοφονημένου παιδιού απ την υποκρισία του απάνω κόσμου. Αν τόξερε ότι θα εξελίσσονταν έτσι τα πράγματα θα αρνιόταν να πεθάνει..

Advertisements