Διάγουμε την εποχή της Γ.Α.Α όπου συνεργάζονται αρμονικά η Γελοιότητα, η Αλητεία και η Ανικανότητα.. Τέτοια επιτυχής συνεύρεση δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία.. Οι κρουνοί της Γ.Α.Α άνοιξαν και το κακό ξεχύνεται τροφοδοτώντας τα αδηφάγα στόματα των παραδοσιακών μμε που το αναπαράγουν και το διαιωνίζουν βυθίζοντας τη χώρα στο αδιέξοδο. Σάλος, πολιτική θύελλα, πραξικόπημα, γενική αναταραχή, οι τίτλοι που «ενημερώνουν» τη σαστισμένη κοινή γνώμη. Τα στοιχεία της φύσης, οι σεισμοί, οι καταποντισμοί και οι θύελλες ωχριούν μπροστά στους χαρακτηρισμούς των εντεταλμένων κονδυλοφόρων της καθεστηκυίας ενημέρωσης. Είναι οι τίτλοι που κατασκευάζουν το κυρίαρχο σημαντικό γύρω από το οποίο πρέπει να στραφεί όλο το ενδιαφέρον της «φουκαριάρας» της κοινής γνώμης. Η οικονομική κρίση, η ανεργία, η φτώχια, η κοινωνία που υποφέρει, δεν υπάρχουν. Η πολιτική ακυρώνεται και μαζί με αυτήν και η όποια ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον..

Γιατί μόνο με την αγαστή συνεργασία αυτών των τριών συστατικών της Γ.Α.Α θα μπορούσε να βρεθεί η χώρα σε τέτοιο αδιέξοδο:

Με την πολιτική αλητεία του πασοκισμού που έχει τους λόγους του. Όχι μόνο να υφαρπάξει την εξουσία με κάθε τρόπο αδιαφορώντας για την χώρα, την κοινωνία και τα μεγάλα προβλήματα της, αλλά και για να αποπροσανατολίσει από τις αναμενόμενες αποκαλύψεις για τη Ζήμενς όπου οι Τσουκάτοι και οι «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη «εκσυγχρόνισαν» τη λαμογιά μεταφέροντας τα εκατομμύρια σε αεροβαλίτσες αντί για τα πάμπερς του Κοσκωτά.. Όπου ο Γιωργάκης μπροστά στη μοναδική ευκαιρία της ζωής του να γίνει πρωθυπουργός, όχι για τον ίδιο φυσικά, αλλά για τη «φουκαριάρα» τη μάνα του, «δίνει» τους πάντες και τα πάντα..

Με τον αρχηγό της γελοιότητας Καρατζαφέρη και ένα θίασο γελοίων ελληναράδων που διέπρεψαν κάποτε σε τηλεοπτικά «κανάλια» του τύπου «Σούλα-Μπούλα» και αλίμονο πέρασαν και στο κοινοβούλιο.. Αν το καλοσκεφτεί κανείς αποτελούν απλώς την πολιτική έκδοση των διάφορων Σαρή, Μπετζεντάκου, Εθνικού Στάρ και βάλε.. Σταματώ εδώ γιατί αρμοδιότερος να αποφανθεί είναι ο Μιτζικώστας..

Με την πιο ανίκανη κυβέρνηση που γνώρισε μεταπολεμικά ο τόπος. Ο κόσμος, απηυδισμένος απ τον πασοκισμό, είχε πειστεί ότι είναι προτιμότερη ακόμα και μια καθαρή δεξιά πολιτική, αρκεί να είναι έντιμη και σοβαρή. Μόνο που η «επανίδρυση του κράτους» ήταν η πλήρης διάλυση του. Ο επαγγελλόμενος «πολιτικός πολιτισμός» ήταν απλώς η συγκάλυψη της πράσινης διαφθοράς για να συνεχιστεί με τη γαλάζια. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Η ρήση του «κουρασμένου» ότι δεν «λαμβάνει αποφάσεις εν θερμώ» ήταν απλώς για να μην αποφασίζει ποτέ και για τίποτα, ενώ οι απειλές κατά των «νταβατζήδων» στο σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη παρέμειναν στα σουβλάκια..

Την πλήρη ακύρωση της πολιτικής και το αδιέξοδο ενισχύει και η  ιδεολογικοπολιτική ένδεια της αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε την ανανέωση της αριστεράς και αυταπατάται ότι δήθεν κάνει «κινηματική πολιτική» διολισθαίνοντας απλώς σε έναν ανεύθυνο και ανεξέλεγκτο αριστερισμό, ενώ η μόνη σοβαρή και υπεύθυνη δύναμη του τόπου, το ΚΚΕ, εγκλωβισμένη στις αράχνες της επαναπαύεται στο άλλοθι για την ανάπτυξη ενός «λαϊκού κινήματος», που χωρίς μια σύγχρονη αριστερά φυσικά δεν αναπτύσσεται ποτέ..

Τώρα γύρισε φυσικά ο τροχός. Όλοι λένε πως είναι προτιμότερο να κυβερνήσουν και πάλι οι ανέντιμοι και τα λαμόγια, που τουλάχιστον είναι ικανά και δοκιμασμένα, παρά οι μαλάκες και ανίκανοι. Ποιος είπε ότι η συνταγή της Γ.Α.Α δεν αποδίδει;