Συγκεκριμένα του μακαρίτη του πατέρα μου.. Τον θυμάμαι πολύ καλά, ήμουν παιδί ακόμα, τότε που ήταν σκυμμένος στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και μούλεγε ότι τα μάρμαρα της Ακρόπολης τα έχουν κλέψει οι Άγγλοι και ότι κάποτε πρέπει να τα επιστρέψουν και να τα φροντίσουμε πιο πολύ και από τα μάτια μας.. Του πατέρα μου λοιπόν ήταν «το όραμα» αλλά αυτό φυσικά δεν το λέει η ιστορία γιατί ως γνωστόν την ιστορία την γράφουν οι νικητές και ο πατέρας μου ανήκε στους ηττημένους..  Σήμερα την ιστορία δεν τη γράφουν ούτε οι νικητές ούτε οι ηττημένοι αλλά η νέα εξουσία των μίντια που, σε «απευθείας σύνδεση», ρυθμίζει ποιος θα είναι ο νικητής και ποιος ο ηττημένος..

MouseioΗ παραδοσιακή ιστορία, αυτή δηλαδή που γράφουν οι ιστορικοί, λέει ότι το νέο μουσείο της Ακρόπολης ήταν το δεύτερο πολιτιστικό «όραμα» του Κωνσταντίνου Καραμανλή μαζί με την ανασκαφή της Βεργίνας από τον αρχαιολόγο Μάνο Ανδρόνικο.. Είχαν προκηρυχτεί μάλιστα και δύο πανελλήνιοι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί, το 1976 και το 1979, και οι δύο χωρίς αποτέλεσμα. Αργότερα, η Μελίνα Μερκούρη σκέφτηκε πως το μουσείο θα μπορούσε να φιλοξενήσει και τα γλυπτά του Παρθενώνα, τα λεγόμενα τότε Ελγίνεια.. Έτσι το 1989 πραγματοποιήθηκε ο τρίτος διαγωνισμός, διεθνής αυτή τη φορά, αλλά το Συμβούλιο Επικρατείας ακύρωσε τον διαγωνισμό, εντοπίζοντας εξόφθαλμες παρατυπίες. Με την ανασκαφή του 1997-1999 αποκαλύπτονται στο χώρο του Μακρυγιάννη σημαντικές αρχαιότητες και τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο. Το καλοκαίρι του 2000 προκηρύχτηκε νέος διεθνής διαγωνισμός και ο σχεδιασμός του μουσείου  ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2002 με προϋπολογισμό 130 εκατ. ευρώ. Η θεμελίωση του έργου έγινε τον Σεπτέμβριο του 2003 και η ολοκλήρωση της κατασκευής του το Σεπτέμβριο του 2007. Η μεταφορά των εκθεμάτων από την Ακρόπολη έγινε τον Σεπτέμβριο-Δεκέμβριο του 2007.

Σήμερα, τα ξένα μίντια σε όλο τον κόσμο μιλούν, χωρίς να κρύβουν το θαυμασμό τους, για το νέο μουσείο της Ακρόπολης του οποίου οι πληγές είναι ανοιχτές γιατί λείπουν τα μάρμαρα που βρίσκονται στο Λονδίνο.. Αυτή είναι η είδηση για τα ξένα μίντια.. Για τα ελληνικά η είδηση είναι ..«Το όραμα της Μελίνας»!  Για άλλη μια φορά τα μίντια εξαφανίζουν την ιστορία και αναδεικνύουν αυτά τους νικητές.. Η μικροκομματική μιζέρια και υπανάπτυξη ελεεινών «δημοσιογράφων» και αδίστακτων πολιτικών αφόδευσε και πάλι πάνω στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και λέρωσε το νέο μουσείο.. Δεν υπάρχει πια ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός που φώτισε όλον τον κόσμο, δεν υπάρχει ο παγκόσμιος φάρος της Ακροπόλεως, δεν υπάρχει ο Παρθενώνας, δεν υπάρχουν τα μάρμαρα! Υπάρχει μόνο «το όραμα της Μελίνας» το οποίο θα είναι αυτό που θα μείνει τελικά στην ιστορία, ενώ κανείς δεν θα θυμάται ποιο ήταν τελικά αυτό το «όραμα»..

Τελικά αυτός ο τόπος έχει πολύ μεγάλο πρόβλημα με τους ..οραματιστές του. Δηλαδή τόσο δύσκολο είναι κάποιος, από θέση ισχύος ως υπουργός ή πρωθυπουργός, να κάνει τη δουλειά του και να προγραμματίσει ένα έργο που χρειάζεται ο τόπος, έναν δρόμο, ένα σχολείο, ένα μουσείο και μάλιστα με λεφτά των άλλων; Πρέπει να γίνει η Ζαν Ντάρκ και να δει κάποιο «όραμα»; Άσε δε, που τις περισσότερες φορές το «όραμα» δεν είναι το έργο αλλά οι μίζες που θα προκύψουν από το έργο..

Με τέτοια κατάντια, δεν ξέρω αν είναι προτιμότερο να κρατήσουν τα μάρμαρα οι Άγγλοι.. Αλλά για να ξεκαθαρίζονται τα πράγματα, το περιβόητο «όραμα» της κατασκευής του μουσείου που θα στεγάσει τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα δεν είναι ούτε του Καραμανλή ούτε της Μελίνας.. Δικό μου είναι το «όραμα».. Συγκεκριμένα είναι του μακαρίτη του πατέρα μου που το εμπνεύστηκε από τον στρατηγό Μακρυγιάννη, όπως επίσης είναι και των δικών σας πατεράδων, καθώς και εκατομμυρίων άλλων ελλήνων που το πλήρωσαν και όχι μόνο..

Advertisements