Πήραμε πια και την 6η «δόση» μας και τώρα, έτσι όπως είμαστε «φτιαγμένοι», μισοζαλισμένοι, τρεκλίζοντας και παραπατώντας από τις απανωτές καρπαζιές και τις ισχυρές «δόσεις» χαμογελάμε ηλιθίως. Τελικά καλές είναι και οι «δόσεις», κάτι ξέρουν και τα πρεζάκια. Τουλάχιστον οι «δόσεις» μας κάνουν να ξεχνάμε την μνησικακία, τη μιζέρια και τη φτώχεια στις καρδιές μας, την καθημερινή βαρβαρότητα του ενός πάνω στον άλλον που είναι πολύ πιο αβάσταχτη και ολέθρια από κάθε οικονομική και κοινωνική φτώχεια και βαρβαρότητα.. Αναμένουμε λοιπόν πλήρως ευνουχισμένοι και άκρως εθισμένοι ακόμα πιο δυνατές καρπαζιές και την επόμενη «δόση» μας ελπίζοντας να αντέξουμε μέχρι τότε. Έτσι για να ευθυμήσουμε και εμείς λίγο.. και δε γαμιέται κι η Ελλάδα..