Τούτον τον καιρό χρειαζόμαστε την τέχνη και τη μουσική όσο ποτέ άλλοτε τουλάχιστον για να μη φαγωθούμε μεταξύ μας. Αυτή η κρίση, όπως και κάθε μεγάλη κρίση οξύνει τις αντιθέσεις στο έπακρο. Το χρώμα σβήνει και η ζωή μας γίνεται ολοένα και περισσότερο μαυρόασπρη. Οι καλοί γίνονται καλύτεροι και οι κακοί χειρότεροι. Από τη μια δυναμώνει ο αμοραλιστικός ατομικισμός, ο βάρβαρος ανταγωνισμός, ετοιμάζεται ο ένας να φάει τον άλλον και από την άλλη ζούμε το μεγαλείο του ανθρώπου με σπάνιες εκδηλώσεις ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας..

Η μουσική του Νίκου Πλατύραρχου ξεκινάει από πολύ μακριά. Βγαίνει μέσα από τα σπλάχνα του Ψηλορείτη, περνάει μέσα από την ευαισθησία και τη μεγαλοσύνη των Χατζηδάκη και Θεοδωράκη και φτάνει στο σήμερα σαν ένα όνειρο που όλοι πεθυμήσαμε αλλά δεν ζήσαμε ακόμα.. Μια θάλασσα ανθρωπιάς, αγάπης και έρωτα. Ένας απέριττος διάλογος ζωής γραμμένος με νότες που η μια συναγωνίζεται την άλλη, ποιά θα την προαπαντήσει με μεγαλύτερη ευαισθησία και πιότερη αρμονία..

Ο Γιώργος Νταλάρας λέει το τραγούδι του Μάνου, ενώ βογκάει ο Ψηλορείτης με τη φωνή του Ψαραντώνη. «..Άλλη δεν έχω απαντοχή στον άδειο κόσμο πούμαι..» Και τότε το βουνό δακρύζει και η φωνή του γίνεται γυναικεία και ερωτική με την Ελευθερία Αρβανιτάκη. «..έλεος κάμε πάρε με να μην ξεχωριστούμε..»

Σε τούτες τις μαυρόασπρες μέρες λοιπόν θέλω απλώς να σου πω ένα ευχαριστώ φίλε γιατί ακούω τη μουσική σου και νιώθω να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.. Θέλω να σηκωθώ απ τον καναπέ του ατομικισμού μου και να χωθώ ανάμεσα στους ανθρώπους αλλά αυτή τη φορά να δώσω χωρίς να πάρω.. Ό,τι έχω, έστω και μόνο μία αληθινή συναισθηματική στιγμή.. Έχει η ζωή και θάναι αλλιώς, χρώμα θα αλλάξει και ο δικός μας ουρανός..

Τετάρτη 31-10-12 στις 22.30, Ο Νίκος Πλατύραρχος παρουσιάζει την «Ονειρογραφία» του στο Half Note. Περιήγηση σε μουσικές του κιν/φου, σε απόηχους του μεσοπολέμου και σε αποπλανητικές μελωδίες. Τραγουδούν Βίκη Καράτζογλου, Κώστας Βασιλιάγκος. Φιλική συμμετοχή Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Θα είμαστε όλοι εκεί.

Advertisements