Category: ΣΧΕΣΕΙΣ-ΕΡΩΤΑΣ


Βοήθεια μας και μεγάλη η χάρη του αγίου της υπερκατανάλωσης λουλουδιών, αρκουδιών και των πάσης φύσεως καρακιτσάτων μπιχλιμπιδιών τα οποία, με μαθηματική βεβαιότητα, μειώνουν κάθε εναπομείνουσα ερωτική διάθεση και σεξουαλική επιθυμία στον παραλήπτη τους.. Σε τέτοιες περιόδους βαθειάς κρίσης των θεσμών και αξιών, όπου η παγκόσμια αγορά έχει επιβληθεί πλήρως και δικτατορικά επί της κοινωνίας, είναι φυσικό η κρίση αυτή να επηρεάζει καθοριστικά και τη σεξουαλική μας συμπεριφορά..

Πέρσι, η μεγάλη αυτή γιορτή της χριστιανοσύνης είχε συμπέσει με το καρναβαλικό τριήμερο και εγώ, ως δαιμόνιος επιστήμων ερευνητής και εν πλήρη επαγγελματική διαστροφή, αντί να αρμενίζω στα πελάγη ως θαλασσόλυκος, παρέμεινα να περιφέρομαι εις τα προάστια των Αθηνών προκειμένου να κάνω το σχετικό ρεπορτάζ.. Σας μεταφέρω λοιπόν τα συμπεράσματα μου πιστεύοντας ότι και φέτος θα ισχύσουν τα ίδια, με τη διαφορά ότι, λόγω της περαιτέρω όξυνσης της γενικής κρίσης, οι  σεξουαλικές αντιθέσεις θα είναι και αυτές περισσότερο οξυμένες..

Διαπίστωσα λοιπόν ότι τα βόρεια προάστια μαραίνονται σεξουαλικώς ενώ στα δυτικά εμφανίζεται μια νέα μορφή ανθηρού εσωτερικού τουρισμού.. Απογοητευμένες γυναίκες (και όχι μόνο) των βορείων προαστίων, φέρουσες καρναβαλικές μάσκες, συνέρρεαν κατ ομάδας στο Περιστέρι, στη Δραπετσώνα, στο Κερατσίνι, στο Πέραμα για να απολαύσουν τα ..θαύματα του αγίου Βαλεντίνου.. Οι Δήμαρχοι των περιοχών αυτών, προκειμένου να ενισχύσουν την τοπική ανάπτυξη και εκμεταλλευόμενοι καταλλήλως την διπλή εορτή του αγίου και του καρνάβαλου (το αν ο καρνάβαλος είναι άγιος ή ο άγιος είναι καρνάβαλος παραμένει αδιευκρίνιστο) είχαν επιλέξει νταβραντισμένους δημοτικούς εργάτες και οδοκαθαριστές οι οποίοι υποδέχονταν μετά ανυπομονησίας τις «τουρίστριες» κραδαίνοντας τους φαλλούς τους εν πλήρη στύση.. Στη συνέχεια, αφού χόρευαν τον παραδοσιακό ελληνικό χορό της ..σάμπας, αποσύρονταν σε καταλλήλως διαμορφωμένα δημοτικά καταλύματα όπου και απολάμβαναν τη ..χάρη του αγίου μετά βαθυτάτων στεναγμών και παρατεταμένων βρυχηθμών..

Σήμερα, η τουριστική ανάπτυξη των δυτικών περιοχών, σε αντίθεση με το μαράζωμα των βορείων, επιβεβαιώνεται και επιστημονικώς. Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών για την ερωτική ζωή στο λεκανοπέδιο, που διενήργησε η Εταιρεία Μελέτης της Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (ΕΜΑΣ), οι άντρες της «δυτικής όχθης» δείχνουν να ενδιαφέρονται για το σεξ κατά 40% περισσότερο από αυτούς των βορείων προαστίων. Σε περιοχές όπως η Κηφισιά, η Εκάλη, το Ψυχικό και το Μαρούσι, το ποσοστό δεν ξεπερνά το 15%. Το ενδιαφέρον για το σεξ στα νότια πέφτει στο 10%, στα ανατολικά στο 3% ενώ στο κέντρο αυξάνει στο 23,5%.

Μελέτησα επί τόπου το θέμα επιστημονικώς καταμετρώντας διαθέσεις και επιδόσεις και συμπεραίνω τα εξής: Η μειωμένη σεξουαλική επιθυμία στα βόρεια προάστια έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι κάτοικοι των περιοχών αυτών διαθέτουν μια οικονομική ευμάρεια την οποία όμως χρησιμοποιούν για να υποκαταστήσουν το αγνό και άδολο σεξ με καταναλωτικά αγαθά υψηλής θεαματικότητας και κοινωνικής καταξίωσης. Όταν λοιπόν αγοράζουν διάφορα αγαθά μάρκας, «τελειώνουν», κοινώς εκσπερματώνουν, με αποτέλεσμα ο υγιής γυναικείος πληθυσμός να παραμένει ανικανοποίητος και έτσι να σπεύδει προς τα νταβραντισμένα λαϊκά προάστια της Δραπετσώνας και της Κοκκινιάς αναζητώντας λίγη χαρά στα σκέλια του.. Το γεγονός αυτό της υποκατάστασης του σεξ από την κατανάλωση ενισχύει και η περήφανη απόφαση της εντολοδόχου κυβερνήσεως των Γιωργάκηδων να εξωθήσει τους πολίτες στο κυνηγητό των αποδείξεων για την εφορία με την προφανή επιδίωξη την αύξηση του καταναλωτικού οργασμού..

Από την άλλη, στην «δυτική όχθη», η ανεξέλεγκτη πλέον σεξουαλική επιθυμία συνδέεται με την υποβάθμιση, την ρύπανση, την ανελέητη φτώχεια και ανέχεια που μαστίζουν αυτές τις λαϊκές, ταπεινές και καταφρονεμένες περιοχές. Η πολιτική του μνημονίου αποδεκατίζει τον πληθυσμό. Οι εναπομείναντες δεν έχουν πλέον καμία απολύτως αγοραστική δυνατότητα για να προτιμήσουν τα καταναλωτικά αγαθά, αδυνατούν να αγοράσουν και να μαζέψουν τις αποδείξεις για την εφορία και εν γένει δεν έχουν πλέον τίποτα, ούτε να πάρουν ούτε και να χάσουν. Έτσι, επιδίδονται μετά μανίας στο σεξ σαν νάναι η τελευταία μέρα της ζωής τους, όχι μόνο για την υπέρτατη απόλαυση και ευδαιμονία που χαρίζει αυτό το είδος συνεύρεσης μεταξύ των ζωντανών οργανισμών, αλλά και για λόγους καθαρά πατριωτικούς. Αφενός μεν ενισχύσουν τον εσωτερικό τουρισμό και την ανάπτυξη της περιοχής τους, αφετέρου δε, και το κυριότερο,  προτείνουν στην εντολοδόχο κυβέρνηση την πιο σέξι λύση για την έξοδο από την οικονομική κρίση.. Προλάβετε! Μένουμε Ελλάδα, μένουμε δυτικά προάστια!

Τα sites κοινωνικής δικτύωσης δεν συνδέουν τους ανθρώπους, αντιθέτως, τους απομονώνουν από την πραγματικότητα προκαλώντας στον ψυχισμό τους κάτι σαν σύγχρονη τρέλα.. Αυτό ισχυρίζεται στο νέο βιβλίο της «Μόνοι Μαζί» η κορυφαία κοινωνιολόγος Σέρι Τερκλ, καθηγήτρια στο ΜΙΤ.

Οι φρενήρεις ρυθμοί με τους οποίους επικοινωνούμε online μέσω του Τwitter, του Facebook και των γραπτών μηνυμάτων «οδηγούν σε μία ψυχοπαθολογική συμπεριφορά». Έχει βρεθεί σε κηδείες λέει η Σέρι Τερκλ όπου οι πενθούντες συγγενείς ελέγχουν κάθε δύο λεπτά το iΡhone τους. Η τεχνολογία, επισημαίνει, απειλεί να κυριαρχήσει επί της ζωής μας και να μας απομονώσει από την επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Μας δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι μας επιτρέπει να επικοινωνούμε καλύτερα, ενώ η αλήθεια είναι ότι μας κάνει να ζούμε σε μία κυβερνο-πραγματικότητα πολύ κατώτερη, και συχνά πιο σκληρή, από τον πραγματικό κόσμο. Κλασικό παράδειγμα θεωρείται η περίπτωση της άτυχης Σιμόν Μπακ. Είχε 1.048 «φίλους» στο Facebook, όταν όμως ανακοίνωσε ότι θα αυτοκτονήσει δεν βρέθηκε κανένας να την αποτρέψει, και ούτε ένας δεν προσπάθησε να τη σώσει, κάτι που δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο εύκολα στην πραγματική ζωή..

Τα ίδια υποστηρίζει και ενα άλλο μπεστ σέλερ, του Νίκολας Καρ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα στις ΗΠΑ με τον τίτλο «Στα ρηχά: Να τι κάνει το Ιnternet στο μυαλό μας». Το βασικό ανθρώπινο ένστικτο για αναζήτηση νέων πληροφοριών και κοινωνική δικτύωση μας έχει εθίσει στο «εύκολο αλλά ρηχό» ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Πολλοί υπάλληλοι γραφείου ελέγχουν τα e-mail τους ως και 30 φορές την ώρα. Αυτό που κάνει ακόμη πιο ακαταμάχητα τα ψηφιακά μηνύματα είναι η αβεβαιότητα. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα ότι κάποιο σημαντικό e-mail περιμένει να το ανοίξουμε, παρ΄ ότι ξέρουμε πως τα περισσότερα μηνύματα που έρχονται online είναι ασήμαντα..

Έχουμε λοιπόν γίνει σαν τα ποντίκια σε εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας, σαν πειραματόζωα που πατάμε άσκοπα μοχλούς με την ελπίδα ότι θα κερδίσουμε κάποια ψίχουλα κοινωνικής ή διανοητικής τροφής, κάποια ψίχουλα επιβεβαίωσης του εαυτού μας μέσα σε ένα όντως πολύ σκληρό και κατά κανόνα μάταιο εικονικό χώρο, όπως λένε οι ειδικοί;

Τελικά ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι αυτές οι διαπιστώσεις προσεγγίζουν και άλλες πλευρές της αλήθειας για το διαδίκτυο και το  facebook; Η αξιοποίηση της τεχνολογίας με ελεγχόμενο τρόπο δεν είναι ψυχοπαθολογία.. Ούτε η ανάγκη να βρούμε έστω και στον εικονικό χώρο αυτό που δεν βρίσκουμε στον πραγματικό είναι ψυχοπαθολογία.. Αρρώστια είναι όταν απομονωνόμαστε και υποκαθιστούμε την κοινωνική πραγματικότητα από την εικονική, ζώντας στην κυριολεξία μέσα σε αυτήν.. Όταν μέσα στο εικονικό σπαταλάμε την αγάπη μας, τη χαρά μας, τη ψυχαγωγία μας, τη λύπη μας, το μίσος μας, το πάθος μας, τη καψούρα μας, αφήνοντας δίπλα μας τη ζωή να περνάει απαρατήρητη.. Όταν η ανάγκη για επιβεβαίωση παίρνει παθολογικές μορφές και εκδηλώνεται σε βάρος του άλλου, όταν το εγώ μεγεθύνεται σε εκρηκτικό βαθμό, όταν ακόμα και το ίδιο μας το λογικό κτυπάει το καμπανάκι του κινδύνου, αλλά εμείς δεν έχουμε την δύναμη να πούμε ένα σκέτο όχι την κατάλληλη στιγμή.. Όχι, δεν πιστεύω ότι  το διαδίκτυο, το facebook μας παραλαμβάνει υγιείς και μας βγάζει τρελούς.. Απλώς σαν έτοιμοι καψούρηδες από καιρό.. σαν θαρραλέοι ζήτουλες της αγάπης αποχαιρετούμε την πραγματικότητα που φεύγει..

Άλλες σκέψεις για το φέις, κλίκ  ΕΔΩ και ΕΔΩ

Ποιος θυσίασε για χάρη του γάμου την επαγγελματική του ανέλιξη; Ποιος περνά περισσότερο χρόνο με το παιδί; Ποιος κάνει τις περισσότερες δουλειές στο σπίτι; Ποιος βαρέθηκε το σεξ νωρίτερα; Κι εν τέλει ποιος έχει συσσωρεύσει τον περισσότερο θυμό; Πόσοι γάμοι και πόσες σχέσεις γενικότερα δεν βασανίζονται απ’ αυτές τις ερωτήσεις;

Μια βαθιά ματιά στο θεσμό του γάμου, μια ανατομία του αδιεξόδου των σύγχρονων ζευγαριών είναι το έργο «50 λέξεις» του Μάικλ Γουέλερ που ανεβαίνει στο Θέατρο Βικτώρια (από τις 19 Νοεμβρίου), σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη… Περισσότερα ΕΔΩ

Πριν από λίγες μέρες, ένας 18χρονος φοιτητής αυτοκτόνησε πέφτοντας στον ποταμό Χάντσον στη Νέα Υόρκη, όχι μόνο γιατί όλοι έμαθαν ότι ήταν γκέι, αλλά για τον τρόπο που το έμαθαν. Ο Τάιλερ Kλεμέντι, πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο Ράτζερς του Νιου Τζέρσεϊ και ταλαντούχος βιολονίστας, είχε ζητήσει από τον συγκάτοικό του στη φοιτητική εστία να τον αφήσει για λίγη ώρα μόνο στο δωμάτιο με τον φίλο του. Εκείνος συμφώνησε, φρόντισε όμως να ενεργοποιηθεί η web camera στο κομπιούτερ του, ώστε οι ερωτικές στιγμές του ανύποπτου νέου να καταγραφούν και να φτάσουν στο Διαδίκτυο.

Κάποιοι είπαν ότι ο συγκάτοικος δεν ήταν ομοφοβικός, απλώς ένα αστείο, μια χοντρή πλάκα θέλησε να κάνει σε ένα συνεσταλμένο κι ευαίσθητο επαρχιωτόπουλο, που μόλις είχε φτάσει στη μεγάλη πόλη. Μόνο που το γέλιο πάγωσε όταν ανασύρθηκε το πτώμα από το ποτάμι και ήρθαν στο φως τα λόγια που είχε γράψει ο Τάιλερ στη σελίδα του στο Facebook την ημέρα της αυτοκτονίας του: «Jumping off the gw bridge sorry» (θα πέσω από τη γέφυρα Τζορτζ Ουάσιγκτον, συγγνώμη).

Το θέμα δεν αφορά μόνο την ομοφυλοφιλική κοινότητα, που τουλάχιστον στην Αμερική ξεσηκώθηκε ζητώντας να σταματήσει το bullying, ο εκφοβισμός και η λοιδορία των «διαφορετικών». Κάτι ανάλογο μπορεί να συνέβαινε για κάθε είδους δραστηριότητα ή ιδιότητα που μπορεί να θεωρηθεί γαργαλιστική ή ασυνήθιστη. Το θέμα είναι ότι, στην Αμερική και στην Αμάρυνθο, ο συμφοιτητής, ο συνάδελφος, ο γείτονας γίνεται ο Μεγάλος Αδελφός του πλησίον του, ενώ είναι αυτονόητο ότι το φαινόμενο οφείλεται σε κοινωνικά αίτια και όχι στη διευκόλυνση που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία.

Τι χρειαζόμαστε τις κάμερες παρακολούθησης ή τις «έξυπνες κάρτες» όπου καταγράφονται τα προσωπικά μας δεδομένα, όταν πολλοί είναι πρόθυμοι να γελοιοποιήσουν, να καταδώσουν, να φακελώσουν τους άλλους, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους; Kάποτε λέγαμε πως μόνο ό,τι δείχνει η τηλεόραση υπάρχει, όμως σήμερα διαπιστώνουμε πως μόνο ό,τι καταγράφεται με κάμερα υπάρχει, ό,τι αναρτάται στο Διαδίκτυο ή διαδίδεται από κινητό σε κινητό. Πάμπολλες φορές, σε συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, γιορτές, παρελάσεις περιστοιχιζόμαστε από ανθρώπους που δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν γιορτάζουν, αλλά τραβούν με την κάμερα του κινητού τους. Τραβούν και αποτυπώνουν για να ξαναδούν αργότερα, αυτοί και άλλοι πολλοί, ό,τι είδαν, να μοιραστούν την εμπειρία. Επομένως, ένας γκέι εν δράσει είναι ένα πιασάρικο θέαμα, κρίμα να περάσει ανεκμετάλλευτο.

Στη δεκαετία που διανύουμε αναλύθηκε η τάση του oversharing, της υπερ-εκμυστήρευσης, του εθελοντικού συναισθηματικού (και όχι μόνο) ξεγυμνώματος, μια τάση που δεν έχει μόνο κραυγαλέα τηλεοπτική έκφραση, αλλά έχει επεκταθεί και στην προσωπική ζωή. Σήμερα μιλάμε για το φαινόμενο «tmi» (too much information), την πληθώρα πληροφοριών που εμείς οι ίδιοι παρέχουμε για το άτομό μας και οι οποίες θα προκαλούσαν πλήξη ακόμα και στη μάνα μας. Κάποτε οι άνθρωποι συνήθιζαν να αφηγούνται ιστορίες που τις είχαν ζήσει οι ίδιοι ή τις είχαν ακούσει από άλλους. Τώρα τη θέση της ιστορίας έχει πάρει η εμπειρία: πήγα εδώ, πήγα εκεί, έκανα διακοπές στο τάδε νησί, έφαγα αστακομακαρονάδα, πόνεσε η κοιλιά μου, με τσίμπησαν πολλά κουνούπια, χώρισα με τον φίλο μου, τα ξαναφτιάξαμε, έχω έναν γκέι συγκάτοικο. Και όσο πιο πολλές και ασυνήθιστες οι εμπειρίες, όσο πιο πολλοί οι «φίλοι» στο Facebook και οι «ακόλουθοι» στο twitter, τόσο πιο ενδιαφέροντα άτομα υποτίθεται ότι γινόμαστε.

Στον καθρέφτη δεν βλέπουμε πια μόνο το πρόσωπο του Τέρατος. Ισως να δούμε και το πρόσωπο του Μεγάλου Αδελφού.

Mαριαννα Tζιαντζη

Τάχουμε πει αυτά εδώ και πολύ καιρό και τώρα έρχονται και τα πανεπιστημιακά πειράματα και οι έρευνες να τα επιβεβαιώσουν. Τι τους θες, λέγαμε,  αγαπητή «φίλη» και «φίλε» τους 600 τόσους «φίλους», τους 1500, τους 3000 και βάλε; Τους ξέρεις όλους; Μιλάς με όλους; Είσαι καλλιτέχνης και μαζεύεις φαν; Να το καταλάβω.. Προβάλεις κάτι, διαφημίζεις κάτι, ένα προϊόν, μια δουλειά, τις δημιουργίες σου τέλος πάντων, κάποια δραστηριότητα, κάποιες απόψεις και ιδέες; Να το καταλάβω.. Αν δεν κάνεις τίποτα απ όλα αυτά τότε τι κάνεις; Συλλογή φίλων; Καλύτερα δεν είναι να μαζεύεις γραμματόσημα και πεταλουδίτσες; Εντάξει καταλαβαίνω ότι μερικοί και μερικές είναι σπάνια συλλεκτικά κομμάτια απείρου κάλλους και βάθους και απίστευτου κιτς που αξίζουν να διασώζονται σε μια συλλογή και να επιδεικνύονται στις επερχόμενες γενεές ως αντιπροσωπευτικά δείγματα του σύγχρονου πολιτισμού μας.. (αλήθεια, πως εξηγείται η σύμπτωση που οι περισσότερες νεαρές με τους χιλιάδες φίλους σουφρώνουν τα χείλια τους σαν ψάρια στο προφίλ τους; Το ερευνώ αλλά ακόμα δεν έχω καταλήξει..)

Εδώ όμως μιλάμε για επικοινωνία, το ζητούμενο είναι η επικοινωνία, αλλά το μόνο που δεν παρατηρείται, τουλάχιστον σε τέτοιες μαζικές καταστάσεις, είναι η επικοινωνία.. Τι σημαίνουν λοιπόν αυτές οι «κυβερνοφιλίες»; Πόσο επικοινωνούν ουσιαστικά οι «φίλοι» μεταξύ τους, πόσο αληθινός είναι ο εαυτός που προβάλουν, πόσο αληθινά εκφράζουν τα συναισθήματα τους, πόσο ουσιαστική και ανθρώπινη είναι η εικονική σχέση που αναπτύσσεται;

Όπως γράφει στην Athens Voice ο Πολυδεύκης Παπαδόπουλος οι νέοι στις ΗΠΑ είναι  κολλημένοι στις οθόνες των ψηφιακών μέσων παρουσιάζοντας συμπτώματα εξάρτησης παρόμοια με εκείνα του τζόγου και του αλκοόλ. Πείραμα του Πανεπιστημίου του Maryland σε 200 φοιτητές έδειξε ότι η αποχή από τα ψηφιακά μέσα ισοδυναμεί με άγχος, νευρικότητα, ατονία και κατάθλιψη, και παρομοιάζεται με απουσία της οικογένειας και των φίλων.. Περισσότερο εθισμένα είναι τα κορίτσια.. Όσο για το ζητούμενο δηλαδή την επικοινωνία μεταξύ των «φίλων» οι έρευνες δείχνουν ότι έτσι και αλλιώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να επιτρέψει βαθιές και ουσιαστικές σχέσεις με περισσότερους από μία χούφτα ανθρώπους. Υπολογίζεται ότι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πραγματικές σχέσεις μ’ έναν κύκλο περίπου 150 ατόμων. Πρόκειται για το λεγόμενο αριθμό Dunbar (από το όνομα του Βρετανού ανθρωπολόγου Robin Dunbar, που διατύπωσε το λεγόμενο cognitive limit). Ο αριθμός αυτός θέτει τα όρια μεταξύ αυτών που μπορούμε να έχουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και εκείνων που μπορεί να συμπαθούμε και ίσως να έχουμε μία ευχάριστη συζήτηση, αλλά δεν μπορούν να θεωρηθούν προσωπικοί φίλοι. Πρόσφατες έρευνες επίσης των πανεπιστημίων Πρίνστον και UCLA καταλήγουν ότι η πυκνή ηλεκτρονική επικοινωνία μειώνει το ενδιαφέρον για διαπροσωπική επικοινωνία και την κάνει πιο δημόσια και πιο επιφανειακή…

Ποιο λοιπόν είναι το κίνητρο και το όφελος της συλλογής φίλων όταν αποδεδειγμένα πλέον δεν είναι η επικοινωνία; Γιατί «συλλέγεις» χωρίς να επικοινωνείς;

Προφανώς πρόκειται για μια προσπάθεια αυτοεπιβεβαίωσης του εαυτού και μάλιστα σε αρρωστημένη μορφή.. Υποτίθεται ότι βρίσκουμε στο εικονικό αυτό που μας λείπει στο πραγματικό.. Και λέω υποτίθεται, γιατί αυτός ο τρόπος αυτοεπιβεβαίωσης δεν είναι μόνο άκρατη ματαιοδοξία και αρρώστια, αλλά είναι και αδιέξοδος. Είναι ένα τούνελ αφόρητης μοναξιάς και το μόνο που διαφαίνεται στο βάθος του είναι μια απέραντη κατάθλιψη και αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι διάφοροι «συλλέκτες φίλων» και ας με βρίζουν τούτη τη στιγμή.. Αλλά να μην τα ξαναγράφω. Δεν είναι όλα μαύρα στο φατσοβιβλίο..  Για περισσότερα, κλικ ΕΔΩ

Και ΕΔΩ..

Ο ναρκισσισμός είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό των χρηστών του  facebook  σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου του Υork που εξέτασε την προσωπικότητα και τις συνήθειες των τυπικών χρηστών και «φίλων» του κοινωνικού αυτού δικτύου..

Στην έρευνα πήραν μέρος 100 φοιτητές, 50 άνδρες και 50 γυναίκες οι οποίοι ρωτήθηκαν για τον τρόπο που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους στο face και απάντησαν σε ένα ψυχολογικό τεστ που αφορούσε τα επίπεδα ναρκισσισμού τους. Οι χρήστες λοιπόν που έμπαιναν πολλές φορές την ημέρα στη σελίδα τους και για περισσότερες ώρες, είχαν υψηλότερο σκορ στο ψυχολογικό τεστ που αφορούσε το ναρκισσισμό..

Εδώ πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο ορισμός του ναρκισσισμού, σύμφωνα με τους συγκεκριμένους επιστήμονες, δεν έχει να κάνει ακριβώς με τον ορισμό που δίνει η ψυχιατρική. Στην έρευνα ο ναρκισσισμός νοείται ως ανάγκη για θαυμασμό από τους άλλους, εμμονή για επίδειξη των ικανοτήτων τους και υπερβολική αίσθηση ότι το άτομο είναι πολύ σημαντικό για την κοινωνία. Σύμφωνα με τους ερευνητές του York, ο τυπικός χρήστης του Facebook ενδόμυχα αποζητά την αποδοχή ενός ευρύτερου συνόλου και την επαφή με πολλά άτομα, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην πραγματική του ζωή..

Αυτά λέει η μελέτη και όπως στη ζωή έτσι και σε κάθε μελέτη η αλήθεια δεν είναι ποτέ μόνο μία.. Οι δικές μας μελέτες ημών των ..σοφιστών, δείχνουν ότι αυτό που αποκαλούν «ναρκισσισμό» στο face λειτουργεί περισσότερο θετικά ως ανάγκη για αναγνώριση και αυτοεπιβεβαίωση, ανάγκες που ταυτοχρόνως όμως αποτελούν και κίνητρα για επικοινωνία, για καλύτερες σχέσεις, για δράση και δημιουργικότητα ώστε ο «εαυτός» να κατακτήσει απέναντι στον άλλον και στους άλλους τη θέση που πιστεύει ότι του αξίζει και να δημιουργήσει τη σχέση που επιθυμεί ως καλύτερη.. Αν λοιπόν αυτού του είδους ο «ναρκισσισμός» αποτελεί κίνητρο για να διακινούνται ιδέες, γνώσεις και απόψεις, ακόμα και πολιτικές εκφράσεις, να δημιουργούνται κοινωνικά δίκτυα και δραστηριότητες, να αναπτύσσεται η επικοινωνία, ο διάλογος και καλύτερες σχέσεις μεταξύ των «φίλων», που όμως κάποια στιγμή να περνάνε από το εικονικό στο πραγματικό, τότε μια χαρά ναρκισσισμός είναι.. Μπορεί μεν ο χρήστης να δείχνει ότι είναι πολύ σημαντικός ιδιοποιούμενος και μεταφέροντας στον «τοίχο» του ρήσεις και λόγια άλλων, κατά προτίμηση μεγάλων στοχαστών και ποιητών, αλλά μόνο και μόνο που το κάνει και επικοινωνεί έτσι με τους «φίλους», τουλάχιστον απεγκλωβίζεται από την τηλεοπτική του αποχαύνωση και αυτό το βρίσκω πολύ θετικό..

Δεν αποκλείω φυσικά και τις αρρωστημένες μορφές επιβεβαίωσης που εγκλωβίζουν την ανθρώπινη επικοινωνία μέσα σε ένα τεράστιο πραγματικά ναρκισσιστικό «εγώ» και κάνουν τις ανθρώπινες σχέσεις περισσότερο αφόρητες.. Ακραίο παράδειγμα είναι το γνωστό και αρρωστημένο «άδειασμα», δηλαδή η αυτοεπιβεβαίωση δια της προκλήσεως του ενδιαφέροντος του άλλου και η επακόλουθη απόρριψη του.. Το περιβόητο «άδειασμα» είτε γίνεται για λόγους ανασφάλειας (το συνηθέστερο) είτε καθαρά ναρκισσιστικά, είναι το ίδιο άρρωστο.. Αυτά όμως και άλλα πολλά τα έχουμε αναπτύξει εκτενώς ΕΔΩ.. Και ΕΔΩ..

Κατά τα άλλα, απέναντι σε αυτή την απάνθρωπη και μίζερη  κοινωνία του μνημονίου, το μόνο που μας μένει είναι να επικοινωνούμε και να σχετιζόμαστε.. Επικοινωνείτε λοιπόν γιατί χανόμαστε!!

Το καλοκαιράκι πέρασε δυστυχώς και η πολυπόθητη ανανέωση της σχέσης δεν επήλθε, παρά τις συγκινητικές, κοπιώδεις έως και γελοίες προσπάθειες του ζευγαριού και παρά τα δυο φεγγάρια τον Αύγουστο που βγήκαν και πάλι πρόθυμα να βοηθήσουν και αυτά..

Οι επιστημονικές έρευνες ετών, η σύγχρονη νευρολογία του εγκεφάλου και βιοχημεία λένε πώς η ερωτική έλξη που νιώθουμε εξαρτάται από την εκρηκτική παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων συγκεκριμένων ορμονών όπως της τεστοστερόνης, της ντοπαμίνης στη σερετονίνης.. κλπ.. Όμως αλίμονο.. Όσο και αν θέλουμε να το αρνηθούμε και παρά τις εξαιρέσεις, ύστερα από 18 ή το πολύ 30 μήνες από την πρώτη ερωτική επαφή, ο εγκέφαλός μας έχει πια «μπουχτίσει» από την επανάληψη και κυρίως από τη σταδιακή υποβάθμιση του ερωτικού κοκτέιλ ορμονών και δεν αντιδρά πια εξίσου ενεργητικά. Σε αυτή την αποφασιστική καμπή κάθε ερωτικής σχέσης τα πολλά ζευγάρια χωρίζουν..

Πώς λοιπόν μπορεί να ανανεωθεί η σχέση ερωτικά; Τι είναι αυτό που παρακινεί τις συγκεκριμένες ορμόνες να λειτουργούν; Προφανώς δεν είναι μόνο η φυσική ομορφιά. Είναι και αυτό που γενικότερα ονομάζουμε γοητεία και ξέρουμε πολύ καλά ότι η γοητεία είναι ένα μέγεθος κυρίως κοινωνικό. Για παράδειγμα το κύρος και η εξουσία είναι όχι μόνο πολύ γοητευτικά σε κάθε εποχή και πολιτισμό, αλλά και τα καλύτερα αφροδισιακά.. Όταν δηλαδή ένα άτομο γοητεύεται από τέτοιους κοινωνικούς παράγοντες αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι παράγοντες παρακινούν ένα μεγάλο μέρος των εν λόγω ορμονών του να λειτουργούν..

Επομένως όταν ο χρόνος περνάει και φθείρεται η φυσική ομορφιά αυτό που απομένει για να διεγείρει και τις αντίστοιχες ορμόνες-βιοχημεία στους νευρώνες του εγκεφάλου μας ώστε να ανανεωθεί η σχέση, είναι η διαμόρφωση κατάλληλων πολιτισμικών και κοινωνικών συνθηκών και παραγόντων. Όπως παράγοντες ασφάλειας, σιγουριάς, κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, κύρους και κοινωνικής καταξίωσης, πνευματικής ανέλιξης κλπ.. κλπ..

Γι αυτό και η ανανέωση της σχέσης δεν μπορεί ποτέ να ξεκινήσει ανάποδα όπως συνήθως γίνεται. Εν κατακλείδι, μην κουράζεστε να αντιγράφετε διάφορες συμπεριφορές στο κρεβάτι απο κιν/κές ταινίες, την τηλεόραση και τα περιοδικά για να φτιάχνεται «ατμόσφαιρα» πασαλειμμένοι με φράουλες, με μέλια και διάφορες γαλλικές σος και να κολλάτε μύγες, να κινδυνεύετε να αρπάξετε καμιά φωτιά απ τα κεράκια, να παιδεύεστε στις παραλίες με χαλαρή στύση και μόνο την άμμο να εισέρχεται εντός σας, να ταλαιπωρείτε το δύστυχο φεγγαράκι με την ανοησία σας και να κάνετε την πανσέληνο του Αυγούστου να το μετανιώνει κάθε φορά που εμφανίζεται μπροστά σας, να ξεπατικώνετε τσόντες, να κρέμεστε ανάποδα από πολυελέους και να σαδομαζοχίζεστε σαν διεφθαρμένοι.. Και προπαντός μην ξοδεύεται τα λεφτά σας σε διάφορους επιτήδειους «ειδικούς» που σας έχουν πείσει ότι φταίτε εσείς γιατί δήθεν «δεν ξέρετε να αγαπάτε».. γιατί δήθεν «δεν αγαπάτε τον εαυτόν σας».. γιατί δεν έχετε «ανακαλύψει τον εαυτόν σας» και τέτοιες περισπούδαστες μπούρδες.. Όπου ακούτε «ανακάλυψε τον εαυτό σου» τρέξτε μακριά ή ακόμα καλέστε και την αστυνομία.. Λες και τότε που ήμασταν νέοι και όντως δεν είχαμε ανακαλύψει ούτε τη ζωή ούτε και τον εαυτό μας τουλάχιστον όσο τώρα, δεν ζήσαμε τον έρωτα, δεν αγαπήσαμε και δεν αγαπηθήκαμε..

Βεβαίως οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι οι φουκαριάρες οι γυναίκες είναι οι αδικημένες της υπόθεσης.. Γιατί οι έρευνες δείχνουν ότι η γυναίκα έλκεται περισσότερο από την κοινωνική γοητεία ενώ ο άντρας περισσότερο από τη φυσική.. Όταν αρχίζουν δηλαδή να φαίνονται ολοένα και περισσότερο τα σημάδια του χρόνου είναι πολύ δύσκολο για την γυναίκα να παρακινήσει τις ορμόνες του άντρα.. Είναι η εκδίκηση της «γυφτιάς» που λέμε.. Είναι λοιπόν καλύτερο για μερικές εν ενεργεία καλλονές να είναι σεμνότερες και λιγότερο αλαζονικές γιατί ουδείς γλύτωσε από τον χρόνο και ο πόνος θάναι πολύ μεγάλος, ανάλογος δηλαδή της αλαζονείας τους..  Όσο δε, πλούσια και αν είναι μια γυναίκα, όσο κύρος και εξουσία και αν έχει, πρέπει να είναι πολύ γαϊδούρι ο άντρας, πολύ ρηχός και φτηνός για να του ..σηκώνεται μόνο με το ..κύρος της.. Αντιθέτως ο άντρας μπορεί κάλλιστα να εξισορροπήσει κάπως την απώλεια της φυσικής του γοητείας με μια πιο γεμάτη τσέπη ή μια καλύτερη κοινωνική θέση..

Όταν λοιπόν αναγκαστικά επέρχεται η βιοχημική πλήξη τότε σε κάθε προσπάθεια ανανέωσης μιας σχέσης προηγείται η κοινωνία και έπεται το κρεβάτι. Η ανανέωση δηλαδή δεν μπορεί ποτέ να ξεκινήσει από το λεγόμενο σεξουαλικό και ερωτικό αλλά πρώτα από το λεγόμενο κοινωνικό. Πάντως, αν και είναι απαραίτητο, ποτέ δεν αρκεί ένα λίφτινγκ της εικόνας της γυναίκας και ένα αντίστοιχο λίφτινγκ της ..τσέπης και του κύρους του άντρα. Απαιτείται η όσο το δυνατόν πιο σύγχρονη ανανέωση όλων των κοινωνικών συνθηκών και παραγόντων που επιδρούν και ρυθμίζουν τη κάθε σχέση. Μια ανανέωση που πρέπει να στηριχτεί στην ύπαρξη αμοιβαίων συναισθημάτων εκτίμησης και αγάπης.. Στην ουσία πρόκειται για έναν δεύτερο γάμο μέσα στον ίδιο γάμο που τόσο περισσότερο θα επιτύχει, όσο καλύτερα καταφέρει να παντρέψει την βαθειά αγάπη με την αναγνώριση.. και θάρθει και το ερωτικό, χωρίς φυσικά να γκρεμίζονται τοίχοι και να ανοίγουν οι ουρανοί, αλλά σε νέες προσαρμοσμένες μορφές..

Γιατί εννοείται πως τόση ώρα μιλάμε για την ανανέωση εκείνων των σχέσεων που υπάρχει μεν αγάπη, πλην όμως έχει σβήσει ο έρωτας και το σεξ.. Δεν μιλάμε για τις περιπτώσεις όπου έχουν ριζώσει άσχημα και κακά συναισθήματα και έχει χαθεί κάθε στοιχειώδης εκτίμηση και αναγνώριση για τον άλλον με αποτέλεσμα να φυτρώνει ο εγωισμός και η κακία δι «ασήμαντον αφορμή» και ανά πάσα στιγμή.. Οι σχέσεις «κόντρας» θα μείνουν μια ζωή στην «κόντρα» και όσο περνάει ο καιρός θα χειροτερεύουν με μαθηματική βεβαιότητα έως και τα βαθειά γηρατειά.. Αυτές οι σχέσεις δεν αλλάζουν με τίποτα όποια κοινωνική χρεία και αν κουρταλεί την θύρα τους.. Ίσως το μόνο που θα τις ..έσωζε θα ήταν ο χωρισμός και μάλιστα όσο το δυνατόν γρηγορότερα.. Αλλά και στα 80 δεν είναι αργά..

ΥΓ. ..και με αυτό το κειμενάκι έκλεισε και για φέτος ο καλοκαιρινός κύκλος με λάιτ ..εκπαιδευτικά θεματάκια.. Καλό κουράγιο βρε.. Αλλά για καλό και για κακό έχετε πάντα μαζί σας και την ρήση του ..Σοφιστή ότι ο έρωτας είναι εξωοικογενειακή υπόθεση.. και θα με θυμηθείτε.. χαχαχα..

Τα άλλα φετινά καλοκαιρινά θεματάκια είναι:

Απελευθερώστε τον γάμο σας! ΕΔΩ

Ρεπορτάζ παραλίας..ΕΔΩ

Ας προλάβουν οι γυναίκες! ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν πια άντρες κυνηγοί! ΕΔΩ

Μεγάλη απογοήτευση και αγανάκτηση επικρατεί στους ..κόλπους των γυναικών. Ο άντρας δεν είναι πια κυνηγός! Πάνε εκείνες οι ωραίες εποχές όπου η γυναίκα είχε το προνόμιο της τελικής επιλογής.  Οι εποχές όπου την βόλευε να περιμένει εκ του ασφαλούς να την «κυνηγήσουν» χωρίς να ρισκάρει απορρίψεις αλλά να αποφασίζει αυτή, εάν και εφόσον το αποφασίσει και όποτε το αποφασίσει.. Όπου η γυναίκα παίζοντας το ρόλο του προκλητικού, πλην «αθώου» θηράματος, μοίραζε «χυλόπιτες» στους δυστυχείς «κυνηγούς» που ξημεροβραδιάζονταν στα σκαλοπάτια της καρδιάς της, ενίοτε μέσα στο κρύο και στην παγωνιά της καταφρόνιας, παραμονεύοντας για ένα γλυκό κοίταγμα μια γλυκειά κουβέντα, για μια ενθάρρυνση τις περισσότερες φορές απατηλή..

παραδοσιακός κυνηγός φέρων δύο θηράματα στούς ώμους..

-Δεν υπάρχουν άντρες πια! Αγανακτούν οι γυναίκες όταν δεν νιώθουν να κυνηγιούνται. Όσο και αν εμφανίζονται ως λαχταριστά θηράματα στις παραλίες και στα μπαράκια οι πάλαι ποτέ τολμηροί και επιδέξιοι «κυνηγοί» τις παρακολουθούν εξ αποστάσεως χωρίς να πλησιάζουν. Άλλοι, γιατί είναι πλέον αρκούντως ευνουχισμένοι από τις αλαζονικές συμπεριφορές των γυναικών και τις συνεχείς ανελέητες και πολλές φορές στημένες απορρίψεις και άλλοι, με περισσότερο σύγχρονες αντιλήψεις, θέλουν και αυτοί να ..κυνηγηθούν και να έχουν και αυτοί το προνόμιο της τελικής επιλογής αν θα «πέσουν», εάν και εφόσον το αποφασίσουν να «πέσουν» και όποτε το αποφασίσουν να «πέσουν»..

Σήμερα ο μοντέρνος άντρας απαιτεί και αυτός να ..«κυνηγηθεί» ενώ η μοντέρνα γυναίκα δεν περιμένει πια το κρέας στην σπηλιά.. Αν το θέλει ξέρει και να το βρίσκει και μόνη της και να το ζητά και να το παίρνει.. Έχει μπει στην παραγωγή, είναι ανεξάρτητη και αυτοδύναμη, στέκει στα δικά της ποδάρια και δεν νιώθει θήραμα.. Είναι το ισχυρό φύλο, όχι μόνο βιολογικά αλλά πλέον και κοινωνικά και ο ρόλος του θηράματος την υποτιμά.. Έχει καταλάβει ότι το παιχνίδι του «κυνηγιού» κάθε άλλο παρά ρομαντικό ήταν. Τις περισσότερες φορές αποτελούσε έναν απάνθρωπο και ανελέητο τρόπο επιβεβαίωσης σε βάρος του άλλου.. Ούτε και πιστεύει πια ότι όσο πιο πολύ την κυνηγούν και όσο πιο πολύ επιμένουν τόσο και πιο πολύ την θέλουν.. Έζησε και το κυνήγι και παντρεύτηκε και τον κυνηγό της και τώρα τόχει σκυλομετανιώσει γιατί πλέον ξέρει πολύ καλά ότι η ασίγαστη επιμονή του «κυνηγού» τις περισσότερες φορές κρύβει και έναν ασίγαστο μαλάκα..

Άλλωστε έχει γνωρίσει και την αρρωστημένη πλευρά του άντρα-κυνηγού που επιδίδεται στον ερωτικό καταναλωτισμό.  Όπως ακριβώς ένας ρηχός και άδειος εαυτός επιδίδεται μετά μανίας στο  Shopping therapy έτσι και ένας ρηχός άντρας επιδίδεται μετά μανίας στο σεξουαλικό Shopping therapy. Κυνηγά και «ψωνίζει» ασταμάτητα ερωτικούς παρτενέρ και η ζωή του περιστρέφεται βασανιστικά γύρω από μια ατελέσφορη αναζήτηση επιβεβαίωσης μέσω του σεξ. Για την ακρίβεια δεν επιβεβαιώνεται τη στιγμή που κάνει σεξ, αλλά μετά, τη στιγμή που το λέει στους φίλους του.. Στην πραγματικότητα εκσπερματώνει όταν καυχιέται την επιτυχία του στους φίλους του.. «Φίλε μου χτες πήρα ένα κομμάτι..Την ξέρεις μωρέ.. Η τάδε..»

Σήμερα λοιπόν, ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικής προτίμησης, αυτοί που θέλουν να ζήσουν και να χαρούν τον έρωτα δεν περιμένουν να κυνηγηθούν..Εντάξει, θα φλερτάρουν, είναι όμορφο και πολύ ερωτικό αυτό, όμως τα παλιά «κυνήγια» έχουν τελειώσει τουλάχιστον για τούς πιο ασφαλείς και ισορροπημένους με τον εαυτόν τους .. Και οι δύο πλέον, άντρας και γυναίκα, είναι ισότιμοι στη ζωή και ρισκάρουν ισότιμα και τις χαρές και απογοητεύσεις της.. Θέλουν να ζήσουν την ομορφιά της αμοιβαιότητας στη σχέση και στον έρωτα σε ανθρώπινους ρόλους και όχι σε ρόλους κυνηγών και θηραμάτων.. Και στο κάτω-κάτω, αν κάτι έχει αποδειχτεί όλους αυτούς τους αιώνες, από την εποχή των σπηλαίων έως σήμερα, είναι ότι αυτό που διεγείρει, προκαλεί και ανάβει ερωτικά περισσότερο απ όλα κάθε υγιή οργανισμό είναι ακριβώς αυτό. Δηλαδή η αμοιβαιότητα..

ΣΗΜ:  για την χρησιμότητα των ανδρών κάντε κλικ ΕΔΩ

Ενώ βομβαρδιζόμαστε από τα μίντια ασταμάτητα, καθημερινώς και ανηλεώς, με τεράστιες ποσότητες γλουτών, βυζιών και κοιλιακών, εντούτοις, οι έρευνες μαρτυρούν ότι αντί να ανεβαίνει η σεξουαλική επιθυμία, αντιθέτως πέφτει.. Ακόμα και τώρα το καλοκαιράκι που ο βομβαρδισμός ενισχύεται και με τα λεγόμενα ρεπορτάζ παραλίας (ρεπορτάζ του κώλου τα λέω εγώ) τα πράγματα στην περιοχή του υπογαστρίου χειροτερεύουν.. Φαίνεται πως όσο περισσότερο βομβαρδιζόμαστε με σεξόνια τόσο περισσότερο απέχουμε από το σεξ..

Όχι, δεν φταίει μόνο η οικονομική κρίση, η πρωτοφανής βία και ταπείνωση που υφίστανται οι απλοί και αδύναμοι άνθρωποι στην ζωή τους από την ξένη Τρόικα και τον νεοφιλελεύθερο πασοκισμό του Γιωργάκη, δεν φταίει μόνο το εντεινόμενο κυνηγητό της ζωής, το καθημερινό αφόρητο άγχος, η αναπόφευκτη ανία, η κούραση και οι ευθύνες.. Έχουμε να κάνουμε με μια γενική κρίση του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού. Η κρίση αυτή εκφράζεται οικονομικά και πολιτικά με την απόλυτη κυριαρχία και ασυδοσία της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, ενώ κοινωνικά και πολιτισμικά διαποτίζει φυσικά και τις ανθρώπινες σχέσεις. Ο βάρβαρος ανταγωνισμός και ο αμοραλιστικός ατομικισμός της αγοράς περνούν στην καθημερινότητα μας και σαν ένα «αόρατο χέρι» κατευθύνουν τις συμπεριφορές και τις επιδιώξεις μας, τα όνειρα και τις επιθυμίες μας, έστω και αν νομίζουμε ότι εμείς αποφασίζουμε..

ρεπορτάζ παραλίας..

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αρρώστια του καλοκαιριού που τείνει πλέον να πάρει επιδημικές διαστάσεις.. Την ονομάζω έτσι γιατί το καλοκαίρι προσφέρεται περισσότερο μια και αποτελεί την πιο προκλητική εποχή που συγκεντρώνει σχεδόν τα δύο τρίτα των σεξονίων όλης της χρονιάς. Είναι η εποχή όπου τα κορδονάκια αυτού που ονομάζεται «μαγιό» χάνονται στο βάθος του γλουτού, ακόμα και του αιδοίου, ενώ οι ρακέτες γίνονται προέκταση του πέους.. Εντούτοις, παρά την άκρως αυτήν ευνοϊκή ατμόσφαιρα για έρωτα και σεξ, νέοι με σμιλεμένους κοιλιακούς και νέες με αγαλμάτινους γλουτούς, παρουσιάζουν κατακόρυφη πτώση στη λίμπιντο! Η εξήγηση είναι απλή. Δεν τους ενδιαφέρει! Κάθε ανθρώπινη διάθεση για έρωτα και σεξ έχει αντικατασταθεί από την αγωνία της επιβεβαίωσης του εαυτού. Ένα πάθος που στηρίζεται μεν στην ζωτική ανθρώπινη ανάγκη όλων μας ανεξαιρέτως για καταξίωση και επιβεβαίωση, αλλά που εκδηλώνεται στην πιο αρρωστημένη του μορφή με ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι επιβεβαίωσης, μια αρρωστημένη έκφραση ενός αγοραίου ανταγωνισμού όπου ο εαυτός επιβεβαιώνεται μόνο μέσα από την απόρριψη και την ήττα του «άλλου»..

Τα βλέμματα υπόσχονται πολλά, το «προϊόν» επιδεικνύεται ολοένα και πιο προκλητικά, μόνο που η πρόκληση, αλίμονο, δεν αποτελεί κάλεσμα για σμίξιμο και συνεύρεση, για αμοιβαία χαρά και απόλαυση, αλλά αποτελεί απλώς το δόλωμα για μια αρρωστημένη και ανελέητη απόρριψη.. Η υπόσχεση, το «promise» που λένε και στην διαφήμιση, ανέντιμο και απατηλό, ολοένα και πιο κραυγαλέο, απλώνει τα δίκτυα του, παίζει με τα ανθρώπινα συναισθήματα και μόλις το θύμα τολμήσει να «τσιμπήσει» απορρίπτεται μετά βδελυγμίας, ενίοτε δε και καθυβρίζεται..

Η αρρωστημένη αυτή επιβεβαίωση αποτελεί ένα από τα πλέον συνήθη φαινόμενα όχι μόνο στις παραλίες και στα μπαράκια αλλά γενικά στις σύγχρονες σχέσεις επικοινωνίας και ιδιαιτέρως στα ψηφιακά κοινωνικά δίκτυα όπως στο περιβόητο Facebook, (βλέπε Εδώ). Το «παιχνίδι» αυτό αφορά φυσικά και τους μεγάλους που επιδίδονται συνειδητά στην τέχνη του «αδειάσματος» του άλλου, ενώ υποτίθεται ότι πια έχουν πάθει και έχουν μάθει και ότι έχουν καταλάβει πως αυτός ο αρρωστημένος τρόπος επιβεβαίωσης πρωτίστως βλάπτει τον ίδιο τους τον εαυτό που α, μη τι άλλο καταδικάζεται στην εσωτερική κενότητα και μοναξιά..

Πάνε πλέον εκείνοι οι αθώοι καιροί που εμείς, οι λίγο μεγαλύτεροι σήμερα, προκαλούσαμε και μας προκαλούσαν μόνο και μόνο γιατί γουστάραμε να σμίξουμε, να χαρούμε αμοιβαία τη ζωή και τον «άλλον», να τον νιώσουμε και να μας νιώσει, να τον «ανεβάσουμε» και να μας «ανεβάσει».. Δυστυχώς σήμερα ο έρωτας αντί να είναι αυτοσκοπός ολοένα και περισσότερο αποτελεί το μέσον για άλλους σκοπούς..

Θα λέγαμε λοιπόν στους νεώτερους να μην χάσουν και αυτό το καλοκαίρι της ζωής τους.. Οι μεγαλύτεροι, που δεν έβαλαν μυαλό, έχουν χάσει πολλά καλοκαίρια και θα χάσουν και άλλα πολλά.. τους αξίζει..  Όμως οι νέοι είναι μεγάλο κρίμα να βυθιστούν από τόσο νωρίς σε έναν ρηχό και άδειο εαυτό.. Είναι προτιμότερο να ανακαλύψουν την χαρά του άδολου, αγνού και καθαρού σεξ χωρίς ιδεολογικές προσμίξεις, αρρωστημένα συναισθήματα, ψυχολογικές κατισχύσεις, σκοπιμότητες και διάφορα ανταλλάγματα.. Να είναι απολύτως βέβαιοι ότι έτσι θα επιβεβαιώσουν την ύπαρξη τους χίλιες φορές καλύτερα και θα κάνουν και καμιά καλή γνωριμία..

Σημείωση: Η σειρά με καλοκαιρινά εκπαιδευτικά θεματάκια συνεχίζεται.. (Υπενθυμίζουμε ότι ο ψύχραιμος διάλογος είναι αρχή της δημοκρατίας..)

Το τέλος του άντρα πλησιάζει.. Όχι γιατί τα λεγόμενα καθαρόαιμα αρσενικά είναι τα πλέον σπάνια και δυσεύρετα στην κοινωνία της αγοράς -κι αν έχει απομείνει κανένα είναι και αυτό παντρεμένο, αλλά γιατί το αντρικό είδος τείνει να εκλείψει με μαθηματική ακρίβεια..

Στη μετανεωτερική κοινωνία μας ο άντρας δεν έχει πλέον καμία αποκλειστικότητα και δεν παρέχει καμία απολύτως βεβαιότητα.. Όλα είναι ρευστά και εξετάζονται κατά περίπτωση.. Απ τη στιγμή που η γυναίκα μπήκε δυναμικά στην παραγωγή, το νεωτερικό πρότυπο του «άντρα κουβαλητή» και της «γυναίκας στο σπίτι» έχει ξεπεραστεί.. Ο άντρας, όχι μόνο δεν χρειάζεται για την επιβίωση της οικογένειας, αλλά πλέον ούτε καν έτσι «για να υπάρχει ένας άντρας στο σπίτι» που λέμε, για να αλλάζει τις λάμπες και να σφίγγει και καμιά βίδα στα ντουλάπια..  Και φυσικά το κυριότερο από όλα είναι ότι ούτε καν και για αυτήν τη φυσική διαδικασία της ανθρώπινης αναπαραγωγής χρειάζεται πια.. Οι τελευταίες μάλιστα πληροφορίες από τον χώρο της επιστήμης αναφέρουν ότι ούτε καν τα χρωμοσώματα του δεν ανανεώνει πια ο ..άχρηστος(!)

Εν τω μεταξύ προέκυψε και μια συγκλονιστική είδηση: Ερευνητές του πανεπιστημίου του Νιουκασλ δημιούργησαν σπέρμα στο εργαστήριο! Κατ αρχάς από βρεφικά αρσενικά βλαστοκύτταρα που καλλιεργήθηκαν καταλλήλως, ενώ ήδη βρίσκονται σε πολύ καλό δρόμο και οι προσπάθειες για την παραγωγή σπέρματος χωρίς να εμπλέκεται διόλου το ανδρικό στοιχείο!

σε λίγο καιρό θα εκτίθεται μόνο στα μουσεία..

Ήδη εδώ και πολλά χρόνια η τεχνητή γονιμοποίηση έχει καταστήσει άχρηστη την αντρική διείσδυση στον κόλπο.. Και εκεί που ήλπιζε κανείς ότι η αποδέσμευση του σεξ από την διαδικασία της αναπαραγωγής θα οδηγούσε και στην απελευθέρωση του, αλίμονο! Φρούδες ελπίδες ότι ο κόσμος θα μπορέσει ποτέ να απολαύσει την ομορφότερη συνεύρεση μεταξύ δύο ανθρώπων χωρίς κοινωνικές και ιδεολογικές προσμίξεις, χωρίς ηθικές και θρησκευτικές γελοιότητες που εξανάγκασαν τους ανθρώπους να βιώσουν αιώνες δυστυχίας και ολικής άγνοιας γύρω από το σεξ, δηλαδή τη δεύτερη πιο βασική βιολογική μας ανάγκη μετά το φαγητό.. Αντί λοιπόν το φυσικό σεξ να απελευθερώνεται μετά την αποδέσμευση του από την αναπαραγωγή του είδους, δυστυχώς οι πωλήσεις τεχνιτών πεών, «έξυπνων» δονητών νέας γενιάς κλπ, αυξάνονται μέρα με τη μέρα αλματωδώς.. Το μόνο είδος που δεν γνωρίζει οικονομική κρίση.. Βεβαίως οι γυναίκες που προτιμούν το τεχνητό αντί το φυσικό έχουν τους λόγους τους και είναι πολύ σοβαροί:

α) Διατηρούν τον έλεγχο και την ανεξαρτησία του ..κόλπου τους.. β) Απαλλάσσονται από το βάρος των αφόρητων αντρικών απαιτήσεων.. γ) και το κυριότερο, δεν ξοδεύουν πολύτιμα συναισθήματα για ένα παντελώς ανεπρόκοπο και άχρηστο πλάσμα που μπερδεύεται ανάμεσα στα πόδια τους..

Με το «παιδί του σωλήνα», τα πέη νέας γενιάς, τώρα και το «σπέρμα του σωλήνα» και κάποια στιγμή και με την ανθρώπινη κλωνοποίηση, ο άντρας καταντάει πια ένα είδος απολύτως περιττό.. Και ό,τι είναι περιττό, αργά ή γρήγορα, εκλείπει.. Η γυναίκα, απόλυτος κυρίαρχος της ζωής, θα μπορεί να ψωνίζει στα σούπερ μάρκετ, εκτός από τα τεχνολογικά θαύματα του σεξ και το σπέρμα που επιθυμεί, συνήθως σύμφωνα με τα πρότυπα των μίντια, των μοντέλων, ποδοσφαιριστών, πανελιστών και  super idols και να παράγει τα ..παιδιά της! Η γενικευμένη κατασκευή του ιδίου και του ομοίου.. Ένας κόσμος βουτηγμένος στην αφόρητη πλήξη και απέραντη θλίψη.. Οι κοινωνιολογικές και πολιτισμικές προεκτάσεις, είναι απερίγραπτες..

Ας σπεύσουν λοιπόν οι γυναίκες που διαθέτουν νόηση, σοβαρότητα και προπαντός συναισθήματα, να προλάβουν να χαρούν και αυτό το καλοκαίρι.. Οι εξελίξεις τρέχουν με ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη των σπερματοζωαρίων! Να επανα-ανακαλύψουν τον άντρα και να απολαύσουν τη φύση και τη «φύση» του, όσο υπάρχει ακόμα.. Να του χαρίσουν λίγη στοργή και τρυφερότητα που τόσο του λείπει και που μόνο εκείνες μπορούν να του προσφέρουν.. Αγαπημένες μου αναγνώστριες το βλέπετε ότι ο φουκαριάρης δεν αποτελεί μόνο το αδύναμο φύλο της σύγχρονης εποχής, αλλά και «φεύγει» σιγά-σιγά.. Μην τον διώχνετε πριν την ώρα του.. Μπορεί να είναι μια ζωή «ανεπρόκοπος» αλλά μην τον ρίχνετε στον κοινωνικό καιάδα, στον βιολογικό μαρασμό και στην απογοητευμένη στύση.. Κρίμα είναι.. Κάτι πρόσφερε και αυτό το πλάσμα στην ιστορία.. Σπεύσατε λοιπόν να προλάβετε να το απολαύσετε και να το χαρείτε όσο είναι ακόμα καιρός..  Εφόσον σας αξίζει μια πιο ποιοτική επιβεβαίωση και μια μεγαλύτερη χαρά, τότε προτιμείστε το φυσικό πέος από τα τεχνητά πέη της αγοράς που κυκλοφορούν εν αφθονία στα καταστήματα αλλά και στις ..παραλίες με προτεταμένους τους κοιλιακούς και τις ρακέτες ανά χείρας.. Στο κάτω-κάτω τα φυσικά και βιολογικά προϊόντα είναι πάντα τα καλύτερα όσο σπάνια και αν είναι..

ΣΗΜ: Η σειρά με τα εκπαιδευτικά καλοκαιρινά θεματάκια συνεχίζεται.. Οι άντρες ας μην το πάρουν και κατάκαρδα.. (για σας δουλεύω βρε..χαχαχα..)

«Δεν υπάρχουν πια άντρες κυνηγοί» κλίκ ΕΔΩ

Αρέσει σε %d bloggers: