Tag Archive: αγορά


Σε είδαν βυθισμένο στον καναπέ σου φουκαριάρη υπάλληλε, αμίλητο και σκυφτό, παρά τα πρώτα μέτρα-πληγές που σου άνοιξαν  και αναθάρρησαν που δεν θύμωσες. Ήταν επόμενο λοιπόν να ξεπεράσουν κάθε πρόσχημα και όριο.. Μεθυσμένοι από  το ζεστό και αμίλητο αίμα σου χίμηξαν να ολοκληρώσουν το έργο τους.. Για να σώσουν τη χώρα, λένε, αλλά χωρίς εσένα.. Γιατί εσύ υπάλληλε φταις και πρέπει να πληρώσεις! Όταν σου δόθηκε η ευκαιρία να βρεις και εσύ μια δουλειά την δέχτηκες ενώ έπρεπε να την ..αρνηθείς εφόσον υπάρχουν υπεράριθμοι στο δημόσιο..! Όταν σου έκανε τη σύμβαση ο εργοδότης σου την δέχτηκες αντί να ζητήσεις λιγότερα για να αυξηθεί η ..ανταγωνιστικότητα..! Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά δέχτηκες να πάρεις και σύνταξη εφόσον ήξερες ότι τα ταμεία είναι άδεια..! Άσε που δεν προστάτεψες το δημόσιο συμφέρον από τη διαφθορά και τα λαμόγια..

Τώρα πολλοί ζητούν συγνώμη όπως μια μερίδα γραφιάδων που βρήκαν τούτη την τραγωδία ως άλλη μία ευκαιρία για να γράψουν ένα καλό κείμενο.. συγνώμη που πλήρωσα φακελάκι.. συγνώμη που δεν εξυπηρέτησα τον πολίτη..  Άλλοι, δηλώνουν φταίχτες μόνο και μόνο για να είναι μέσα στο κλίμα και στη μόδα των ημερών.. Άλλοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες ακόμα και των άλλων πλειοδοτώντας σε ύπαρξη και ευαισθησία.. Ζούμε σε μια κοινωνία της συγκίνησης και της ενοχής, σε μια κοινωνία χαμένη που αναλαμβάνει πρόθυμα το ρόλο που της έταξαν να παίξει αυτοί που την κατηγορούν.. Αυτοί δηλαδή που είναι οι αληθινοί ένοχοι και που τώρα την δείχνουν με το δάκτυλο αποδίδοντας ευθύνες και δημιουργώντας ενοχές.. Ο παλιός ελληνικός κιν/φος ξαναζεί. Για όλα φταίει αυτή η «κακούργα κοινωνία»..

Όμως και εσύ υπάλληλε ήξερες για το φόνο..  Μου θυμίζεις τον «Σιωπηλό μάρτυρα» του Χίτσοκ όπου ο ήρωας της ταινίας είναι καθηλωμένος στο διαμέρισμά του με το πόδι του στον γύψο. Μη έχοντας τι να κάνει, παρακολουθεί με ένα τηλεσκόπιο τη ζωή των ενοίκων της απέναντι πολυκατοικίας και αντιλαμβάνεται ότι σε κάποιο διαμέρισμα έγινε ένας φόνος.. Μόνο που εσύ υπάλληλε ούτε καν την πραγματικότητα της απέναντι πολυκατοικίας δεν βλέπεις. Βλέπεις κάθε μέρα στα παράθυρα της τηλεόρασης όλους αυτούς που σου λένε ότι φταις και τους παρακολουθείς αμέτοχος και «σιωπηλός μάρτυρας» του φόνου που συντελείται σε βάρος σου.. και εξακολουθείς να μη μιλάς και να μην θυμώνεις.. Οι «σωτήρες» της χώρας ασκούν πρωτοφανή βία και βαρβαρότητα πάνω σου και εσύ ούτε καν μια βοήθεια δεν ζητάς.. Μόνο ένα βουβό δάκρυ φαίνεται να κατηφορίζει απ τα μάτια σου.. Σε ταπείνωσαν υπάλληλε.. Σε τελείωσαν.. Σε έβαλαν πάλι στον γύψο για να σε συμμορφώσουν..

Τώρα, κάνεις πάλι ό,τι το χειρότερο για σένα και τη χώρα σου.. Τώρα που είναι η ώρα του μεγάλου θυμού και του μεγάλου μίσους εσύ κάθεσαι και κλαίς..  Κανείς δεν πρόκειται θα σε λυπηθεί υπάλληλε! Το κλάμα εκτονώνει ενώ ο θυμός και το μίσος σώζει και δημιουργεί! Κάνε επιτέλους αυτό που δεν έκανες ποτέ. Άρχισε να θυμώνεις κατ αρχάς με τους πολιτικούς και δημοσιογράφους που φορέσανε τις «κουκούλες» του σωτήρα και σε «δίνουν»  με το δάκτυλο στις «αγορές» των δημίων σου.. Ύστερα μπορείς να ελπίζεις..

Η είδηση είναι πραγματικά απίστευτη και αποκαλύπτει τα δύο άκρα του πολιτισμού μας. Τελικά οι μέρες αυτές αρκούν για τον ιστορικό του μέλλοντος για να του πουν όσα δεν τούπαν ολόκληρες δεκαετίες. Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός έφτασε στην πιο ακραία κατάντια του ακριβώς στον τόπο από τον οποίο ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια..

Τότε, θα γράφουν οι ιστορικοί, ήταν η εποχή της επέλασης των δυνάμεων της ασύδοτης αγοράς που κατάργησαν κάθε στοιχειώδη έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας αφού μια φούχτα διεθνών αλητών με γραβάτες που αποκαλούνται «αγορές» αποφάσιζαν για τις τύχες ολόκληρων χωρών και των πολιτών τους, όχι κατακτώντας τους με σπαθιά ή πυραύλους, αλλά με δηλώσεις και κερδοσκοπικές κινήσεις.. Τότε, θα γράφουν, ήταν η εποχή της κατάντιας του Ευρωπαϊκού πολιτισμού αφού η γενική ηγεμονία ενός ατομικιστικού αμοραλισμού χωρίς όρια είχε μετατρέψει ακόμα και την αξία της ζωής σε αξία της αγοράς.. Αυτό λοιπόν είναι το ένα άκρο του σύγχρονου πολιτισμού μας που αφορά όλη την ανεπτυγμένη Δύση και αυτές τις μέρες εκδηλώνεται στην Ελλάδα με τον πιο κραυγαλέο και αδίστακτο τρόπο..

Στην Ελλάδα όμως υπάρχει και το άλλο άκρο της κατάντιας του πολιτισμού μας. Το υπουργικό συμβούλιο έφτασε στο σημείο να θεσμοθετήσει το ..δωράκι! Όπως γράφει το «ΒΗΜΑ»(07-03-2010) στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ο Χ. Παμπούκης παρουσίασε τον κώδικα δεοντολογίας που συνέταξε για τους υπουργούς ο οποίος προβλέπει και διατάξεις για τα δωράκια των υπουργών: «Αντικείμενα εκτιμώμενης, σύμφωνα με την αγορά, αξίας άνω των 250 ευρώ επιστρέφονται χωρίς καθυστέρηση, εξαιρουμένων όσων ανταλλάσσονται στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων της χώρας. Δώρα των οποίων η επιστροφή είναι για οποιονδήποτε λόγο δυσχερής, εκποιούνται στην ετήσια αγορά, τα έσοδα της οποίας εισφέρονται υπέρ του Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης». Με δυο λόγια, οι υπουργοί εφ΄ εξής δικαιούνται και δια νόμου δωράκια μόνο κάτω των 250 ευρώ!

Ιδού λοιπόν ένα δείγμα του ευρωπαϊκού και συνάμα ελληνικού πολιτισμού που έφτασε στο σημείο ώστε να χρειαστεί υπενθύμιση, ακόμα και σε υπουργούς, μέχρι ποιου σημείου επιτρέπεται το δωράκι (!!) Ύστερα από δύο περίπου δεκαετίες, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου «δρομολόγησε» την επίσημη λαμογιά λέγοντας εκείνο το περιβόητο ..ας κάνει και ένα δωράκι στον εαυτό του αλλά όχι και τόσα πολλά.. σήμερα ο γιος του Γιώργος Παπανδρέου, όχι μόνο ..αντιστέκεται ..περήφανα στις «αγορές» επιβάλλοντας στον λαό πολλά περισσότερα από όσα αυτές του ζητούν, όπως ο ίδιος λέει, αλλά θεσμοποιεί πλέον και με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου μέχρι πού φτάνει το ..δωράκι προς τους υπουργούς του! Για να ξέρουν και οι «αγορές» ότι οι τιμές των ανθρώπων στην Ελλάδα, ακόμα και των υπουργών, έχουν πέσει πάρα πολύ χαμηλά..  Μόνο τα προϊόντα παραμένουν στα ράφια  ακατέβατα ακριβά.. Αθάνατος πασοκισμός, ή κατάντια ενός πολιτισμού σε όλο του το μεγαλείο;

"αγορές" με κουκούλες..

Η χώρα βρίσκεται πια υπό μια ιδιότυπη κατοχή.. Οι δυνάμεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς προελαύνουν και υποχρεώνουν την εκλεγμένη κυβέρνηση να υπακούει νομίμως και ηθικώς στα οικονομικά και κοινωνικά τους τελεσίγραφα..  Ως γνωστόν μέχρι τώρα, μόνο ένα 20% των αποφάσεων που μας αφορούν ήταν εθνικές ενώ το υπόλοιπο 80% ανήκε στις Βρυξέλλες, με τη δική μας θέληση φυσικά, εφόσον είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από μια άλλη άποψη καλώς είμαστε.. Όμως τώρα, ακόμα και αυτό το 20% που απόμεινε να το αποφασίζει η κυβέρνηση μας, μεταφέρθηκε απροκάλυπτα στις λεγόμενες «αγορές», οι οποίες, έτσι και αλλιώς, επηρεάζουν και το υπόλοιπο 80%.. Χέσε ψηλά και αγνάντευε δηλαδή.. Κι όταν λέμε «αγορές» δεν εννοούμε μια πλατωνική ιδέα που ίσταται κάπου εκεί εκτός πραγματικότητας, αλλά συγκεκριμένα εν ζωή άτομα, δηλαδή συγκεκριμένες δυνάμεις που κυριαρχούν πραγματικά σε αυτόν τον πλανήτη, δηλαδή γνωστούς απατεώνες ολκής που έχουν ήδη καταγγελθεί διεθνώς από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση στις ΗΠΑ, δηλαδή γνωστά ανθρωπόμορφα καθίκια με κοστούμια και γραβάτες.. Εν ολίγοις ο,τι το χειρότερο σε ζωντανό οργανισμό έχει να επιδείξει ο σύγχρονος πολιτισμός.. Είναι αυτοί που μας αξιολογούν καθημερινά ως αναξιόπιστους και αφερέγγυους ώστε να ανεβάσουν τα επιτόκια γιατί είναι ακριβώς και οι ίδιοι που μας δανείζουν. Προς τι λοιπόν τόση φασαρία, τόσο «μέγα πλήθος» και «μέγα πάθος» για να εκλέξουμε μια νέα κυβέρνηση και να την βλέπουμε να παρακαλάει γονυπετής και ξεβράκωτη τα διεθνή καθίκια να μας λυπηθούν και να μην μας πονέσουν;

«Αν δεν χυθεί αίμα δεν πρόκειται να ηρεμήσουν οι «αγορές», λέει το ρεπορτάζ του ΜΕΓΚΑ.. Και δεν εννοούν φυσικά οι «αγορές» το αίμα του Πρετεντέρη, της Τρέμη και του Καψή και των λοιπών διαπλεκομένων, «εχόντων» και «κατεχόντων» τούτης της χώρας.. Εντάξει δεν είναι καινούργιο το γεγονός ότι πάντα κάποιοι αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς και εμείς τους ατενίζουμε με συναισθήματα που κυμαίνονται μεταξύ απάθειας και θαυμασμού.. Όμως, έτσι για την ιστορία, οι νέοι τρόποι κατάλυσης της εθνικής ανεξαρτησίας είναι πολύ εντυπωσιακοί.. Κάποτε οι εχθροί κατακτούσαν τις χώρες με μαχαίρια και σπαθιά, με κανόνια, πυραύλους και ερπύστριες.. Σήμερα τις κατακτούν με δηλώσεις του Αλμούνια και του Τρισέ και με δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο και στα μεγάλα κανάλια της αγοράς.. Σήμερα, η διοίκηση μιας χώρας μπορεί να μην ασκείται τόσο με γραφειοκρατικές και περίπλοκες διαδικασίες, αυτές υπάρχουν ακριβώς για να μην ασκείται καμία διοίκηση, όσο πολύ πιο απλά και αποτελεσματικά όπως, για παράδειγμα, δια μέσου του χρηματιστηρίου. Αν δοθούν αυξήσεις στους χαμηλόμισθους πέφτουν τα χρηματιστήρια. Αν περικόπτονται οι μισθοί των δυστυχισμένων ανεβαίνουν τα χρηματιστήρια. Και επειδή τα χρηματιστήρια δεν πρέπει ποτέ να πέφτουν, πέφτουν μονίμως οι εργαζόμενοι.. Τα πάντα εν σοφία εποίησεν το «αόρατο χέρι» της αγοράς.. Κι ύστερα σου λέει ότι έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία και όχι δικτατορία της αγοράς.. Μωρέ δίκιο έχει ο Γιώργος όταν λέει ότι «το δημοσιονομικό αδιέξοδο απειλεί την εθνική μας ανεξαρτησία».. Πραγματικά η χώρα διέρχεται οικονομικά τις πιο κρίσιμες στιγμές της. Μόνο που ο Γιώργος δεν το λέει αυτό για να επαναστατήσουμε, αλλά για να δικαιολογήσει τις αποφάσεις που θα πάρει καθ υπαγόρευσιν των κατακτητών μας..

Δεν υπάρχει πια γείτονας και γειτόνισσα που να μην έχει πάει στο Ντουμπάι..  Άσε τους διάφορους σταρ και σταρλετίτσες, πανελιστές και πανελίστριες, μόδιστρους και μοντέλα και πάσης φύσεως τηλεοπτικό σκουπιδαριό και θλιβερούς «πετυχημένους».. Όλοι για το Ντουμπάι. Η Μύκονος έχει εγκαταλείψει πια την Ελλάδα και έχει μεταφέρει τα φώτα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού στο Ντουμπάι.. Χωρίς υπερβολές, δεν είσαι απολύτως τίποτα ως ύπαρξη αν δεν έχεις πάει στο Ντουμπάι.. Ούτε καν υπάρχεις αν μαζί με την ταυτότητα σου δεν είχες να επιδείξεις και μια φωτογραφία από Ντουμπάι.. Και ενώ οι πάντες έχουν πάει στο Ντουμπάι, μόνο εγώ, ο ιδιότροπος, έχω απομείνει σε τούτη τη μαυρόασπρη ντόπια ζωή να με κυβερνά ο Γιώργος και να μου σχολιάζει τις ειδήσεις ο Πρετεντέρης και ακόμα χειρότερα εκείνος ο πιο ασυγκράτητος βλάκας όλων των εποχών και πολιτισμών, ο Καψής.. Τι αβάσταχτη μοναξιά και αυτή.. και τι καταδίκη αλήθεια..

Στο Ντουμπάι έχουν λέει κατασκευάσει θάλασσες μέσα στην έρημο.. Πολιτισμούς σε σχήμα βεντάλιας και κοκοφοίνικα.. Έχουν σμιλέψει βουνά με χιόνια.. Βγαίνεις στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου και μπροστά σου απλώνεται μια θάλασσα μικρή και μια παραλία μεγάλη με εκατοντάδες γυμνασμένους κοιλιακούς και προτεταμένους γλουτούς που κρυφοκοιτούν ποιος τους προσέχει.. Γυρνάς το κεφάλι σου προς τα πάνω και βλέπεις μια χιονισμένη πλαγιά ολόκληρου τεχνητού βουνού όπου οι Έλληνες κάνουν το καθημερινό τους σκι με εντυπωσιακά σλάλομ.. Κι όλα αυτά καλυμμένα μέσα σε ένα τεράστιο γυάλινο θόλο, σαν ένα απέραντο θερμοκήπιο όπου ευδοκιμούν ταυτοχρόνως όλες οι εποχές του χρόνου..

Μα θα μου πεις, δεν έχει η ένδοξη Ελλάς βουνά με χιόνια; Δεν έχει η ένδοξη Ελλάς τις ομορφότερες θάλασσες και παραλίες του κόσμου; Ναι αλλά, δεν έχει τεχνητή φύση και ο «πετυχημένος» δεν ζει χωρίς το ..τεχνητό του.. Οτιδήποτε καθιερώνεται από την αγορά ως μέσον κοινωνικού στάτους και καταξίωσης, αμέσως σπεύδει να το αγοράσει αυτός που θέλει να νιώσει «κάποιος» και να γίνει και αυτός υποψήφιος ή νυν «πετυχημένος».. Και φυσικά δεν έχει κανέναν απολύτως ενδοιασμό να αφήσει πάραυτα το φυσικό για το τεχνητό, το πραγματικό για το εικονικό, το ανθρώπινο για το προϊόν..

Και εκεί λοιπόν που είχα αρχίσει και εγώ να αναρωτιέμαι αν υπάρχω, γιατί ζω, τι σκατά κάνω σε τούτο τον μάταιο κόσμο εφόσον ακόμα δεν έχω πάει στο Ντουμπάι, βρόντηξε το κανόνι! Χρεοκόπησε το Ντουμπάι! Η τεράστια φούσκα του real estate, εφόσον δεν είχε έναν άγιο Εφραίμ να τη διαχειρίζεται, έκανε ένα εντυπωσιακό πάφ.. και ξεφούσκωσε! Κλαυθμός και οδυρμός στις αγορές και στους ιερούς ναούς των χρηματιστηρίων. Στην εποχή της ρευστότητας, όπου η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα, η ανθρώπινη καταξίωση είναι το ίδιο ρευστή και αβέβαιη. Αν επιλέξεις να καταξιωθείς μέσα από την αγορά τότε είσαι και στο έλεος της αγοράς. Οι αξίες της κυμαίνονται σαν το χρηματιστήριο, πότε πάνω και πότε κάτω και μαζί με αυτές και το υπαρξιακό άγχος και η αγωνία του κάθε «πετυχημένου» που «δίνει» και κάνει τα πάντα για να παραμείνει «πετυχημένος». Φυσικά καταρρέοντας η αγορά συμπαρασέρνει μαζί της και όποιον επιβεβαιώνεται μέσα από τις αξίες της.. Και τώρα τι θα γίνει; Τι θα κάνει ο αδούλωτος Έλλην που κατάρρευσε το όραμα του Ντουμπάι; Νο προμπλεμ! Έχει πολλά Ντουμπάι η αγορά να του πουλήσει.. Το μόνο που δεν πρόκειται να γίνει είναι καταλάβει ότι η μοναξιά ημών των απ έξω, όχι μόνο είναι πολύ πιο σίγουρη και ασφαλής από την «επιτυχία», αλλά και πολύ πιο όμορφη και ανθρώπινη.. Είναι μια μοναξιά γεμάτη κόσμο..

Βοηθείστε με παρακαλώ να καταλάβω. Εντάξει το ανίκανο και αναίσθητο κράτος δεν μπορεί να ελέγξει τίποτα.. Μπορεί όμως ο έμπορος ναρκωτικών να πουλάει ηρωίνη εφόσον ουδείς τον ελέγχει; Ο κλέφτης και ο δολοφόνος μπορούν να κλέβουν και να σκοτώνουν εφόσον το κράτος δεν μπορεί να μας προστατέψει; Μπορεί ο απατεώνας να εξαπατά επειδή δεν γίνεται αντιληπτός;

Αν η απάντηση είναι όχι, τότε γιατί γαμώ τα υπουργεία μου οι επιχειρήσεις της αγοράς μπορούν σε κάθε ευκαιρία να μας ταγίζουν σκατά και δηλητήρια, να μας κάνουν τούρμπο με τα ορυκτέλαια και όλη η ευθύνη απλώς να βαραίνει μόνο το ανίκανο κράτος που δεν έκανε τον έλεγχο; Δεν έχουν οι επιχειρήσεις νομική ευθύνη γιαυτό πού μας πουλάνε, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν είναι δεδομένο ότι δεν έχουν συνείδηση; Δεν είναι υποχρεωμένες πρώτα απ όλα οι ίδιες να έχουν ελέγξει αυτό που πουλάνε είτε το παράγουν είτε το διακινούν;

Τι είναι πιο απλό τελικά; Να υποστεί τις συνέπειες αυτός που πουλάει το δηλητήριο έτσι ώστε στο εξής να κόβει τον λαιμό του και να το ελέγχει ο ίδιος κι αν δεν μπορεί να το ελέγξει να μην το πουλάει ή να περιμένουμε την κυβερνητική βούληση, το ΑΣΕΠ να κάνει προσλήψεις, το χημείο του κράτους και τα τελωνεία να εφοδιαστούν με τα κατάλληλα μηχανήματα και τους δημόσιους υπάλληλους να ξεβολευτούν και να ελέγξουν χωρίς μάλιστα να «λαδωθούν»;

Και κάτι άλλο για τους διαβόητους ελέγχους γιατί μου κάθεται στο λαιμό ακούγοντας κάθε μέρα διάφορους πολιτικούς και προπαντός ανόητους δημοσιογράφους να επαναλαμβάνουν ότι ακριβαίνουν τα πάντα διαρκώς γιατί δεν γίνονται έλεγχοι.. Προφανώς και δεν ακριβαίνουν γιατί δεν γίνονται έλεγχοι, αλλά και να γίνονταν τι σημασία έχει σε μια «ελεύθερη» αγορά; Θα επιβάλει ο έλεγχος στις τιμές να κατέβουν;

Βοηθείστε με να καταλάβω ρε παιδιά.. Κρατιστής δεν είμαι αλλά και την δικτατορία της αγοράς δεν την αντέχω..

buzz it!

Αρέσει σε %d bloggers: