Tag Archive: Αλαβάνος


Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και τα πράγματα σοβαρεύουν απρόσμενα.. Ο Σημίτης είναι εκτός ψηφοδελτίου ενώ ο Καραμανλής αφού απέκλεισε μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον γελοίο Καρατζαφέρη και το σκυλολόι του, (σε σχέση με τούς άλλους ο Ψινάκης θα ήταν πραγματικό κόσμημα ανάμεσα τους και τουλάχιστον είναι πολύ πιο σοβαρός από τον Κοραντή, κοτζάμ πρώην αρχηγό της ΕΥΠ παρακαλώ.. ) στην ερώτηση του Πρετεντέρη, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Πασοκ,  μαλάκωσε, δεν το απέκλεισε και απλώς επισήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, λόγω της στάσης του Πασοκ.. Πάντως πολλοί που βρίσκονται έξω από τα ψηφοδέλτια και διάφοροι Σουφλιάδες που βρίσκονται μέσα, καθώς φαίνεται, σχηματίζουν μια χαρά διαπλεκόμενη κυβέρνηση!

exelixeisΣοβαρεύουν λοιπόν τα πράγματα και όσο πιο πολύ σοβαρεύουν, τόσο και πιο κραυγαλέα γίνεται η μεγάλη απουσία της αριστεράς από τις πολιτικές εξελίξεις η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει τα σενάρια της διαπλοκής και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους..  Το Πασόκ είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει ρεύμα και είναι πλέον αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει  151 έδρες, παρά το γεγονός ότι τόσο ευνοϊκές συνθήκες, όπως βαθιά απογοητευμένη και τραυματισμένη παράταξη της ΝΔ, παραιτημένος αρχηγός που υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, παντελώς διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ξαναβρεί επί κανενός ..αγίου.. (Για να δούμε, θα τολμήσει κανείς δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη να υποβάλει στον κο Παπανδρέου το καυτό ερώτημα:  Σε τέτοιες συνθήκες η μη κατάκτηση της αυτοδυναμίας είναι ή δεν είναι ήττα του Γιωργάκη; Τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση; Θα παραιτηθεί από αρχηγός ναι ή όχι;)..

Η απουσία της αριστεράς λοιπόν από τις εξελίξεις είναι κραυγαλέα.. Το αγκυλωμένο στο παρελθόν ΚΚΕ αδυνατεί να αρθρώσει μια νέα πρόταση και ξαναπαίζει μονότονα, όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την ίδια ακριβώς κασέτα ότι η μοναδική λύση είναι η ενίσχυση του (!), αποφεύγοντας να ασχοληθεί, εδώ και δεκαετίες τώρα, με το γιατί ο λαός δεν το ενισχύει πραγματικά και αποτελεσματικά.. Ο δύσμοιρος ΣΥΡΙΖΑ, πνιγμένος ανάμεσα στις διαβόητες «συνιστώσες του», οι οποίες διαθέτουν περισσότερους αρχηγούς από ψήφους στο λαό, έχασε τη μοναδική ευκαιρία στα μεταπολιτευτικά χρονικά να διαχειριστεί  το 18 % που του πρόσφεραν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και αυτοί που ήλπιζαν σε μια νέα αριστερά.. Γιατί, όταν όλοι αυτοί έσπευδαν μπροστά στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, έβρισκαν τον Τσίπρα και έναν ανεκδιήγητο και νευρωσικό Αλαβάνο να τους υποδέχονται με τα κοντά παντελονάκια του μαθητή και το αμπέχονο του φοιτητή και να προσπαθούν να τους πείσουν ότι οι «μπαχαλάκηδες» που έκαιγαν την Αθήνα ήταν ..εξέγερση του λαού και της νεολαίας και επομένως έπρεπε να ενωθούν μαζί τους για να σωθεί η χώρα..(!)

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και το μόνο που μπορεί να αναταράξει κάπως τα βαλτωμένα νερά και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους είναι ακριβώς αυτό: Να αποκλειστεί κάθε περίπτωση αυτοδυναμίας! Αρκετά γνωρίσαμε τη λαμογιά, την καταλήστευση του τόπου, την διάλυση του κράτους, την ατιμωρησία, την αλαζονεία και την γενική ακυβερνησία της αυτοδυναμίας! Τώρα όσοι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις, σταθερότητα και περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων από τους πολλούς, ψηφίζουν μη αυτοδυναμία για να εξαναγκάσουν σε συνεργασίες στη βάση ενός προγράμματος ωφέλιμου για το λαό και τον τόπο.. Συνεργασίες στις οποίες, α μη τι άλλο, ουδείς θα κάνει ό,τι θέλει και ο ένας θα ελέγχει τον άλλον.. Αυτή τη φορά όμως, μη αυτοδυναμία χωρίς τον Συνασπισμό στη Βουλή δεν γίνεται.- (τελεία και παύλα). Όπως και να το κάνουμε είναι απλά μαθηματικά λόγω του εκλογικού νόμου.. Και να σας πω και κάτι άλλο; Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να υπάρχουν μέσα στη Βουλή κάποιοι απλοί και υπεύθυνοι πολίτες της αριστεράς και μάλιστα χωρίς τους διαβόητους αρχηγούς των «συνιστωσών» της, παρά απέξω.. Για τη σταθερότητα και τη Δημοκρατία ρε γαμώτο..

Αν και με δικαίωσαν οι εξελίξεις νιώθω περισσότερη θλίψη παρά ικανοποίηση. Θλίψη για όλους αυτούς που δεν αρκούνται να υποκαθιστούν την επιστήμη με πολιτικές, κομματικές και προσωπικές σκοπιμότητες, αλλά το κάνουν και με μπόλικη άγνοια, αλαζονεία, θράσος και αναίδεια.. Όχι ότι η επιστήμη, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση η φιλολογία, είναι ανεξάρτητη και υπεράνω όλων. Οτιδήποτε είναι δημιούργημα της κοινωνίας, έχει ταυτοχρόνως και την πολιτική και ιδεολογική του διάσταση και είναι αλήθεια ότι μερικές φορές τα όρια είναι δυσδιάκριτα.  Όμως εδώ η σκοπιμότητα, παρότι φάνταζε σαν τη μύγα μες στο γάλα, εντούτοις δεν εμπόδισε τους αδαείς και πονηρούς να οδηγηθούν στην αυτο-γελοιοποίηση. Αν εξαιρέσουμε ορισμένους που, ναι μεν έκαναν λάθος, όμως επέδειξαν ήθος και σοβαρότητα, η συντριπτική πλειονότητα της λεγόμενης αριστερής μπλογκόσφαιρας και της καθοδηγούμενης δημοσιογραφίας ακολούθησαν κοπαδιαστά τη μόδα της τυφλής υποστήριξης του «χώρου», λες και εμείς που τολμάμε να διαφωνούμε με τις αριστερίστικες εμμονές του Αλαβάνου προερχόμαστε ή ανήκουμε σε άλλον πλανήτη..

Πολλοί λοιπόν, βρήκαν άλλη μια ευκαιρία για να επιδείξουν τα (συνήθως νεο-αγορασθέντα) αριστερά και επαναστατικά συνολάκια τους με ύβρεις, λοιδορίες, εξυπνακισμούς, αυτοσχέδια ποιηματάκια, θορυβώδεις «αναλύσεις» που ανακαλύπτουν την πυρίτιδα ότι ο Εθνικός ύμνος είναι γεμάτος βία, (λες και θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά για έναν ύμνο που εμπνέεται από μια εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση), καθώς επίσης και χυδαιότητες ότι όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας είναι με τον ..Καρατζαφέρη(!) Η μία και μοναδική αλήθεια μεγαλούργησε και πάλι και μοίρασε τα γνωστά πλαστικά πιστοποιητικά επαναστατικότητας στους έχοντες ανάγκη.. (δεν θέλω να παραθέσω λινκάκια προς τα blogs τους για να μην διαιωνίσω τη γελοιοποίηση τους, αν και θα τους άξιζε να το κάνω).

Υποστήριξα από την πρώτη στιγμή ότι ο Σολωμός αναφέρεται φυσικά στην βία με την «κόψη» του σπαθιού, όμως δεν έχει κανένα λόγο να επαναλάβει το ίδιο και στον αμέσως επόμενο στίχο που συμπληρώνει την εικόνα της Ελευθερίας αναφερόμενος στην «όψη», στο βλέμμα της που με βιά, με βιάση, σπουδή και ορμή μετράει τη γη για να δει τι γίνεται και τι απόμεινε, ίσως για να παρέμβει και πάλι το σπαθί..

Τόνισα δε, ότι τελικά δεν έχει σημασία το φιλολογικό λάθος, «ότι δεν είναι φιλολογικό το θέμα που τίθεται με την εν γένει νευρωσική συμπεριφορά του Αλέκου, αλλά βαθύτατα πολιτικό. Ανεξαρτήτως των ερμηνειών της συγκεκριμένης λέξης, το γεγονός είναι ότι ο Αλέκος με την παρέμβαση του στη Βουλή αποκαλύπτει για άλλη μια φορά την εμμονή του να δικαιολογήσει μια αριστερίστικη και ανεύθυνη πολιτική..» κινητοποιώντας ακόμα και το Σολωμό!

Τέλος πάντων, δυστυχώς και αυτή τη φορά ή άγνοια και ο φανατισμός της μιας και μοναδικής «αριστερής» και «επαναστατικής» αλήθειας συμβάδισαν «χέρι-χέρι» με την μοναδική αλήθεια της θρησκευτικής πίστης των ημερών. Μεταφέρω σε εισαγωγικά το κείμενο του Κ. Γεωργουσόπουλου στα «ΝΕΑ» ο οποίος, αφού αναφέρεται σε κάποιους παλιούς πολιτικούς, απαντά πραγματικά αποστομωτικά:

«Κανένας από τους προαναφερθέντες πολιτικούς δεν θα έκανε την γκάφα του Αλέκου Αλαβάνου και αν την έκανε, ανθρώπινα είναι τα λάθη, δεν θα έσπευδε να τη θεμελιώσει μ΄ όλα τα κωμικά επιχειρήματα που επιστράτευσε. Θα ζητούσε απλώς συγγνώμη, δεδομένου πως ρητώς δεν δρέπει δάφνες σολωμισμού. Ο Σολωμός χρησιμοποιεί την ίδια λέξη Βία, ναι Βία, με τόνο στο γιώτα και στον Ύμνο και στην Ωδή στον Μπάυρον και στη Γυναίκα της Ζάκυθος και στους Ελεύθερους Πολιορκημένους και στον «Λάμπρο» πάντα με τη σημασία «Βιασύνη». Πάντα. Π.χ. «Πάντα με βία το τρέξιμο και πάντα ο ζωντανός τ΄ αραχνιασμένα σέρνει» (Λάμπρος).

Όταν μάλιστα ο Σολωμός γράφει τον Ύμνο (1826) ο Μαρξ είχε ακόμη νταντά για να έχει ωριμάσει ό,τι ο κ. Αλαβάνος πάει να συνδυάσει με τη «βία ως μαμμή της Ιστορίας». Ο Σολωμός κάνει ρητές αναφορές στον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου, όπου η Βία είναι βωβό πρόσωπο και επιστατεί στην καθήλωση του Τιτάνα. Κι όμως αγνοεί τη λέξη με τη σημασία του κ. Αλαβάνου σε όλο το έργο του. Αν ο κ. Αλαβάνος ήθελε σήμερα να παραπέμψει στον Σολωμό, αντί των γλωσσικών ακροβασιών του καλό θα ήταν να αναφερθεί στο εξής: «Πώς πάει το έθνος, πώς δουλεύει;» «Έχεις δει να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα; Έτσι πάει το έθνος»…»

Θα το ξαναπώ: Δυστυχώς σε αυτήν τη χώρα οι κύριες αντιθέσεις στην πολιτική δεν κυμαίνονται μεταξύ της δεξιάς και της αριστεράς αλλά μεταξύ της βίας της γελοιότητας και της ανοχής της σοβαρότητας..

Το κείμενο του Γεωργουσόπουλου ΕΔΩ

Το προηγούμενο δικό μου κείμενο ΕΔΩ

Πρόκειται για το διαβόητο ψευτοδίλημμα, ναι ή όχι στο Πασόκ που ταλάνισε και χειραγώγησε τον χώρο της αριστεράς εδώ και δεκαετίες. Ολα δείχνουν ότι εντείνονται οι προσπάθειες να εγκλωβιστεί και πάλι ο ΣΥΝ στο ψευτοδίλημμα αυτό και ένα από τα επιχειρήματα είναι ότι η κάθετη πτώση του ΣΥΝ στις δημοσκοπήσεις είναι δήθεν αποτέλεσμα της στάσης του απέναντι στο Πασόκ, παρότι γνωρίζουν πλέον οι πάντες ότι η πτώση αυτή δεν οφείλεται ούτε στην στάση του απέναντι στο Πασόκ, ούτε φυσικά και σε κάποια συνωμοσία των μεγάλων κέντρων εξουσίας..

Ο κόσμος προτιμά και πάλι τον καν�να..

Ο κόσμος προτιμά και πάλι τον κανένα..

Η πτώση οφείλεται κυρίως στην αναξιοπιστία και ανευθυνότητα που επέδειξε η ηγεσία του απέναντι στα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας και ιδίως στα ζητήματα της παιδείας και στα λεγόμενα «Δεκεμβριανά». Ενώ δηλαδή ο κόσμος και κυρίως οι απογοητευμένοι του Πασόκ, θέλησαν να προσεγγίσουν τον ΣΥΝ ανεβάζοντας το ποσοστό του ακόμα και στο 18%, βρήκαν να τούς υποδέχεται ο Αλαβάνος με το αραχνιασμένο αμπέχονο του φοιτητή και τα κοντά παντελονάκια του μαθητή! Τσαμπουκαλίδικος λαϊκισμός και αριστερίστικη ατάκα περιπλεγμένα σε απλοϊκά σχήματα ερμηνείας της πραγματικότητας! Ποιός σοβαρός άνθρωπος μπορεί να εμπιστευτεί μια πολιτική που μπερδεύει το μπάχαλο με τον αγώνα και τον κωλοπαιδισμό με την εξέγερση; Ακόμα και σήμερα στηρίζουν και συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για την «απελευθέρωση» των κουκουλοφόρων που έκαιγαν και πλιατσικολογούσαν την Αθήνα και που τελικά η αστυνομία «κατάφερε» να συλλάβει κάτω από την πίεση της γενικής κατακραυγής. Ποιος θα πείσει τώρα την κοινωνία ότι κάποιοι είναι υπεράνω του νόμου και πρέπει να «απελευθερώνονται» ό,τι κι αν κάνουν;

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο, τόσες δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση, οι μεν να εξαντλούν ακόμα το μέλλον του ΣΥΝ στη σχέση του με το Πασόκ, οι δε να συμπεριφέρονται ως αρχηγοί φοιτητικών και μαθητικών παρατάξεων! Δεν είναι δε λίγες οι φορές όπου μέσα στο γενικό μπάχαλο νιώθει κανείς ότι τελικά το δίλημμα που του θέτουν είναι αν θα πρέπει να πάει με το Πασόκ ή τους κουκουλοφόρους!

Από την άλλη, έχουν πει πολλές φορές ότι Πασόκ και ΝΔ είναι ουσιαστικά το ίδιο και σε αυτό δεν έχουν άδικο. Άλλωστε πρόκειται για μια αλήθεια που είναι πλέον βαθιά καταγεγραμμένη στη συνείδηση του κόσμου. Αν όμως εκτιμούν ότι είναι το ίδιο, τότε γιατί να πέσουν οι μεν και να ανέβουν στην κυβέρνηση οι δε; Πως τελικά καταπολεμούν τον δικομματισμό; Αν είναι πραγματικοί αριστεροί και όχι επαγγελματίες της εξουσίας «αριστερού» τύπου και ενδιαφέρονται για την διακυβέρνηση του τόπου σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές, τότε τι προτείνουν; Ποια ευθύνη αναλαμβάνουν;  Ή λοιπόν θα προτείνουν ένα αξιόπιστο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και θα παλέψουν για το καλό του τόπου με όποιον από τους δύο συμφωνήσει με αυτό το πρόγραμμα, ή εφόσον επιλέγουν εκ των προτέρων να κουβεντιάζουν μόνο με τον έναν, τότε οφείλουν τουλάχιστον να δικαιολογήσουν ευθαρσώς και με παρρησία σε τι είναι καλύτερος από τον άλλον! Απλά πράγματα! Για να απεγκλωβιστεί ο ΣΥΝ από τα φαντάσματα του παρελθόντος, να αναδειχτεί σε υπεύθυνη δύναμη του τόπου και να ξέρει και ο κόσμος τι ψηφίζει δηλαδή..

Ο Μ. Παπαγιαννάκης, αναφερόμενος στην δράση μερίδας του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικότερα της νεολαίας στα πανεπιστήμια με την κάλυψη και παρότρυνση του Αλέκου Αλαβάνου, δήλωσε ότι «κανένας σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα και τα μέσα πολλές φορές αλλοιώνουν τον σκοπό».

Φυσικά ο Αλαβάνος, σαν παιδάκι που το τσακώσανε να μαλώνει, έχει την αποστομωτική ..πολιτική απάντηση. Εκείνος άρχισε πρώτος! (ο Στυλιανίδης) Για να ακολουθήσει η γνωστή καραμέλα. «Η κυβέρνηση είναι ο ηθικός αυτουργός». Μα φυσικά και η κυβέρνηση έχει την πρώτη ευθύνη για τα πάντα και την συνεπακόλουθη διαρκή ηθική αυτουργία για όλα, αν ο δράστης χρειάζεται έναν ηθικό αυτουργό. Αν για παράδειγμα θέλει να κάψει το υπουργείο ανάπτυξης, για τους άλφα ή βήτα δικούς του λόγους, μπορεί κάλλιστα να επικαλεστεί ότι «ηθικός αυτουργός» για την καλπάζουσα ακρίβεια είναι η κυβέρνηση, πού όντως είναι η υπεύθυνη.. Με το ίδιο «επιχείρημα» δέρνει τους φύλακες του υπουργείου περιβάλλοντος, γιατί όντως αυτό έχει την πρώτη ευθύνη για την κατάντια του περιβάλλοντος, εξοβελίζει κάθε ίχνος δημοκρατίας που απέμεινε στα πανεπιστήμια, κλπ. Σε κάθε τομέα της ζωής μία κυβέρνηση έχει την πρώτη ευθύνη και κατ επέκταση την «ηθική αυτουργία».. Οποιοσδήποτε ευθύνεται για κάτι ταυτοχρόνως έχει και την ηθική αυτουργία.. Αυτή είναι η ..μεγαλειώδης πολιτική σκέψη του Αλαβάνου! Τόσο ρηχός έχει καταντήσει.. Επειδή λοιπόν και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται για την εντεινόμενη αποστροφή του κόσμου προς το κόμμα, κάποια μέλη και φίλοι του μπορούν να της απαγορεύσουν να συνεδριάζει, να την κλείσουν ως όμηρο επί ώρες μέσα στην Κουμουνδούρου, να καταστρέψουν τα γραφεία, ακόμα και να την δείρουν κλπ. Ποιος θα είναι ο ηθικός αυτουργός; Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ο Αλαβάνος!

Ας ξεκαθαρίσουμε κάπως τα πράγματα. Έχουμε μια δεξιά κυβέρνηση που μας κυβερνά, έναν δεξιό πρωθυπουργό που ασκεί μια δεξιά πολιτική. Αυτή λοιπόν η δεξιά κυβέρνηση επιδιώκει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τι το φυσιολογικότερο θάλεγε κάποιος νοήμων.. Είτε λοιπόν αντιπαλεύουμε αυτήν την πολιτική με όρους δημοκρατίας, είτε παίρνουμε τα όπλα και κυνηγάμε τη δημοκρατία, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Για να ξέρουμε τι κάνουμε δηλαδή. Στην περίπτωση που κάποιος επιλέγει το δεύτερο, όπως οι ελάχιστοι ανεγκέφαλοι του πανεπιστημίου πού πήραν τα όπλα (με τον δικό τους τρόπο) υπάρχουν «επιχειρήματα».. Και εγώ έχω δεκάδες επιχειρήματα για να εμποδίσω με τη βία τις εκλογές διαχειριστή στην πολυκατοικία μου επειδή διεξάγονται στη βάση ενός δεξιού νόμου με τον οποίο δεν συμφωνώ γιατί επιτρέπει την εισβολή ιδιωτικών εταιρειών στα κοινόχρηστα..(!) Πολλά τα «επιχειρήματα» για να δείρω τον διαχειριστή.. Η κοινωνική μου ανάγκη, η «ηθική αυτουργία» του, εκείνος άρχισε πρώτος, ο σκοπός μου είναι άγιος ενώ εκείνος έχει κακό σκοπό κλπ. Μόνο που τα μέσα αλλοιώνουν και τον σκοπό και τις προθέσεις, όπως λέει και ο Παπαγιαννάκης..

Δεν ελπίζω ότι θα καταλάβει ο Αλαβάνος.. Άλλωστε του έχω γράψει τόσα πολλά, αλλά φως δεν βλέπω.. Ίσως, λέω ίσως, για να καταλάβει πρέπει πρώτα απ όλα να ξεκινήσει από τα πολύ απλά. Το γεγονός δηλαδή ότι ένας δεξιός πολιτικός, όπως ο Καραμανλής εφαρμόζει μία δεξιά πολιτική και όχι ..αριστερή, δεν σημαίνει ότι είναι και «προβοκάτορας»(!) Ας ξεκινήσει λοιπόν ο Αλαβάνος πρώτα από τον Μπαμπινιώτη για να αντιληφθεί την σημασία των λέξεων.. Ίσως έτσι αρχίσει να καταλαβαίνει γιατί ο ξύλινος και άκρως νευρωσικός λόγος του πυροδοτεί τα έκτροπα στα πανεπιστήμια και δεν ταιριάζει ούτε σε έναν πολιτικό ακτιβισμό με περιεχόμενο, ούτε στην Αριστερά..

Σημ: Κάποια εξήγηση για την συμπεριφορά του Αλέκου ίσως ανακαλύψετε ΕΔΩ.

Ρεπορτάζ για την έκκληση Παπαγιαννάκη προς την νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΔΩ

buzz it!

..Έφτασαν στο σημείο τα μέλη της πολιτικής γραμματείας του κόμματος να εκδώσουν δική τους ανακοίνωση για να πουν απερίφραστα αυτά που δεν λες εσύ Αλέκο.. Γιατί νιώθουν την ανάγκη ότι κάτι πρέπει να κάνουν, τόσο για το πανεπιστήμιο που καταστρέφεται μαζί με την όποια Δημοκρατία απέμεινε σε αυτό, όσο και για το ίδιο το κόμμα που ανέβηκε στα μάτια των δημοσκοπήσεων και πέφτει στα μάτια του κόσμου.. Δεν είμαι μόνο εγώ που σε επικρίνω, αλλά και πολλοί άλλοι μέσα στο κόμμα..

Άκουσε Αλέκο.. Καμιά καλή πρόθεση, καμιά μεγάλη ιδέα, κανένα όραμα δεν μπορεί να φυτρώσει και να αναπτυχθεί χωρίς εκείνον τον απαραίτητο καταλύτη, χωρίς εκείνη τη μοναδική εγγύηση ασφαλείας που λέγεται Δημοκρατία. Για σκέψου το λίγο.. Ένας πολιτικός μπορεί να έχει τις καλύτερες των διαθέσεων για την πρόοδο του τόπου του και να ενστερνίζεται τις πιο σύγχρονες ανθρωπιστικές και σοσιαλιστικές ιδέες του κόσμου. Τι σημασία όμως έχουν οι ιδέες χωρίς την Δημοκρατία; Τι είναι αυτό που εγγυάται ότι αυτός που σήμερα πετάει τις κάλπες στα σκουπίδια, έστω και στο όνομα των αριστερών οραμάτων του, αύριο στην εξουσία δεν θα μεταλλαχτεί σε έναν άλλον Ροβεσπιέρο ή Στάλιν; Μόνο η Δημοκρατία Αλέκο μου. Στην Ιστορία δεν υπάρχει κανένα απολύτως παράδειγμα αριστερών ιδεωδών που να πραγματοποιήθηκαν χωρίς Δημοκρατία.- (τελεία και παύλα). Για σκέψου το λοιπόν καλύτερα.. Αν ο λαός δεν στηριχτεί στην Δημοκρατία ως την μοναδική εγγύηση ασφαλείας του, τότε το μόνο που του απομένει είναι να αφεθεί στο έλεος της συνείδησης των κυβερνώντων του και στην συνείδηση της κάθε εξουσίας..

Και η εξουσία πάντα χαλάει Αλέκο μου.. Δες πώς άλλαξε κι εσένα αφότου έγινες πρόεδρος.. Καμία απολύτως σχέση με τον προηγούμενο εαυτόν σου. Ειλικρινά αυτό το επικίνδυνο μίγμα λαϊκισμού, μαγκιάς, τσαμπουκά και επικοινωνιακής ατάκας που παρουσιάζεις δεν το καταλαβαίνω. Δεν αξίζει στην αριστερά αυτός ο λόγος Αλέκο, ούτε και έχει σχέση με την «κουλτούρα» της όπως λες και συ. Η αριστερά πάνω από όλα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία και μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια.. Δεν έχεις δικαίωμα να παίρνεις τον χώρο στο λαιμό σου. Έκανες κάποιες κινήσεις, έδωσες και το δακτυλίδι και δοξάστηκες.. Φτάνει τώρα.. Δεν είσαι εσύ ο σωτήρας της αριστεράς και η αριστερά δεν έχει σωτήρες.. Ηρέμησε.. Ο πολιτικός σου λόγος σου δεν είναι απλώς ξύλινος αλλά είναι και νευρωσικός.. Οι ατάκες σου πυροδοτούν έκτροπα..

Προσπαθώ να καταλάβω τη σκέψη σου.. Μήπως θες να πεις ότι τέτοια κυβέρνηση πού είναι, τέτοιος λόγος της αξίζει; Νομίζεις δηλαδή ότι πολιτική και αγώνας σημαίνει να συναγωνίζεσαι με τον Γιωργάκη ποιος θα βρίσει περισσότερο, όπως λέει εύστοχα και η Αλέκα; Μήπως θες να πεις ότι σε τέτοια κατάσταση που ζούμε πρέπει να είμαστε ανυπάκουοι και ακτιβιστές; Μαζί σου. Όμως οι ακτιβιστές πάντα κάτι υποστηρίζουν. Μπορεί να καταστρέφουν φουγάρα αλλά υποστηρίζουν το περιβάλλον. Εσύ όταν πυροδοτείς με τις ατάκες σου την καταστροφή του δημόσιου πανεπιστημίου τι υποστηρίζεις; Το ιδιωτικό; Δεν σε καταλαβαίνω.. Μήπως επειδή είσαι πλούσιος έχεις ενοχές και θέλεις να φανείς πιο σκληρός αριστερός απ ότι είσαι; Αυτά τα λένε διάφοροι ανεγκέφαλοι. Χαζομάρα σου αν αυτό είναι το πρόβλημα σου, ειλικρινά στο λέω. Στην Ιστορία υπήρξαν μεγάλοι επαναστάτες οι οποίοι, αν δεν ήταν πολύ πλούσιοι, ήταν τουλάχιστον αστοί. Μήπως νομίζεις ότι μαζεύεις ψήφους; Είπαμε, ανεβήκαμε στα μάτια των δημοσκοπήσεων και πέφτουμε στα μάτια του κόσμου! Άλλωστε τέτοιοι ψήφοι Αλέκο μου είναι ευκαιριακοί. Σήμερα εδώ και αύριο εκεί.. Είναι μόνο για τηλεθέαση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο κόσμος θα ψηφίσει τον Λαζόπουλο για πρωθυπουργό.. Μήπως θέλεις να αναδείξεις τον ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα εξουσίας; Πως βρε Αλέκο μου; Καλές και οι τσαμπουκαλίδικες ατάκες, αλλά έτσι θα σε εμπιστευτεί ο λαός; Για ξαναδιάβασε λίγο το γράμμα μου από την αρχή..

buzz it!

Πολλοί έσπευσαν να εκμεταλλευτούν ποικιλοτρόπως το προηγούμενο κείμενο μου, με διάφορες αναρτήσεις στην μπλογκόσφαιρα, φυσικά ο καθένας απ την δική του οπτική και τα δικά του συμφέροντα.. Δεν περίμενα να γίνει αυτό, τουλάχιστον τόσο απροκάλυπτα.. Πέραν τούτου ενδεχομένως και ο συναισθηματικός του τόνος (αλήθεια και ποιον δεν συγκλονίζει ένα τέτοιο σύνθημα) μπορεί να δίνει αφορμή για απαράδεκτους σχολιασμούς..

Επειδή όμως τελικά το αυτονόητο δεν είναι αυτονόητο, τονίζω τα εξής: Προφανώς και ο δράστης του συνθήματος δεν είναι ο ..Αλέκος(!) και προφανώς η πράξη αυτή δεν χρεώνεται στον ΣΥΡΙΖΑ.. Αυτά τα λένε είτε όσοι «καταλαβαίνουν» μόνο αυτά που θέλουν να καταλάβουν και θα τα «καταλάβαιναν» ακόμα και χωρίς να διαβάσουν το κείμενο, είτε όσοι πάσχουν από ανεπάρκεια σκέψης βαριάς μορφής.. Το κείμενο μου επί της ουσίας θέτει ξεκάθαρα ένα απλό πολιτικό ερώτημα:

Ορισμένες πολιτικές συμπεριφορές και επικοινωνιακές τακτικές, ο ξύλινος και απρεπής λόγος που δυστυχώς υιοθετεί προσωπικά και ο Αλέκος Αλαβάνος, κάποιες ακραία αντιδημοκρατικές θέσεις όπως στο ζήτημα της καθολικής ψηφοφορίας, κάποιες εκκωφαντικές σιωπές, κάποια μασημένα λόγια σε τραμπούκικες συμπεριφορές κλπ, κλπ, όλα αυτά τελικά ενισχύουν ή αποτρέπουν την δημιουργία ενός κλίματος που φτάνει στο σημείο να παράγει ακόμα και τέτοια απάνθρωπα συνθήματα για τα οποία ΟΛΟΙ μας ανεξαιρέτως πρέπει να ντρεπόμαστε; Η πολιτική δεν είναι μόνο αντιπολίτευση. Το να φύγει ο ένας για να αναλάβει ο άλλος είναι το χειρότερο κακό. Η πολιτική είναι κυρίως ευρύτερη παρέμβαση στην κοινωνία και σε όλους τούς τομείς της ζωής! Για ό,τι λοιπόν αφορά συγκεκριμένα στον τομέα των πανεπιστημίων, με ποιόν συγκεκριμένο τρόπο και ποιες συγκεκριμένες πολιτικές ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να αποτρέψει τα απαράδεκτα φαινόμενα που κατά κοινή ομολογία όλοι παραδέχονται ότι μαστίζουν το χώρο και απασχολούν την κοινωνία; Το φοιτητικό κίνημα, στο πλαίσιο της αυτονομίας του, οφείλει να ενδιαφέρεται ΚΑΙ για αυτά τα προβλήματα ναί ή όχι; Αν δεν κάνει Ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερά αυτό που οφείλει να κάνει, από ποιόν περιμένει να το κάνει; Από τους μυαλοφυγόδικους χουλιγκάνους, το κράτος ή από την Δεξιά; Τόσο απλά είναι τα πράγματα Αλέκο.. Τόσο απλά.. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού..

buzz it!

Αυτό δεν είναι Αριστερά Αλέκοοο!! Κάνε μια βόλτα και διάβασε τα συνθήματα. «Στυλιανίδη προσοχή, η Μαριέττα είναι κουτσή»(!) Μόλις από εκεί πέρασε το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο και άφησε πίσω του την χυδαιότητα, την κακία και την απανθρωπιά χαραγμένη στον τοίχο της Τράπεζας της Ελλάδος. Αυτό είναι η αριστερά που ονειρευτήκαμε; Δεν ανατριχιάζεις; Δεν ντρέπεσαι μόνο και μόνο στην ιδέα ότι κάποιοι από αυτούς που το έγραψαν μπορεί να είναι, αν όχι σύντροφοι σου, οπωσδήποτε όμως συναγωνιστές σου;

Άκουσε και τις ντουντούκες Αλέκο. «Θα μπλοκάρουμε τις εκλογές, θα διαλύσουμε τις διαδικασίες, θα κάψουμε τις κάλπες, θα καταργήσουμε το νόμο..» Και ξέρεις Αλέκο. Τον έχω γραμμένο το νόμο.. Εκείνο που με ανατριχιάζει είναι αυτές οι σκληρές και απάνθρωπες φωνές, οι αδιάφορες φωνές που δεν έχουν σέβας για τίποτα, χωρίς συναίσθημα και ψυχή, χωρίς το νόημα του αγώνα, οι ξύλινες και παγωμένες φωνές σαν το γυάλινο μάτι του βασανιστή σου Αλέκο.. Αλαζονεία, χυδαιότητα, αυταρχισμός, κωλοπαιδισμός, τραμπουκισμός.. -Γύρισε ο κόσμος ανάποδα φίλε μου, μου είπε με πίκρα κάποιος πολύ μεγαλύτερος από μένα, ένας σεμνός και άστεγος αγωνιστής της αριστεράς. -Ούτε η ΕΚΟΦ δεν έκανε έτσι.. Πώς να του απαντήσω Αλέκο; Με καμιά επικοινωνιακή ατάκα; Είναι πιο δημοκρατικό να ψηφίζουν μόνο οι κομματάρχες και οι παραταξιάρχες στα πανεπιστήμια από το να ψηφίζουν όλοι οι φοιτητές; Γιατί δεν μιλάς; Τι απέγινε η Άμεση Δημοκρατία Αλέκο; Ντρεπόμαστε που την πρόταση για την καθολική ψηφοφορία την έκανε η Δεξιά και δεν την έκανες εσύ. Καταλαβαίνεις τώρα πως νιώθουμε;

Έγινες πρόεδρος του Συνασπισμού και χαρήκαμε όλοι μας.. Αλλά πώς κατάντησες έτσι ξαφνικά; Πώς από τη μια στιγμή στην άλλη η εξουσία σε μετάλλαξε τόσο πολύ; Τι απέγιναν εκείνες οι ουσιαστικές κουβέντες, η νηφάλια δύναμη μιας νέας ελπιδοφόρας ευρωπαϊκής αριστεράς που ανάβλυζε από μέσα σου; Τι απέγινε εκείνο το ήθος και η ποιότητα του λόγου σου; Είσαι εσύ αυτός ο μάγκας και ο τσαμπουκάς του πεζοδρομίου που βλέπουμε στη Βουλή; Αυτή η ξύλινη γλώσσα της επικοινωνιακής ατάκας δικιά σου είναι; Αυτό το στυλάκι που «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει» δικό σου είναι; Εσύ είσαι αυτός Αλέκο;

Λυπάμαι πολύ αλλά θα στο πω στα ίσια. Αυτές οι ξύλινες φωνές στις ντουντούκες, αυτά τα απάνθρωπα συνθήματα στους τοίχους, χωρίς να το θέλω με παραπέμπουν σε σένα Αλέκο.. Θυμίζουν το στυλάκι σου.. Είσαι συμμέτοχος και συνένοχος. Δεν είναι αυτό Αριστερά Αλέκοοοο!!! Δεν το θέλουμε αυτό όσο κι αν ανεβαίνουν οι δημοσκοπήσεις. Οφείλεις στο όνομα όλων, όχι μόνο να διαχωρίσεις απερίφραστα τη θέση σου, αλλά να ουρλιάξεις όσο πιο δυνατά μπορείς! Γιατί αυτό στο οποίο συμμετέχεις δεν λέγεται λαϊκισμός.. Ο λαϊκισμός είναι το λιγότερο Αλέκο..

ΝΕΩΤΕΡΑ: Σήμερα ο Αλέκος προσπάθησε να συμμαζέψει κάπως την κατάσταση (οι γραμμές που διαβάσατε είχαν προηγηθεί) και τάχθηκε υπέρ της καθολικής ψηφοφορίας στα πανεπιστήμια. Αυτό είναι ένα σπουδαίο βήμα. Θα προτιμούσαμε όμως να το είχε κάνει εξ αρχής πριν εκτεθεί ο χώρος και μάλιστα πριν γίνει ο σχετικός χαμός στο εσωτερικό του κόμματος και της νεολαίας. Οι ενημερωμένοι ξέρουν πολύ καλά τι λέω.. Οι αντιδράσεις επιβεβαιώνουν τις ευθύνες του και δυστυχώς δικαιώνουν τις ανησυχίες για την πορεία του Συνασπισμού..

ΒΛΕΠΕ νεώτερη ανάρτηση ΕΔΩ

Αρέσει σε %d bloggers: