Tag Archive: Βία


…«είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία»… συμβουλεύει δήθεν ο μέγας Καβάφης στα πλάγια και στα οπίσθια των λεωφορείων.. «Και τέλος πάντων να τραβούμε εμπρός».. όπως δηλαδή τραβάει και η μνημονιακή κυβέρνηση εμπρός, δήθεν συμβουλεύει επίσης σε αφίσα των οπισθίων άλλου λεωφορείου..
kavafhs -viaΒεβαίως και προφανώς ο Καβάφης εννοεί την βιασύνη και όχι την βία και όταν λέει «να τραβούμε εμπρός» δεν εννοεί φυσικά με την Τρόικα και την εθελόδουλη κυβέρνηση της. Στο αριστουργηματικό και αφοπλιστικά επίκαιρο ποίημα του «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ.», λέει «(…) Να μη βιαζόμεθα• είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία. Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια»..
Τέλος πάντων δεν θα κάτσω τώρα να αναλύσω στους γελοίους, αγράμματους και ανόητους προπαγανδιστές του καθεστώτος ότι οι στίχοι αυτοί του Καβάφη κάθε άλλο παρά αυτό που θέλουν εκείνοι λένε..
Για τις μοδάτες «κάθετες» και «οριζόντιες περικοπές» της ποίησης θέλω να πω που φτωχαίνουν ακόμα περισσότερο τη μίζερη ζωή μας. Τότε, επί της παραδοσιακής και μπας κλας χούντας του 67, το καθεστώς εξοβέλιζε την ποίηση όχι μόνο γιατί την θεωρούσε επικίνδυνη για την εξουσία αλλά και γιατί δεν την καταλάβαινε.. Σήμερα, που την στρατιωτική στολή της χούντας έχει αντικαταστήσει το σύγχρονο ευρωπαϊκό κοστούμι του τραπεζίτη, το καθεστώς συμπεριφέρεται πολύ χειρότερα.. Γιατί πέραν του κοινού σημείου όλων των καθεστώτων επί γης, ότι δεν καταλαβαίνουν την ποίηση, τέλος πάντων είναι προτιμότερο να εξοβελίζεται η ποίηση στις εξορίες και στα ξερονήσια και όποιος μπορεί και καταλαβαίνει και έχει τα αρχίδι@ να την βρίσκει ακέραια, παρά να την περιφέρουν ανάμεσα μας κομμένη και ραμμένη στο μικρό τους μπόι, ευτελισμένη και λαβωμένη στα οπίσθια των λεωφορείων ως σημαία της δικτατορικής και απάνθρωπης πολιτικής τους..

viaΚοιτάξτε πόσο βίαιο είναι αυτό το πιτσιρίκι!!!!! Ε, ρε Πρετεντέρης που του χρειάζεται!!!! Κοιτάξτε με τι θράσος πετάει πέτρες σε αυτό το αθώο και τρυφερό ισραηλινό τανκ που βγήκε αμέριμνο να απολαύσει την βόλτα του.. Κοιτάξτε πως γέρνει το κορμί του το άτιμο το παλαιστινιάκι, πως σηκώνει το αριστερό βρωμόποδο του και με τι μίσος σημαδεύει και εκσφενδονίζει πέτρες στο γλυκύτατο τανκ.. Κοιτάξτε ανυπακοή στον νόμο!!!! Γιατί προφανώς δεν υπάρχει νόμος που επιτρέπει να πετάμε πέτρες στα τανξ.. Ούτε και υπήρχε τουρκικός νόμος που επέτρεπε στον Κολοκοτρώνη και στον  Καραϊσκάκη να σφάζουν Τούρκους.. Και κακώς που ο Σαμαράς δεν έχει ακόμα απαγορέψει αυτό τον ακραίο και βίαιο εθνικό μας ύμνο όπου περιγράφεται η ελευθερία να βγαίνει μέσα από αίμα και κόκαλα και απ την κόψη του σπαθιού την τρομερή.. Ούτε και επί κατοχής υπήρχε κάποιος νόμος που επέτρεπε στους Έλληνες να κάνουν αντίσταση στους Γερμανούς.. Ούτε και επί χούντας υπήρχε κάποιος νόμος που επέτρεπε τις βόμβες στους συνταγματάρχες! Τότε μάλιστα, τα ήθη μας είχαν φτάσει σε τέτοια εξαθλίωση και η βία σε τέτοια κορύφωση που είχε ξεσαλώσει ακόμα και αυτός ο τάπερμαν ο Σημίτης και έβαζε βόμβες!!! Ούτε και σήμερα υπάρχει κάποιος νόμος που επιτρέπει στον διαδηλωτή να αντιστέκεται στο ρόπαλο και στα χημικά του αφιονισμένου μπάτσου.. Ούτε και σήμερα υπάρχει κάποιος νόμος που επιτρέπει την αντίσταση στην φτωχοποίηση, στην ανεργία, στην εξαθλίωση, στην κλεψιά, στην εκμετάλλευση.. Η μόνη βία που επιτρέπεται, διά νόμου φυσικά, είναι η βία της εξουσίας και η βία των τοκογλύφων που κυβερνούν τον κόσμο..

Ε ρε Πρετεντέρης που χρειαζόμαστε λοιπόν όλοι εμείς τα βίαια κτήνη…

Να μας δώσει μια απ το τηλεοπτικό του παράθυρο και να μας εξουδετερώσει και να καταστείλει κάθε ιδέα μας για αντίσταση κεραυνοβολώντας μας πως η βία είναι βία απ όπου και αν προέρχεται.. Πως δεν υπάρχει καλή και κακή βία.. Πως η ανυπακοή στο νόμο είναι βία, πως η αντίσταση στη νόμιμη βία είναι κατάλυση της Δημοκρατίας.. Πως Δημοκρατία είναι να δεχόμαστε και να είμαστε ευγνώμονες να μας καταστρέφουν και να μας γαμάνε η ζωή και τη χώρα, μέχρι να συμπληρωθούν τέσσερα χρόνια για να μας οδηγήσουν σαν πρόβατα στην κάλπη για να τους ξαναψηφίσουμε..

Ε, ρε Πρετεντέρης που χρειαζόμαστε όλοι εμείς που καθόμαστε στους καναπέδες μας ζαλισμένοι σαν τα κοτόπουλα από τις απανωτές καρπαζιές που εισπράττουμε κάθε μέρα.. Γιατί αυτή είναι η κατάντια μας και η εθνική τραγωδία μας. Ότι περιμένουμε τον κάθε Πρετεντέρη να μας πει την αλήθεια που ήδη ξέρουμε. Γιατί αν ο Πρετεντέρης μας έλεγε την αλήθεια ότι δηλαδή ΑΛΛΟ Η ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΗΛΙΘΙΟΙ, τώρα θα είχαμε ήδη ξεσηκωθεί και αυτό είναι το μόνο που φοβούνται και καταλαβαίνουν..

to egklhmaΜα φυσικά. Οι στρατιές των ανέργων, εθελοντικά και με ενθουσιασμό βγήκαν στην ανεργία γιατί κανείς δεν τους ώθησε βιαίως προς τα εκεί.. Ολόκληρη η μεσαία τάξη που εξολοθρεύτηκε, όλοι αυτοί που φτωχοποιήθηκαν μέσα σε λίγους μήνες, τα παιδιά που πεινάνε στα παγωμένα σχολεία, αυτοί που ψάχνουν σαν ζώα στα σκουπίδια για να φάνε, αυτοί που κοιμούνται στους δρόμους, αυτοί που αυτοκτονούν κάθε μέρα, κανείς δεν τους ώθησε προς τα εκεί. Εθελοντικά και με ενθουσιασμό το κάνουν.. Έτσι εθελοντικά και με ενθουσιασμό καταστρέφουν τη ζωή τους.. Γιατί η καταστροφή μια ζωής δεν είναι βία, είναι διασκέδαση και ψυχαγωγία..

Μα φυσικά και δεν υπάρχει καλή και κακή βία. Η βία, όποια και νάναι, απ όπου κι αν προέρχεται, είναι πάντα βία. Είτε σωματική, είτε ψυχολογική, είτε ρατσιστική, είτε πολιτική, είτε κοινωνική, είτε οικονομική, κλπ. Μόνο που η δική σας βία είναι η καλή, αλλά εκείνων που αντιστέκονται, που εξεγείρονται γιατί τούς πήρατε τα όνειρα και τη ζωή, είναι κακή!! Η δική σας βία «σώζει» την πατρίδα και τη δημοκρατία, αλλά η δική τους βλάπτει την πατρίδα και τη δημοκρατία. Έτσι δεν είναι ρε στρατευμένοι υποκριτές της πιο ασπόνδυλης και ασυνείδητης δημοσιογραφίας του κόσμου;; Όποιος τον βιάζουν οφείλει να μην αντιστέκεται στον βιαστή του αλλά να κάνει «δημοκρατικό» και «πολιτισμένο» διάλογο μαζί του.. Ιδού λοιπόν ο νέος ορισμός της βίας. Βία είναι μόνο ότι αντιστέκεται στη βία! Αυτό δεν μας λέτε κάθε βράδυ;;

Συνεχίζεται η σφαγή των αθώων ακόμα πιο βάρβαρη και πιο ανεμπόδιστη. Για άλλη μια φορά οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι νιώθουν και πάλι το μαχαίρι στο λαιμό από εκείνους που εξέλεξαν με τη ψήφο τους ακριβώς για να τους προστατέψουν, ενώ σε κάθε μαχαιριά «ματώνει η καρδιά» της Μέρκελ, του Σαμαρά, του Βενιζέλου και προπαντός του Κουβέλη και του Ψαριανού των οποίων το κλάμα ακούεται σαν ρεμπέτικος αμανές σε χασισωμένη πολιτεία..

Σύμπασα η υφήλιος συγκλονίζεται παρακολουθώντας τις ..αιματηρές διαπραγματεύσεις μεταξύ της Τρόικας και των ντόπιων υπαλλήλων της, άφωνη μπροστά στον απαράμιλλο ελληνικό ..ηρωισμό.. Τρέμουν τα κόκαλα του Τσώρτσιλ που έλεγε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.. Πώς να δεχτεί τώρα ο αποθανών αδικαίωτος ότι ..οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες;;

Τελικά εξαθλιώνουν μεθοδικά και συστηματικά έναν ολόκληρο λαό, καταστρέφουν τη ζωή και τη χώρα του και όχι μόνο δεν κουνιέται φύλο κι ας λυσσομανάει ο αέρας, αλλά ούτε μόδιστρος στα τηλεοπτικά πρωινάδικα δεν κουνιέται πια.. Μέχρι και οι τρομοκράτες αυτού του τόπου εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας, όχι γιατί τους συνέλαβαν όλους, αστεία πράγματα, αλλά γιατί φαίνεται ότι τώρα πια δεν έχουν δουλειά να κάνουν.. Ο,τι είχαν να κάνουν τόκαναν πριν παραδοθεί η χώρα στην Τρόικα..

Ούτε φάρμακα στα φαρμακεία δεν βρίσκονται πια για τους «τραυματίες» αυτού του πολέμου ενώ οι κονδυλοφόροι σιωπούν, δεν βλέπουν και δεν ακούν τις καθημερινές αυτοκτονίες και τον ανθρώπινο πόνο, δεν γνωρίζουν για το ανθρωπιστικό καθαρά ζήτημα που μέσα σε ένα μόνο χρόνο δημιούργησε ο σύγχρονος ευρωπαϊκός «πολιτισμός» στην ίδια την γενέτειρα του.. Και ο χειμώνας δεν έφτασε ακόμα..

Πάνε εκείνες οι ..επαναστατικές μέρες επί κυβερνήσεως του σιωπηλού μπουχέσα Καραμανλή που καιγόταν η Αθήνα καθημερινά χωρίς να «αμαυρώνεται η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και η οργή και η βία ήταν του ..λαού και ήταν κατανοητή και θεμιτή γιατί δολοφονήθηκε ο μικρός Αλέξης.. Φανταστείτε, να είχε ληφθεί, τότε, έστω και το ένα εκατοστό των σημερινών μέτρων.. Φανταστείτε τότε, να είχε δολοφονηθεί ένας μετανάστης.. Φανταστείτε τότε, να αυτοκτονούσε, έστω ένας και μόνο, έστω και για προσωπικό του λόγο.. Θα είχαν κάψει τη χώρα. Αλλά τότε ξεσήκωναν τον κόσμο και έκαναν την επανάσταση τους τα κυρίαρχα μίντια και όλοι αυτοί που ευθύνονται για το σημερινό κακό.. Ποιος δεν θυμάται την Τρέμη, τον Καψή και τον Λιάρο με τις μαύρες σημαίες και τα καλάσνικωφ να «πυροβολούν» απ τα τηλεπαράθυρα και τον αδίστακτο πασοκισμό στους δρόμους με μπροστάρη τον μεγάλο τιμονιέρη ΓΑΠ να έχει βαλαντώσει στο κλάμα το παιντί από τα δακρυγόνα, ενώ παραλλήλως κουβέντιαζε μυστικά και με το ΔΝΤ;

Και ενώ τότε η βία ήταν μεν απεχθής αλλά κατανοητή, σήμερα οι ίδιοι ελεεινοί και τρισάθλιοι πολιτικοί και «δημοσιογράφοι» απειλούν τον κόσμο πως αν κουνηθεί, αν αντιδράσει στη βία που ασκείται πάνω του, έτσι απλώς όπως είναι φυσικό να αντιδράσει και ένα ζώο που το βασανίζουν, αυτό θα είναι βία ίδια με εκείνη τη ρατσιστική και απάνθρωπη βία της Χρυσής Αυγής(!).. Λες και οι λαοί που ξεσηκώνονται -και ο ελληνικός έχει ξεσηκωθεί πολλές φορές στην ιστορία, είναι Χρυσαυγίτες!!!! Λες και η αντίσταση και ο αγώνας κατά των κατακτητών και δικτατόρων ήταν Χρυσαυγίτικη!!!

Ας μας εξηγήσουν λοιπόν να καταλάβουμε.. Ποιά βία ακριβώς φοβούνται;; Αυτήν που ασκούν εκείνοι με τα μνημόνια, τα μέτρα και τον δωσιλογισμό τους πάνω στη ζωή μας και στην κοινωνία, αυτήν της Χρυσής Αυγής στους δυστυχισμένους μετανάστες, ή τον ξεσηκωμό του κόσμου;;

Την μεν πρώτη την ασκούν οι ίδιοι και μάλιστα την θεωρούν ως αναγκαία και επιβεβλημένη προκειμένου να γίνουμε καλύτεροι πολίτες και πιο ανταγωνιστικοί..Την βία της Χρυσής Αυγής δεν τη φοβούνται γιατί μπορούν να την ελέγξουν ανά  πάσα στιγμή αρκεί να το θέλουν και άλλωστε την χρησιμοποιούν και προπαγανδιστικά για να την εξισώνουν με την λαϊκή αγανάκτηση.. Ας μην γελιόμαστε λοιπόν. Μόνο τον αυθόρμητο και ανοργάνωτο ξεσηκωμό του κόσμου φοβούνται, μόνο αυτόν καταλαβαίνουν, γιατί μόνο αυτόν δεν μπορούν να ελέγξουν, ούτε με τις δυνάμεις των ματ, ούτε με τις δυνάμεις των κομμάτων, ούτε με τις ξένες δυνάμεις.. Γιατί, όσο και αν δεν κουνιέται φύλο, νιώθουν την ηρεμία πριν την καταιγίδα.. Όσο συνεχίζεται η σφαγή των αθώων νιώθουν ότι ένα «φάντασμα πλανιέται» πάνω απ τη χώρα και τρέμουν σύγκορμοι και δεν μπορούν να κλείσουν μάτι.. Καλά κάνουν και φοβούνται.. Οι γαρδένιες τελείωσαν στα σκυλάδικα.. Να προσέχουν λοιπόν..

Πριν τις εκλογές το δίλημμα που κυριαρχούσε ήταν σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα και όντως αποδείχτηκε ότι μπροστά στη σημερινή οικονομική, κοινωνική, πολιτική και αστυνομική βαρβαρότητα, η τότε περίοδος του μπουχέσα Καραμανλή μοιάζει πια σχεδόν σοσιαλιστική.. Για άλλη μια φορά ο πασοκισμός πραγματοποίησε τις διακηρύξεις του ακριβώς απ την ανάποδη..

Οι φωτογραφίες αυτές δεν προορίζονται για τον κύριο Παπουτσή.. Αυτός γνωρίζει πολύ καλά αυτές τις συνεργασίες γιατί ξέρει ότι οποιαδήποτε εξουσία, όταν παραδίδει τη χώρα της και το λαό της και βυθίζει συνειδητά την κοινωνία στην εξαθλίωση, όταν επιβάλει καταδικασμένα από όλους, ακόμα και από ίδια τα στελέχη και τους υπουργούς της, σκοτεινά «μνημόνια» και «μεσοπρόθεσμα», προκειμένου να φανεί αξιόπιστη στις ξένες «αγορές» των τοκογλύφων, τότε δεν μπορεί να κρατηθεί και να επιβληθεί χωρίς το φόβο, τον εκβιασμό, τον αυταρχισμό, την αστυνομική τρομοκρατία, ακόμα και το παρακράτος. Σε τέτοιες στιγμές ο πρόθυμος σύμμαχος και συνεργάτης κάθε τέτοιας εξουσίας γίνεται ο ..«πατριωτισμός» και η ιστορία επαναλαμβάνεται ως ακριβές αντίγραφο με διαφορετική υπογραφή, αλλά πάντα με το ίδιο περιεχόμενο. Την σωτηρία της «πατρίδας» ρε γαμώτο..

Αυτές οι φωτό λοιπόν προορίζονται για σένα αγαπημένε μου φίλε πασόκε.. Όχι, δεν απευθύνομαι σε εσένα τον απλό βολεμένο, αλλά σε εσένα τον απλό εξαπατημένο.. Ξέρεις ότι πάντα διαχώριζα τον απλό ψηφοφόρο του πασοκ από τον αδίστακτο και παντελώς αμοραλιστικό πασοκισμό.. Όμως για σκέψου λίγο.. Μέχρι πότε θα τους στηρίζεις με τον άλφα ή βήτα τρόπο επειδή εσύ, που τα ξέρεις όλα, δεν σε αφήνει ο εγωισμός να παραδεχτείς ότι εξαπατήθηκες για άλλη μια φορά; Μέχρι πότε θα τους ανέχεσαι και θα τους στηρίζεις με το άλλοθι ότι εσύ ανήκεις στη λεγόμενη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» και κανείς άλλος «δεν δικαιούται δια να ομιλεί»; Αλήθεια, αναρωτήθηκες ποτέ, αν θα μπορούσαν να διεκπεραιώσουν αυτήν τη βρώμικη δουλειά που έχουν αναλάβει για λογαριασμό των «αγορών», χωρίς την δική σου, ψήφο, την δική σου υποστήριξη και ανοχή; Ποιο κόμμα και ποια κυβέρνηση μπορεί να υπάρξει χωρίς πιστούς και οπαδούς και χωρίς, έστω ένα ελάχιστο έρεισμα στην κοινωνία;

Φίλε μου πασόκε τελείωσαν τα ψέματα. Έχεις απόλυτη ευθύνη. Το σύνθημα που υψώνεται στις πλατείες πάνω από τα χημικά, μπορεί να πονάει, αλλά περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια την πραγματικότητα. Ψωμί, Δημοκρατία, Ελευθερία! Μήπως λοιπόν είναι πια καιρός να πάψεις να νιώθεις σαν εξαπατημένη γκόμενα και να καταλάβεις ότι εξακολουθώντας να τους στηρίζεις δεν κάνεις τίποτα άλλο παρά να στηρίζεις την καταδίκη της χώρας σου, εμένα του διπλανού σου, αλλά και του ίδιου του εαυτού σου; Ρίξε μια ματιά στις φωτογραφίες και δες την κατάντια της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης».. το μόνο που λείπει είναι το τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη..

29-06-11 το αληθινό πρόσωπο της εξουσίας

-Θα μας πάρουν με τις πέτρες! Είχε πει στη Βουλή ο ανεκδιήγητος Γιωργάκης τρέμοντας τον ..λιθοβολισμό αλλά και υπονοώντας σαφώς ότι θα έχουν δίκιο αυτοί που θα το κάνουν.. Τελικά, παρότι συνεχίζουν ακάθεκτοι τη βρώμικη δουλειά αναλαμβάνοντας για λογαριασμό των διεθνών τοκογλύφων να βιάζουν κατ εξακολούθησιν την κοινωνία, εντούτοις δεν τους πήραν με τις πέτρες, αυτός ο λαός παραείναι δυτικός και πολιτισμένος, μεγαλόκαρδος και ανεκτικός και αποδεικνύει ότι δεν γουστάρει τη βία..

Όμως, έχει αρχίσει να μην γουστάρει και την παθητικότητα και έτσι, αντί για την βία του λιθοβολισμού, προτιμά την αποδοκιμασία του ..σαλιοβολισμού! Ήδη, πολλά κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές έχουν εισπράξει ένα δείγμα από το «φτύσιμο» και το σάλιο των αγανακτισμένων και πλέον ξέρουν πολύ καλά ότι όποιοι ψηφίσουν αυτό το νέο ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα κατά της κοινωνίας, που κατ ευφημισμό λέγεται «μεσοπρόθεσμο», δεν θάχουν πια τόπο να σταθούν και τόπο να αναπνεύσουν από τις τεράστιες ροχάλες που θα καταπνίξουν το άθλιο πρόσωπο τους..

Γονάτισε πια η κοινωνία σαν το βουνό που πληγώθηκε.. Και οι αδίστακτοι εντολοδόχοι των διεθνών τοκογλύφων, Γιωργάκηδες και Βαγγέληδες εκβιάζοντας και σωτηρολογώντας ξεδιάντροπα σκύβουν και πάλι πάνω της, όχι για να την σώσουν, πώς γίνεται να σώζεται κάποιος όταν του κόβεις χέρια και πόδια, όχι για να σώσουν την πατρίδα, ποιά πατρίδα σώζεται χωρίς το λαό της, αλλά για να ρουφήξουν και την τελευταία σταγόνα από το αίμα της και να την παραδώσουν στους δανειστές-τοκογλύφους..

Δεν υπάρχει πια ούτε ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος που δεν γνωρίζει ότι αυτή η υπέρτατη θυσία της κοινωνίας δεν πάει στην σωτηρία της χώρας, ούτε στην ανάπτυξη, ούτε στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, ούτε στα άδεια ταμεία, αλλά κατ ευθείαν στις τσέπες των δανειστών-τοκογλύφων.. Δεν υπάρχει πια ούτε ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος που δεν γνωρίζει ότι καμία Τρόικα δεν απαγόρεψε να πληρωθούν οι «αγορές» από τους μονίμως κλέφτες και φοροφυγάδες και επέβαλε να πληρωθούν ειδικά από τους μονίμως συνεπείς και λεηλατημένους μισθωτούς και συνταξιούχους.. Καμιά αντιπολίτευση δεν εμπόδισε τη σύλληψη της φοροδιαφυγής και αρνήθηκε τη συναίνεση στην πάταξη της.. Μέχρι και το ΔΝΤ μιλά για τους άδικους φόρους.. Μέχρι και αυτοί οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι του ΜΕΓΚΑ έχουν αρχίσει να ομολογούν κάποιες αλήθειες, ακόμα και ο πλέον θρασύς, ο κορυφαίος βλάξ όλων των εποχών και πολιτισμών ο Καψής..

Αλλά τελικά τι σημαίνει βία;.. Μήπως δεν είναι ακόμα πιο σκληρή και από αυτόν τον λιθοβολισμό η βία που επιβάλει τη φτώχεια, τη δυστυχία, την εξαθλίωση, την ταπείνωση, τη συστηματική εξολόθρευση ολόκληρης της μεσαίας τάξης των μισθωτών και συνταξιούχων, τη μετατροπή των ανθρώπων σε αριθμούς και της κοινωνίας σε μια απέραντη έρημο όπου αποξηραίνεται συνειδητά και συστηματικά κάθε ελπίδα δροσιάς, χαράς, προσδοκίας και ανθρώπινης διαβίωσης; Αν αυτό δεν είναι βία που ξεπερνά κάθε βαρβαρότητα τότε τι σημαίνει βία; Μόνο χειροδικία και λιθοβολισμός;

Σαλιοβολίστε τους λοιπόν χωρίς έλεος!!! Και αυτούς που ψηφίζουν και αυτούς που στηρίζουν. Άλλο η αποδοκιμασία και άλλο η βία! Στην πολιτική έκφραση εκτός από την επιδοκιμασία υπάρχει και η αποδοκιμασία.. Η αποδοκιμασία δεν είναι άσκηση βίας. Είναι μια έκφραση πολιτικής διαμαρτυρίας που έχει και αυτή τις διαβαθμίσεις της. Όπως η επιδοκιμασία φτάνει έως το χειροκρότημα και την ρίψη ανθέων επί της κεφαλής του ήρωα-επιδοκιμαζόμενου, έτσι και η αποδοκιμασία ξεκινά από την πιο ήπια μορφή, το γιουχάισμα, φτάνει στην πιο οργισμένη, στο γιαούρτωμα, περνά σε πιο δύσοσμες μορφές με σάπιες ντομάτες και αυγά και κορυφώνεται με την πιο ατιμωτική αποδοκιμασία μη βίας, το «φτύσιμο». Ο σαλιοβολισμός λοιπόν δεν είναι βία. Δεν προκαλεί βλάβη στην σωματική ακεραιότητα, απλώς την εξυπηρετεί ώστε να γίνεται πιο γλιστερή για να έρπει στους διαδρόμους της εξουσίας. Ο Σαλιοβολισμός είναι οι ροχάλες μιας κοινωνίας που την βίασαν και την πίεσαν πολύ και τώρα εκτοξεύει τα υγρά της..

Ο Σαλιοβολισμός, σε αντίθεση με τον λιθοβολισμό, είναι η ειδοποιός διαφορά Δύσης και Ανατολής, είναι έκφραση πολιτισμού, αξιοπρέπειας και στοιχειώδους αντίδρασης ενός κοινωνικού οργανισμού που εξαπατάται συστηματικά και κατακρεουργείται.. Άλλωστε, είναι ο μόνος τρόπος για να φοβηθούν οι μακελάρηδες και να κάνουν λίγο πίσω… δεν υπάρχει άλλος..  Και όσοι σαλιοβολούνται, αντί να μιξοκλαίνε στα τηλεοπτικά παράθυρα, καλύτερα να λένε και ευχαριστώ που δεν τους λιθοβόλησαν όπως είπε ο αρχηγός τους..

Την Τετάρτη όλη η Ελλάδα θα βρίσκεται στην πλατεία έτοιμη να εκτοξεύσει από το στήθος της σε μορφή ροχάλας την αποδοκιμασία της και τη συσσωρευμένη αηδία ολόκληρων δεκαετιών.. Και ας μη ανησυχεί ο Πάγκαλος. Δεν θα χρειαστούν τα τάνκς, όπως είπε, για να προστατέψουν τις τράπεζες. Αυτό που θα χρειαστούν όλοι αυτοί οι άθλιοι είναι κουκούλες. Απλές μαύρες κουκούλες για να κρύβονται, καθώς καταδίδουν το λαό τους στις ξένες «αγορές» και ταυτοχρόνως να προστατεύονται απ τις ροχάλες της πιο βαθειάς και έντονης αποστροφής του..

Δες στο βίντεο πώς εκπαιδεύεται ένας μπάτσος δολοφόνος κε Παπουτσή.. Η κυβέρνηση των «ανικάνων» του Καραμανλή άφησε την Αθήνα να καεί χωρίς την παρέμβαση της αστυνομίας για να μην κατηγορηθεί ως δεξιά, ενώ η κυβέρνηση των «προθύμων» του Γιωργάκη εξαπολύει τους λυσσασμένους μπάτσους εναντίον των πολιτών  για να μην κατηγορηθεί από τις αγορές ως αριστερά.. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα..

Γιατί ο λόγος που εμπιστεύονται οι τοκογλύφοι των «αγορών» τον Γκιόργκο δεν είναι φυσικά ό,τι θα σώσει την Ελλάδα, (αυτό το ακούνε και κρατάνε την κοιλιά τους από τα γέλια) αλλά ότι μόνο αυτός και ο διαβόητος πασοκισμός με την στήριξη των καθεστωτικής δημοσιογραφίας μπορούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα απέραντο μνημόνιο προκειμένου να αρπάζουν εσαεί τους τόκους τους..

Έτσι λοιπόν δείχνει η κυβέρνηση των Γιωργάκηδων στις αγορές την αποφασιστικότητα της. Αρπάζοντας μισθούς και συντάξεις και εξαπολύοντας ένα κύμα απίστευτης βίας και αυταρχισμού. Είναι ο μόνος τομέας στον οποίο διαπρέπει. Σε οποιονδήποτε άλλο τομέα έχει αποτύχει παταγωδώς και αυτό το ομολογούν πλέον οι πάντες, ντόπιοι και ξένοι. Τώρα ετοιμάζει νέο μνημόνιο για να μας «σώσει» από το προηγούμενο που η ίδια υπέγραψε στις πλάτες μας. Βιώνουμε πραγματικά συνθήκες καθεστώτος και μέρα με τη μέρα βυθιζόμαστε ολοένα και σε μεγαλύτερη δυστυχία. Συντάγματα και κοινοβούλια τα έχουν γραμμένα κανονικά εκεί που γράφουν και τους πολίτες αυτής της χώρας. Συνεχείς υπόγειες διαβουλεύσεις, όπως αποκαλύπτει και ο ίδιος ο Στρός Καν, ενώ ένα πέπλο απόκρυψης και παραπληροφόρησης σκεπάζει τη χώρα.. Μέχρι και οι ίδιοι οι βουλευτές του πασοκ άρχισαν να διαμαρτύρονται δημοσίως για την παντελή έλλειψη ενημέρωσης τους.. Κι αν δεν είναι ενημερωμένοι αυτοί οι «εκλεγμένοι», φανταστείτε πόσο ενημερωμένοι είναι οι πολίτες, παρά το γεγονός ότι η ασυνείδητη καθεστωτική δημοσιογραφία αναγκάζεται πια να ψελλίζει κάπου-κάπου μερικές αλήθειες, όταν φυσικά δεν τις αποκαλύπτει η ίδια αλλά οι άλλοι..

Δες λοιπόν στο βίντεο, πώς εκπαιδεύεται ένας μπάτσος δολοφόνος κε Παπουτσή.. Όσο και αν χαίρεσαι που έγινες υπουργός, όσο και αν επιμένεις ότι εσύ διαφέρεις γιατί είσαι πιο ..πασόκ από τους άλλους, για ένα πράγμα να είσαι σίγουρος. Πώς όπου και αν ανήκεις, στον «βαθύ» ή στον «ρηχό», στον «κάθετο» ή στον «οριζόντιο» πασοκισμό, όταν μια κυβέρνηση λειτουργεί πίσω από τις πλάτες των πολιτών και εναντίον τους, τότε η αστυνομική βία και ο αυταρχισμός αποτελούν την φυσική συνέπεια για την διεκπεραίωση της όποιας βρώμικης δουλειάς έχει αναλάβει.-(τελεία και παύλα)

ΥΓ. Πριν λίγες μέρες έγραψα και εγώ για τον άδικο χαμό των δύο εργαζόμενων αστυνομικών.. Και έγραψα συνειδητά χωρίς να ξεχνώ ότι εκτός από τον εργαζόμενο αστυνομικό υπάρχει και ο μπάτσος δολοφόνος.. Το κείμενο ΕΔΩ.

Tου Χρηστου Γιανναρα

Γιατί είναι «άσκηση βίας» να «γιαουρτώνουν» οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ’ εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους;

Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, «επιφανείς» δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το «γιαούρτωμα».

Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας. Kαι μάλιστα θα χαρακτήριζε κανείς το «γιαούρτωμα» μάλλον από τις επιεικέστερες, τις πιο «εξευγενισμένες» μορφές αποδοκιμασίας. Aρχετυπική έκφραση περιφρόνησης, αποστροφής και σιχασιάς είναι το φτύσιμο – ατιμωτική αποδοκιμασία. Πιο οργισμένη, οι σάπιες ντομάτες ή τα κλούβια (δύσοσμα) αυγά. Hπιότερη μορφή, το σφύριγμα, το γιουχάισμα.

H δεδομένη, σαφέστατη διαφορά της αποδοκιμασίας από την άσκηση βίας καταδείχνει και πόσο υγιές πολιτικό σύμπτωμα είναι, προπάντων σε πολιτεύματα εκφαυλισμένα, το «γιαούρτωμα». Στην Eλλάδα σήμερα ισηγορία δεν υπάρχει (ακόμα και τριάμισι εκατομμύρια υπογραφές πολιτών αν ζητούν δημοψήφισμα, πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων) – ο λόγος του πολίτη δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να γίνει ακουστός. H ψήφος του, υπονομευμένη και αυτή από το μαγείρεμα των εκλογικών νόμων, την απογόμωση της αποχής, τη διαφημιστική πλύση εγκεφάλων, είναι αδύνατο να αντιπαλέψει την αυθαιρεσία.

H κομματοκρατία δεν απαγορεύει την πληροφόρηση του πολίτη, απλώς την εξουδετερώνει, όπως οι πυροτεχνουργοί τη βόμβα. O πολίτης πληροφορείται κάτι από την εγκληματική καταλήστευση του δημόσιου χρήματος, ίσως και ονόματα πολιτικών και κομματανθρώπων που ενέχονται στην κλοπή ακόμα και των χρημάτων των αναγκαίων για την εθνική άμυνα ή για τη δημόσια υγεία. Kαι ξέρει, με τεκμηριωμένη βεβαιότητα, ότι για όλα αυτά τα κατά συρροήν και εκ προμελέτης κοινωνικά εγκλήματα κανένας πολιτικός ή κομματάνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να τιμωρηθεί. Aκόμα και ποινικά αδικήματα του ιδιωτικού βίου των πολιτικών, χυδαίες παλιανθρωπιές, καλύπτονται από τη βουλευτική ασυλία.

Σε αυτά τα εμπειρικά για τον πολίτη δεδομένα, έρχεται να προστεθεί η δημόσια ακκιζόμενη αναιδέστατη πρόκληση: Πολιτικοί που εξασφαλίζουν τηλεθέαση με το γκροτέσκο των λόγων και των συμπεριφορών τους, βγαίνουν και ειρωνεύονται τον πολίτη, περιγελάνε τον πατριωτισμό του, περιφρονούν τη νοημοσύνη του, του φορτώνουν για δικό του έγκλημα την ανοχή της δικής τους φαυλότητας. Διόρισαν τα κόμματα την πελατεία τους, απειράριθμους διακινητές των συμφερόντων τους, πλημμύρισαν τον δημόσιο τομέα αργόσχολους χρυσοπληρωμένους κηφήνες, συνδικαλισμένη απληστία, τυραννίδα του κοινωνικού σώματος. Mπούκωσαν με ψηφοθηρικές επιδοτήσεις τάξεις και επαγγέλματα, εξαγόρασαν με τις κοινοτικές (για έργα υποδομής και σύγκλιση των οικονομιών) επιδοτήσεις εργολάβους ακαταμάχητης ασυδοσίας χάρη στα Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης που ιδιοκατέχουν.

Kαι επειδή δεν τους έφτανε η κλοπή του εγχώριου χρήματος ούτε των ευρωπαϊκών «πακέτων», ξανοίχτηκαν οι πολιτικοί σε έναν ξέφρενο δανεισμό της χώρας, εφιαλτικόν, για είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια. Mόνο για να συνεχίζεται η αδίστακτη κομματική κραιπάλη. Ως την τελευταία στιγμή, ξεγέλαγαν την E. E. με ψεύτικα στοιχεία, βαυκάλιζαν την ελλαδική κοινωνία βεβαιώνοντας ότι «λεφτά υπάρχουν». Mε κατάληξη, να οδηγήσουν τη χώρα στην πιο εξευτελιστική χρεοκοπία και οικονομική υποδούλωση, να βάλουν την υπογραφή τους στην παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, περιουσία και αξιοπρέπεια. Σε τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια ιστορικής παρουσίας, το ελληνικό όνομα μάλλον δεν γνώρισε τέτοιον διεθνή εξευτελισμό.

Aνεξέλεγκτοι, ατιμώρητοι, κυβερνάνε ακόμα σήμερα τη χώρα οι αυτουργοί του εγκλήματος. Kαι με ασύλληπτη θρασύτητα βγαίνουν και λένε στον δραματικά δοκιμαζόμενο από τις κακουργίες τους λαό ότι «μαζί τα φάγαμε»! Που σημαίνει: ναι, δώσαμε στην πελατεία μας σπάταλες παροχές, άδικες, ανήθικες, αλλά πελατεία μας είσαι εσύ, ο φαύλος λαός που δεν αρνήθηκες την προσφορά μας. Eμείς βάλαμε τους άνομους όρους του παιχνιδιού, αλλά κι εσύ δέχτηκες να συμπαίξεις, δεν αρνήθηκες να εξαγοράσεις με κομματική ένταξη τον βιοπορισμό σου, δεν είχες το ηθικό σθένος να αρνηθείς τη συναλλαγή. Λοιπόν, «μαζί τα φάγαμε».

Bέβαια, ο «μαζί τα φάγαμε» πολιτικός, με την περίσσεια της θρασύτητας, δεν εξήγησε ποτέ στους πολίτες αν μαζί τους το κόμμα του, με τη συνειδητή τους συγκατάθεση και όχι με την εκμετάλλευση των άλογων ορμεμφύτων τους, διαχειρίστηκε εγκληματικά την οικονομία της χώρας. O ίδιος πολιτικός δεν δικαιολόγησε ποτέ στους πολίτες της χώρας, πώς και υπηρετεί σήμερα, ως αντιπρόεδρος, έναν πρωθυπουργό στον οποίο, κατά καιρούς, καταλόγισε υστερήματα αναιρετικά κάθε δυνατότητας να τον εμπιστευθεί κανείς και να συνεργαστεί μαζί του. Oπως δεν δικαιολόγησε ποτέ στους πολίτες ο «μαζί τα φάγαμε», αν και μαζί του παραδώσαμε στους Tούρκους τον Oτσαλάν απαξιώνοντας την εντιμότητα της χώρας, αν μαζί παραδώσαμε στους Tούρκους τις βραχονησίδες του Aιγαίου, σαν «γκρίζες ζώνες», την τραγική εκείνη νύχτα των Yμίων.

Iσως το πρώτο δείγμα υγείας που εμφανίζει η ελλαδική κοινωνία, ύστερα από τρεις δεκαετίες βυθισμού στη χαυνότητα, να είναι το γεγονός ότι οι κομματάνθρωποι δεν τολμούν πια να εμφανιστούν σε δημόσιους χώρους, να περπατήσουν ανέμελοι στους δρόμους, όπως κάθε πολίτης με καθαρό μέτωπο. Ξέρουν ότι τους παραμονεύει παντού η αποδοκιμασία. Θα είναι δείγμα υπανάπτυξης οποιαδήποτε μορφή άσκησης βίας. Eίναι, όμως, παρήγορο δείγμα κοινωνικής υγείας η κοινή αποδοκιμασία. Tων αποδεδειγμένα τυράννων μας. Που ιταμότατα μας προκαλούν.

ΣΗΜ: Επίσης κλίκ ΕΔΩ για να δείτε γιατί το γιουχάισμα μπορεί να είναι έκφραση δημοκρατίας και πολιτισμού..

Είτε ρίχνεις στην πυρά ένα βιβλίο είτε καταστρέφεις ένα θέατρο είναι ακριβώς το ίδιο. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση εκείνο που δεν έχει καμία απολύτως σημασία είναι το κίνητρο. Αν καίς ένα βιβλίο ή ένα θέατρο είτε για θρησκευτικούς λόγους, είτε πολιτικούς, είτε γιατί είσαι δεξιός, είτε αριστερός, είτε γιατί είσαι Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός είναι ακριβώς το ίδιο!

πιστοί σε βαθιά θρησκευτική κατάνυξη

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα ανθρωποειδή, που επιτέθηκαν στο «θέατρο τέχνης» και το κατάστρεψαν επειδή έπαιζε το έργο «Ταξιδεύοντας µε τον ΠΑΟΚ» του Σταύρου Τσιώλη, ανήκαν στον Ολυμπιακό. Η ομάδα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Εκείνο όμως που έχει μεγάλη σημασία και είναι πραγματικά θλιβερό είναι οι απόψεις των «ειδικών» που ερμηνεύοντας το φαινόμενο του χουλιγκανισμού και της βίας στα γήπεδα, συνήθως καταλήγουν στην διαπίστωση ότι όλα αυτά γίνονται γιατί δεν υπάρχει ποδοσφαιρική παιδεία στη χώρα μας, ότι θα πρέπει να διδάσκεται το ποδόσφαιρο στα σχολεία, να ιδρυθεί ακαδημία ποδοσφαίρου κλπ..κλπ.. Για την εξάλειψη δηλαδή του φαινομένου, προτείνουν ακριβώς αυτό που θα το ενισχύσει, κάνοντας το ποδόσφαιρο κάτι ακόμα πιο σημαντικό στη ζωή μας απ ότι ήδη είναι..

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Το γεγονός ότι έχει γίνει τόσο σημαντικό. Γιατί το μόνο που δεν είναι πια το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. Μπορεί μεν, μέσα στο γήπεδο να διεξάγεται ένα παιχνίδι που προσφέρει εντυπωσιακό θέαμα, όμως αυτό είναι απλώς η βιτρίνα για το «χοντρό» και ανελέητο παιχνίδι συμφερόντων, δύναμης και εξουσίας, που διεξάγεται εκτός του αγωνιστικού χώρου. Το ποδόσφαιρο είναι πλέον ένα κατ εξοχήν παιχνίδι πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό, είναι επάγγελμα, είναι καριέρα, είναι ζωή, είναι θρησκεία, είναι κοινωνική καταξίωση. Ήταν δηλαδή κάποτε ένα απλό παιχνίδι της αλάνας που όμως έφτασε να γίνει κάτι το τόσο σπουδαίο και σημαντικό για τη δημόσια και ιδιωτική μας ζωή. Αυτοί λοιπόν οι παντός είδους παράγοντες και εμπλεκόμενοι που κερδίζουν και ωφελούνται με διάφορους τρόπους από αυτό το παιχνίδι, έχουν κάθε λόγο να φροντίζουν ώστε να γίνεται όσο το δυνατόν ακόμα πιο σημαντικό, προφανώς για να «πουλάει» και περισσότερο. Όμως οι φίλαθλοι και οι οπαδοί, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που δεν μετέχουν στο φάγωμα της πίτας, τι λόγο έχουν να καίνε, να καταστρέφουν, ακόμα και να σκοτώνουν τους αντιπάλους, για μια πίτα που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι τρώνε άλλοι;

Η απάντηση είναι απλή. Για να διεξάγεται όλο αυτό το «παιχνίδι» επιτυχώς, χρειάζεται και «πιστούς», φιλάθλους και οπαδούς, που όσο πιο πιστοί είναι, τόσο και ισχυρότεροι γίνονται οι πρόεδροι των ομάδων και οι λοιποί εμπλεκόμενοι που ελέγχουν και ιδιοποιούνται την λεγόμενη πίστη στη «φανέλα». Φανταστείτε μια θρησκεία ή έναν θεό χωρίς πιστούς.. Δεν υπάρχει. Όταν λοιπόν ένας πρόεδρος μιας ΠΑΕ διαθέτει αστρονομικά ποσά για να αγοράσει έναν ποδοσφαιριστή, δηλαδή ένα «μεταγραφικό απόκτημα» (!), (αλήθεια, πώς κατάντησε η έννοια του ανθρώπου) στην πραγματικότητα δεν αγοράζει τον ποδοσφαιριστή, αλλά τα κεφάλια των πιστών που θα του φέρει αυτό το «μεταγραφικό απόκτημα».. Γι αυτό είναι και τόσο ακριβό το «απόκτημα». Όσο πιο ακριβό, τόσο και πιο πολλά τα κεφάλια των πιστών που θα φέρει.. Στη συνέχεια ο θεός-πρόεδρος της ομάδας εξαργυρώνει αυτά τα κεφάλια σε ψήφους, σε δύναμη και εξουσία, σε ροκάνισμα έργων του δημοσίου και σε κάθε είδους διαπλοκή και ανομία και κάνει ..θαύματα, φυσικά πάντα για τη «φανέλα» ρε γαμώτο..

Την βρώμικη δουλειά, δηλαδή την παραγωγή των πιστών, την αναλαμβάνουν και αυτή τα μίντια με την υποστήριξη της Πολιτείας, επίσημης και ανεπίσημης που «γκρεμίζει τα τείχη» για να περάσει ο δαφνοστεφανωμένος ποδοσφαιριστής και κατ επέκταση ο ..πρόεδρος της ΠΑΕ..  Πρόκειται για μια τεράστια βιομηχανία μετατροπής και μεταποίησης του ασήμαντου σε σημαντικό. Του απλού παιχνιδιού σε θρησκεία και ιδεολογία. Της απλής μπάλας σε θεά. Ξεχωριστά δελτία ειδήσεων, δεκάδες αθλητικές εφημερίδες, εκατοντάδες αγράμματοι αθλητικοί συντάκτες, πολιτικοί παράγοντες και κόμματα και άλλα αρπαχτικά που σπεύδουν να επωφεληθούν τρώγοντας από το περιβόητο «άθλημα του λαού», που τελικά μόνο του λαού δεν είναι. Η παραγωγή των πιστών αρχίζει από την βρεφική ηλικία και ήδη τα παιδιά οραματίζονται την κοινωνική καταξίωση και επιτυχία με τη μορφή ποδοσφαιριστή για τα αγόρια και μοντέλου για τα κορίτσια. Αυτά τα δύο πρότυπα είναι ακριβώς τα ίδια. Από την άλλη μεριά κάθε πολιτιστική δραστηριότητα και πνευματική δραστηριότητα καταδικάζεται και ρίπτεται στον καιάδα της ανυπαρξίας. Δεν υπάρχει θέατρο, λογοτεχνία, δεν υπάρχει τέχνη, δεν υπάρχει σκέψη και στοχασμός, δεν υπάρχει πνευματική δημιουργία άξια να αποτελέσει είδηση για τα μίντια και να επιβραβευτεί από την πολιτεία, παρά μόνο τα κατορθώματα των κάτω άκρων έντεκα «αποκτημάτων» του κυρίου προέδρου που φορούν βρώμικα σώβρακα και κλωτσάνε μια μπάλα με θεαματικό τρόπο..

Σε μια κοινωνία λοιπόν της γενικής κρίσης, της απαξίας και απουσίας κοινωνικών οραμάτων, είναι πολύ εύκολο το ποδόσφαιρο και η ομάδα, από ένα απλό παιχνίδι να φτάσουν να γίνουν η θρησκεία και η υπέρτατη αξία, πολύ περισσότερο για τον κάθε ανεγκέφαλο που τα μυαλά του τάχει κολλημένα στα κάγκελα.. Επομένως, όταν αυτό το «παιχνίδι» καθίσταται το υπέρτατο σημαντικό της ζωής του, τότε τι άλλο να κάνει και ο ανεγκέφαλος; Να μην υποστηρίξει τις αξίες και τα υπέρτατα σημαντικά του; Αφού πλέον κατασκευάστηκε με τέτοιον τρόπο ώστε μόνο μέσα από αυτά να καταξιώνεται ως ύπαρξη. Φυσικά και θα τα υποστηρίξει. Όπως και ο καθένας μας υποστηρίζει τα δικά του σημαντικά στη ζωή του. Με κάθε τρόπο και θυσία.. Και θα κάψει βιβλία και θέατρα και ανθρώπους θα σκοτώνει ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα παρακολουθούμε την κατασκευή τέτοιων πιστών θαυμάζοντας κάθε βράδυ στα κανάλια τους κατασκευαστές τους..

Ξανακτύπησε ο Λαζόπουλος! Αυτή τη φορά όμως αποκαλύφθηκε η παιδαριώδης, ευθύγραμμη, ισοπεδωτική και επικίνδυνη σκέψη του σε όλο της το μεγαλείο. Παρά την τεράστια πρόοδο που έχει κάνει η ανθρώπινη σκέψη τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια, ο Λαζόπουλος παραμένει ανεπηρέαστος και εξακολουθεί να ερμηνεύει τα πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα στη βάση απλοϊκών και παιδαριωδών σχημάτων σκέψης του τύπου άσπρο-μαύρο, καλό-κακό. Για παράδειγμα έχουμε και λέμε εξ ορισμού:

makelioΜαθητές-φοιτητές=καλοί. Δάσκαλοι-Καθηγητές=κακοί.

Συνδικαλιστής=καλός. Επιχειρηματίας=κακός.

Πολιτική =κακή. ΣΥΡΙΖΑ πολιτική=καλή.

Νέος=καλός. Μεγάλος =κακός. Τσίπρας είναι νέος άρα είναι καλός, όπερ εδεδείξε! Έλα Λόλα πάρε μήλο άσε τόπι!

Μέχρι εδώ, πραγματικά κρατάμε όλοι τη κοιλιά μας από τα γέλια.. Όμως υπάρχουν και άλλα σχήματα σκέψης του Λαζόπουλου που κάθε άλλο παρά είναι για γέλια όπως το πιο ..βαθυστόχαστο και επαναστατικό του

Βία=Εξέγερση. Μη βία =Συντήρηση(!)

Τώρα τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται σοβαρά και επικίνδυνα γιατί ο Λαζόπουλος δεν είναι απλώς ένας άκρατος λαϊκιστής. Είναι φορέας εξουσίας και μάλιστα της πιο ισχυρής και ανεξέλεγκτης, της τηλεοπτικής. Επηρεάζει την κοινή γνώμη και πολύ περισσότερο τους νέους τους οποίους στην πραγματικότητα απλώς χρησιμοποιεί γιατί έχει τούς λόγους του. Προσπαθεί να ταυτίσει το προφίλ του με την κοινωνική αμφισβήτηση και την αντίσταση στο κατεστημένο! Το σχήμα σκέψης είναι και εδώ το ίδιο παιδαριώδες αλλά δυστυχώς επικοινωνιακά αποτελεσματικό. Νέος=Αμφισβήτηση. Λαζόπουλος υποστηρίζει νέους, άρα Λαζόπουλος αμφισβητεί σύστημα(!)  Εδώ τώρα όλοι, μαζί και ο Κοντομηνάς, κυλιόμαστε κάτω και προσπαθούμε να ανασάνουμε από τα γέλια.. Τούχει κάτσει για τα καλά του φουκαριάρη ότι δεν είναι απλώς ένας σύγχρονος Αριστοφάνης αλλά και ένας επαναστάτης Αριστοφάνης! (στην γελοία «ψηφοφορία» για τους «Μεγάλους Έλληνες» του Αλαφούζου «συναγωνίστηκε» με τον Αριστοφάνη και το δέχτηκε φυσικά χωρίς ίχνος ντροπής!) Μόνο που ο Αριστοφάνης σατίριζε τους πραγματικά ισχυρούς της εποχής του και όχι τα ψώνια και τους δυστυχισμένους της τηλεοπτικής μας ζωής. Το ότι ο Λαζόπουλος σατιρίζει και κάποιους πολιτικούς, αυτό φυσικά δεν είναι καινούργιο. Τουλάχιστον από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετά η επιθεώρηση έχει να επιδείξει αριστουργήματα πολιτικής σάτιρας..

Κάτω λοιπόν από τέτοιες ιδιοτέλειες και παιδαριώδη σχήματα σκέψης ερμήνευσε και το μακελειό στου Ρέντη από τον άρρωστο σπουδαστή-πιστολά. Γιατί άρρωστος ήταν ο αυτόχειρας και όχι επαναστάτης όπως τον παρουσίασε ο Λαζόπουλος. Ένας άρρωστος που βυθίστηκε στην πιο σκοτεινή πλευρά του εαυτού του όπου θα μπορούσαμε να βυθιστούμε όλοι μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην θέλει την καταξίωση και την αναγνώριση του. Αυτήν την καταξίωση και αναγνώριση που εισπράττουμε κυρίως μέσα από το βλέμμα του «άλλου». Όλοι μας ανεξαιρέτως, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, επιδιώκουμε την αναγνώριση μας με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Κάποιοι, ελάχιστοι ευτυχώς, φτάνουν στα άκρα και περνάνε στα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχοπαθολογίας. Μπορούν και να εκδικηθούν και να σκοτώσουν για την αναγνώριση που δεν βρίσκουν, ακόμα και να αυτοκτονήσουν ως έσχατη πράξη καταξίωσης στα μάτια των «άλλων». Όπως γίνεται ιδιαιτέρως στην Αμερική, όπου η οπλοφορία διευκολύνει τέτοιες εκρήξεις βίας, αλλά και στη Γερμανία, Γαλλία, Φιλανδία, κλπ.  Πρόκειται σαφώς για ακραίες ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις που συμβαίνουν και στις καλύτερες των οικογενειών όπως λέμε, ανεξαρτήτως πολιτικών συστημάτων, εποχών και πολιτισμών. Φυσικά τα φαινόμενα αυτά μπορούν να γίνουν πρότυπα μίμησης και να διαιωνιστούν μέσα από τα μίντια..

Αυτό ακριβώς κάνει ο Λαζόπουλος και κάτι χειρότερο. Προβάλει τον άρρωστο ως «θυμωμένο νέο» για το σύστημα και παρουσιάζει την βία της ανθρώπινης ψυχοπαθολογίας ως «εξέγερση». -Θα έχουμε και άλλα τέτοια, μας προειδοποιεί. Φυσικά και θα έχουμε όταν ανεύθυνοι και επικίνδυνοι λαϊκιστές σαν και σένα Λαζόπουλε προβάλουν τέτοιες ψυχοπαθολογικές συμπεριφορές ως επαναστατικές. Επόμενο δεν είναι, κάποιο άρρωστο παιδί να επιχειρήσει να καταξιωθεί με τον ίδιο τρόπο;

Από δω και στο εξής λοιπόν για κάθε τέτοιο πυροβολισμό, για κάθε τέτοια βία και μακελειό στην Ελλάδα, θα ξέρεις ότι είσαι ο ηθικός αυτουργός! Η επανάσταση δεν γίνεται με πορδές και μπάχαλο κε Λαζόπουλε υποκριτή! Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Θέλει αγώνα και θυσία όχι βόλεμα και εξουσία. Θέλει γνώση και αμφισβήτηση και προπαντός κριτική σκέψη και όχι ευθύγραμμη, ιδιοτελή και εμπαθή.. Δεν «ενοχλείς» έτσι το σύστημα κε Λαζόπουλε και το ξέρεις. Απλώς εγκληματείς!

Αρέσει σε %d bloggers: