Tag Archive: γκέι


Ήταν ο Θ. Κολοκοτρώνης, κωλοκοτρώνης; Ο τρανός γέρος του Μοριά, ο ήρωας της επανάστασης του 1821, ήταν γκέι; Ιδού η απορία.. Αυτό είναι το συγκλονιστικό ερώτημα που βασανίζει το πανελλήνιο καθώς η κυβέρνηση του μνημονίου βυθίζει ολοένα και περισσότερο τη χώρα στη φτώχεια, την ταπείνωση και δυστυχία.. Προσωπικά το αποκλείω ο Κολοκοτρώνης να ήταν γκέι. Συντάσσομαι ανεπιφύλακτα με τους απανταχού εθνικόφρονες και ελληναράδες και μεταφέρω εξ αυτών τα εξής ατράνταχτα επιχειρήματα:

Τί δείχνει ο Κολοκοτρώνης;

1. Γκέι και πραγματικός Έλληνας δεν συμβιβάζεται.. Του έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει. Θα υπομείνει ο κώλος του; Αποκλείεται. Φανταστείτε να ήταν γκέι ένας Καρατζαφέρης ή ένας Βαίτσος ή ένας Άδωνης.. (αν και για τον τελευταίο δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά γιατί η Μανωλίδου κάνει σαν στερημένη.. Την είδατε στο «μαστερ σεφ» πώς έγλειφε το δάκτυλο;..)   Άλλο τώρα το γεγονός ότι ο Καρατζαφέρης είπε «ναι» στο μνημόνιο και έστησε κώλο στην Τρόικα και στον γκέι Γερμανό αντικαγκελάριο..

2. Γκέι και αληθινός ήρωας δεν συμβιβάζεται. Έτσι και είσαι ήρωας αποκλείεται να είσαι γκέι και αν είσαι γκέι αποκλείεται να γίνεις ήρωας. Δεδομένου δε, ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν έλληνες» και εφόσον εις το προηγούμενο επιχείρημα αποκλείσαμε την περίπτωση οι πραγματικοί έλληνες να είναι γκέι.. Οπερ εδει δείξαι ότι οι ήρωες αποκλείεται να είναι γκέι..

3. Γκέι και παλικάρι δεν συμβιβάζεται. Γιατί όπως λέει και αυτός ο σκληροτράχηλος άντρακλας των δύο μέτρων, ο Μανωλιός στο γνωστό ανέκδοτο, όταν τον παίρνει δεν πονάει γιατί τα παλικάρια δεν πονάνε..

4. Είναι απαράδεκτο να υποστηρίζουν ορισμένοι ανθέλληνες ότι ο Κολοκοτρώνης ριχνότανε ασυγκράτητος στη μάχη φορώντας άσπρη φούστα.. Φουστανέλα ήταν..

5. Η ελληνική  ιστορία γράφεται μόνο από βαρβάτους στρέιτ Ελληνες οι οποίοι με τονα χέρι κρατάνε το σπαθί και με τ άλλο το σύμβολο του έθνους και δεν εννοώ τη σημαία.. Από εκεί βγήκε και ο γνωστός χαιρετισμός, γεια σου ρε Οδυσσέα Αντρούτσο με το μεγάλο π…..

Η υπόθεση δεν είναι για γέλια… Το ζήτημα δεν είναι φυσικά, αν είναι ή δεν είναι γκέι ένας ήρωας. Ο Κολοκοτρώνης ήταν μια μεγάλη εθνική μορφή, ένα σύμβολο και ένας ήρωας αληθινός και ποσώς μας ενδιαφέρει αν ήταν ή δεν ήταν γκέι. Η διαμάχη αυτή άνοιξε με αφορμή τα ιστορικά ντοκιμαντέρ του διαβόητου Αλαφούζου ο οποίος, εκτός από το να υποστηρίζει με φανατισμό το μνημόνιο και οτιδήποτε νεοφιλελεύθερο, απασχολεί κατά καιρούς τη χώρα με «μεγάλους έλληνες» και διάφορα «μεγάλα» που είναι τόσο έγκυρα επιστημονικά και ανεξάρτητα, όσο ανεξάρτητοι ιστορικοί είναι και ο Βερέμης και η  περιβόητη Ρεπούση. Πέραν τούτου όμως, η αντίληψη ότι ένας Ελλην και ήρωας αποκλείεται να είναι γκέι παραπέμπει ευθέως σε έναν καθαρό ρατσισμό. Όπως ακριβώς ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αποκλείεται ένας μαύρος να είναι ήρωας, ή έξυπνος, ή εργατικός, ή καθαρός, κλπ..κλπ, είναι ακριβώς το ίδιο να λένε ότι αποκλείεται ένας έλλην και ήρωας να είναι γκέι.. Υποβαθμίζουν δηλαδή, την έννοια του εθνικού, της επανάστασης, του ηρωισμού, του πατριωτισμού και προ παντός της ιστορίας στο επίπεδο του πουλιού και του κώλου τους.. Αλλά και από αυτήν την άποψη ουδείς εκπλήσσεται.  «Εξ από ανέκαθεν» που λένε, αυτοί που έχουν μικρό πουλί ασχολούνται με τα πουλιά των άλλων..

Πριν από λίγες μέρες, ένας 18χρονος φοιτητής αυτοκτόνησε πέφτοντας στον ποταμό Χάντσον στη Νέα Υόρκη, όχι μόνο γιατί όλοι έμαθαν ότι ήταν γκέι, αλλά για τον τρόπο που το έμαθαν. Ο Τάιλερ Kλεμέντι, πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο Ράτζερς του Νιου Τζέρσεϊ και ταλαντούχος βιολονίστας, είχε ζητήσει από τον συγκάτοικό του στη φοιτητική εστία να τον αφήσει για λίγη ώρα μόνο στο δωμάτιο με τον φίλο του. Εκείνος συμφώνησε, φρόντισε όμως να ενεργοποιηθεί η web camera στο κομπιούτερ του, ώστε οι ερωτικές στιγμές του ανύποπτου νέου να καταγραφούν και να φτάσουν στο Διαδίκτυο.

Κάποιοι είπαν ότι ο συγκάτοικος δεν ήταν ομοφοβικός, απλώς ένα αστείο, μια χοντρή πλάκα θέλησε να κάνει σε ένα συνεσταλμένο κι ευαίσθητο επαρχιωτόπουλο, που μόλις είχε φτάσει στη μεγάλη πόλη. Μόνο που το γέλιο πάγωσε όταν ανασύρθηκε το πτώμα από το ποτάμι και ήρθαν στο φως τα λόγια που είχε γράψει ο Τάιλερ στη σελίδα του στο Facebook την ημέρα της αυτοκτονίας του: «Jumping off the gw bridge sorry» (θα πέσω από τη γέφυρα Τζορτζ Ουάσιγκτον, συγγνώμη).

Το θέμα δεν αφορά μόνο την ομοφυλοφιλική κοινότητα, που τουλάχιστον στην Αμερική ξεσηκώθηκε ζητώντας να σταματήσει το bullying, ο εκφοβισμός και η λοιδορία των «διαφορετικών». Κάτι ανάλογο μπορεί να συνέβαινε για κάθε είδους δραστηριότητα ή ιδιότητα που μπορεί να θεωρηθεί γαργαλιστική ή ασυνήθιστη. Το θέμα είναι ότι, στην Αμερική και στην Αμάρυνθο, ο συμφοιτητής, ο συνάδελφος, ο γείτονας γίνεται ο Μεγάλος Αδελφός του πλησίον του, ενώ είναι αυτονόητο ότι το φαινόμενο οφείλεται σε κοινωνικά αίτια και όχι στη διευκόλυνση που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία.

Τι χρειαζόμαστε τις κάμερες παρακολούθησης ή τις «έξυπνες κάρτες» όπου καταγράφονται τα προσωπικά μας δεδομένα, όταν πολλοί είναι πρόθυμοι να γελοιοποιήσουν, να καταδώσουν, να φακελώσουν τους άλλους, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους; Kάποτε λέγαμε πως μόνο ό,τι δείχνει η τηλεόραση υπάρχει, όμως σήμερα διαπιστώνουμε πως μόνο ό,τι καταγράφεται με κάμερα υπάρχει, ό,τι αναρτάται στο Διαδίκτυο ή διαδίδεται από κινητό σε κινητό. Πάμπολλες φορές, σε συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, γιορτές, παρελάσεις περιστοιχιζόμαστε από ανθρώπους που δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν γιορτάζουν, αλλά τραβούν με την κάμερα του κινητού τους. Τραβούν και αποτυπώνουν για να ξαναδούν αργότερα, αυτοί και άλλοι πολλοί, ό,τι είδαν, να μοιραστούν την εμπειρία. Επομένως, ένας γκέι εν δράσει είναι ένα πιασάρικο θέαμα, κρίμα να περάσει ανεκμετάλλευτο.

Στη δεκαετία που διανύουμε αναλύθηκε η τάση του oversharing, της υπερ-εκμυστήρευσης, του εθελοντικού συναισθηματικού (και όχι μόνο) ξεγυμνώματος, μια τάση που δεν έχει μόνο κραυγαλέα τηλεοπτική έκφραση, αλλά έχει επεκταθεί και στην προσωπική ζωή. Σήμερα μιλάμε για το φαινόμενο «tmi» (too much information), την πληθώρα πληροφοριών που εμείς οι ίδιοι παρέχουμε για το άτομό μας και οι οποίες θα προκαλούσαν πλήξη ακόμα και στη μάνα μας. Κάποτε οι άνθρωποι συνήθιζαν να αφηγούνται ιστορίες που τις είχαν ζήσει οι ίδιοι ή τις είχαν ακούσει από άλλους. Τώρα τη θέση της ιστορίας έχει πάρει η εμπειρία: πήγα εδώ, πήγα εκεί, έκανα διακοπές στο τάδε νησί, έφαγα αστακομακαρονάδα, πόνεσε η κοιλιά μου, με τσίμπησαν πολλά κουνούπια, χώρισα με τον φίλο μου, τα ξαναφτιάξαμε, έχω έναν γκέι συγκάτοικο. Και όσο πιο πολλές και ασυνήθιστες οι εμπειρίες, όσο πιο πολλοί οι «φίλοι» στο Facebook και οι «ακόλουθοι» στο twitter, τόσο πιο ενδιαφέροντα άτομα υποτίθεται ότι γινόμαστε.

Στον καθρέφτη δεν βλέπουμε πια μόνο το πρόσωπο του Τέρατος. Ισως να δούμε και το πρόσωπο του Μεγάλου Αδελφού.

Mαριαννα Tζιαντζη

Το σεξ όχι μόνο ..πουλάει τρελά, (τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις) αλλά, όπως και να το κάνουμε, δεν αποτελεί πλέον μια ιδιωτική υπόθεση, αλλά μια επίσημη υπόθεση του δημόσιου βίου και της πολιτικής μας ζωής.. Κάποιοι, όπως ο Μπερλουσκόνι, έγιναν πρωθυπουργοί για να καταφέρουν να «πηδήξουν» και κάποιοι άλλοι, που λυσσάξανε να ζητούν εκλογές, αναμένουν εν πλήρη στήσει στη γωνία να υφαρπάξουν την εξουσία για να πηδήξουν και αυτοί, ή μάλλον να «ξαναπηδήξουν» το λαό.. Εν ολίγοις, η εξουσία πηδάει, πάντα πηδούσε και πάντα θα πηδάει.. Το γεγονός αυτό δεν είναι φυσικά καινούργιο. Η είδηση είναι ότι στην μετανεωτερική εποχή μας, όπου η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα, όπου κυριαρχεί το άγχος και η ανασφάλεια, όχι μόνο ..σκύβουμε ολοένα και περισσότερο για να μας πηδούν καλύτερα, αλλά και μας ..αρέσει κιόλας όσο σε καμία άλλη εποχή και πολιτισμό..

Αυτά τα ολίγα εισαγωγικά από εμένα..  Και επειδή η σεξουαλική μας απελευθέρωση συναρτάται οπωσδήποτε με το καθεστώς της μιντιακής-τηλεοπτικής δημοκρατίας μας και στην πραγματικότητα η απελευθέρωση μας είναι μόνο τηλεοπτική, παραδίδω τώρα τη σκυτάλη στην ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΡΑΜΕΛΛΗ για να μας μιλήσει για τη

«σεξουαλική απελευθέρωση της τηλεόρασης»:

to fili tou Papakaliati» Κάποτε τα τηλεοπτικά φιλιά μεταξύ ομοφυλοφίλων κόστιζαν ακριβά. Σήμερα, έξι χρόνια μετά το φιλί στη σειρά του Χρ. Παπακαλιάτη «Κλείσε τα μάτια», οι γκέι και οι σχέσεις τους αποτελούν αναπόσπαστο και ανώδυνο κομμάτι της τηλεοπτικής πραγματικότητας.

Σε μια εποχή που οι πιπεράτες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του ιταλού πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι αποτελούν το αγαπημένο καλοκαιρινό ανάγνωσμα και το τηλεφωνικό σεξ των εγκλείστων της συμμορίας των 16 σε φυλακές με τις ερωμένες τους δημοσιεύεται στον Τύπο, γίνεται σαφές ότι δύσκολα πλέον μπορεί κάτι να σοκάρει. Ακόμη πιο δύσκολα μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο την ώρα που πολλοί εξ ημών, καθισμένοι αναπαυτικά στον καναπέ με την τηλεοπτική οθόνη αναμμένη, παρακολουθούμε ερωτικές σκηνές. Διότι αν κάποτε η κάμερα μετά την ανταλλαγή του πρώτου φιλιού προτιμούσε να «σφυρίζει κλέφτικα»κατ΄ άλλους καλλιτεχνικά- και να κάνει πλάνα στο ταβάνι ή στο πάτωμα, σήμερα πλέον όχι απλά ζουμάρει στις λεπτομέρειες αλλά αναδεικνύει και τις πλέον τολμηρές. Φυσικά ουδείς εξαιρείται. Ούτε και τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων, τα οποία, αν και κάποτε κατάφερναν να σκανδαλίσουν με ένα φιλί, σήμερα αποκτούν ίσα τηλεοπτικά δικαιώματα τα οποία τους επιτρέπουν να συγκατοικούν, να κάνουν παιδιά και κυρίως να ζουν ανάμεσά μας. Δικαιώματα που κατακτήθηκαν μέσα από μια σειρά τηλεπεριπετειών με αίσιο τέλος.

Οι γκέι ως καρικατούρα
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο για πολλά τηλεοπτικά χρόνια στο μυαλό κάθε σεναριογράφου ο γκέι ρόλος έμοιαζε περισσότερο με καρικατούρα και λιγότερο με άνθρωπο. Τα στοιχεία επαναλαμβάνονταν απαράλλακτα σε σίριαλ, ταινίες, σόου: υπερτονισμός μιας θηλυπρεπούς συμπεριφοράς, αστείο περπάτημα, έντονες χειρονομίες, ομιλία που προκαλούσε γέλιο και φυσικά χαρακτήρες μονίμως απορριπτέοι από αρσενικά τα οποία επιθυμούσαν διακαώς, αν και οι τελευταίοι αρέσκονταν στο να χλευάσουν την τηλεοπτική «αδελφή». Οι γκέι εκτός τηλεοπτικής οθόνης γελούσαν, εξοργίζονταν και παρέα με τους λοιπούς τηλεθεατές απορούσαν: Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο οι γκέι μοιάζουν περισσότερο με άνθρωποι άλλου πλανήτη και καθόλου με αυτούς της διπλανής ή ενίοτε και της δικής μας πόρτας; Μια λογική εξήγηση θα μπορούσε να είναι η ανασφάλεια των σεναριογράφων απέναντι σε μερίδα του τηλεοπτικού κοινού που δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί κάτι τέτοιο αλλά και η αδυναμία τους να αποδεχθούν και να εντάξουν στις σειρές τους φυσιολογικούς γκέι. Επίσης λογική εξήγηση αποτελεί και η έλλειψη γνώσης ή συναναστροφής μαζί τους και η προσήλωσή τους σε λανθασμένα και βολικά για πολλούς στερεότυπα.

Ωστόσο σιγά-σιγά οι τηλεοπτικοί γκέι αρχίζουν να προσγειώνονται στη σφαίρα του ρεαλισμού. Από τον Φίφη του Σταύρου Παράβα φτάσαμε στους γκέι των «Δέκα Μικρών Μήτσων» (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος), οι οποίοι άρχισαν να γίνονται περισσότερο αποδεκτοί από το τηλεοπτικό κοινό. Στη συνέχεια περάσαμε στον Γιάννη (Γιάννης Μπέζος) των «Απαράδεκτων» και στον πιο ρεαλιστικό γκέι της ελληνικής μυθοπλασίας Τόλη (Αλέξανδρος Ρήγας) των «Δύο ξένων». Πρόσφατα γνωρίσαμε και τον εξαιρετικό Μπίλι (Γιώργος Πυρπασόπουλος) στα «Υπέροχα πλάσματα» και αναγνωρίσαμε τον κολλητό μας, τον φίλο, τον συνεργάτη μας. Ως εδώ όλα καλά. Η ένταξη των παραπάνω στον τηλεοπτικό μικρόκοσμο ήταν ομαλή και σ΄ αυτό σίγουρα βοήθησε και το γεγονός πως όλοι τους ανήκαν σε καστ κωμικών σειρών. Δηλαδή, εμφανίστηκαν όλοι πασπαλισμένοι με χιούμορ, υπερβολή και χαρακτηριστικά που τους έκαναν αξιαγάπητους ακόμη και στους πλέον δύσπιστους. Ακολούθησαν οι σειρές του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Μόνο που εκεί άρχισαν τα δύσκολα… Στο πλαίσιο του δράματος, δίχως παραμορφώσεις και ελαφρυντικά, η εικόνα των γκέι προκάλεσε σεισμικές δονήσεις. Ειδικά όταν για το συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας τόλμησαν να λάβουν τηλεοπτικό ασπασμό…

Το φιλί του σκανδάλου polykatoikia

Ηταν βράδυ της 11ης Δεκεμβρίου 2003 όταν ένα φιλί μεταξύ δύο ανδρών στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη «Κλείσε τα μάτια» οδηγεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης στην απόφαση να τιμωρήσει με πρόστιμο 100.000 ευρώ το Μega. «Υπήρξαν απαράδεκτοι και ακραίοι διάλογοι που προετοίμασαν μια ατμόσφαιρα χυδαία και οδήγησαν σε μια εκδήλωση που μπορεί να συμβαίνει στην κοινωνία αλλά δεν είναι συνήθης. Είναι μια ιδιορρυθμία που είναι έξω από την παραγωγική διαδικασία της ζωής» είχε πει τότε ο πρόεδρος του ΕΣΡ Ι. Λασκαρίδης. Η υπόθεση λαμβάνει τεράστιες διαστάσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τον τηλεοπτικό μικρόκοσμο. Ομοφυλοφιλικές ενώσεις διαμαρτύρονται, εκπρόσωποι των γραμμάτων και των τεχνών καταδικάζουν την απόφαση της ανεξάρτητης αρχής και η πλειονότητα τηλεθεατών και ανθρώπων της τηλεόρασης αντιδρά στην «αναχρονιστική και φαρισαϊκή λογική του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης», όπως τη χαρακτήρισαν. Η υπόθεση φτάνει ως το Ευρωκοινοβούλιο, όπου και εκεί γίνεται λόγος για έλεγχο που ξεπερνά τα όρια και για περιορισμό της έκφρασης ευαίσθητων ομάδων πληθυσμού. Ακολούθησε η ανατροπή. Το Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ακύρωσε το πρόστιμο των 100.000 ευρώ κρίνοντας ότι δεν υπήρχε νόμιμη αιτιολογία και πως επρόκειτο για ένα φιλί και όχι για σκηνές πορνογραφικού περιεχομένου. Το ΣτΕ κάνει ένα βήμα ακόμη λέγοντας ότι πρέπει οι ερωτικές αυτές επιλογές να γίνονται «απολύτως σεβαστές», ως εκδήλωση ελεύθερης επιλογής, και οι οποίες μπορούν να εκφράζονται στα έργα τέχνης, όπως γίνεται με τις υπόλοιπες ομάδες του πληθυσμού. Ο σταθμός και ο Χρ. Παπακαλιάτης δικαιώνονται και η υπόθεση του φιλιού θα απασχολήσει τα μίντια για πολύ καιρό ακόμη, με σχετικούς και άσχετους να διατυπώνουν απόψεις επί του θέματος, με την κατάσταση να ξεφεύγει και να μετατρέπεται σε πόλεμο μεταξύ ομοφυλοφίλων και ακραίων συντηρητικών προσώπων. Σήμερα πλέον η υπόθεση, που εδώ και χρόνια έχει μπει στο τηλεοπτικό συρτάρι, μοιάζει τουλάχιστον αστεία. Ποιος να φανταστεί πως ένα φιλί εν έτει 2009 θα προκαλούσε τέτοια αναστάτωση; Κανείς. Τα τηλεοπτικά φιλιά δίνονται αφειδώς και δίχως εξαιρέσεις. Μεταξύ ετεροφυλοφίλων και ομοφυλοφίλων, μεταξύ νομίμων και παρανόμων δεσμών.

«Προχωρημένη» Πολυκατοικία
Και ύστερα ήλθε η «Πολυκατοικία». Μόνο που σε αυτή την τηλεοπτική «Πολυκατοικία» μένουν πολλοί και διαφορετικοί ένοικοι. Μικροαστικές οικογένειες, ηλικιωμένοι, εργένηδες, απατεωνίσκοι αλλά και γκέι. Ο Μάρκος (Χάρης Ασημακόπουλος) και ο Χρήστος (Νίκος Πουρσανίδης), αν και αρχικά είναι ένα ζευγάρι που κρύβεται φοβούμενο τις αντιδράσεις των υπολοίπων, τελικά αποκαλύπτεται. Στην πορεία το ζευγάρι θα περάσει από πολλές περιπέτειες, θα διανύσει επεισόδια με εκδηλώσεις αγάπης, ζήλιας, ανταγωνισμού. Θα θεωρήσουν αντιζήλους ακόμη και τις γυναίκες συγκατοίκους τους, θα τα βάλουν με συντηρητικούς εργοδότες, θα προσποιηθούν τους στρέιτ και τελικά θα χωρίσουν. Στη σειρά θα εισβάλει μια ομοφυλόφιλη συγκάτοικος, η Μπέτυ (Ευδοκία Ρουμελιώτη), η οποία θα μείνει στο ίδιο διαμέρισμα με τον Μάρκο. Αρχικά φλερτάρει μια γειτόνισσα, καβγαδίζει έντονα με την πρώην της και τελικά αποφασίζει να μείνει έγκυος από τον συγκάτοικό της. Ενδεχομένως το παραπάνω να είναι και το μεγαλύτερο σεναριακό άλμα της ελληνικής μυθοπλασίας. Γκέι ζευγάρια ζουν μαζί, αποκτούν παιδιά, φλερτάρουν με στρέιτ. Και όλα αυτά στο prime time! Δηλαδή, την ώρα που ακόμη και μικρά παιδιά μπορεί να παρακολουθούν τηλεόραση. Στο κανάλι δεν έφθασαν ποτέ διαμαρτυρίες ούτε καταγγελίες. Στο Ιnternet σε κάποια sites η τηλεοπτική ανοχή εξαίρεται, σε κάποια άλλα δαιμονοποιείται. Ατάκες του τύπου «αίσχη στην “Πολυκατοικία”» αλλά και «επιτέλους μια “Πολυκατοικία” σαν και αυτές που ζούμε» γεμίζουν τα πεδία που αφιερώνονται στα σχόλια των επισκεπτών. Αναμενόμενο; Ναι. Αλλά σίγουρα πολύ διαφορετικό. Γιατί αν κάποιος αναλογιστεί ποια θα ήταν η υποδοχή μιας τέτοιας τηλεοπτικής «συγκατοίκησης» από το κοινό λίγα χρόνια πριν σίγουρα δεν θα έβρισκε πολλές ομοιότητες με τη σημερινή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «φιλί» που παρ΄ ολίγον να κοστίσει εκατό χιλιάδες ευρώ και πολλά κιλά μελάνης. Ο κόσμος αλλάζει και μαζί με αυτόν και η τηλεόραση, έστω και με αργά βήματα καθώς πρέπει να αρέσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους. Ενστάσεις πάντα υπάρχουν και καλώς. Ωστόσο για όσους νιώθουν απειλή πάντα υπάρχει και η πιο δραστική λύση που μπορεί να εξουδετερώσει οποιονδήποτε «εχθρό» του προσωπικού γούστου, της ηθικής και των αξιών: το κουμπί off. Τηλεοπτική δημοκρατία έχουμε άλλωστε». (ΤΟ ΒΗΜΑ 09-08-09)

Η Δρ Μάρσι Μπάουερς

Η Δρ Μάρσι Μπάουερς

Ήταν άντρας και ήθελε να γίνει γυναίκα. Και το κατάφερε. Έγινε όχι μόνο γυναίκα αλλά και η πιο διάσημη χειρουργός γυναικολόγος της Αμερικής. Η επιστήμη την έκανε γυναίκα και η Δρ Μάρσι Μπάουερς της αφιερώθηκε με όλη της την ψυχή. Έχει φέρει στον κόσμο δυόμισι χιλιάδες μωρά και έχει αλλάξει την ζωή εκατοντάδων ανθρώπων. Οι επιτυχημένες χειρουργικές επεμβάσεις της στον τομέα της αλλαγής φύλου την έχουν κάνει ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα. Το έργο της έχει γίνει ντοκιμαντέρ και η ίδια δίνει δεκάδες διαλέξεις στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου.

Η Δρ Μπάουερς τιμά τη σημερινή γιορτή της γυναίκας και υποδεικνύει, κυρίως σε όλες αυτές τις κοπελίτσες της τηλεοπτικής σάχλας, ότι δεν αρκεί να γεννηθείς γυναίκα, αλλά ούτε και να παρουσιάζεις δυο μπουτάκια, δυο βυζάκια και ένα ωραίο κωλαράκι για να είσαι γυναίκα. Χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο..

Η σελίδα της κας Μπάουερς ΕΔΩ

Οφείλω να ομολογήσω φίλε Γρηγόρη ότι κάποτε σε θαύμαζα για το θάρρος σου να υπερασπίζεσαι με σθένος τα αυτονόητα. Δηλαδή το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στη διαφορετικότητα κλπ, κλπ.. Αλλά βρε Γρηγόρη, το Πασόκ βρήκες για να αγωνιστείς για τα δικαιώματα των μειονοτήτων; Τι σχέση έχει το Πασόκ με τις μειονότητες; Θα μου πεις ότι είχες επαγγελματική σχέση συμβούλου του Γιωργάκη.. Δηλαδή τί το συμβούλευες το παιδί; Α, τώρα εξηγούνται όλα..

Κατ αρχάς η άποψη σου για τις μειονότητες είναι παντελώς λαθεμένη. Πάρε για παράδειγμα τους gay. Έχεις πει πολλές φορές ότι βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας(!) Ως κοινωνικό περιθώριο εννοείς τη Μύκονο ή μήπως τα «έδρανα» της τηλεοπτικής εξουσίας, τα οποία κατακλύζουν διάφοροι «περιθωριακοί» σαν και σένα, που σχολιάζουν, συνήθως με τη μορφή χαρούμενου «πανελίστα», σε πρωϊνάδικα, μεσημβρινάδικα, ριαλιτάδικα και βάλε; Αυτό φυσικά δεν είναι κακό. Το κακό είναι πως οι περισσότεροι συμπίπτει να πρωταγωνιστούν σε ό,τι το εμπορικότερο και το χειρότερο έχει να επιδείξει ο χώρος της τηλεοπτικής εξουσίας.. Άσε που όλοι ίδιοι είναι πλέον στα παράθυρα.. Πάει περίπατο η διαφορετικότητα Γρηγόρη μου.. Αυτοί που πραγματικά ζουν σήμερα στο περιθώριο της κοινωνίας δεν είναι οι gay αλλά είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι άνθρωποι και δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν είναι ομοφυλόφιλοι ή ετεροφυλόφιλοι!

Επίσης, η άποψη σου περί «μακεδονικής μειονότητας» είναι το ίδιο λαθεμένη. Πού την είδες τη «μακεδονική μειονότητα» βρέ Γρηγόρη; Συντριπτική πλειονότητα λέγεται αυτό. Οι Έλληνες Μακεδόνες που ζουν στο γεωγραφικό κομμάτι της Ελληνικής Μακεδονίας είναι πλειονότητα. Ουδείς το αμφισβητεί αυτό. Μήπως εννοείς τους Σλαβομακεδόνες που παρεπιδημούν στο γεωγραφικό κομμάτι της Σλαβομακεδονίας; Άλλο Σλαβομακεδόνες και άλλο Μακεδόνες. Το να παρουσιάζεις όμως τους Σλαβομακεδόνες ως καθαρούς Μακεδόνες αυτό, αν δεν είναι ύποπτο, είναι σίγουρα ανιστόρητο! Αυτά συμβούλευες τον Γιωργάκη; Άτυχο αυτό το παιδί.. Μια ζωή σε κακούς συμβούλους και επικοινωνιολόγους πέφτει.. Και τους πληρώνει κιόλας.. Μα καλά, έτσι θα γίνει πρωθυπουργός;

Κακά τα ψέματα Γρηγόρη μου. Φορέας εξουσίας είσαι και συ, ενταγμένος σε ένα σύστημα εξουσίας και μην μας το παίζεις μειονότητα και περιθώριο γιατί χάνεις κάθε σοβαρότητα και γίνεσαι γραφικός.. Με δυο λόγια δηλαδή καλό σου έκαναν που σε διώξανε απ το Πασόκ. Γιατί περιθωριακός στο Πασόκ είναι το ίδιο ακριβώς όσο και υπουργός στο άγιο όρος.. Ο πνευματικός διαφέρει..

Ουδεμία σχέση έχω με εκκλησίες και θεούς, όμως δεν μπορώ να μην επισημάνω την στάση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στο θέμα των γάμων της Τήλου. Είναι προφανές ότι ο άνθρωπος όχι μόνο απεχθάνεται τις μεσαιωνικές κραυγές των «συναδέλφων» του αλλά έχει και σέβας προς τους άλλους ανθρώπους και αξιοπρέπεια. Ξεκαθαρίζω ότι αποτιμώ γενικώς τα δόγματα της μοναδικής αλήθειας, είτε πρόκειται για τα αμιγώς θρησκευτικά, είτε για την θρησκεία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας ή κόμματος, ως τις κυριότερες πηγές του κακού σε τούτον τον μάταιο κόσμο.. Ετσι, αν κάτι ξεχωρίζει σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορώ να μην το επισημάνω θετικά. Το γεγονός λοιπόν είναι ότι μετά τον Χριστόδουλο, δηλαδή την Βουγιουκλάκη των ΜΜΕ, όλα δείχνουν (και όχι μόνο η Τήλος) ότι αυτός ο άνθρωπος είναι τουλάχιστον σοβαρός και ότι η εκκλησιαστική εξουσία έχει να επιδείξει ένα αξιοσέβαστο πρόσωπο, στον όποιο βαθμό οποιαδήποτε εξουσία μπορεί να έχει ένα τέτοιο πρόσωπο.. Αρκεί βεβαίως να είναι αξιοσέβαστο και για την ίδια την εκκλησία..

Οι πρώτοι γάμοι ομοφυλοφίλων στη χώρα είναι γεγονός! Σήμερα το πρωί στις εφτά τα δύο ζευγάρια παντρεύτηκαν τελικά με πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο της Τήλου. Ως μάρτυρες μάλιστα παραβρέθηκαν κάτοικοι και νεολαίοι του νησιού. Ο κος Αλιφέρης, εξαιρετικός δήμαρχος, μορφωμένος και ανθρώπινος, δήλωσε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει νομική απαγόρευση αλλά το θέμα αφορά κυρίως στα ανθρώπινα δικαιώματα και γιαυτό τέλεσε τους γάμους παρά τις απειλές του εισαγγελέα κου Σανιδά. Το ζήτημα τώρα είναι αν οι γάμοι αυτοί θα έχουν νομική ισχύ ή αν θα θεωρούνται ως μη γενόμενοι. Πάντως έγκριτοι νομικοί δηλώνουν ότι οι γάμοι τελέστηκαν νόμιμα και είναι απολύτως έγκυροι. Αν κάποιοι έχουν αντίθετη άποψη ας προστρέξουν αυτοί στα δικαστήρια για να τούς ακυρώσουν! Μπράβο δήμαρχε, μπράβο και στο νησί, πάντα τέτοια! Συγχαρητήρια από καρδιάς στους νεόνυμφους και βίον ανθόσπαρτο! (Μα καλά γάμος με τέτοια ακρίβεια ρε παιδιά; Χαράς το κουράγιο σας..)

ΝΕΩΤΕΡΑ: Το αυταρχικό κράτος δια μέσου του εισαγγελέα ακύρωσε τούς γάμους και άσκησε δίωξη στον Δήμαρχο για παράβαση καθήκοντος..

Προκειμένου να επιλυθεί το τεράστιο διεθνές ζήτημα που προέκυψε ξαφνικά για την ονομασία της νήσου Λέσβου ο Μ. Νίμιτς με εντολή του Γ.Γ του ΟΗΕ καταφθάνει εσπευσμένως στο νησί. Ερωτηθείς στο αεροδρόμιο της Ν. Υόρκης δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις για το Σκοπιανό διακόπτονται επ αόριστον διότι προέχει η διευθέτηση του ζητήματος της ονομασίας της Λέσβου και σε επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων δεν απέφυγε τελικά να επισημάνει με νόημα ότι για το θέμα ενδιαφέρεται προσωπικώς η ίδια η κα Κοντολίζα Ράϊς.. Ερωτηθείς όμως αν η κα Ράϊς είναι λεσβία διευκρίνισε ότι κατάγεται από το Κάνσας..

Ο κος Νίμιτς θα συναντηθεί στο νησί με τον εκδότη του περιοδικού «Δαυλός» Δημήτρη Λάμπρου και άλλους εκπροσώπους των νταβραντισμένων ελληναράδων οι οποίοι κατέθεσαν αγωγή εναντίον της ΟΛΚΕ και των λεσβιών που ..σφετερίζονται το όνομα της Λέσβου και προσβάλουν τους κατοίκους της(!)

Ως γνωστόν η ονομασία Λέσβος-λεσβία είναι ταυτοχρόνως και γεωγραφικός προσδιορισμός αλλά και σεξουαλικός.. Η περιπλοκή αυτή έχει δημιουργήσει διεθνή αναταραχή σε όλες τις φυλές και τα φύλα του πλανήτη. Η εθνότητα των λεσβιών όλου του κόσμου είναι περήφανη για την ταυτότητα της και δεν κρύβει τις αλυτρωτικές διαθέσεις της για το νησί. Όνειρο κάθε λεσβίας είναι η απελευθέρωση της Λέσβου από τα γουρούνια τους ελληναράδες που έχουν κατακτήσει το νησί από αρχαιοτάτων χρόνων καταπιέζοντας την ελεύθερη έκφραση των σεξουαλικών προτιμήσεων της λεσβίας αγρότισσας.. Ήδη έχουν κυκλοφορήσει χάρτες πού δείχνουν τεράστια αιδοία να έχουν καταπλακώσει το νησί..

Απέναντι στον αλυτρωτισμό η Ελλάδα αντιπαραθέτει για άλλη μια φορά την συγκινητική ομοψυχία του πολιτικού της κόσμου ο οποίος επιδιώκει ομοφώνως μία λύση με γεωγραφικό προσδιορισμό, πλην φυσικά του κόμματος του κ Καρατζαφέρη που επιθυμεί την εμπλοκή της χώρας σε εμπόλεμη σύρραξη με την διεθνή λεσβιακή κοινότητα..

Παρά ταύτα το Πασόκ δεν παρέλειψε να κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι με τον διορισμό της Ντόρας ως υπουργού των εξωτερικών ουσιαστικά αναμόχλευσε τα σεξουαλικά πάθη, ενώ τα κόμματα της αριστεράς καταγγέλλουν τον Μπους ότι επειδή είναι κρυπτοομοφυλόφιλος επιδιώκει να περάσει τον αγωγό πετρελαίου ..όπισθεν της Μυτιλήνης..

Βεβαίως οι ζημιές της ελληνικής οικονομίας, εν όψει μάλιστα της τουριστικής περιόδου, είναι ανυπολόγιστες. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες οι Ελληναράδες διοργανώνουν τον αποκλεισμό του νησιού από κάθε ομοφυλόφιλη πρόσβαση και ήδη ειδικά συνεργεία διενεργούν σεξουαλικούς ελέγχους των κατοίκων για τον εντοπισμό κεκαλυμμένων «παραφύσιν» διαθέσεων..

Για ότι νεώτερο, σύσσωμο το δημοσιογραφικό επιτελείο του «Σοφιστή» που βρίσκεται «επί ποδός», θα σας ενημερώνει με έκτακτες αναρτήσεις..

buzz it!

Κάτι για τον εαυτόν τους προσπαθούν να κρύψουν τα μέλη του ραδιοτηλεοπτικού συμβουλίου, δεν εξηγείται αλλιώς το μίσος τους για τους γκέι. Πριν από καιρό είχαν «ασκήσει» τα καθήκοντα τους για το περιβόητο ομοφυλοφιλικό φιλί του Παπακαλλιάτη. Τώρα τα «ασκούν» επί του ..Σφουγγαράκη γιατί είναι λέει γκέι(!) Η λοιπόν έχουν κάποιο πρόβλημα και προσπαθούν με αυτόν τον τρόπο να το ξορκίσουν ή έτσι αντιλαμβάνονται την ραδιοτηλεοπτική ηθική. Βεβαίως στον πουριτανισμό και τα δύο αυτά ενδεχόμενα συνεργάζονται άψογα.

Όμως δεν είναι μόνο πουριτανοί. Είναι βαθύτατα θρασύδειλοι γιατί δεν μπορεί να μην βλέπουν την καθημερινή και κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος από την τηλεόραση.. Ότι προσβάλλεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν διάφοροι δυστυχισμένοι, άτομα με νοητική στέρηση, αρρωστημένα ψώνια και κάθε είδους «βλαμμένοι» διαπομπεύονται καθημερινώς και γίνονται αντικείμενα μιας απάνθρωπης εκμετάλλευσης στο όνομα της τηλεθέασης. Ας αφήσουμε τα άλλα, όπως το τηλεοπτικό παιδομάζωμα στα διάφορα τάλεντ σώου όπου μεταλλάσσουν μικρά παιδάκια σε αισθητικά παραπροϊόντα τύπου ρουβάδων και βανδήδων και δεν συμμαζεύεται.. Ας αφήσουμε το γεγονός ότι το αγαθό της ενημέρωσης και των ειδήσεων κάθε βράδυ μεταλλάσσεται σε σώου τηλεθέασης.

Λέμε για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.. Προφανώς όλοι έχουμε δει αυτήν την κακομοίρα την άρρωστη για δημοσιότητα, τη Ρούλα Βροχοπούλου η οποία, προκειμένου να βγαίνει στο γυαλί, πουλάει ακόμα και την ίδια της την ξεφτίλα.. Όταν λοιπόν κάποιο μέλος του ραδιοτηλεοπτικού ρωτήθηκε γιατί επιτρέπουν αυτήν τη διαπόμπευση, απάντησε ότι «δεν απαγορεύεται το κλάμα στην τηλεόραση»! Τόσο επαίσχυντοι και θρασύδειλοι είναι! Κάνουν πώς δεν καταλαβαίνουν ότι το καθήκον τους δεν είναι να κυνηγάνε τους γκέι, αλλά να προστατεύουν το σύνταγμα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια από όλα αυτά τα τηλεοπτικά καθίκια πού κάνουν καριέρα στην πλάτη αρρώστων και δυστυχισμένων! Αλλά οι κύριοι της ανεξάρτητης αυτής παχύδερμης αρχής για άλλα ενδιαφέρονται.. Το νου σας κύριοι: Έχω πληροφορίες ότι η Χιονάτη είναι λεσβία.. Και μην σας πω για τον Άγιο Βασίλη πού είναι πισωγλέντης ο αθεόφοβος..

Αρέσει σε %d bloggers: