Tag Archive: θέαμα


Είτε ρίχνεις στην πυρά ένα βιβλίο είτε καταστρέφεις ένα θέατρο είναι ακριβώς το ίδιο. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση εκείνο που δεν έχει καμία απολύτως σημασία είναι το κίνητρο. Αν καίς ένα βιβλίο ή ένα θέατρο είτε για θρησκευτικούς λόγους, είτε πολιτικούς, είτε γιατί είσαι δεξιός, είτε αριστερός, είτε γιατί είσαι Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός είναι ακριβώς το ίδιο!

πιστοί σε βαθιά θρησκευτική κατάνυξη

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα ανθρωποειδή, που επιτέθηκαν στο «θέατρο τέχνης» και το κατάστρεψαν επειδή έπαιζε το έργο «Ταξιδεύοντας µε τον ΠΑΟΚ» του Σταύρου Τσιώλη, ανήκαν στον Ολυμπιακό. Η ομάδα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Εκείνο όμως που έχει μεγάλη σημασία και είναι πραγματικά θλιβερό είναι οι απόψεις των «ειδικών» που ερμηνεύοντας το φαινόμενο του χουλιγκανισμού και της βίας στα γήπεδα, συνήθως καταλήγουν στην διαπίστωση ότι όλα αυτά γίνονται γιατί δεν υπάρχει ποδοσφαιρική παιδεία στη χώρα μας, ότι θα πρέπει να διδάσκεται το ποδόσφαιρο στα σχολεία, να ιδρυθεί ακαδημία ποδοσφαίρου κλπ..κλπ.. Για την εξάλειψη δηλαδή του φαινομένου, προτείνουν ακριβώς αυτό που θα το ενισχύσει, κάνοντας το ποδόσφαιρο κάτι ακόμα πιο σημαντικό στη ζωή μας απ ότι ήδη είναι..

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Το γεγονός ότι έχει γίνει τόσο σημαντικό. Γιατί το μόνο που δεν είναι πια το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. Μπορεί μεν, μέσα στο γήπεδο να διεξάγεται ένα παιχνίδι που προσφέρει εντυπωσιακό θέαμα, όμως αυτό είναι απλώς η βιτρίνα για το «χοντρό» και ανελέητο παιχνίδι συμφερόντων, δύναμης και εξουσίας, που διεξάγεται εκτός του αγωνιστικού χώρου. Το ποδόσφαιρο είναι πλέον ένα κατ εξοχήν παιχνίδι πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό, είναι επάγγελμα, είναι καριέρα, είναι ζωή, είναι θρησκεία, είναι κοινωνική καταξίωση. Ήταν δηλαδή κάποτε ένα απλό παιχνίδι της αλάνας που όμως έφτασε να γίνει κάτι το τόσο σπουδαίο και σημαντικό για τη δημόσια και ιδιωτική μας ζωή. Αυτοί λοιπόν οι παντός είδους παράγοντες και εμπλεκόμενοι που κερδίζουν και ωφελούνται με διάφορους τρόπους από αυτό το παιχνίδι, έχουν κάθε λόγο να φροντίζουν ώστε να γίνεται όσο το δυνατόν ακόμα πιο σημαντικό, προφανώς για να «πουλάει» και περισσότερο. Όμως οι φίλαθλοι και οι οπαδοί, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που δεν μετέχουν στο φάγωμα της πίτας, τι λόγο έχουν να καίνε, να καταστρέφουν, ακόμα και να σκοτώνουν τους αντιπάλους, για μια πίτα που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι τρώνε άλλοι;

Η απάντηση είναι απλή. Για να διεξάγεται όλο αυτό το «παιχνίδι» επιτυχώς, χρειάζεται και «πιστούς», φιλάθλους και οπαδούς, που όσο πιο πιστοί είναι, τόσο και ισχυρότεροι γίνονται οι πρόεδροι των ομάδων και οι λοιποί εμπλεκόμενοι που ελέγχουν και ιδιοποιούνται την λεγόμενη πίστη στη «φανέλα». Φανταστείτε μια θρησκεία ή έναν θεό χωρίς πιστούς.. Δεν υπάρχει. Όταν λοιπόν ένας πρόεδρος μιας ΠΑΕ διαθέτει αστρονομικά ποσά για να αγοράσει έναν ποδοσφαιριστή, δηλαδή ένα «μεταγραφικό απόκτημα» (!), (αλήθεια, πώς κατάντησε η έννοια του ανθρώπου) στην πραγματικότητα δεν αγοράζει τον ποδοσφαιριστή, αλλά τα κεφάλια των πιστών που θα του φέρει αυτό το «μεταγραφικό απόκτημα».. Γι αυτό είναι και τόσο ακριβό το «απόκτημα». Όσο πιο ακριβό, τόσο και πιο πολλά τα κεφάλια των πιστών που θα φέρει.. Στη συνέχεια ο θεός-πρόεδρος της ομάδας εξαργυρώνει αυτά τα κεφάλια σε ψήφους, σε δύναμη και εξουσία, σε ροκάνισμα έργων του δημοσίου και σε κάθε είδους διαπλοκή και ανομία και κάνει ..θαύματα, φυσικά πάντα για τη «φανέλα» ρε γαμώτο..

Την βρώμικη δουλειά, δηλαδή την παραγωγή των πιστών, την αναλαμβάνουν και αυτή τα μίντια με την υποστήριξη της Πολιτείας, επίσημης και ανεπίσημης που «γκρεμίζει τα τείχη» για να περάσει ο δαφνοστεφανωμένος ποδοσφαιριστής και κατ επέκταση ο ..πρόεδρος της ΠΑΕ..  Πρόκειται για μια τεράστια βιομηχανία μετατροπής και μεταποίησης του ασήμαντου σε σημαντικό. Του απλού παιχνιδιού σε θρησκεία και ιδεολογία. Της απλής μπάλας σε θεά. Ξεχωριστά δελτία ειδήσεων, δεκάδες αθλητικές εφημερίδες, εκατοντάδες αγράμματοι αθλητικοί συντάκτες, πολιτικοί παράγοντες και κόμματα και άλλα αρπαχτικά που σπεύδουν να επωφεληθούν τρώγοντας από το περιβόητο «άθλημα του λαού», που τελικά μόνο του λαού δεν είναι. Η παραγωγή των πιστών αρχίζει από την βρεφική ηλικία και ήδη τα παιδιά οραματίζονται την κοινωνική καταξίωση και επιτυχία με τη μορφή ποδοσφαιριστή για τα αγόρια και μοντέλου για τα κορίτσια. Αυτά τα δύο πρότυπα είναι ακριβώς τα ίδια. Από την άλλη μεριά κάθε πολιτιστική δραστηριότητα και πνευματική δραστηριότητα καταδικάζεται και ρίπτεται στον καιάδα της ανυπαρξίας. Δεν υπάρχει θέατρο, λογοτεχνία, δεν υπάρχει τέχνη, δεν υπάρχει σκέψη και στοχασμός, δεν υπάρχει πνευματική δημιουργία άξια να αποτελέσει είδηση για τα μίντια και να επιβραβευτεί από την πολιτεία, παρά μόνο τα κατορθώματα των κάτω άκρων έντεκα «αποκτημάτων» του κυρίου προέδρου που φορούν βρώμικα σώβρακα και κλωτσάνε μια μπάλα με θεαματικό τρόπο..

Σε μια κοινωνία λοιπόν της γενικής κρίσης, της απαξίας και απουσίας κοινωνικών οραμάτων, είναι πολύ εύκολο το ποδόσφαιρο και η ομάδα, από ένα απλό παιχνίδι να φτάσουν να γίνουν η θρησκεία και η υπέρτατη αξία, πολύ περισσότερο για τον κάθε ανεγκέφαλο που τα μυαλά του τάχει κολλημένα στα κάγκελα.. Επομένως, όταν αυτό το «παιχνίδι» καθίσταται το υπέρτατο σημαντικό της ζωής του, τότε τι άλλο να κάνει και ο ανεγκέφαλος; Να μην υποστηρίξει τις αξίες και τα υπέρτατα σημαντικά του; Αφού πλέον κατασκευάστηκε με τέτοιον τρόπο ώστε μόνο μέσα από αυτά να καταξιώνεται ως ύπαρξη. Φυσικά και θα τα υποστηρίξει. Όπως και ο καθένας μας υποστηρίζει τα δικά του σημαντικά στη ζωή του. Με κάθε τρόπο και θυσία.. Και θα κάψει βιβλία και θέατρα και ανθρώπους θα σκοτώνει ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα παρακολουθούμε την κατασκευή τέτοιων πιστών θαυμάζοντας κάθε βράδυ στα κανάλια τους κατασκευαστές τους..

Σήμερα «επιστρέφουν οι ειδήσεις στην ΕΡΤ» και χιλιάδες πολίτες υποδέχονται το γεγονός συρρέοντας αθρόα στα δικηγορικά γραφεία όλης της χώρας για να καταθέσουν αγωγές κατά της ΕΡΤ. Χαράς ευαγγέλια για τους δικηγόρους σε περίοδο οικονομικής κρίσης και απελευθέρωσης του επαγγέλματος. Οι πολίτες διεκδικούν την επιστροφή των χρημάτων που έχουν καταβάλει μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ γιατί, όπως αποκαλύφθηκε, επί 22 ολόκληρα χρόνια πλήρωναν την ΕΡΤ για να τους ενημερώνει με ειδήσεις αλλά εκείνη τους εξαπατούσε συνειδητά εφόσον όλα αυτά τα χρόνια οι ειδήσεις απουσίαζαν και μόλις σήμερα επιστρέφουν στην δημόσια τηλεόραση! Το γεγονός αυτό το ομολογεί και η ίδια η διοίκηση της εταιρείας η οποία κομπάζει ηλιθιωδώς ότι «οι ειδήσεις επιστρέφουν στην ΕΡΤ» προβάλλοντας μάλιστα και σχετικό τηλεοπτικό σποτάκι(!) Το χρηματικό ποσόν που διεκδικείται να επιστραφεί, υπολογισμένων και των τόκων φυσικά, είναι αστρονομικό ενώ οι περισσότερο αγανακτισμένοι, εκτός από αγωγές, καταθέτουν και μηνύσεις για καθαρή εξαπάτηση..

Όπως με πληροφορούν από το ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής αγωγές και μηνύσεις ετοιμάζουν και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, τεχνικοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι νιώθουν προσβεβλημένοι διότι ο ταγματάρχης-διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας με την σημερινή «επιστροφή των ειδήσεων» υποδηλώνει σαφώς πως όλα αυτά τα χρόνια οι εργαζόμενοι δεν παρήγαγαν ειδήσεις αλλά μπαρμπούτσαλα κοπανιστά..

Αφορμή για αυτήν την έκρηξη απροσχημάτιστου πασοκισμού και ηλιθιότητας του νέου στρατηγού -Ταγματάρχη, (τυχαίο; Δεν νομίζω..) της ΕΡΤ, είναι η απόφαση για επιστροφή ύστερα από 22 ολόκληρα χρόνια της κας Έλλης Στάη ως παρουσιάστριας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του δημόσιου καναλιού της χώρας.. Η κα Στάη διέπρεψε στην ιδιωτική τηλεόραση χάρις στα πράσινα μάτια της, τον απροσχημάτιστο πασοκισμό της (παραλίγο μάλιστα να διατελέσει και επίσημος κυβερνητικός εκπρόσωπος του πασοκ), χάρις τους τέσσερις καίριους γάμους της και χάρις στις διαβόητες «ενημερωτικές» εκπομπές της όπου, λυσσασμένη κυριολεκτικώς για τηλεθέαση, καλούσε τον γνωστό μοντελοπνίχτη Κούγια και την σύζυγο του Βατίδου, για να αναλύσουν την πολιτική κατάσταση της χώρας.. Είναι επίσης γνωστή και για την μοναδική συμπεριφορά της εναντίον των εργαζομένων, τους οποίους εξευτέλιζε, τρομοκρατούσε και κάρφωνε στις διοικήσεις των καναλιών επιρρίπτοντας σε αυτούς της ευθύνες της χαμηλής τηλεθέασης αρνούμενη να δεχτεί ότι μοναδικός υπεύθυνος ήταν η ίδια και η απόρριψη της από το κοινό.. Παραλλήλως με όλα αυτά δεν ξεχνούσε ποτέ να λοιδορεί  και να βρίζει την ΕΡΤ από την οποία ξεκίνησε την καριέρα των ..ματιών της και στην οποία τώρα επιστρέφει γλύφοντας αυτό ακριβώς που έφτυνε..

Αυτό λοιπόν το ήθος και αυτήν την ποιότητα ατόμου και «ενημέρωσης» επιβραβεύει η δημόσια τηλεόραση με την «επιστροφή των ειδήσεων», δηλαδή με το μάζεμα της κας Στάη κυριολεκτικώς από τα αζήτητα της αγοράς. Ουδείς φυσικά δύναται να πιστέψει ότι αν την καλούσαν σε ένα μεγάλο ιδιωτικό κανάλι, θα προτιμούσε την φουκαριάρα και απηρχαιωμένη, όπως έλεγε, ΕΡΤ.. Αλλά τέλος πάντων δεν μας ενδιαφέρει η εν λόγω κυρία. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι η αυτή η επιστροφή επιβραβεύει το μοντέλο «ειδήσεων» και «ενημέρωσης» της ιδιωτικής-εμπορικής τηλεόρασης της οποίας αναγνωρίζει την «επιτυχία» πραγματοποιώντας την μεταγραφή μιας ξεπεσμένης σταρ έστω και αν δεν «πουλάει» πια.. Σε τέτοιες περιόδους γενικής κρίσης των αξιών δεν νομίζω τελικά ότι ένας στρατηγός- Ταγματάρχης, δεν ξέρω ποιος ακριβώς είναι ο βαθμός του, θα μπορούσε να επιλέξει κάτι το διαφορετικό και κάτι έξω από τη φύση και την κουλτούρα τόσο τη δική του όσο και αυτών που υπηρετεί..  Συγχαρητήρια για την εκπομπή σας κε Τηλέμαχε Χυτήρη είστε και ποιητής..

Ο Γκλέτσος με χειροπέδες

Ποτέ μου δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θαφτανε μια μέρα που θα υποστήριζα τον Γκλέτσο! Κακώς βέβαια δεν το φαντάστηκα, εφόσον απαράβατη αρχή μου είναι πως, η μόνη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μόνο μία αλήθεια.. Ζούμε σε μια εποχή απίστευτης παρακμής του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Η «δικτατορία της αγοράς» σε όλο της το μεγαλείο. Φτάσαμε ακόμα και στο σημείο οι τύχες ολόκληρων κρατών και λαών να καθορίζονται από τις λεγόμενες «αγορές», δηλαδή μια φούχτα διεθνείς τοκογλύφους. Σε τέτοιες εποχές όπου οι διεθνής αλητεία και τοκογλυφία μαζί με τους εγχώριους και πρόθυμους Γιωργάκηδες γονατίζουν την κοινωνία, όπου υπέρτατος νόμος γίνεται το «σπρέντ» και οι άνθρωποι μετατρέπονται σε αριθμούς για λογιστικές σελίδες, όπου η καθεστωτική ενημέρωση χειραγωγεί και βουλιάζει την περιβόητη κοινή γνώμη στους καναπέδες της παθητικότητας, ξεχωρίζουν και αξίζουν μόνο αυτοί που αντιστέκονται..

Μιλούσε ο μεγάλος Γκυ Ντεμπόρ για την κοινωνία του θεάματος και την υποβάθμιση του ανθρώπου. Ότι από το «είναι» ο άνθρωπος έχει διολισθήσει στο «έχειν», δηλαδή αξίζει μόνο όσο αξίζουν και αυτά που έχει και κατέχει και ακόμα πάρα κάτω έχει διολισθήσει στο «φαίνεσθαι», δηλαδή δεν αρκούν αυτά που έχει αλλά πλέον αξίζει όσο αυτά που φαίνονται.. Τελικά ο Γκλέτσος έκανε το ακατόρθωτο για έναν επιτυχημένο σταρ. Συνειδητά και καθαρά αυθεντικά όπως είναι ο χαρακτήρας του, αγνόησε και έφτυσε τις κάμερες της δημοσιότητας και επομένως την καριέρας του και πήγε να αγωνιστεί στον τόπο του δείχνοντας τουλάχιστον άλλες δυο πλευρές της αλήθειας. Πως αυτή η ανθρώπινη διολίσθηση έχει και τις εξαιρέσεις της. Τουλάχιστον σήμερα αξίζουν περισσότερο, όχι αυτοί που «έχουν» και «φαίνονται» αλλά αυτοί που αγωνίζονται γκρεμίζοντας τους «φράκτες» και τις «μπάρες» της ζωής μας. Η άλλη πλευρά είναι πως η ανθρώπινη αυτοεπιβεβαίωση, που ο καθένας μας έχει ανάγκη, μπορεί να απεγκλωβιστεί από τον αμοραλιστικό ατομικισμό και τον βάρβαρο ανταγωνισμό της αγοράς και το άτομο να καταξιωθεί μέσα από το «εμείς» με πιο ανθρώπινους τρόπους. Βέβαια και στις δύο περιπτώσεις το τίμημα είναι οι χειροπέδες. Αλλά τέτοιες χειροπέδες στο χέρι μας είναι να αξιωθούμε και εμείς κάποτε να τις φορέσουμε..Αμήν.

Τώρα εξηγούνται όλα.. Το διεθνούς φήμης περιοδικό «Foreign Policy» κατάταξε τον Γιώργο στην λίστα  των 100 στοχαστών με παγκόσμια εμβέλεια (100 Global Thinkers) για το 2010!

Η φωτό είναι αυθεντική και ΔΕΝ είναι μονταρισμένη

Τώρα λοιπόν εξηγούνται όλα.. Τα κρυφά γελάκια των ίδιων των φίλων του για την ανεπάρκεια του, ότι βάζει το χέρι του στην αλυσίδα του ποδηλάτου ενώ ποδηλατεί, ότι χάνεται με το κανό του στη Λούτσα, κλπ.. Ο άνθρωπος είναι διαρκώς .. «αλλού» ή ακόμα και .. «αλλού τ΄ αλλού» που λένε.. Στοχάζεται για την πορεία της ανθρωπότητας. Η παγκόσμια σκέψη βρίσκεται υπό την σκέπη του. Με την αχάριστη και διεφθαρμένη Ελλαδίτσα θα ασχοληθεί; Γιαυτό και έχει θέσει τη χώρα, άνευ όρων και χωρίς καμία απολύτως διαπραγμάτευση, υπό τον έλεγχο της Τρόικας για να έχει τον χρόνο να στοχάζεται για το μέλλον του κόσμου..

Το μόνο που ανησυχεί πλέον την διεθνή κοινότητα είναι μην τυχόν και ο Γιώργος (διεθνώς Γκιόργκος) πραγματοποιήσει την πρόσφατη απειλή του και τελικά κάνει τα καθήκοντα του ως πρωθυπουργός και συντονίσει ο ίδιος τους υπουργούς του προκειμένου η χώρα να ανταποκριθεί στις νέες κατεπείγουσες εντολές των αφεντικών της. Είναι προτιμότερο, λένε αυτοί που αποφασίζουν πραγματικά για τούτη τη χώρα, κάθε υπουργός της κυβέρνησης  να έχει τον «συντονιστή» του και ο Πρωθυπουργός τον δικό του ώστε ο Γκιόργκος να επιδίδεται απερίσπαστος στους στοχασμούς για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό..

Άλλωστε ποτέ δεν έκρυψε ο Γιώργος ότι ο ίδιος είναι «αντιεξουσιαστής»..(!)  Αμέσως μόλις ανέλαβε την εξουσία, ως πρωθυπουργός της χώρας, δήλωσε ότι είναι «αντιεξουσιαστής» με κυβέρνηση «αντιεξουσιαστών» και το αποδεικνύει μαχόμενος καθημερινά εναντίον του εαυτού του που υπέγραψε το μνημόνιο.. Τώρα λοιπόν εξηγείται γιατί, όπως οι πάντες έχουν παρατηρήσει, δεν κυκλοφορούν πλέον οι γνωστοί αντιεξουσιαστές και κουκουλοφόροι.. Ορφάνεψαν τα Εξάρχεια γιατί οι αντιεξουσιαστές δεν έχουν λόγο ύπαρξης πια..

Πριν από λίγο καιρό ο Γιώργος βραβεύτηκε με το διεθνές βραβείο «δύναμη και ειλικρίνεια».. Εντάξει.. Είναι μερικές λέξεις όπως «ειλικρίνεια», «σοσιαλιστής», «αντιεξουσιαστής», κλπ.. προσφάτως και «στοχαστής»(!) που κάνουν τους Έλληνες να ξεχνούν τη δυστυχία τους και να κρατούν την κοιλιά τους από τα γέλια.. Τελικά τούτος ο λαός, μπορεί να έχει χάσει εντελώς την περηφάνια του και την αξιοπρέπεια του, όμως φαίνεται ότι προς το παρόν διατηρεί ένα απόθεμα γέλιου μέσα του για να μην βυθιστεί στη γενική κατάθλιψη.. Κάτι είναι και αυτό..

Τώρα οι πάντες στο εξωτερικό αναγνωρίζουν ότι ο Γιώργος και η εντολοδόχος κυβέρνηση του είναι οι μόνοι στην μεταπολεμική ιστορία της Ευρώπης που πήραν τόσο σκληρά μέτρα σε βάρος του λαού τους, παρά τον ..πόνο τους και παρά τους ποταμούς των δακρύων και το ..αίμα που έχυσαν στις ..διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. Γιαυτό και ο Γιώργος αποτελεί πλέον το διεθνές παράδειγμα προς μίμηση.. Γιαυτό και τον τιμούν και τον επαινούν..

Με άλλα λόγια δηλαδή, οι ξένοι δεν κρύβουν τον θαυμασμό τους για αυτούς που για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή ιστορία έγραψαν τόσο αδίστακτα και παντελώς στα ..τέτοια τους το λαό τους και τον βύθισαν σε μια φτώχεια και δυστυχία χωρίς επιστροφή προκειμένου να πληρώνονται οι «τοκογλύφοι» και οι ίδιοι να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό..

Αλλά ας διαβάσει λίγο καλύτερα την Ιστορία η ξένη και ντόπια εντεταλμένη δημοσιογραφία. Με τέτοια γελοία προπαγάνδα που έχουν εξαπολύσει για τον Γκιόργκο τον έχουν μετατρέψει σε Τσαουσέσκου τον άνθρωπο και κάθε άλλο παρά καλό του κάνουν.. Ξεχνούν καθώς φαίνεται ότι ο Γκιόργκος δεν επελέγει για τους ..στοχασμούς του, αλλά απλώς για να κάνει τη βρώμικη δουλειά.. Σε λίγο καιρό δηλαδή που δεν θα τον χρειάζονται, τον βλέπω και αυτόν στην ανεργία.. Και τότε, ένα προφίλ αλά Τσαουσέσκου, σίγουρα δεν τον βοηθάει..

Βράδυ στο δελτίο της Μεγκα-λης και σύγχρονης ΥΕΝΕΔ.. Τα ρεπορτάζ από την Ιρλανδία δείχνουν ότι ο Ιρλανδικός λαός μαζί με τους δημοσιογράφους του κάνουν ό,τι ακριβώς δεν γίνεται στην Ελλάδα. Αντί ο λαός να σκύβει παθητικά γεμάτος ενοχές, σηκώνει ψηλά το κεφάλι και εξεγείρεται τουλάχιστον κατά της εξαπάτησης του. Ένας Ιρλανδός τηλεοπτικός δημοσιογράφος ρωτά τον Υπουργό Οικονομικών. –Ντρέπεστε που θέσατε τη χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ; Ο Πρετεντέρης παρακολουθεί και μάλλον χωρίς να το θέλει σχολιάζει χαμογελώντας πικρά. -Εμείς ποτέ δεν ρωτήσαμε Έλληνα υπουργό αν ντρέπεται λιγάκι..

Να λοιπόν και μια λέξη, η λέξη ντροπή, που είναι άγνωστη στην κυρίαρχη ελληνική δημοσιογραφία η οποία με την εν γένει συμπεριφορά της αποτελεί πλέον παγκόσμια μοναδικότητα. Οι λόγοι για την κατάντια της είναι λίγο πολύ γνωστοί.

Κατ αρχάς σε μια χώρα όπως η δική μας με τόσο σάπιο πολιτικό σύστημα, με μια αριστερά στο περιθώριο και χωρίς αξιόπιστη πολιτική διέξοδο, είναι επόμενο να κυβερνά και να αλωνίζει η «Διαπλοκή» και δεν εννοώ μόνο τους λεγόμενους «νταβατζήδες». Είναι γνωστό ότι ορισμένα πρωτοπαλίκαρα της «δημοσιογραφίας» είναι πιο διαπλεκόμενα ακόμα και από τα αφεντικά τους..

Όλοι αυτοί αποτελούν την πιο ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου. Οι άλλες εξουσίες, κάπως ελέγχονται.. Ακόμα και οι πολιτικοί λογοδοτούν σε κάποιες εκλογές έστω εξαπατώντας και εκβιάζοντας.. Τα πρωτοπαλίκαρα αυτά όμως δεν λογοδοτούν πουθενά.. Χωρίς ουδείς να τους έχει εκλέξει, υποκαθιστούν τις άλλες εξουσίες κάνοντας τους δικαστές, τους αστυνομικούς, τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, απειλούν υπουργούς (όπως τώρα την Κατσέλη) υπαγορεύουν πολιτικές, βρίζουν απεργούς και διαδηλωτές.. Η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας ανεξέλεγκτης εξουσίας καταλύει κάθε έννοια δημοκρατίας και ο ισχυρισμός ότι οι δημοσιογράφοι δήθεν ελέγχονται κάθε μέρα από το ..κοινό τους είναι τουλάχιστον γελοίος..

Η ανεξέλεγκτη εξουσία τους λοιπόν, τους έχει αποπροσωποποιήσει εντελώς με αποτέλεσμα να έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο εαυτό και μαζί και κάθε ίχνος στοιχειώδους κοινωνικής συνείδησης, κοινωνικής ευαισθησίας και ενσυναίσθησης για τον πολίτη που βιάζουν την ζωή του, για τον συνάνθρωπο που πονά και δυστυχεί..

Με τέτοια αποπροσωποποίηση ούτε καν μια στοιχειώδης επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν τους ενδιαφέρει. Δεν είναι πρόσωπα πια. Έχουν ταυτιστεί πλήρως με τους ρόλους τους. Υποκαθιστώντας με θράσος και αλαζονεία τους πολιτικούς κάνουν οι ίδιοι απολύτως συνειδητά, πότε συμπολίτευση και πότε αντιπολίτευση αναλόγως αν το πασοκ είναι ή δεν είναι στην κυβέρνηση. Το μόνο που δεν κάνουν δηλαδή, είναι δημοσιογραφία.. Αλήθεια, πότε είναι πιο «αντικειμενικοί»; Όταν κάνουν αντιπολίτευση ή όταν κάνουν συμπολίτευση;

Ο Πρετεντέρης φαίνεται ότι ενίοτε προσπαθεί να διασώσει για τον εαυτό του κάποια στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια. Ίσως γιατί αυτονομείται περισσότερο από τούς άλλους στη βάση των καθαρά προσωπικών του συμφερόντων.. Ίσως γιατί είναι ο ικανότερος απ όλους και γιαυτό και πιο επικίνδυνος. Θυμίζει τον εκτελεστή που δεν έχει προσωπικά με το θύμα του.. «Εκτελεί» πιο επαγγελματικά σε αντίθεση για παράδειγμα με την Τρέμη που δεν μπορεί να κρύψει τα συναισθήματα της. Όντας «λίγη» και ανίκανη να λειτουργήσει χωρίς το ακουστικό στο αυτί, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της στάζει το τηλεοπτικό γυαλί κακία για οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τον πασοκισμό.. Πάντα οι πιο «λίγοι» ήταν και βασιλικότεροι του βασιλέως..

Αλλά εφόσον αυτή η δημοσιογραφία είναι η πλέον ανεξέλεγκτη εξουσία που επηρεάζει άμεσα και καθοριστικά τη ζωή του τόπου, τότε είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη για την κατάντια της χώρας. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θάφτανε σε αυτό το σημείο αν υπήρχε μια δημοσιογραφία που πάνω απ όλα έκανε απλώς τη δουλειά της, δηλαδή έκανε δημοσιογραφία. Τέτοιους «δημοσιογράφους» είναι περιττό να τους ρωτήσει κανείς αν ντρέπονται λιγάκι και για τον εαυτόν τους βλέποντας τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους.. Εγώ πάντως το ομολογώ. Ντρέπομαι πάρα πολύ κάθε φορά που βλέπω την περήφανη στάση του Ιρλανδικού λαού και δεν θέλω να βλέπω την στάση του δικού μας..

Παγκόσμια ημέρα τηλεόρασης σήμερα και ας την κλείσουμε  έτσι συμβολικά, έστω και μόνο για σήμερα γιατί δεν είμαστε ικανοί να την κλείσουμε περισσότερο.. Παρά το γεγονός ότι ξέρουμε πολύ καλά, τί εκφράζει η τηλεόραση. Σε μαζικό επίπεδο είναι το μέσον κάθε εξουσίας, πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, να χειραγωγήσει και να επιβληθεί. Σε ατομικό επίπεδο είναι το μέσον που εκφράζει την λυσσώδη ανάγκη για κοινωνική διάκριση, αναρρίχηση και «επιτυχία» με κάθε τρόπο. Στην τηλεόραση οι πάντες μπορεί να γίνουν «επιτυχημένοι» εφόσον αυτή μπορεί με απίστευτη ευκολία να μετατρέπει το ασήμαντο σε σημαντικό και το κάθε «τίποτα» να γίνεται «κάποιος» και «κάποια». Η τηλεόραση διαμορφώνει την ατζέντα της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής σε κάθε χώρα του κόσμου αλλά μόνο στη δική μας αυτό γίνεται έξω από κάθε όριο και πέρα από κάθε κόκκινη γραμμή αξιοπρέπειας και αντοχής. Μόνο στη δική μας η τηλεοπτική ενημέρωση αποτελεί καθεστώς και όργανο τόσο τυφλής και απροσχημάτιστης προπαγάνδας. Ξέρουμε πια πολύ καλά ότι χωρίς μια τέτοια τηλεόραση η χώρα μας δεν θα βρίσκονταν στην σημερινή κατάντια. Αλήθεια, υπάρχει τίποτα το χειρότερο από έναν σκυμμένο και αποτυχημένο λαό που ζει παρακολουθώντας στα τηλεπαράθυρα τους γνωστούς «επιτυχημένους» του;

Ας κλείσουμε λοιπόν την τηλεόραση έστω μόνο και για σήμερα και ας ανοίξουμε το facebook.. Τουλάχιστον αυτό, όση αρρώστια και απάτη και αν κρύβει, (και η αλήθεια είναι ότι κρύβει πολύ αρρώστια..) ωστόσο εκφράζει αυτήν την επείγουσα, λυσσώδη και απεγνωσμένη ανάγκη μας για επικοινωνία σε συνθήκες σχεδόν κοινωνικού απομονωτισμού. Είναι το book που γράφει κάθε μέλος για το face του, το απευθύνει διαδραστικά σε φίλους και εχθρούς και επικοινωνεί τα συναισθήματα και τις ιδέες του. Τα εκατομμύρια μέλη του, ο γιγαντισμός του, η τεράστια οικουμενικότητα του και προ παντός η διαδραστικότητα του είναι και η ευλογία του. Δεν πρόκειται φυσικά το facebook να ανατρέψει τις ισχύουσες δομές και να ισοπεδώσει τα τείχη της σύγχρονης Ιεριχούς..  Χρειάζονται άλλα και πολλά books για κάτι τέτοιο. Απλώς το καθημερινό του ξεφύλλισμα, πέραν της αδήριτης ανάγκης μας για επικοινωνία, τελικά έχει και την πλάκα του..

Πάντα αναρωτιόμουν για το τι θα αποκάλυπτε η σκαπάνη του μελλοντικού αρχαιολόγου.. Αν, δηλαδή, ξαφνικά, γινόταν μια έκρηξη ηφαιστείου σε τι στάση θα μας έβρισκαν μετά από 1500 χρόνια?
Η ανασκαφή στην Πομπηία ανέδειξε τη Νεκρή Πόλη με τους κατοίκους σε διάφορες στάσεις ύπνου , στην Ελλάδα τι θα έβρισκαν? Τη Νεκρή Χώρα αλλά πως?
Δε χρειάστηκε να αναρωτηθώ πολύ.. είναι σίγουρο ότι τον Έλληνα θα τον βρει η καταστροφή μπροστά στην τηλεόρασή του.

Δυο γενιές ανθρώπων τώρα, από την εποχή που το πρώτο τηλεοπτικό σήμα βγήκε στους ελληνικούς αιθέρες είναι καθηλωμένες μπροστά στη συσκευή..
Η πρώτη γενιά δικαιολογημένα.. το καινούργιο μέσον, το υπό την υψηλή επιστασία κρατικού φορέα που τον πληρώναμε πάντα χωρίς να γκρινιάζουμε, ψυχαγώγησε, ενημέρωσε, έστω και λειψά και μεροληπτικά, ακόμα και εκπαίδευσε αυτή τη γενιά που στην πλειοψηφία της το μόνο που ήξερε ήταν ο κινηματογράφος, όπου υπήρχε πρόσβαση και σ’αυτόν.
Πέρασε στη μεταβατική φάση του βίντεο κι επέστρεψε δριμύτερη στην ιδιωτική τηλεόραση που έφερε μαζί της όλα τα καλά αλλά, κυρίως, όλα τα κακά της κρατικής σε μεγέθυνση.

Χρόνια τώρα, το βλέπαμε να έρχεται, άλλοτε βίαια κι άλλοτε σε μικρές, σοφές δόσεις ικανές να προκαλέσουν εθισμό.
Το reality είναι η νέα πραγματικότητα της τηλεόρασης που καθήλωσε μπροστά της ένα κοινό που το καθήκον του είναι να βρίσκεται αλλού, στις επάλξεις μιας επαχθούς καθημερινότητας, στα πεδία της διεκδίκησης, στην κόντρα για όσα μας επέβαλαν ενώ άλλα μας υπόσχονταν.

Αυτό το κοινό άραξε κι έβαλε το μάτι στην πολλών ιντσών κλειδαρότρυπα κι έχει πάρει και ρόλο, αφού φρόντισαν χρόνια τώρα να του προμηθεύσουν και το όπλο του, το κινητό τηλέφωνο, ένα για κάθε μέλος της οικογένειας για να μπορεί να τιμωρεί μ’ένα απλό sms όσους παίχτες δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να εξασφαλίσουν ασυλία..

Παντοδυναμία το νιώθουν αλλά στην πραγματικότητα είναι το σίδερο που τους έχουν δεμένο στο πόδι για να μη σηκώνονται από τον καναπέ αν δεν υπάρχει απίστευτα σοβαρός λόγος. Σε λίγο και οι σωματικές ανάγκες θα ικανοποιούνται επί τόπου με τη χρήση ειδικών μέσων..

Άνθρωποι της διπλανής πόρτας έγιναν ξαφνικά αναγνωρίσιμοι ως παίκτες reality, ως Big Chef  και  Master Brother, ως πρωταγωνιστές ενός αέναου σήριαλ με αμφίβολο τέλος και έπαθλο το παθητικό κοινό τους.

Ένα κοινό  με μνήμη χρυσόψαρου που ζει και θα πεθάνει μπροστά στο δέκτη του, βλέποντας τους άλλους να «μαγειρεύουν» ενώ το ίδιο δεν είναι ικανό όχι μόνο να ψηφίσει, αλλά ούτε μια τηγανιά πατάτες να κάνει.. Θα πεθάνει με τα realities να διαδέχονται το ένα το άλλο και τη ζωή να περνάει έξω από την πόρτα του και να μην το αγγίζει.
Αν αυτό δεν είναι η χαρά του κάθε κυβερνώντος τότε τι είναι;

Γεωργία Καρβουνάκη

Ένας χρόνος διακυβέρνησης από τον πασοκισμό και ούτε να γελάσουμε δεν μπορούμε πια.. Φτάσαμε στο σημείο ακόμα και η «μπουμπούκα», κατά κόσμον Ευγενία Μανωλίδου, να παρεμβαίνει και να ρυθμίζει τις πολιτικές εξελίξεις! Η είδηση λέει ότι δια μέσω του συζύγου της, του περιβόητου «μπουμπούκου», κατά κόσμον Αδωνη Γεωργιάδη, παρενέβη στον μεγάλο αρχηγό Γ. Καρατζαφέρη ο οποίος πήρε πίσω την υπόσχεση του να ορίσει ως υποψήφιο περιφερειάρχη έναν κατά τα άλλα άθλιο πανελίστα, κάποιον Βαγγέλη Παπαδόπουλο ο οποίος και κατήγγειλε δημοσίως και το γεγονός!

Τι σχέση έχει αυτό με τον ένα χρόνο διακυβέρνησης από το πασοκ; Μα, με τέτοιες ..πολιτικές δυνάμεις έφτασε να συνεργάζεται ο πασοκισμός για να «σώσει την πατρίδα». Χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη αλλά και με την οικογένεια του πάλαι ποτέ «εφιάλτη» της χώρας του «δράκουλα» Μητσοτάκη, του ανθρώπου που στο πρόσωπο του επί μια ολόκληρη εικοσαετία ο πασοκισμός στήριξε τα ..πολιτικά του επιχειρήματα.. Τώρα όλοι αυτοί στηρίζουν το μνημόνιο και με μπροστάρη τον Καρατζαφέρη και την συνεργασία της γνωστής «δημοσιογραφίας» των εντεταλμένων, αναλαμβάνουν εργολαβικά την διεκπεραίωση παντός είδους πολιτικής προβοκάτσιας, σύγχυσης και αποπροσανατολισμού, όπως η πρόσφατη φημολογία περί επιστροφής στην ηγεσία της ΝΔ του Καραμανλή που εντελώς ξαφνικά αγάπησε και πεθύμησε ο Καρατζαφέρης..

Είναι τυχαίο άραγε που ο Καρατζαφέρης, αυτός o αρχηγός του γελοίου στη χώρα μας, έχει γίνει ρυθμιστής της πολιτικής μας ζωής; Ο άνθρωπος που έγινε ήρωας του μεγάλου μίμου Μιτζικώστα και γέμιζε με άφθονο γέλιο τα σαλόνια μας; Τι άλλαξε και έγινε αρχηγός; Είναι τυχαίο που παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή ακόμα και η «μπουμπούκα», η γυναίκα φαινόμενο που δεν της αρκούσε η καταξίωση της ως μαέστρος αλλά προτίμησε την «στιγμή της αλήθειας» για να αποκαλύπτει δήθεν ποιος ονειρεύτηκε να πηδήξει τον πατέρα του και να παντρευτεί την αδελφή του; Η γυναίκα που άφησε τον Μπετόβεν και τον Μπαχ για να αυτοεπιβεβαιώνεται μέσα από οποιαδήποτε μορφή τηλεοπτικού θεάματος, χωρίς κανένα όριο και κανένα δισταγμό..

Τυχαίο; Δε νομίζω.. Ο Καρατζαφέρης είναι ένα γνήσιο γέννημα και θρέμμα της απόλυτης απαξίας και κατάπτωσης του πολιτικού μας συστήματος.. Η Μανωλίδου είναι ένα προϊόν του θεάματος της αγοράς, ίσως πιο η τραγελαφική απόδειξη της κυριαρχίας των εμπορευματικών αξιών επί του πάλαι ποτέ κραταιού και φωτισμένου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού.. Από την άλλη, ο διαβόητος πασοκισμός που διολισθαίνει διαρκώς από τον «σοσιαλιστικό» δρόμο, στον «τρίτο δρόμο», τώρα στον «τέταρτο δρόμο» της γελοιότητας και βάλε σε ποιόν άλλον νεοφιλελεύθερο κατήφορο,  που ξεπερνάει σε κοινωνική βαρβαρότητα και αναλγησία κάθε μορφή Δεξιάς που γνώρισε ο τόπος, που τελικά απόμεινε με μοναδική του αξία και ιδεολογία την απίστευτη βουλιμία του για εξουσία, ένα τέτοιο κόμμα εξουσίας κανέναν δεν εκπλήσσει αν συνεργάζεται ακόμα και με τον διάβολο.. Άλλωστε τα όρια μεταξύ του κακού και του γελοίου είναι πάντα δυσδιάκριτα..

Αλλά να.. Είναι μερικές στιγμές που νιώθουμε μέσα μας το τραγικό να γίνεται τραγελαφικό και το βουβό κλάμα από την πρωτοφανή στην ιστορία άσκηση βίας στις ζωές των απλών ανθρώπων να γίνεται κλαυσίγελος.. Ίσως είναι και αυτός ένας τρόπος για να νομίζουμε ότι κάνουμε και εμείς αντίσταση και να ξεχνάμε λίγο και την δική μας κατάπτωση που φτάσαμε να στηρίζουμε όλα αυτά με την ψήφο μας και την παθητικότητα μας..

Και όμως στον χώρο της επικοινωνίας υπάρχουν και πιο άθλιοι ακόμα και από αυτούς τους διαπλεκόμενους δημοσιογράφους.. Λέω για τους αλήτες τους διαφημιστές που εμείς οι μπλόγκερς τους έχουμε χεσμένους πατόκορφα και γραμμένους εκεί που ξέρουν γιατί δεν έχουμε ανάγκη και δεν γουστάρουμε να πάρουμε διαφήμιση.. Αυτή είναι η ελευθερία μας και αυτός είναι ο μεγάλος φόβος τους..

Αυτοί λοιπόν οι άθλιοι μεσάζοντες και κηφήνες της κοινωνίας, οι ταλιμπάν της λεγόμενης «ελεύθερης αγοράς», που με το πρόσχημα ότι δήθεν κάνουν «ενημέρωση αγοράς» ελέγχουν και χειραγωγούν τα ΜΜΕ περισσότερο από τις κυβερνήσεις, αυτοί που αποτελούν την υπέρτατη εξουσία στα ΜΜΕ και βρίσκονται πάντα στο απυρόβλητο γιατί όλοι τους προσκυνούν εφόσον τίποτα δεν κινείται χωρίς διαφήμιση, αυτοί που μπροστά τους υποκλίνονται εξουσίες κραταιών πολιτικών προκειμένου να πάρουν ψήφους και κραταιών μεγαλοδημοσιογράφων προκειμένου να πάρουν διαφήμιση, αυτοί που διαμορφώνουν το πρόγραμμα όλων ανεξαιρέτως των ΜΜΕ αναλόγως το μάρκετινγκ και τα «target group» τους, αυτοί που εξαπατούν συνειδητά τον κόσμο με τις πολιτικές καμπάνιες-προπαγάνδες που αναλαμβάνουν, αυτοί που μετατρέπουν το τίποτα σε σπουδαίο και το ασήμαντο σε σημαντικό προκειμένου να πουλήσουν, που ευτελίζουν τη ζωή μας και κάνουν τους ανθρώπους προϊόντα στα παντός είδους σόου και θεάματα ελεεινής μορφής που στηρίζουν για να μαζεύουν κεφάλια θεατών και να τα εξαργυρώνουν στην αγορά, αυτή η κοινωνική ομάδα που ξεχωρίζει από όλες τις άλλες γιατί στερείται παντελώς κάθε ίχνους κοινωνικής συνείδησης και ντροπής, αυτοί λοιπόν οι άθλιοι πιέζουν την κυβέρνηση της Τρόικας και των Γιωργάκηδων να καταργήσει το αγγελιόσημο, δηλαδή την ασφάλιση των εργαζομένων στα ΜΜΕ και μάλλον τα καταφέρνουν..

Η δε περήφανη κυβέρνηση του περήφανου Γιωργάκη κάνοντας ως συνήθως μία ακόμα περήφανη πράξη για να σώσει την ..πατρίδα απέσυρε το άρθρο 67 από το ασφαλιστικό, τη διάταξη δηλαδή που καλύπτει την ασφάλιση των εργαζόμενων στα ΜΜΕ και στο Διαδίκτυο και την τιμολόγηση και άρα τη φορολόγηση και τον έλεγχο των κερδών των διαφημιστών και των ΜΜΕ! Δεν είναι τυχαίο φυσικά ότι σε όλη αυτή την επιχείρηση πρωτοστατούν οι άθλιοι του Αλαφούζου αυτοί δηλαδή που πρωτοστατούν και στην «σωτηρία της πατρίδος» από τις αγορές..

Το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, ενός υγιούς αυτοδιαχειριζόμενου φορέα κοινωνικής ασφάλισης του κλάδου των ΜΜΕ, που δεν επιδοτείται από το δημόσιο, σε ομόφωνη ανακοίνωση-απάντηση στους διαφημιστές και τη κυβέρνηση μεταξύ άλλων τονίζει και τα εξής:

«Την ώρα που όλοι οι Έλληνες κάνουν θυσίες κάποιοι «διαφημίζουν» δήθεν εξαιρέσεις και ανύπαρκτες προικοδοτήσεις στα Ταμεία των σκληρά εργαζόμενων ανθρώπων των ΜΜΕ προκείμενου να φοροδιαφύγουν και να μείνουν ανεξέλεγκτοι.

Οι Έλληνες διαφημιστές, δηλαδή οι υποχρεωτικοί μεσάζοντες ανάμεσα στα ΜΜΕ και τους διαφημιζόμενους, αγωνίζονται εδώ και χρόνια για την αύξηση των ανεξέλεγκτων κερδών τους επιχειρώντας να πείσουν την κοινωνία, την πολιτεία, τους διαφημιζομένους και τους καταναλωτές ότι το Αγγελιόσημο είναι μια νοσηρή υπόθεση που πρέπει να καταργηθεί γιατί επιβαρύνει την τελική τιμή του προϊόντος!!!..

..Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΣΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΟΣΗΜΟ… Γι αυτούς το Αγγελιόσημο είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος, δηλαδή την αδηφάγο κερδοσκοπική απληστία τους. Στόχος τους : να αλωνίζουν ανεξέλεγκτοι και αφορολόγητοι στην αχανή Λεωφόρο του Διαδικτύου!! Είναι απλό: αγγελιόσημο στο Διαδίκτυο σημαίνει τιμολόγηση, άρα φανερός τζίρος, άρα έλεγχος, άρα ΦΠΑ, άρα φόρος στην κερδοφορία τους…

Για τα Ταμεία των ΜΜΕ το Αγγελιόσημο είναι Κοινωνικό Συμβόλαιο που κέρδισαν με ιδρώτα οι παλαιοί και διεκδικούν με τη δουλειά τους οι νεότεροι για το Σήμερα και το Αύριο του κλάδου των ΜΜΕ, των χιλιάδων ανθρώπων του και των οικογενειών τους…Τα Ταμεία Τύπου δεν εξαιρούνται από τις δραματικές αλλαγές στο εργασιακό και ασφαλιστικό θεσμικό πλαίσιο της χώρας.. Πουθενά δεν μας εξαιρεί το νέο ασφαλιστικό-εργασιακό πλαίσιο! Αυτό που κάνει είναι το μόνο λογικό, νόμιμο, δίκαιο και ηθικό που μπορεί να κάνει. Για τον ένα και μόνο λόγο ότι δεν μπορεί να μας συμπεριλάβει! Και δεν μπορεί γιατί δεν μας επιδοτεί! Τα ταμεία του Τύπου δεν επιδοτούνται από το ελληνικό κράτος και δεν επιβαρύνουν το ελληνικό δημόσιο, ούτε εμφανίζονται σε κανένα κωδικό του τακτικού προϋπολογισμού ή των δημοσίων επενδύσεων. Αυτός είναι ο λόγος τον οποίο οι διαφημιστές εμφανίζουν σαν ..εξαίρεση και ως προικοδότηση! Αν θέλουν, όμως, να μιλήσουν για «προίκες» ας εμφανίσουν στους πελάτες τους τα πιστωτικά τιμολόγια από τα ΜΜΕ στο τέλος της χρονιάς.

Καλούμε τον Υπουργό, την Κυβέρνηση και τα Μέλη του Κοινοβουλίου να μην υποχωρήσουν στο άρθρο 67 του νέου νόμου… Τα Ταμεία των ΜΜΕ είναι μια απόλυτα υγιής ιδιαιτερότητα του Κοινωνικού ασφαλιστικού μας συστήματος, που λειτουργεί σύμφωνα με το μοντέλο των αυτοδιαχειριζόμενων ταμείων (mutual societies) όπως δεκάδες παρόμοιοι οργανισμοί στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουν νόμιμο έσοδο που είναι πόρος ζωής και υπέχει θέση εργοδοτικής εισφοράς, χωρίς να επιβαρύνεται το ελληνικό δημόσιο. Οι εργαζόμενοι καταβάλουν τις δικές τους εισφορές, όπως ορίζει ο νόμος και όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες .

Κάθε άλλη εκδοχή αποτελεί βάναυση παραποίηση της αλήθειας…»
Αθήνα 2 Ιουλίου 2010
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΔΟΕΑΠ

Δεδομένου ότι ασκήσατε δίωξη για διασπορά ψευδών ειδήσεων περί πτωχεύσεως της χώρας, σας προτρέπω να διαβάσετε το παρόν κείμενο διότι προτίθεμαι θα διασπείρω ψευδείς ειδήσεις και απαιτώ να κάνετε το καθήκον σας και να με συλλάβετε.. Η ψευδής είδηση που θα διασπείρω ευθύς αμέσως είναι η εξής: Δυστυχώς επτωχεύσαμεν! Όχι τόσο οικονομικώς, όσο πολιτικώς, κοινωνικώς, και ηθικώς..  Ο,τι το χειρότερο δηλαδή κε εισαγγελέα μου..

Οικονομικώς τα ίδια.. Όσο περισσότερο λαβώνουν και ματώνουν τον απλό και αδύναμο κόσμο με την πρωτοφανή στην ιστορία ωμή βία που ασκούν στο μόχθο του, στο μισθό του, την σύνταξη του, την ασφάλιση του, τόσο περισσότερο κλαίνε γοερά και οδύρονται αυτοί που υπογράφουν αυτήν την βία, ο Γιωργάκης, ο Παπακωνσταντίνου, ο καραγκιοζάκος Λοβέρδος και η συνεργαζόμενη δημοσιογραφία, έτσι για να μην τους πάρουν με τις πέτρες δηλαδή..

Το Αβέρωφ με τούς πολεμιστές του έτοιμο προς απόπλουν για την σωτηρία της πατρίδος

Το μόνο που σώζει πλέον είναι η άφθονη προσφορά θεάματος. (ο άρτος μας τελείωσε).Το πολιτικό σύστημα για να διαφυλάξει τον εαυτό του προσφέρει αίμα, μόνο που πρόκειται για το αίμα ήδη πτωμάτων. Παλιοί και γνωστοι επί χρόνια και χρόνια πρωταγωνιστές της φοροδιαφυγής, της μίζας και της διαπλοκής, εναλλάσσονται τώρα στην ειδησεογραφία ανά βδομάδα, έτσι γα να παρέχεται έτοιμη τροφή στην τηλεοπτική αρένα και να λειτουργούν οι εκτονωτικοί μηχανισμοί στα σπίτια, στα γραφεία, στις καφετέριες και στα δίκτυα.. Για να έχει το φιλοθεάμον κοινό την εντύπωση ότι η κάθαρση είναι σε εξέλιξη, αλλά το μόνο που πραγματικά εξελίσσεται είναι μια κακογραμμένη τηλεοπτική «σειρά» κατώτερη αισθητικώς ακόμα και μιας βραζιλιάνικης σαπουνόπερας..  και όσο τα επεισόδια αυτής της σαπουνόπερας διαδέχονται το ένα το άλλο με «νέους» πρωταγωνιστές, τόσο και το πόπολο ικανοποιείται και τίποτα δεν αλλάζει..

Η αθλιότητα των διαπλεκόμενων, η απληστία, ο ανεξέλεγκτος πλουτισμός, η βουλιμία για εξουσία, η μανία για δημοσιότητα και αναγνωρισιμότητα έναντι οιουδήποτε τιμήματος, ο καθημερινός αμοραλιστικός ατομικισμός, ο εξοντωτικός ανταγωνισμός ανθρώπου από άνθρωπο, δεν καταγράφονται στο συλλογικό φαντασιακό ως επονείδιστες πράξεις. Απλώς τονίζουν την δυσχερή θέση εκείνου που παραμένει τηλεθεατής αυτών των πράξεων και οικτίρει τον εαυτό για την «μαγκιά» των άλλων  και τη δική του μαλακία..

Ο κόσμος έχει πλέον σκύψει το κεφάλι και έχει γονατίσει σαν το βουνό που πληγώθηκε γεμάτος από το φόβο και τις ενοχές που του καλλιεργούν σχεδόν το σύνολο της έντυπης και ηλεκτρονική δημοσιογραφίας.. Δεν κουνιέται ούτε «πανελίστρια» που λέει κι ο λαός.. Μόνο το ΚΚΕ απόμεινε να κυνηγάει τους τουρίστες στα λιμάνια και ο ΣΥΡΙΖΑ να μαζεύει τις συνιστώσες του, θλιβερές σφραγίδες, χωρίς κανένα απολύτως κοινωνικό αντίκρισμα.. Κι όταν από τον ορίζοντα που περιμένεις την ελπίδα βλέπεις τόση μαυρίλα, τότε χέσε μέσα κύριε εισαγγελέα μου.. μας παίρνουν τα κλάματα..

Αλήθεια,  αυτούς που διασπείρουν τις ψευδείς ειδήσεις περί κάθαρσης και διαφάνειας, περί σωτηρίας της πατρίδος, περί καλύτερων ημερών που έρχονται και περί ευημερίας που θα μας φέρει η ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, χρέωση και εξάρτηση από τραπεζίτες και αγορές, σε αυτούς πότε θα ασκήσετε διώξεις κε εισαγγελέα μου;

Αρέσει σε %d bloggers: