Tag Archive: ιντερνετ


Και μόνο η λέξη «ανήθικο» είναι πια τόσο φαιδρή και γελοία.. Τέλος πάντων, κάθε θρησκεία, ιδεολογία, εποχή και πολιτισμός έχει και τη δική του ηθική.. Το τι είναι λοιπόν «ηθικό», ιδιαιτέρως σήμερα στην εποχή όπου η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα, είναι αφάνταστα ρευστό..  Στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό η ηθική καθορίζεται πια από τις αξίες της αγοράς οι οποίες κυμαίνονται όπως οι μετοχές στο χρηματιστήριο.. Επειδή όμως ουδείς είναι μόνος αλλά όλοι μας είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε με τον «άλλον» και έτσι και αλλιώς συζούμε κάτω από την ίδια στέγη, στο ίδιο γραφείο, στην ίδια χώρα, στον ίδιο πλανήτη, πρέπει κάπως να συνεννοούμαστε.. Γι αυτόν και μόνο το λόγο και για καμία απολύτως ιδεολογία και θρησκεία, οφείλουμε τουλάχιστον να δεχτούμε ως κοινό οικουμενικό ορισμό του «ηθικού» απλώς την ευθύνη μας για τον «άλλον» και να μην τον βλάπτουμε ποτέ.. Όπως έλεγε και ο Κάντ στην «κατηγορική προσταγή» του, ποτέ να μην χρησιμοποιούμε τον άνθρωπο ως «μέσον» παρά μόνο ως σκοπό.. Αυτό και μόνο θα αρκούσε για να ήταν η κοινωνία και η ζωή μας πολύ-πολύ καλύτερη..

Ένιωσα την ανάγκη να γράψω αυτόν τον πρόλογο διαβάζοντας την έρευνα του Χάρβαρντ για την ηθική του διαδικτύου γιατί είπαμε. Η μόνη αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μία μόνο αλήθεια.. Μεταφέρω  λοιπόν το ρεπορτάζ από τα «Νέα» και το αφήνω στα δικά σας σχόλια..

Έρευνα του Χάρβαρντ για την online συμπεριφορά των ανηλίκων

Την απουσία «ηθικών φραγμών» στους νέους την ώρα που «σερφάρουν» στο Ίντερνετ κατέδειξε έρευνα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ που μελέτησε τις ηθικές ευαισθησίες της «ψηφιακής γενιάς».

Οι νέοι, την ώρα που βρίσκονται online, υποδύονται έναν διαφορετικό ρόλο από αυτόν που έχουν όταν δρουν στον πραγματικό κόσμο. Ο «ψηφιακός εαυτός» τους είναι πιο ανάλγητος, πιο σκληρός και πιο «ανήθικος».

Η έρευνα GoodPlay Project παρουσιάστηκε στο συνέδριο Social Good Summit της ιστοσελίδας Mashable. Παρουσιάζοντας τα βασικότερα ευρήματα, η Κάρι Τζέιμς, διευθύντρια Έρευνας του Χάρβαρντ, αναφέρθηκε στην ανάγκη καθοδήγησης των νέων για την ορθή χρήση των κοινωνικών δικτύων.

Η μελέτη ερεύνησε την «ταυτότητα» της «δικτυωμένης» νεολαίας και την συμπεριφορά που αυτή επιδεικνύει απέναντι σε θέματα όπως η ιδιωτική ζωή, η ιδιοκτησία, η εξουσία, η αξιοπιστία και η συμμετοχή.

Στερούνται ηθικής σκέψης

Η ερευνητική ομάδα του Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι νέοι στερούνται ηθικής σκέψης και σεβασμού για τον υπόλοιπο κόσμο όταν χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο, ενώ οι ηθικές τους αναστολές αμβλύνονται ή εξαφανίζονται.

«Κάνω online ό,τι θέλω να κάνω. Δε νομίζω ότι είναι δουλειά κανενός να μου λέει τι δεν πρέπει να κάνω. Δε νιώθω υπεύθυνος απέναντι σε άλλους ανθρώπους όταν είμαι online. Περισσότερο νοιάζομαι για μένα, παρά για οποιονδήποτε άλλο».

Στην απάντηση αυτή, που έδωσαν αρκετοί ερωτώμενοι, συνοψίζεται ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται οι νέοι όταν «σερφάρουν» στον Παγκόσμιο Ιστό και το μέγεθος της ευθύνης που αντιλαμβάνονται ότι τους αναλογεί.

Οι νέοι που συμμετείχαν στην έρευνα δεν θεωρούν ανήθικο το «κατέβασμα» μουσικής από το Ίντερνετ ενώ φαίνεται ότι δεν τους απασχολεί ιδιαίτερα το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων και της αμοιβής των δημιουργών.

Επίσης, η αντίδραση των περισσότερων όταν βλέπουν στο Ίντερνετ κάτι «περίεργο» είναι να βάζουν τα γέλια. Ακόμη κι αν είναι κάτι που στον «έξω κόσμο» θα τους ενοχλούσε, στο Ίντερνετ το προσπερνούν, θεωρώντας ότι δεν μπορούν να το αλλάξουν…

Αυτά για την έρευνα.. Τελικά δεν υπάρχει τίποτα το τραγικότερο από αυτήν την τελευταία διαπίστωση.  Να είσαι νέος και να πιστεύεις ότι δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα.. Αυτό μου φαίνεται όντως πολύ «ανήθικο»..

Επιτέλους ολοκληρώνεται σήμερα η μεγάλη μας έρευνα για την επικοινωνία στο facebook.. Εργάστηκαν με αυταπάρνηση 15 δαιμόνιοι ρεπόρτερς της ομάδας επικίνδυνων αποστολών του «Σοφιστή» επί 6 περίπου μήνες και συγκεντρώθηκε ένα τεράστιο ψηφιακό υλικό με μαρτυρίες και βιώματα της τάξεως των 4 G, το οποίο ταξινομήθηκε και αξιολογήθηκε δεόντως, ενώ 12 παρθένες φέρουσες κάνιστρα έραναν με άνθη την ομάδα εργασίας και ετοίμαζαν φραπέδες.. Ευχαριστούμε πολύ όσους βοήθησαν και ιδιαιτέρως την μεγάλη μας αοιδό Εφη Θώδη που με το βίντεο της έδωσε νέες διαστάσεις στην διαδικτυακή επικοινωνία..

Το συμπέρασμα είναι ότι το face είναι ένα εκπληκτικό από κάθε άποψη μέσον επικοινωνίας και ευκαιριών για ανθρώπινες σχέσεις, διακίνηση ιδεών και πληροφοριών, καθημερινή ενημέρωση κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, δημιουργία κοινωνικών δικτύων και εθελοντικών ομάδων, χαβαλέ, συνεργασίας, κοινωνικής διαμαρτυρίας  και εναντίωσης σε κάθε εξουσία.. Είναι ένα μέσον για πλούσιους και φτωχούς, για κάθε κοινωνική και μορφωτική κατηγορία, για κάθε αντίληψη και κουλτούρα -παρότι διαφαίνονται και οι ταξικές διαστρωματώσεις στις σελίδες εκείνων που δεν αποδέχονται ως «φίλους» άτομα, όχι γιατί δεν τα «γνωρίζουν», αλλά γιατί προέρχονται από κατώτερες κοινωνικές τάξεις..

Το facebook δεν αναπαράγει απλώς την καθημερινή πραγματικότητα αλλά όπως κάθε μέσον επικοινωνίας επιβάλει τους δικούς του νόμους και στην καλύτερη περίπτωση αποτελεί έναν μεγεθυντικό φακό της πραγματικότητας, των επιδιώξεων και συναισθημάτων της.. Η έντονη και ακραία πολλές φορές παθολογία του, εμφανίζεται απ τη στιγμή που το εικονικό υποκαθιστά πλήρως το πραγματικό και η εικονικότητα γίνεται η μόνη πραγματικότητα.. Όταν οι εικονικές σχέσεις που δημιουργούνται δεν βρίσκουν αντίκρισμα, κάποια λογική στιγμή, στην πραγματικότητα –αν έβρισκαν θα ήταν μια σπουδαία προσφορά του  facebook, αλλά υποκαθιστούν πλήρως τις πραγματικές σχέσεις, τότε έχουμε να κάνουμε με σαφείς ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις εξάρτησης εφάμιλλης των ναρκωτικών..

Όλα πλέον εξαρτώνται από τον βαθμό της ανάγκης που έχει ο καθένας μας για καταξίωση και αυτοεπιβεβαίωση και τον τρόπο που το «εγώ» του διαχειρίζεται αυτήν την ανάγκη.. Γιατί στο βαθμό που αυτή η όντως ζωτική ανάγκη για όλους μας ανεξαιρέτως, δεν ικανοποιείται στην πραγματική ζωή, τότε μέσα στο εικονικό όλα μεγεθύνονται εντυπωσιακά και απρόσμενα και προσλαμβάνουν ακόμα και άκρως επικίνδυνες διαστάσεις για κάθε εμπλεκόμενο, είτε για τους έχοντες την ανάγκη, είτε και για αυτούς που καλούνται να χορηγήσουν πιστοποιητικά επιβεβαίωσης στους έχοντες ανάγκη.. Τότε η αγωνιώδης αναζήτηση καλύτερων ανθρώπινων σχέσεων, κοινωνικής αναγνώρισης, καταξίωσης και αυτοεπιβεβαίωσης, μετατρέπεται σε έναν βάρβαρο ανταγωνισμό με πραγματικές διαστάσεις, σε έναν αγώνα ζωής και θανάτου όπως έλεγε και ο Χέγκελ που μπροστά του ωχριά κάθε πραγματικότητα.. Τότε το άτομο και η υπόσταση του βρίσκεται πραγματικά στο έλεος ενός ηλεκτρονικού κλίκ..

Για του λόγου το ασφαλές μεταφέρω εδώ ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από ένα εξαιρετικό κείμενο της Γεωργίας Καρβουνάκη με τίτλο e-παραμύθια:

«August έτσι ξεκινούν όλα τα παραμύθια:’….αποστολή αιτημάτων φιλίας, αποδοχή η απόρριψη…απόρριψη …αποδοχή…τι σπουδαίες λέξεις και με πόσες προεκτάσεις!!!!
Και φίλοι…φίλοι παντού ένας κόσμος χωρίς εχθρούς August. Δεν είναι καταπληκτικό? Δε νιώθεις να κινδυνεύεις εδώ, βρίσκεσαι μέσα στο αλεξίσφαιρο κουκούλι σου και ζεις τη ζωή που θα θελες στ’ αλήθεια….
Και σου δίνει μια παντοδυναμία αυτό…το μικρό κλικ, νιώθεις ότι ελέγχεις καταστάσεις σε μια κοινωνία εκατομμυρίων ανθρώπων, καθένας με την ψυχή και το άρωμά του, το χρώμα του, την αύρα του βρίσκεται κάτω από κάθε πλήκτρο σαν σε γκιλοτίνα…άλλος αποκεφαλίζεται κι άλλος παίρνει χάρη από το βασιλιά…εμένα? εσένα? τους εκατομμύρια βασιλιάδες που χειρίζονται το πληκτρολόγιο…κι η ανάσα του καθενός διαρκεί όσο ένα κλικ…Κι είναι ωραίο και ασφαλές, το αίμα που χύνεται καθημερινά είναι άχρωμο, δε λερώνει τους τοίχους, δεν αγριεύεσαι στη θέα του…Ευτυχώς κάποιος άλλος «φίλος» πάντα βρίσκεται εθελοντής να σου παράσχει τις πρώτες βοήθειες η να σου βγάλει ένα επικήδειο όπως σου αρμόζει.
Τι μεγάλο βασίλειο που έχουμε August!!!!!
Πως το κυβερνούμε όμως? Είμαστε καλοί ,συνετοί και φιλεύσπλαχνοι, είμαστε μισητοί κι αναίσθητοι η μήπως αιμοσταγείς με όψη μαντόνας και την κεφαλή των άλλων επί πίνακι?
Όλα παίζουν σ’ αυτό τον πραγματικό εικονικό κόσμο που μπήκαμε. Όλα είναι νόμιμα έως ασυδοσίας. Όλοι – σχεδόν- μειώνουμε τις αντιστάσεις μας με το που περνάμε το κατώφλι κι αγκαλιάζουμε τον κόσμο των άλλων σα να ήταν ο δικός μας χωρίς το σύνορο που πρέπει να μεσολαβεί, August.
August φυσάει ….
Φυσάει και σκορπάει ανθρώπους αναλώσιμους και συναισθήματα αναλώσιμα, εξωραϊσμένα όλα από την απόσταση και την ανωνυμία. Για όλα έχουμε φροντίσει…καρδούλες και χαμόγελα σχηματικά, αγκαλίτσες και γιρλάντες με μακριές ουρές, όλα στην υπηρεσία αυτού που δεν υπάρχει στ’αλήθεια κι αν υπάρχει είναι τόσο σπάνιο και αντιστρόφως ανάλογο με την έκφραση ευαρέσκειας από τα έτοιμα «like».
Τους παίρνει ο άνεμος, φύλλα που κιτρίνισαν μόλις τους μάθαμε καλά, καρποί που ωρίμασαν κι έχασαν τους χυμούς τους κι απόμεινε ξερή η φλούδα έρμαιο του ανέμου.
August, ξέρεις για ποιο πράγμα σου μιλάω….γι αυτό το e-παραμύθι που ζεις και ζω και ζει και ζουν….»

Γεωργία Καρβουνάκη

Μάλλον ολοκληρώνεται κάπως απαισιόδοξα η μεγάλη έρευνα της ομάδας του Σοφιστή με τις ..12 κοπέλες και τα ανθοφόρα κάνιστρα, έτσι για να υπογραμμιστεί για άλλη μια φορά το εξής μήνυμα. Αξιοποίησε τη δυνατότητα για καλύτερες και όχι ανταγωνιστικές ανθρώπινες σχέσεις στο εικονικό, αλλά ποτέ μην ξεχνάς ότι η ζωή βρίσκεται μόνο στο πραγματικό.. Ζήσε τη ζωή και χέσε το νόημα της!(Σοφιστής)

Αγοράστε φίλους στο facebook (1) ΕΔΩ

Αγοράστε φίλους στο facebook (2) ΕΔΩ

Το συγκλονιστικό βίντεο της Θώδη ΕΔΩ

Τώρα που όλα πάνε μια χαρά στον τόπο μας και στη ζωή μας, ε, ας κοιτάξουμε και λίγο τα προσωπικά μας ρε γαμώτο..

gynaikaΠου λέτε λοιπόν στο ίντερνετ η Ελλάδα αναστενάζει όπως θάλεγε και ο Σαββόπουλος.. Στο Facebook τσιγάρα, καλαμπούρια, μουσικές.. Μια νέα μορφή επικοινωνίας, έχει ανθίσει και αναπτύσσεται αλματωδώς και παγκοσμίως.. Άλλοι τη λένε απλώς διαδικτυακή εγώ την λέω απλώς εικονική.. Πρόκειται για μια μορφή διαπροσωπικής επικοινωνίας με μαζικές διαστάσεις και εξηγούμαι. Ο καθένας μπορεί πλέον να ανοίξει ένα παράθυρο διαπροσωπικής επικοινωνίας σε εκατοντάδες ή και χιλιάδες άλλους οπουδήποτε στον κόσμο.. Ένας προς όλους! Μια πραγματική επανάσταση όπου όλοι μπορούν να επικοινωνήσουν με όλους, να μιλήσουν με όλους με μοναδικά προσόντα ένα «προφίλ» και λίγες τραβηχτικές φωτογραφίες ή μονάχα και μ ένα ποτήρι με καλό κόκκινο κρασί.. Ο πόλεμος για τη απόκτηση «φίλων» έχει αρχίσει και πλέον φουντώνει ανελέητος..

Δεν θα μιλήσω για τους πάσης φύσεως ύποπτους που κατακλύζουν τα σκοτεινά δρομάκια του ίντερνετ και του τσάτ και εμπίπτουν στην κατηγορία του κοινού ποινικού δικαίου.. Με ενδιαφέρουν οι πάσης φύσεως ανύποπτοι που άνοιξαν ένα παράθυρο επικοινωνίας είτε λόγω μόδας, είτε για να βρουν παλιούς φίλους και γνωστούς, είτε για να βρουν στον εικονικό κόσμο ό,τι δεν βρίσκουν στον πραγματικό.. Από την απλή κουβεντούλα, την παρεούλα και τη συντροφιά, μέχρι την πιο ουσιαστική επαφή και επικοινωνία, την καλή γνωριμία, το καλό «πακέτο», το φλερτ, ακόμα και τον έρωτα και κυρίως μια αίσθηση αναγνώρισης και επιβεβαίωσης.. Δεν λείπει φυσικά και το κουτσομπολιό μέσα από το «κρυφοκοίταγμα» στους «τοίχους» και στις ζωές των «φίλων».. Κάθε «αρχική» σελίδα έχει μετατραπεί σε ένα στέκι καθημερινής συνάντησης «φίλων» με παιχνίδια, μουσικές και ευφυολογήματα, σε μια καθημερινή «αγορά» σχέσεων κι όλα αυτά είναι πολύ ανθρώπινα και θεμιτά, θεάρεστα και ευλογημένα θα έλεγα, αν θα μπορούσαν να είχαν και μια συνέχεια στην πραγματικότητα που βρίσκεται έξω απ την οθόνη.. Γιατί χωρίς αυτή τη συνέχεια τα πράγματα μοιραίως εξελίσσονται τουλάχιστον απρόβλεπτα. Όπως το παράδοξο του «μη αναμενόμενου αποτελέσματος» που θα έλεγε και ο Βέμπερ.. Τελικά αποδεικνύεται ότι ο εικονικός χώρος είναι πολύ πιο αποκαλυπτικός, απαιτητικός και ανελέητος από τον πραγματικό..

Ζούμε σε πολύ σκληρούς καιρούς. Δεν μας πειράζουν οι δυνατοί βοριάδες, αλλά οι νοτιάδες είναι πολύ ύπουλοι.. Οι κοινωνικές σχέσεις πλήττονται από μια βαθειά και παρατεταμένη κρίση που αντανακλάται και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και επιλογές. Κυριαρχούν η έντονη εμπορευματοποίηση, εφόσον όλοι μας προκειμένου να υπάρξουμε στην κοινωνία της αγοράς, κάτι προσπαθούμε να «πουλήσουμε» και πρωτίστως τον εαυτόν μας, ο άκρατος ατομικισμός που οδηγεί σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό που θυμίζει το «ένας εναντίων όλων» του Χόμπς, το διαρκές άγχος και ανασφάλεια, η αβάστακτη μοναξιά, η έλλειψη χρόνου για ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία.. Έτσι, το Facebook έχει πλέον εξελιχθεί σε ένα καθημερινό καταφύγιο επικοινωνίας. Μόνο που αντί να προσφέρει διέξοδο στο αδιέξοδο, συνήθως, οδηγεί στο αδιέξοδο. Αργά ή γρήγορα, αν η εικονική σχέση δεν θεμελιωθεί στον πραγματικό χώρο, είτε θα εξατμιστεί εξαντλημένη, είτε θα αφήσει μικρά ή μεγάλα πληγώματα και ρηχές ή βαθιές χαρακιές πίκρας και απογοήτευσης.. Όλα κυμαίνονται αναλόγως την «επένδυση» που θα κάνει ο κάθε «φίλος» και αναλόγως την ανασφάλεια και το μέγεθος του «εγώ» με το οποίο συνοδεύει αυτήν την «επένδυση».. Το πώς και γιατί δημιουργείται αυτό το αδιέξοδο θα προσπαθήσω να το περιγράψω στην επόμενη ανάρτηση..

Η συνέχεια ΕΔΩ

Αρέσει σε %d bloggers: