Tag Archive: Καβάφης


…«είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία»… συμβουλεύει δήθεν ο μέγας Καβάφης στα πλάγια και στα οπίσθια των λεωφορείων.. «Και τέλος πάντων να τραβούμε εμπρός».. όπως δηλαδή τραβάει και η μνημονιακή κυβέρνηση εμπρός, δήθεν συμβουλεύει επίσης σε αφίσα των οπισθίων άλλου λεωφορείου..
kavafhs -viaΒεβαίως και προφανώς ο Καβάφης εννοεί την βιασύνη και όχι την βία και όταν λέει «να τραβούμε εμπρός» δεν εννοεί φυσικά με την Τρόικα και την εθελόδουλη κυβέρνηση της. Στο αριστουργηματικό και αφοπλιστικά επίκαιρο ποίημα του «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ.», λέει «(…) Να μη βιαζόμεθα• είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία. Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια»..
Τέλος πάντων δεν θα κάτσω τώρα να αναλύσω στους γελοίους, αγράμματους και ανόητους προπαγανδιστές του καθεστώτος ότι οι στίχοι αυτοί του Καβάφη κάθε άλλο παρά αυτό που θέλουν εκείνοι λένε..
Για τις μοδάτες «κάθετες» και «οριζόντιες περικοπές» της ποίησης θέλω να πω που φτωχαίνουν ακόμα περισσότερο τη μίζερη ζωή μας. Τότε, επί της παραδοσιακής και μπας κλας χούντας του 67, το καθεστώς εξοβέλιζε την ποίηση όχι μόνο γιατί την θεωρούσε επικίνδυνη για την εξουσία αλλά και γιατί δεν την καταλάβαινε.. Σήμερα, που την στρατιωτική στολή της χούντας έχει αντικαταστήσει το σύγχρονο ευρωπαϊκό κοστούμι του τραπεζίτη, το καθεστώς συμπεριφέρεται πολύ χειρότερα.. Γιατί πέραν του κοινού σημείου όλων των καθεστώτων επί γης, ότι δεν καταλαβαίνουν την ποίηση, τέλος πάντων είναι προτιμότερο να εξοβελίζεται η ποίηση στις εξορίες και στα ξερονήσια και όποιος μπορεί και καταλαβαίνει και έχει τα αρχίδι@ να την βρίσκει ακέραια, παρά να την περιφέρουν ανάμεσα μας κομμένη και ραμμένη στο μικρό τους μπόι, ευτελισμένη και λαβωμένη στα οπίσθια των λεωφορείων ως σημαία της δικτατορικής και απάνθρωπης πολιτικής τους..

Advertisements

Αφοπλιστικά επίκαιρο λέξη προς λέξη.. Ακούστε το!

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

(Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984, Επιμέλεια Γ.Π.Σαββίδης)

Αρέσει σε %d bloggers: