Tag Archive: Καρατζαφέρης


Ένα μεγάλο ερώτημα, ένα τεράστιο «γιατί» συγκλόνισε την υφήλιο τούτες τις μέρες που η περήφανη Ελλάς έχει πάρει στα χέρια της την παγκόσμια Ιστορία. Σύσσωμη η ηγεσία του πλανήτη, κραταιοί Ευρωπαίοι ηγέτες, αδάμαστοι τραπεζίτες, ανήσυχες «αγορές» και τοκογλύφοι και πάσης φύσεως δημοσιογραφικοί παπαγάλοι αναρωτιόταν με κομμένη την ανάσα: Μα καλά, ήταν συμφοιτητές στο ίδιο δωμάτιο, πηδούσαν τις ίδιες γκόμενες και δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους προκειμένου να σώσουν τη χώρα τους και την Ευρώπη;

Το συγκλονιστικό αυτό ερώτημα υπέβαλε πρώτος ο μέγας γυναικοκατακτητής Μίμης Ανδρουλάκης κι ύστερα το πήρε ο Καρατζαφέρης, το πήραν τα πουλιά, το πήρε κι ο αγέρας και σαν αστραπή έκανε τον γύρο του κόσμου.. Δεν υπήρξε σοβαρή πολιτική ανάλυση και υπεύθυνη ενημέρωση στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ξένο και ντόπιο, δεν υπήρξε σοβαρός πολιτικός, οικονομολόγος, πνευματικός άνθρωπος, πανελίστρια και χαριτόβρυτος πανελίστας τηλεοπτικού παραθύρου, χωρίς να απορεί και να εξίσταται για την ανευθυνότητα των δύο αντρών να πηδούσαν τις ίδιες γκόμενες αλλά τώρα να μην μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους..

Ίσως μερικοί αδαείς δεν καταλαβαίνουν το ιστορικό μέγεθος του ρωτήματος, αλλά τουλάχιστον όσοι ξέρουν από γκόμενες, ξέρουν επίσης ότι δεν υπάρχει δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο από το να πηδάς τις ίδιες γκόμενες με το φίλο και συγκάτοικο σου.. Μετά λόγου γνώσεως σας λέω, ότι πιο εύκολο είναι να πηδάς με το φίλο σου την ίδια αρκούδα στο δάσος ακόμα και να την παίρνεις και παρτούζα μπροστά στα μάτια του αρκούδου άντρα της, παρά την ίδια γκόμενα. Τα ζητήματα και οι ευθύνες που προκύπτουν με τις γκόμενες είναι τεράστιες γιατί ως γνωστόν την ιστορία την κάνουν οι παρέες και αυτά που λέει ο Μαρξ περί της πάλης των τάξεων κλπ, είναι απλώς παρωχημένες μαλακίες..

Ε, τι να σου κάνει και ο λαός, σοφός και πάνσοφος όπως είναι -πάντα αποδείκνυε τη σοφία του ψηφίζοντας αυτούς που τον πηδάνε και υπακούοντας σε ό,τι του υπαγορεύουν τα μίντια, τόκανε και αυτός καραμέλα και το αποτύπωσε στις δημοσκοπήσεις του. 70% η αδούλωτη θέληση του να τα βρουν οι αρχηγοί μεταξύ τους και να κάνουν επιτέλους την πολυπόθητη κυβέρνηση συνεργασίας ώστε να τον πηδήξουν πιο σκληρά και πιο αποτελεσματικά..

Και επιτέλους τα βρήκαν οι μεγάλοι αρχηγοί και η κυβέρνηση συνεργασίας είναι γεγονός. Δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό αν βρέθηκαν εκείνες οι παλιές γκόμενες που πηδούσαν μαζί ο Γιωργάκης και ο Αντώνης (να δώ τον Γιωργάκη να πηδάει κι ας πεθάνω..) και άσκησαν και αυτές την επιρροή τους, ενθυμούμενοι όλοι μαζί τα παλιά μέσα στο προεδρικό μέγαρο..

Αλλά και εκείνες οι παλιές γκόμενες να μην είχαν βρεθεί, ύστερα από τέτοιο πανελλήνιο και παγκόσμιο αίτημα ήταν επόμενο να τα βρουν θέλουν δεν θέλουν.. Άλλωστε πώς να αντέξουν τέτοια ντροπή και διεθνή κατακραυγή; Γιατί ουσιαστικά το αμείλικτο ερώτημα που τους είχε τεθεί είναι το εξής. Εσείς που καταφέρατε το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο να πηδάτε μαζί τις ίδιες γκόμενες, δεν μπορείτε να πηδήξετε μαζί έναν τόσο μαλάκα λαό; Ντροπή σας! Έναν λαό που έχει πια καταλάβει ότι τα μέτρα σε βάρος του, η πτώχευση και εξαθλίωση του, εφαρμόζεται καλύτερα και ασφαλέστερα από μία κυβέρνηση συνεργασίας παρά από ένα κόμμα μόνο του, όσο και ασυνείδητο κοινωνικά και αν είναι αυτό το κόμμα, όπως το πασοκ;

Τώρα ησύχασαν οι αγορές, ησύχασαν και οι τραπεζίτες, ησύχασε και ο Σαρκοζί, ησύχασε κι η Μέρκελ. Αυτός ο λαός μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχος. Ξέρει πως για ό,τι πρόκειται να πάθει από εδώ και στο εξής (και δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα), δεν θα φταίει το μνημόνιο, δεν θα φταίνε οι Γιωργάκηδες, δεν φταίει η ξένη εποπτεία, δεν φταίει η δικτατορία της αγοράς και τα ξένα κέντρα που αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς, αλλά για όλα θα φταίνε οι γκόμενες.. οι πρώην και οι επόμενες.. με τις υγείες μας αδέλφια..

Advertisements

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που πέρδεται ο Καρατζαφέρης η καθεστωτική δημοσιογραφία μετατρέπει την πορδή του σε είδηση και την κοινοποιεί αλύπητα προς πάσα κατεύθυνση και ιδιαιτέρως προς τους φουκαριάρηδες τηλεθεατές.. Στημένες καταστάσεις, συνάντηση με τον τάδε, χρόνια πολλά στον τάδε, κλπ..κλπ.. Εδώ ο κόσμος καίγεται.. Αλλά πώς κατάφερε αυτός ο άνθρωπος να φτάσει στον ύψιστο βαθμό του δημοσίου ενδιαφέροντος ώστε ακόμα και η πορδή του να αποτελεί είδηση; Ιδού η απορία.. Πώς γίνεται κοτζάμ τρανοί δημοσιογράφοι, Τρέμη και Τσίμας, πολιτικοί αναλυτές, επικοινωνιολόγοι και θεωρητικοί να διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτοαναλύσει την πορδή του Καρατζαφέρη και θα επισημάνει τις βαρυσήμαντες επιπτώσεις της στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας;

Ο Καρατζαφέρης από τότε που ξεκίνησε την ένδοξη καριέρα του ως δημοσιογράφος προσπαθούσε να απαντήσει στο εξής αγωνιώδες υπαρξιακό ερώτημα: Αξίζει κανείς να ζει αν δεν φαίνεται; Έτσι έγινε καναλάρχης. Απέκτησε τηλεοπτικό σταθμό με έναν και μοναδικό παρουσιαστή ολόκληρου του καναλιού, τον εαυτόν του.. Η αλήθεια είναι ότι έζησε λαμπρές στιγμές δόξης διότι τον πήρε χαμπάρι ο Μιτζικώστας και τον έκανε διάσημο χαρίζοντας στο πανελλήνιο άφθονο γέλιο για να γεμίζει τις μίζερες στιγμές του..

Ομολογουμένως έξυπνος άνθρωπος ο Καρατζαφέρης σκέφτηκε να κεφαλαιοποιήσει την «επιτυχία» του και να μετατρέψει το γέλιο που εξέπεμπε σε ψήφους.. Έγινε λοιπόν βουλευτής, γεγονός πολύ εύκολο μια και στην εποχή μας η φαιδρότητα πολύ δύσκολα διακρίνεται από την πολιτική.. Αυτομάτως όμως βρέθηκε μπροστά σε ένα νέο αγωνιώδες υπαρξιακό ερώτημα. Αξίζει κανείς να ζει αν δεν είναι αρχηγός; Το επόμενο βήμα λοιπόν ήταν να φτιάξει κόμμα μαζεύοντας ένα συρφετό ελληναράδων με λερωμένα σώβρακα, γεγονός επίσης πολύ εύκολο σε μια χώρα όπου η πολιτική αποτελεί σχεδόν την μόνη ατομική υπαρξιακή διέξοδο και σωτηρία..

Παρατηρούμε δηλαδή ότι σε κάθε φάση της ζωής του Καρατζαφέρη οι δραστηριότητες του μεγάλου αυτού πολιτικού είναι αντίστοιχες και με το εκάστοτε υπαρξιακό του πρόβλημα.. Τώρα που διαθέτει και κόμμα έπρεπε και να επιβεβαιωθεί και ως αρχηγός. Έτσι, αμέσως μετά την είσοδο του κόμματος του στη βουλή, γεγονός επίσης πολύ εύκολο για ένα λαό που μπερδεύει το συμφέρον του με την γελοιότητα, άρχισε να ζητά επιμόνως και άνευ λόγου και αιτίας να «συναντηθούμε εμείς οι αρχηγοί υπό τον πρόεδρο της δημοκρατίας»..

Πέρασε μέρες ένδοξες ως αρχηγός ώσπου η χώρα άρχισε να βουλιάζει.. Αυτομάτως ο διορατικός αυτός πολιτικός άρπαξε την ευκαιρία και πάνω από το πτώμα προσάρμοσε αναλόγως και το υπαρξιακό του πρόβλημα. Αξίζει να ζεις αν δεν κυβερνάς ή τουλάχιστον αν δεν συγκυβερνάς; Έπεσε πάνω και σε ένα καλό παιδί, τον Γκιόργκο που είχε μαζέψει δυο τρείς φίλους του από το γυμναστήριο και έπαιζαν την κυβέρνηση της Ελλάδας και έγινε ακόμα και πασοκ προκειμένου να πάρει και αυτός ένα υπουργείο, γεγονός πολύ εύκολο γιατί επί της παρούσης διακυβερνήσεως ο καθένας μπορεί να γίνει υπουργός, ή συντονιστής υπουργός, ή συντονιστής του συντονιστή, ακόμα και συντονιστής πρωθυπουργός, εφόσον έτσι και αλλιώς στην πραγματικότητα η χώρα κυβερνάται από άλλους εκ του εξωτερικού..

Σήμερα ο τόπος περνά τις πιο μαύρες στιγμές του.. Ο λαός είναι μεν παραδομένος, αλλά οι «νύχτες είναι γκαστρωμένες».. Στο πολιτικό σκηνικό αναμένονται εξελίξεις. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω έστω και περδόμενος..  Η πολιτική συγκυρία είναι άκρως ευνοϊκή για να κάνει κανείς πολιτική ακόμα και με πορδές όταν δεν έχει τίποτα άλλο να πεί.. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ξέρει πολύ καλά ότι οι πορδές του θα μετατραπούν σε είδηση.. Ο Καρατζαφέρης δηλαδή, με κάθε πορδή του που η Τρέμη κοινοποιεί στην ζωή μας, αποκαλύπτει το πόσο σαθρό και ξευτιλισμένο είναι το πολιτικό μας σύστημα και πόσο γελοία, ξετσίπωτη και βασιλικότερη του βασιλέως είναι η δημοσιογραφία που το στηρίζει..

Ένας χρόνος διακυβέρνησης από τον πασοκισμό και ούτε να γελάσουμε δεν μπορούμε πια.. Φτάσαμε στο σημείο ακόμα και η «μπουμπούκα», κατά κόσμον Ευγενία Μανωλίδου, να παρεμβαίνει και να ρυθμίζει τις πολιτικές εξελίξεις! Η είδηση λέει ότι δια μέσω του συζύγου της, του περιβόητου «μπουμπούκου», κατά κόσμον Αδωνη Γεωργιάδη, παρενέβη στον μεγάλο αρχηγό Γ. Καρατζαφέρη ο οποίος πήρε πίσω την υπόσχεση του να ορίσει ως υποψήφιο περιφερειάρχη έναν κατά τα άλλα άθλιο πανελίστα, κάποιον Βαγγέλη Παπαδόπουλο ο οποίος και κατήγγειλε δημοσίως και το γεγονός!

Τι σχέση έχει αυτό με τον ένα χρόνο διακυβέρνησης από το πασοκ; Μα, με τέτοιες ..πολιτικές δυνάμεις έφτασε να συνεργάζεται ο πασοκισμός για να «σώσει την πατρίδα». Χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη αλλά και με την οικογένεια του πάλαι ποτέ «εφιάλτη» της χώρας του «δράκουλα» Μητσοτάκη, του ανθρώπου που στο πρόσωπο του επί μια ολόκληρη εικοσαετία ο πασοκισμός στήριξε τα ..πολιτικά του επιχειρήματα.. Τώρα όλοι αυτοί στηρίζουν το μνημόνιο και με μπροστάρη τον Καρατζαφέρη και την συνεργασία της γνωστής «δημοσιογραφίας» των εντεταλμένων, αναλαμβάνουν εργολαβικά την διεκπεραίωση παντός είδους πολιτικής προβοκάτσιας, σύγχυσης και αποπροσανατολισμού, όπως η πρόσφατη φημολογία περί επιστροφής στην ηγεσία της ΝΔ του Καραμανλή που εντελώς ξαφνικά αγάπησε και πεθύμησε ο Καρατζαφέρης..

Είναι τυχαίο άραγε που ο Καρατζαφέρης, αυτός o αρχηγός του γελοίου στη χώρα μας, έχει γίνει ρυθμιστής της πολιτικής μας ζωής; Ο άνθρωπος που έγινε ήρωας του μεγάλου μίμου Μιτζικώστα και γέμιζε με άφθονο γέλιο τα σαλόνια μας; Τι άλλαξε και έγινε αρχηγός; Είναι τυχαίο που παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή ακόμα και η «μπουμπούκα», η γυναίκα φαινόμενο που δεν της αρκούσε η καταξίωση της ως μαέστρος αλλά προτίμησε την «στιγμή της αλήθειας» για να αποκαλύπτει δήθεν ποιος ονειρεύτηκε να πηδήξει τον πατέρα του και να παντρευτεί την αδελφή του; Η γυναίκα που άφησε τον Μπετόβεν και τον Μπαχ για να αυτοεπιβεβαιώνεται μέσα από οποιαδήποτε μορφή τηλεοπτικού θεάματος, χωρίς κανένα όριο και κανένα δισταγμό..

Τυχαίο; Δε νομίζω.. Ο Καρατζαφέρης είναι ένα γνήσιο γέννημα και θρέμμα της απόλυτης απαξίας και κατάπτωσης του πολιτικού μας συστήματος.. Η Μανωλίδου είναι ένα προϊόν του θεάματος της αγοράς, ίσως πιο η τραγελαφική απόδειξη της κυριαρχίας των εμπορευματικών αξιών επί του πάλαι ποτέ κραταιού και φωτισμένου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού.. Από την άλλη, ο διαβόητος πασοκισμός που διολισθαίνει διαρκώς από τον «σοσιαλιστικό» δρόμο, στον «τρίτο δρόμο», τώρα στον «τέταρτο δρόμο» της γελοιότητας και βάλε σε ποιόν άλλον νεοφιλελεύθερο κατήφορο,  που ξεπερνάει σε κοινωνική βαρβαρότητα και αναλγησία κάθε μορφή Δεξιάς που γνώρισε ο τόπος, που τελικά απόμεινε με μοναδική του αξία και ιδεολογία την απίστευτη βουλιμία του για εξουσία, ένα τέτοιο κόμμα εξουσίας κανέναν δεν εκπλήσσει αν συνεργάζεται ακόμα και με τον διάβολο.. Άλλωστε τα όρια μεταξύ του κακού και του γελοίου είναι πάντα δυσδιάκριτα..

Αλλά να.. Είναι μερικές στιγμές που νιώθουμε μέσα μας το τραγικό να γίνεται τραγελαφικό και το βουβό κλάμα από την πρωτοφανή στην ιστορία άσκηση βίας στις ζωές των απλών ανθρώπων να γίνεται κλαυσίγελος.. Ίσως είναι και αυτός ένας τρόπος για να νομίζουμε ότι κάνουμε και εμείς αντίσταση και να ξεχνάμε λίγο και την δική μας κατάπτωση που φτάσαμε να στηρίζουμε όλα αυτά με την ψήφο μας και την παθητικότητα μας..

«Τώρα είμαι περισσότερο σοσιαλιστής από πριν»..(!) Και όμως το είπε και αυτό ο Γιώργος στη βουλή αλλά κανείς πια δεν μπορεί να γελάσει.. Και εξήγησε ότι αυτό που του λένε τώρα τα ..σοσιαλιστικά αντανακλαστικά του είναι να σώσει τη χώρα! Και το κατάφερε! Αυτό μας λέει το άθλιο τσούρμο των μεγαλοδημοσιογράφων στα γεννητικά όργανα του οποίου έχουμε απιθώσει την ενημέρωση μας.. Χάρις στις νικηφόρες μάχες που έδωσε ο Γιώργος, πυροβολώντας τα πόδια του και τα πόδια μας, κατάφερε επιτέλους να σώσει τη χώρα βάζοντας την στο ..ΔΝΤ! Η γελοιότητα συναντά τον πατριωτισμό όπως ο πασοκισμός τον Καρατζαφέρη.. Μην απορείτε. Πάντα ο πατριωτισμός ήταν το καταφύγιο του ξεπουλήματος και της προδοσίας και τούτος ο τόπος, που έχει περάσει εμφύλιο και χούντα, το ξέρει καλά αυτό..

Χέρι-χέρι στο ΔΝΤ..

Χάρις στις προσπάθειες του Γιώργου, λένε, στο «μηχανισμό» διάσωσης της χώρας δεν συμμετέχει μόνο το ΔΝΤ αλλά και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Αν ήταν σήμερα στην κυβέρνηση η Δεξιά θα μας πήγαινε κατ ευθείαν στο ΔΝΤ χωρίς τη συμμετοχή της Ευρώπης.. Η αλήθεια φυσικά, όπως πάντα, είναι ακριβώς η αντίθετη. Η Δεξιά δεν θέλει το ΔΝΤ ενώ ο επικεφαλής του Eurogroup, Ζ.Κ. Γιούνκερ είπε ότι ο ίδιος δεν επιθυμεί το ΔΝΤ αλλά το ενέπλεξε στον «μηχανισμό» η στάση της ελληνικής κυβέρνησης! Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για τα θλιβερά εγχώρια παπαγαλάκια που βλέπουν τον Γιώργο να νικά διαρκώς γιατί μόνο αυτός ξέρει να τραβάει τόσο καλό κουπί στο κανό και να σέρνει με τις γυμνασμένες πλάτες του ολόκληρη την φουκαριάρα Ελλάδα..

Τώρα ο ..σοσιαλισμός, δηλαδή ο νεοφιλελεύθερος πασοκισμός, κάνει αυτό που δεν θα μπορούσε να κάνει ποτέ ούτε και η πιο «βάρβαρη» Δεξιά. Αυτό που τελικά μόνο ο πασοκισμός και ένας Γιωργάκης θα μπορούσαν να κάνουν. Σέρνουν τη χώρα προς τους δημίους της με τη στήριξη του συνόλου σχεδόν της ηλεκτρονικής και έντυπης δημοσιογραφίας της.. Με σκυμμένο το κεφάλι και δεμένα μάτια οι «σωτήρες» και φύλακες της κρατούν την χώρα από τα δυο της μπράτσα και την οδηγούν για να την παραδώσουν και επισήμως στην έξωθεν διακυβέρνηση..  Μέρες ταπείνωσης και ιδιότυπης κατοχής.. Ο ίδιος ο Γιώργος τόπε στη Βουλή.. «Μπήκαμε στη διαδικασία του ΔΝΤ».. Ο Λομβέρδος είπε στο μεγκα ότι «μιλάμε με το ΔΝΤ από τον Δεκέμβρη».. Ας μη γελιόμαστε.. Όλο το ζήτημα είναι η διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Το πρόβλημα τους δεν είναι τα μέτρα, ποτέ δεν ήταν, αλλά το πώς θα περάσουν τα μέτρα και αυτό είναι το έργο που έχει αναλάβει η πουλημένη δημοσιογραφία..

Είναι λοιπόν τόσο τραγικές τούτες οι στιγμές για τον τόπο όπου το γέλιο γίνεται λυγμός.. Η φαιδρότητα και γελοιότητα, πίκρα και μεγάλος θυμός.. Μπροστά στην τραγωδία που ζούμε, όσο γελοίες και να φαίνονται οι επικοινωνιακές τεχνικές του Μαξίμου, τελικά μόνο για γέλια δεν είναι.. Δεν γελάμε πια με τις τραγελαφικές προσπάθειες αυτού του άθλιου τσούρμου της μεγαλοδημοσιογραφίας να μετατρέπει καθημερινά το μαύρο σε άσπρο ώστε να μας κάνει και ..περήφανους για όλα αυτά που αδικούν και μας ταπεινώνουν.. Θυμώνουμε πλέον πάρα πολύ και αυτό πρέπει να το καταλάβουν.. Και συμφέρει να το καταλάβουν όχι μόνο την ενημέρωση και τον τόπο αλλά και τους ίδιους.. Τώρα πια οι δημοσιογράφοι κρίνονται όσο ποτέ άλλοτε ένας-ένας χωριστά και προσωπικά και είναι βέβαιο ότι όπως έστρωσαν έτσι και θα πληρώσουν, όχι φυσικά με βία, όχι με βόμβες και πέτρες, αλλά με τις πιο χοντρές ροχάλες της πιο βαθιάς αηδίας και περιφρόνησης μας..

Τον τελευταίο καιρό ζούμε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική επιδρομή από το σύνολο σχεδόν των μεγάλων μίντια της χώρας.. Με πρωταγωνιστή την διαπλεκόμενη δημοσιογραφία το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων της επίσημης ενημέρωσης έχουν επιδοθεί σε μια τιτάνια προσπάθεια να πείσουν αυτόν τον τραγικό πραγματικά ελληνικό λαό να δεχτεί, όχι μόνο τα πιο κοινωνικώς άδικα μέτρα στην ιστορία του τόπου καθώς και την «τελική λύση» του ΔΝΤ, αλλά να είναι και περήφανος γιατί όλα αυτά αποτελούν διεθνείς νίκες του  μεγάλου πιστολέρο και κωπηλάτη Γιώργου..

Κι αν η προπαγάνδα για τα μέτρα έχει και μια βάση, δεδομένου ότι πράγματι η χώρα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, όμως τα επικοινωνιακά κόλπα του Μαξίμου που προσπαθούν να εμφανίσουν τον Γιώργο, τη μια έως πιστολέρο που ακουμπάει το σαρανταπεντάρι στο τραπέζι και χέζονται πάνω τους οι «αγορές» και την άλλη ως κωπηλάτη που με τους καλογυμνασμένους (ομολογουμένως) ώμους του τραβάει το κουπί μιας ολόκληρης χώρας μόνος του, έχουν ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας..

Κάθε εμφάνιση του Γιώργου στο εξωτερικό αποτελεί πια και μια περήφανη νίκη του ελληνικού λαού.. Νίκησε στην πρώτη συνάντηση με τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί, νίκησε στη συνάντηση με τον Ομπάμα, νίκησε με την απόφαση των Βρυξελών για την ένταξη μας στο ΔΝΤ.. και επειδή μετά από κάθε νίκη πέφτουν ακόμα πιο άγριες και βαριές οι σφαλιάρες της πραγματικότητας, η θλιβερή επίσημη δημοσιογραφία του τόπου κάθε φορά τρέχει και δεν φτάνει για να εξηγήσει τις σφαλιάρες, την συνεχή άνοδο των διαβόητων σπρέντ και των επιτοκίων, να ομολογήσει αυτά που απέκρυψε για τις αποφάσεις των Βρυξελών, εν ολίγοις να εξηγήσει το μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά φαινόμενο, πώς συμβαίνει μετά από κάθε νίκη να ..χάνουμε ακόμα πιο οικτρά..(!!)

Σε ένα τέτοιο γενικό κλίμα όπου η νεοφιλελεύθερη πολιτική, που υποτίθεται ότι είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη χώρα, παντρεύει πλέον αρμονικά τον πασοκισμό με το καρατζαφερισμό, την εξαπάτηση με την γελοιότητα και βάλε, καταντήσαμε τελικά να αποτελεί τη μοναδική διαφορετική φωνή μέσα σε όλα τα μεγάλα και επίσημα μίντια της χώρας, του έντυπου και ηλεκτρονικού λόγου, ο Λαζόπουλος! Αν κάποιος διαθέτει έναν στοιχειώδη νου και μπορεί να αντέξει δυο-τρείς αλήθειες, ανατρέχει πλέον στην περιθωριακή ενημέρωση από ορισμένα (προσοχή όχι όλα) μπλόγκς και στον Λαζόπουλο.. Δεν είναι τυχαίο που το διαβόητο ΕΣΡ (Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο) τον εγκαλεί και πάλι για προσβολή του προσώπου του πρωθυπουργού..(!)

Για τον Λαζόπουλο έχω γράψει πολλές φορές.. Για τον απροκάλυπτο λαϊκισμό του, το γλείψιμο στη νεολαία και την παιδαριώδη σκέψη του πως οτιδήποτε νεαρότερο σε ηλικία είναι και προοδευτικότερο και επαναστατικότερο, κλπ.. κλπ.. Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι τελικά τούτες τις μέρες η φωνή του Λαζόπουλου αποτελεί μια πολιτική όαση στην έρημο της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας, ένα μοναδικό βήμα κριτικής και αμφισβήτησης, μια φωνή αντίστασης που, σε τελευταία ανάλυση, σώζει και τα δημοκρατικά προσχήματα και αποκρύπτει κάπως τα καθεστωτικά χαρακτηριστικά της εγχώριας ενημέρωσης..

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και τα πράγματα σοβαρεύουν απρόσμενα.. Ο Σημίτης είναι εκτός ψηφοδελτίου ενώ ο Καραμανλής αφού απέκλεισε μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον γελοίο Καρατζαφέρη και το σκυλολόι του, (σε σχέση με τούς άλλους ο Ψινάκης θα ήταν πραγματικό κόσμημα ανάμεσα τους και τουλάχιστον είναι πολύ πιο σοβαρός από τον Κοραντή, κοτζάμ πρώην αρχηγό της ΕΥΠ παρακαλώ.. ) στην ερώτηση του Πρετεντέρη, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Πασοκ,  μαλάκωσε, δεν το απέκλεισε και απλώς επισήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, λόγω της στάσης του Πασοκ.. Πάντως πολλοί που βρίσκονται έξω από τα ψηφοδέλτια και διάφοροι Σουφλιάδες που βρίσκονται μέσα, καθώς φαίνεται, σχηματίζουν μια χαρά διαπλεκόμενη κυβέρνηση!

exelixeisΣοβαρεύουν λοιπόν τα πράγματα και όσο πιο πολύ σοβαρεύουν, τόσο και πιο κραυγαλέα γίνεται η μεγάλη απουσία της αριστεράς από τις πολιτικές εξελίξεις η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει τα σενάρια της διαπλοκής και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους..  Το Πασόκ είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει ρεύμα και είναι πλέον αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει  151 έδρες, παρά το γεγονός ότι τόσο ευνοϊκές συνθήκες, όπως βαθιά απογοητευμένη και τραυματισμένη παράταξη της ΝΔ, παραιτημένος αρχηγός που υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, παντελώς διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ξαναβρεί επί κανενός ..αγίου.. (Για να δούμε, θα τολμήσει κανείς δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη να υποβάλει στον κο Παπανδρέου το καυτό ερώτημα:  Σε τέτοιες συνθήκες η μη κατάκτηση της αυτοδυναμίας είναι ή δεν είναι ήττα του Γιωργάκη; Τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση; Θα παραιτηθεί από αρχηγός ναι ή όχι;)..

Η απουσία της αριστεράς λοιπόν από τις εξελίξεις είναι κραυγαλέα.. Το αγκυλωμένο στο παρελθόν ΚΚΕ αδυνατεί να αρθρώσει μια νέα πρόταση και ξαναπαίζει μονότονα, όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την ίδια ακριβώς κασέτα ότι η μοναδική λύση είναι η ενίσχυση του (!), αποφεύγοντας να ασχοληθεί, εδώ και δεκαετίες τώρα, με το γιατί ο λαός δεν το ενισχύει πραγματικά και αποτελεσματικά.. Ο δύσμοιρος ΣΥΡΙΖΑ, πνιγμένος ανάμεσα στις διαβόητες «συνιστώσες του», οι οποίες διαθέτουν περισσότερους αρχηγούς από ψήφους στο λαό, έχασε τη μοναδική ευκαιρία στα μεταπολιτευτικά χρονικά να διαχειριστεί  το 18 % που του πρόσφεραν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και αυτοί που ήλπιζαν σε μια νέα αριστερά.. Γιατί, όταν όλοι αυτοί έσπευδαν μπροστά στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, έβρισκαν τον Τσίπρα και έναν ανεκδιήγητο και νευρωσικό Αλαβάνο να τους υποδέχονται με τα κοντά παντελονάκια του μαθητή και το αμπέχονο του φοιτητή και να προσπαθούν να τους πείσουν ότι οι «μπαχαλάκηδες» που έκαιγαν την Αθήνα ήταν ..εξέγερση του λαού και της νεολαίας και επομένως έπρεπε να ενωθούν μαζί τους για να σωθεί η χώρα..(!)

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και το μόνο που μπορεί να αναταράξει κάπως τα βαλτωμένα νερά και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους είναι ακριβώς αυτό: Να αποκλειστεί κάθε περίπτωση αυτοδυναμίας! Αρκετά γνωρίσαμε τη λαμογιά, την καταλήστευση του τόπου, την διάλυση του κράτους, την ατιμωρησία, την αλαζονεία και την γενική ακυβερνησία της αυτοδυναμίας! Τώρα όσοι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις, σταθερότητα και περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων από τους πολλούς, ψηφίζουν μη αυτοδυναμία για να εξαναγκάσουν σε συνεργασίες στη βάση ενός προγράμματος ωφέλιμου για το λαό και τον τόπο.. Συνεργασίες στις οποίες, α μη τι άλλο, ουδείς θα κάνει ό,τι θέλει και ο ένας θα ελέγχει τον άλλον.. Αυτή τη φορά όμως, μη αυτοδυναμία χωρίς τον Συνασπισμό στη Βουλή δεν γίνεται.- (τελεία και παύλα). Όπως και να το κάνουμε είναι απλά μαθηματικά λόγω του εκλογικού νόμου.. Και να σας πω και κάτι άλλο; Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να υπάρχουν μέσα στη Βουλή κάποιοι απλοί και υπεύθυνοι πολίτες της αριστεράς και μάλιστα χωρίς τους διαβόητους αρχηγούς των «συνιστωσών» της, παρά απέξω.. Για τη σταθερότητα και τη Δημοκρατία ρε γαμώτο..

Να λοιπόν που η «βαρβαρότητα» κυριάρχησε σε όλη σχεδόν την Ευρώπη.. Τα κεντροδεξιά κόμματα νίκησαν, ενώ ο «σοσιαλισμός» ηττήθηκε οικτρά.. Μόνο στην Ελλάδα συνέβη το αντίθετο. Ίσως γιατί μόνο εδώ η «βαρβαρότητα» είναι τόσο ανίκανη και τα μμε είναι τόσο «σοσιαλιστικά»..

Μετά τις εκλογές, στις οποίες αντί να ψηφίσουμε υπό το πνεύμα της Ευρώπης ψηφίσαμε υπό το πνεύμα της Ζήμενς, η χώρα επανέρχεται στον κανονικό της ρυθμό και τα ..θαύματα συνεχίζονται, παρότι τα περισσότερα παραμένουν ανεξιχνίαστα..  Ακόμα οι  ξένοι επιστήμονες, που έχουν καταφθάσει από όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, προσπαθούν να εξηγήσουν, πώς είναι δυνατόν να απολογούνται καθημερινώς οι επόμενοι για ένα σκάνδαλο το οποίο, επί των μιζαδόρικων συμβάσεων του, φέρει στην κυριολεξία τις υπογραφές των προηγούμενων! Μιράκολο! Θαύμα! Αλλά θα μου πείτε πρώτη φορά γίνεται τέτοιο θαύμα; Για θυμήσου.. Υπήρξε ποτέ σκάνδαλο Κοσκωτά; Φυσικά και ΔΕΝ υπήρξε.. Το μόνο που υπήρξε και έμεινε στην ιστορία είναι το «βρώμικο 89»! Πως έγινε αυτό; Μιράκολο!!

Τα θαύματα γίνονται.. Ακόμα και τρένα σταματάνε..

Τα θαύματα γίνονται.. Ακόμα και τρένα σταματούν..

Τώρα το επόμενο μιράκολο-θαύμα είναι να χωνέψει ο λαός, βαθειά μέσα στη ψυχή του, ότι τα δύο κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα δεν είναι ουσιαστικά το ίδιο, ότι η βαρβαρότητα δεν είναι αυτό το μίγμα κακοήθειας, υποκρισίας και ανικανότητας που συνθέτουν τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά ότι, μόνο το ένα είναι «βάρβαρο» και το άλλο είναι ..«σοσιαλιστικό»..  Και πως θα γίνει αυτό το θαύμα; Επειδή η φαιδρότητα γίνεται πιστευτή μόνο με μία μεγαλύτερη φαιδρότητα, επιστρατεύτηκε η πιο βάρβαρη εκδοχή της, δηλαδή ο ίδιος ο Καρατζαφέρης αυτοπροσώπως! Τα ακούραστα μμε ρίχνονται και πάλι στη μάχη μεταδίδοντας αδιάκοπα τους ρυθμούς που βαράνε τα ταμπούρλα του Καρατζαφέρει για να χορεύουν οι ανίκανοι.. Γιατί όσο η κυβέρνηση των ανικάνων προβληματίζεται (!) αν θα πρέπει να πάνε χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη, άλλο τόσο και πιο «αριστερός» και «σοσιαλιστής» βγαίνει ο Πασοκισμός.. Μεγάααλη κολυμπήθρα ο Καρατζαφέρης! Ακόμα και ο σύντροφος Λεωνίδας Κύρκος βοηθάει στο νέο θαύμα.. Όλοι μαζί με το Πασόκ αρχηγό για να αντιμετωπίσουμε τη βαρβαρότητα της Δεξιάς! Αυτό μας λέει ο σύντροφος! Πες-πες -πες λοιπόν, ο μανιχαϊσμός θα επικρατήσει. Εφόσον από δω είναι το κακό, άρα από κει είναι το καλό..

Λες και δεν είναι το Πασόκ αυτό που όπως και οι άλλοι «σοσιαλιστές» της Ευρώπης έγιναν σημαιοφόροι της πιο βάρβαρης παγκοσμιοποίησης, υπερασπίστηκαν ακόμα και φαινόμενα καζινοκαπιταλισμού, τη δε δίκαιη διανομή του πλούτου, την εκφύλισαν σε μία πρακτική φιλανθρωπίας.. Λες και δεν είναι το Πασόκ αυτό που επί Σημίτη εδραίωσε στη χώρα την πιο βάρβαρη μορφή φιλελευθερισμού, δηλαδή το νεοφιλελευθερισμό.. Λες και δεν είναι ο Πασοκισμός αυτός που ανήγαγε τη λαμογιά σε καθεστώς και επιστήμη.. Λες και δεν είναι το Πασόκ αυτό που τροφοδοτεί τα μμε με πολιτική κακοήθεια γεγονός που αποδεικνύει ότι μια επάνοδος του στην εξουσία θα είναι ακόμα χειρότερη..

Αλλά είπαμε.. Στην Ευρώπη καταποντίστηκε ο «σοσιαλισμός» και κυριάρχησε η «βαρβαρότητα» γιατί τα ευρωπαϊκά μμε δεν είναι και τόσο «σοσιαλιστικά».. Ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη; Επειδή η σοβαρή και ικανή κεντροδεξιά στρέφεται προς κεϋνσιανικές κατευθύνσεις, (έλεγχος της αγοράς από το κράτος, κλπ..) δηλαδή προς τον αντίπαλο του νεοφιλελευθερισμού, τα λεγόμενα κεντροαριστερά κόμματα είναι τόσο ..«σοσιαλιστικά» που πιο «σοσιαλιστικά» δεν μπορούνε να πάνε, οπότε δεν βρίσκουν χώρο να αναπνεύσουν και καταρρέουν.. Έτσι λοιπόν, τα θαύματα μόνο στην Ελλάδα γίνονται.. Γιατί όταν υπάρχει ένας λαός που μονίμως και ανυπερθέτως ξεχνά, όταν δεν υπάρχει αληθινή αριστερά και αυτό που εκλαμβάνεται ως τέτοια αυτοαναφέρεται, αυτοθαυμάζεται και αυτοεπιβεβαιώνεται επειδή δεν επιβεβαιώνεται από την κοινωνία, όταν υπάρχει και ένας γελοίος εργολάβος με βαμμένο μαλλί που με όρους εργολαβικούς και μπεταντζίδικους κτίζει «πολυκατοικίες» στην πιο κατάλληλη στιγμή κι όταν πάνω από όλα υπάρχουν και τα «σοσιαλιστικά» μμε που υπαγορεύουν τούς ρυθμούς της επικαιρότητας, τότε το μιρακολο δεν είναι πια μιράκολο.. Είναι καθημερινή πραγματικότητα!

Αρέσει σε %d bloggers: