Tag Archive: ΚΚΕ


Ακόμα και αν τους μαυρίσουμε και βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να αλλάξουν.. Λέω για τους αδίστακτους «σωτήρες» και κατ εξακολούθηση επιβήτορες του τόπου που έρχονται να μας ξαναπηδήξουν εν πλήρη στύση, όπως λένε και οι έρευνες του σεξουαλικού ινστιτούτου.. Λέω επίσης για τους ανίκανους που, επειδή δεν μπορούν να πηδήξουν, διαλύσανε τα πάντα.. Λέω και για τους γελοίους Καρατζαφέρηδες που θα ξανακάνουν λέει την Ελλάδα ..ελληνική (!) για να πηδήξουν και οι ελληναράδες με τα λερωμένα σώβρακα..

politikoiΑκόμα λοιπόν και να τους μαυρίσουμε και να βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να  αλλάξουν.. Άλλωστε και εμείς, το πόπολο, βουλιάξαμε και δεν αλλάξαμε.. Εδώ ακόμα και οι Ιταλοί, που μεταλαμπάδευσαν με την Αναγέννηση τον πολιτισμό στην Ευρώπη, εκλέγουν για πρωθυπουργό τους τον μεγαλύτερο καραγκιόζη όλων των εποχών και πολιτισμών.. Συνάντησα μια φίλη μου Ιταλίδα και μου είπε ότι ντρέπεται..  Ο Μπερλουσκόνι ελέγχει τα μίντια, είναι η απάντηση. Αρκεί όμως μόνο αυτό;  Στην Ελλάδα ποιος τα ελέγχει; Ο «κουρασμένος» Καραμανλής; Αυτό ούτε και ο πιο αφηνιασμένος πασόκος δεν το πιστεύει.. Ο Γιωργάκης; Αστεία πράγματα.. Περαστικός είναι και τα δίνει όλα μπας και προλάβει να αρπάξει λίγη εξουσία. Κανείς πολιτικός αρχηγός δεν ελέγχει σήμερα τα μεγάλα μίντια της χώρας.. Τα ελέγχουν όμως οι «νταβατζήδες», είναι η απάντηση.. Εντάξει.. Όμως, είναι δυνατόν πέντε έξι «νταβατζήδες» να χορεύουν μια ολόκληρη κοινωνία στο ρυθμό τους; Ούτε και οι θεοί δεν είναι πιο δυνατοί από τα όνειρα και τις επιθυμίες των ανθρώπων..

Δεν αρκεί λοιπόν μόνο αυτό. Υπάρχουν κι άλλα πολλά που μας βαλτώνουν.. Το παντελώς αποσαθρωμένο πολιτικό σύστημα που παραμονές ευρωεκλογών μας καλεί θρασύτατα να μην ψηφίσουμε για την Ευρώπη αλλά για τη ..Μίζενς(!).. Το «βαθύ κράτος» που σαν ένας παρασιτικός ιστός απλώνεται και ελέγχει όλη τη δημόσια σφαίρα, είτε με τη δράση του είτε με την απραξία του. Δεν είναι μόνο πράσινο το χρώμα του γιατί ενσωματώνει τους παντός είδους «δικτυωμένους», ανεξαρτήτως χρώματος. Οι έξυπνοι δεν έχουν χρώμα ούτε και το σύγχρονο πρόσωπο της εξουσίας.  Χρώμα έχουν μόνο κάποια γελοία ανθυπο-υποστελέχια και κάποιοι λεηλατημένοι οπαδοί από τα ίδια τους τα κόμματα..

Αλλά «φταίει κι ο λυράρης και τούτος ο λαός που είναι μαραζιάρης».. Είναι δηλαδή και μια κοινωνία που έχει απιθώσει τα όνειρα της στα περβάζια των τηλεοπτικών παραθύρων, που έχει συρρικνώσει τη σκέψη της και τον προβληματισμό της στα «ρεπορτάζ» που κάνουν «παπαγαλάκια» μιμούμενα τους «δημοσιογράφους».. Μια κοινωνία της οποίας το πιο δημιουργικό κομμάτι της, ο λυράρης της, είναι ανέμπνευστος, ανήμπορος και σε κατάσταση απόσυρσης.. Μια κοινωνία δηλαδή που είναι ανίκανη όχι μόνο να ονειρευτεί αλλά και το χειρότερο απ όλα να μισήσει.. Γιατί δεν αρκεί μόνο να αηδιάζουμε.. Μετά κάνουμε εμετό και αδειάζει χώρος στο στομάχι μας για να καταναλώσουμε περισσότερα.. Μόνο αν συσσωρεύσουμε μέσα μας όλο το μίσος του κόσμου και των χαμένων χρόνων μας, αυτών που πέρασαν και αυτών που θάρθουν, μόνο τότε αυτή η κοινωνία έχει ελπίδες να γεννήσει κάτι καλύτερο.. Με σημαίες και καραμούζες μόνο τέρατα και καραγκιόζηδες γεννιούνται.. Ας τους μαυρίσουμε λοιπόν σιωπηρά για να βουλιάξουν κι ας γνωρίζουμε καλά ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν.. Έτσι απλώς μόνο και μόνο για να δουν ότι έχουμε αρχίσει να μισούμε.. Είναι το μόνο που τους τρομάζει..

Διάγουμε την εποχή της Γ.Α.Α όπου συνεργάζονται αρμονικά η Γελοιότητα, η Αλητεία και η Ανικανότητα.. Τέτοια επιτυχής συνεύρεση δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία.. Οι κρουνοί της Γ.Α.Α άνοιξαν και το κακό ξεχύνεται τροφοδοτώντας τα αδηφάγα στόματα των παραδοσιακών μμε που το αναπαράγουν και το διαιωνίζουν βυθίζοντας τη χώρα στο αδιέξοδο. Σάλος, πολιτική θύελλα, πραξικόπημα, γενική αναταραχή, οι τίτλοι που «ενημερώνουν» τη σαστισμένη κοινή γνώμη. Τα στοιχεία της φύσης, οι σεισμοί, οι καταποντισμοί και οι θύελλες ωχριούν μπροστά στους χαρακτηρισμούς των εντεταλμένων κονδυλοφόρων της καθεστηκυίας ενημέρωσης. Είναι οι τίτλοι που κατασκευάζουν το κυρίαρχο σημαντικό γύρω από το οποίο πρέπει να στραφεί όλο το ενδιαφέρον της «φουκαριάρας» της κοινής γνώμης. Η οικονομική κρίση, η ανεργία, η φτώχια, η κοινωνία που υποφέρει, δεν υπάρχουν. Η πολιτική ακυρώνεται και μαζί με αυτήν και η όποια ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον..

Γιατί μόνο με την αγαστή συνεργασία αυτών των τριών συστατικών της Γ.Α.Α θα μπορούσε να βρεθεί η χώρα σε τέτοιο αδιέξοδο:

Με την πολιτική αλητεία του πασοκισμού που έχει τους λόγους του. Όχι μόνο να υφαρπάξει την εξουσία με κάθε τρόπο αδιαφορώντας για την χώρα, την κοινωνία και τα μεγάλα προβλήματα της, αλλά και για να αποπροσανατολίσει από τις αναμενόμενες αποκαλύψεις για τη Ζήμενς όπου οι Τσουκάτοι και οι «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη «εκσυγχρόνισαν» τη λαμογιά μεταφέροντας τα εκατομμύρια σε αεροβαλίτσες αντί για τα πάμπερς του Κοσκωτά.. Όπου ο Γιωργάκης μπροστά στη μοναδική ευκαιρία της ζωής του να γίνει πρωθυπουργός, όχι για τον ίδιο φυσικά, αλλά για τη «φουκαριάρα» τη μάνα του, «δίνει» τους πάντες και τα πάντα..

Με τον αρχηγό της γελοιότητας Καρατζαφέρη και ένα θίασο γελοίων ελληναράδων που διέπρεψαν κάποτε σε τηλεοπτικά «κανάλια» του τύπου «Σούλα-Μπούλα» και αλίμονο πέρασαν και στο κοινοβούλιο.. Αν το καλοσκεφτεί κανείς αποτελούν απλώς την πολιτική έκδοση των διάφορων Σαρή, Μπετζεντάκου, Εθνικού Στάρ και βάλε.. Σταματώ εδώ γιατί αρμοδιότερος να αποφανθεί είναι ο Μιτζικώστας..

Με την πιο ανίκανη κυβέρνηση που γνώρισε μεταπολεμικά ο τόπος. Ο κόσμος, απηυδισμένος απ τον πασοκισμό, είχε πειστεί ότι είναι προτιμότερη ακόμα και μια καθαρή δεξιά πολιτική, αρκεί να είναι έντιμη και σοβαρή. Μόνο που η «επανίδρυση του κράτους» ήταν η πλήρης διάλυση του. Ο επαγγελλόμενος «πολιτικός πολιτισμός» ήταν απλώς η συγκάλυψη της πράσινης διαφθοράς για να συνεχιστεί με τη γαλάζια. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Η ρήση του «κουρασμένου» ότι δεν «λαμβάνει αποφάσεις εν θερμώ» ήταν απλώς για να μην αποφασίζει ποτέ και για τίποτα, ενώ οι απειλές κατά των «νταβατζήδων» στο σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη παρέμειναν στα σουβλάκια..

Την πλήρη ακύρωση της πολιτικής και το αδιέξοδο ενισχύει και η  ιδεολογικοπολιτική ένδεια της αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε την ανανέωση της αριστεράς και αυταπατάται ότι δήθεν κάνει «κινηματική πολιτική» διολισθαίνοντας απλώς σε έναν ανεύθυνο και ανεξέλεγκτο αριστερισμό, ενώ η μόνη σοβαρή και υπεύθυνη δύναμη του τόπου, το ΚΚΕ, εγκλωβισμένη στις αράχνες της επαναπαύεται στο άλλοθι για την ανάπτυξη ενός «λαϊκού κινήματος», που χωρίς μια σύγχρονη αριστερά φυσικά δεν αναπτύσσεται ποτέ..

Τώρα γύρισε φυσικά ο τροχός. Όλοι λένε πως είναι προτιμότερο να κυβερνήσουν και πάλι οι ανέντιμοι και τα λαμόγια, που τουλάχιστον είναι ικανά και δοκιμασμένα, παρά οι μαλάκες και ανίκανοι. Ποιος είπε ότι η συνταγή της Γ.Α.Α δεν αποδίδει;

Σχεδόν όλος ο πρώην «υπαρκτός σοσιαλισμός», εξαιρουμένης της Ρωσίας και κάνα δυο άλλων, τάσσεται προκλητικά υπέρ του Ισραήλ! Η Τσεχία ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έσπευσε να δηλώσει ότι η εισβολή του Ισραήλ και η σφαγή στη Γάζα είναι αμυντική! Στο άκουσμα της δήλωσης ο Σαρκοζί (ο καραδεξιός  Σαρκοζί παρακαλώ) βγήκε έξω από τα ρούχα του και καταδίκασε την εισβολή, ο Γκόρντον Μπράουν (οι Βρετανοί παρακαλώ)  σε συνέντευξή του στο BBC χαρακτήρισε ως «μια πολύ επικίνδυνη στιγμή» την ισραηλινή χερσαία επίθεση, ενώ ακόμα και η Ιταλία (του Μπερλουσκόνι παρακαλώ) εξέφρασε τη «μεγάλη ανησυχία της» για την ισραηλινή χερσαία επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας!

Φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ανίκανη να αντιπαρατεθεί αποτελεσματικά στην υπερατλαντική βούληση, όμως, τι να πει κανείς για τα νέα πιστά σκυλιά των Αμερικανών, για τις χώρες του πρώην «υπαρκτού» που δεν χάνουν ευκαιρία να γαυγίσουν για τα συμφέροντα του αφεντικού τους; Έχουν πλέον αναδειχτεί στο βάθρο των αντιδραστικότερων χωρών της Ευρώπης σε διάφορους καίριους τομείς της διεθνούς αλλά και εθνικής πολιτικής και αυτό δεν είναι μια απλή σύμπτωση.. Και να πεις ότι χειραγωγείται η λαϊκή βούληση από δικτατορικά καθεστώτα.. Αστικές δημοκρατίες είναι, δηλαδή σκατά δημοκρατίες όπως και η δική μας, αλλά αυτοί οι άνθρωποι, τουλάχιστον οι περισσότεροι, όταν ακούνε για αγώνες των λαών, για  αλληλεγγύη, για ανθρώπινα δικαιώματα, για κοινωνική δικαιοσύνη, βγάζουν καντήλες! Φυσικά ούτε κουβέντα να γίνεται για την λέξη σοσιαλισμός που είναι σιωπηρώς απαγορευμένη..

Βεβαίως το φαινόμενο έχει τις εξηγήσεις του, πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτισμικές.. Όμως μου δίνεται η αφορμή να ρωτήσω ορισμένους εγχώριους συντρόφους. Εντάξει δεν θα εξετάσουμε τώρα το πώς αυτές οι χώρες πέρασαν στον καπιταλισμό. Όμως τόσα χρόνια στον «υπαρκτό», σχεδόν μισός αιώνας ή και παραπάνω, οι συνειδήσεις αυτών των ανθρώπων, πώς διαμορφώνονταν; Αυτό είναι το μέγα ερώτημα. Πώς διαπλάθονταν; Τίποτα δεν πήραν τόσα χρόνια; Υποτίθεται ότι τα πάντα ήταν δομημένα στο όνομα της δημιουργίας ενός καλύτερου ανθρώπου. Αυτός δεν ήταν ο υπέρτατος σκοπός του συστήματος; Τίποτα δεν έμεινε λοιπόν; Ούτε μια μικρή, τόση δα, άλλη αντίληψη, ούτε μια αδιόρατη άλλη νοοτροπία; Γιατί, ας μην πει κανείς ότι τους χάλασε μέσα σε μια νύχτα ο καπιταλισμός.. Αν λοιπόν το δείγμα ενός καλύτερου ανθρώπου είναι σαν και αυτό που βλέπουμε καθημερινά γενικά σε όλο το φάσμα του πρώην «υπαρκτού», τότε να το χέσω.. Ειλικρινά σας λέω σύντροφοι, ένα σύστημα που δεν αλλάζει τους ανθρώπους προς το καλύτερο τόχω κι αυτό χεσμένο κι ας το λένε και «σοσιαλιστικό»..

cebaceb1cf81ceacceb2ceb9-cf84cf81ceb9cebacf85cebcceafceb1Οι βιομήχανοι ποτέ δεν έκρυψαν τον λανθάνοντα πασοκισμό τους. Αρκεί κανείς να ανατρέξει στη στάση των προέδρων τους, πρώην και νυν, Κυριακόπουλου και Δασκαλόπουλου. Οι άνθρωποι νιώθουν πιο ασφαλείς με το Πασόκ και γιατί να το κρύψουν άλλωστε.. Καταλαβαίνουν ότι τα αντιλαϊκά μέτρα και η άγρια λιτότητα που μας περιμένουν στη γωνία, είναι αδύνατον να περάσουν με την παραδοσιακή δεξιά και πολύ περισσότερο μάλιστα όταν αυτή εκπροσωπείται από μια ανίκανη κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που βλέπει τηλεόραση και τρώει σουβλάκια.. Άλλωστε και στο παρελθόν τα πλέον αντιλαϊκά μέτρα έχουν περάσει επί Πασόκ φυσικά. Το όραμα της αλλαγής, που κάποτε ενέπνεε όλη την χώρα, το Πασόκ ήταν αυτό που το παρέλαβε, το ευτέλισε και να το εξανέμισε στους πέντε ανέμους.. Οι βιομήχανοι λοιπόν προτιμούν την συγκυβέρνηση παρά να αφήσουν τους ανίκανους μόνους τους..

Αλλά και ο κόσμος αντιλαμβάνεται το πολιτικό αδιέξοδο. Το πλέον σοβαρό και υπεύθυνο κόμμα του τόπου, το ΚΚΕ, δυστυχώς είναι και το πιο παλιό και αναχρονιστικό. Αυτοϊκανοποιείται εγκλεισμένο στους αγώνες του, που όμως είναι ανίκανοι να «τελειώσουν και να το φχαριστηθούν», δηλαδή να αποδώσουν και να γεννήσουν το καινούργιο.  Ο περιβόητος ΣΥΡΙΖΑ μας καίει κάθε μέρα την καρδιά με τις «ατάκες» του Αλαβάνου και του Τσίπρα. Ελπίσαμε σε μια άλλη σύγχρονη αριστερά και μας προέκυψε ένας απίστευτος ατακαδόρικος λαϊκισμός που δεν ταιριάζει ούτε στο ήθος ούτε στην ποιότητα της αριστεράς. Όσο πιο εύκολα αυτοί οι δύο επιδίδονται στην εκτόξευση επικοινωνιακών ατακών, άλλο τόσο αποκρύπτεται η ανικανότητα να αρθρωθεί μια σοβαρή και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Έτσι λοιπόν τα πάντα, οικονομική κρίση, κλίμα ημερών, κινητοποιήσεις, εκμεταλλεύονται δεόντως από τους επιτήδειους σεναριογράφους της πολιτικής για να καταδειχτεί η ανάγκη μιας άλλης κυβέρνησης. Οι πάντες πλέον μπορούν να μαντέψουν, σε τέτοιες συνθήκες, ποια κυβέρνηση μπορεί να είναι αυτή. Είναι βέβαιο ότι δεν θάναι ούτε κυβέρνηση του «βουνού» ούτε κυβέρνηση των Εξαρχείων.. Βεβαίως τα παιδιά  -το μόνο αισιόδοξο μήνυμα στη μαυρίλα των ημερών, δεν βγήκαν στους δρόμους για να ξανακάτσει στο σβέρκο μας, ούτε ο πασοκισμός ούτε κάποια συγκυβέρνηση σαν και αυτή που εξυφαίνουν τα σενάρια των βιομηχάνων και των διάφορων εντεταλμένων.. Και δυστυχώς για μας, είναι βέβαιο ότι αυτά τα σενάρια δεν περιλαμβάνουν και παιδιά..

Έτσι λοιπόν δεν με εντυπωσιάζουν οι δημοσκοπήσεις. Μπροστά στην ανάγκη είναι λογικό ο κόσμος να προτιμά την επιστημονική λαμογιά, παρά την ανικανότητα. Σου λέει, θα φάνε πάλι οι πασόκοι, αλλά τουλάχιστον και μείς θα έχουμε ..κυβέρνηση! Προτιμά δηλαδή να εναποθέσει την όποια ελπίδα του απόμεινε στο ήδη καταδικασμένο πλην όμως δοκιμασμένο, παρά στο παντελώς ανίκανο και απρόβλεπτο. Γιαυτό και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις και φιλοσοφίες. Οταν σε κατατρομοκρατούν παρουσιάζοντας σου τα πάντα με τέτοιο τρόπο ώστε να νιώθεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε 10 μποφόρ φουρτούνα,  τότε στο τιμόνι του σκάφους δεν θα βάλεις τον ανίκανο, αλλά τον ικανό κι ας είναι κι ο πιο διεφθαρμένος του κόσμου!

Αρέσει σε %d bloggers: