Tag Archive: Μίμης Ανδρουλάκης


Ένα μεγάλο ερώτημα, ένα τεράστιο «γιατί» συγκλόνισε την υφήλιο τούτες τις μέρες που η περήφανη Ελλάς έχει πάρει στα χέρια της την παγκόσμια Ιστορία. Σύσσωμη η ηγεσία του πλανήτη, κραταιοί Ευρωπαίοι ηγέτες, αδάμαστοι τραπεζίτες, ανήσυχες «αγορές» και τοκογλύφοι και πάσης φύσεως δημοσιογραφικοί παπαγάλοι αναρωτιόταν με κομμένη την ανάσα: Μα καλά, ήταν συμφοιτητές στο ίδιο δωμάτιο, πηδούσαν τις ίδιες γκόμενες και δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους προκειμένου να σώσουν τη χώρα τους και την Ευρώπη;

Το συγκλονιστικό αυτό ερώτημα υπέβαλε πρώτος ο μέγας γυναικοκατακτητής Μίμης Ανδρουλάκης κι ύστερα το πήρε ο Καρατζαφέρης, το πήραν τα πουλιά, το πήρε κι ο αγέρας και σαν αστραπή έκανε τον γύρο του κόσμου.. Δεν υπήρξε σοβαρή πολιτική ανάλυση και υπεύθυνη ενημέρωση στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ξένο και ντόπιο, δεν υπήρξε σοβαρός πολιτικός, οικονομολόγος, πνευματικός άνθρωπος, πανελίστρια και χαριτόβρυτος πανελίστας τηλεοπτικού παραθύρου, χωρίς να απορεί και να εξίσταται για την ανευθυνότητα των δύο αντρών να πηδούσαν τις ίδιες γκόμενες αλλά τώρα να μην μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους..

Ίσως μερικοί αδαείς δεν καταλαβαίνουν το ιστορικό μέγεθος του ρωτήματος, αλλά τουλάχιστον όσοι ξέρουν από γκόμενες, ξέρουν επίσης ότι δεν υπάρχει δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο από το να πηδάς τις ίδιες γκόμενες με το φίλο και συγκάτοικο σου.. Μετά λόγου γνώσεως σας λέω, ότι πιο εύκολο είναι να πηδάς με το φίλο σου την ίδια αρκούδα στο δάσος ακόμα και να την παίρνεις και παρτούζα μπροστά στα μάτια του αρκούδου άντρα της, παρά την ίδια γκόμενα. Τα ζητήματα και οι ευθύνες που προκύπτουν με τις γκόμενες είναι τεράστιες γιατί ως γνωστόν την ιστορία την κάνουν οι παρέες και αυτά που λέει ο Μαρξ περί της πάλης των τάξεων κλπ, είναι απλώς παρωχημένες μαλακίες..

Ε, τι να σου κάνει και ο λαός, σοφός και πάνσοφος όπως είναι -πάντα αποδείκνυε τη σοφία του ψηφίζοντας αυτούς που τον πηδάνε και υπακούοντας σε ό,τι του υπαγορεύουν τα μίντια, τόκανε και αυτός καραμέλα και το αποτύπωσε στις δημοσκοπήσεις του. 70% η αδούλωτη θέληση του να τα βρουν οι αρχηγοί μεταξύ τους και να κάνουν επιτέλους την πολυπόθητη κυβέρνηση συνεργασίας ώστε να τον πηδήξουν πιο σκληρά και πιο αποτελεσματικά..

Και επιτέλους τα βρήκαν οι μεγάλοι αρχηγοί και η κυβέρνηση συνεργασίας είναι γεγονός. Δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό αν βρέθηκαν εκείνες οι παλιές γκόμενες που πηδούσαν μαζί ο Γιωργάκης και ο Αντώνης (να δώ τον Γιωργάκη να πηδάει κι ας πεθάνω..) και άσκησαν και αυτές την επιρροή τους, ενθυμούμενοι όλοι μαζί τα παλιά μέσα στο προεδρικό μέγαρο..

Αλλά και εκείνες οι παλιές γκόμενες να μην είχαν βρεθεί, ύστερα από τέτοιο πανελλήνιο και παγκόσμιο αίτημα ήταν επόμενο να τα βρουν θέλουν δεν θέλουν.. Άλλωστε πώς να αντέξουν τέτοια ντροπή και διεθνή κατακραυγή; Γιατί ουσιαστικά το αμείλικτο ερώτημα που τους είχε τεθεί είναι το εξής. Εσείς που καταφέρατε το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο να πηδάτε μαζί τις ίδιες γκόμενες, δεν μπορείτε να πηδήξετε μαζί έναν τόσο μαλάκα λαό; Ντροπή σας! Έναν λαό που έχει πια καταλάβει ότι τα μέτρα σε βάρος του, η πτώχευση και εξαθλίωση του, εφαρμόζεται καλύτερα και ασφαλέστερα από μία κυβέρνηση συνεργασίας παρά από ένα κόμμα μόνο του, όσο και ασυνείδητο κοινωνικά και αν είναι αυτό το κόμμα, όπως το πασοκ;

Τώρα ησύχασαν οι αγορές, ησύχασαν και οι τραπεζίτες, ησύχασε και ο Σαρκοζί, ησύχασε κι η Μέρκελ. Αυτός ο λαός μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχος. Ξέρει πως για ό,τι πρόκειται να πάθει από εδώ και στο εξής (και δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα), δεν θα φταίει το μνημόνιο, δεν θα φταίνε οι Γιωργάκηδες, δεν φταίει η ξένη εποπτεία, δεν φταίει η δικτατορία της αγοράς και τα ξένα κέντρα που αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς, αλλά για όλα θα φταίνε οι γκόμενες.. οι πρώην και οι επόμενες.. με τις υγείες μας αδέλφια..

Αγαπητέ Μίμη. Επειδή έχεις εξελιχθεί, χωρίς να το καταλαβαίνεις, σε μεγάλο θεωρητικό του νεοφιλελευθερισμού ξεπερνώντας τον Ανδριανόπουλο αλλά ακόμα και τον περιβόητο Πάσχο Μανδραβέλη, σε παρακαλώ πολύ να μου απαντήσεις σε μια πολύ απλή ερώτηση. Ήρθε το τέλος της ..ιστορίας στην Ελλάδα;

Γιατί τελικά όλοι εσείς, διαπλεκόμενη δημοσιογραφία, κανάλια και θεωρητικοί του πασοκικού νεοφιλελευθερισμού αυτό ακριβώς μας λέτε. Αφού κατατρομοκρατήθηκε ο κόσμος με τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας, ώστε να αποδεχτεί τα πιο βάρβαρα και άδικα μέτρα στην ιστορία του τόπου, (το ξέρεις πολύ καλά Μίμη ότι τα μέτρα δεν είναι μόνο κοινωνικώς άδικα αλλά χειροτερεύουν την κατάσταση γιατί οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στην ύφεση), προκειμένου λοιπόν τώρα να προπαγανδίσετε την αδήριτη αναγκαιότητα της συγκεκριμένης κυβερνητικής πολιτικής, ότι δήθεν είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη χώρα, φτάσατε ακόμα και στο ..τέλος της ιστορίας και της ιδεολογίας!.. Τύφλα νάχει ο Φ. Φουκουγιάμα! Με δυο λόγια, ο Φουκουγιάμα, μιλώντας για το «τέλος της ιστορίας», (για τους αναγνώστες τα λέω, εσύ τα ξέρεις Μίμη μου) εννοούσε ότι με την κατάρρευση του σοσιαλισμού δεν υπάρχουν πια άλλες ιδεολογίες και άλλα συστήματα εκτός από το καπιταλιστικό για να προχωρήσουν την ιστορία, οπότε φτάσαμε στο τέλος της.. Στη αιώνια κυριαρχία του ενός συστήματος και μιας ιδεολογίας..

Η άποψη του Φουκουγιάμα λοιπόν ήδη δοκιμάζεται στην Ελλάδα εφόσον η μόνη ιδεολογία και πολιτική που μπορεί να σώσει τη χώρα, όπως μας λες ακόμα και εσύ Μίμη, είναι η δεξιά!.. Ο ίδιος ο Γιώργος, αλλά και κορυφαίοι εκπρόσωποι του πασοκισμού, επισημαίνουν ότι τα μέτρα είναι άδικα και δεν έχουν καμία ιδεολογική σχέση με την φυσιογνωμία του πασοκ. Ούτε καν μια ιδέα σοσιαλδημοκρατικής γεύσης δεν διαθέτουν.. Επομένως είναι καθαρής δεξιάς κατεύθυνσης.. Εν ολίγοις δηλαδή μας λέτε, ότι το μόνο που μπορεί να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση στη χώρα μας είναι η δεξιά ιδεολογία και πολιτική! Αλλά τότε τι χρειάζεται η κεντροαριστερή πολιτική όταν δεν μπορεί να σώσει μια χώρα και να αντιμετωπίσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα; Τι χρειάζεται το πασοκ; Τι χρειάζεσαι εσύ Μίμη μου;

Όπως ξέρεις πολύ καλά ο Ρούσβελτ έβγαλε την Αμερική από την μεγάλη κρίση του 29-30 με αριστερή για την εποχή πολιτική, με το new deal και κεϋνσιανικά μέτρα σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης.. Η πολιτική αυτή όχι μόνο απάντησε στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση αλλά και οδήγησε μεταπολεμικά την Αμερική και την Ευρώπη στην ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους και στη λεγόμενη «χρυσή εποχή» του καπιταλισμού έως την έλευση της νέας δεξιάς, τη δεκαετία του 70, με τον νεοσυντηρητισμό και νεοφιλελευθερισμό και τις παντελώς ανεξέλεγκτες «αγορές» που οδήγησαν και πάλι τον κόσμο στη κρίση που βιώνουμε σήμερα και στην πλήρη κατάρρευση των κατακτήσεων του κοινωνικού κράτους..

Τι χρειάζεται λοιπόν Μίμη μου, επαναλαμβάνω, η κεντροαριστερή πολιτική και η σοσιαλδημοκρατία όταν δεν μπορεί να σώσει μια χώρα και να λύσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα; Τι χρειάζεται το ..σοσιαλιστικό πασοκ; Τι χρειάζεσαι εσύ; Πιο καλά να μας μιλάς για την αναγκαιότητα των ..γυναικών παρά για την αναγκαιότητα της πασοκικής πολιτικής των αγορών. Προφανώς η κεντροαριστερές πολιτικές χρειάζονται μόνο για τις περιόδους πλούτου, ανάπτυξης, ευημερίας, παχιών αγελάδων και πράσινων αλόγων.. Επίσης για τις προεκλογικές περιόδους όπου περισσεύει το ψέμα και η εξαπάτηση και φυσικά μετά για κάλυψη στο μεγάλο φαγοπότι.. Στα δύσκολα και στις μεγάλες κρίσεις, η μόνη λύση είναι η δεξιά πολιτική. Ο απόλυτος μονόδρομος! Το ..τέλος της ιστορίας!

Και εφόσον λοιπόν Μίμη μου η καταλληλότερη πολιτική για να σωθεί η χώρα είναι η δεξιά πολιτική, θάλεγε κανείς ότι η και η καταλληλότερη κυβέρνηση για να εφαρμόσει μια τέτοια πολιτική θα ήταν μια δεξιά κυβέρνηση.. Και όμως. Η «βάρβαρη» δεξιά όχι μόνο αποδείχτηκε παντελώς ανίκανη αλλά προσπάθησε να εφαρμόσει και μια πιο «ήπια πολιτική» και πλήρωσε γιαυτό.. Τώρα Μίμη μου σε λυπάμαι πραγματικά που σε βλέπω να ξεπερνάς ακόμα και τον εαυτόν σου προκειμένου να αποκρύψεις τη μαύρη αλήθεια. Ότι τέτοια πρωτοφανή σε αγριότητα και κοινωνική αδικία μέτρα στην ιστορία, μόνο ο πασοκισμός και ένας Γιωργάκης θα μπορούσαν να περάσουν.. Και αυτό το ήξεραν πολύ πριν τις εκλογές και οι «αγορές» και οι «αγοραστές» και οι «αγορασμένοι», αλλά και εσύ αγαπητέ Μίμη..

Ειλικρινά δικός σου Σοφιστής

Αρέσει σε %d bloggers: