Tag Archive: Μακρή


Βράδυ στο δελτίο της Μεγκα-λης και σύγχρονης ΥΕΝΕΔ.. Τα ρεπορτάζ από την Ιρλανδία δείχνουν ότι ο Ιρλανδικός λαός μαζί με τους δημοσιογράφους του κάνουν ό,τι ακριβώς δεν γίνεται στην Ελλάδα. Αντί ο λαός να σκύβει παθητικά γεμάτος ενοχές, σηκώνει ψηλά το κεφάλι και εξεγείρεται τουλάχιστον κατά της εξαπάτησης του. Ένας Ιρλανδός τηλεοπτικός δημοσιογράφος ρωτά τον Υπουργό Οικονομικών. –Ντρέπεστε που θέσατε τη χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ; Ο Πρετεντέρης παρακολουθεί και μάλλον χωρίς να το θέλει σχολιάζει χαμογελώντας πικρά. -Εμείς ποτέ δεν ρωτήσαμε Έλληνα υπουργό αν ντρέπεται λιγάκι..

Να λοιπόν και μια λέξη, η λέξη ντροπή, που είναι άγνωστη στην κυρίαρχη ελληνική δημοσιογραφία η οποία με την εν γένει συμπεριφορά της αποτελεί πλέον παγκόσμια μοναδικότητα. Οι λόγοι για την κατάντια της είναι λίγο πολύ γνωστοί.

Κατ αρχάς σε μια χώρα όπως η δική μας με τόσο σάπιο πολιτικό σύστημα, με μια αριστερά στο περιθώριο και χωρίς αξιόπιστη πολιτική διέξοδο, είναι επόμενο να κυβερνά και να αλωνίζει η «Διαπλοκή» και δεν εννοώ μόνο τους λεγόμενους «νταβατζήδες». Είναι γνωστό ότι ορισμένα πρωτοπαλίκαρα της «δημοσιογραφίας» είναι πιο διαπλεκόμενα ακόμα και από τα αφεντικά τους..

Όλοι αυτοί αποτελούν την πιο ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου. Οι άλλες εξουσίες, κάπως ελέγχονται.. Ακόμα και οι πολιτικοί λογοδοτούν σε κάποιες εκλογές έστω εξαπατώντας και εκβιάζοντας.. Τα πρωτοπαλίκαρα αυτά όμως δεν λογοδοτούν πουθενά.. Χωρίς ουδείς να τους έχει εκλέξει, υποκαθιστούν τις άλλες εξουσίες κάνοντας τους δικαστές, τους αστυνομικούς, τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, απειλούν υπουργούς (όπως τώρα την Κατσέλη) υπαγορεύουν πολιτικές, βρίζουν απεργούς και διαδηλωτές.. Η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας ανεξέλεγκτης εξουσίας καταλύει κάθε έννοια δημοκρατίας και ο ισχυρισμός ότι οι δημοσιογράφοι δήθεν ελέγχονται κάθε μέρα από το ..κοινό τους είναι τουλάχιστον γελοίος..

Η ανεξέλεγκτη εξουσία τους λοιπόν, τους έχει αποπροσωποποιήσει εντελώς με αποτέλεσμα να έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο εαυτό και μαζί και κάθε ίχνος στοιχειώδους κοινωνικής συνείδησης, κοινωνικής ευαισθησίας και ενσυναίσθησης για τον πολίτη που βιάζουν την ζωή του, για τον συνάνθρωπο που πονά και δυστυχεί..

Με τέτοια αποπροσωποποίηση ούτε καν μια στοιχειώδης επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν τους ενδιαφέρει. Δεν είναι πρόσωπα πια. Έχουν ταυτιστεί πλήρως με τους ρόλους τους. Υποκαθιστώντας με θράσος και αλαζονεία τους πολιτικούς κάνουν οι ίδιοι απολύτως συνειδητά, πότε συμπολίτευση και πότε αντιπολίτευση αναλόγως αν το πασοκ είναι ή δεν είναι στην κυβέρνηση. Το μόνο που δεν κάνουν δηλαδή, είναι δημοσιογραφία.. Αλήθεια, πότε είναι πιο «αντικειμενικοί»; Όταν κάνουν αντιπολίτευση ή όταν κάνουν συμπολίτευση;

Ο Πρετεντέρης φαίνεται ότι ενίοτε προσπαθεί να διασώσει για τον εαυτό του κάποια στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια. Ίσως γιατί αυτονομείται περισσότερο από τούς άλλους στη βάση των καθαρά προσωπικών του συμφερόντων.. Ίσως γιατί είναι ο ικανότερος απ όλους και γιαυτό και πιο επικίνδυνος. Θυμίζει τον εκτελεστή που δεν έχει προσωπικά με το θύμα του.. «Εκτελεί» πιο επαγγελματικά σε αντίθεση για παράδειγμα με την Τρέμη που δεν μπορεί να κρύψει τα συναισθήματα της. Όντας «λίγη» και ανίκανη να λειτουργήσει χωρίς το ακουστικό στο αυτί, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της στάζει το τηλεοπτικό γυαλί κακία για οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τον πασοκισμό.. Πάντα οι πιο «λίγοι» ήταν και βασιλικότεροι του βασιλέως..

Αλλά εφόσον αυτή η δημοσιογραφία είναι η πλέον ανεξέλεγκτη εξουσία που επηρεάζει άμεσα και καθοριστικά τη ζωή του τόπου, τότε είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη για την κατάντια της χώρας. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θάφτανε σε αυτό το σημείο αν υπήρχε μια δημοσιογραφία που πάνω απ όλα έκανε απλώς τη δουλειά της, δηλαδή έκανε δημοσιογραφία. Τέτοιους «δημοσιογράφους» είναι περιττό να τους ρωτήσει κανείς αν ντρέπονται λιγάκι και για τον εαυτόν τους βλέποντας τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους.. Εγώ πάντως το ομολογώ. Ντρέπομαι πάρα πολύ κάθε φορά που βλέπω την περήφανη στάση του Ιρλανδικού λαού και δεν θέλω να βλέπω την στάση του δικού μας..

Advertisements

Τουλάχιστον ο σφογγοκωλάριος του βυζαντινού αυτοκράτορα ήταν μεν ένα ερμητικά κλειστό επάγγελμα της εποχής, αλλά ταυτοχρόνως αποτελούσε και ένα υψηλό αξίωμα που έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως και κοινωνικής αναγνώρισης. Ήταν μεγάλη τιμή και τέχνη να σκουπίζεις τον κώλο του αυτοκράτορα μετά την αφόδευση.. Αν τύχαινε δε ο απλός πολίτης να έχει και κανένα «κονέ» με τον σφογγοκωλάριο ήταν η καλύτερη πρόσβαση απ ευθείας στον κώλο της εξουσίας και είχε κάνει την τύχη του..

Δυστυχώς σήμερα το αξίωμα αυτό έχει πέσει πολύ χαμηλά.. Έχει απαξιωθεί εντελώς.. Έχει χάσει την κοινωνική αναγνώριση και την αίγλη του και το κυριότερο, λογω του μνημονίου, έχει καταντήσει και αυτό ένα ανοιχτό και ελεύθερο επάγγελμα στο οποίο μπορεί να μπει και να διαπρέψει οποιοσδήποτε δημοσιογράφος.. Αρκεί να σκουπίζει τα σκατά της εξουσίας δημοσίως από τα παράθυρα της τηλεόρασης χωρίς ίχνος ντροπής και κοινωνικής συνείδησης..

Γιατί οι πάντες αναγνωρίζουν ότι στην διακαναλική ο Γκιόργκος τα έκανε σκατά.. Χεσμένος από το φόβο του καταποντισμού στις δημοτικές εκλογές βγήκε για άλλη μια φορά, να εξαπατήσει, να απειλήσει και να εκβιάσει ότι όποιος δεν ψηφίσει τον Σγουρό και τον Τατούλη θα αποσταθεροποιηθεί η χώρα, θα βρεθεί σε αδιέξοδο και ο Μάινας με τη βάρκα του θα τον οδηγήσει στην Σπιναλόγκα των λεπρών και της χρεοκοπίας.. Και τότε για να «σωθεί η πατρίς» θα γίνουν εθνικές εκλογές και ας βουλιάξει περισσότερο η πατρίς.. Τα πάνω κάτω στην παγκόσμια πολιτική σκηνή έφερε και πάλι ο Γκιόργκος.. Ενώ σε κάθε εκλογική αναμέτρηση όλοι προσπαθούν να αναγνώσουν το μήνυμα που στέλνει ο λαός και να προσαρμοστούν αναλόγως, ο Γκιόργκος κάνει ακριβώς το αντίθετο. Γράφει τους ψηφοφόρους στα αθλητικά του υποδήματα και στέλνει το δικό του μήνυμα. Αν βουλιάξω εγώ θα βουλιάξουν τα πάντα.. Στα ..τέτοια μου και η χώρα που θα καταποντιστεί με τις εκλογές και εφτά αυγά Τουρκίας..! Ψηφίστε με για να μη βουλιάξω ώστε να μπορέσω να πάρω σκληρότερα μέτρα σε βάρος σας..(!)

Όλοι λοιπόν τρέχουν τώρα να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα, να σφογγίξουν αυτά που δεν σφογγίζονται με τίποτα και πλέον καταγράφονται ως οι πιο βρώμικες στιγμές της ιστορίας μας.. Και φυσικά στον αγώνα αυτόν πρωτοστατεί και πάλι η κυρίαρχη δημοσιογραφία του τόπου με ναυαρχίδα τη ΜΕΓΚΑ-λη ΥΕΝΕΔ και την διαβόητη dream team του Χρήστου Παναγιωτόπουλου.. Όποιοι παρακολούθησαν χτες το δελτίο είδαν ακόμα και τον λεγόμενο «κεντροαριστερό» Τσίμα να ξεπερνάει τον εαυτόν του, ακόμα και τον Πρετεντέρη, θάλεγα ακόμα και αυτήν την Τρέμη, τον Καψή και την Κάτια Μακρή.. Έπαιξε «πόκα» λέει ο Γκιόργκος και ζήτησε τα «ρέστα» από τον Σαμαρά.. Από τις ..βαθυστόχαστες ποδοσφαιρικές αναλύσεις της πολιτικής, στην πράσινη τσόχα.. Έτσι γίνεται πάντα στις δύσκολες στιγμές.. Οι σφογγοκωλάριοι γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως, αποκόπτονται παντελώς από την κοινωνία, αποπροσωποποιούνται και χάνουν τον εαυτόν τους στις πτυχές του κώλου της εξουσίας..της δικής τους και των άλλων..

Τώρα, εδώ που τα λέμε μεταξύ μας, η μεγάλη απαξία του επαγγέλματος του σφογγοκωλάριου δεν οφείλεται μόνο στην ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό των δημοσιογράφων.. Πάντα υπήρχαν σφογγοκωλάροι δημοσιογράφοι ανοιχτοί ή κλειστοί.. Οφείλεται και στο γεγονός ότι σήμερα δεν υπάρχουν πια σπουδαίοι κώλοι για σκούπισμα.. Ποιούς να πάρεις και ποιούς να αφήσεις.. Τους κώλους των «γιωργάκηδων»; Του Πάγκαλου; Εν γένει του πολιτικού μας συστήματος; Των συνδικαλιστών μας; Όλοι με λερωμένα σώβρακα κυκλοφορούν.. Και αυτό το ξέρουμε πολύ καλά και το μυρίζουμε άλλωστε.. και ετοιμαζόμαστε και πάλι να τους ψηφίσουμε.. Είναι τέτοια η κατάπτωση και η γενική απαξία που ούτε τον δικό μας κώλο δεν εκτιμούμε και δεν σεβόμαστε πια..

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που πέρδεται ο Καρατζαφέρης η καθεστωτική δημοσιογραφία μετατρέπει την πορδή του σε είδηση και την κοινοποιεί αλύπητα προς πάσα κατεύθυνση και ιδιαιτέρως προς τους φουκαριάρηδες τηλεθεατές.. Στημένες καταστάσεις, συνάντηση με τον τάδε, χρόνια πολλά στον τάδε, κλπ..κλπ.. Εδώ ο κόσμος καίγεται.. Αλλά πώς κατάφερε αυτός ο άνθρωπος να φτάσει στον ύψιστο βαθμό του δημοσίου ενδιαφέροντος ώστε ακόμα και η πορδή του να αποτελεί είδηση; Ιδού η απορία.. Πώς γίνεται κοτζάμ τρανοί δημοσιογράφοι, Τρέμη και Τσίμας, πολιτικοί αναλυτές, επικοινωνιολόγοι και θεωρητικοί να διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτοαναλύσει την πορδή του Καρατζαφέρη και θα επισημάνει τις βαρυσήμαντες επιπτώσεις της στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας;

Ο Καρατζαφέρης από τότε που ξεκίνησε την ένδοξη καριέρα του ως δημοσιογράφος προσπαθούσε να απαντήσει στο εξής αγωνιώδες υπαρξιακό ερώτημα: Αξίζει κανείς να ζει αν δεν φαίνεται; Έτσι έγινε καναλάρχης. Απέκτησε τηλεοπτικό σταθμό με έναν και μοναδικό παρουσιαστή ολόκληρου του καναλιού, τον εαυτόν του.. Η αλήθεια είναι ότι έζησε λαμπρές στιγμές δόξης διότι τον πήρε χαμπάρι ο Μιτζικώστας και τον έκανε διάσημο χαρίζοντας στο πανελλήνιο άφθονο γέλιο για να γεμίζει τις μίζερες στιγμές του..

Ομολογουμένως έξυπνος άνθρωπος ο Καρατζαφέρης σκέφτηκε να κεφαλαιοποιήσει την «επιτυχία» του και να μετατρέψει το γέλιο που εξέπεμπε σε ψήφους.. Έγινε λοιπόν βουλευτής, γεγονός πολύ εύκολο μια και στην εποχή μας η φαιδρότητα πολύ δύσκολα διακρίνεται από την πολιτική.. Αυτομάτως όμως βρέθηκε μπροστά σε ένα νέο αγωνιώδες υπαρξιακό ερώτημα. Αξίζει κανείς να ζει αν δεν είναι αρχηγός; Το επόμενο βήμα λοιπόν ήταν να φτιάξει κόμμα μαζεύοντας ένα συρφετό ελληναράδων με λερωμένα σώβρακα, γεγονός επίσης πολύ εύκολο σε μια χώρα όπου η πολιτική αποτελεί σχεδόν την μόνη ατομική υπαρξιακή διέξοδο και σωτηρία..

Παρατηρούμε δηλαδή ότι σε κάθε φάση της ζωής του Καρατζαφέρη οι δραστηριότητες του μεγάλου αυτού πολιτικού είναι αντίστοιχες και με το εκάστοτε υπαρξιακό του πρόβλημα.. Τώρα που διαθέτει και κόμμα έπρεπε και να επιβεβαιωθεί και ως αρχηγός. Έτσι, αμέσως μετά την είσοδο του κόμματος του στη βουλή, γεγονός επίσης πολύ εύκολο για ένα λαό που μπερδεύει το συμφέρον του με την γελοιότητα, άρχισε να ζητά επιμόνως και άνευ λόγου και αιτίας να «συναντηθούμε εμείς οι αρχηγοί υπό τον πρόεδρο της δημοκρατίας»..

Πέρασε μέρες ένδοξες ως αρχηγός ώσπου η χώρα άρχισε να βουλιάζει.. Αυτομάτως ο διορατικός αυτός πολιτικός άρπαξε την ευκαιρία και πάνω από το πτώμα προσάρμοσε αναλόγως και το υπαρξιακό του πρόβλημα. Αξίζει να ζεις αν δεν κυβερνάς ή τουλάχιστον αν δεν συγκυβερνάς; Έπεσε πάνω και σε ένα καλό παιδί, τον Γκιόργκο που είχε μαζέψει δυο τρείς φίλους του από το γυμναστήριο και έπαιζαν την κυβέρνηση της Ελλάδας και έγινε ακόμα και πασοκ προκειμένου να πάρει και αυτός ένα υπουργείο, γεγονός πολύ εύκολο γιατί επί της παρούσης διακυβερνήσεως ο καθένας μπορεί να γίνει υπουργός, ή συντονιστής υπουργός, ή συντονιστής του συντονιστή, ακόμα και συντονιστής πρωθυπουργός, εφόσον έτσι και αλλιώς στην πραγματικότητα η χώρα κυβερνάται από άλλους εκ του εξωτερικού..

Σήμερα ο τόπος περνά τις πιο μαύρες στιγμές του.. Ο λαός είναι μεν παραδομένος, αλλά οι «νύχτες είναι γκαστρωμένες».. Στο πολιτικό σκηνικό αναμένονται εξελίξεις. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω έστω και περδόμενος..  Η πολιτική συγκυρία είναι άκρως ευνοϊκή για να κάνει κανείς πολιτική ακόμα και με πορδές όταν δεν έχει τίποτα άλλο να πεί.. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ξέρει πολύ καλά ότι οι πορδές του θα μετατραπούν σε είδηση.. Ο Καρατζαφέρης δηλαδή, με κάθε πορδή του που η Τρέμη κοινοποιεί στην ζωή μας, αποκαλύπτει το πόσο σαθρό και ξευτιλισμένο είναι το πολιτικό μας σύστημα και πόσο γελοία, ξετσίπωτη και βασιλικότερη του βασιλέως είναι η δημοσιογραφία που το στηρίζει..

Το έντονο ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας συγκεντρώνει τον τελευταίο καιρό ο συμπαθής δημοσιογράφος Μ. Καψής. Ανάστατοι οι επιστήμονες, ψυχολόγοι, επικοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι, αναποδογυρίζουν βιβλιοθήκες και ανασύρουν γραφές και εκτελούν πειράματα σε ποντίκια και μαϊμούδες προσπαθώντας να απαντήσουν στο εξής ερώτημα: Είναι τόσο βλάκας ή είναι εντελώς ασυνείδητος;

Ως γνωστόν, ο ίδιος ο συμπαθής δημοσιογράφος επιμένει ότι είναι βλάκας.. Εχουν γραφεί πολλά γιαυτό.. Άλλωστε οι πάντες θυμούνται ότι δεν υπήρχε φράση που να μην ξεστομίσει από τα τηλεοπτικά παράθυρα χωρίς να την συνοδεύει με το «δεν καταλαβαίνω»..Στην πορεία, παρότι του έγιναν επίμονες παρατηρήσεις ότι μερικά πράγματα δεν ομολογούνται έστω και αν συμβαίνουν, η καθημερινή του συμπεριφορά κάνει τους τηλεθεατές να μένουν με την ίδια απορία. Είναι τόσο βλάκας ή είναι παντελώς ασυνείδητος; Γιατί, τί να υποθέσει κανείς όταν τον βλέπει ως απεργοφάγο να μην αφήνει απεργό για απεργό χωρίς να τον καθυβρίσει και να τον πιέσει να νιώσει ένοχος για την κατάντια της χώρας, αλλά και να νιώσει χαρούμενος που χάνει τη δουλειά του και τα λεφτά του.. Όταν τον βλέπει περήφανο και ασυγκράτητο να υποκαθιστά τον Πεταλωτή και να γίνεται εκπρόσωπος στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου..  Προχθές μάλιστα, στο δελτίο ειδήσεων του μεγκα, αποκάλυψε ότι είχε ρωτήσει τον υπουργό οικονομικών της προηγούμενης κυβέρνησης αν πρόκειται να πάρουν μέτρα για την κατάσταση της οικονομίας και αυτός του απάντησε ότι ο Καραμανλής έχει δώσει εντολή να παρθούν πολύ σκληρά (λέμε τώρα) μέτρα, τα οποία όμως ουδέποτε πάρθηκαν και άρα ο μόνος υπεύθυνος για την παρούσα κατάντια είναι η προηγούμενη κυβέρνηση που δεν πήρε εγκαίρως μέτρα..

Δεν είναι γνωστό αν ο κ Καψής έχει καταλάβει την κορυφαία βλακεία που διέπραξε με αυτήν την αποκάλυψη.. Γιατί, παρά την εντολή, δεν πάρθηκαν τα μέτρα; Οι πάντες γνωρίζουν ότι αν κάποιοι δεν άφησαν την προηγούμενη κυβέρνηση, των όντως πιο ανίκανων και «μπουχέσηδων» της ιστορίας, να πάρει έστω και το πιο ελαφρύ μέτρο, ήταν η λυσσώδης, ανεύθυνη και εθνικά καταστροφική αντιπολίτευση του πασοκ και η κυρίαρχη δημοσιογραφία που πριόνιζε τους 151 γαλάζιους βουλευτές και ξεσήκωνε τον κόσμο για να βγει στους δρόμους ενάντια στην «φοροκαταιγίδα» και στην «φορομπηχτική πολιτική» πάνω στις πλάτες του λαού που στέναζε κάτω από τον ζυγό της «βάρβαρης δεξιάς», κλπ..κλπ.. Ποιος έχει ξεχάσει ότι ακόμα και κάποια χλιαρά τεκμήρια για τους μονίμως προκλητικούς φοροφυγάδες, τους ελεύθερους επαγγελματίες, αναγκάστηκαν να τα πάρουν πίσω κάτω από την γενική κατακραυγή σύσσωμων σχεδόν των μμε; Έτσι λοιπόν μόνο ένας βλάκας θα μπορούσε να καρφώσει τον εαυτόν του και τους συναδέλφους του και το κόμμα του για τα μέτρα που δεν πάρθηκαν εγκαίρως..

Μήπως όμως τελικά δεν είναι και τόσο βλάκας; Αυτή τη φορά θα ζητήσω την βοήθεια του ..Σωκράτη.. Ο Πλάτωνας στον Πρωταγόρα μας μιλάει για την περιβόητη ακρασία ή την ακράτεια. (καμία σχέση με πάμπερς) και εννοεί την έλλειψη αληθινής γνώσης η οποία οδηγεί σε επιλογές που δεν συνάδουν με το γενικό καλό.. (απλουστεύω επικίνδυνα..) Για τον Σωκράτη η γνώση είναι αρετή. Ο άνθρωπος από τη φύση του έχει την τάση να κάνει το καλό αρκεί να το γνωρίζει.. «Ουδείς εκών κακός» έλεγε.. Στην περίπτωση μας λοιπόν, αν η αρετή είναι η σωστή ενημέρωση τότε πώς θα την κάνει κάποιος που δεν γνωρίζει εφόσον είναι βλάκας;  Επειδή όμως η βλακεία είναι κάτι το ακούσιο και όχι το συνειδητό, μήπως τελικά αδικούμε τον κ. Καψή και δεν είναι ασυνείδητος;.. Εδώ θα προσφύγω στον Αριστοτέλη για τον οποίο η αρετή συνίσταται στη μεσότητα. Αλλά η μεσότητα δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί γιατί δεν εξαρτάται μόνο από την λογική εκτίμηση των καταστάσεων αλλά και από την βούληση του υποκειμένου.. Η ακρασία δηλαδή για τον Αριστοτέλη είναι η πράξη που δεν ακολουθεί το ορθό και λογικό αλλά παρασύρεται από την επιθυμία και το πάθος..

Αλλά ποιά είναι η επιθυμία και το «πάθος» στην περίπτωση που εξετάζουμε; Η επιδίωξη της «επιτυχίας» έστω και σε βάρος των άλλων, η δημοσιότητα, ο κομματικός φανατισμός, η βουλιμία για εξουσία, ο πλουτισμός κλπ.. κλπ.. Επομένως υπάρχει και βλακεία και κοινωνική ασυνειδησία.. Δεν είναι μόνος του φυσικά ο κ. Καψής σε αυτό το έργο.. Συνοδεύεται από όλη σχεδόν την κυρίαρχη δημοσιογραφία.. Όμως, ας μελετήσουν όλοι αυτοί και λίγο τους αρχαίους σοφούς μας.. Τουλάχιστον να μάθουν τι είναι ακράτεια.. Γιατί αν καμιά φορά βρεθούν μπροστά σε απελπισμένους πολίτες  και τους πιάσει καμιά σύγχρονη «ακράτεια» από το φόβο τους, να ξέρουν ότι εκείνη τη στιγμή δεν φιλοσοφούν.. Απλώς έχουν χεστεί πάνω τους..

Ακόμα και η ΕΣΗΕΑ ξύπνησε από τον λήθαργο και καταδικάζει τους «δημοσιογράφους» που εμφανίζονται «ως οιονεί κυβερνητικοί εκπρόσωποι». Η ανακοίνωση της αποκαλύπτει, α μη τι άλλο, την έκταση που έχει πάρει η προπαγάνδα στον τόπο μας και που αναγκάζει ακόμα και το σωματείο των δημοσιογράφων να πάρει θέση μάλλον για πρώτη φορά..

Κανείς δεν αμφιβάλει ότι η πρωτοφανής στην ιστορία επιδρομή στις ζωές μας, μόνο με μια κυβέρνηση Γιωργάκηδων θα μπορούσε να γίνει.. Κανείς επίσης δεν αμφιβάλει ότι αυτή η βία, η κοινωνική αδικία, η κατάλυση θεσμών και συνταγμάτων δεν θα «περνούσε» ποτέ αν δεν την στήριζε η κυρίαρχη και πιο άθλια «δημοσιογραφία» του τόπου. Σε τέτοιες περιπτώσεις η έξαρση της προπαγάνδας αποτελεί φυσικό επακόλουθο. Όσο σκληραίνουν τα λεγόμενα μέτρα και η βαρβαρότητα εξαπολύεται ολοένα και πιο αχαλίνωτη, όσο μεγαλώνει ο «πόνος» του βάρβαρου πασοκισμού για τα θύματα του, τόσο και αυτή η θλιβερή δημοσιογραφία, μεθυσμένη από το πιοτό της εξουσίας της, εγκαταλείπει και το τελευταίο ψήγμα κοινωνικής συνείδησης και ανθρωπιάς που της απόμεινε και όχι μόνο στηρίζει αλλά ενίοτε αποτελεί και τον ηθικό αυτουργό αυτής της βαρβαρότητας.. Λέμε για κοινωνική συνείδηση και ανθρωπιά γιατί για δημοσιογραφική δεοντολογία και «αντικειμενικότητα», ούτε λόγος να γίνεται. Τα άτομα αυτά έχτισαν την καριέρα και την «επιτυχία» τους ακριβώς πάνω στην πλήρη απαξία αυτών των εννοιών..

Έτσι λοιπόν μέχρι και η ΕΣΗΕΑ έφτασε στο σημείο να ξυπνήσει από τον βαθύ συντεχνιακό της λήθαργο και να καταδικάσει τους «δημοσιογράφους» ..πεταλωτήδες τονίζοντας τα εξής: «Απαράδεκτο φαινόμενο αποτελεί η εμφάνιση δημοσιογράφων, κυρίως σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, ως οιονεί κυβερνητικών εκπροσώπων. Το Εποπτικό Όργανο Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, θεωρεί ότι πρωταρχικό καθήκον είναι η αντικειμενική ενημέρωση, ο πλουραλισμός στην παρουσίαση θέσεων και απόψεων και ο σεβασμός στην είδηση, ώστε να μην εμφανίζεται ο δημοσιογράφος ως φερέφωνο, προκαλώντας την αγανάκτηση του κοινωνικού συνόλου».

Ουδείς επίσης αμφιβάλει ότι το ΜΕΓΚΑλο κανάλι αποτελεί την ναυαρχίδα όλης αυτής της προπαγανδιστικής καταιγίδας. Η διαβόητη ομάδα του Χρήστου Παναγιωτόπουλου, η dream team της προπαγάνδας, κατάφερε να πλήξει θανάσιμα την ενημέρωση και τη δημοκρατία παρουσιάζοντας καθημερινώς ως δήθεν ρεπορτάζ ένα απέραντο και εντεταλμένο σχόλιο το οποίο, σαν την χαρούμενη πουτάνα, αδυνατεί να κρύψει τον αυταρχισμό, την αλαζονεία και την κακοήθεια του για κάθε διαφορετική φωνή.. Επόμενο ήταν να καταδικαστεί στην ανυπαρξία και η εν λόγω ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ..

Αυτοί λοιπόν οι δημοσιογράφοι «πεταλωτήδες», όχι μόνο ευθύνονται απολύτως για το βούλιαγμα της χώρας, (βλέπε ΕΔΩ γιατί), αλλά τώρα εξαπολύουν και την δεύτερη προπαγανδιστική καταιγίδα  ώστε να εξαπατηθεί και πάλι ο λαός και να ψηφίσει τις δυνάμεις του μνημονίου και έτσι να αποδεχτεί και να νομιμοποιήσει την νέα επιδρομή που αναμένεται μετά τις εκλογές..

Αλλά ας αφήσουμε την πολιτική, την δημοσιογραφία, την ενημέρωση και τη δημοκρατία.. Κάτι άλλο θάθελα να ρωτήσω όλον αυτόν τον γκλαμουράτο συρφετό. Τρέμη, Μακρή, Καψή, Τσίμα, Λιάρο, Στραβελάκη, Χασαπόπουλο, Σπυράκη, Οικονομέα, Μανδραβέλη, Στάη, Λιαρέλη, Δελατόλα, Παπαχρήστο και βάλε.. Αλήθεια, έτσι ως άτομα που ζουν μέσα σε μια κοινωνία ανθρώπων, θεωρούν «επιτυχία» και τον εαυτόν τους «πετυχημένο» που κατάντησαν να κάνουν τους «γύφτους», τούς «καρφάδες» και τούς «πεταλωτήδες» των συνανθρώπων τους και της ζωής μας; Μάλλον αφελής ερώτηση.. Και ποιος δεν ξέρει πια ότι όσο πιο ισχυρή και ανεξέλεγκτη είναι μια εξουσία τόσο και πιο ασυνείδητη και διεστραμμένη είναι..

Όπως είναι πλέον παραδεκτό απ όλους, ανεξαρτήτως ιδεολογίας και πολιτικού χρώματος, καμία άλλη κυβέρνηση, πλην αυτής του Γιωργάκη, δεν θα μπορούσε να περάσει τέτοια μέτρα πρωτοφανούς στην ιστορία κοινωνικής αδικίας και βαρβαρότητας που καταδικάζουν συνειδητά την χώρα στην ύφεση και υπανάπτυξη μόνο και μόνο για να πληρωθούν οι δανειστές μας.. Καμία απολύτως ελληνική κυβέρνηση..

Η αλήθεια είναι πως ο Καραμανλής ο μεγάλος αυτός ανίκανος της πολιτικής, ο γνωστός θεμελιωτής του μπουχεσισμού (από το μπουχέσας) δηλαδή διαπιστώνω-διαπιστώνω αλλά παίζω πλέι στέισον και δεν κάνω απολύτως τίποτα, είχε πει ευθαρσώς, όταν ο Γιωργάκης έλεγε πως «λεφτά υπάρχουν», ότι αν δεν πάρουμε τώρα μέτρα, αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι πολύ επώδυνο.. Όμως, γιατί δεν πήρε μέτρα ο μπουχέσας; Φταίει μόνο ο μπουχεσισμός του;

Η απάντηση είναι απλή. Αρκεί να φανταστούμε τι θα γινόταν αν τολμούσε η κυβέρνηση της «βαρβαρότητας» να εξαγγείλει και μόνο το 1/100 αυτών που ισχύουν σήμερα.. Είναι απολύτως βέβαιο ότι η Τρέμη, ο Καψής και η Μακρή και πολλοί άλλοι υπεράνω πάσης υποψίας, θα είχαν βγει με τα Καλάσνικοφ και τις μαύρες σημαίες στους δρόμους και θα καλούσαν το λαό σε επανάσταση.. Ποιος έχει ξεχάσει ότι ακόμα και κάποια τεκμήρια που προσπάθησε να επιβάλει η «βαρβαρότητα» στους μονίμως φοροφυγάδες ελεύθερους επαγγελματίες, τα πήρε πίσω κάτω από την λυσσαλέα «αντιπολίτευση» του συνόλου σχεδόν της «δημοσιογραφίας» του τόπου με κραυγές περί φοροκαταιγίδας που γονατίζει το λαό, κλπ..κλπ; Το ίδιο δεν έγινε και με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της Πετραλιάς που μπροστά στο σημερινό έμοιαζε σαν χάδι; Το ερώτημα λοιπόν ποιος ευθύνεται, εκτός των άλλων, για την μη έγκαιρη αντιμετώπιση της κατάστασης έχει απαντηθεί..

Προκύπτει τώρα και το επόμενο ερώτημα. Γιατί η κυβέρνηση του Γιωργάκη μπορεί και περνάει τέτοια μέτρα; Γιατί ο λαός βουλιάζει στους καναπέδες και δεν αντιδρά; Μήπως πάσχει από το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» και όπως λέει η ψυχιατρική έχει αναπτύξει ένα συναισθηματικό δεσμό με τον εξουσιαστή του, έχει δεθεί μαζί του σχεδόν ασυνείδητα όπως το θύμα με το θύτη του; Έχουν ακουστεί και τέτοιες περισπούδαστες μπαρούφες που εκτοξεύονται μάλλον εκ του πονηρού για να δημιουργήσουν σύγχυση.. Η απάντηση είναι τόσο απλή όσο και αληθινή. Τέτοια μέτρα δεν θα περνούσαν ποτέ αν δεν είχαν και μια τέτοια «δημοσιογραφία» να τα στηρίζει, αν δεν είχαν υπέρ τους μια τέτοια προπαγάνδα που θα την ζήλευε ακόμα και ο Γκαίμπελς.. Και η προπαγάνδα μετράει σε κάθε εποχή και πολιτισμό. Ακόμα και αυτός ο μέγας ολιγαρχικός ο Πλάτωνας τόχε διαπιστώσει από τότε. «Οι άνθρωποι που μπορούν να πιστέψουν στον Κάδμο και στα δόντια του δράκοντος θα πιστέψουν σε οτιδήποτε».

Τώρα αυτή η ίδια «δημοσιογραφία» «αγωνίζεται» προκλητικά για να πείσει τον κόσμο ότι πρέπει να υποστεί όχι μόνο αδιαμαρτύρητα αλλά και με ενθουσιασμό την πολιτική του μνημονίου που έφτασε να αρπάζει συντάξεις διαπράττοντας έτσι το μεγαλύτερο κοινωνικό έγκλημα στην ιστορία του τόπου, όχι φυσικά γιατί έτσι θα έρθει η ανάπτυξη, καμία σχέση με αυτό, αλλά γιατί μόνο έτσι μπορούν να πάρουν σίγουρα λεφτά οι «αγορές»!

Η επικοινωνιακή τακτική αυτής τη δημοσιογραφίας είναι το ίδιο απλή και αποτελεσματική. Δημιουργεί ενοχές στον κόσμο ότι όλοι ευθυνόμαστε για την κατάντια της χώρα και ταυτοχρόνως τον τρομοκρατεί ότι θα μας κόψουν το κεφάλι ώστε να χειροκροτεί και να υμνολογεί στη συνέχεια τον Γιώργο που με δάκρυα στα μάτια κατάφερε να μας κόψει μόνο ένα πόδι..

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν θα γίνει κάποια «εξεταστική» γιαυτήν την παντελώς ασυνείδητη κοινωνικά και αδίστακτη «δημοσιογραφία». Και δεν πρέπει να γίνει γιατί αλίμονο αν αποφάσιζαν οι εισαγγελείς και οι πολιτικοί για το τι είναι είδηση και τι δεν είναι.. Αλλά ας μην επιχαίρει μεθυσμένη από το πιοτό της εξουσίας της και τις αστρονομικές αμοιβές της. Γιατί και ένα πόδι να μείνει θα φορά παπούτσι. Και τα παπούτσια εκτοξεύονται ακόμα και μέσα στον πιο βαρύ χειμώνα που δεν φάνηκε ακόμα..

Επανερχόμαστε στον κατάπληκτο και φρικαρισμένο ιστορικό του μέλλοντος ο οποίος δεν πιστεύει στα μάτια του, όχι τόσο γιατί βρέθηκε δημοκρατική κυβέρνηση στην μεταπολεμική ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού που ανέλαβε να ασκήσει τέτοια βαρβαρότητα και αδικία στις ζωές των απλών και αδύναμων ανθρώπων που την εξέλεξαν, όσο για την ανυπαρξία κάθε σοβαρής αντίστασης απέναντι σε αυτήν την βία..

Προχτές έγινε και η μεγάλη απεργία προκαλώντας αισθήματα θλίψης, μεγάλης απογοήτευσης και απελπισίας για το μέλλον. Λες και κάθε κινητοποίηση γίνεται για να διώξει κόσμο και όχι να μαζέψει, να συσπειρώσει, να εξεγείρει.. Ουδείς πια εμπνέεται, ουδείς ενθαρρύνεται και ουδείς εξεγείρεται όσο και αν πονάει γιατί και ουδείς πια ελπίζει. Ο κόσμος κατατρομαγμένος και γεμάτος ενοχές από τα «ρεπορτάζ» και τις «δημοσιογραφικές» αναλύσεις αυτών που έχουν αναλάβει εργολαβικά την χειραγώγηση του, έχει λουφάξει στους καναπέδες μπροστά στην τηλεόραση και ένα βουβό κλάμα πλακώνει τη ψυχή του..

Σε τέτοιες συνθήκες, όπως είναι φυσικό, το κυβερνητικό καραγκιοζιλίκι καθίσταται πλέον παντελώς ανεξέλεγκτο και η προπαγάνδα παντελώς αδίστακτη. Όσο η τριανδρία της ντροπής, Γιωργάκης, Παπακωνσταντίνου και ο εθνικός καραγκιόζης ο Λοβέρδος παίρνουν νέα μέτρα «βουλιάζοντας» ολοένα και περισσότερο τις ζωές των απλών ανθρώπων στην απελπισία, τόσο και πιο γοερά κλαίνε και σπαράζουν οι θύτες στα κανάλια για τα μέτρα που παίρνουν..

Ίσως αν ενημέρωνε τον κόσμο μια πραγματική δημοσιογραφία,  ίσως αν ο κόσμος ήξερε, ίσως τότε να υπήρχε και ελπίδα..

Γιατί ποιό ρεπορτάζ είπε ότι τα μέτρα δεν είναι για να «σωθεί η πατρίς» αλλά οι αγορές και οι τράπεζες από την κρίση; Ότι εξοντώνουν τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους γιατί μόνο από αυτούς μπορούν να αρπάξουν άμεσα και σίγουρα λεφτά; Ότι ο ίδιος ο Γιωργάκης στο εξωτερικό αλλάζει πρόσωπο και αντί να το παίζει αγωνιστής του λαού και της εθνικής ανεξαρτησίας περηφανεύεται για τα μέτρα που παίρνει; Ποιος ξέρει ότι σε συνέντευξη τύπου που έδωσε μέσω του δικτύου FOX δήλωσε ότι τα μέτρα τα παίρνουν για την αγορά και τις τράπεζες; Σε παρατήρηση της Ελληνοαμερικανίδας δημοσιογράφου Νικόλ Πεταλίδης, για το «αν η Ελλάδα είναι σε θέση να εξοφλήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις προς ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες», ο κ. Παπανδρέου είπε σχετικά: «Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αποδεχτήκαμε το συγκεκριμένο πακέτο και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η Ε.Ε. στηρίζει σθεναρά την ελληνική οικονομία και τις προσπάθειές μας, τις προσπάθειες της κυβέρνησης, να προχωρήσουμε σε όλες αυτές τις αλλαγές, διότι οι τράπεζες κατέχουν μεγάλο μέρος των ελληνικών ομολόγων.. Το πακέτο, επομένως, δημιουργήθηκε ακριβώς για να καθησυχάσει τους επενδυτές, ώστε να γνωρίζουν ότι δεν υφίσταται πιθανότητα χρεοκοπίας..».

Ποιο ρεπορτάζ είπε ότι οι «αγωνιστές» της κυβέρνησης όχι μόνο δεν διαπραγματεύονται και δεν αγωνίζονται αλλά κάθε τόσο γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως μόνο και μόνο για να στείλουν ένα ακόμα μήνυμα πλήρους υποταγής και παράδοσης στις «αγορές» και στα ξένα αφεντικά; Ότι κάθε λίγο και λιγάκι «ξεφεύγουν» δηλώσεις και διαμαρτυρίες των υπευθύνων του ΔΝΤ ότι το μνημόνιο είναι σαφές ότι δεν γίνεται καμία απολύτως διαπραγμάτευση, (βλέπε ακόμα και το «Βήμα» στη φωτό) και ότι εκπλήσσονται και οι ίδιοι γιατί τα ελληνικά βρακιά είναι εντελώς κατεβασμένα.. Η Τρόικα απλώς ζητά να κοπούν «τόσα» ευρώ και να δοθούν στις αγορές αλλά από πού θα κοπούν αυτό είναι αποκλειστικά κυβερνητική επιλογή..

Ποιο ρεπορτάζ είπε ότι το μνημόνιο το συνέταξε η ελληνική πλευρά όπως ξέφυγε η αποκάλυψη στο ίδιο το ΜΕΓΚΑ; (βλέπε Εδώ). Ποιο ρεπορτάζ είπε για την απίστευτη και θρασύτητα απάτη του πασοκισμού σε βάρος του κοινοβουλίου και της Δημοκρατίας όταν έθεσαν σε ψηφοφορία στη βουλή ένα μνημόνιο που άλλα έλεγε στα ελληνικά και άλλα στα αγγλικά; Αυτό και μόνο δεν θα αρκούσε για να πέσει σε μια μόνο νύχτα οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση;

Ποιο ρεπορτάζ είπε ότι η εθνική ανεξαρτησία και η περιουσία της χώρας έχει υποθηκευτεί στους δανειστές; Ποιο ρεπορτάζ είπε ότι στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ρωτήθηκε σχετικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αλλά δεν απάντησε; «Κύριε Εκπρόσωπε, το περιοδικό «Επίκαιρα» παρουσιάζει σήμερα τη σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της τρόικας. Στη σύμβαση, μεταξύ άλλων, υπάρχουν παράγραφοι οι οποίες αναφέρουν ότι η Ελλάδα, η κυβέρνηση παραιτείται από κάθε ασυλία, όσον αφορά τη δυνατότητα νομικής προσφυγής της ή νομικής άμυνάς της έναντι τυχόν αξιώσεων των δανειστών, ακόμη και από ασυλία που απορρέει από την εθνική κυριαρχία ή από την κυριότητα επί περιουσιακών στοιχείων της χώρας. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Έχει παραχωρηθεί η εθνική κυριαρχία στους δανειστές και όσον αφορά εθνικές γαίες και όσον αφορά κεφάλαια και πλουτοπαραγωγικές πηγές;  Ιδού και ο συγκεκριμένος όρος της σύμβασης του μνημονίου και δεν χρειάζεται να είναι κανείς νομικός για να καταλάβει: «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος»..

Δεν έχουν τελειωμό τα ρεπορτάζ που δεν έγιναν ή έγιναν και έμειναν στην ιστορία ως ρεπορτάζ της ντροπής.. Αλήθεια, πόσες μέρες θα κρατούσε μια οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση αν η κυρίαρχη εντεταλμένη δημοσιογραφία απλώς παρουσίαζε αυτά τα ρεπορτάζ που αποκαλύψαμε, όχι με κραυγές και τυμπανοκρουσίες εξέγερσης, αλλά απλώς σε μια έκταση ανάλογη της ενημερωτικής τους αξίας; Αν δηλαδή έκανε στοιχειωδώς και αξιοπρεπώς τη δουλειά της; Μια βδομάδα; Δύο;..

Φαντάζομαι το κατάπληκτο πρόσωπο του ιστορικού του μέλλοντος καθώς θα βλέπει τα ντοκουμέντα και δεν θα πιστεύει στα μάτια του. Δεν θα τον έχει καταπλήξει τόσο το γεγονός ότι υπήρξε κυβέρνηση στην ευρωπαϊκή μεταπολεμική ιστορία που αυτοαποκαλούνταν «σοσιαλιστική» και άσκησε τέτοια πρωτοφανή βία και απίστευτη βαρβαρότητα σε βάρος του λαού που την εξέλεξε, σε βάρος της ανεξαρτησίας του τόπου και της στοιχειώδους δημοκρατικής διακυβέρνησης του, όσο το γεγονός ότι άσκησε τέτοια βαρβαρότητα σχεδόν αδιαμαρτύρητα, χωρίς ούτε καν μια σοβαρή μαζική λαϊκή αντίσταση..

Βεβαίως έχει πολλές παραμέτρους αυτή η λαϊκή παθητικότητα. Την απώλεια κάθε εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, την γενικευμένη διαφθορά, την άνοδο του ατομικισμού, την ανυπαρξία οράματος και αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης από την αριστερά.. Ο κύριος όμως μηχανισμός χειραγώγησης δια μέσου του οποίου φιλτράρονται τα πάντα είναι φυσικά τα μμε. Το σύνολο σχεδόν της ηλεκτρονικής και έντυπης δημοσιογραφίας. Αρκεί να αναρωτηθεί κανείς τι θα συνέβαινε αν μια κυβέρνηση της καραμανλικής ..«βαρβαρότητας» τολμούσε να επιβάλει έστω και το ένα εκατοστό από αυτά που επέβαλε ο «σοσιαλισμός» του Γιωργάκη. Θα είχαν βγει στους δρόμους με τα καλάσνικωφ και τα σφυροδρέπανα υπό την ηγεσία της Κάτιας Μακρή, της επονομαζόμενης και «θηλυκός Κακαουνάκης», κάθε Τρέμη και Καψής, κάθε Λιαρέλης και Πάσχων Μανδραβέλης και τότε θα αρκούσαν δυο βδομαδούλες μόνο για να ανατρέψουν κάθε νομιμότητα για την οποία κόπτονται επιλεκτικά..

Ποιος δεν θυμάται τι έγινε όταν τόλμησε η καραμανλική ..«βαρβαρότητα» επί των ημερών της να εξαγγείλει διστακτικά κάποια αυτονόητη φορολογία για τους παντελώς αφορολόγητους ελεύθερους επαγγελματίες; Τα μάζεψε πάραυτα πίσω κάτω από την γενική κατακραυγή που ξεσήκωσε ο βουλιμικός για εξουσία πασοκισμός και η εντεταλμένη δημοσιογραφία. Αν τότε επέτρεπαν στην όντως πιο ανίκανη, τρομοκρατημένη και χεσμένη πάνω της κυβέρνηση της μεταπολίτευσης την επιβολή κάποιων μέτρων θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο; Είναι λοιπόν ή δεν είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη αυτή η δημοσιογραφία για την σημερινή κατάντια της χώρας και τη λεηλασία της ζωής απλών και αδύναμων ανθρώπων;

Και όχι μόνο ευθύνεται απολύτως και θάπρεπε να πληρώσει γιαυτό, αλλά συνεχίζει να αμείβεται κιόλας αγωνιζόμενη για την «σωτηρία» της ..πατρίδος, ακόμα και γουρλώνοντας πολλές φορές τα μάτια της από έκπληξη μπροστά στο απίστευτο μίγμα τραγικότητας και γελοιότητας που καλείται να υποστηρίξει σε βάρος αυτών που υποτίθεται ότι ενημερώνει.. Στον αγώνα αυτό πρωτοστατεί ακόμα και το ρεπορτάζ, δηλαδή το είδος εκείνο της δημοσιογραφικής τέχνης που από την ίδια του τη φύση δεν επιδέχεται καμία απολύτως αλλοίωση αλλά οφείλει να μεταδίδει το τι ακριβώς «έγινε» χωρίς κανένα σχόλιο και γνώμη.. Θάπρεπε να παραπεμφθούν στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ και να εκδιωχθούν συνοδευόμενοι από την χλεύη του κόσμου που εξαπατούν όλοι σχεδόν αυτοί που κάνουν το λεγόμενο κυβερνητικό ρεπορτάζ, το ρεπορτάζ πασοκ και το οικονομικό ρεπορτάζ. Γιατί δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν. ΄Η είναι παντελώς ανίκανοι να κάνουν ρεπορτάζ και εκ γενετείς κρετίνοι οπότε κακώς δημοσιογραφούν, ή επιδίδονται σε ψέματα και ηχηρές συγκαλύψεις ανενδοίαστα και χωρίς κανένα απολύτως ίχνος ντροπής και κοινωνικής συνείδησης.. Στο επόμενο κείμενο λοιπόν θα αποκαλύψουμε τι γνωρίζουν πολύ καλά οι «δαιμόνιοι» ρεπόρτερς και το αποκρύπτουν ή το παραποιούν και το εξωραΐζουν συστηματικά, οργανωμένα και συνειδητά και από εκεί και πέρα ο κάθε αναγνώστης ας αναλογιστεί τι γνώριζε, τι γνωρίζει και τι θάπρεπε να γνωρίζει..

Αρέσει σε %d bloggers: