Διάγουμε την εποχή όπου οι συνταγματολόγοι γίνονται συνταγματάρχες, οι ταγματάρχες στρατηγοί, οι υπουργοί στρατάρχες και μπάτσοι και οι πρωθυπουργοί ανδρείκελα..

Ο Βενιζέλος από συνταγματολόγος έγινε συνταγματάρχης, καταργεί το σύνταγμα και φορολογεί και τον αέρα που αναπνέουμε. Σκέφτεται μάλιστα να βάλει τεκμήριο και στην ποσότητα του σπέρματος ώστε να φορολογήσει ακόμα περισσότερο τα μεσαία και χαμηλά στρώματα γιατί ως γνωστόν οι φτωχοί χύνουν πολύ, αλλά οι πλούσιοι είναι τσιγκούνηδες και είτε δεν χύνουν, είτε χύνουν ελάχιστα..

Ο Λάμπης Ταγματάρχης, από ταγματάρχης προήχτηκε απ ευθείας σε στρατηγό και απολύει τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ για να χαρίσει 30 εκατ στο ποδόσφαιρο..

Ο διαβόητος μάγκας Μπεγλίτης, από υπουργός άμυνας αυτοπροάγεται σε στρατάρχη, καταργεί την στρατιωτική ιεραρχία και θεσμοθετεί τη ρουφιανιά στο γραφείο του.

Ο βαθύς πασόκος Παπουτσής, από υπουργός προστασίας του πολίτη, πήρε το ρόπαλο του μπάτσου, κλωτσάει τον «Λουκάνικο» και δέρνει τους πολίτες στο Σύνταγμα..

Ο ακόμα πιο βαθύς και πολύς Καστανίδης, από υπουργός εσωτερικών έγινε συνταγματάρχης και ετοιμάζει δημοψήφισμα του τύπου «ναι στο Σύνταγμα πιστεύω μας να γίνει» που θα το ζήλευε ακόμα και ο Παπαδόπουλος..

Ο απίστευτος Πάγκαλος, ζει ακόμα στην εποχή του δικτάτορα παππού του, που «ήταν μακριές οι φούστες» και περιφέρεται τις νύχτες με το φακό στις κρεβατοκάμαρες για να συλλάβει τους «κοπρίτες» που εξαντλούνται στο πήδημα και δεν είναι παραγωγικοί στη δουλειά τους..

(Μην το ψάχνετε, πρωθυπουργός δεν υπάρχει. Ως συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις είναι απλώς ανδρείκελο και το ρίχνει στον τσάμικο..)

Όσο παραδίδουν και ξεπουλάνε τη χώρα στους ξένους, ματώνουν και εξαθλιώνουν το λαό της και συγκαλύπτουν συνειδητά τη μεγάλη φοροδιαφυγή, τόσο και περισσότερο εγκαταλείπουν και τα τελευταία ιδεολογικά προσχήματα του πασοκισμού, τόσο και πιο αδίστακτοι «εθνοσωτήρες» γίνονται και τόσο και περισσότερο αποκαλύπτουν τα γαλόνια και τα πηλίκια τους. Έτσι γίνεται πάντα, κάτι ξέρει και η Ιστορία. Κανείς δεν εντυπωσιάζεται πια, όλα τα περιμένουμε και ξέρουμε ότι δεν είδαμε τίποτα ακόμα εφόσον ακόμα τα ανεχόμαστε. Και το γεγονός ότι υπάρχει ακόμα και διατηρείται μια Βουλή ανοιχτή, ούτως ώστε μια πλειοψηφία από κότες βουλευτές να κατεβάζουν τα βρακιά τους και να λένε μόνο ναι, δεν σημαίνει ότι υπάρχει και δημοκρατία.

Δεν βιώνουμε απλώς μια δικτατορία της αγοράς όπου κραταιοί ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών υπακούουν στα συμφέροντα των «αγορών» και τοκογλύφων. Βιώνουμε και τα κλασικά συμπτώματα ενός εντολοδόχου ιδιότυπου καθεστώτος που μόνο τυπικώς και επισήμως δεν είναι στρατιωτικό. Βεβαίως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Τότε, επί τυπικής και επισήμου χούντας, υπήρχαν μεν φυλακές και ξερονήσια, αλλά υπήρχε και οικονομική ανάπτυξη και μάλιστα πολύ ανθηρή..