Tag Archive: νεοφιλελευθερισμός


Με πλησίασε έναs πολίτης στο δρόμο (μόνο τον Γιώργο νομίζετε ότι πλησιάζει ο πολίτης;) και μου λέει. Για πες μου ρε σοφιστή σε τι έφταιξα εγώ; Τι δεν έκανα καλά και οδηγήθηκε η χώρα στον γκρεμό; Μήπως δεν έκανε η γυναίκα μου σωστή οικονομική πολιτική; Στη λαϊκή αγορά πάει κάθε Τετάρτη, εγώ μισθωτός είμαι, πληρώνω τους φόρους μου και προσπαθώ να ζήσω την οικογένεια μου με 1250 ευρώ το μήνα και τώρα μου τα έκοψαν και αυτά.. Σε τι έφταιξα; Μα φυσικά και δεν φταις εσύ φίλε μου, του λέω. Μα ποιος τολμάει να λέει ότι φταις; Ο Πάσχος Μανδραβέλης μου απαντά.. Έγραψε ένα άρθρο στην Καθημερινή με τον ειρωνικό τίτλο «Το «έθνος των αθώων» και θεωρεί και εμένα υπεύθυνο για την κατάντια μας.. Δηλαδή δεν φτάνει που μου κόψανε το μισθουλάκο μου θέλουν να μου δημιουργήσουν και ενοχές τώρα;

Κατάλαβα. Ο Πάσχος Μανδραβέλης, ο διαβόητος αρθρογράφος-υποστηρικτής του νεοφιλελευθερισμού ξανακτύπησε.. Προσπαθεί να δικαιολογήσει την πρωτοφανή στην ιστορία κοινωνική αδικία των μέτρων λέγοντας ότι όλοι πρέπει να πληρώσουμε γιατί όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την κρίση.. Αντιπαρέρχομαι την χριστιανική ποιότητα του επιχειρήματος ότι όλοι πρέπει να πληρώσουμε διότι ουδείς είναι αναμάρτητος και παραμένω στην πολιτική ουσία του. Ο κος Μανδραβέλης προκειμένου να απαντήσει στην εύλογη άρνηση της αριστεράς «δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους», τσουβαλιάζει τους πάντες και τα πάντα και καταλήγει στην περισπούδαστη κοτσάνα ότι «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αθώοι. Γι’ αυτό το χάλι όλοι κουβαλάμε κάποιο μερίδιο ευθύνης». Είναι προφανές ότι ο άνθρωπος έχει χαλαρή επαφή με την πραγματικότητα.. Νομίζει ότι ζούμε στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία όπου οι πολίτες κατέβαιναν καθημερινά στην αγορά και αποφάσιζαν για τις τύχες τους και επομένως ήταν συνυπεύθυνοι για όλα.. Μήπως λοιπόν μπέρδεψε τις ..αγορές; Την αγορά του Δήμου της αρχαίας Αθήνας με τις σύγχρονες «αγορές» των απατεώνων, εκβιαστών και τοκογλύφων; Δυστυχώς δεν μπέρδεψε τις αγορές. Έτσι βλέπει την σύγχρονη αγορά ο κος Μανδραβέλης. Όπως κάθε συνεπής νεοφιλελεύθερος. Ως τον μοναδικό χώρο της απόλυτης ατομικής ελευθερίας και δημοκρατίας..

Golden boys ενώ απολαμβάνουν ελεύθερα και δημοκρατικά τον περίπατο τους..

Και για του λόγου το ασφαλές αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στην ουσία της θεωρίας του νεοφιλελευθερισμού. Ο Friedrich von Hayek (1899 – 1992) στο βιβλίο του το «Σύνταγμα της Ελευθερίας», (εκδόσεις Καστανιώτη) το οποίο, όπως είχε δηλώσει η ίδια η Θάτσερ, αποτελούσε το ευαγγέλιο της, υποστηρίζει τα εξής. Δεν διαθέτουμε ούτε τη γνώση για να πραγματοποιήσουμε προγραμματισμό της οικονομίας, ούτε έχουμε το ηθικό δικαίωμα να επιβάλουμε έλεγχο σε όλο το φάσμα της προσωπικής ζωής των ατόμων -κάτι που θα ήταν απαραίτητο να γίνει προκειμένου να εφαρμοστεί ένα σχέδιο κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ελευθερία του κάθε ατόμου να πράξει ατομιστικά και εγωιστικά οδηγεί στην μοναδική μορφή τάξης που είναι έγκυρη και συμβατή με την ελευθερία: Την απρόσωπη και ασχεδίαστη και αυθόρμητη τάξη της αγοράς.. Επομένως κάθε ιδέα περί κοινωνικής δικαιοσύνης είναι θεωρητικά αβάσιμη και πολιτικά επικίνδυνη, διότι οδηγεί σε κρατική παρέμβαση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στον ολοκληρωτισμό και τη δουλεία..(!!) Ο άλλος μεγάλος θεωρητικός του νεοφιλελευθερισμού, o Robert Nozick (1938-2002), αρνείται ότι υπάρχει κάποια κοινή περιουσία που το κράτος ή η κοινωνία δικαιούται να διανείμει. Η αναδιανομή αποτελεί προσβολή της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, δηλαδή προσβολή της αξιοπρέπειας του κατέχοντος τα αγαθά εφόσον οι άλλοι αξιώνουν να γευτούν τους καρπούς των χαρισμάτων και των ικανοτήτων του. Καμία αναδιανομή του πλούτου δεν είναι δίκαιη και γιαυτό η φορολογία που αναδιανέμει υπέρ των αδυνάτων είναι κλοπή..(!!)

Αυτός, εν ολίγοις, είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Όχι μόνο παιδαριώδης θεωρητικά, αλλά και επικίνδυνα ηλίθιος πρακτικά. Ο φονταμενταλισμός της αγοράς σε όλο του το μεγαλείο! Η ασύδοτη αγορά και το «αόρατο χέρι» του ατομικιστικού αμοραλισμού που είναι ..ηθικά και πρακτικά ανώτερο από κάθε διακυβέρνηση και κάθε πολιτικό έλεγχο! Σήμερα δεν υπάρχει σοβαρός αναλυτής, δεξιός ή αριστερός, που δεν θεωρεί ότι μοναδικός υπεύθυνος για τη νέα διεθνή κρίση είναι ο νεοφιλελευθερισμός και η ασύδοτη αγορά. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Ποιος από τους Διαφωτιστές του 18ου αιώνα θα φαντάζονταν ότι ο ένδοξος ευρωπαϊκός πολιτισμός, ύστερα από δύο περίπου αιώνες προόδου για δημοκρατία και ελευθερία θα έφτανε στην κατάντια ώστε ολόκληρες χώρες, όπως η Ελλάδα, να βρίσκονται στο έλεος των «αγορών», δηλαδή στο έλεος ενός συρφετού διεθνών απατεώνων, εκβιαστών και τοκογλύφων που αποφασίζουν για τις τύχες κρατών, κυβερνήσεων και πολιτών; Η δικτατορία της αγοράς δεν είναι ούτε δημοκρατία ούτε ελευθερία κε Πάσχο Μανδραβέλη. Είναι δικτατορία.-(τελεία και παύλα). Δημοκρατία και ελευθερία μπορεί να είναι για τα Golden boys και για εσάς τους δημοσιογράφους της διαπλοκής που κατέχετε την παντελώς ανεξέλεγκτη εξουσία να επηρεάζετε κυβερνήσεις και πολιτικές, να διαμορφώνετε συνειδήσεις και ψήφους.. Δεν είστε δηλαδή μόνο υπεύθυνοι για την κρίση, αλλά και χωρίς εσάς δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει τέτοια κοινωνική αδικία που δήθεν αντιμετωπίζει την κρίση..

Το άρθρο του κου Μανδραβέλη ΕΔΩ.

Περισσότερα για την κατάντια στου σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού ΕΔΩ

Αγαπητέ Μίμη. Επειδή έχεις εξελιχθεί, χωρίς να το καταλαβαίνεις, σε μεγάλο θεωρητικό του νεοφιλελευθερισμού ξεπερνώντας τον Ανδριανόπουλο αλλά ακόμα και τον περιβόητο Πάσχο Μανδραβέλη, σε παρακαλώ πολύ να μου απαντήσεις σε μια πολύ απλή ερώτηση. Ήρθε το τέλος της ..ιστορίας στην Ελλάδα;

Γιατί τελικά όλοι εσείς, διαπλεκόμενη δημοσιογραφία, κανάλια και θεωρητικοί του πασοκικού νεοφιλελευθερισμού αυτό ακριβώς μας λέτε. Αφού κατατρομοκρατήθηκε ο κόσμος με τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας, ώστε να αποδεχτεί τα πιο βάρβαρα και άδικα μέτρα στην ιστορία του τόπου, (το ξέρεις πολύ καλά Μίμη ότι τα μέτρα δεν είναι μόνο κοινωνικώς άδικα αλλά χειροτερεύουν την κατάσταση γιατί οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στην ύφεση), προκειμένου λοιπόν τώρα να προπαγανδίσετε την αδήριτη αναγκαιότητα της συγκεκριμένης κυβερνητικής πολιτικής, ότι δήθεν είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη χώρα, φτάσατε ακόμα και στο ..τέλος της ιστορίας και της ιδεολογίας!.. Τύφλα νάχει ο Φ. Φουκουγιάμα! Με δυο λόγια, ο Φουκουγιάμα, μιλώντας για το «τέλος της ιστορίας», (για τους αναγνώστες τα λέω, εσύ τα ξέρεις Μίμη μου) εννοούσε ότι με την κατάρρευση του σοσιαλισμού δεν υπάρχουν πια άλλες ιδεολογίες και άλλα συστήματα εκτός από το καπιταλιστικό για να προχωρήσουν την ιστορία, οπότε φτάσαμε στο τέλος της.. Στη αιώνια κυριαρχία του ενός συστήματος και μιας ιδεολογίας..

Η άποψη του Φουκουγιάμα λοιπόν ήδη δοκιμάζεται στην Ελλάδα εφόσον η μόνη ιδεολογία και πολιτική που μπορεί να σώσει τη χώρα, όπως μας λες ακόμα και εσύ Μίμη, είναι η δεξιά!.. Ο ίδιος ο Γιώργος, αλλά και κορυφαίοι εκπρόσωποι του πασοκισμού, επισημαίνουν ότι τα μέτρα είναι άδικα και δεν έχουν καμία ιδεολογική σχέση με την φυσιογνωμία του πασοκ. Ούτε καν μια ιδέα σοσιαλδημοκρατικής γεύσης δεν διαθέτουν.. Επομένως είναι καθαρής δεξιάς κατεύθυνσης.. Εν ολίγοις δηλαδή μας λέτε, ότι το μόνο που μπορεί να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση στη χώρα μας είναι η δεξιά ιδεολογία και πολιτική! Αλλά τότε τι χρειάζεται η κεντροαριστερή πολιτική όταν δεν μπορεί να σώσει μια χώρα και να αντιμετωπίσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα; Τι χρειάζεται το πασοκ; Τι χρειάζεσαι εσύ Μίμη μου;

Όπως ξέρεις πολύ καλά ο Ρούσβελτ έβγαλε την Αμερική από την μεγάλη κρίση του 29-30 με αριστερή για την εποχή πολιτική, με το new deal και κεϋνσιανικά μέτρα σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης.. Η πολιτική αυτή όχι μόνο απάντησε στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση αλλά και οδήγησε μεταπολεμικά την Αμερική και την Ευρώπη στην ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους και στη λεγόμενη «χρυσή εποχή» του καπιταλισμού έως την έλευση της νέας δεξιάς, τη δεκαετία του 70, με τον νεοσυντηρητισμό και νεοφιλελευθερισμό και τις παντελώς ανεξέλεγκτες «αγορές» που οδήγησαν και πάλι τον κόσμο στη κρίση που βιώνουμε σήμερα και στην πλήρη κατάρρευση των κατακτήσεων του κοινωνικού κράτους..

Τι χρειάζεται λοιπόν Μίμη μου, επαναλαμβάνω, η κεντροαριστερή πολιτική και η σοσιαλδημοκρατία όταν δεν μπορεί να σώσει μια χώρα και να λύσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα; Τι χρειάζεται το ..σοσιαλιστικό πασοκ; Τι χρειάζεσαι εσύ; Πιο καλά να μας μιλάς για την αναγκαιότητα των ..γυναικών παρά για την αναγκαιότητα της πασοκικής πολιτικής των αγορών. Προφανώς η κεντροαριστερές πολιτικές χρειάζονται μόνο για τις περιόδους πλούτου, ανάπτυξης, ευημερίας, παχιών αγελάδων και πράσινων αλόγων.. Επίσης για τις προεκλογικές περιόδους όπου περισσεύει το ψέμα και η εξαπάτηση και φυσικά μετά για κάλυψη στο μεγάλο φαγοπότι.. Στα δύσκολα και στις μεγάλες κρίσεις, η μόνη λύση είναι η δεξιά πολιτική. Ο απόλυτος μονόδρομος! Το ..τέλος της ιστορίας!

Και εφόσον λοιπόν Μίμη μου η καταλληλότερη πολιτική για να σωθεί η χώρα είναι η δεξιά πολιτική, θάλεγε κανείς ότι η και η καταλληλότερη κυβέρνηση για να εφαρμόσει μια τέτοια πολιτική θα ήταν μια δεξιά κυβέρνηση.. Και όμως. Η «βάρβαρη» δεξιά όχι μόνο αποδείχτηκε παντελώς ανίκανη αλλά προσπάθησε να εφαρμόσει και μια πιο «ήπια πολιτική» και πλήρωσε γιαυτό.. Τώρα Μίμη μου σε λυπάμαι πραγματικά που σε βλέπω να ξεπερνάς ακόμα και τον εαυτόν σου προκειμένου να αποκρύψεις τη μαύρη αλήθεια. Ότι τέτοια πρωτοφανή σε αγριότητα και κοινωνική αδικία μέτρα στην ιστορία, μόνο ο πασοκισμός και ένας Γιωργάκης θα μπορούσαν να περάσουν.. Και αυτό το ήξεραν πολύ πριν τις εκλογές και οι «αγορές» και οι «αγοραστές» και οι «αγορασμένοι», αλλά και εσύ αγαπητέ Μίμη..

Ειλικρινά δικός σου Σοφιστής

Σήμερα το βράδυ δίνεται μια καλή ευκαιρία στο Γιώργο Παπανδρέου, στο Μίμη Ανδρουλάκη και σε όλους τους απανταχού κρυπτο-νεοφιλελεύθερους, ακόμα και σε αυτόν τον διαβόητο Πάσχο Μανδραβέλη, ο οποίος έχει πλέον κατακτήσει τον τίτλο του πιο αστείου νεοφιλελεύθερου «θεωρητικού» στην Ελλάδα (ο Ανδριανόπουλος είναι μακράν σοβαρότερος) για να παρακολουθήσουν μία εντυπωσιακή κατάρρευση της φιλοσοφίας του πατριάρχη τους Φρίντριχ Χάγιεκ..

«Η Φιλοσοφία του F. Hayek: Η χρεοκοπία του Κολεκτιβισμού και οι αντινομίες του νεοφιλελεύθερου αντιπαραδείγματος» είναι το θέμα του αν. καθηγητή φιλοσοφίας του Παν/μιου Ιωαννίνων Διονύσιου Δρόσου, (από εκείνους που τιμούν την «έδρα» τους στον πανεπιστημιακό χώρο) ο οποίος, σήμερα το απόγευμα, θα αποδομήσει τη φιλοσοφία του Χάγιεκ στα εξ ων συνετέθη..

Ο Friedrich von Hayek (1899 – 1992) είναι ο κορυφαίος θεωρητικός του Νεοφιλελευθερισμού. Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας (1974), εκλεκτός φίλος και σύμβουλος της Μ. Θάτσερ, ενώ ο  πρόεδρος Μπούς, ο πρεσβύτερος, του απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα ένα από τα σημαντικότερα έργα του, Το «Σύνταγμα της Ελευθερίας», (εκδόσεις Καστανιώτη) το οποίο, όπως είχε δηλώσει η ίδια η Θάτσερ, αποτελούσε το ευαγγέλιο της.

Ο "θεωρητικός" του νεοφιλελευθερισμού Πάσχος Μανδραβέλης

Ο "θεωρητικός" του νεοφιλελευθερισμού Πάσχος Μανδραβέλης

Το έχω διαβάσει το συγκεκριμένο «ευαγγέλιο» της Θάτσερ, του ..Μανδραβέλη και όχι μόνο.. Ο Χάγιεκ, έτσι πολύ επιγραμματικά, λέει ότι κάθε ιδέα περί κοινωνικής δικαιοσύνης είναι θεωρητικά αβάσιμη και πολιτικά επικίνδυνη, διότι οδηγεί σε κρατική παρέμβαση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στον ολοκληρωτισμό και τη δουλεία..(!) Δεν διαθέτουμε ούτε τη γνώση για να πραγματοποιήσουμε προγραμματισμό της οικονομίας ούτε το ηθικό δικαίωμα να επιβάλουμε έλεγχο σε όλο το φάσμα της προσωπικής ζωής των ατόμων -κάτι που θα ήταν απαραίτητο να γίνει προκειμένου να εφαρμοστεί ένα σχέδιο κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ελευθερία του κάθε ατόμου να πράξει ατομιστικά και εγωιστικά οδηγεί στην μοναδική έγκυρη και συμβατή με την ελευθερία μορφή τάξης: Την απρόσωπη και ασχεδίαστη και αυθόρμητη τάξη της αγοράς..

Αυτά λέει ο Χάγιεκ και παπαγαλίζει ο Μανδραβέλης χωρίς να τα πολυκαταλαβαίνει.. Αλλά προς τα πού οδηγεί την ανθρωπότητα ο νεοφιλελευθερισμός, μας το έχει διδάξει η ίδια η ιστορία και μάλιστα αφάνταστα επώδυνα. Οδήγησε στην κρίση του 1929 και στην μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του 30, με τις στρατιές ανέργων και πεινασμένων, μια κατάσταση που βοήθησε στην άνοδο του Χίτλερ και στη συνέχεια στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο.. Μετά τον πόλεμο η «αλλαγή παραδείγματος» στην οικονομική αντίληψη, με την εφαρμογή του κευνσιανισμού και τη ρυθμιστική παρέμβαση του κράτους στην αγορά, οδήγησε στην αλματώδη οικονομική ανάπτυξη, στην καθιέρωση του κοινωνικού κράτους και τελικά στη λεγόμενη μοναδική «χρυσή εποχή» του καπιταλισμού έως και τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 70. Στη συνέχεια η πετρελαϊκή κρίση και ο περιβόητος στασιμοπληθωρισμός έδωσαν την ευκαιρία στις δυνάμεις της αγοράς να περάσουν στην δεύτερη «αλλαγή παραδείγματος», στο «νεοφιλελεύθερο αντιπαράδειγμα» που λέει και ο Δρόσος, δηλαδή στην επαναφορά του νεοφιλελευθερισμού, στην δικτατορική κυριαρχία της αγοράς επί της κοινωνίας, στην γνωστή απληστία των golden boys και στη σημερινή γενική κρίση..

Για την ιστορία αξίζει να σημειωθεί ότι ο νεοφιλελευθερισμός κορυφώθηκε παντού στην Δυτική Ευρώπη κατά την δεκαετία του 90, με μοναδική εξαίρεση την ..Ελλάδα (εδώ γελάμε όλοι τρανταχτά και κλαίμε μαζί..) όπου ως γνωστόν είχαμε ..«σοσιαλισμό»(!) δηλαδή την εγκαθίδρυση μιας ιδιότυπης μορφής πασοκικού νεοφιλελευθερισμού τύπου Σημίτη, Τσουκάτου και Πανταγιά, όπου εκτός των άλλων, η επιστημονική λαμογιά έγραψε και τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας της.. Η συνέχεια είναι γνωστή. Το δακτυλίδι το έλαβε ο Γιωργάκης για να συνεχίσει και αυτός τον ..«σοσιαλισμό» σε πείσμα της βαρβαρότητας που έχει ριζώσει στον υπόλοιπο κόσμο ο οποίος δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πως αν δεν ψηφίσει Πασόκ θα βουλιάξει..

(Σήμερα, 04/06/09 στις 19.00, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, αίθουσα «Αντώνης Τρίτσης», Ακαδημίας 50. Την εκδήλωση διοργανώνει η Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρεία.)

Θα είμαστε όλοι εκεί!

Αρέσει σε %d bloggers: