Tag Archive: παπαγαλάκια


Ακόμα και αν τους μαυρίσουμε και βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να αλλάξουν.. Λέω για τους αδίστακτους «σωτήρες» και κατ εξακολούθηση επιβήτορες του τόπου που έρχονται να μας ξαναπηδήξουν εν πλήρη στύση, όπως λένε και οι έρευνες του σεξουαλικού ινστιτούτου.. Λέω επίσης για τους ανίκανους που, επειδή δεν μπορούν να πηδήξουν, διαλύσανε τα πάντα.. Λέω και για τους γελοίους Καρατζαφέρηδες που θα ξανακάνουν λέει την Ελλάδα ..ελληνική (!) για να πηδήξουν και οι ελληναράδες με τα λερωμένα σώβρακα..

politikoiΑκόμα λοιπόν και να τους μαυρίσουμε και να βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να  αλλάξουν.. Άλλωστε και εμείς, το πόπολο, βουλιάξαμε και δεν αλλάξαμε.. Εδώ ακόμα και οι Ιταλοί, που μεταλαμπάδευσαν με την Αναγέννηση τον πολιτισμό στην Ευρώπη, εκλέγουν για πρωθυπουργό τους τον μεγαλύτερο καραγκιόζη όλων των εποχών και πολιτισμών.. Συνάντησα μια φίλη μου Ιταλίδα και μου είπε ότι ντρέπεται..  Ο Μπερλουσκόνι ελέγχει τα μίντια, είναι η απάντηση. Αρκεί όμως μόνο αυτό;  Στην Ελλάδα ποιος τα ελέγχει; Ο «κουρασμένος» Καραμανλής; Αυτό ούτε και ο πιο αφηνιασμένος πασόκος δεν το πιστεύει.. Ο Γιωργάκης; Αστεία πράγματα.. Περαστικός είναι και τα δίνει όλα μπας και προλάβει να αρπάξει λίγη εξουσία. Κανείς πολιτικός αρχηγός δεν ελέγχει σήμερα τα μεγάλα μίντια της χώρας.. Τα ελέγχουν όμως οι «νταβατζήδες», είναι η απάντηση.. Εντάξει.. Όμως, είναι δυνατόν πέντε έξι «νταβατζήδες» να χορεύουν μια ολόκληρη κοινωνία στο ρυθμό τους; Ούτε και οι θεοί δεν είναι πιο δυνατοί από τα όνειρα και τις επιθυμίες των ανθρώπων..

Δεν αρκεί λοιπόν μόνο αυτό. Υπάρχουν κι άλλα πολλά που μας βαλτώνουν.. Το παντελώς αποσαθρωμένο πολιτικό σύστημα που παραμονές ευρωεκλογών μας καλεί θρασύτατα να μην ψηφίσουμε για την Ευρώπη αλλά για τη ..Μίζενς(!).. Το «βαθύ κράτος» που σαν ένας παρασιτικός ιστός απλώνεται και ελέγχει όλη τη δημόσια σφαίρα, είτε με τη δράση του είτε με την απραξία του. Δεν είναι μόνο πράσινο το χρώμα του γιατί ενσωματώνει τους παντός είδους «δικτυωμένους», ανεξαρτήτως χρώματος. Οι έξυπνοι δεν έχουν χρώμα ούτε και το σύγχρονο πρόσωπο της εξουσίας.  Χρώμα έχουν μόνο κάποια γελοία ανθυπο-υποστελέχια και κάποιοι λεηλατημένοι οπαδοί από τα ίδια τους τα κόμματα..

Αλλά «φταίει κι ο λυράρης και τούτος ο λαός που είναι μαραζιάρης».. Είναι δηλαδή και μια κοινωνία που έχει απιθώσει τα όνειρα της στα περβάζια των τηλεοπτικών παραθύρων, που έχει συρρικνώσει τη σκέψη της και τον προβληματισμό της στα «ρεπορτάζ» που κάνουν «παπαγαλάκια» μιμούμενα τους «δημοσιογράφους».. Μια κοινωνία της οποίας το πιο δημιουργικό κομμάτι της, ο λυράρης της, είναι ανέμπνευστος, ανήμπορος και σε κατάσταση απόσυρσης.. Μια κοινωνία δηλαδή που είναι ανίκανη όχι μόνο να ονειρευτεί αλλά και το χειρότερο απ όλα να μισήσει.. Γιατί δεν αρκεί μόνο να αηδιάζουμε.. Μετά κάνουμε εμετό και αδειάζει χώρος στο στομάχι μας για να καταναλώσουμε περισσότερα.. Μόνο αν συσσωρεύσουμε μέσα μας όλο το μίσος του κόσμου και των χαμένων χρόνων μας, αυτών που πέρασαν και αυτών που θάρθουν, μόνο τότε αυτή η κοινωνία έχει ελπίδες να γεννήσει κάτι καλύτερο.. Με σημαίες και καραμούζες μόνο τέρατα και καραγκιόζηδες γεννιούνται.. Ας τους μαυρίσουμε λοιπόν σιωπηρά για να βουλιάξουν κι ας γνωρίζουμε καλά ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν.. Έτσι απλώς μόνο και μόνο για να δουν ότι έχουμε αρχίσει να μισούμε.. Είναι το μόνο που τους τρομάζει..

Η φαιδρότητα είναι πολύ χειρότερη από τη βαρβαρότητα.. Η βαρβαρότητα ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιήσει και κάποιες συνειδήσεις.. Να αγανακτήσουν, να θυμώσουν, να εξεγερθούν, να επαναστατήσουν.. Η φαιδρότητα μόνο στομαχικές αναταράξεις μπορεί να προκαλέσει.. Συνήθως αφήνει αυτή τη γνωστή γεύση της αηδίας, ενώ στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί θυμηδία..  Το βέβαιο είναι ότι στην ιστορία των συνειδήσεων δεν έχει εμφανιστεί ποτέ, ούτε μία συνείδηση που να έχει επαναστατήσει επειδή δεν άντεξε την φαιδρότητα.. Γιατί η φαιδρότητα παθητικοποιεί και αποχαυνώνει και στην καλύτερη περίπτωση εξοπλίζει με ψευδαισθήσεις τους βλάκες και τους αφελείς. (Αιθεροβάμονες δεν τους λένε;..) Γιαυτό ακριβώς αποτελεί και την πιο αποτελεσματική μέθοδο για την γελοιοποίηση και την απαξίωση ιδεών και αξιών, το ξέφτισμα και την προδοσία ονείρων και οραμάτων..

Οπα ο .."σοσιαλισμός"!

Όπα ο .."σοσιαλισμός"!

Πέρασαν 28 χρόνια από τότε που υποσχέθηκαν αλλαγή και σοσιαλισμό και μάλιστα στις 18.. Κι όταν στις 18 ήρθε ο «σοσιαλισμός», ήμασταν παιδιά αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τους πατεράδες μας που έκλαιγαν από συγκίνηση και χαρά γιατί επιτέλους θα έφευγε η δεξιά «βαρβαρότητα» και θάρχονταν καλύτερες μέρες.. Η συνέχεια είναι γνωστή.. Όλη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι στη «βαρβαρότητα» της «επάρατης δεξιάς», η ριζοσπαστικοποίηση και η βαθιά διάθεση για αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας ηττήθηκαν απ τη φαιδρότητα και εξανεμίστηκαν χωρίς επιστροφή.. Βιώσαμε μια εικοσαετία συστηματικής και οργανωμένης απαξίας και εξολόθρευσης κάθε σοσιαλιστικής ιδέας και κάθε έννοιας κοινωνικής αλλαγής. Ο σοσιαλισμός έγινε συνώνυμο της φαιδρότητας και σύνθημα για να κάνουν πάρτι τα λαμόγια..  Όσα κατάφερε ο διαβόητος πασοκικός «σοσιαλισμός» καμιά «βαρβαρότητα» δεν θα μπορούσε και δεν θα τολμούσε ποτέ να επιχειρήσει..

Και φτάσαμε στο σωτήριον έτος 2004 όπου ο κόσμος είχε πια στεγνώσει από ιδέες και οράματα.. Απηυδισμένος από τον «σοσιαλισμό» δεν έκανε πια όνειρα παρά μόνο ζητούσε να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα εντιμότητας.. Έτσι, σύμφωνα με την παραδοχή ακόμα και αυτού του πολλά βαρύ κι ασήκωτου «σοσιαλιστή» Γιώργου Οικονομέα στα τηλεπαράθυρα του Μέγκα, «..ανέλαβε ο Καραμανλής με σημαία την πάταξη της διαφθοράς και όλοι σε κάτι ελπίσαμε..» Φανταστείτε δηλαδή τι γινότανε επί ..«σοσιαλισμού» ώστε ακόμα και ο Οικονομέας ήλπιζε στον ..Καραμανλή..(!)

Και φυσικά άρχισε η νέας περίοδος «βαρβαρότητας». Όμως αυτή τη φορά, μιας πανθομολογουμένως  ανίκανης και Παυλοπουλικής ..«βαρβαρότητας»(!) που τάκανε πάνω της γιατί ούτε και τα βρακιά της δεν μπορούσε να κατεβάσει.. Η διαφθορά πήρε πλέον ένα γαλάζιο χρώμα κι όλοι μαζί, «βάρβαροι» και «σοσιαλιστές», χοροστατούντων των μίντια, κατάφεραν να αποσαρθρώσουν παντελώς το πολιτικό σύστημα της χώρας..

Και αλίμονο! Εκεί λοιπόν που άρχισε και πάλι ο κόσμος να απογοητεύεται και να αγανακτεί, να θυμώνει και να επαναστατεί, νάτος και πάλι ο αθάνατος πασοκισμός έτοιμος να αναλάβει το ίδιο ακριβώς έργο! Να εξανεμίσει και πάλι τον θυμό και την αγανάκτηση και να ακυρώσει κάθε νέα ριζοσπαστικοποίηση με το ίδιο ακριβώς δοκιμασμένο και αποτελεσματικό όπλο. Και μόνο η επαναχρησιμοποίηση του όρου «σοσιαλισμός» αποτελεί πλέον μέγα σκάνδαλο. Η υποτίμηση της νοημοσύνης είναι προκλητική και αναιδέστατη.. Το θράσος και η χυδαιότητα ξεπερνάει κάθε όριο και γίνεται πλανητικό.. Αμφιβάλει κανείς ότι η φαιδρότητα είναι μια μορφή βαρβαρότητας;

Εγκάθετοι του Βενιζέλου, του Καραμανλή, ποιοι τελικά είναι αυτοί που γράφουν τις ομιλίες του Γιωργάκη και τον εκθέτουν συνειδητά και συστηματικά; Μάλλον πρόκειται για κάποιους επικοινωνιολόγους και τεχνικούς της εξουσίας, ένα είδος που ευδοκιμεί ιδιαιτέρως στα πασοκικά εδάφη, οι οποίοι, παρά τους τίτλους τους, μέσα τους είναι παντελώς άσχετοι με την αριστερά και την ουσία της, με την κοινωνία και τα όνειρα της, τους καημούς και τα προβλήματα της και νομίζουν ότι ο σοσιαλισμός είναι ένας νεοφιλελευθερισμός αναμεμειγμένος με μπόλικο πασοκισμό.. Ένα μείγμα δηλαδή Πάσχου Μανδραβέλη και Πέτρου Κωστόπουλου με ισχυρές δόσεις λαμογιάς, αλαζονείας και ενίοτε πολιτικής αλητείας για να γίνω πιο σαφής.. Στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν πολιτική, καθαρό πολιτικό μάρκετινγκ κάνουν και μάλιστα πολύ επιθετικό..

Conan_BarbarianΚαι ο Γιωργάκης τσιμπάει σε όλα. Ό,τι του πουν πως δήθεν ενισχύει το ηγετικό του προφίλ και βοηθάει να γίνει πρωθυπουργός, όχι φυσικά για τον ίδιο αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα του, οποιοσδήποτε τρόπος και οποιοδήποτε μέσο βοηθάει τον πασοκισμό να υφαρπάξει και πάλι την εξουσία, το μέσο αυτό βαφτίζεται αυτομάτως σε άγιο και θεμιτό και προ παντός σοσιαλιστικό..

Την εν λόγω ρήση λοιπόν την πρωτοείπε ο Ενγκελς εννοώντας ότι η ανθρωπότητα, στην πορεία της προς το μέλλον, αν δεν βαδίσει προς το σοσιαλισμό απειλείται από την βαρβαρότητα.. Την μετέφερε η Ρόζα Λούξεμπουργκ και από εκεί, πολύ αργότερα, ο Σάτρ και ο Καστοριάδης που συγκρότησε και ομώνυμη ομάδα και περιοδικό, όμως με άλλο νόημα, εννοώντας ως βαρβαρότητα τον σταλινισμό και διαχωρίζοντας έτσι τον σοσιαλισμό από τις εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση..

Το εκπληκτικό όμως στην όλη υπόθεση δεν είναι ότι ο Γιωργάκης παπαγαλίζει ό,τι του λένε και ενίοτε χωρίς να το καταλαβαίνει, όπως την συγκεκριμένη ρήση, αλλά η πρεμούρα που έπιασε τους διάφορους σχολιαστές-παπαγαλάκια, όπως ο ανεκδιήγητος Πάσχος Μανδραβέλης, να δικαιολογήσουν την χρήση της από τον αρχηγό και να προσπαθήσουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.. Εν τω μεταξύ είναι τόση η πρεμούρα τους, που, διαπιστώνοντας ότι τα πατενταρισμένα ανίκανα στελέχη της Νουδου κατάφεραν για μοναδική φορά να κάνουν και μια επιτυχημένη διαφήμιση (αυτή με τα πράσινα παπαγαλάκια) οι σχολιαστές-παπαγαλάκια τάβαλαν και με την ..διαφήμιση! Τόσες αναλύσεις, τόσο μένος και τόσο μελάνι προκειμένου να αποδομηθεί και να μειωθεί η απήχηση στον κόσμο μιας προεκλογικής διαφήμισης δεν έχει ματαγίνει.. Σαν να μην έφτανε που η χώρα έγινε σκανδαλοτροφείο, την έκαναν και ορνιθοτροφείο!

Φυσικά ο κουρασμένος και αναδυόμενος από τον λήθαργο του «πολιτικού πολιτισμού» Καραμανλής (τώρα βεβαίως είναι αργά) άφησε τα σουβλάκια και φαίνεται πως άρχισε να καταλαβαίνει ότι η πολιτική θέλει και την αλητεία της, με την καλή και την κακή έννοια, όπως άλλωστε έκαναν και όλοι οι λεγόμενοι «μεγάλοι», ο θείος του, ο Αντρέας και βάλε.. Αφού λοιπόν κατάφερε να απογοητεύσει ακόμα και τον τελευταίο λογικό Νουδίτη και έκλεισε τη Βουλή επιδεικνύοντας μια απύθμενη πολιτική ανικανότητα, άρχισε τώρα την ύστατη ώρα να πασοκίζει και αυτός, δηλαδή να μην αφήνει να πέσει κάτω ούτε καρφίτσα απ τον αντίπαλο, να κάνει την τρίχα τριχιά, το άσπρο μαύρο και να εκμεταλλεύεται την κοτσάνα του Γιωργάκη περί βαρβαρότητας, για να φανατίσει τους απογοητευμένους Νουδούδες.. Όμως είναι πολύ αργά. Ο κόσμος πάντα προτιμούσε -και συγχωρούσε την αλητεία, την ανικανότητα όμως ποτέ!

Έτσι λοιπόν, με την κύρια ευθύνη των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, με ένα σαθρό πολιτικό σύστημα που αποτελεί πλέον την πηγή κάθε κακού σε τούτη τη χώρα, με ένα μίγμα ανικανότητας και πασοκισμού που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή, με την θλιβερή χορωδία των σχολιαστών-παπαγάλων που την συνοδεύουν οι εξωφρενικοί συριγμοί της προεκλογικής καραμούζας και πάντα χέρι-χέρι με τη γελοιότητα του Καρατζαφέρη, διάγουμε αισίως την εποχή της βαρβαρότητας.. Ο σοσιαλισμός θα αργήσει πολύ ακόμα..

«Ακόμα και τώρα που έρχονται στο φως οι σκοτεινοί ρόλοι τους, αυτοί οι «σπουδαίοι» δημοσιογράφοι, τα «λαμπερά» αστέρια της μικρής μας οθόνης δεν το βάζουν κάτω. Επιμένουν να κατασκευάζουν πάσης φύσεως μυθολογίες προσπαθώντας απεγνωσμένα να μας πείσουν ότι είναι ειλικρινείς και αληθινοί και τίμιοι.

Ομως, το χειρότερο είναι ότι, με απίστευτο κυνισμό, θεωρούν πως αυτοί είναι ο καθρέφτης μας, καθρέφτης μιας ολόκληρης κοινωνίας που άλλο δεν κάνει από το να καταναλώνει αδηφάγα σκάνδαλα και ιστορίες της κλειδαρότρυπας, εκβιασμούς, διαστροφές και συναλλαγές. Γι’ αυτό και έχει σημασία να δηλώσουμε, με κάθε τρόπο, πως δεν είναι δυνατό να συνεχίζουν να μας πουλάνε οι πάσης φύσεως τηλε-κανίβαλοι τις δικές τους ηθικές, πολιτισμικές και κοινωνικές αξίες σαν να ήταν δικές μας, σαν να ήμασταν όλοι μέρος του ίδιου σάπιου συστήματος. Κι ας απαιτήσουμε, επιτέλους, από τους πολιτικούς να αναλάβουν τις ευθύνες τους, διαφορετικά δεν θα γλιτώσουν από την απαξίωση. Μια απαξίωση που, καθώς απλώνεται σε όλους τους θεσμούς, δεν εγγυάται τίποτα γόνιμο και δημιουργικό για την κοινωνία μας».

Δήλωση στην «Ελευθεροτυπία» (26-01-08) της κας Αλεξάνδρας Κορωναίου, αναπληρώτριας καθηγήτριας Κοινωνιολογίας

Τρίβουν τα μάτια τους και δεν το πιστεύουν.. Σκουντιούνται μεταξύ τους.. Τσιμπάει ο ένας τον άλλον να δουν αν είναι ξύπνιοι! Ο Γιωργάκης και το βαθύ Πασόκ τους αποκαλούν υπονομευτές της δημοκρατικής παράταξης!! Ποιους; Αυτούς πού η γλώσσα τους είχε μαλλιάσει να κάνουν συνειδητά το μαύρο άσπρο προκειμένου να ρίξουν την «επάρατη δεξιά».. αυτούς πού συγκάλυψαν επί πολλά χρόνια τα πασοκικά αίσχη, τη λαμογιά, τη καταλήστευση του τόπου, αυτούς πού παρουσίασαν αδίστακτα τις δεξιές και αντιλαϊκές πολιτικές ως ..σοσιαλιστικές(!) Αυτούς πού μετά το «δακτυλίδι» του Σημίτη λιβάνισαν το Γιωργάκη σε βαθμό γελοιότητας: Επέρδετο και έβγαζαν έκτακτο δελτίο «ειδήσεων»! Αυτούς πού, αν τελικά για κάτι έχει να τους κατηγορήσει το Πασόκ είναι γιατί υπήρξαν βασιλικότεροι του βασιλέως..

Η απογοήτευση και η πίκρα είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα τους: Οι τρεμοπρετεντέρηδες αγανακτισμένοι.. Ο Στραβελάκης πού δεν του έφτανε το ψέμα αλλά έβαζε και μπόλικη κακία.. Η Στάη πού παρ ολίγο να ανακοινωθεί ως επίσημη εκπρόσωπος του Πασόκ μετά τις «βαθυστόχαστες» αναλύσεις στην «ομολογιάδα» του Μέγκα.. Η Κάτια Μακρή πού μετεξελίχθηκε σε θηλυκό Κακακουνάκη (αυτός ο δύστυχος είναι για λύπηση). Ο Σκουρής πού τα τσούγκρισε με το «Έθνος» λόγω άκρατου ..πασοκισμού.. Ο Δελλατόλας με το πάντα έγκυρο «ρεπορτάζ».. Αγανάκτηση και στα πρόσωπα των διευθυντάδων: Παναγιωτόπουλου, Χαρβαλιά, Παντελή Καψή.. (ξεχνάω πολλούς. Ας με συγχωρέσουν πού δεν τους μνημονεύω, αλλά μην στεναχωριούνται.. τους θυμάται ο κόσμος..) Σήμερα μάλιστα ένας από αυτούς, ο Παπαχρήστος των «Νέων», αναρωτιόταν με αγανάκτηση στην ραδιοφωνική εκπομπή του Λιάγκα: «Μα εγώ δύο μέρες πριν τις εθνικές εκλογές έβγαλα συνέντευξη με το Γιωργάκη για το πώς θα κυβερνήσει τον τόπο, ενώ όλοι ξέραμε εκατό τοις εκατό ότι το Πασόκ θα χάσει»! Τέτοια «αντικειμενική» δημοσιογραφία έκαναν όλοι αυτοί!

Τώρα λοιπόν πού μέσα σε ένα μήνα ο Γιωργάκης ανακάλυψε τη «μιντιοκρατία», τώρα όλοι αυτοί έγιναν υπονομευτές και διαπλεκόμενοι! Έχουν άδικο λοιπόν να τρίβουν τα μάτια τους οι άνθρωποι; Τώρα μάλλον καταλάβανε καλύτερα τι σημαίνει βαθύ Πασόκ και Πασοκισμός. Το ξέρουν βέβαια αλλά εγώ το ξαναλέω: Ο απόλυτος καιροσκοπισμός σε συνδυασμό με την απόλυτη έλλειψη ήθους! Με τις υγείες σας παιδιά! Και εις άλλα με υγεία και τα ξαναλέμε.. κουράγιο..

ΥΓ. Θα συμβούλευα το βαθύ Πασόκ και το Γιωργάκη να μην το παρακάνουν γιατί αν θα θυμώσει πολύ κανένας διαπλεκόμενος και αρχίσει τις αποκαλύψεις, δεν τους ξεπλένουν σαράντα ποτάμια!

..και ειδικότερα προς αυτούς που καλύπτουν το λεγόμενο ρεπορτάζ Πασοκ..

Άνοιξε λοιπόν ο ασκός του Αιόλου και ακούμε αυτές τις μέρες τόσα και τόσα από τα στελέχη (μικρά και μεγάλα) του Πασοκ, για το ίδιο τους το κόμμα: Ότι επί Σημίτη έγινε η μεγάλη στροφή προς τα δεξιά και το νεοφιλελευθερισμό, ότι το κόμμα έχει πλήρως αποκοπεί από το λαό, ότι τελικά πρόκειται για μηχανισμό εξουσίας που επικρατεί με τεχνικές επικοινωνίας, ότι έχει καθεστωτικές αντιλήψεις, ότι εξέθρεψε τη λαμογιά, ότι δεν υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες, ότι δεν έκανε ποτέ του αυτοκριτική, ότι το μόνο που ενδιαφέρει τους «πρωτοκλασάτους» είναι οι προσωπικές τους φιλοδοξίες, ότι υπάρχει τέτοιος ψυχικός διχασμός μεταξύ τους που ούτε το «όραμα» της εξουσίας δεν μπορεί πλέον να τους ενώσει και αναρωτιέται κανείς:

Εφόσον η δουλειά σας είναι το ρεπορτάζ Πασόκ και αυτό σημαίνει να μας ενημερώνετε για το τι γίνεται στο Πασοκ (το ίδιο ισχύει και για αυτούς που κάνουν ρεπορτάζ ΝΔ, κλπ) τι κάνατε τόσα χρόνια; Πότε μας τάπατε αυτά που συμβαίνουν στο Πασόκ και δεν τα ακούσαμε ή δεν τα καταλάβαμε; Περιμένετε να ανοίξουν τα αρχεία του Forreign office; Αν δεν τα ξέρατε σημαίνει ότι δεν κάνατε ρεπορτάζ και τζάμπα ο μισθός σας. Αν τα ξέρατε, που εσείς μας λέτε ότι τα ξέρατε εφόσον τώρα κάνετε τους δημοσιογράφους μετά εορτής, σημαίνει ότι τα αποκρύψατε συνειδητά και μεταλλαχτήκατε σε «παπαγαλάκια» της Χ. Τρικούπη και των αφεντικών σας. Εντάξει, δεν έχουμε απαίτηση από τον Κακαουνάκη και τη θηλυκή εκδοχή του την Κάτια Μακρή να μας τα πει. Ούτε και από τους Τρεμοπρετεντέρηδες και τη Στάη η οποία παρ΄ ολίγο να ανακοινωθεί επισήμως ως εκπρόσωπος του Πασόκ, όπως άλλωστε και ο Θεοδωράκης. Αυτές είναι ακραίες περιπτώσεις εντεταλμένων και άλλωστε δεν ήταν εντεταλμένοι στο ρεπορτάζ. Δεν ρώταγαν όμως κοτζάμ μεγαλοδημοσιογράφοι; Εσείς κύριε Τσίμα; Εσείς κύριε Δελατόλα που εκτός των άλλων διαθέτετε και σατυρικό έντυπο, μήπως μας είπατε τίποτα και δεν το καταλάβαμε; Έστω και στ αστεία; Εσείς κύριε Παπαχρήστο που λυσσάξατε στα ΝΕΑ να κάνετε αντιπολίτευση αντί για δημοσιογραφία; Εσείς κύριε Παναγόπουλε; Κύριε Λιαρέλη; Κύριε Μπάμπη Παπαπαναγιώτου που το παίζετε και ανεξάρτητος; Εσύ κουρασμένε Χασαπόπουλε που είσαι και καλό παιδί; Άσε τον Μ. Καψή έχουμε τοποθετηθεί επ αυτού σε άλλο σχόλιο. Φυσικά ξέρω ότι όλοι εσείς (και άλλοι που θα τους τιμήσουμε αναλόγως εν καιρώ) δεν ντρέπεστε γιατί έτσι αντιλαμβάνεστε την δημοσιογραφία. Στην καλύτερη περίπτωση μέσα στο εντεταλμένο πλαίσιο της αντιπολίτευσης ή συμπολίτευσης, δηλαδή ως άσκηση μιας προσωπικής δημόσιας πολιτικής και εξουσίας και μάλιστα έμμισθης για να μην ξεχνάμε ότι είστε και εργαζόμενοι!.. Αλήθεια πότε είναι πιο αντικειμενικό το «λειτούργημα» σας; Όταν κάνετε συμπολίτευση ή όταν κάνετε αντιπολίτευση;

Αρέσει σε %d bloggers: