Tag Archive: Παπανδρέου


H απαίτηση είναι παλλαϊκή και εκφράζεται οργισμένα, ακόμη και υστερικά: οι κλέφτες να πάνε φυλακή. Μαζί ακούγονται και άλλα οριακά: γιούχα κατά πολιτικών, να καεί η Βουλή, τέτοια. Η κυβέρνηση εισάκουσε τις κραυγές. Λίγες μέρες μετά την τεράστια διαδήλωση με τη φρικτή κατάληξη, ελάχιστες μέρες μετά την επιβολή των δρακόντειων μέτρων του ΔΝΤ, η κυβέρνηση άρχισε να ικανοποιεί το λαϊκό αίσθημα.

Πώς; Οι πρώτες πράξεις τείνουν προς έναν εύκολο εντυπωσιασμό. Οι μπουλντόζες που ισοπεδώνουν το ήδη ερείπιο, το φάντασμα της «Φαντασίας», ενώπιον του πρωθυπουργού, της αρμοδίας υπουργού και των καμερών κραυγάζουν έναν υπερβολικά εύκολο συμβολισμό. Δεν αμφιβάλλουμε για τις ευγενείς προθέσεις της κυβέρνησης, αλλά θα περιμέναμε κάτι πιο ουσιώδες: λ.χ. να σταλούν οι Komatsu και οι Liebherr αθόρυβα στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη, στις Κυκλάδες, προς εκτέλεσιν χρονίως ανεκτέλεστων εντολών κατεδάφισης αυθαιρέτων. Οχι ερειπίων και εγκαταλειμμένων, αλλά επαύλεων με πισίνα καμουφλαρισμένη για να μην την πιάνει ο δορυφόρος.

Παρόμοια επικοινωνιακότητα χαρακτηρίζει το τελετουργικό ξεφώνισμα των φοροδιαφεύγοντων γιατρών. Η κυβέρνηση παραδίδει στη χλεύη πολίτες οι οποίοι έχουν παραβιάσει τον φορολογικό κώδικα, χωρίς να υπάρχει σχετική εισαγγελική εντολή, χωρίς τελεσιδικία, παραβιάζοντας τα ατομικά δικαιώματα. Είναι προφανές ότι το ξεφώνισμα γίνεται για να κατευναστεί η λαϊκή οργή. Εν τω μεταξύ τα εικονικά τιμολόγια προβεβλημένων εταιρειών, τα θηριώδη ανείσπρακτα πρόστιμα, η μεγάλη φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή εξακολουθούν να παρκάρουν στο αρχείο του υπουργού. Η τέτοια επικοινωνιακότητα είναι τυπικός λαϊκισμός· δεν παράγεται έτσι πολιτική, δεν παράγεται μόνιμο αποτέλεσμα. Η οργή δεν κατευνάζεται, απεναντίας ίσως φουντώσει. Εχουμε να λέμε για το «σύστημα Τσουκάτου-Πανταγιά», το «σύστημα Ρουσόπουλου», για μηχανισμούς χειραγώγησης των ΜΜΕ και παραγωγή επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων. Ετσι βούλιαξε η χώρα.. Ευρισκόμενοι τώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης έχουμε το περιθώριο να αφήσουμε ένα νέο σύστημα επικοινωνιακών βεγγαλικών να υποκαταστήσει την παραγωγή πραγματικής πολιτικής;

Νίκος Γ. Ξυδάκης

Η προπαγανδιστική καταιγίδα των καναλιών και της πάσης φύσεως διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας ότι αυτά τα μέτρα είναι ο μόνος δρόμος για να σωθεί η «πατρίς» πέφτει στο κενό. Όσο πιο πολύ το λένε τόσο ο θυμός και η οργή φουσκώνει σαν ποτάμι. Ουδείς στοιχειωδώς νοήμων άνθρωπος μπορεί να πιστέψει ότι τα μυαλά των κυβερνώντων είναι τόσο ανίκανα και διεστραμμένα που πιστεύουν στα σοβαρά ότι δήθεν σώζουν την πατρίδα μειώνοντας την σύνταξη των 600 ευρώ(!!) Καμιά πατρίδα δεν σώζεται με μειώσεις μισθών και συντάξεων! Καμιά πατρίδα δεν σώζεται εξοντώνοντας αυτούς που την αποτελούν..

Το ερώτημα λοιπόν γιατί πήραν αυτά τα μέτρα ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι οδηγούν στην ύφεση και στον στασιμοπληθωρισμό, δηλαδή στην ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας, έχει πλέον απαντηθεί.  Όσο και αν δεν μπορούμε να το χωνέψουμε είναι η μεγάλη αλήθεια:  Η πρωτοφανής αυτή στην ιστορία κοινωνική αδικία και βαρβαρότητα, ειδικότερα απέναντι στους συνταξιούχους, που κάνει ακόμα και τον Πρετεντέρη και την Τρέμη να ανατριχιάζουν, είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι οι δανειστές μας, δηλαδή οι διαβόητες «αγορές», που έως τώρα μας έχουν δανείσει γύρω στα 300 δις, θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω! Μόνο αυτό τούς ενδιαφέρει! Καμιά «αγορά» δεν εμφορείται από αισθήματα αλληλεγγύης και δεν διακατέχεται από την αγωνία να σώσει την Ελλάδα και τον βασανισμένο λαό της. Απλώς όταν μια χώρα καταρρέει και ουσιαστικά πτωχεύει, καμιά «αγορά» δεν εμπιστεύεται ότι η οικονομία της θα ανακάμψει ώστε να ξεχρεώσει από μόνη της. Γι αυτό υπάρχει το διαβόητο ΔΝΤ. Είναι ο μόνος τρόπος είσπραξης των χρεών από το πτώμα. Στην πιο μαύρη στιγμή μιας χώρας οι γύπες «συνεργάζονται» με κυβερνήσεις γιωργάκηδων (έτσι θα λέγονται στο εξής οι κυβερνήσεις που «δίνουν» το λαό στους δημίους του για να «σώσουν» μια άδεια πατρίδα)  για να διασφαλίσει την πληρωμή των χρεών της. Από εκεί και πέρα δεν υπάρχει έλεος. Φωτιά και τσεκούρι στην πιο πρόσφορη και σίγουρη λεία. Και η πιο πρόσφορη και σίγουρη λεία είναι μόνο οι μισθωτοί και πολύ περισσότερο τα ταμεία των συνταξιούχων έστω και αν αυτά είναι μισοάδεια..

Η εξόντωση των συνταξιούχων αποκαλύπτει την πλήρη κοινωνική αναλγησία και τον ηθικό αμοραλισμό αυτών που συνεργάστηκαν σε αυτό το έγκλημα. Οι συντάξεις είναι ο μόχθος που στράγγιξε από μια ολόκληρη ζωή και αποταμιεύτηκε για να ζήσουν οι συνταξιούχοι το υπόλοιπο που τούς απομένει..  Θάλεγε λοιπόν κανείς αφελής ότι κόβουν τις συντάξεις των ανθρώπων για να παραμείνουν τα λεφτά στα ταμεία των συνταξιούχων ώστε να γεμίσουν που είναι σχεδόν άδεια! Κι όμως. Μειώνοντας τις συντάξεις δεν γεμίζουν τα ταμεία! Τα λεφτά των συντάξεων που κόβονται από τους συνταξιούχους δεν θα μείνουν στα ταμεία τους, αλλά θα τα αρπάξει το κράτος, μέσω της εφορίας, για να τα δώσουν στις «αγορές»! Ληστεύουν τα ταμεία για να «ξεχρεώσουν» τις αγορές! Αυτός είναι ο «νέος πατριωτισμός» του πασοκισμού.. Έτσι σώζουν την πατρίδα οι γιωργάκηδες.. Αυτό δεν πρόκειται να το ακούσετε από την άθλια δημοσιογραφία της διαπλοκής.. Ούτε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο στο μεγκα και κορυφαίο βλάκα όλων των εποχών Μ. Καψή, ούτε και από την ανεκδιήγητη θηλυκή εκδοχή του Κακαουνάκη την Κάτια Μακρή..

ΝΕΩΤΕΡΑ εδω

Ένα απλό αλλά συγκλονιστικό ερώτημα προβάλει ολοένα και περισσότερο όσο καταλαγιάζει ο κουρνιαχτός των μέτρων και ο απόηχος της πιο ξεδιάντροπης επικοινωνιακής καταιγίδας που γνώρισε ο τόπος: Γιατί πήραν τέτοια πρωτοφανή σε αγριότητα και κοινωνική αδικία μέτρα χωρίς αποτέλεσμα; Εφόσον οι πάντες ομολογούν, ντόπιοι και ξένοι οικονομολόγοι, επίσημοι των Βρυξελλών, ακόμα και πολιτικοί της κυβερνώσας παράταξης, ακόμα και το σύνολο των εμπόρων και βιομηχάνων της χώρας, ακόμα και η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία(!)  ότι τα μέτρα αντί να βγάλουν τη χώρα από την κρίση την οδηγούν με απόλυτη βεβαιότητα στην πιο βαθιά ύφεση και στον πλήρη μαρασμό, τότε γιατί τα αποφάσισαν; Είναι τόσο αδαείς, ανίκανοι και ανόητοι; Κοτζάμ υπουργοί, ο μεγάλος κωπηλάτης Γιώργος, κοτζάμ ΔΝΤ, ΕΚΤ και βάλε; Είναι τόσο διεστραμμένοι και αναίσθητοι; Είναι τόσο ξεφτιλισμένοι και υποταγμένοι; Τι ακριβώς συμβαίνει; Κι αν όντως γνωρίζουν, που γνωρίζουν, ότι με τέτοια μέτρα δεν πρόκειται να σωθεί η χώρα και ότι θα μαραζώσει η αγορά, γιατί τα αποφάσισαν και βιάζουν, ματώνουν και ταπεινώνουν εκατομμύρια Έλληνες; Υπάρχει κάποια στοιχειώδης λογική εξήγηση;

Ο πόνος και η οργή του συνταξιούχου

Και όμως υπάρχει! Είναι όντως τόσο ξεφτιλισμένοι και υποταγμένοι! Η πρωτοφανής αυτή στην ιστορία βαρβαρότητα είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι οι δανειστές μας, δηλαδή οι διαβόητες «αγορές» θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω! Νομίζετε ότι όλοι αυτοί κοιμούνται και ξυπνούν με την αγωνία να σώσουν την Ελλάδα και τον βασανισμένο λαό της; Ο μεγάλος τους φόβος είναι μήπως και η πτωχή Ελλάς κάνει αναδιάρθρωση τους χρέους και τους αφήσει με το πουλί στο χέρι.. Εφόσον λοιπόν η Ελλάς επτώχευσε ουσιαστικά,  πρέπει πλέον να διασφαλιστεί ότι θα πάρουν τα λεφτά που μας δάνεισαν. Αλλά από πού θα τα πάρουν και μάλιστα εγκαίρως πριν λήξουν τα ομόλογα; Από το κράτος; Δεν υπάρχει σάλιο.. Από τους πλούσιους; Οι στιγμές είναι τραγικές για να αστειευόμαστε.. Ο μόνος που απομένει είναι ο φουκαριάρης ο λαός.. Ο απλός μισθωτός και συνταξιούχος.. Τα αιώνια υποζύγια και σίγουρα λεφτά.. Γι αυτό υπάρχει το ΔΝΤ. Γι αυτό όπου πατάει την μπότα του δεν «σώζει» ανθρώπους αλλά μόνο αριθμούς.. δηλαδή δανειστές και αγορές.. Αυτό είναι το νόημα της μεγάλης ληστείας..

Το παράδειγμα με τους συνταξιούχους είναι συγκλονιστικά αποκαλυπτικό. Οι συντάξεις δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με τον ανταγωνισμό. Είναι τα λεφτά που πλήρωσαν οι απόμαχοι της ζωής για να ζήσουν στοιχειωδώς ως άνθρωποι στο υπόλοιπο της ζωής τους.. Είναι δικά τους λεφτά που τα διαχειρίζονται τα ταμεία τους. Θάλεγε λοιπόν κανείς αφελής ότι κόβουν τις συντάξεις των ανθρώπων για να παραμείνουν τα λεφτά στα ταμεία και να γεμίσουν τα ταμεία που είναι σχεδόν άδεια!  Κι όμως. Τα λεφτά των συντάξεων που κόβονται από τους συνταξιούχους δεν θα μείνουν στα ταμεία τους, αλλά θα τα αρπάξει το κράτος, μέσω της εφορίας, για να πληρωθούν τα χρέη στις «αγορές»! Όσο απίστευτο και αν φαίνεται ληστεύουν τα ταμεία των συνταξιούχων όχι για να σώσουν τη χώρα αλλά για να πληρώσουν τις αγορές! Και ξέρετε τι εξοργίζει περισσότερο; Όχι τόσο η κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος, η καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο το θράσος και ο εμπαιγμός ότι έτσι σώζουν τη χώρα! Ότι σώζουν την πατρίδα ληστεύοντας τους ανθρώπους! Ο πιο άθλιος πασοκισμός στην απόλυτη κορύφωση του! Μόνο ο πασοκισμός και ένας Γιωργάκης θα μπορούσαν να συναινέσουν σε τέτοιο έγκλημα. Το ξέρω ότι ντρέπεσαι φίλε πασόκε.. το ξέρω.. έχεις και εσύ τον πόνο σου.. όμως καλά κάνεις και ντρέπεσαι.. Γιατί εφόσον ντρέπεσαι και εσύ σημαίνει ότι ακόμα υπάρχει ελπίδα..

«Τώρα είμαι περισσότερο σοσιαλιστής από πριν»..(!) Και όμως το είπε και αυτό ο Γιώργος στη βουλή αλλά κανείς πια δεν μπορεί να γελάσει.. Και εξήγησε ότι αυτό που του λένε τώρα τα ..σοσιαλιστικά αντανακλαστικά του είναι να σώσει τη χώρα! Και το κατάφερε! Αυτό μας λέει το άθλιο τσούρμο των μεγαλοδημοσιογράφων στα γεννητικά όργανα του οποίου έχουμε απιθώσει την ενημέρωση μας.. Χάρις στις νικηφόρες μάχες που έδωσε ο Γιώργος, πυροβολώντας τα πόδια του και τα πόδια μας, κατάφερε επιτέλους να σώσει τη χώρα βάζοντας την στο ..ΔΝΤ! Η γελοιότητα συναντά τον πατριωτισμό όπως ο πασοκισμός τον Καρατζαφέρη.. Μην απορείτε. Πάντα ο πατριωτισμός ήταν το καταφύγιο του ξεπουλήματος και της προδοσίας και τούτος ο τόπος, που έχει περάσει εμφύλιο και χούντα, το ξέρει καλά αυτό..

Χέρι-χέρι στο ΔΝΤ..

Χάρις στις προσπάθειες του Γιώργου, λένε, στο «μηχανισμό» διάσωσης της χώρας δεν συμμετέχει μόνο το ΔΝΤ αλλά και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Αν ήταν σήμερα στην κυβέρνηση η Δεξιά θα μας πήγαινε κατ ευθείαν στο ΔΝΤ χωρίς τη συμμετοχή της Ευρώπης.. Η αλήθεια φυσικά, όπως πάντα, είναι ακριβώς η αντίθετη. Η Δεξιά δεν θέλει το ΔΝΤ ενώ ο επικεφαλής του Eurogroup, Ζ.Κ. Γιούνκερ είπε ότι ο ίδιος δεν επιθυμεί το ΔΝΤ αλλά το ενέπλεξε στον «μηχανισμό» η στάση της ελληνικής κυβέρνησης! Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για τα θλιβερά εγχώρια παπαγαλάκια που βλέπουν τον Γιώργο να νικά διαρκώς γιατί μόνο αυτός ξέρει να τραβάει τόσο καλό κουπί στο κανό και να σέρνει με τις γυμνασμένες πλάτες του ολόκληρη την φουκαριάρα Ελλάδα..

Τώρα ο ..σοσιαλισμός, δηλαδή ο νεοφιλελεύθερος πασοκισμός, κάνει αυτό που δεν θα μπορούσε να κάνει ποτέ ούτε και η πιο «βάρβαρη» Δεξιά. Αυτό που τελικά μόνο ο πασοκισμός και ένας Γιωργάκης θα μπορούσαν να κάνουν. Σέρνουν τη χώρα προς τους δημίους της με τη στήριξη του συνόλου σχεδόν της ηλεκτρονικής και έντυπης δημοσιογραφίας της.. Με σκυμμένο το κεφάλι και δεμένα μάτια οι «σωτήρες» και φύλακες της κρατούν την χώρα από τα δυο της μπράτσα και την οδηγούν για να την παραδώσουν και επισήμως στην έξωθεν διακυβέρνηση..  Μέρες ταπείνωσης και ιδιότυπης κατοχής.. Ο ίδιος ο Γιώργος τόπε στη Βουλή.. «Μπήκαμε στη διαδικασία του ΔΝΤ».. Ο Λομβέρδος είπε στο μεγκα ότι «μιλάμε με το ΔΝΤ από τον Δεκέμβρη».. Ας μη γελιόμαστε.. Όλο το ζήτημα είναι η διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Το πρόβλημα τους δεν είναι τα μέτρα, ποτέ δεν ήταν, αλλά το πώς θα περάσουν τα μέτρα και αυτό είναι το έργο που έχει αναλάβει η πουλημένη δημοσιογραφία..

Είναι λοιπόν τόσο τραγικές τούτες οι στιγμές για τον τόπο όπου το γέλιο γίνεται λυγμός.. Η φαιδρότητα και γελοιότητα, πίκρα και μεγάλος θυμός.. Μπροστά στην τραγωδία που ζούμε, όσο γελοίες και να φαίνονται οι επικοινωνιακές τεχνικές του Μαξίμου, τελικά μόνο για γέλια δεν είναι.. Δεν γελάμε πια με τις τραγελαφικές προσπάθειες αυτού του άθλιου τσούρμου της μεγαλοδημοσιογραφίας να μετατρέπει καθημερινά το μαύρο σε άσπρο ώστε να μας κάνει και ..περήφανους για όλα αυτά που αδικούν και μας ταπεινώνουν.. Θυμώνουμε πλέον πάρα πολύ και αυτό πρέπει να το καταλάβουν.. Και συμφέρει να το καταλάβουν όχι μόνο την ενημέρωση και τον τόπο αλλά και τους ίδιους.. Τώρα πια οι δημοσιογράφοι κρίνονται όσο ποτέ άλλοτε ένας-ένας χωριστά και προσωπικά και είναι βέβαιο ότι όπως έστρωσαν έτσι και θα πληρώσουν, όχι φυσικά με βία, όχι με βόμβες και πέτρες, αλλά με τις πιο χοντρές ροχάλες της πιο βαθιάς αηδίας και περιφρόνησης μας..

Η Ελλάδα μπαίνει κάτω από τον έλεγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Κομισιόν. Στο εξής, η χώρα θα κυβερνάται από τον Ντομινίκ Στρος Καν, τον Όλι Ρεν, τις αγορές και διάφορους άλλους, τους οποίους κανείς μας δεν ψήφισε. Το ερώτημα τώρα είναι: Γιατί πρέπει να είναι πρωθυπουργός ο Γιώργος Παπανδρέου; Σε τι ακριβώς χρειάζεται;

Αν ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πρωθυπουργός επειδή κάνει κανό, ας κάνουμε πρωθυπουργό τον Έλληνα πρωταθλητή του κανό.

Η χώρα πτώχευσε αλλά εμείς θα είμαστε αναγκασμένοι να έχουμε ως διακοσμητικούς κυβερνήτες τους πολιτικούς που την πτώχευσαν; Αν ο Παπανδρέου έχει λίγη τσίπα επάνω του, πρέπει να προκηρύξει αμέσως εκλογές. Τι φοβάται; Μήπως βάλει τη χώρα σε περιπέτειες; (Χαχαχαχαχαχαχαχα!!!)

Ο Αλέκος Αλαβάνος δήλωσε πως ο Παπανδρέου θα φύγει από το Μαξίμου με ελικόπτερο. Εγώ πιστεύω πως ο Παπανδρέου θα φύγει από το Μαξίμου από τον υπόνομο.

Η Ελλάδα πτώχευσε, αλλά οι ξεπουλημένοι πολιτικοί, οι ξεπουλημένοι δικαστές, οι ξεπουλημένοι τηλεδημοσιογράφοι, οι νταβατζήδες της διαπλοκής και όλοι οι υπόλοιποι σιχαμένοι βρίσκονται στις θέσεις τους, για να διασώσουν τη χώρα. Υπάρχει κάποιος που να το βρίσκει λογικό αυτό; Ο βιαστής θα αναλάβει την ψυχολογική υποστήριξη του θύματός του; Μήπως θα το βιάσει ξανά, για να το βοηθήσει να ξεπεράσει το σοκ; Ο βιασμός περνάει με βιασμό;

Τους τελευταίους μήνες ακούγονται τα συνθήματα «Φέρτε πίσω τα χρήματα» και «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα». Κυρίως τα φωνάζουν αυτοί που έκλεψαν – είναι πολύ της μόδας να ουρλιάζουν και να κατηγορούν αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την πτώχευση.

Νομίζω πως το σωστό σύνθημα δεν είναι «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα». Το σωστό σύνθημα είναι «Φέρτε πίσω τη χώρα μας».

Δώστε μας πίσω τη χώρα μας! Εκλογές τώρα!

Υπογραφή: Πιτσιρίκος

Τον τελευταίο καιρό ζούμε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική επιδρομή από το σύνολο σχεδόν των μεγάλων μίντια της χώρας.. Με πρωταγωνιστή την διαπλεκόμενη δημοσιογραφία το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων της επίσημης ενημέρωσης έχουν επιδοθεί σε μια τιτάνια προσπάθεια να πείσουν αυτόν τον τραγικό πραγματικά ελληνικό λαό να δεχτεί, όχι μόνο τα πιο κοινωνικώς άδικα μέτρα στην ιστορία του τόπου καθώς και την «τελική λύση» του ΔΝΤ, αλλά να είναι και περήφανος γιατί όλα αυτά αποτελούν διεθνείς νίκες του  μεγάλου πιστολέρο και κωπηλάτη Γιώργου..

Κι αν η προπαγάνδα για τα μέτρα έχει και μια βάση, δεδομένου ότι πράγματι η χώρα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, όμως τα επικοινωνιακά κόλπα του Μαξίμου που προσπαθούν να εμφανίσουν τον Γιώργο, τη μια έως πιστολέρο που ακουμπάει το σαρανταπεντάρι στο τραπέζι και χέζονται πάνω τους οι «αγορές» και την άλλη ως κωπηλάτη που με τους καλογυμνασμένους (ομολογουμένως) ώμους του τραβάει το κουπί μιας ολόκληρης χώρας μόνος του, έχουν ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας..

Κάθε εμφάνιση του Γιώργου στο εξωτερικό αποτελεί πια και μια περήφανη νίκη του ελληνικού λαού.. Νίκησε στην πρώτη συνάντηση με τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί, νίκησε στη συνάντηση με τον Ομπάμα, νίκησε με την απόφαση των Βρυξελών για την ένταξη μας στο ΔΝΤ.. και επειδή μετά από κάθε νίκη πέφτουν ακόμα πιο άγριες και βαριές οι σφαλιάρες της πραγματικότητας, η θλιβερή επίσημη δημοσιογραφία του τόπου κάθε φορά τρέχει και δεν φτάνει για να εξηγήσει τις σφαλιάρες, την συνεχή άνοδο των διαβόητων σπρέντ και των επιτοκίων, να ομολογήσει αυτά που απέκρυψε για τις αποφάσεις των Βρυξελών, εν ολίγοις να εξηγήσει το μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά φαινόμενο, πώς συμβαίνει μετά από κάθε νίκη να ..χάνουμε ακόμα πιο οικτρά..(!!)

Σε ένα τέτοιο γενικό κλίμα όπου η νεοφιλελεύθερη πολιτική, που υποτίθεται ότι είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη χώρα, παντρεύει πλέον αρμονικά τον πασοκισμό με το καρατζαφερισμό, την εξαπάτηση με την γελοιότητα και βάλε, καταντήσαμε τελικά να αποτελεί τη μοναδική διαφορετική φωνή μέσα σε όλα τα μεγάλα και επίσημα μίντια της χώρας, του έντυπου και ηλεκτρονικού λόγου, ο Λαζόπουλος! Αν κάποιος διαθέτει έναν στοιχειώδη νου και μπορεί να αντέξει δυο-τρείς αλήθειες, ανατρέχει πλέον στην περιθωριακή ενημέρωση από ορισμένα (προσοχή όχι όλα) μπλόγκς και στον Λαζόπουλο.. Δεν είναι τυχαίο που το διαβόητο ΕΣΡ (Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο) τον εγκαλεί και πάλι για προσβολή του προσώπου του πρωθυπουργού..(!)

Για τον Λαζόπουλο έχω γράψει πολλές φορές.. Για τον απροκάλυπτο λαϊκισμό του, το γλείψιμο στη νεολαία και την παιδαριώδη σκέψη του πως οτιδήποτε νεαρότερο σε ηλικία είναι και προοδευτικότερο και επαναστατικότερο, κλπ.. κλπ.. Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι τελικά τούτες τις μέρες η φωνή του Λαζόπουλου αποτελεί μια πολιτική όαση στην έρημο της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας, ένα μοναδικό βήμα κριτικής και αμφισβήτησης, μια φωνή αντίστασης που, σε τελευταία ανάλυση, σώζει και τα δημοκρατικά προσχήματα και αποκρύπτει κάπως τα καθεστωτικά χαρακτηριστικά της εγχώριας ενημέρωσης..

Οι παρελάσεις πρέπει να καταργηθούν έτσι και αλλιώς. Αποτελούν το κορυφαίο θέαμα του σύγχρονου μάρκετινγκ για την προώθηση των εξοπλισμών και θλιβερά απομεινάρια τρόπων πειθάρχησης και ενίσχυσης του λεγόμενου εθνικού φρονήματος.. Αν οι παρελάσεις εφευρέθηκαν για να ακολουθούν τις στρατιωτικές νίκες και να επιδεικνύουν την ισχύ και την περηφάνια ενός έθνους, ειδικά αυτή η παρέλαση, ποιά ισχύ και ποιά περηφάνια έχει να επιδείξει;

Κάθε φορά που ένα λαός αδικείται πολύ και υποφέρει πολύ, του προσφέρουν ως διέξοδο το εθνικό και πατριωτικό στοιχείο, ασχέτως αν αυτά έχουν οδηγήσει ακόμα και στους πιο μεγάλους πολέμους και σφαγές της ιστορίας.. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που σήμερα ξαναανακάλυψε ο πασοκισμός τον ..πατριωτικό του χαρακτήρα και τον προβάλει όσο πιο έντονα μπορεί προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δηλαδή τις μεγάλες κοινωνικές αδικίες που ανέλαβε να διεκπεραιώσει δήθεν για να «ηρεμήσουν» οι μονίμως ανήσυχες «αγορές», δηλαδή ο γνωστός συρφετός των διεθνών αλητών, εκβιαστών και τοκογλύφων που δεν ηρεμεί με τίποτα, όσο και αν προσπέφτουν στα πόδια του και τον παρακαλούν όλοι οι μεγάλοι και τρανοί ηγέτες της Ευρώπης.. Γελοιωδέστερο θέαμα από αυτό και μεγαλύτερη ξεφτίλα για έναν ολόκληρο πολιτισμό δεν έχει να επιδείξει η ιστορία από καταβολής κόσμου..

Ειδικότερα λοιπόν σήμερα μια παρέλαση θα ήταν ντροπή για ό,τι έχει απομείνει από την εθνική ανεξαρτησία μας, εφόσον η χώρα βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο των «αγορών»..  Θα ήταν και περισσότερο γελοία όσο ποτέ άλλοτε, εφόσον θα έχει να επιδείξει στους εχθρούς και το νέο υποβρύχιο που θα πάει στον πόλεμο ..γέρνοντας..(!!).. Ένα σκάφος δηλαδή ελαττωματικό που αρνήθηκε να παραλάβει από τους γερμανούς ακόμα και η «πουλημένη» Δεξιά και που μόνο ο πασοκισμός θα μπορούσε να το κάνει συνεπικουρούμενος φυσικά από τα μεγάλα λαρύγγια της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας που τόκαναν γαργάρα κοτζάμ υποβρύχιο..

Εν τέλει δηλαδή, ποια εθνική περηφάνια έχουμε να επιδείξουμε για να παρελάσουμε κιόλας; Αλλά και ως λαός μήπως μας απόμεινε καμιά αξιοπρέπεια για να την επιδείξουμε παρελαύνοντας; Αφού μας κόβουν τον 14ο μισθό και φορολογούν ακόμα και την απόλυση μας και κρατάμε σκυμμένο το κεφάλι.. Αφού μας οδηγούν στο ΔΝΤ παρουσιάζοντας το ως επίτευγμα του Γιώργου με το πιστόλι που τελικά πυροβόλησε το πόδι του και εμείς τους βαράμε παλαμάκια.. Όχι δεν είναι ο βουβός πόνος του λαού που θα ξεχειλίσει και η βουβή οργή του που θα ξεσπάσει.. Ξέρουμε καλά ότι τίποτα δεν πρόκειται να ξεχειλίσει και τίποτα δεν θα ξεσπάσει.. Ο,τι έχει να γίνει θα γίνει μόνο ..χειρωνακτικά πάνω στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση κι όποιος νιώθει και περήφανος ας παρελάσει πρώτος!

Περισσότερα και πιο αποκαλυπτικά για τις παρελάσεις ΕΔΩ

Τι ρόλο παίζει τελικά η γελοιότητα της εξουσίας σε μία γονατισμένη από την αδικία κοινωνία; Μήπως αντί να δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη σιχασιά και αποστροφή ενισχύει την παθητικότητα και την ..κοινωνική συνοχή; Μήπως απαλύνει την κοινωνική αδικία;

Δεν πέρασαν τρεις-τέσσερις μέρες από τότε που ο Γιώργος επέστρεψε από τις νίκες του στο εξωτερικό δαφνοστεφανωμένος και τροπαιούχος και άρχισαν να πέφτουν οι ευρωπαϊκές σφαλιάρες εκκωφαντικά ηχηρές.. Μόλις πριν, η δημοσιογραφία της διαπλοκής παρουσίαζε τον Γιώργο ως το μεγάλο τιμονιέρη ο οποίος, αφού έσωσε την Ελλάδα, έτρεχε ακούραστος σαν το Βέγγο για να σώσει Ευρώπη και Αμερική αναγκάζοντας τους ηγέτες των δύο Ηπείρων να λάβουν μέτρα για τον έλεγχο της ατίθασης αγοράς..  Ως γνωστόν ο Γιώργος ..έσωσε την ελληνική εθνική ανεξαρτησία από τις επιθέσεις των αγορών κάνοντας ό,τι ακριβώς του ζήτησαν οι αγορές και ακόμα πάρα πάνω, όπως καυχιέται και ο ίδιος(!).. Σοβαροί αναλυτές τον συνέκριναν με τον Ομπάμα κάνοντας την ..πολιτική ανάλυση ότι είναι και οι δύο ψηλοί, ότι αθλούνται και παίζουν μπάσκετ και ότι το μόνο που διαφέρουν είναι στο κάπνισμα..(!) (Δεν αστειεύομαι άκουγα κάποιον Μητρόπουλο στον Φλας). Τώρα δε, που πέφτουν οι ευρωπαϊκές σφαλιάρες και όλα φαίνονται να οδηγούν προς το ΔΝΤ, η δημοσιογραφία της διαπλοκής επιμένει στην ..αντικειμενική ενημέρωση παρουσιάζοντας τον Γιώργο σαν τον αγέρωχο Ρίνγκο, τον πιστολέρο του Ελ Πάσο, που έχει βγάλει το πιστόλι του ΔΝΤ στο τραπέζι και απειλεί Βρυξέλλες και αγορές..

Η γελοιότητα του πασοκισμού και της δημοσιογραφίας του ξεπερνάει και την πιο καλπάζουσα φαντασία χέρι-χέρι με την αμέριστη συμπαράσταση του Καρατζαφέρη.. Ο οποίος, όχι μόνο μετακόμισε εσπευσμένως στην πράσινη πολυκατοικία, αλλά δένει και με το ντιζάιν των ημερών γιατί φέρει επαξίως και τον τίτλο του γελοιωδέστερου ατόμου όλων των εποχών..  Τώρα λοιπόν και ενώ οι γερμανικές σφαλιάρες πέφτουν άγριες και ταπεινωτικές στο σβέρκο μας, η περήφανη ελληνική κυβέρνηση παραλαμβάνει τα γερμανικά υποβρύχια που ..γέρνουν, κάτι που δεν τόλμησε να κάνει ούτε και η «βάρβαρη» και «πουλημένη» Δεξιά..  Αν τολμούσε, ο Καρατζαφέρης, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Στραβελάκης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στο μεγκα, ο Καψής, θα έβγαιναν στους δρόμους με τα σφυροδρέπανα και τις μαύρες σημαίες.. Σήμερα παρουσιάζουν την συμφωνία για τα υποβρύχια ως άλλη μία περήφανη κυβερνητική πολιτική, ενώ ακόμα και ο γερμανικός τύπος καταγγέλλει το σκάνδαλο να πουληθούν υποβρύχια που ..γέρνουν χρεώνοντας με 4 ακόμα δις έναν λαό που είναι ήδη γονατισμένος προκειμένου να ξεχρεώσει  με τις πλάτες του τέτοιου είδους συμφωνίες του παρελθόντος..

Στο μέτωπο της αποκατάστασης της κοινωνικής αδικίας η γελοιότητα κινείται με ταχύτερους ρυθμούς. Ο πασοκικός νεοφιλελευθερισμός αφού έκοψε τον 14ο μισθουλάκο του αδύναμου που αμειβόταν με το αστρονομικό ποσό των 1500 ευρώ το μήνα, προχωράει ακάθεκτος στην αποκατάσταση αυτής της πρωτοφανούς στην ιστορία αδικίας, κάνοντας πως δεν βλέπει μεγαλογιατρούς και δικηγόρους και υπολογίζοντας μια εσωτερική πισίνα των 100 τετραγωνικών ότι καλύπτεται, ως τεκμήριο, με εισόδημα 15 χιλ. Ευρώ το χρόνο, ενώ ένα σκάφος 30 μέτρων με εισόδημα 36 χιλ..(!!) Αφού δηλαδή, έκανε ..αναδιανομή του πλούτου με μια έκτακτη εισφορά στους ισχυρούς που ισοδυναμεί με τις γαρδένιες μιας νύχτας στα μπουζούκια, τώρα ολοκληρώνει την αναδιανομή υποχρεώνοντας τον προκλητικό πλούτο, αν θέλει να διαθέτει θαλαμηγό 30 μέτρων, να δηλώνει εισόδημα 36 χιλιάδων ευρώ το χρόνο, τόσα δηλαδή, όσα δεν φτάνουν ούτε για τα έξοδα και τα καύσιμα μιας βδομάδας ενός τέτοιου καραβιού!

Το ότι η γελοιότητα έχει ξεπεράσει κάθε όριο ασφαλείας είναι προφανές. Είναι δε γνωστό ότι η γελοιότητα της εξουσίας είναι απόρροια της ανικανότητας, του αυταρχισμού, της αλαζονείας, του αμοραλισμού και της κοινωνικής αναλγησίας. Εκείνο όμως που κάνει εντύπωση και που απασχολεί πλέον τους πιο διαπρεπείς κοινωνιολόγους και ψυχολόγους του εξωτερικού είναι αν η γελοιότητα απαλύνει την κοινωνική αδικία.. Αν μαλακώνει το θυμό, αν γλυκαίνει το μίσος, αν ενισχύει την κοινωνική συνοχή και την αξιοπιστία στην εξουσία.. Αν τελικά, αντί να βγούμε και να τους πάρουμε με τις πέτρες και τις ροχάλες, η γελοιότητα της εξουσίας καλύπτει το κενό της χαμένης μας αξιοπρέπειας και μας κάνει να σκύβουμε ακόμα περισσότερο..

Αγαπητέ Μίμη. Επειδή έχεις εξελιχθεί, χωρίς να το καταλαβαίνεις, σε μεγάλο θεωρητικό του νεοφιλελευθερισμού ξεπερνώντας τον Ανδριανόπουλο αλλά ακόμα και τον περιβόητο Πάσχο Μανδραβέλη, σε παρακαλώ πολύ να μου απαντήσεις σε μια πολύ απλή ερώτηση. Ήρθε το τέλος της ..ιστορίας στην Ελλάδα;

Γιατί τελικά όλοι εσείς, διαπλεκόμενη δημοσιογραφία, κανάλια και θεωρητικοί του πασοκικού νεοφιλελευθερισμού αυτό ακριβώς μας λέτε. Αφού κατατρομοκρατήθηκε ο κόσμος με τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας, ώστε να αποδεχτεί τα πιο βάρβαρα και άδικα μέτρα στην ιστορία του τόπου, (το ξέρεις πολύ καλά Μίμη ότι τα μέτρα δεν είναι μόνο κοινωνικώς άδικα αλλά χειροτερεύουν την κατάσταση γιατί οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στην ύφεση), προκειμένου λοιπόν τώρα να προπαγανδίσετε την αδήριτη αναγκαιότητα της συγκεκριμένης κυβερνητικής πολιτικής, ότι δήθεν είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη χώρα, φτάσατε ακόμα και στο ..τέλος της ιστορίας και της ιδεολογίας!.. Τύφλα νάχει ο Φ. Φουκουγιάμα! Με δυο λόγια, ο Φουκουγιάμα, μιλώντας για το «τέλος της ιστορίας», (για τους αναγνώστες τα λέω, εσύ τα ξέρεις Μίμη μου) εννοούσε ότι με την κατάρρευση του σοσιαλισμού δεν υπάρχουν πια άλλες ιδεολογίες και άλλα συστήματα εκτός από το καπιταλιστικό για να προχωρήσουν την ιστορία, οπότε φτάσαμε στο τέλος της.. Στη αιώνια κυριαρχία του ενός συστήματος και μιας ιδεολογίας..

Η άποψη του Φουκουγιάμα λοιπόν ήδη δοκιμάζεται στην Ελλάδα εφόσον η μόνη ιδεολογία και πολιτική που μπορεί να σώσει τη χώρα, όπως μας λες ακόμα και εσύ Μίμη, είναι η δεξιά!.. Ο ίδιος ο Γιώργος, αλλά και κορυφαίοι εκπρόσωποι του πασοκισμού, επισημαίνουν ότι τα μέτρα είναι άδικα και δεν έχουν καμία ιδεολογική σχέση με την φυσιογνωμία του πασοκ. Ούτε καν μια ιδέα σοσιαλδημοκρατικής γεύσης δεν διαθέτουν.. Επομένως είναι καθαρής δεξιάς κατεύθυνσης.. Εν ολίγοις δηλαδή μας λέτε, ότι το μόνο που μπορεί να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση στη χώρα μας είναι η δεξιά ιδεολογία και πολιτική! Αλλά τότε τι χρειάζεται η κεντροαριστερή πολιτική όταν δεν μπορεί να σώσει μια χώρα και να αντιμετωπίσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα; Τι χρειάζεται το πασοκ; Τι χρειάζεσαι εσύ Μίμη μου;

Όπως ξέρεις πολύ καλά ο Ρούσβελτ έβγαλε την Αμερική από την μεγάλη κρίση του 29-30 με αριστερή για την εποχή πολιτική, με το new deal και κεϋνσιανικά μέτρα σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης.. Η πολιτική αυτή όχι μόνο απάντησε στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση αλλά και οδήγησε μεταπολεμικά την Αμερική και την Ευρώπη στην ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους και στη λεγόμενη «χρυσή εποχή» του καπιταλισμού έως την έλευση της νέας δεξιάς, τη δεκαετία του 70, με τον νεοσυντηρητισμό και νεοφιλελευθερισμό και τις παντελώς ανεξέλεγκτες «αγορές» που οδήγησαν και πάλι τον κόσμο στη κρίση που βιώνουμε σήμερα και στην πλήρη κατάρρευση των κατακτήσεων του κοινωνικού κράτους..

Τι χρειάζεται λοιπόν Μίμη μου, επαναλαμβάνω, η κεντροαριστερή πολιτική και η σοσιαλδημοκρατία όταν δεν μπορεί να σώσει μια χώρα και να λύσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα; Τι χρειάζεται το ..σοσιαλιστικό πασοκ; Τι χρειάζεσαι εσύ; Πιο καλά να μας μιλάς για την αναγκαιότητα των ..γυναικών παρά για την αναγκαιότητα της πασοκικής πολιτικής των αγορών. Προφανώς η κεντροαριστερές πολιτικές χρειάζονται μόνο για τις περιόδους πλούτου, ανάπτυξης, ευημερίας, παχιών αγελάδων και πράσινων αλόγων.. Επίσης για τις προεκλογικές περιόδους όπου περισσεύει το ψέμα και η εξαπάτηση και φυσικά μετά για κάλυψη στο μεγάλο φαγοπότι.. Στα δύσκολα και στις μεγάλες κρίσεις, η μόνη λύση είναι η δεξιά πολιτική. Ο απόλυτος μονόδρομος! Το ..τέλος της ιστορίας!

Και εφόσον λοιπόν Μίμη μου η καταλληλότερη πολιτική για να σωθεί η χώρα είναι η δεξιά πολιτική, θάλεγε κανείς ότι η και η καταλληλότερη κυβέρνηση για να εφαρμόσει μια τέτοια πολιτική θα ήταν μια δεξιά κυβέρνηση.. Και όμως. Η «βάρβαρη» δεξιά όχι μόνο αποδείχτηκε παντελώς ανίκανη αλλά προσπάθησε να εφαρμόσει και μια πιο «ήπια πολιτική» και πλήρωσε γιαυτό.. Τώρα Μίμη μου σε λυπάμαι πραγματικά που σε βλέπω να ξεπερνάς ακόμα και τον εαυτόν σου προκειμένου να αποκρύψεις τη μαύρη αλήθεια. Ότι τέτοια πρωτοφανή σε αγριότητα και κοινωνική αδικία μέτρα στην ιστορία, μόνο ο πασοκισμός και ένας Γιωργάκης θα μπορούσαν να περάσουν.. Και αυτό το ήξεραν πολύ πριν τις εκλογές και οι «αγορές» και οι «αγοραστές» και οι «αγορασμένοι», αλλά και εσύ αγαπητέ Μίμη..

Ειλικρινά δικός σου Σοφιστής

Η είδηση είναι πραγματικά απίστευτη και αποκαλύπτει τα δύο άκρα του πολιτισμού μας. Τελικά οι μέρες αυτές αρκούν για τον ιστορικό του μέλλοντος για να του πουν όσα δεν τούπαν ολόκληρες δεκαετίες. Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός έφτασε στην πιο ακραία κατάντια του ακριβώς στον τόπο από τον οποίο ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια..

Τότε, θα γράφουν οι ιστορικοί, ήταν η εποχή της επέλασης των δυνάμεων της ασύδοτης αγοράς που κατάργησαν κάθε στοιχειώδη έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας αφού μια φούχτα διεθνών αλητών με γραβάτες που αποκαλούνται «αγορές» αποφάσιζαν για τις τύχες ολόκληρων χωρών και των πολιτών τους, όχι κατακτώντας τους με σπαθιά ή πυραύλους, αλλά με δηλώσεις και κερδοσκοπικές κινήσεις.. Τότε, θα γράφουν, ήταν η εποχή της κατάντιας του Ευρωπαϊκού πολιτισμού αφού η γενική ηγεμονία ενός ατομικιστικού αμοραλισμού χωρίς όρια είχε μετατρέψει ακόμα και την αξία της ζωής σε αξία της αγοράς.. Αυτό λοιπόν είναι το ένα άκρο του σύγχρονου πολιτισμού μας που αφορά όλη την ανεπτυγμένη Δύση και αυτές τις μέρες εκδηλώνεται στην Ελλάδα με τον πιο κραυγαλέο και αδίστακτο τρόπο..

Στην Ελλάδα όμως υπάρχει και το άλλο άκρο της κατάντιας του πολιτισμού μας. Το υπουργικό συμβούλιο έφτασε στο σημείο να θεσμοθετήσει το ..δωράκι! Όπως γράφει το «ΒΗΜΑ»(07-03-2010) στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ο Χ. Παμπούκης παρουσίασε τον κώδικα δεοντολογίας που συνέταξε για τους υπουργούς ο οποίος προβλέπει και διατάξεις για τα δωράκια των υπουργών: «Αντικείμενα εκτιμώμενης, σύμφωνα με την αγορά, αξίας άνω των 250 ευρώ επιστρέφονται χωρίς καθυστέρηση, εξαιρουμένων όσων ανταλλάσσονται στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων της χώρας. Δώρα των οποίων η επιστροφή είναι για οποιονδήποτε λόγο δυσχερής, εκποιούνται στην ετήσια αγορά, τα έσοδα της οποίας εισφέρονται υπέρ του Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης». Με δυο λόγια, οι υπουργοί εφ΄ εξής δικαιούνται και δια νόμου δωράκια μόνο κάτω των 250 ευρώ!

Ιδού λοιπόν ένα δείγμα του ευρωπαϊκού και συνάμα ελληνικού πολιτισμού που έφτασε στο σημείο ώστε να χρειαστεί υπενθύμιση, ακόμα και σε υπουργούς, μέχρι ποιου σημείου επιτρέπεται το δωράκι (!!) Ύστερα από δύο περίπου δεκαετίες, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου «δρομολόγησε» την επίσημη λαμογιά λέγοντας εκείνο το περιβόητο ..ας κάνει και ένα δωράκι στον εαυτό του αλλά όχι και τόσα πολλά.. σήμερα ο γιος του Γιώργος Παπανδρέου, όχι μόνο ..αντιστέκεται ..περήφανα στις «αγορές» επιβάλλοντας στον λαό πολλά περισσότερα από όσα αυτές του ζητούν, όπως ο ίδιος λέει, αλλά θεσμοποιεί πλέον και με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου μέχρι πού φτάνει το ..δωράκι προς τους υπουργούς του! Για να ξέρουν και οι «αγορές» ότι οι τιμές των ανθρώπων στην Ελλάδα, ακόμα και των υπουργών, έχουν πέσει πάρα πολύ χαμηλά..  Μόνο τα προϊόντα παραμένουν στα ράφια  ακατέβατα ακριβά.. Αθάνατος πασοκισμός, ή κατάντια ενός πολιτισμού σε όλο του το μεγαλείο;

Αρέσει σε %d bloggers: