Tag Archive: Παπαχρήστος


Βράδυ στο δελτίο της Μεγκα-λης και σύγχρονης ΥΕΝΕΔ.. Τα ρεπορτάζ από την Ιρλανδία δείχνουν ότι ο Ιρλανδικός λαός μαζί με τους δημοσιογράφους του κάνουν ό,τι ακριβώς δεν γίνεται στην Ελλάδα. Αντί ο λαός να σκύβει παθητικά γεμάτος ενοχές, σηκώνει ψηλά το κεφάλι και εξεγείρεται τουλάχιστον κατά της εξαπάτησης του. Ένας Ιρλανδός τηλεοπτικός δημοσιογράφος ρωτά τον Υπουργό Οικονομικών. –Ντρέπεστε που θέσατε τη χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ; Ο Πρετεντέρης παρακολουθεί και μάλλον χωρίς να το θέλει σχολιάζει χαμογελώντας πικρά. -Εμείς ποτέ δεν ρωτήσαμε Έλληνα υπουργό αν ντρέπεται λιγάκι..

Να λοιπόν και μια λέξη, η λέξη ντροπή, που είναι άγνωστη στην κυρίαρχη ελληνική δημοσιογραφία η οποία με την εν γένει συμπεριφορά της αποτελεί πλέον παγκόσμια μοναδικότητα. Οι λόγοι για την κατάντια της είναι λίγο πολύ γνωστοί.

Κατ αρχάς σε μια χώρα όπως η δική μας με τόσο σάπιο πολιτικό σύστημα, με μια αριστερά στο περιθώριο και χωρίς αξιόπιστη πολιτική διέξοδο, είναι επόμενο να κυβερνά και να αλωνίζει η «Διαπλοκή» και δεν εννοώ μόνο τους λεγόμενους «νταβατζήδες». Είναι γνωστό ότι ορισμένα πρωτοπαλίκαρα της «δημοσιογραφίας» είναι πιο διαπλεκόμενα ακόμα και από τα αφεντικά τους..

Όλοι αυτοί αποτελούν την πιο ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου. Οι άλλες εξουσίες, κάπως ελέγχονται.. Ακόμα και οι πολιτικοί λογοδοτούν σε κάποιες εκλογές έστω εξαπατώντας και εκβιάζοντας.. Τα πρωτοπαλίκαρα αυτά όμως δεν λογοδοτούν πουθενά.. Χωρίς ουδείς να τους έχει εκλέξει, υποκαθιστούν τις άλλες εξουσίες κάνοντας τους δικαστές, τους αστυνομικούς, τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, απειλούν υπουργούς (όπως τώρα την Κατσέλη) υπαγορεύουν πολιτικές, βρίζουν απεργούς και διαδηλωτές.. Η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας ανεξέλεγκτης εξουσίας καταλύει κάθε έννοια δημοκρατίας και ο ισχυρισμός ότι οι δημοσιογράφοι δήθεν ελέγχονται κάθε μέρα από το ..κοινό τους είναι τουλάχιστον γελοίος..

Η ανεξέλεγκτη εξουσία τους λοιπόν, τους έχει αποπροσωποποιήσει εντελώς με αποτέλεσμα να έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο εαυτό και μαζί και κάθε ίχνος στοιχειώδους κοινωνικής συνείδησης, κοινωνικής ευαισθησίας και ενσυναίσθησης για τον πολίτη που βιάζουν την ζωή του, για τον συνάνθρωπο που πονά και δυστυχεί..

Με τέτοια αποπροσωποποίηση ούτε καν μια στοιχειώδης επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν τους ενδιαφέρει. Δεν είναι πρόσωπα πια. Έχουν ταυτιστεί πλήρως με τους ρόλους τους. Υποκαθιστώντας με θράσος και αλαζονεία τους πολιτικούς κάνουν οι ίδιοι απολύτως συνειδητά, πότε συμπολίτευση και πότε αντιπολίτευση αναλόγως αν το πασοκ είναι ή δεν είναι στην κυβέρνηση. Το μόνο που δεν κάνουν δηλαδή, είναι δημοσιογραφία.. Αλήθεια, πότε είναι πιο «αντικειμενικοί»; Όταν κάνουν αντιπολίτευση ή όταν κάνουν συμπολίτευση;

Ο Πρετεντέρης φαίνεται ότι ενίοτε προσπαθεί να διασώσει για τον εαυτό του κάποια στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια. Ίσως γιατί αυτονομείται περισσότερο από τούς άλλους στη βάση των καθαρά προσωπικών του συμφερόντων.. Ίσως γιατί είναι ο ικανότερος απ όλους και γιαυτό και πιο επικίνδυνος. Θυμίζει τον εκτελεστή που δεν έχει προσωπικά με το θύμα του.. «Εκτελεί» πιο επαγγελματικά σε αντίθεση για παράδειγμα με την Τρέμη που δεν μπορεί να κρύψει τα συναισθήματα της. Όντας «λίγη» και ανίκανη να λειτουργήσει χωρίς το ακουστικό στο αυτί, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της στάζει το τηλεοπτικό γυαλί κακία για οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τον πασοκισμό.. Πάντα οι πιο «λίγοι» ήταν και βασιλικότεροι του βασιλέως..

Αλλά εφόσον αυτή η δημοσιογραφία είναι η πλέον ανεξέλεγκτη εξουσία που επηρεάζει άμεσα και καθοριστικά τη ζωή του τόπου, τότε είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη για την κατάντια της χώρας. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θάφτανε σε αυτό το σημείο αν υπήρχε μια δημοσιογραφία που πάνω απ όλα έκανε απλώς τη δουλειά της, δηλαδή έκανε δημοσιογραφία. Τέτοιους «δημοσιογράφους» είναι περιττό να τους ρωτήσει κανείς αν ντρέπονται λιγάκι και για τον εαυτόν τους βλέποντας τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους.. Εγώ πάντως το ομολογώ. Ντρέπομαι πάρα πολύ κάθε φορά που βλέπω την περήφανη στάση του Ιρλανδικού λαού και δεν θέλω να βλέπω την στάση του δικού μας..

Το έντονο ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας συγκεντρώνει τον τελευταίο καιρό ο συμπαθής δημοσιογράφος Μ. Καψής. Ανάστατοι οι επιστήμονες, ψυχολόγοι, επικοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι, αναποδογυρίζουν βιβλιοθήκες και ανασύρουν γραφές και εκτελούν πειράματα σε ποντίκια και μαϊμούδες προσπαθώντας να απαντήσουν στο εξής ερώτημα: Είναι τόσο βλάκας ή είναι εντελώς ασυνείδητος;

Ως γνωστόν, ο ίδιος ο συμπαθής δημοσιογράφος επιμένει ότι είναι βλάκας.. Εχουν γραφεί πολλά γιαυτό.. Άλλωστε οι πάντες θυμούνται ότι δεν υπήρχε φράση που να μην ξεστομίσει από τα τηλεοπτικά παράθυρα χωρίς να την συνοδεύει με το «δεν καταλαβαίνω»..Στην πορεία, παρότι του έγιναν επίμονες παρατηρήσεις ότι μερικά πράγματα δεν ομολογούνται έστω και αν συμβαίνουν, η καθημερινή του συμπεριφορά κάνει τους τηλεθεατές να μένουν με την ίδια απορία. Είναι τόσο βλάκας ή είναι παντελώς ασυνείδητος; Γιατί, τί να υποθέσει κανείς όταν τον βλέπει ως απεργοφάγο να μην αφήνει απεργό για απεργό χωρίς να τον καθυβρίσει και να τον πιέσει να νιώσει ένοχος για την κατάντια της χώρας, αλλά και να νιώσει χαρούμενος που χάνει τη δουλειά του και τα λεφτά του.. Όταν τον βλέπει περήφανο και ασυγκράτητο να υποκαθιστά τον Πεταλωτή και να γίνεται εκπρόσωπος στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου..  Προχθές μάλιστα, στο δελτίο ειδήσεων του μεγκα, αποκάλυψε ότι είχε ρωτήσει τον υπουργό οικονομικών της προηγούμενης κυβέρνησης αν πρόκειται να πάρουν μέτρα για την κατάσταση της οικονομίας και αυτός του απάντησε ότι ο Καραμανλής έχει δώσει εντολή να παρθούν πολύ σκληρά (λέμε τώρα) μέτρα, τα οποία όμως ουδέποτε πάρθηκαν και άρα ο μόνος υπεύθυνος για την παρούσα κατάντια είναι η προηγούμενη κυβέρνηση που δεν πήρε εγκαίρως μέτρα..

Δεν είναι γνωστό αν ο κ Καψής έχει καταλάβει την κορυφαία βλακεία που διέπραξε με αυτήν την αποκάλυψη.. Γιατί, παρά την εντολή, δεν πάρθηκαν τα μέτρα; Οι πάντες γνωρίζουν ότι αν κάποιοι δεν άφησαν την προηγούμενη κυβέρνηση, των όντως πιο ανίκανων και «μπουχέσηδων» της ιστορίας, να πάρει έστω και το πιο ελαφρύ μέτρο, ήταν η λυσσώδης, ανεύθυνη και εθνικά καταστροφική αντιπολίτευση του πασοκ και η κυρίαρχη δημοσιογραφία που πριόνιζε τους 151 γαλάζιους βουλευτές και ξεσήκωνε τον κόσμο για να βγει στους δρόμους ενάντια στην «φοροκαταιγίδα» και στην «φορομπηχτική πολιτική» πάνω στις πλάτες του λαού που στέναζε κάτω από τον ζυγό της «βάρβαρης δεξιάς», κλπ..κλπ.. Ποιος έχει ξεχάσει ότι ακόμα και κάποια χλιαρά τεκμήρια για τους μονίμως προκλητικούς φοροφυγάδες, τους ελεύθερους επαγγελματίες, αναγκάστηκαν να τα πάρουν πίσω κάτω από την γενική κατακραυγή σύσσωμων σχεδόν των μμε; Έτσι λοιπόν μόνο ένας βλάκας θα μπορούσε να καρφώσει τον εαυτόν του και τους συναδέλφους του και το κόμμα του για τα μέτρα που δεν πάρθηκαν εγκαίρως..

Μήπως όμως τελικά δεν είναι και τόσο βλάκας; Αυτή τη φορά θα ζητήσω την βοήθεια του ..Σωκράτη.. Ο Πλάτωνας στον Πρωταγόρα μας μιλάει για την περιβόητη ακρασία ή την ακράτεια. (καμία σχέση με πάμπερς) και εννοεί την έλλειψη αληθινής γνώσης η οποία οδηγεί σε επιλογές που δεν συνάδουν με το γενικό καλό.. (απλουστεύω επικίνδυνα..) Για τον Σωκράτη η γνώση είναι αρετή. Ο άνθρωπος από τη φύση του έχει την τάση να κάνει το καλό αρκεί να το γνωρίζει.. «Ουδείς εκών κακός» έλεγε.. Στην περίπτωση μας λοιπόν, αν η αρετή είναι η σωστή ενημέρωση τότε πώς θα την κάνει κάποιος που δεν γνωρίζει εφόσον είναι βλάκας;  Επειδή όμως η βλακεία είναι κάτι το ακούσιο και όχι το συνειδητό, μήπως τελικά αδικούμε τον κ. Καψή και δεν είναι ασυνείδητος;.. Εδώ θα προσφύγω στον Αριστοτέλη για τον οποίο η αρετή συνίσταται στη μεσότητα. Αλλά η μεσότητα δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί γιατί δεν εξαρτάται μόνο από την λογική εκτίμηση των καταστάσεων αλλά και από την βούληση του υποκειμένου.. Η ακρασία δηλαδή για τον Αριστοτέλη είναι η πράξη που δεν ακολουθεί το ορθό και λογικό αλλά παρασύρεται από την επιθυμία και το πάθος..

Αλλά ποιά είναι η επιθυμία και το «πάθος» στην περίπτωση που εξετάζουμε; Η επιδίωξη της «επιτυχίας» έστω και σε βάρος των άλλων, η δημοσιότητα, ο κομματικός φανατισμός, η βουλιμία για εξουσία, ο πλουτισμός κλπ.. κλπ.. Επομένως υπάρχει και βλακεία και κοινωνική ασυνειδησία.. Δεν είναι μόνος του φυσικά ο κ. Καψής σε αυτό το έργο.. Συνοδεύεται από όλη σχεδόν την κυρίαρχη δημοσιογραφία.. Όμως, ας μελετήσουν όλοι αυτοί και λίγο τους αρχαίους σοφούς μας.. Τουλάχιστον να μάθουν τι είναι ακράτεια.. Γιατί αν καμιά φορά βρεθούν μπροστά σε απελπισμένους πολίτες  και τους πιάσει καμιά σύγχρονη «ακράτεια» από το φόβο τους, να ξέρουν ότι εκείνη τη στιγμή δεν φιλοσοφούν.. Απλώς έχουν χεστεί πάνω τους..

Ακόμα και η ΕΣΗΕΑ ξύπνησε από τον λήθαργο και καταδικάζει τους «δημοσιογράφους» που εμφανίζονται «ως οιονεί κυβερνητικοί εκπρόσωποι». Η ανακοίνωση της αποκαλύπτει, α μη τι άλλο, την έκταση που έχει πάρει η προπαγάνδα στον τόπο μας και που αναγκάζει ακόμα και το σωματείο των δημοσιογράφων να πάρει θέση μάλλον για πρώτη φορά..

Κανείς δεν αμφιβάλει ότι η πρωτοφανής στην ιστορία επιδρομή στις ζωές μας, μόνο με μια κυβέρνηση Γιωργάκηδων θα μπορούσε να γίνει.. Κανείς επίσης δεν αμφιβάλει ότι αυτή η βία, η κοινωνική αδικία, η κατάλυση θεσμών και συνταγμάτων δεν θα «περνούσε» ποτέ αν δεν την στήριζε η κυρίαρχη και πιο άθλια «δημοσιογραφία» του τόπου. Σε τέτοιες περιπτώσεις η έξαρση της προπαγάνδας αποτελεί φυσικό επακόλουθο. Όσο σκληραίνουν τα λεγόμενα μέτρα και η βαρβαρότητα εξαπολύεται ολοένα και πιο αχαλίνωτη, όσο μεγαλώνει ο «πόνος» του βάρβαρου πασοκισμού για τα θύματα του, τόσο και αυτή η θλιβερή δημοσιογραφία, μεθυσμένη από το πιοτό της εξουσίας της, εγκαταλείπει και το τελευταίο ψήγμα κοινωνικής συνείδησης και ανθρωπιάς που της απόμεινε και όχι μόνο στηρίζει αλλά ενίοτε αποτελεί και τον ηθικό αυτουργό αυτής της βαρβαρότητας.. Λέμε για κοινωνική συνείδηση και ανθρωπιά γιατί για δημοσιογραφική δεοντολογία και «αντικειμενικότητα», ούτε λόγος να γίνεται. Τα άτομα αυτά έχτισαν την καριέρα και την «επιτυχία» τους ακριβώς πάνω στην πλήρη απαξία αυτών των εννοιών..

Έτσι λοιπόν μέχρι και η ΕΣΗΕΑ έφτασε στο σημείο να ξυπνήσει από τον βαθύ συντεχνιακό της λήθαργο και να καταδικάσει τους «δημοσιογράφους» ..πεταλωτήδες τονίζοντας τα εξής: «Απαράδεκτο φαινόμενο αποτελεί η εμφάνιση δημοσιογράφων, κυρίως σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, ως οιονεί κυβερνητικών εκπροσώπων. Το Εποπτικό Όργανο Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, θεωρεί ότι πρωταρχικό καθήκον είναι η αντικειμενική ενημέρωση, ο πλουραλισμός στην παρουσίαση θέσεων και απόψεων και ο σεβασμός στην είδηση, ώστε να μην εμφανίζεται ο δημοσιογράφος ως φερέφωνο, προκαλώντας την αγανάκτηση του κοινωνικού συνόλου».

Ουδείς επίσης αμφιβάλει ότι το ΜΕΓΚΑλο κανάλι αποτελεί την ναυαρχίδα όλης αυτής της προπαγανδιστικής καταιγίδας. Η διαβόητη ομάδα του Χρήστου Παναγιωτόπουλου, η dream team της προπαγάνδας, κατάφερε να πλήξει θανάσιμα την ενημέρωση και τη δημοκρατία παρουσιάζοντας καθημερινώς ως δήθεν ρεπορτάζ ένα απέραντο και εντεταλμένο σχόλιο το οποίο, σαν την χαρούμενη πουτάνα, αδυνατεί να κρύψει τον αυταρχισμό, την αλαζονεία και την κακοήθεια του για κάθε διαφορετική φωνή.. Επόμενο ήταν να καταδικαστεί στην ανυπαρξία και η εν λόγω ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ..

Αυτοί λοιπόν οι δημοσιογράφοι «πεταλωτήδες», όχι μόνο ευθύνονται απολύτως για το βούλιαγμα της χώρας, (βλέπε ΕΔΩ γιατί), αλλά τώρα εξαπολύουν και την δεύτερη προπαγανδιστική καταιγίδα  ώστε να εξαπατηθεί και πάλι ο λαός και να ψηφίσει τις δυνάμεις του μνημονίου και έτσι να αποδεχτεί και να νομιμοποιήσει την νέα επιδρομή που αναμένεται μετά τις εκλογές..

Αλλά ας αφήσουμε την πολιτική, την δημοσιογραφία, την ενημέρωση και τη δημοκρατία.. Κάτι άλλο θάθελα να ρωτήσω όλον αυτόν τον γκλαμουράτο συρφετό. Τρέμη, Μακρή, Καψή, Τσίμα, Λιάρο, Στραβελάκη, Χασαπόπουλο, Σπυράκη, Οικονομέα, Μανδραβέλη, Στάη, Λιαρέλη, Δελατόλα, Παπαχρήστο και βάλε.. Αλήθεια, έτσι ως άτομα που ζουν μέσα σε μια κοινωνία ανθρώπων, θεωρούν «επιτυχία» και τον εαυτόν τους «πετυχημένο» που κατάντησαν να κάνουν τους «γύφτους», τούς «καρφάδες» και τούς «πεταλωτήδες» των συνανθρώπων τους και της ζωής μας; Μάλλον αφελής ερώτηση.. Και ποιος δεν ξέρει πια ότι όσο πιο ισχυρή και ανεξέλεγκτη είναι μια εξουσία τόσο και πιο ασυνείδητη και διεστραμμένη είναι..

Αρέσει σε %d bloggers: