Tag Archive: παρέλαση


Και γιατί να ετοιμαζόμαστε;; Σάμπως καταργήθηκε η Εθνική μας ανεξαρτησία; Σάμπως έγινε το σύνταγμα μας κουρελόχαρτο και η δημοκρατία μας άλλοθι για το ξεπούλημα της χώρας και την εξαθλίωση του λαού της; Σάμπως ο ευρωπαϊκός πολιτισμός έφτασε στο ναδίρ της παρακμής του και κυβερνούν την Ευρώπη οι «αγορές», δηλαδή μια φούχτα αλήτες τοκογλύφοι και τραπεζίτες; Σάμπως έχουμε διορισμένο πρωθυπουργό τραπεζίτη, διορισμένη και δωσίλογη κυβέρνηση και μια «δύναμη κρούσης» ξένων γκαουλάιτερς στον τόπο μας; Σάμπως υποτιμήσανε την κοινωνία και τους ανθρώπους αντί για τα νομίσματα; Σάμπως πληθαίνουν οι στρατιές των ανέργων, των αστέγων και των συμπολιτών μας που ψάχνουν τα σκουπίδια; Σάμπως αναμένουμε, τα ήδη εξαγγελθέντα, επόμενα μέτρα που θα κόψουν και τα υπόλοιπα μέλη του σώματος μας για να εξαθλιωθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο ώστε να γίνουμε πιο ..ανταγωνιστικοί; Σάμπως δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα πια παρά μόνο στην χαμένη μας αξιοπρέπεια; Γιατί άραγε να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά;

Στο Σύνταγμα δεν υπάρχουν πολίτες.Τις σύγχρονες παρελάσεις τις παρακολουθούν μόνο μπάτσοι..

Μα ακριβώς γιαυτό. Γιατί έχουν συμβεί ακριβώς όλα αυτά που περιγράψαμε και που θα μπορούσαν να ξεσηκώσουν ακόμα και την πιο αλλοτριωμένη και παθητική συνείδηση του κόσμου, εκτός ίσως της λεγόμενης ελληνικής.. Αλήθεια, ποιος δεν είδε ότι αυτό που παρέλασε στην εθνική επέτειο μπροστά στα τρομαγμένα μάτια ακόμα και αυτών των ίδιων των αστυνομικών, δεν ήταν ο στρατός αλλά το αόρατο πρόσωπο ενός ιδιότυπου χουντικού καθεστώτος; Η στρατιωτική χούντα του 1967 έβαζε με το ζόρι τους πολίτες να παρακολουθούν την παρέλαση κρύβοντας ανάμεσα τους την αστυνομία. Η σύγχρονη χούντα του 2012 έβαλε με το ζόρι την αστυνομία να παρακολουθεί την παρέλαση διώχνοντας τους πολίτες. Δεν έχει σημασία ποια χούντα απ τις δύο αμαύρωσε περισσότερο την Δημοκρατία. Σημασία έχει ότι και οι δύο «σώζουν» εθνικές επετείους και πατρίδες και καταδικάζουν τους ανθρώπους..

Σήμερα έχουμε να κάνουμε με μια χούντα σύγχρονη, ευρωπαϊκή, πολιτισμένη, καλοντυμένη, ντιζαϊνάτη, αρκούντως παγκοσμιοποιημένη και τόσο σκληρή και απάνθρωπη όσο και αόρατη. Έχουμε να κάνουμε με ένα σύγχρονο καθεστώς που δεν στηρίζεται στο στρατό και στις ερπύστριες αλλά στα μίντια και στις δηλώσεις και φυσικά σε μια δωσίλογη δημοσιογραφία που μεταφέρει πρόθυμα από τα κανάλια της ποταμούς φόβου και εκβιαστικών διλημμάτων για να μην ψηφίσει ο κόσμος στις επικείμενες εκλογές αυτό που αποκαλούμε, καλώς ή κακώς τέλος πάντων, «αριστερά» σε αυτόν τον τόπο.. Έτσι για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί και να μην κινδυνέψουν τα λεφτά των δανειστών μας ρε γαμώτο..

Άντε λοιπόν ρε παιδιά να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά για να βγούμε στο δρόμο.. Στον δρόμο της αξιοπρέπειας, στον μοναδικό δηλαδή που μπορεί να υπερβεί την ύφεση των συνειδήσεων και να φέρει την περιβόητη ανάπτυξη της ψυχής και της οικονομίας. Ναι και της οικονομίας. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Γιατί, τί θα πει ανάπτυξη με ταπεινωμένους και εξαθλιωμένους πολίτες; Η ανάπτυξη μπορεί να γίνει μόνο με εξεγερμένους και συνειδητούς πολίτες. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι δεν υπάρχει ευδαίμων πολιτεία χωρίς ευδαίμονες πολίτες και το αντίστροφο. Είμαστε πια απολύτως μόνοι ρε παιδιά. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, δεν ελπίζουμε σε τίποτα και δεν περιμένουμε τίποτα. Διαθέτουμε αυτήν την απόλυτη ελευθερία της μοναξιάς μας και από τον μόνο που μπορούμε πια να περιμένουμε είναι από τον ίδιο μας τον εαυτό και από κανέναν άλλον. Τον αναμένουμε λοιπόν να εξεγερθεί αν θέλει να σωθεί.. Άντε λοιπόν να ετοιμαζόμαστε σιγά-σιγά έχουμε αργήσει πολύ..

Λύσσαξε η καθεστωτική δημοσιογραφία. Άναψε και βρόντηξε, φόρεσε και την κουκούλα του καταδότη και δείχνει με το δάκτυλο εκείνους που αμαύρωσαν, όπως λέει, την εθνική εορτή και τους θεσμούς.. Δείχνει το μαθητή που μούντζωσε την εξέδρα, τους άλλους που γύρισαν με αποστροφή το κεφάλι τους, δείχνει τον πολίτη που τολμά να διαμαρτύρεται, να αγανακτεί και να οργίζεται.. Και όχι μόνο δείχνουν με το δάκτυλο, αλλά και ως άλλοι στρατοδίκες, απαιτούν επιμόνως από τους καλεσμένους τους στα τηλεπαράθυρα να «δηλώσουν», να «αποκηρύξουν», να «μετανοήσουν», να «καταδικάσουν» μετά βδελυγμίας τα «έκτροπα», όπως ονομάζουν κάθε ανθρώπινη αγανάκτηση και αντίδραση αυτών που τους «κουρέψανε» τη ζωή.. Μάλιστα είναι τέτοιος ο ζήλος των εντεταλμένων του ΜΕΓΚΑ που μέχρι και «φάλαγγα» στις πατούσες των καλεσμένων τους θα έκαναν για να τους αποσπάσουν μια «δήλωση»..

το θαρραλέο ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 2011

Τώρα πια η αγανάκτηση απαγορεύεται αυστηρώς και εμφανώς! Οι καθεστωτικές δυνάμεις, πολιτικές και δημοσιογραφικές, επιτίθενται πια σε κάθε λαϊκή αγανάκτηση και την χαρακτηρίζουν ως δολερή, αντιπατριωτική και αντεθνική γιατί στις μεν απεργίες και κινητοποιήσεις η αγανάκτηση αμαυρώνει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, στις δε παρελάσεις αμαυρώνει τους θεσμούς!!

Καμία δημοσιογραφία σε Ευρώπη και Αμερική δεν σπεύδει και μάλιστα βασιλικότερη του βασιλέως, να χειραγωγήσει τον πολίτη με τέτοια επιχειρήματα όταν γίνονται αντίστοιχες κινητοποιήσεις και εις τα καλυτέρας των οικογενειών της πολιτισμένης Δύσης. Δεν έχουμε ακούσει ποτέ τους ξένους δημοσιογράφους να ισχυρίζονται ότι αμαυρώνεται η εικόνα της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Γερμανίας στο εξωτερικό όταν διαμαρτύρονται οι συμπατριώτες τους. Καμία ευρωπαϊκή ή αμερικανική δημοσιογραφία δεν συμμετείχε ποτέ σε τέτοια εκστρατεία φόβου και ενοχής του πολίτη προκειμένου να του επιβληθούν μέτρα που του «κουρεύουν» τη ζωή..

Τώρα η καθεστωτική δημοσιογραφία συμμετέχει και στην εκστρατεία σωτηρίας των θεσμών(!).. Κυβερνητικά ανδρείκελα, πολιτικοί και στελέχη του καθεστώτος, υπάλληλοι της ξένης εποπτείας, υπερπατριώτες και ελληναράδες, δημοσιογράφοι και φανατικοί αρθρογράφοι του νεοφιλελευθερισμού λυσσάξανε να προασπίσουν τους θεσμούς! Να σώσουν τους θεσμούς αυτοί που αφοδεύουν καθημερινά πάνω τους, που έγραψαν κοινοβούλια, συντάγματα και ανθρώπινα δικαιώματα στα «τέτοια» τους, που οδήγησαν την χώρα στην ξένη εποπτεία. Να προασπίσει τους θεσμούς μια συνένοχη δημοσιογραφία που καταγγέλλει την βία των αγανακτισμένων πολιτών, αλλά συγκαλύπτει και συμμετέχει, σχολιάζοντας και αρθρογραφώντας, στην πρωτοφανή βία που ασκείται στην κοινωνία, στο αίμα που χύνεται των ανέργων, μισθωτών και συνταξιούχων, στο κούρεμα και στη λεηλασία της ανθρώπινης ζωής.. Να σώσουν τους θεσμούς αυτοί οι δημοσιογράφοι που καθημερινά δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να ιδιοποιούνται και να υποκαθιστούν προκλητικά τους θεσμούς αυτοδιοριζόμενοι σε ρόλους εισαγγελέα, δικαστή, γιατρού, δασκάλου, μπάτσου. Να σώσουν τους θεσμούς αυτοί που διαμορφώνουν καθημερινά ήθος και συνειδήσεις και όντας πιο διαπλεκόμενοι ακόμα και από τα ίδια τα αφεντικά τους, ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις υποκαθιστώντας κοινοβούλια και δημοκρατικές διαδικασίες..

Κατά τα άλλα, νομίζουν ότι έτσι θα αποκρύψουν και το ιστορικό γεγονός της 28ης Οκτωβρίου του 2011 ότι ο λαός δεν διαδήλωσε εναντίον των θεσμών, αλλά εναντίον της εξέδρας αυτών που καθημερινά με τη στάση τους καπηλεύονται, προδίδουν και αμαυρώνουν τους θεσμούς.. Ότι ο κόσμος την 28η Οκτωβρίου του 2011 ξαναείπε ΟΧΙ στην ξένη εποπτεία, τιμώντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο και το ΟΧΙ του 40.

Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν. Ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του Σεφέρη και τη μετέτρεψε σε ένα «έκτροπο» κατά της Χούντας, δεν αμαύρωσε την τελετή, ούτε τους θεσμούς, ούτε τη μνήμη του Σεφέρη, αλλά την Χούντα.. Σήμερα δεν έχουμε βεβαίως Χούντα αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι για καμία Χούντα δεν θα ήταν τόσο εύκολο να καταφέρει αυτά που κατάφερε η δημοκρατική μας κυβέρνηση σε βάρος της χώρας της και του λαού της. Με το ίδιο κίνητρο. Την διαβόητη «σωτηρία της πατρίδος».. Και πάντα με την συνεργασία μιας θλιβερής δημοσιογραφίας..

Μόνο που στην περίπτωση της Χούντας η τότε δημοσιογραφία εξαναγκάστηκε να την στηρίξει έχοντας πάνω της τις ερπύστριες και στον κρόταφο το πιστόλι.. Σήμερα, στην σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία μας, ποιος την εξαναγκάζει; Μήπως λοιπόν οι σημερινοί κουκουλοφόροι της ενημέρωσης είναι χίλιες φορές πιο άθλιοι και πουλημένοι; Γιατί τελικά δεν είναι μόνο το πολιτικό μας σύστημα σαθρό. Καμιά εξουσία και κανένα πολιτικό σύστημα δεν είναι άμοιρο της δημοσιογραφίας που «ελέγχει» και «ενημερώνει» και κανένα σαθρό πολιτικό σύστημα στον κόσμο δεν μπορεί να σταθεί αν δεν έχει και μια σαθρή δημοσιογραφία να το στηρίζει.. Εν ολίγοις, αν διαθέταμε μια δημοσιογραφία που απλώς έκανε την δουλειά της με στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια, είναι απολύτως βέβαιο πως δεν θα είχε καταντήσει έτσι ούτε η χώρα μας ούτε και η ζωή μας..

Οι πολίτες της Σαλονίκης και των άλλων πόλεων της χώρας τίμησαν σήμερα τους εθνικούς αγώνες αρνούμενοι να δεχτούν ότι το έθνος, οι θεσμοί και η ήρωες του ΟΧΙ εκπροσωπούνται από τα θλιβερά κυβερνητικά υποκείμενα και τους πάσης φύσεως γελοίους παρατρεχάμενους της ξένης «εποπτείας», πολιτικούς και δημοσιογράφους..

Ποιός δεν θα σέβονταν την παρέλαση αν ήταν αυτοί στις εξέδρες των επισήμων;;

Τα υποκείμενα αυτά χωρίς να έχουν καμία απολύτως δημοκρατική νομιμοποίηση και με απύθμενο θράσος και προκλητικότητα, αφού παράδωσαν και επισήμως την χώρα στους ξένους υπαλλήλους της αγοράς, αποπειράθηκαν εκ του πονηρού και πατώντας στις μύτες των ποδιών τους να διεισδύσουν στις εξέδρες των επισήμων ώστε να εκπροσωπήσουν αυτοί τους θεσμούς στους οποίους αποπατούν πάνω τους καθημερινά και ξεφτιλίζουν συνειδητά. Αποπειράθηκαν δηλαδή να ιδιοποιηθούν τους θεσμούς και την δόξα των ηρώων και αγωνιστών του ΟΧΙ και να αμαυρώσουν με την παρουσία τους την εθνική επέτειο..

Ευτυχώς όμως οι πολίτες αρνήθηκαν αυτήν την εθνική προσβολή. Αποφάσισαν να περιφρουρήσουν οι ίδιοι την τιμή των εθνικών τους αγώνων και ματαίωσαν την παρέλαση της ντροπής. Ταυτοχρόνως κατέστησαν σαφές στους πάντες ότι δεν αναγνωρίζουν αυτά τα υποκείμενα ως εκπροσώπους των θεσμών και του έθνους και ότι τιμούν τους ήρωες, αλλά χέζουν τα καθίκια..

Αρέσει σε %d bloggers: