Tag Archive: Πρετεντέρης


viaΚοιτάξτε πόσο βίαιο είναι αυτό το πιτσιρίκι!!!!! Ε, ρε Πρετεντέρης που του χρειάζεται!!!! Κοιτάξτε με τι θράσος πετάει πέτρες σε αυτό το αθώο και τρυφερό ισραηλινό τανκ που βγήκε αμέριμνο να απολαύσει την βόλτα του.. Κοιτάξτε πως γέρνει το κορμί του το άτιμο το παλαιστινιάκι, πως σηκώνει το αριστερό βρωμόποδο του και με τι μίσος σημαδεύει και εκσφενδονίζει πέτρες στο γλυκύτατο τανκ.. Κοιτάξτε ανυπακοή στον νόμο!!!! Γιατί προφανώς δεν υπάρχει νόμος που επιτρέπει να πετάμε πέτρες στα τανξ.. Ούτε και υπήρχε τουρκικός νόμος που επέτρεπε στον Κολοκοτρώνη και στον  Καραϊσκάκη να σφάζουν Τούρκους.. Και κακώς που ο Σαμαράς δεν έχει ακόμα απαγορέψει αυτό τον ακραίο και βίαιο εθνικό μας ύμνο όπου περιγράφεται η ελευθερία να βγαίνει μέσα από αίμα και κόκαλα και απ την κόψη του σπαθιού την τρομερή.. Ούτε και επί κατοχής υπήρχε κάποιος νόμος που επέτρεπε στους Έλληνες να κάνουν αντίσταση στους Γερμανούς.. Ούτε και επί χούντας υπήρχε κάποιος νόμος που επέτρεπε τις βόμβες στους συνταγματάρχες! Τότε μάλιστα, τα ήθη μας είχαν φτάσει σε τέτοια εξαθλίωση και η βία σε τέτοια κορύφωση που είχε ξεσαλώσει ακόμα και αυτός ο τάπερμαν ο Σημίτης και έβαζε βόμβες!!! Ούτε και σήμερα υπάρχει κάποιος νόμος που επιτρέπει στον διαδηλωτή να αντιστέκεται στο ρόπαλο και στα χημικά του αφιονισμένου μπάτσου.. Ούτε και σήμερα υπάρχει κάποιος νόμος που επιτρέπει την αντίσταση στην φτωχοποίηση, στην ανεργία, στην εξαθλίωση, στην κλεψιά, στην εκμετάλλευση.. Η μόνη βία που επιτρέπεται, διά νόμου φυσικά, είναι η βία της εξουσίας και η βία των τοκογλύφων που κυβερνούν τον κόσμο..

Ε ρε Πρετεντέρης που χρειαζόμαστε λοιπόν όλοι εμείς τα βίαια κτήνη…

Να μας δώσει μια απ το τηλεοπτικό του παράθυρο και να μας εξουδετερώσει και να καταστείλει κάθε ιδέα μας για αντίσταση κεραυνοβολώντας μας πως η βία είναι βία απ όπου και αν προέρχεται.. Πως δεν υπάρχει καλή και κακή βία.. Πως η ανυπακοή στο νόμο είναι βία, πως η αντίσταση στη νόμιμη βία είναι κατάλυση της Δημοκρατίας.. Πως Δημοκρατία είναι να δεχόμαστε και να είμαστε ευγνώμονες να μας καταστρέφουν και να μας γαμάνε η ζωή και τη χώρα, μέχρι να συμπληρωθούν τέσσερα χρόνια για να μας οδηγήσουν σαν πρόβατα στην κάλπη για να τους ξαναψηφίσουμε..

Ε, ρε Πρετεντέρης που χρειαζόμαστε όλοι εμείς που καθόμαστε στους καναπέδες μας ζαλισμένοι σαν τα κοτόπουλα από τις απανωτές καρπαζιές που εισπράττουμε κάθε μέρα.. Γιατί αυτή είναι η κατάντια μας και η εθνική τραγωδία μας. Ότι περιμένουμε τον κάθε Πρετεντέρη να μας πει την αλήθεια που ήδη ξέρουμε. Γιατί αν ο Πρετεντέρης μας έλεγε την αλήθεια ότι δηλαδή ΑΛΛΟ Η ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΗΛΙΘΙΟΙ, τώρα θα είχαμε ήδη ξεσηκωθεί και αυτό είναι το μόνο που φοβούνται και καταλαβαίνουν..

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΩΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΦΟΣΟΝ ΜΠΟΡΟΥΝ;

Οι τρείς τους, πασοκ, ΝΔ και ΔΑ, διαθέτουν μια ισχυρότατη πλειοψηφία 168 εδρών. Καμία αυτοδύναμη κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια δεν είχε τέτοια πλειοψηφία. Γιατί δεν σώζουν την χώρα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν; Μήπως γιατί πάση θυσία και κατ εντολήν έξωθεν θέλουν τους πάντες συνένοχους στην πολιτική του μνημονίου από το οποίο δήθεν θα ..απαγκιστρωθούμε σε τρία χρόνια εφόσον βεβαίως μέχρι τότε έχουμε πλήρως εξαθλιωθεί και βαλκανοποιηθεί εξ αιτίας της πολιτικής του μνημονίου; Μήπως για να ξεπλυθεί το βρώμικο πολιτικό σύστημα; Μήπως γιατί τρέμουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση; Και τί σόι δημοκρατία είναι αυτή που επικαλούνται χωρίς αντιπολίτευση;; Που είδαν τέτοια δημοκρατία μόνο με κυβέρνηση χωρίς αντιπολίτευση;; Στην Ουγκάντα; Αυτήν τους δίδαξαν οι Αθηναίοι πρόγονοι μας;; Αυτήν την δημοκρατία έχουν και στην Ευρώπη;; Πώς λέγεται το καθεστώς που δεν έχει αντιπολίτευση;; «Χούντα»;  «Εγέρθητω» ; Πώς λέγεται;

ποταμοί μαύρης προπαγάνδας, απειλών, εκβιασμών και τρομοκρατίας από την εφημερίδα της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης»…

Εντάξει. Μπορεί να έκαναν πολλά επικοινωνιακά λάθη ο Τσίπρας και οι Συριζαίοι και είναι βέβαιο ότι θα πληρώσουν πολύ ακριβά τον εγκλωβισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς στις διαβόητες «Συνιστώσες» που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρισμα στον λαό. Ευτυχώς απαλλάχτηκε ο Συνασπισμός από τους πασόκους με πολιτικά του Κουβέλη, αλλά δυστυχώς εγκλωβίστηκε στις «Συνιστώσες» με πολιτικά.. Το γεγονός λοιπόν ότι κάνουν επικοινωνιακά λάθη (Εεε,  αυτοί δεν είναι και πασόκοι για να έχουν από καμιά δεκαριά διδακτορικά ο καθένας στην εξαπάτηση και στη λαμογιά) αυτό δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες συναίνεσαν στο άθλιο μνημόνιο. Δεν σημαίνει ότι η ψήφος για τον σχηματισμό, σώνει και καλά, μιας κυβέρνησης (του μνημονίου), όπως προσπαθεί να μας πειθαναγκάσει η καθεστηκυία τάξη και προπαγάνδα, υπερτερεί της λαϊκής εντολής για την αναίρεση του μνημονίου.. Δεν σημαίνει ότι η ψήφος του λαού τους έδωσε εντολή να κάνουν κυβέρνηση χωρίς να αναιρέσουν τις περικοπές των μισθών και συντάξεων, χωρίς να σταματήσουν την καταστροφή, την προσχεδιασμένη βαλκανιοποίηση και εξαθλίωση για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί…

Ότι και να πουν λοιπόν αυτοί που υπέγραψαν και στήριξαν με κάθε τρόπο το μνημόνιο ως τη μόνη σωτηρία της χώρας και κατάστρεψαν τη χώρα, δωσίλογοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κανείς πια δεν πείθεται ότι θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση δήθεν για να σωθεί η χώρα.. Αυτοί διέγραψαν σχεδόν από 20 βουλευτές ο καθένας, πασοκ και ΝΔ, επειδή αρνήθηκαν να ψηφίσουν το μνημόνιο 2 και θέλουν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ που εμφανώς είναι κατά του μνημονίου; Τί λατρεία του ΣΥΡΙΖΑ είναι ξαφνικά και αυτή; Τι αγάπη είναι αυτή σε έναν χώρο που, όπως λένε, ευθύνεται για όλα τα δεινά της χώρας;; Πως είναι δυνατόν να ζητούν στην κυβέρνηση αυτούς που καταγγέλλουν το μνημόνιο, δηλαδή αυτούς που, όπως προπαγανδίζουν, θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα στην δραχμή και στην απόλυτη καταστροφή; Πως θα σώσουν τη χώρα έχοντας στην κυβέρνηση αυτούς που θέλουν να την καταστρέψουν; Γιατί δεν την σώζουν μόνοι τους εφόσον μπορούν και μάλιστα με μία πρωτοφανή και ισχυρότατη πλειοψηφία 168 εδρών;; Γιατί δεν σώζουν την χώρα χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν;;; Εσύ κύριε Πρετεντέρη με πολιτικά, μπορείς να μας απαντήσεις; Γιατί προτιμούν να πάνε σε εκλογές και να δουν την χώρα να καταστρέφεται όπως λες;;  Γιατί δεν την σώζουν τώρα χωρίς τον ..κακό ΣΥΡΙΖΑ εφόσον μπορούν;;

Τρόμαξε ο κόσμος μπροστά σε τόση νοσηρότητα. Τελικά δεν είναι μόνο αδίστακτοι αλλά και άκρως επικίνδυνοι. Το τελευταίο μέτρο, και μόνο που το σκέφτηκαν, αποκαλύπτει σε όλες του τις διαστάσεις το αποκρουστικό και νοσηρό πρόσωπο μιας ελεεινής, γελοίας και άκρως επικίνδυνης εξουσίας..

Σκέφτηκαν να επιβάλουν υποχρεωτικό καταναλωτισμό με αποδείξεις!!! Ακόμα και αν όλοι ζούσαμε με τις δυνατότητες και τις καταναλωτικές ανάγκες και επιθυμίες της Γιάννας Αγγελοπούλου Δασκαλάκη, τέτοιο μέτρο που να σε υποχρεώνει να καταναλώνεις δια νόμου και να σου απαγορεύει να αποταμιεύεις, θα ήταν απαράδεκτο για κάθε στοιχειωδώς εναπομείνασα δυτική δημοκρατία και στοιχειωδώς ελεύθερη αγορά και κοινωνία..

μόνο ο σκύλος ο λουκάνικος αντιστέκεται τελικά...

Θα διαχειρίζεται λοιπόν την τσέπη του πολίτη το κράτος και ο Βενιζέλος που από συνταγματολόγος έγινε συνταγματάρχης.. Αυτό το παιδί από μικρός είχε μεγάλη έφεση στα διδακτορικά.. τώρα αποκαλύπτει το ταλέντο του και στα δικτατορικά.. Αν αυτό δεν είναι ολοκληρωτισμός τι είναι; Τι λες και εσύ ορέ Πάσχο Μανδραβέλη που είσαι και το πρωτοπαλίκαρο του νεοφιλελευθερισμού; Αυτό είναι η ελεύθερη αγορά; Αυτό είναι η ελεύθερη κοινωνία; Αλλά μέχρι και ο Μανδραβέλης κατάπιε τη γλώσσα του. Μέχρι και η Τρέμη και ο πανύβλαξ Καψής αγανάκτησαν μπροστά σε τόση αναλγησία και νοσηρότητα. Ξεσπάθωσε ο Πρετεντέρης και άναψε ο Τσίμας. Άλλα και πώς να το κρύψουν άλλωστε; Και τι να πρωτοκρύψουν; Ούτε οι χούντα η δικιά μας ούτε και αυτές της λατινικής αμερικής, ούτε και τα πρώην ανατολικά καθεστώτα της σχεδιασμένης κρατικίστικης οικονομίας δεν σκέφτηκαν ποτέ κάτι τέτοιο..

Σε κάθε «δόση» τα νέα μέτρα δεν γίνονται μόνο ακόμα πιο βάρβαρα αλλά και πιο νοσηρά. Ανάλαβαν συνειδητά να κάνουν τη βρώμικη δουλειά σε βάρος της χώρας τους και του λαού τους και αποκαλύπτεται καθημερινά πόσο αδίστακτοι και στυγεροί εκτελεστές είναι. Τώρα πια αποκαλύπτουν και μια νοσηρότητα που αποτελεί φυσική συνέπεια κάθε εξουσίας, όταν αυτή ξεκόβει παντελώς από την κοινωνία και τυραννάει το λαό της..

Όσο πιο ενδοτικοί και δουλικοί είναι στα αφεντικά τους, τόσο πιο βάρβαροι και ανάλγητοι είναι στον λαό τους. Καταπατήσανε συντάγματα, δημοκρατίες, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Υπογράφουν δηλώσεις και επιστολές μετανοίας στην τρόικα που κανένας πρωθυπουργός μπανανίας της λατινικής Αμερικής και της Αφρικής δεν έχει ποτέ υπογράψει. Έχουν στη Βουλή, για να ψηφίζει το αίσχος και την ανικανότητα τους, 154 κότες που τις βλέπει η δημοκρατία και ανατριχιάζει. Βουλευτές κότες και Βούροι υποκριτές που στέλνουν επιστολές και κακαρίζουν στα κανάλια ενώ ούτε ένα αυγό δεν είναι ικανοί να κάνουν, που προσποιούνται τους ευσυνείδητους για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά  μόλις έρχεται η ώρα να ψηφίσουν κατεβάζουν τα παντελόνια και αποκαλύπτουν πόσο λερωμένα είναι τα σώβρακα τους.  Αθάνατος πασοκισμός. Ακόμα και το ίδιο του το πτώμα θα το θάψει με κάθε προσήκουσα επικοινωνιακή τεχνική..

Σε κάθε «δόση» κατεβαίνουν και ένα ακόμα σκαλί προς τα σκοτάδια της νοσηρότητας.  Όπως και σε κάθε δικτάτορα, έτσι και σε κάθε Γιωργάκη και Βενιζέλο ο ψυχολογικός μηχανισμός ίδιος είναι. Πλέον δεν χρειάζονται άλλες «δόσεις». Έχουν εθιστεί στο αίμα των ανέργων, των μισθωτών και συνταξιούχων και συμπεριφέρονται σαν δήμιοι που μεθυσμένοι από το αίμα επιτίθενται στους καταδικασμένους χωρίς πια να αισθάνονται και να καταλαβαίνουν τι κάνουν. Έχουν πια απολέσει κάθε μορφή συνείδησης.  Ένα μόνο τους απασχολεί. Να φανούν σοβαροί, υπεύθυνοι και αξιόπιστοι, όχι στην κοινωνία, αλλά στα αφεντικά τους..

Δεν φοβάμαι να πω ότι τελικά ο πασοκισμός είναι πολύ χειρότερος και αποκρουστικός από κάθε χούντα και από κάθε άλλη δεξιά που πέρασε ποτέ από τον τόπο. Γιατί καμία χούντα και καμία δεξιά δεν έταξε ποτέ αλλαγή και σοσιαλισμό. Καμία Χούντα και καμία δεξιά δεν υποσχέθηκε, δεν εξαπάτησε και δεν πούλησε κοινωνικά όνειρα και οράματα όπως έκανε ο πασοκισμός. Αυτή είναι η μεγάλη ειδοποιός διαφορά και η μεγάλη νοσηρότητα του πασοκισμού έναντι κάθε άλλης δεξιάς και αυτό είναι που ποτέ δεν θα του το συγχωρήσει ο προδομένος αριστερός και η ιστορία. Ότι, ο πασοκισμός υποσχόμενος την κοινωνική αλλαγή και τη κοινωνική δικαιοσύνη συμπεριφέρεται με τέτοια κοινωνική ασυνειδησία, αδικία και βαρβαρότητα που καμία παραδοσιακή δεξιά και καμία Χούντα μέχρι τώρα δεν έχει τολμήσει. Γιατί το γεγονός ότι λείπουν οι ερπύστριες, οι φυλακές και τα ξερονήσια, το γεγονός ότι ακόμα κακαρίζουν οι κότες της βουλής, δεν σημαίνει ότι έχουμε και δημοκρατία..

Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός εδώ δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε. Ξεκίνησε από την Ελλάδα και ψυχορραγεί στην Ελλάδα. Φτάσαμε μέχρι το κατώτατο σημείο του πάτου ώστε αγανακτούν μέχρι και ο Μανδραβέλης, η Τρέμη και ο Καψής. Τι άλλο περιμένουμε να βιώσουμε για να νιώσουμε και εμείς οι κοινοί θνητοί λίγη ντροπή που μαζί με τους δημίους μας εθιστήκαμε και εμείς στις «δόσεις» μας και παραμένουμε κολλημένοι στους καναπέδες μας;

Οι δημοσιογράφοι Χρήστος Παναγιωτόπουλος, Ολγα Τρέμη, Γιάννης Πρετεντέρης, Παύλος Τσίμας και Μανώλης Καψής δεν είναι γλύφτες!! Το ίδιο και οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι του MEGA, Χασαπόλουλος, Λιάρος, Στραβελάκης, Σπυράκη, Οικονομέας και βάλε, δεν είναι γλείφτες της κυβέρνησης ούτε και διαπλεκόμενοι της εξουσίας!!

Αναγκάζομαι να προβώ εγγράφως εις την παρούσα διαβεβαίωση διότι παρακολουθώ μετά λύπης μου να συντελείται μια μέγιστη αδικία σε βάρος ανθρώπων που με θάρρος και αυταπάρνηση, δίνουν καθημερινά τη μάχη, και τη ζωή τους ακόμα, στο βωμό της ενημέρωσης και της αντικειμενικής δημοσιογραφίας.. Αυτοί λοιπόν οι αγωνιστές της ενημέρωσης υπέβαλαν μήνυση στο site «Φίμωτρο», το οποίο έκανε ηλεκτρονική δημοσκόπηση με την εξής ερώτηση: «Ποιο από τα παρακάτω δημοσιογραφικά πρόσωπα γλείφει καλύτερα την κυβέρνηση»; Ο Παναγιωτόπουλος, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Τσίμας, ο Καψής, ή ο Χασαπόλουλος;

Πρώτη μου φορά βγαίνω τόσο πολύ έξω από τα ρούχα μου και νιώθω το καλλίγραμμο κορμί μου τόσο γυμνό και εκτεθειμένο στο άδικο.. Αλήθεια, υπάρχει κανείς σε τούτον τον τόπο που πιστεύει ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι διαπλεκόμενοι γλείφτες; Αρκούν δύο-τρία μόνο σημεία της τεράστιας προσφοράς τους στην ενημέρωση, για να πείσουν ακόμα και τον πιο ελεεινό συκοφάντη τους ότι οι τιτάνες αυτοί της αντικειμενικής δημοσιογραφίας δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το γλείψιμο, την διαπλοκή, το ψέμα και την απάτη σε βάρος του κοινού που εντέλλονται να ενημερώσουν..

Οι πάντες λένε σήμερα ότι τότε, το βρώμικο 2009, αν η κυβέρνηση των ανικάνων του Καραμανλή είχε πάρει κάποια μέτρα η χώρα θα είχε σωθεί από την καταστροφή. Και ερωτώ βρε άθλιοι συκοφάντες αγνών και άδολων δημοσιογράφων. Ποιός εμπόδισε με κάθε τρόπο να ληφθούν αυτά τα μέτρα; Αν οι δημοσιογράφοι αυτοί ήταν γλείφτες της τότε κυβέρνησης, θα έκαναν τα πάντα για να τη ρίξουν; Ποιος ξεχνά πως ακόμα και κάποια διστακτικά μέτρα για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, όπως τεκμήρια για τους επαγγελματίες, κλπ, αναγκάστηκε ο μπουχέσικος καραμανλισμός να τα πάρει πίσω ύστερα από τον ξεσηκωμό σύσσωμου του πασοκισμού και αυτών των παλικαριών της δημοσιογραφίας που είχαν ζωστεί τα «καλάσνικοφ» και ξεσήκωναν τον κόσμο να βγει στους δρόμους; Γλείψιμο της κυβέρνησης είναι αυτό;

Και ύστερα βρε τιποτένιοι συκοφάντες και λαϊκιστές, ποιός στήριξε την κυβέρνηση για να σώσει την πατρίδα; Ποιος στήριξε την εκστρατεία κατασυκοφάντησης της χώρας και του διεφθαρμένου και «κοπρίτη» λαού της, την χρεοκοπία και το βούλιαγμα του «Τιτανικού» και πρωταγωνίστησε στη δημιουργία κλίματος φόβου και ενοχής ώστε να περάσει το μνημόνιο ως ο μοναδικός δρόμος για τη σωτηρία της πατρίδας; Ποιος απείλησε, καθύβρισε και λοιδόρησε απεργίες και κάθε κίνηση διαμαρτυρίας εναντίον του μνημονίου; Ποιος συγκάλυψε το μεγάλο κόλπο, ότι ή προσφυγή στον ΔΝΤ, όπως αποκάλυψε και ο ίδιος ο Στρος Καν, ήταν «μιλημένη» ακόμα και από τις εκλογές του βρώμικου 2009, τότε που «λεφτά υπήρχαν»; Και αν δεν ήξεραν γιατί δεν έκαναν ρεπορτάζ για να μάθουν ως όφειλαν; Ποιος συνεχίζει να στηρίζει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τα νέα μνημόνια που καταδικάζουν τη χώρα τουλάχιστον για τα επόμενα 30 χρόνια μόνο και μόνο για να πληρώνονται οι «αγορές» και να δυστυχούν οι ανθρώποι;

Γλείψιμο βρε γελοίοι συκοφάντες, λαϊκιστές και χαμένα κορμιά είναι η σωτηρία της πατρίδος, ή υπέρτατο καθήκον; Τολμάτε και χαρακτηρίζετε αυτούς τους ήρωες της ενημέρωσης και της αντικειμενικής δημοσιογραφίας ως γλείφτες; Βεβαιώνω λοιπόν υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου ότι αυτοί οι άνθρωποι ΔΕΝ είναι γλείφτες.. Εμένα περισσότερο για εθνικοί μειοδότες μου φαίνονται..

Τρίβουν τα μάτια τους οι τηλεθεατές μπροστά στο μέγκα θαύμα και τσιμπάει ο ένας τον άλλον και αναρωτιούνται αν βλέπουν όλοι το ίδιο ή αν έχουν πάθει ομαδική παραίσθηση. Η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Τσίμας, ακόμα και ο Καψής (!) ομολογούν τώρα ότι το μνημόνιο βουλιάζει τη χώρα και την οδηγεί σε αδιέξοδο!

-Εγώ το έλεγα από τον Μάιο, λέει με απύθμενο θράσος ο Πρετεντέρης. Λες και δεν ήταν αυτοί που ως ναυαρχίδα της καθεστωτικής προπαγάνδας έσπερναν κάθε βράδυ τον φόβο και δημιουργούσαν ενοχές στον κόσμο για να δεχτεί αδιαμαρτύρητα το μνημόνιο ως το μόνο δρόμο που θα σώσει την «πατρίδα» και θα μας γλυτώσει από την χρεοκοπία. Τώρα ομολογούν, αυτό που ήξεραν βεβαίως και λέγαμε εξ αρχής όλοι εμείς οι «λαϊκιστές», ότι το μνημόνιο βουλιάζει περισσότερο την πατρίδα, γονατίζει την κοινωνία, τελματώνει τη χώρα στην ύφεση, διογκώνει τερατωδώς το χρέος και οδηγεί στην χρεοκοπία..

Αλλά γιατί άραγε αυτή η θεαματική κωλοτούμπα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας; Άρχισαν να την κυνηγούν οι ερινύες της συνείδησης; Ανακάλυψαν την ανεξάρτητη δημοσιογραφία; Όχι βέβαια. Απλώς οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη δημιουργώντας πάνω από τα κεφάλια τους μια τεράστια χιονοστιβάδα και καταλαβαίνουν πλέον ότι δεν πείθουν ούτε και τα νήπια. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Στρός Καν η παράδοση της χώρας στο μνημόνιο ήταν προσχεδιασμένη και μεθοδευμένη και είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι μόνοι που θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν τη βρώμικη δουλειά ήταν ο Γιωργάκης και ο πασοκισμός, φυσικά με την αμέριστη και απροσχημάτιστη στήριξη του ΜΕΓΚΑ και του συνόλου σχεδόν της δημοσιογραφίας της χώρας..

Εν τω μεταξύ τα περισσότερα ΜΜΕ βρίσκονται σε δραματική οικονομική κατάσταση, οι τηλεοπτικοί  αστέρες βλέπουν τα παχυλά συμβόλαιά τους να είναι στον αέρα και την εγκυρότητα των δελτίων τους να φθίνει. Νιώθουν το μέλλον τους αβέβαιο και άρχισαν να αλληλοεξοντώνονται και να πηδάνε σαν τα ποντίκια έξω από το καράβι που βυθίζεται. Από κάτω, στην κοινωνία, ο κόσμος έχει αρχίσει να παίρνει με τις «πέτρες» τους Πάγκαλους και Γιωργάκηδες, όπου τους βρεί, ενώ και οι ίδιοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι φοβούνται πια να κυκλοφορήσουν στον δρόμο. Το «λυκόφως των ειδώλων» έχει αρχίσει και η πτώση τους καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις. Σε έρευνα της RASS για το ποιος δημοσιογράφος είναι ο πιο «αξιόπιστος παρουσιαστής δελτίου ειδήσεων», το 70% των ερωτηθέντων θεωρούν όλους αναξιόπιστους. Η δε σειρά κατάταξης φανερώνει και τη στάση του κοινού απέναντι στα πρωτοπαλίκαρα του ΜΕΓΚΑ εξηγώντας έτσι και την θεαματική κωλοτούμπα τους:

Χατζηνικολάου. Μόνο ένα 30% τον θεωρεί αξιόπιστο. Οι άλλοι ακολουθούν κατά σειρά τον γκρεμό. Κανένας  (17%), Χούκλη (12.5%), Αλέξης Παπαχελάς (8,8%), Παύλος Τσίμας (7,1%), Όλγα Τρέμη (6,2%), Έλλη Στάη (5,7%), Σία Κοσιώνη (4,8%), Γιάννης Πρετεντέρης (2,3%), Αιμίλιος Λιάτσος με 1,9%.

Ουδείς πλέον αμφιβάλει ότι χωρίς την συνειδητή στήριξη αυτής της θλιβερής δημοσιογραφίας το μνημόνιο δεν επρόκειτο να περάσει ποτέ. Είναι η ίδια δημοσιογραφία που οδήγησε τους όντως ανίκανους και μπουχέσηδες Καραμανλήδες να παραδώσουν την κυβέρνηση και στη συνέχεια στήριξε τον Γιωργάκη και τον πασοκισμό να παραδώσει τη χώρα.. Ίσως οι λέξεις να σοκάρουν αλλά δεν πρέπει πια να τις φοβόμαστε. Σιγά-σιγά ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι αυτό που βιώνει στις πλάτες του, εκτός των άλλων, λέγεται και Εθνική μειοδοσία..

Δεν χρειάστηκε παρά μόνο μια μικρή κωλοτούμπα της ΜΕΓΚΑ-λης δημοσιογραφίας ώστε μέσα σε λίγες ώρες η εντολοδόχος κυβέρνηση των Γιωργάκηδων να ακολουθήσει την ΜΕΓΚΑ-λη γραμμή αποκαλύπτοντας έτσι ποιος πραγματικά κυβερνάει αυτόν τον τόπο.

Η ξαφνική και απρόσμενη κωλοτούμπα του ΜΕΓΚΑ έγινε βεβαίως ύστερα από τη γενική κατακραυγή και το κίνημα πού έχει αρχίσει να αναπτύσσεται κατά της καθεστωτικής δημοσιογραφίας στη χώρα μας. Στο κίνημα αυτό πρωτοστατεί το διαδίκτυο αλλά και οι εργαζόμενοι που καθημερινώς απειλούνται, καθυβρίζονται και τρομοκρατούνται από την Τρέμη και την παρέα της που με το θράσος και την αλαζονεία του επικυρίαρχου απαγορεύουν κάθε απεργία, διαδήλωση και κάθε διαμαρτυρία κατά της κυβερνητικής πολιτικής.

Η απίστευτη αυτή συμπεριφορά οδήγησε τους εργαζόμενους να εφαρμόσουν πιο σύγχρονες μεθόδους πάλης. Έχουν πια καταλάβει ότι δεν βγαίνει τίποτα με το να συγκεντρώνονται στη Βουλή ή στου Μαξίμου και άρχισαν να διαδηλώνουν έξω από το ΜΕΓΚΑ! Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Ύστερα από τις τελευταίες διαδηλώσεις έξω από το κανάλι με συνθήματα «Τρέμη και Καψή δεν τα φάγαμε μαζί» και την γενική κατακραυγή εναντίον τους από τα μπλόγκς και το διαδίκτυο έγινε η κωλοτούμπα. Χτες το βράδυ παρακολουθήσαμε κατάπληκτοι την Τρέμη, τον Πρετεντέρη και τον Τσίμα να καταγγέλλουν την Τρόικα και την ανύπαρκτη κυβέρνηση των Γιωργάκηδων που αποφάσισαν να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία. Ο Πρετεντέρης μάλιστα παρατήρησε απειλητικά ότι «έχει πάει 8.30 η ώρα το βράδυ και ακόμα περιμένει μια κυβερνητική ανακοίνωση» που να καταδικάζει την κατοχική συμπεριφορά της Τρόικας.

Και ως εκ ..θαύματος μέσα σε ελάχιστο χρόνο και εν τω μέσω της νυχτός ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξέδωσε σχετική ανακοίνωση: «Η συμπεριφορά των εκπροσώπων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, κατά τη σημερινή τους συνέντευξη, ήταν απαράδεκτη…» κλπ..κλπ.. Λες και δεν συμφώνησαν μαζί, κυβέρνηση και Τρόικα, το ξεπούλημα. Λες και τόσο καιρό η κυβέρνηση δεν είχε αντιληφθεί την συμπεριφορά της Τρόικας. Έπρεπε να τους την δείξει ο Πρετεντέρης, έτσι για να καταδειχτεί για άλλη μια φορά η απίστευτη δύναμη των ΜΜΕ και ιδίως της ΜΕΓΚΑ-λης καθεστωτικής δημοσιογραφίας. Ουδείς πια αμφιβάλει για την ευθύνη αυτής της θλιβερής δημοσιογραφίας για τον πόνο, τη φτώχεια, τη δυστυχία και τα αδιέξοδα που βυθίζουν την κοινωνία. Ουδείς πια αμφιβάλει ότι χωρίς την στήριξη αυτής της δημοσιογραφίας η πρωτοφανής σε κοινωνική αδικία και βαρβαρότητα πολιτική δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει..

Όμως τώρα έχουν αρχίσει να φοβούνται για τα καλά. Ακόμα και η αδίστακτη Τρέμη έχει αρχίσει να τρέμει.. Ο φόβος τους, εκτός των άλλων, αποκαλύπτει ότι ο λόγος του διαδικτύου και των μπλόγκς είναι πλέον υπολογίσιμος. Ξέρουν πια πολύ καλά ότι το νέο φυσικό «άσυλο» της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών είναι το διαδίκτυο και αυτό είναι το μόνο που δεν μπορούν να ελέγξουν. Μάθανε να ελέγχουν πολιτικούς και κυβερνήσεις αλλά δεν μπορούν να ελέγξουν ένα τόσο δα μικρό μπλογκάκι ενός απλού πολίτη που σηκώνει τη φωνή του εναντίον τους. Καλά κάνουν λοιπόν και φοβούνται και τρέμουν. Η απόσταση από τη φωνή του απλού πολίτη μέχρι τον Κορυδαλλό δεν είναι μεγάλη..

Είτε ρίχνεις στην πυρά ένα βιβλίο είτε καταστρέφεις ένα θέατρο είναι ακριβώς το ίδιο. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση εκείνο που δεν έχει καμία απολύτως σημασία είναι το κίνητρο. Αν καίς ένα βιβλίο ή ένα θέατρο είτε για θρησκευτικούς λόγους, είτε πολιτικούς, είτε γιατί είσαι δεξιός, είτε αριστερός, είτε γιατί είσαι Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός είναι ακριβώς το ίδιο!

πιστοί σε βαθιά θρησκευτική κατάνυξη

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα ανθρωποειδή, που επιτέθηκαν στο «θέατρο τέχνης» και το κατάστρεψαν επειδή έπαιζε το έργο «Ταξιδεύοντας µε τον ΠΑΟΚ» του Σταύρου Τσιώλη, ανήκαν στον Ολυμπιακό. Η ομάδα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Εκείνο όμως που έχει μεγάλη σημασία και είναι πραγματικά θλιβερό είναι οι απόψεις των «ειδικών» που ερμηνεύοντας το φαινόμενο του χουλιγκανισμού και της βίας στα γήπεδα, συνήθως καταλήγουν στην διαπίστωση ότι όλα αυτά γίνονται γιατί δεν υπάρχει ποδοσφαιρική παιδεία στη χώρα μας, ότι θα πρέπει να διδάσκεται το ποδόσφαιρο στα σχολεία, να ιδρυθεί ακαδημία ποδοσφαίρου κλπ..κλπ.. Για την εξάλειψη δηλαδή του φαινομένου, προτείνουν ακριβώς αυτό που θα το ενισχύσει, κάνοντας το ποδόσφαιρο κάτι ακόμα πιο σημαντικό στη ζωή μας απ ότι ήδη είναι..

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Το γεγονός ότι έχει γίνει τόσο σημαντικό. Γιατί το μόνο που δεν είναι πια το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. Μπορεί μεν, μέσα στο γήπεδο να διεξάγεται ένα παιχνίδι που προσφέρει εντυπωσιακό θέαμα, όμως αυτό είναι απλώς η βιτρίνα για το «χοντρό» και ανελέητο παιχνίδι συμφερόντων, δύναμης και εξουσίας, που διεξάγεται εκτός του αγωνιστικού χώρου. Το ποδόσφαιρο είναι πλέον ένα κατ εξοχήν παιχνίδι πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό, είναι επάγγελμα, είναι καριέρα, είναι ζωή, είναι θρησκεία, είναι κοινωνική καταξίωση. Ήταν δηλαδή κάποτε ένα απλό παιχνίδι της αλάνας που όμως έφτασε να γίνει κάτι το τόσο σπουδαίο και σημαντικό για τη δημόσια και ιδιωτική μας ζωή. Αυτοί λοιπόν οι παντός είδους παράγοντες και εμπλεκόμενοι που κερδίζουν και ωφελούνται με διάφορους τρόπους από αυτό το παιχνίδι, έχουν κάθε λόγο να φροντίζουν ώστε να γίνεται όσο το δυνατόν ακόμα πιο σημαντικό, προφανώς για να «πουλάει» και περισσότερο. Όμως οι φίλαθλοι και οι οπαδοί, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που δεν μετέχουν στο φάγωμα της πίτας, τι λόγο έχουν να καίνε, να καταστρέφουν, ακόμα και να σκοτώνουν τους αντιπάλους, για μια πίτα που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι τρώνε άλλοι;

Η απάντηση είναι απλή. Για να διεξάγεται όλο αυτό το «παιχνίδι» επιτυχώς, χρειάζεται και «πιστούς», φιλάθλους και οπαδούς, που όσο πιο πιστοί είναι, τόσο και ισχυρότεροι γίνονται οι πρόεδροι των ομάδων και οι λοιποί εμπλεκόμενοι που ελέγχουν και ιδιοποιούνται την λεγόμενη πίστη στη «φανέλα». Φανταστείτε μια θρησκεία ή έναν θεό χωρίς πιστούς.. Δεν υπάρχει. Όταν λοιπόν ένας πρόεδρος μιας ΠΑΕ διαθέτει αστρονομικά ποσά για να αγοράσει έναν ποδοσφαιριστή, δηλαδή ένα «μεταγραφικό απόκτημα» (!), (αλήθεια, πώς κατάντησε η έννοια του ανθρώπου) στην πραγματικότητα δεν αγοράζει τον ποδοσφαιριστή, αλλά τα κεφάλια των πιστών που θα του φέρει αυτό το «μεταγραφικό απόκτημα».. Γι αυτό είναι και τόσο ακριβό το «απόκτημα». Όσο πιο ακριβό, τόσο και πιο πολλά τα κεφάλια των πιστών που θα φέρει.. Στη συνέχεια ο θεός-πρόεδρος της ομάδας εξαργυρώνει αυτά τα κεφάλια σε ψήφους, σε δύναμη και εξουσία, σε ροκάνισμα έργων του δημοσίου και σε κάθε είδους διαπλοκή και ανομία και κάνει ..θαύματα, φυσικά πάντα για τη «φανέλα» ρε γαμώτο..

Την βρώμικη δουλειά, δηλαδή την παραγωγή των πιστών, την αναλαμβάνουν και αυτή τα μίντια με την υποστήριξη της Πολιτείας, επίσημης και ανεπίσημης που «γκρεμίζει τα τείχη» για να περάσει ο δαφνοστεφανωμένος ποδοσφαιριστής και κατ επέκταση ο ..πρόεδρος της ΠΑΕ..  Πρόκειται για μια τεράστια βιομηχανία μετατροπής και μεταποίησης του ασήμαντου σε σημαντικό. Του απλού παιχνιδιού σε θρησκεία και ιδεολογία. Της απλής μπάλας σε θεά. Ξεχωριστά δελτία ειδήσεων, δεκάδες αθλητικές εφημερίδες, εκατοντάδες αγράμματοι αθλητικοί συντάκτες, πολιτικοί παράγοντες και κόμματα και άλλα αρπαχτικά που σπεύδουν να επωφεληθούν τρώγοντας από το περιβόητο «άθλημα του λαού», που τελικά μόνο του λαού δεν είναι. Η παραγωγή των πιστών αρχίζει από την βρεφική ηλικία και ήδη τα παιδιά οραματίζονται την κοινωνική καταξίωση και επιτυχία με τη μορφή ποδοσφαιριστή για τα αγόρια και μοντέλου για τα κορίτσια. Αυτά τα δύο πρότυπα είναι ακριβώς τα ίδια. Από την άλλη μεριά κάθε πολιτιστική δραστηριότητα και πνευματική δραστηριότητα καταδικάζεται και ρίπτεται στον καιάδα της ανυπαρξίας. Δεν υπάρχει θέατρο, λογοτεχνία, δεν υπάρχει τέχνη, δεν υπάρχει σκέψη και στοχασμός, δεν υπάρχει πνευματική δημιουργία άξια να αποτελέσει είδηση για τα μίντια και να επιβραβευτεί από την πολιτεία, παρά μόνο τα κατορθώματα των κάτω άκρων έντεκα «αποκτημάτων» του κυρίου προέδρου που φορούν βρώμικα σώβρακα και κλωτσάνε μια μπάλα με θεαματικό τρόπο..

Σε μια κοινωνία λοιπόν της γενικής κρίσης, της απαξίας και απουσίας κοινωνικών οραμάτων, είναι πολύ εύκολο το ποδόσφαιρο και η ομάδα, από ένα απλό παιχνίδι να φτάσουν να γίνουν η θρησκεία και η υπέρτατη αξία, πολύ περισσότερο για τον κάθε ανεγκέφαλο που τα μυαλά του τάχει κολλημένα στα κάγκελα.. Επομένως, όταν αυτό το «παιχνίδι» καθίσταται το υπέρτατο σημαντικό της ζωής του, τότε τι άλλο να κάνει και ο ανεγκέφαλος; Να μην υποστηρίξει τις αξίες και τα υπέρτατα σημαντικά του; Αφού πλέον κατασκευάστηκε με τέτοιον τρόπο ώστε μόνο μέσα από αυτά να καταξιώνεται ως ύπαρξη. Φυσικά και θα τα υποστηρίξει. Όπως και ο καθένας μας υποστηρίζει τα δικά του σημαντικά στη ζωή του. Με κάθε τρόπο και θυσία.. Και θα κάψει βιβλία και θέατρα και ανθρώπους θα σκοτώνει ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα παρακολουθούμε την κατασκευή τέτοιων πιστών θαυμάζοντας κάθε βράδυ στα κανάλια τους κατασκευαστές τους..

Βράδυ στο δελτίο της Μεγκα-λης και σύγχρονης ΥΕΝΕΔ.. Τα ρεπορτάζ από την Ιρλανδία δείχνουν ότι ο Ιρλανδικός λαός μαζί με τους δημοσιογράφους του κάνουν ό,τι ακριβώς δεν γίνεται στην Ελλάδα. Αντί ο λαός να σκύβει παθητικά γεμάτος ενοχές, σηκώνει ψηλά το κεφάλι και εξεγείρεται τουλάχιστον κατά της εξαπάτησης του. Ένας Ιρλανδός τηλεοπτικός δημοσιογράφος ρωτά τον Υπουργό Οικονομικών. –Ντρέπεστε που θέσατε τη χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ; Ο Πρετεντέρης παρακολουθεί και μάλλον χωρίς να το θέλει σχολιάζει χαμογελώντας πικρά. -Εμείς ποτέ δεν ρωτήσαμε Έλληνα υπουργό αν ντρέπεται λιγάκι..

Να λοιπόν και μια λέξη, η λέξη ντροπή, που είναι άγνωστη στην κυρίαρχη ελληνική δημοσιογραφία η οποία με την εν γένει συμπεριφορά της αποτελεί πλέον παγκόσμια μοναδικότητα. Οι λόγοι για την κατάντια της είναι λίγο πολύ γνωστοί.

Κατ αρχάς σε μια χώρα όπως η δική μας με τόσο σάπιο πολιτικό σύστημα, με μια αριστερά στο περιθώριο και χωρίς αξιόπιστη πολιτική διέξοδο, είναι επόμενο να κυβερνά και να αλωνίζει η «Διαπλοκή» και δεν εννοώ μόνο τους λεγόμενους «νταβατζήδες». Είναι γνωστό ότι ορισμένα πρωτοπαλίκαρα της «δημοσιογραφίας» είναι πιο διαπλεκόμενα ακόμα και από τα αφεντικά τους..

Όλοι αυτοί αποτελούν την πιο ανεξέλεγκτη εξουσία του τόπου. Οι άλλες εξουσίες, κάπως ελέγχονται.. Ακόμα και οι πολιτικοί λογοδοτούν σε κάποιες εκλογές έστω εξαπατώντας και εκβιάζοντας.. Τα πρωτοπαλίκαρα αυτά όμως δεν λογοδοτούν πουθενά.. Χωρίς ουδείς να τους έχει εκλέξει, υποκαθιστούν τις άλλες εξουσίες κάνοντας τους δικαστές, τους αστυνομικούς, τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, απειλούν υπουργούς (όπως τώρα την Κατσέλη) υπαγορεύουν πολιτικές, βρίζουν απεργούς και διαδηλωτές.. Η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας ανεξέλεγκτης εξουσίας καταλύει κάθε έννοια δημοκρατίας και ο ισχυρισμός ότι οι δημοσιογράφοι δήθεν ελέγχονται κάθε μέρα από το ..κοινό τους είναι τουλάχιστον γελοίος..

Η ανεξέλεγκτη εξουσία τους λοιπόν, τους έχει αποπροσωποποιήσει εντελώς με αποτέλεσμα να έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο εαυτό και μαζί και κάθε ίχνος στοιχειώδους κοινωνικής συνείδησης, κοινωνικής ευαισθησίας και ενσυναίσθησης για τον πολίτη που βιάζουν την ζωή του, για τον συνάνθρωπο που πονά και δυστυχεί..

Με τέτοια αποπροσωποποίηση ούτε καν μια στοιχειώδης επαγγελματική αξιοπρέπεια δεν τους ενδιαφέρει. Δεν είναι πρόσωπα πια. Έχουν ταυτιστεί πλήρως με τους ρόλους τους. Υποκαθιστώντας με θράσος και αλαζονεία τους πολιτικούς κάνουν οι ίδιοι απολύτως συνειδητά, πότε συμπολίτευση και πότε αντιπολίτευση αναλόγως αν το πασοκ είναι ή δεν είναι στην κυβέρνηση. Το μόνο που δεν κάνουν δηλαδή, είναι δημοσιογραφία.. Αλήθεια, πότε είναι πιο «αντικειμενικοί»; Όταν κάνουν αντιπολίτευση ή όταν κάνουν συμπολίτευση;

Ο Πρετεντέρης φαίνεται ότι ενίοτε προσπαθεί να διασώσει για τον εαυτό του κάποια στοιχειώδη επαγγελματική αξιοπρέπεια. Ίσως γιατί αυτονομείται περισσότερο από τούς άλλους στη βάση των καθαρά προσωπικών του συμφερόντων.. Ίσως γιατί είναι ο ικανότερος απ όλους και γιαυτό και πιο επικίνδυνος. Θυμίζει τον εκτελεστή που δεν έχει προσωπικά με το θύμα του.. «Εκτελεί» πιο επαγγελματικά σε αντίθεση για παράδειγμα με την Τρέμη που δεν μπορεί να κρύψει τα συναισθήματα της. Όντας «λίγη» και ανίκανη να λειτουργήσει χωρίς το ακουστικό στο αυτί, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της στάζει το τηλεοπτικό γυαλί κακία για οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τον πασοκισμό.. Πάντα οι πιο «λίγοι» ήταν και βασιλικότεροι του βασιλέως..

Αλλά εφόσον αυτή η δημοσιογραφία είναι η πλέον ανεξέλεγκτη εξουσία που επηρεάζει άμεσα και καθοριστικά τη ζωή του τόπου, τότε είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη για την κατάντια της χώρας. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θάφτανε σε αυτό το σημείο αν υπήρχε μια δημοσιογραφία που πάνω απ όλα έκανε απλώς τη δουλειά της, δηλαδή έκανε δημοσιογραφία. Τέτοιους «δημοσιογράφους» είναι περιττό να τους ρωτήσει κανείς αν ντρέπονται λιγάκι και για τον εαυτόν τους βλέποντας τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους.. Εγώ πάντως το ομολογώ. Ντρέπομαι πάρα πολύ κάθε φορά που βλέπω την περήφανη στάση του Ιρλανδικού λαού και δεν θέλω να βλέπω την στάση του δικού μας..

Τουλάχιστον ο σφογγοκωλάριος του βυζαντινού αυτοκράτορα ήταν μεν ένα ερμητικά κλειστό επάγγελμα της εποχής, αλλά ταυτοχρόνως αποτελούσε και ένα υψηλό αξίωμα που έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως και κοινωνικής αναγνώρισης. Ήταν μεγάλη τιμή και τέχνη να σκουπίζεις τον κώλο του αυτοκράτορα μετά την αφόδευση.. Αν τύχαινε δε ο απλός πολίτης να έχει και κανένα «κονέ» με τον σφογγοκωλάριο ήταν η καλύτερη πρόσβαση απ ευθείας στον κώλο της εξουσίας και είχε κάνει την τύχη του..

Δυστυχώς σήμερα το αξίωμα αυτό έχει πέσει πολύ χαμηλά.. Έχει απαξιωθεί εντελώς.. Έχει χάσει την κοινωνική αναγνώριση και την αίγλη του και το κυριότερο, λογω του μνημονίου, έχει καταντήσει και αυτό ένα ανοιχτό και ελεύθερο επάγγελμα στο οποίο μπορεί να μπει και να διαπρέψει οποιοσδήποτε δημοσιογράφος.. Αρκεί να σκουπίζει τα σκατά της εξουσίας δημοσίως από τα παράθυρα της τηλεόρασης χωρίς ίχνος ντροπής και κοινωνικής συνείδησης..

Γιατί οι πάντες αναγνωρίζουν ότι στην διακαναλική ο Γκιόργκος τα έκανε σκατά.. Χεσμένος από το φόβο του καταποντισμού στις δημοτικές εκλογές βγήκε για άλλη μια φορά, να εξαπατήσει, να απειλήσει και να εκβιάσει ότι όποιος δεν ψηφίσει τον Σγουρό και τον Τατούλη θα αποσταθεροποιηθεί η χώρα, θα βρεθεί σε αδιέξοδο και ο Μάινας με τη βάρκα του θα τον οδηγήσει στην Σπιναλόγκα των λεπρών και της χρεοκοπίας.. Και τότε για να «σωθεί η πατρίς» θα γίνουν εθνικές εκλογές και ας βουλιάξει περισσότερο η πατρίς.. Τα πάνω κάτω στην παγκόσμια πολιτική σκηνή έφερε και πάλι ο Γκιόργκος.. Ενώ σε κάθε εκλογική αναμέτρηση όλοι προσπαθούν να αναγνώσουν το μήνυμα που στέλνει ο λαός και να προσαρμοστούν αναλόγως, ο Γκιόργκος κάνει ακριβώς το αντίθετο. Γράφει τους ψηφοφόρους στα αθλητικά του υποδήματα και στέλνει το δικό του μήνυμα. Αν βουλιάξω εγώ θα βουλιάξουν τα πάντα.. Στα ..τέτοια μου και η χώρα που θα καταποντιστεί με τις εκλογές και εφτά αυγά Τουρκίας..! Ψηφίστε με για να μη βουλιάξω ώστε να μπορέσω να πάρω σκληρότερα μέτρα σε βάρος σας..(!)

Όλοι λοιπόν τρέχουν τώρα να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα, να σφογγίξουν αυτά που δεν σφογγίζονται με τίποτα και πλέον καταγράφονται ως οι πιο βρώμικες στιγμές της ιστορίας μας.. Και φυσικά στον αγώνα αυτόν πρωτοστατεί και πάλι η κυρίαρχη δημοσιογραφία του τόπου με ναυαρχίδα τη ΜΕΓΚΑ-λη ΥΕΝΕΔ και την διαβόητη dream team του Χρήστου Παναγιωτόπουλου.. Όποιοι παρακολούθησαν χτες το δελτίο είδαν ακόμα και τον λεγόμενο «κεντροαριστερό» Τσίμα να ξεπερνάει τον εαυτόν του, ακόμα και τον Πρετεντέρη, θάλεγα ακόμα και αυτήν την Τρέμη, τον Καψή και την Κάτια Μακρή.. Έπαιξε «πόκα» λέει ο Γκιόργκος και ζήτησε τα «ρέστα» από τον Σαμαρά.. Από τις ..βαθυστόχαστες ποδοσφαιρικές αναλύσεις της πολιτικής, στην πράσινη τσόχα.. Έτσι γίνεται πάντα στις δύσκολες στιγμές.. Οι σφογγοκωλάριοι γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως, αποκόπτονται παντελώς από την κοινωνία, αποπροσωποποιούνται και χάνουν τον εαυτόν τους στις πτυχές του κώλου της εξουσίας..της δικής τους και των άλλων..

Τώρα, εδώ που τα λέμε μεταξύ μας, η μεγάλη απαξία του επαγγέλματος του σφογγοκωλάριου δεν οφείλεται μόνο στην ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό των δημοσιογράφων.. Πάντα υπήρχαν σφογγοκωλάροι δημοσιογράφοι ανοιχτοί ή κλειστοί.. Οφείλεται και στο γεγονός ότι σήμερα δεν υπάρχουν πια σπουδαίοι κώλοι για σκούπισμα.. Ποιούς να πάρεις και ποιούς να αφήσεις.. Τους κώλους των «γιωργάκηδων»; Του Πάγκαλου; Εν γένει του πολιτικού μας συστήματος; Των συνδικαλιστών μας; Όλοι με λερωμένα σώβρακα κυκλοφορούν.. Και αυτό το ξέρουμε πολύ καλά και το μυρίζουμε άλλωστε.. και ετοιμαζόμαστε και πάλι να τους ψηφίσουμε.. Είναι τέτοια η κατάπτωση και η γενική απαξία που ούτε τον δικό μας κώλο δεν εκτιμούμε και δεν σεβόμαστε πια..

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που πέρδεται ο Καρατζαφέρης η καθεστωτική δημοσιογραφία μετατρέπει την πορδή του σε είδηση και την κοινοποιεί αλύπητα προς πάσα κατεύθυνση και ιδιαιτέρως προς τους φουκαριάρηδες τηλεθεατές.. Στημένες καταστάσεις, συνάντηση με τον τάδε, χρόνια πολλά στον τάδε, κλπ..κλπ.. Εδώ ο κόσμος καίγεται.. Αλλά πώς κατάφερε αυτός ο άνθρωπος να φτάσει στον ύψιστο βαθμό του δημοσίου ενδιαφέροντος ώστε ακόμα και η πορδή του να αποτελεί είδηση; Ιδού η απορία.. Πώς γίνεται κοτζάμ τρανοί δημοσιογράφοι, Τρέμη και Τσίμας, πολιτικοί αναλυτές, επικοινωνιολόγοι και θεωρητικοί να διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτοαναλύσει την πορδή του Καρατζαφέρη και θα επισημάνει τις βαρυσήμαντες επιπτώσεις της στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας;

Ο Καρατζαφέρης από τότε που ξεκίνησε την ένδοξη καριέρα του ως δημοσιογράφος προσπαθούσε να απαντήσει στο εξής αγωνιώδες υπαρξιακό ερώτημα: Αξίζει κανείς να ζει αν δεν φαίνεται; Έτσι έγινε καναλάρχης. Απέκτησε τηλεοπτικό σταθμό με έναν και μοναδικό παρουσιαστή ολόκληρου του καναλιού, τον εαυτόν του.. Η αλήθεια είναι ότι έζησε λαμπρές στιγμές δόξης διότι τον πήρε χαμπάρι ο Μιτζικώστας και τον έκανε διάσημο χαρίζοντας στο πανελλήνιο άφθονο γέλιο για να γεμίζει τις μίζερες στιγμές του..

Ομολογουμένως έξυπνος άνθρωπος ο Καρατζαφέρης σκέφτηκε να κεφαλαιοποιήσει την «επιτυχία» του και να μετατρέψει το γέλιο που εξέπεμπε σε ψήφους.. Έγινε λοιπόν βουλευτής, γεγονός πολύ εύκολο μια και στην εποχή μας η φαιδρότητα πολύ δύσκολα διακρίνεται από την πολιτική.. Αυτομάτως όμως βρέθηκε μπροστά σε ένα νέο αγωνιώδες υπαρξιακό ερώτημα. Αξίζει κανείς να ζει αν δεν είναι αρχηγός; Το επόμενο βήμα λοιπόν ήταν να φτιάξει κόμμα μαζεύοντας ένα συρφετό ελληναράδων με λερωμένα σώβρακα, γεγονός επίσης πολύ εύκολο σε μια χώρα όπου η πολιτική αποτελεί σχεδόν την μόνη ατομική υπαρξιακή διέξοδο και σωτηρία..

Παρατηρούμε δηλαδή ότι σε κάθε φάση της ζωής του Καρατζαφέρη οι δραστηριότητες του μεγάλου αυτού πολιτικού είναι αντίστοιχες και με το εκάστοτε υπαρξιακό του πρόβλημα.. Τώρα που διαθέτει και κόμμα έπρεπε και να επιβεβαιωθεί και ως αρχηγός. Έτσι, αμέσως μετά την είσοδο του κόμματος του στη βουλή, γεγονός επίσης πολύ εύκολο για ένα λαό που μπερδεύει το συμφέρον του με την γελοιότητα, άρχισε να ζητά επιμόνως και άνευ λόγου και αιτίας να «συναντηθούμε εμείς οι αρχηγοί υπό τον πρόεδρο της δημοκρατίας»..

Πέρασε μέρες ένδοξες ως αρχηγός ώσπου η χώρα άρχισε να βουλιάζει.. Αυτομάτως ο διορατικός αυτός πολιτικός άρπαξε την ευκαιρία και πάνω από το πτώμα προσάρμοσε αναλόγως και το υπαρξιακό του πρόβλημα. Αξίζει να ζεις αν δεν κυβερνάς ή τουλάχιστον αν δεν συγκυβερνάς; Έπεσε πάνω και σε ένα καλό παιδί, τον Γκιόργκο που είχε μαζέψει δυο τρείς φίλους του από το γυμναστήριο και έπαιζαν την κυβέρνηση της Ελλάδας και έγινε ακόμα και πασοκ προκειμένου να πάρει και αυτός ένα υπουργείο, γεγονός πολύ εύκολο γιατί επί της παρούσης διακυβερνήσεως ο καθένας μπορεί να γίνει υπουργός, ή συντονιστής υπουργός, ή συντονιστής του συντονιστή, ακόμα και συντονιστής πρωθυπουργός, εφόσον έτσι και αλλιώς στην πραγματικότητα η χώρα κυβερνάται από άλλους εκ του εξωτερικού..

Σήμερα ο τόπος περνά τις πιο μαύρες στιγμές του.. Ο λαός είναι μεν παραδομένος, αλλά οι «νύχτες είναι γκαστρωμένες».. Στο πολιτικό σκηνικό αναμένονται εξελίξεις. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω έστω και περδόμενος..  Η πολιτική συγκυρία είναι άκρως ευνοϊκή για να κάνει κανείς πολιτική ακόμα και με πορδές όταν δεν έχει τίποτα άλλο να πεί.. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ξέρει πολύ καλά ότι οι πορδές του θα μετατραπούν σε είδηση.. Ο Καρατζαφέρης δηλαδή, με κάθε πορδή του που η Τρέμη κοινοποιεί στην ζωή μας, αποκαλύπτει το πόσο σαθρό και ξευτιλισμένο είναι το πολιτικό μας σύστημα και πόσο γελοία, ξετσίπωτη και βασιλικότερη του βασιλέως είναι η δημοσιογραφία που το στηρίζει..

Αρέσει σε %d bloggers: