Tag Archive: Σοσιαλισμός


Η φαιδρότητα είναι πολύ χειρότερη από τη βαρβαρότητα.. Η βαρβαρότητα ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιήσει και κάποιες συνειδήσεις.. Να αγανακτήσουν, να θυμώσουν, να εξεγερθούν, να επαναστατήσουν.. Η φαιδρότητα μόνο στομαχικές αναταράξεις μπορεί να προκαλέσει.. Συνήθως αφήνει αυτή τη γνωστή γεύση της αηδίας, ενώ στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί θυμηδία..  Το βέβαιο είναι ότι στην ιστορία των συνειδήσεων δεν έχει εμφανιστεί ποτέ, ούτε μία συνείδηση που να έχει επαναστατήσει επειδή δεν άντεξε την φαιδρότητα.. Γιατί η φαιδρότητα παθητικοποιεί και αποχαυνώνει και στην καλύτερη περίπτωση εξοπλίζει με ψευδαισθήσεις τους βλάκες και τους αφελείς. (Αιθεροβάμονες δεν τους λένε;..) Γιαυτό ακριβώς αποτελεί και την πιο αποτελεσματική μέθοδο για την γελοιοποίηση και την απαξίωση ιδεών και αξιών, το ξέφτισμα και την προδοσία ονείρων και οραμάτων..

Οπα ο .."σοσιαλισμός"!

Όπα ο .."σοσιαλισμός"!

Πέρασαν 28 χρόνια από τότε που υποσχέθηκαν αλλαγή και σοσιαλισμό και μάλιστα στις 18.. Κι όταν στις 18 ήρθε ο «σοσιαλισμός», ήμασταν παιδιά αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τους πατεράδες μας που έκλαιγαν από συγκίνηση και χαρά γιατί επιτέλους θα έφευγε η δεξιά «βαρβαρότητα» και θάρχονταν καλύτερες μέρες.. Η συνέχεια είναι γνωστή.. Όλη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι στη «βαρβαρότητα» της «επάρατης δεξιάς», η ριζοσπαστικοποίηση και η βαθιά διάθεση για αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας ηττήθηκαν απ τη φαιδρότητα και εξανεμίστηκαν χωρίς επιστροφή.. Βιώσαμε μια εικοσαετία συστηματικής και οργανωμένης απαξίας και εξολόθρευσης κάθε σοσιαλιστικής ιδέας και κάθε έννοιας κοινωνικής αλλαγής. Ο σοσιαλισμός έγινε συνώνυμο της φαιδρότητας και σύνθημα για να κάνουν πάρτι τα λαμόγια..  Όσα κατάφερε ο διαβόητος πασοκικός «σοσιαλισμός» καμιά «βαρβαρότητα» δεν θα μπορούσε και δεν θα τολμούσε ποτέ να επιχειρήσει..

Και φτάσαμε στο σωτήριον έτος 2004 όπου ο κόσμος είχε πια στεγνώσει από ιδέες και οράματα.. Απηυδισμένος από τον «σοσιαλισμό» δεν έκανε πια όνειρα παρά μόνο ζητούσε να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα εντιμότητας.. Έτσι, σύμφωνα με την παραδοχή ακόμα και αυτού του πολλά βαρύ κι ασήκωτου «σοσιαλιστή» Γιώργου Οικονομέα στα τηλεπαράθυρα του Μέγκα, «..ανέλαβε ο Καραμανλής με σημαία την πάταξη της διαφθοράς και όλοι σε κάτι ελπίσαμε..» Φανταστείτε δηλαδή τι γινότανε επί ..«σοσιαλισμού» ώστε ακόμα και ο Οικονομέας ήλπιζε στον ..Καραμανλή..(!)

Και φυσικά άρχισε η νέας περίοδος «βαρβαρότητας». Όμως αυτή τη φορά, μιας πανθομολογουμένως  ανίκανης και Παυλοπουλικής ..«βαρβαρότητας»(!) που τάκανε πάνω της γιατί ούτε και τα βρακιά της δεν μπορούσε να κατεβάσει.. Η διαφθορά πήρε πλέον ένα γαλάζιο χρώμα κι όλοι μαζί, «βάρβαροι» και «σοσιαλιστές», χοροστατούντων των μίντια, κατάφεραν να αποσαρθρώσουν παντελώς το πολιτικό σύστημα της χώρας..

Και αλίμονο! Εκεί λοιπόν που άρχισε και πάλι ο κόσμος να απογοητεύεται και να αγανακτεί, να θυμώνει και να επαναστατεί, νάτος και πάλι ο αθάνατος πασοκισμός έτοιμος να αναλάβει το ίδιο ακριβώς έργο! Να εξανεμίσει και πάλι τον θυμό και την αγανάκτηση και να ακυρώσει κάθε νέα ριζοσπαστικοποίηση με το ίδιο ακριβώς δοκιμασμένο και αποτελεσματικό όπλο. Και μόνο η επαναχρησιμοποίηση του όρου «σοσιαλισμός» αποτελεί πλέον μέγα σκάνδαλο. Η υποτίμηση της νοημοσύνης είναι προκλητική και αναιδέστατη.. Το θράσος και η χυδαιότητα ξεπερνάει κάθε όριο και γίνεται πλανητικό.. Αμφιβάλει κανείς ότι η φαιδρότητα είναι μια μορφή βαρβαρότητας;

Εγκάθετοι του Βενιζέλου, του Καραμανλή, ποιοι τελικά είναι αυτοί που γράφουν τις ομιλίες του Γιωργάκη και τον εκθέτουν συνειδητά και συστηματικά; Μάλλον πρόκειται για κάποιους επικοινωνιολόγους και τεχνικούς της εξουσίας, ένα είδος που ευδοκιμεί ιδιαιτέρως στα πασοκικά εδάφη, οι οποίοι, παρά τους τίτλους τους, μέσα τους είναι παντελώς άσχετοι με την αριστερά και την ουσία της, με την κοινωνία και τα όνειρα της, τους καημούς και τα προβλήματα της και νομίζουν ότι ο σοσιαλισμός είναι ένας νεοφιλελευθερισμός αναμεμειγμένος με μπόλικο πασοκισμό.. Ένα μείγμα δηλαδή Πάσχου Μανδραβέλη και Πέτρου Κωστόπουλου με ισχυρές δόσεις λαμογιάς, αλαζονείας και ενίοτε πολιτικής αλητείας για να γίνω πιο σαφής.. Στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν πολιτική, καθαρό πολιτικό μάρκετινγκ κάνουν και μάλιστα πολύ επιθετικό..

Conan_BarbarianΚαι ο Γιωργάκης τσιμπάει σε όλα. Ό,τι του πουν πως δήθεν ενισχύει το ηγετικό του προφίλ και βοηθάει να γίνει πρωθυπουργός, όχι φυσικά για τον ίδιο αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα του, οποιοσδήποτε τρόπος και οποιοδήποτε μέσο βοηθάει τον πασοκισμό να υφαρπάξει και πάλι την εξουσία, το μέσο αυτό βαφτίζεται αυτομάτως σε άγιο και θεμιτό και προ παντός σοσιαλιστικό..

Την εν λόγω ρήση λοιπόν την πρωτοείπε ο Ενγκελς εννοώντας ότι η ανθρωπότητα, στην πορεία της προς το μέλλον, αν δεν βαδίσει προς το σοσιαλισμό απειλείται από την βαρβαρότητα.. Την μετέφερε η Ρόζα Λούξεμπουργκ και από εκεί, πολύ αργότερα, ο Σάτρ και ο Καστοριάδης που συγκρότησε και ομώνυμη ομάδα και περιοδικό, όμως με άλλο νόημα, εννοώντας ως βαρβαρότητα τον σταλινισμό και διαχωρίζοντας έτσι τον σοσιαλισμό από τις εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση..

Το εκπληκτικό όμως στην όλη υπόθεση δεν είναι ότι ο Γιωργάκης παπαγαλίζει ό,τι του λένε και ενίοτε χωρίς να το καταλαβαίνει, όπως την συγκεκριμένη ρήση, αλλά η πρεμούρα που έπιασε τους διάφορους σχολιαστές-παπαγαλάκια, όπως ο ανεκδιήγητος Πάσχος Μανδραβέλης, να δικαιολογήσουν την χρήση της από τον αρχηγό και να προσπαθήσουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.. Εν τω μεταξύ είναι τόση η πρεμούρα τους, που, διαπιστώνοντας ότι τα πατενταρισμένα ανίκανα στελέχη της Νουδου κατάφεραν για μοναδική φορά να κάνουν και μια επιτυχημένη διαφήμιση (αυτή με τα πράσινα παπαγαλάκια) οι σχολιαστές-παπαγαλάκια τάβαλαν και με την ..διαφήμιση! Τόσες αναλύσεις, τόσο μένος και τόσο μελάνι προκειμένου να αποδομηθεί και να μειωθεί η απήχηση στον κόσμο μιας προεκλογικής διαφήμισης δεν έχει ματαγίνει.. Σαν να μην έφτανε που η χώρα έγινε σκανδαλοτροφείο, την έκαναν και ορνιθοτροφείο!

Φυσικά ο κουρασμένος και αναδυόμενος από τον λήθαργο του «πολιτικού πολιτισμού» Καραμανλής (τώρα βεβαίως είναι αργά) άφησε τα σουβλάκια και φαίνεται πως άρχισε να καταλαβαίνει ότι η πολιτική θέλει και την αλητεία της, με την καλή και την κακή έννοια, όπως άλλωστε έκαναν και όλοι οι λεγόμενοι «μεγάλοι», ο θείος του, ο Αντρέας και βάλε.. Αφού λοιπόν κατάφερε να απογοητεύσει ακόμα και τον τελευταίο λογικό Νουδίτη και έκλεισε τη Βουλή επιδεικνύοντας μια απύθμενη πολιτική ανικανότητα, άρχισε τώρα την ύστατη ώρα να πασοκίζει και αυτός, δηλαδή να μην αφήνει να πέσει κάτω ούτε καρφίτσα απ τον αντίπαλο, να κάνει την τρίχα τριχιά, το άσπρο μαύρο και να εκμεταλλεύεται την κοτσάνα του Γιωργάκη περί βαρβαρότητας, για να φανατίσει τους απογοητευμένους Νουδούδες.. Όμως είναι πολύ αργά. Ο κόσμος πάντα προτιμούσε -και συγχωρούσε την αλητεία, την ανικανότητα όμως ποτέ!

Έτσι λοιπόν, με την κύρια ευθύνη των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, με ένα σαθρό πολιτικό σύστημα που αποτελεί πλέον την πηγή κάθε κακού σε τούτη τη χώρα, με ένα μίγμα ανικανότητας και πασοκισμού που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή, με την θλιβερή χορωδία των σχολιαστών-παπαγάλων που την συνοδεύουν οι εξωφρενικοί συριγμοί της προεκλογικής καραμούζας και πάντα χέρι-χέρι με τη γελοιότητα του Καρατζαφέρη, διάγουμε αισίως την εποχή της βαρβαρότητας.. Ο σοσιαλισμός θα αργήσει πολύ ακόμα..

Αρέσει σε %d bloggers: