Tag Archive: ΣΥΡΙΖΑ


Χθες στη Θεσσαλονίκη, εντυπωσιακά σύσσωμη η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία για άλλη μια φορά αντί να κάνει ενημέρωση έκανε απροσχημάτιστη πολιτική αποφεύγοντας τα δύσκολα για τον αρχηγό του Πασοκ και προτιμώντας τη σιωπή.. Ούτε μία απολύτως ερώτηση για το τι θα κάνει αν δεν πάρει αυτοδυναμία, παρά τις πρωτοφανείς για αυτόν και το Πασόκ ευνοϊκές συνθήκες, αν θα συνεργαστεί και πως, αν θα παραιτηθεί κλπ, κλπ.. Είναι πραγματικά θλιβερό για τον τόπο να προβάλλεται ξετσίπωτα ότι δήθεν αντιπαρατίθενται δύο πολιτικές οι οποίες, είναι τόσο εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους, όσο είναι και εκ διαμέτρου αντίθετο το πάγωμα των μισθών με την υπόσχεση για αυξήσεις πάνω από ένα πληθωρισμό που όμως κυμαίνεται γύρω στο μηδέν τοις εκατό..(!)

η σιωπή των διαπλεκομένων..

η σιωπή των διαπλεκομένων..

Αυτό λοιπόν που φοβάμαι περισσότερο είναι η απέραντη σιωπή της διαπλεκομένης δημοσιογραφίας για οτιδήποτε υποστηρίζει.. Το ζήσαμε ιδιαιτέρως τα χρόνια του σημιτικού εκσυγχρονισμού όταν η επιστημονική λαμογιά, που είχε αναχθεί σε θεσμό και καθεστώς, καταλήστευε συστηματικά και οργανωμένα τον τόπο.. Τότε που οι υπουργοί και τα στελέχη του πασόκ υπόγραφαν από κομματικό καθήκον τις συμβάσεις με τη Ζήμενς, που εξανέμιζαν αστρονομικά ποσά σε «Ολυμπιακές» μίζες, αλλά παρά το γεγονός ότι βοούσε ο τόπος, η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία δεν έβλεπε, δεν άκουγε, δεν ήξερε αλλά και δεν έκανε ρεπορτάζ για να μάθει..

Τώρα πραγματικά τρέμω στην ιδέα μιας κυβέρνησης, μιας οποιασδήποτε κυβέρνησης, που θα την προστατεύει ο μανδύας της απέραντης σιωπής των διαπλεκομένων.. Η Θεσσαλονίκη έδειξε το τι μας περιμένει.. Χίλιες φορές προτιμώ να βλέπω τα μμε να μετατρέπουν συστηματικά το άσπρο σε μαύρο και την τρίχα σε τριχιά, να ψεύδονται ασυστόλως, να λασπολογούν, να φωνάζουν, να παραπληροφορούν, να ξεπερνούν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτόν σε κακοήθεια, ακόμα και να πέρδονται σαν τον Κακαουνάκη, αρκεί να μιλούν και να μη σιωπούν.. Να μιλούν και εμείς θα καταλαβαίνουμε το παιχνίδι.. Χίλιες φορές προτιμώ να πριονίζουν καθημερινώς και συστηματικά την καρέκλα της όποιας εξουσίας παρά να την στηρίζουν.. Γιατί η ύπαρξη ενός καθεστώτος δεν φαίνεται από τους νόμους που το διέπουν, αλλά από τη σιωπή που το περιβάλλει..

ΥΓ. Ακόμα ένας λόγος, ίσως ο κυριότερος, γιατί τούτος ο ταλαίπωρος τόπος μόνο με ΜΗ αυτοδύναμες κυβερνήσεις μπορεί να δει μια άσπρη μέρα.. Περισσότερα επ αυτού ΕΔΩ

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και τα πράγματα σοβαρεύουν απρόσμενα.. Ο Σημίτης είναι εκτός ψηφοδελτίου ενώ ο Καραμανλής αφού απέκλεισε μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον γελοίο Καρατζαφέρη και το σκυλολόι του, (σε σχέση με τούς άλλους ο Ψινάκης θα ήταν πραγματικό κόσμημα ανάμεσα τους και τουλάχιστον είναι πολύ πιο σοβαρός από τον Κοραντή, κοτζάμ πρώην αρχηγό της ΕΥΠ παρακαλώ.. ) στην ερώτηση του Πρετεντέρη, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί με το Πασοκ,  μαλάκωσε, δεν το απέκλεισε και απλώς επισήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, λόγω της στάσης του Πασοκ.. Πάντως πολλοί που βρίσκονται έξω από τα ψηφοδέλτια και διάφοροι Σουφλιάδες που βρίσκονται μέσα, καθώς φαίνεται, σχηματίζουν μια χαρά διαπλεκόμενη κυβέρνηση!

exelixeisΣοβαρεύουν λοιπόν τα πράγματα και όσο πιο πολύ σοβαρεύουν, τόσο και πιο κραυγαλέα γίνεται η μεγάλη απουσία της αριστεράς από τις πολιτικές εξελίξεις η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει τα σενάρια της διαπλοκής και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους..  Το Πασόκ είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει ρεύμα και είναι πλέον αμφίβολο αν θα συγκεντρώσει  151 έδρες, παρά το γεγονός ότι τόσο ευνοϊκές συνθήκες, όπως βαθιά απογοητευμένη και τραυματισμένη παράταξη της ΝΔ, παραιτημένος αρχηγός που υπόσχεται ..λιτότητα στο λαό, παντελώς διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ξαναβρεί επί κανενός ..αγίου.. (Για να δούμε, θα τολμήσει κανείς δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη να υποβάλει στον κο Παπανδρέου το καυτό ερώτημα:  Σε τέτοιες συνθήκες η μη κατάκτηση της αυτοδυναμίας είναι ή δεν είναι ήττα του Γιωργάκη; Τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση; Θα παραιτηθεί από αρχηγός ναι ή όχι;)..

Η απουσία της αριστεράς λοιπόν από τις εξελίξεις είναι κραυγαλέα.. Το αγκυλωμένο στο παρελθόν ΚΚΕ αδυνατεί να αρθρώσει μια νέα πρόταση και ξαναπαίζει μονότονα, όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την ίδια ακριβώς κασέτα ότι η μοναδική λύση είναι η ενίσχυση του (!), αποφεύγοντας να ασχοληθεί, εδώ και δεκαετίες τώρα, με το γιατί ο λαός δεν το ενισχύει πραγματικά και αποτελεσματικά.. Ο δύσμοιρος ΣΥΡΙΖΑ, πνιγμένος ανάμεσα στις διαβόητες «συνιστώσες του», οι οποίες διαθέτουν περισσότερους αρχηγούς από ψήφους στο λαό, έχασε τη μοναδική ευκαιρία στα μεταπολιτευτικά χρονικά να διαχειριστεί  το 18 % που του πρόσφεραν οι απογοητευμένοι του Πασόκ και αυτοί που ήλπιζαν σε μια νέα αριστερά.. Γιατί, όταν όλοι αυτοί έσπευδαν μπροστά στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ, έβρισκαν τον Τσίπρα και έναν ανεκδιήγητο και νευρωσικό Αλαβάνο να τους υποδέχονται με τα κοντά παντελονάκια του μαθητή και το αμπέχονο του φοιτητή και να προσπαθούν να τους πείσουν ότι οι «μπαχαλάκηδες» που έκαιγαν την Αθήνα ήταν ..εξέγερση του λαού και της νεολαίας και επομένως έπρεπε να ενωθούν μαζί τους για να σωθεί η χώρα..(!)

Κρύβουν πολλά αυτές οι εκλογές και το μόνο που μπορεί να αναταράξει κάπως τα βαλτωμένα νερά και να ανοίξει κάποιους νέους δρόμους είναι ακριβώς αυτό: Να αποκλειστεί κάθε περίπτωση αυτοδυναμίας! Αρκετά γνωρίσαμε τη λαμογιά, την καταλήστευση του τόπου, την διάλυση του κράτους, την ατιμωρησία, την αλαζονεία και την γενική ακυβερνησία της αυτοδυναμίας! Τώρα όσοι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις, σταθερότητα και περισσότερο έλεγχο των πραγμάτων από τους πολλούς, ψηφίζουν μη αυτοδυναμία για να εξαναγκάσουν σε συνεργασίες στη βάση ενός προγράμματος ωφέλιμου για το λαό και τον τόπο.. Συνεργασίες στις οποίες, α μη τι άλλο, ουδείς θα κάνει ό,τι θέλει και ο ένας θα ελέγχει τον άλλον.. Αυτή τη φορά όμως, μη αυτοδυναμία χωρίς τον Συνασπισμό στη Βουλή δεν γίνεται.- (τελεία και παύλα). Όπως και να το κάνουμε είναι απλά μαθηματικά λόγω του εκλογικού νόμου.. Και να σας πω και κάτι άλλο; Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να υπάρχουν μέσα στη Βουλή κάποιοι απλοί και υπεύθυνοι πολίτες της αριστεράς και μάλιστα χωρίς τους διαβόητους αρχηγούς των «συνιστωσών» της, παρά απέξω.. Για τη σταθερότητα και τη Δημοκρατία ρε γαμώτο..

«Κάθε ημέρα χάνουμε και ένα πολύτιμο στοιχείο της επανάστασης» (Σαμίρ Ελ Γιουζέφ)

(ένα κείμενο που μου έστειλε η Ευγενία Ηλιοπούλου και το δημοσιεύω ευχαρίστως)

Οι πολιτικοί μας ξεκουράστηκαν  για λίγο, μετά τις ευρωεκλογές, και τώρα ξανά μανά συνεχίζουν την «ανοδική» πορεία τους. Οι ακούραστοι και οι τυχεροί αλλάξανε λίγο στόχους. Κάνανε ένα πολιτικό κοκτέιλ (μείγμα  γαλάζιου και πράσινου ρεύματος ρίχνοντας και ροζ κόκκους) και…ετοιμάζουν βαλίτσες για Βρυξέλλες. Άλλοι, που δεν τα κατάφεραν, δεν ανησυχούν. Έχουνε μέλλον επειδή στην ελληνική πολιτική σκηνή υπάρχει πάντα η δεύτερη φορά. Η δεύτερη ευκαιρία. Κυριαρχεί μία άτυπη αμνησία που θα ξάφνιαζε οποιονδήποτε εκεί, έξω στην Ευρώπη.

Ο κύριος Χ ή Ψ με ηχηρό πολιτικό όνομα, βρέθηκε για μία στιγμή στο μάτι του κυκλώνα με τρανταχτές αποδείξεις της διαφθοράς και της ενοχής του. Γίνεται γνωστός, με την κακή έννοια της λέξεως, σε όλη την χώρα και αναγκαστικά αποσύρεται για λίγους μήνες. Από την δημόσια ζωή. Απομακρύνεται για χρόνια αλλά σίγουρα όχι για πάντα .Δεν θα παραιτηθεί .Δεν έχει την αξιοπρέπεια κι ούτε την αυτογνωσία των βρετανών συναδέλφων του. Θα ξαναβγεί στην πολιτική σκηνή. «Επαναστατεί», παλεύει για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του έθνους. Ξαναχτυπά την πόρτα της πολιτικής με λάβαρο την δόξα και το χρήμα. Εφοδιάζεται με φρεσκαρισμένα συνθήματα. Μοστράρει καινούργιο πολιτικό λούκ σίγουρος ότι τω δικαιούται. Τα πάντα θα  ανοίξουν και θα είναι  προσιτά φτάνει να αφήσει το ήθος σπίτι του. Χωρίς καμία αίσθηση ντροπής ή ενοχής θα  ξαναποκτήσει όνομα, τίτλους και προνόμια.

Και αν σε αυτόν βρίσκεις μία δικαιολογία, στα ανοιχτά μυαλά που, ενώ δηλώνουν αριστεροί ξεχάσανε τι σημαίνει επανάσταση τι έχεις να πεις; Δέκα αριστεροί από πέντε χωριά δεν βγάλανε μία κοινή γραμμή. Γέμισαν το μάτι μας με προοδευτικές ρητορείες ενώ υπηρέτησαν πολύ πιο πεζά συμφέροντα. Ποιος θα αναλάβει τις ευθύνες των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ; Για τι ξεθώριασαν τα ιδανικά της επανάστασης; Η πτωτική τάση  ενόχλησε τους φίλους και τους οπαδούς! Πόση αντικειμενικότητα χρειάζεσαι για να κατανοήσεις το λάθος στους χειρισμούς των
δεκεμβριανών επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας; Για τι δεν παραδέχονται τις άστοχες επιλογές ηγετικών μορφών;

Ή ασάφεια του αριστερού επαναστατικού χώρου δικαιολογεί την παρείσφρηση τρομοκρατικών επαναστατικών κινημάτων; Ενώ λειτουργούν σαν κοινοί εγκληματίες, με ποιο δικαίωμα δηλώνουν οι ΣΕΧΤΑ επαναστάτες; Ουδέποτε ένας αριστερός αυτοπροσδιορίζεται και αυτοχαρακτηρίζεται ως «σέχτα»! Κρύβονται κάτω από την ασπίδα της Αριστεράς ενώ, με βάση τις διακηρύξεις και κυρίως τις πράξεις τους, είναι απορριπτέοι! Πιο πολύ πείθουν σαν ψυχασθενείς σε λανθάνουσα μορφή παρά σαν εκπρόσωποι του λαϊκού επαναστατικού κινήματος. Σήμερα έχουν ξεφτιλιστεί τόσο πολύ οι έννοιες επαναστατικής λαϊκής εξέγερσης  που καλύτερα είναι να σιωπούν μερικοί που δηλώνουν αριστεροί.

Η επανάσταση του 1821 είχε ηρωικούς στόχους, συγκέντρωσε όλη την αφοσίωση του λαού και την προσοχή των ιστορικών. Η Φιλόμουσος Εταιρεία,(1814)έθετε σαν πρώτο στόχο την πνευματική ανύψωση του γένους των Ελλήνων (συγκέντρωση πόρων για ίδρυση σχολείων στην Ελλάδα, επάνδρωσή τους με φωτισμένους δασκάλους, υποτροφίες για σπουδές νέων στο εξωτερικό κλπ.) Η Φιλική Εταιρεία (1814),αποσκοπούσε στην ίδρυση ανεξάρτητου κράτους και στην παραχώρηση αυτονομίας. Την αποτελούσαν φλογεροί πατριώτες, ριζοσπαστικά μέλη της (μικρο)αστικής τάξης, πολλοί λόγιοι, φοιτητές, έμποροι, οικονομικά ισχυροί Έλληνες της διασποράς και ιδίως πολλοί οικονομικά και πολιτικά ισχυροί, ιεράρχες, στρατιωτικά ισχυροί. Οι επιφανείς «Ήρωες του 21″ τιμήθηκαν με πλήθος ανδριάντων και μνημείων ενώ τα ονόματά τους τιμούν πλατείες και δρόμους όλων των ελληνικών πόλεων ακόμη και στην αλλοδαπή. Πώς θα νοιώθανε αν έβλεπαν τους τωρινούς «επαναστάτες»; Πόση πίκρα θα πλημμύριζε την καρδιά τους αν έβλεπαν τα χάλια της τωρινής ελληνικής κοινωνίας και την κατάντια των πολιτικών ανδρών της;

ΕΥΓΕΝΙΑ  ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

dikastirioΤην Κυριακή διεξάγεται η δίκη της Ζήμενς.. Η απόφαση του δικαστηρίου θα εκδοθεί αργά το βράδυ.. Ίσως γίνει γνωστή και νωρίτερα από τα exit polls.. Αλήθεια, ποιος δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι δεν ψηφίζουμε για την Ευρώπη και για την Ελλάδα αλλά για τη Ζήμενς και τα σκάνδαλα των δύο κομμάτων εξουσίας; Ψηφίζουμε για το ποιος από τους δύο «αιώνιους» εχθρούς (λέμε τώρα..) έκανε τα πιο πολλά σκάνδαλα, ποιος διέφθειρε περισσότερο τον τόπο, ποιος βούλιαξε την πολιτική ζωή πιο βαθιά στο τέλμα, ποιος ευθύνεται περισσότερο για τη μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο δικαστήριο σκανδάλων και των πολιτών της σε ενόρκους που άφησαν τις δουλειές τους, τα προβλήματα και τα όνειρα τους για να εκδώσουν την ετυμηγορία τους μια Κυριακή κοντή γιορτή σε μια δίκη στην οποία ο υπέρτατος δικαστής προεδρεύει από τα τηλεοπτικά παράθυρα..

Το μόνο βέβαιο είναι ότι με αυτές τις εκλογές τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αλλάξει, όπως επίσης και κανείς τους δεν πρόκειται να αλλάξει, ποτέ! Εντάξει λοιπόν, βρήκα τη λύση για τους αναποφάσιστους! Ας ψηφίσουμε έτσι όπως αυτοί θέλουν! Ας ψηφίσουμε για τη Ζήμενς! Ας βουλιάξουμε δηλαδή αυτόν και αυτούς που ευθύνονται περισσότερο, τόσο για το σκάνδαλο, όσο και γιαυτό το απερίγραπτο κατάντημα.. Και αυτοί είναι γνωστοί. Δεν χρειάζονται εισαγγελείς για να τους βρούμε..  Έχουν όνομα, αριθμό και διεύθυνση.. Ας βουλιάξουμε το θράσος και την κακοήθεια του Πασόκ αλλά και την απύθμενη ανικανότητα της ΝΔ. Ας ρίξουμε μαζί τους στον πάτο και τους ελληναράδες του Καρατζαφέρη, όχι γιατί ευθύνονται, αλλά λόγω απερίγραπτης γελοιότητας.. Ας ψηφίσουμε λοιπόν αριστερά.. Αντε και με το καλό!

Ακόμα και αν τους μαυρίσουμε και βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να αλλάξουν.. Λέω για τους αδίστακτους «σωτήρες» και κατ εξακολούθηση επιβήτορες του τόπου που έρχονται να μας ξαναπηδήξουν εν πλήρη στύση, όπως λένε και οι έρευνες του σεξουαλικού ινστιτούτου.. Λέω επίσης για τους ανίκανους που, επειδή δεν μπορούν να πηδήξουν, διαλύσανε τα πάντα.. Λέω και για τους γελοίους Καρατζαφέρηδες που θα ξανακάνουν λέει την Ελλάδα ..ελληνική (!) για να πηδήξουν και οι ελληναράδες με τα λερωμένα σώβρακα..

politikoiΑκόμα λοιπόν και να τους μαυρίσουμε και να βουλιάξουν, δε νομίζω ότι πρόκειται να  αλλάξουν.. Άλλωστε και εμείς, το πόπολο, βουλιάξαμε και δεν αλλάξαμε.. Εδώ ακόμα και οι Ιταλοί, που μεταλαμπάδευσαν με την Αναγέννηση τον πολιτισμό στην Ευρώπη, εκλέγουν για πρωθυπουργό τους τον μεγαλύτερο καραγκιόζη όλων των εποχών και πολιτισμών.. Συνάντησα μια φίλη μου Ιταλίδα και μου είπε ότι ντρέπεται..  Ο Μπερλουσκόνι ελέγχει τα μίντια, είναι η απάντηση. Αρκεί όμως μόνο αυτό;  Στην Ελλάδα ποιος τα ελέγχει; Ο «κουρασμένος» Καραμανλής; Αυτό ούτε και ο πιο αφηνιασμένος πασόκος δεν το πιστεύει.. Ο Γιωργάκης; Αστεία πράγματα.. Περαστικός είναι και τα δίνει όλα μπας και προλάβει να αρπάξει λίγη εξουσία. Κανείς πολιτικός αρχηγός δεν ελέγχει σήμερα τα μεγάλα μίντια της χώρας.. Τα ελέγχουν όμως οι «νταβατζήδες», είναι η απάντηση.. Εντάξει.. Όμως, είναι δυνατόν πέντε έξι «νταβατζήδες» να χορεύουν μια ολόκληρη κοινωνία στο ρυθμό τους; Ούτε και οι θεοί δεν είναι πιο δυνατοί από τα όνειρα και τις επιθυμίες των ανθρώπων..

Δεν αρκεί λοιπόν μόνο αυτό. Υπάρχουν κι άλλα πολλά που μας βαλτώνουν.. Το παντελώς αποσαθρωμένο πολιτικό σύστημα που παραμονές ευρωεκλογών μας καλεί θρασύτατα να μην ψηφίσουμε για την Ευρώπη αλλά για τη ..Μίζενς(!).. Το «βαθύ κράτος» που σαν ένας παρασιτικός ιστός απλώνεται και ελέγχει όλη τη δημόσια σφαίρα, είτε με τη δράση του είτε με την απραξία του. Δεν είναι μόνο πράσινο το χρώμα του γιατί ενσωματώνει τους παντός είδους «δικτυωμένους», ανεξαρτήτως χρώματος. Οι έξυπνοι δεν έχουν χρώμα ούτε και το σύγχρονο πρόσωπο της εξουσίας.  Χρώμα έχουν μόνο κάποια γελοία ανθυπο-υποστελέχια και κάποιοι λεηλατημένοι οπαδοί από τα ίδια τους τα κόμματα..

Αλλά «φταίει κι ο λυράρης και τούτος ο λαός που είναι μαραζιάρης».. Είναι δηλαδή και μια κοινωνία που έχει απιθώσει τα όνειρα της στα περβάζια των τηλεοπτικών παραθύρων, που έχει συρρικνώσει τη σκέψη της και τον προβληματισμό της στα «ρεπορτάζ» που κάνουν «παπαγαλάκια» μιμούμενα τους «δημοσιογράφους».. Μια κοινωνία της οποίας το πιο δημιουργικό κομμάτι της, ο λυράρης της, είναι ανέμπνευστος, ανήμπορος και σε κατάσταση απόσυρσης.. Μια κοινωνία δηλαδή που είναι ανίκανη όχι μόνο να ονειρευτεί αλλά και το χειρότερο απ όλα να μισήσει.. Γιατί δεν αρκεί μόνο να αηδιάζουμε.. Μετά κάνουμε εμετό και αδειάζει χώρος στο στομάχι μας για να καταναλώσουμε περισσότερα.. Μόνο αν συσσωρεύσουμε μέσα μας όλο το μίσος του κόσμου και των χαμένων χρόνων μας, αυτών που πέρασαν και αυτών που θάρθουν, μόνο τότε αυτή η κοινωνία έχει ελπίδες να γεννήσει κάτι καλύτερο.. Με σημαίες και καραμούζες μόνο τέρατα και καραγκιόζηδες γεννιούνται.. Ας τους μαυρίσουμε λοιπόν σιωπηρά για να βουλιάξουν κι ας γνωρίζουμε καλά ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν.. Έτσι απλώς μόνο και μόνο για να δουν ότι έχουμε αρχίσει να μισούμε.. Είναι το μόνο που τους τρομάζει..

Michalis papagiannakisΈφυγε κι ο Μιχάλης.. Άλλος ένας σοβαρός άνθρωπος εγκατέλειψε αυτόν το τόπο.. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί ένα σαθρό μείγμα φαιδρότητας και βαρβαρότητας, που μας τυραννούν και μας χλευάζουν όλα αυτά που πολέμησε ο Μιχάλης με σπάνιο ήθος, σεμνότητα, συνέπεια, μοναδική υπευθυνότητα και σοβαρότητα, που έδωσε τα πάντα χωρίς ίδιον όφελος για μια νέα αριστερά και μια ανθρώπινη κοινωνία, από αυτήν ακριβώς την εποχή απουσιάζουν παντελώς αυτά ακριβώς που χαρακτήριζαν τον Μιχάλη..  Ποιός είπε ουδείς αναντικατάστατος; Λάθος έκανε..

Διάγουμε την εποχή της Γ.Α.Α όπου συνεργάζονται αρμονικά η Γελοιότητα, η Αλητεία και η Ανικανότητα.. Τέτοια επιτυχής συνεύρεση δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία.. Οι κρουνοί της Γ.Α.Α άνοιξαν και το κακό ξεχύνεται τροφοδοτώντας τα αδηφάγα στόματα των παραδοσιακών μμε που το αναπαράγουν και το διαιωνίζουν βυθίζοντας τη χώρα στο αδιέξοδο. Σάλος, πολιτική θύελλα, πραξικόπημα, γενική αναταραχή, οι τίτλοι που «ενημερώνουν» τη σαστισμένη κοινή γνώμη. Τα στοιχεία της φύσης, οι σεισμοί, οι καταποντισμοί και οι θύελλες ωχριούν μπροστά στους χαρακτηρισμούς των εντεταλμένων κονδυλοφόρων της καθεστηκυίας ενημέρωσης. Είναι οι τίτλοι που κατασκευάζουν το κυρίαρχο σημαντικό γύρω από το οποίο πρέπει να στραφεί όλο το ενδιαφέρον της «φουκαριάρας» της κοινής γνώμης. Η οικονομική κρίση, η ανεργία, η φτώχια, η κοινωνία που υποφέρει, δεν υπάρχουν. Η πολιτική ακυρώνεται και μαζί με αυτήν και η όποια ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον..

Γιατί μόνο με την αγαστή συνεργασία αυτών των τριών συστατικών της Γ.Α.Α θα μπορούσε να βρεθεί η χώρα σε τέτοιο αδιέξοδο:

Με την πολιτική αλητεία του πασοκισμού που έχει τους λόγους του. Όχι μόνο να υφαρπάξει την εξουσία με κάθε τρόπο αδιαφορώντας για την χώρα, την κοινωνία και τα μεγάλα προβλήματα της, αλλά και για να αποπροσανατολίσει από τις αναμενόμενες αποκαλύψεις για τη Ζήμενς όπου οι Τσουκάτοι και οι «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη «εκσυγχρόνισαν» τη λαμογιά μεταφέροντας τα εκατομμύρια σε αεροβαλίτσες αντί για τα πάμπερς του Κοσκωτά.. Όπου ο Γιωργάκης μπροστά στη μοναδική ευκαιρία της ζωής του να γίνει πρωθυπουργός, όχι για τον ίδιο φυσικά, αλλά για τη «φουκαριάρα» τη μάνα του, «δίνει» τους πάντες και τα πάντα..

Με τον αρχηγό της γελοιότητας Καρατζαφέρη και ένα θίασο γελοίων ελληναράδων που διέπρεψαν κάποτε σε τηλεοπτικά «κανάλια» του τύπου «Σούλα-Μπούλα» και αλίμονο πέρασαν και στο κοινοβούλιο.. Αν το καλοσκεφτεί κανείς αποτελούν απλώς την πολιτική έκδοση των διάφορων Σαρή, Μπετζεντάκου, Εθνικού Στάρ και βάλε.. Σταματώ εδώ γιατί αρμοδιότερος να αποφανθεί είναι ο Μιτζικώστας..

Με την πιο ανίκανη κυβέρνηση που γνώρισε μεταπολεμικά ο τόπος. Ο κόσμος, απηυδισμένος απ τον πασοκισμό, είχε πειστεί ότι είναι προτιμότερη ακόμα και μια καθαρή δεξιά πολιτική, αρκεί να είναι έντιμη και σοβαρή. Μόνο που η «επανίδρυση του κράτους» ήταν η πλήρης διάλυση του. Ο επαγγελλόμενος «πολιτικός πολιτισμός» ήταν απλώς η συγκάλυψη της πράσινης διαφθοράς για να συνεχιστεί με τη γαλάζια. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Η ρήση του «κουρασμένου» ότι δεν «λαμβάνει αποφάσεις εν θερμώ» ήταν απλώς για να μην αποφασίζει ποτέ και για τίποτα, ενώ οι απειλές κατά των «νταβατζήδων» στο σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη παρέμειναν στα σουβλάκια..

Την πλήρη ακύρωση της πολιτικής και το αδιέξοδο ενισχύει και η  ιδεολογικοπολιτική ένδεια της αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε την ανανέωση της αριστεράς και αυταπατάται ότι δήθεν κάνει «κινηματική πολιτική» διολισθαίνοντας απλώς σε έναν ανεύθυνο και ανεξέλεγκτο αριστερισμό, ενώ η μόνη σοβαρή και υπεύθυνη δύναμη του τόπου, το ΚΚΕ, εγκλωβισμένη στις αράχνες της επαναπαύεται στο άλλοθι για την ανάπτυξη ενός «λαϊκού κινήματος», που χωρίς μια σύγχρονη αριστερά φυσικά δεν αναπτύσσεται ποτέ..

Τώρα γύρισε φυσικά ο τροχός. Όλοι λένε πως είναι προτιμότερο να κυβερνήσουν και πάλι οι ανέντιμοι και τα λαμόγια, που τουλάχιστον είναι ικανά και δοκιμασμένα, παρά οι μαλάκες και ανίκανοι. Ποιος είπε ότι η συνταγή της Γ.Α.Α δεν αποδίδει;

Αν και με δικαίωσαν οι εξελίξεις νιώθω περισσότερη θλίψη παρά ικανοποίηση. Θλίψη για όλους αυτούς που δεν αρκούνται να υποκαθιστούν την επιστήμη με πολιτικές, κομματικές και προσωπικές σκοπιμότητες, αλλά το κάνουν και με μπόλικη άγνοια, αλαζονεία, θράσος και αναίδεια.. Όχι ότι η επιστήμη, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση η φιλολογία, είναι ανεξάρτητη και υπεράνω όλων. Οτιδήποτε είναι δημιούργημα της κοινωνίας, έχει ταυτοχρόνως και την πολιτική και ιδεολογική του διάσταση και είναι αλήθεια ότι μερικές φορές τα όρια είναι δυσδιάκριτα.  Όμως εδώ η σκοπιμότητα, παρότι φάνταζε σαν τη μύγα μες στο γάλα, εντούτοις δεν εμπόδισε τους αδαείς και πονηρούς να οδηγηθούν στην αυτο-γελοιοποίηση. Αν εξαιρέσουμε ορισμένους που, ναι μεν έκαναν λάθος, όμως επέδειξαν ήθος και σοβαρότητα, η συντριπτική πλειονότητα της λεγόμενης αριστερής μπλογκόσφαιρας και της καθοδηγούμενης δημοσιογραφίας ακολούθησαν κοπαδιαστά τη μόδα της τυφλής υποστήριξης του «χώρου», λες και εμείς που τολμάμε να διαφωνούμε με τις αριστερίστικες εμμονές του Αλαβάνου προερχόμαστε ή ανήκουμε σε άλλον πλανήτη..

Πολλοί λοιπόν, βρήκαν άλλη μια ευκαιρία για να επιδείξουν τα (συνήθως νεο-αγορασθέντα) αριστερά και επαναστατικά συνολάκια τους με ύβρεις, λοιδορίες, εξυπνακισμούς, αυτοσχέδια ποιηματάκια, θορυβώδεις «αναλύσεις» που ανακαλύπτουν την πυρίτιδα ότι ο Εθνικός ύμνος είναι γεμάτος βία, (λες και θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά για έναν ύμνο που εμπνέεται από μια εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση), καθώς επίσης και χυδαιότητες ότι όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας είναι με τον ..Καρατζαφέρη(!) Η μία και μοναδική αλήθεια μεγαλούργησε και πάλι και μοίρασε τα γνωστά πλαστικά πιστοποιητικά επαναστατικότητας στους έχοντες ανάγκη.. (δεν θέλω να παραθέσω λινκάκια προς τα blogs τους για να μην διαιωνίσω τη γελοιοποίηση τους, αν και θα τους άξιζε να το κάνω).

Υποστήριξα από την πρώτη στιγμή ότι ο Σολωμός αναφέρεται φυσικά στην βία με την «κόψη» του σπαθιού, όμως δεν έχει κανένα λόγο να επαναλάβει το ίδιο και στον αμέσως επόμενο στίχο που συμπληρώνει την εικόνα της Ελευθερίας αναφερόμενος στην «όψη», στο βλέμμα της που με βιά, με βιάση, σπουδή και ορμή μετράει τη γη για να δει τι γίνεται και τι απόμεινε, ίσως για να παρέμβει και πάλι το σπαθί..

Τόνισα δε, ότι τελικά δεν έχει σημασία το φιλολογικό λάθος, «ότι δεν είναι φιλολογικό το θέμα που τίθεται με την εν γένει νευρωσική συμπεριφορά του Αλέκου, αλλά βαθύτατα πολιτικό. Ανεξαρτήτως των ερμηνειών της συγκεκριμένης λέξης, το γεγονός είναι ότι ο Αλέκος με την παρέμβαση του στη Βουλή αποκαλύπτει για άλλη μια φορά την εμμονή του να δικαιολογήσει μια αριστερίστικη και ανεύθυνη πολιτική..» κινητοποιώντας ακόμα και το Σολωμό!

Τέλος πάντων, δυστυχώς και αυτή τη φορά ή άγνοια και ο φανατισμός της μιας και μοναδικής «αριστερής» και «επαναστατικής» αλήθειας συμβάδισαν «χέρι-χέρι» με την μοναδική αλήθεια της θρησκευτικής πίστης των ημερών. Μεταφέρω σε εισαγωγικά το κείμενο του Κ. Γεωργουσόπουλου στα «ΝΕΑ» ο οποίος, αφού αναφέρεται σε κάποιους παλιούς πολιτικούς, απαντά πραγματικά αποστομωτικά:

«Κανένας από τους προαναφερθέντες πολιτικούς δεν θα έκανε την γκάφα του Αλέκου Αλαβάνου και αν την έκανε, ανθρώπινα είναι τα λάθη, δεν θα έσπευδε να τη θεμελιώσει μ΄ όλα τα κωμικά επιχειρήματα που επιστράτευσε. Θα ζητούσε απλώς συγγνώμη, δεδομένου πως ρητώς δεν δρέπει δάφνες σολωμισμού. Ο Σολωμός χρησιμοποιεί την ίδια λέξη Βία, ναι Βία, με τόνο στο γιώτα και στον Ύμνο και στην Ωδή στον Μπάυρον και στη Γυναίκα της Ζάκυθος και στους Ελεύθερους Πολιορκημένους και στον «Λάμπρο» πάντα με τη σημασία «Βιασύνη». Πάντα. Π.χ. «Πάντα με βία το τρέξιμο και πάντα ο ζωντανός τ΄ αραχνιασμένα σέρνει» (Λάμπρος).

Όταν μάλιστα ο Σολωμός γράφει τον Ύμνο (1826) ο Μαρξ είχε ακόμη νταντά για να έχει ωριμάσει ό,τι ο κ. Αλαβάνος πάει να συνδυάσει με τη «βία ως μαμμή της Ιστορίας». Ο Σολωμός κάνει ρητές αναφορές στον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου, όπου η Βία είναι βωβό πρόσωπο και επιστατεί στην καθήλωση του Τιτάνα. Κι όμως αγνοεί τη λέξη με τη σημασία του κ. Αλαβάνου σε όλο το έργο του. Αν ο κ. Αλαβάνος ήθελε σήμερα να παραπέμψει στον Σολωμό, αντί των γλωσσικών ακροβασιών του καλό θα ήταν να αναφερθεί στο εξής: «Πώς πάει το έθνος, πώς δουλεύει;» «Έχεις δει να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα; Έτσι πάει το έθνος»…»

Θα το ξαναπώ: Δυστυχώς σε αυτήν τη χώρα οι κύριες αντιθέσεις στην πολιτική δεν κυμαίνονται μεταξύ της δεξιάς και της αριστεράς αλλά μεταξύ της βίας της γελοιότητας και της ανοχής της σοβαρότητας..

Το κείμενο του Γεωργουσόπουλου ΕΔΩ

Το προηγούμενο δικό μου κείμενο ΕΔΩ

Ένα αεράκι ελευθερίας αρχίζει σιγά-σιγά να πνέει στα πανεπιστήμια της χώρας. Η χούντα των Απέκη-Μαίστρου έπεσε! Οι πανεπιστημιακοί άφησαν επιτέλους τα γραφεία τους και εντυπωσίασαν με την μαζική συμμετοχή τους. Αποφάσισαν να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους και  καταψήφισαν αυτούς που με το πρόσχημα της προστασίας του κρατικού πανεπιστημίου αγωνίστηκαν με πάθος για να μην αλλάξει απολύτως τίποτα ώστε να συνεχίσουν κάποιοι να απολαμβάνουν τις καρέκλες τους και να ξεκοκαλίζουν προγράμματα. Αυτούς που  κατάργησαν την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και παρέδωσαν το πανεπιστημιακό άσυλο στους κουκουλοφόρους και τους μπαχαλάκηδες. Αυτούς που λάτρεψαν τα κλειστά πανεπιστήμια, που δεν δίστασαν να πνίξουν κάθε ελεύθερη και ανεξάρτητη φωνή στηρίζοντας ομάδες βίας που έχτιζαν τοίχους (στην κυριολεξία) γύρω από καθηγητές και φοιτητές, που έκλεβαν κάλπες για να μην γίνουν εκλογές, που λοιδορούσαν και έδερναν κάθε διαφορετική φωνή και καταπατούσαν βάναυσα κάθε στοιχειώδη δημοκρατική λειτουργία. Αυτούς που προτίμησαν τον φόβο και τον τρόμο προκειμένου να επιβάλουν τη δική τους μοναδική αλήθεια.

Προφανώς και αυτή η ανατροπή στην ΠΟΣΔΕΠ δεν πρόκειται να φέρει τα πάνω-κάτω στα πανεπιστήμια. Ομως είναι μια αρχή προς την κατεύθυνση της καταπολέμησης του μεγαλύτερου εχθρού κάθε επιστήμης και κάθε φοιτητικού κινήματος: Της μοναδικής αλήθειας.  Α, παρα λίγο να το ξεχάσω. Ξέρετε ποια παράταξη εναντιώθηκε περισσότερο στη χούντα των Απέκη- Μαίστρου που εκπροσωπούσαν τον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ; Η ανανεωτική πτέρυγα του Συνασπισμού! Αλήθεια, ο κ. Αλαβάνος μήπως νιώθει κάποια στοιχειώδη υποχρέωση απέναντι στο κόσμο και τους φίλους του Συνασπισμού να δώσει κάποια εξήγηση, να αναλάβει κάποια ευθύνη για την κατρακύλα που οδήγησε το κόμμα η μαγκιά και ο τσαμπουκαλίδικος λαϊκισμός του;

Πρόκειται για το διαβόητο ψευτοδίλημμα, ναι ή όχι στο Πασόκ που ταλάνισε και χειραγώγησε τον χώρο της αριστεράς εδώ και δεκαετίες. Ολα δείχνουν ότι εντείνονται οι προσπάθειες να εγκλωβιστεί και πάλι ο ΣΥΝ στο ψευτοδίλημμα αυτό και ένα από τα επιχειρήματα είναι ότι η κάθετη πτώση του ΣΥΝ στις δημοσκοπήσεις είναι δήθεν αποτέλεσμα της στάσης του απέναντι στο Πασόκ, παρότι γνωρίζουν πλέον οι πάντες ότι η πτώση αυτή δεν οφείλεται ούτε στην στάση του απέναντι στο Πασόκ, ούτε φυσικά και σε κάποια συνωμοσία των μεγάλων κέντρων εξουσίας..

Ο κόσμος προτιμά και πάλι τον καν�να..

Ο κόσμος προτιμά και πάλι τον κανένα..

Η πτώση οφείλεται κυρίως στην αναξιοπιστία και ανευθυνότητα που επέδειξε η ηγεσία του απέναντι στα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας και ιδίως στα ζητήματα της παιδείας και στα λεγόμενα «Δεκεμβριανά». Ενώ δηλαδή ο κόσμος και κυρίως οι απογοητευμένοι του Πασόκ, θέλησαν να προσεγγίσουν τον ΣΥΝ ανεβάζοντας το ποσοστό του ακόμα και στο 18%, βρήκαν να τούς υποδέχεται ο Αλαβάνος με το αραχνιασμένο αμπέχονο του φοιτητή και τα κοντά παντελονάκια του μαθητή! Τσαμπουκαλίδικος λαϊκισμός και αριστερίστικη ατάκα περιπλεγμένα σε απλοϊκά σχήματα ερμηνείας της πραγματικότητας! Ποιός σοβαρός άνθρωπος μπορεί να εμπιστευτεί μια πολιτική που μπερδεύει το μπάχαλο με τον αγώνα και τον κωλοπαιδισμό με την εξέγερση; Ακόμα και σήμερα στηρίζουν και συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για την «απελευθέρωση» των κουκουλοφόρων που έκαιγαν και πλιατσικολογούσαν την Αθήνα και που τελικά η αστυνομία «κατάφερε» να συλλάβει κάτω από την πίεση της γενικής κατακραυγής. Ποιος θα πείσει τώρα την κοινωνία ότι κάποιοι είναι υπεράνω του νόμου και πρέπει να «απελευθερώνονται» ό,τι κι αν κάνουν;

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο, τόσες δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση, οι μεν να εξαντλούν ακόμα το μέλλον του ΣΥΝ στη σχέση του με το Πασόκ, οι δε να συμπεριφέρονται ως αρχηγοί φοιτητικών και μαθητικών παρατάξεων! Δεν είναι δε λίγες οι φορές όπου μέσα στο γενικό μπάχαλο νιώθει κανείς ότι τελικά το δίλημμα που του θέτουν είναι αν θα πρέπει να πάει με το Πασόκ ή τους κουκουλοφόρους!

Από την άλλη, έχουν πει πολλές φορές ότι Πασόκ και ΝΔ είναι ουσιαστικά το ίδιο και σε αυτό δεν έχουν άδικο. Άλλωστε πρόκειται για μια αλήθεια που είναι πλέον βαθιά καταγεγραμμένη στη συνείδηση του κόσμου. Αν όμως εκτιμούν ότι είναι το ίδιο, τότε γιατί να πέσουν οι μεν και να ανέβουν στην κυβέρνηση οι δε; Πως τελικά καταπολεμούν τον δικομματισμό; Αν είναι πραγματικοί αριστεροί και όχι επαγγελματίες της εξουσίας «αριστερού» τύπου και ενδιαφέρονται για την διακυβέρνηση του τόπου σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές, τότε τι προτείνουν; Ποια ευθύνη αναλαμβάνουν;  Ή λοιπόν θα προτείνουν ένα αξιόπιστο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και θα παλέψουν για το καλό του τόπου με όποιον από τους δύο συμφωνήσει με αυτό το πρόγραμμα, ή εφόσον επιλέγουν εκ των προτέρων να κουβεντιάζουν μόνο με τον έναν, τότε οφείλουν τουλάχιστον να δικαιολογήσουν ευθαρσώς και με παρρησία σε τι είναι καλύτερος από τον άλλον! Απλά πράγματα! Για να απεγκλωβιστεί ο ΣΥΝ από τα φαντάσματα του παρελθόντος, να αναδειχτεί σε υπεύθυνη δύναμη του τόπου και να ξέρει και ο κόσμος τι ψηφίζει δηλαδή..

Αρέσει σε %d bloggers: