Tag Archive: τηλεόραση


Πάντα αναρωτιόμουν για το τι θα αποκάλυπτε η σκαπάνη του μελλοντικού αρχαιολόγου.. Αν, δηλαδή, ξαφνικά, γινόταν μια έκρηξη ηφαιστείου σε τι στάση θα μας έβρισκαν μετά από 1500 χρόνια?
Η ανασκαφή στην Πομπηία ανέδειξε τη Νεκρή Πόλη με τους κατοίκους σε διάφορες στάσεις ύπνου , στην Ελλάδα τι θα έβρισκαν? Τη Νεκρή Χώρα αλλά πως?
Δε χρειάστηκε να αναρωτηθώ πολύ.. είναι σίγουρο ότι τον Έλληνα θα τον βρει η καταστροφή μπροστά στην τηλεόρασή του.

Δυο γενιές ανθρώπων τώρα, από την εποχή που το πρώτο τηλεοπτικό σήμα βγήκε στους ελληνικούς αιθέρες είναι καθηλωμένες μπροστά στη συσκευή..
Η πρώτη γενιά δικαιολογημένα.. το καινούργιο μέσον, το υπό την υψηλή επιστασία κρατικού φορέα που τον πληρώναμε πάντα χωρίς να γκρινιάζουμε, ψυχαγώγησε, ενημέρωσε, έστω και λειψά και μεροληπτικά, ακόμα και εκπαίδευσε αυτή τη γενιά που στην πλειοψηφία της το μόνο που ήξερε ήταν ο κινηματογράφος, όπου υπήρχε πρόσβαση και σ’αυτόν.
Πέρασε στη μεταβατική φάση του βίντεο κι επέστρεψε δριμύτερη στην ιδιωτική τηλεόραση που έφερε μαζί της όλα τα καλά αλλά, κυρίως, όλα τα κακά της κρατικής σε μεγέθυνση.

Χρόνια τώρα, το βλέπαμε να έρχεται, άλλοτε βίαια κι άλλοτε σε μικρές, σοφές δόσεις ικανές να προκαλέσουν εθισμό.
Το reality είναι η νέα πραγματικότητα της τηλεόρασης που καθήλωσε μπροστά της ένα κοινό που το καθήκον του είναι να βρίσκεται αλλού, στις επάλξεις μιας επαχθούς καθημερινότητας, στα πεδία της διεκδίκησης, στην κόντρα για όσα μας επέβαλαν ενώ άλλα μας υπόσχονταν.

Αυτό το κοινό άραξε κι έβαλε το μάτι στην πολλών ιντσών κλειδαρότρυπα κι έχει πάρει και ρόλο, αφού φρόντισαν χρόνια τώρα να του προμηθεύσουν και το όπλο του, το κινητό τηλέφωνο, ένα για κάθε μέλος της οικογένειας για να μπορεί να τιμωρεί μ’ένα απλό sms όσους παίχτες δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να εξασφαλίσουν ασυλία..

Παντοδυναμία το νιώθουν αλλά στην πραγματικότητα είναι το σίδερο που τους έχουν δεμένο στο πόδι για να μη σηκώνονται από τον καναπέ αν δεν υπάρχει απίστευτα σοβαρός λόγος. Σε λίγο και οι σωματικές ανάγκες θα ικανοποιούνται επί τόπου με τη χρήση ειδικών μέσων..

Άνθρωποι της διπλανής πόρτας έγιναν ξαφνικά αναγνωρίσιμοι ως παίκτες reality, ως Big Chef  και  Master Brother, ως πρωταγωνιστές ενός αέναου σήριαλ με αμφίβολο τέλος και έπαθλο το παθητικό κοινό τους.

Ένα κοινό  με μνήμη χρυσόψαρου που ζει και θα πεθάνει μπροστά στο δέκτη του, βλέποντας τους άλλους να «μαγειρεύουν» ενώ το ίδιο δεν είναι ικανό όχι μόνο να ψηφίσει, αλλά ούτε μια τηγανιά πατάτες να κάνει.. Θα πεθάνει με τα realities να διαδέχονται το ένα το άλλο και τη ζωή να περνάει έξω από την πόρτα του και να μην το αγγίζει.
Αν αυτό δεν είναι η χαρά του κάθε κυβερνώντος τότε τι είναι;

Γεωργία Καρβουνάκη

Εμένα μ’ αρέσει το φαγητό. Φαίνεται εξ’ άλλου, χοντρός είμαι. Αλλά αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα στην τηλεόραση ξεπερνά και τους χοντρούς και τους τετράπαχους και τους τόφαλους. Όλοι μαγειρεύουν. Παντού κατσαρόλες, τηγάνια, τετζερέδια, μπλάστες και εκατό λογιών κουταλοπήρουνα. Όπου γυρίσω το μάτι μου βλέπω πλεξούδες από σκόρδα, σακιά από πατάτες, λεκάνες με ζυμάρια, σπαλομπριζόλες και γαριδοκαραβίδες. Τι στο καλό έπαθαν όλοι τους και σκύψανε με τόση ευλάβεια πάνω στα πολυμίξερ και τις γκαζιέρες; Πότε έγινε της μόδας να είσαι μάγερας και δεν το κατάλαβα; Από παντού ξεπροβάλλουν στρατιές μελλοντικών βασιλιάδων της κουζίνας έτοιμοι να σφάξουν ο ένας τον άλλον σαν αρνί του Πάσχα μπροστά στους πεινασμένους τηλεθεατές. Κρατάνε στα χέρια τους μακριά μαχαίρια και γυαλιστερές κουτάλες και καταγίνονται με κάτι αλλόκοτα υλικά που πρώτη φορά τ’ ακούω. Σαν το φινόκιο. Τι είναι ρε παιδιά αυτό το φινόκιο; Ό,τι φαγητό κι αν φτιάξουν, φινόκιο τού ρίχνουν.

Συγνώμη αλλά από πότε τα γεμάτα σάλτσες χέρια, οι καταλαδωμένες ποδιές και η τηγανίλα της κουζίνας έγιναν τόσο in; Μη με παρεξηγήσετε, έντιμη, συμπαθέστατη και χρησιμότατη δουλειά είναι, απλώς αναρωτιέμαι πως ξαφνικά εκτοξεύτηκε στον γαλαξία της πιο top γκλαμουριάς της ελληνικής κοινωνίας. Ποιος διεστραμμένος μετέτρεψε τις γραβιέρες, τα σέσκουλα, τα άνιθα, τις πέρκες, τους μπακαλιάρους και τις σηκωταριές στο απόλυτο Greek Dream; Τι παράκρουση είναι αυτή πάλι; Από πού ξεφύτρωσαν όλες αυτές οι ξύστες, τα χαβάνια, τα σουρωτήρια, τα χτυπητήρια και τα μπακιρικά που μπήκαν στη ζωή μας; Τι μανία τους έπιασε άντρες-γυναίκες και θέλουν σώνει και καλά να γίνουν ταβερνιάρηδες; Κάτι σωματαράδες μουσάτοι, κάτι ντιρέκια ως εκεί πάνω, αντί να καβαλήσουν μια 900κοσάρα μηχανή και να βγουν για γκόμενες, ζώνονται τις καρό ποδιές και σουφρώνουν τα χειλάκια τους σαν τη θειά μου τη Φιφίκα όταν δοκιμάζει τους μπουμπουριστούς χοχλιούς της. Και μη χειρότερα. Πού ξανακούστηκε να στέκονται δώδεκα νοματαίοι πάνω από ένα μίξερ και να κουβεντιάζουν με τις ώρες πόσο αραιή πρέπει να ‘ναι η μαρέγκα;  Και αφού αποφουρνίσουν, να τρώγονται μεταξύ τους σαν τις Κατίνες διότι δεν ψήστηκε καλά η ζύμη της τάρτας, δεν έδεσε καλά η μπεσαμέλ και δεν ήταν αρκετά τραγανό το φινόκιο. Και τι στο διάολο είναι αυτό το φινόκιο τέλος πάντων; Ψάρι, τυρί ή αγριόχορτο;

Μπορεί κάποιος να μου πει τι σημαίνει «έντιμο αλλά άχρωμο πιάτο»; Δηλαδή, για να ψήσει κάποιος μια ρημαδιασμένη μερίδα φαγητό, πρέπει να έχει σπουδάσει στη σχολή καλών τεχνών του Μετσοβίου και για να τη σερβίρει πρέπει να έχει διδακτορικό διακόσμησης εσωτερικού χώρου από τη Φλωρεντία; Γιατί ένα μπιφτέκι με πατάτες και λίγη σαλάτα, θα πρέπει να είναι σαν μεσαιωνικό φρούριο; Γιατί η μουστάρδα στην άκρη πρέπει να ζωγραφίζει τη Μόνα Λίζα; Και γιατί οι αστακοί πρέπει να στέκονται όρθιοι στην πιατέλα και να σπρώχνονται με τις κεραίες τους σαν το άγαλμα της Πλατείας Κλαυθμώνος; Με ποια λογική, μόλις ξαπλώσει ο αστακός πάνω στα μακαρόνια, ο μάγειρος βγαίνει άχρηστος και βάζει τα κλάματα; Άσε αυτά τα κλάματα. Μα καλά, δεν ντρέπονται λιγάκι; Κοτζάμ μαντράχαλοι και μεγάλες γυναίκες, να μιξοκλαίνε  όλοι μαζί σαν νήπια επειδή φοβούνται μήπως τους διώξουν από την κουζίνα; Μέχρι προχθές, ο άντρας δεν έμπαινε στην κουζίνα ακόμα κι αν του ‘βαζες πιστόλι στην πλάτη, ενώ η γυναίκα έκανε αμάν να βγει από κει μέσα και να κάτσει πέντε λεπτά στο σαλόνι. Τώρα τι τους έπιασε όλους και αλυσοδένονται στους πάγκους της σαν τους ακτιβιστές της Greene Peace, μήπως και τους αφαιρέσουν το δικαίωμα να χτυπάνε αυγολέμονα και να πλάθουν κουλουράκια; Κάνουν από πάνω και εθνικοπατριωτικές δηλώσεις του τύπου: «Θα δώσω και την τελευταία ρανίδα του αίματος μου για να παραμείνω».

Πού να παραμείνεις ρε μεγάλε; Φόρεσες έναν χρυσό κρίκο στ’ αυτί σαν πειρατής τού Καβαδία, έδεσες μαύρο μαντήλι στο ξυρισμένο κεφάλι σου, έβγαλες δυο στιγματισμένα μαύρα μπράτσα που αρρώστιες τα ‘χουνε τσακίσει τροπικές, μόνο και μόνο για να σερβίρεις κρεμ μπρουλέ; Και σε πιάνουν τα υπαρξιακά σου επειδή δε μπόρεσες να ψιλοκόψεις το κρεμμύδι σε πέντε κινήσεις; Ου να χαθείς ρε, που τρώς γεμάτος αγωνία τα νύχια σου, όσο ο τύπος της επιτροπής δοκιμάζει «το πιάτο σου». Τόση περηφάνια πια γι’ αυτό το «πιάτο σου» δεν έδειχνε ούτε ο μπάρμπας μου ο Στεφανής όταν μιλούσε για το παράσημο του στην Αλβανία. Είπαμε, αλλάζουν οι εποχές αλλά είστε σίγουροι ότι αποτελεί πρόοδο να τραγουδάμε «μην βροντοχτυπάς τις χάντρες, η φουφού κάνει τους άντρες»;

Αμ αυτές οι επιτροπές με τους σεφ; Τι στυλάκι είναι πάλι τούτο που πλασάρουν; Ο καθένας χωριστά μπορεί να είναι συμπαθέστατος, αλλά όλοι μαζί είναι ανυπόφοροι. Κι αν το στυλ δεν είναι δική τους επιλογή αλλά του τηλεοπτικού concept, τότε το concept είναι για σφαλιάρες. Εντάξει, ξέρω ότι οι καιροί του αντικομφορμισμού έχουν παρέλθει και ότι ξαναγυρίσαμε στην κοινωνία της ιεραρχίας, αλλά υπάρχουν και όρια βρε αδερφέ. Τι είναι αυτό το στήσιμο δηλαδή; Όρθιοι, ακίνητοι, ανέκφραστοι, να περιμένουν τον μελλοθάνατο που τους πλησιάζει κάτωχρος με την ψητή κολοχτύπα του ανά χείρας. Χαλαρώστε λίγο, μάγειρο κρίνετε, όχι κανέναν αρχιπεζοναύτη που θα στείλετε σε αποστολή αυτοκτονίας στα μετόπισθεν του εχθρού. Κι εσύ ρε συφοριασμένε διαγωνιζόμενε, γιατί τρέμεις έτσι μπροστά τους; Σεφ είναι, όχι επιτροπή των Ες-Ες στο Άουσβιτς. Τον πουρέ που έφτιαξες θα βαθμολογήσουν, δε σε πάνε για εκτέλεση. Γιατί κλείνεις γεμάτος απελπισία τα μάτια σου, όταν ο ανακριτής πλαταγιάζει τη γλώσσα του διαπιστώνοντας με υποδόρια απέχθεια ότι κάποιοι κόκκοι ζάχαρης δεν έχουν διαλυθεί και κάνουν «κρίτσι-κρίτσι»; Σιγά πια, ζάχαρη είναι κρίτσι-κρίτσι θα κάνει. Αλλά τι στο διάολο ζητά η ζάχαρη στον πουρέ, μωρέ; Φαί έφτιαξες ή γλυκό; Νάσου πάλι και κείνο το φινόκιο; Έβαλες φινόκιο και στον πουρέ; Που το μάθατε όλοι σας το φινόκιο ρε κι εγώ δεν το ‘ξερα;..

…Λοιπόν, αυτή ιστορία με τους χιλιάδες υποψήφιους μαγείρους, τις χύτρες, τις ηλεκτρικές κουζίνες στη σειρά, τις κρέμες, τα σέλινα, τις αρχιτεκτονικές της καραβίδας, τους πανηγυρισμούς της πετυχημένης ψαρόσουπας και τα κλάματα του κακοψημένου μπουρεκιού, πρέπει να τελειώσει το συντομότερο. Αν η βουλιμία είναι απόδειξη κατάθλιψης, η εθνική βουλιμία τι είναι άραγε; Ας ρίξουμε και μια ματιά στα ψιλά γράμματα της ιστορίας. Πάντα οι αγροίκοι κατακτητές των παρακμασμένων αυτοκρατοριών, πάθαιναν πλάκα από τις γευστικές επιδόσεις των παχύσαρκων ράθυμων ηττημένων…

Του Δημήτρη Καμπουράκη

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Έχουμε πια μετατραπεί σε ένα απέραντο μαγειρείο όπου πολλοί «μαγειρεύουν» και λίγοι «τρώνε»..  Και ο Καμπουράκης στα μαγειρεία της ΜΕΓΚΑ-λης ΥΕΝΕΔ μαγειρεύει και αυτός.. Αλλά τον συμπαθώ τον χοντρούλη.. και το κείμενο είναι πολύ ωραίο.. Τουλάχιστον αυτός βγάζει μια αυθεντικότητα.. Σε αντίθεση με τον «μάγειρα» Οικονομέα που το παίζει «σοσιαλιστής» και «αντεξουσιαστής» και μας γυρνάει τα άντερα..

Φαντάζομαι το κατάπληκτο πρόσωπο του ιστορικού του μέλλοντος καθώς θα βλέπει τα ντοκουμέντα και δεν θα πιστεύει στα μάτια του. Δεν θα τον έχει καταπλήξει τόσο το γεγονός ότι υπήρξε κυβέρνηση στην ευρωπαϊκή μεταπολεμική ιστορία που αυτοαποκαλούνταν «σοσιαλιστική» και άσκησε τέτοια πρωτοφανή βία και απίστευτη βαρβαρότητα σε βάρος του λαού που την εξέλεξε, σε βάρος της ανεξαρτησίας του τόπου και της στοιχειώδους δημοκρατικής διακυβέρνησης του, όσο το γεγονός ότι άσκησε τέτοια βαρβαρότητα σχεδόν αδιαμαρτύρητα, χωρίς ούτε καν μια σοβαρή μαζική λαϊκή αντίσταση..

Βεβαίως έχει πολλές παραμέτρους αυτή η λαϊκή παθητικότητα. Την απώλεια κάθε εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, την γενικευμένη διαφθορά, την άνοδο του ατομικισμού, την ανυπαρξία οράματος και αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης από την αριστερά.. Ο κύριος όμως μηχανισμός χειραγώγησης δια μέσου του οποίου φιλτράρονται τα πάντα είναι φυσικά τα μμε. Το σύνολο σχεδόν της ηλεκτρονικής και έντυπης δημοσιογραφίας. Αρκεί να αναρωτηθεί κανείς τι θα συνέβαινε αν μια κυβέρνηση της καραμανλικής ..«βαρβαρότητας» τολμούσε να επιβάλει έστω και το ένα εκατοστό από αυτά που επέβαλε ο «σοσιαλισμός» του Γιωργάκη. Θα είχαν βγει στους δρόμους με τα καλάσνικωφ και τα σφυροδρέπανα υπό την ηγεσία της Κάτιας Μακρή, της επονομαζόμενης και «θηλυκός Κακαουνάκης», κάθε Τρέμη και Καψής, κάθε Λιαρέλης και Πάσχων Μανδραβέλης και τότε θα αρκούσαν δυο βδομαδούλες μόνο για να ανατρέψουν κάθε νομιμότητα για την οποία κόπτονται επιλεκτικά..

Ποιος δεν θυμάται τι έγινε όταν τόλμησε η καραμανλική ..«βαρβαρότητα» επί των ημερών της να εξαγγείλει διστακτικά κάποια αυτονόητη φορολογία για τους παντελώς αφορολόγητους ελεύθερους επαγγελματίες; Τα μάζεψε πάραυτα πίσω κάτω από την γενική κατακραυγή που ξεσήκωσε ο βουλιμικός για εξουσία πασοκισμός και η εντεταλμένη δημοσιογραφία. Αν τότε επέτρεπαν στην όντως πιο ανίκανη, τρομοκρατημένη και χεσμένη πάνω της κυβέρνηση της μεταπολίτευσης την επιβολή κάποιων μέτρων θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο; Είναι λοιπόν ή δεν είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνη αυτή η δημοσιογραφία για την σημερινή κατάντια της χώρας και τη λεηλασία της ζωής απλών και αδύναμων ανθρώπων;

Και όχι μόνο ευθύνεται απολύτως και θάπρεπε να πληρώσει γιαυτό, αλλά συνεχίζει να αμείβεται κιόλας αγωνιζόμενη για την «σωτηρία» της ..πατρίδος, ακόμα και γουρλώνοντας πολλές φορές τα μάτια της από έκπληξη μπροστά στο απίστευτο μίγμα τραγικότητας και γελοιότητας που καλείται να υποστηρίξει σε βάρος αυτών που υποτίθεται ότι ενημερώνει.. Στον αγώνα αυτό πρωτοστατεί ακόμα και το ρεπορτάζ, δηλαδή το είδος εκείνο της δημοσιογραφικής τέχνης που από την ίδια του τη φύση δεν επιδέχεται καμία απολύτως αλλοίωση αλλά οφείλει να μεταδίδει το τι ακριβώς «έγινε» χωρίς κανένα σχόλιο και γνώμη.. Θάπρεπε να παραπεμφθούν στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ και να εκδιωχθούν συνοδευόμενοι από την χλεύη του κόσμου που εξαπατούν όλοι σχεδόν αυτοί που κάνουν το λεγόμενο κυβερνητικό ρεπορτάζ, το ρεπορτάζ πασοκ και το οικονομικό ρεπορτάζ. Γιατί δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν. ΄Η είναι παντελώς ανίκανοι να κάνουν ρεπορτάζ και εκ γενετείς κρετίνοι οπότε κακώς δημοσιογραφούν, ή επιδίδονται σε ψέματα και ηχηρές συγκαλύψεις ανενδοίαστα και χωρίς κανένα απολύτως ίχνος ντροπής και κοινωνικής συνείδησης.. Στο επόμενο κείμενο λοιπόν θα αποκαλύψουμε τι γνωρίζουν πολύ καλά οι «δαιμόνιοι» ρεπόρτερς και το αποκρύπτουν ή το παραποιούν και το εξωραΐζουν συστηματικά, οργανωμένα και συνειδητά και από εκεί και πέρα ο κάθε αναγνώστης ας αναλογιστεί τι γνώριζε, τι γνωρίζει και τι θάπρεπε να γνωρίζει..

Με τα βυζιά έξω δεν την ξαναβγάζω..

Τι ήθελα και καταπιάστηκα με το εθνικό διαζύγιο της Ελένης; Η ανάδειξη του κειμένου μου «τα βυζιά της Ελένης» ως πρώτο στη λίστα των blogs της wordprees στην Ελλάδα μου προσθέτει ένα ακόμα υπαρξιακό άγχος πάνω στα τόσα άλλα που με βασανίζουν από παιδί.. Αυτή η πρωτιά οφείλεται στο κείμενο μου ή στα βυζιά της Ελένης; Ιδού η απορία.. Τέλος πάντων ας καταπιώ τον εγωισμό μου και ας παραδεχτώ ότι τα βυζιά της Ελένης όχι μόνο είναι ωραιότερα από τα κείμενα μου αλλά πουλάνε και περισσότερο..

Τώρα όμως προκύπτει το εξής παιδαγωγικό ζήτημα. Όπως ανακοίνωσε ο Μιχάλης Μεϊμάρης καθηγητής και Δ/ντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Επικοινωνίας, ένας νέος μέχρι τα 21 του χρόνια έχει ξοδέψει 30.000 ώρες στην τηλεόραση και σε βιντεοπαιχνίδια και μόνο 5.000 ώρες στην ανάγνωση και αυτό στην καλύτερη περίπτωση(!).. Αναρωτιέμαι λοιπόν. Αν τα κείμενα είχαν βυζιά δεν θα διαβάζαμε περισσότερο;

ΣΗΜ: Και για του λόγου το ασφαλές ιδού ένα copy με τα 20 πρώτα posts στην Ελλάδα.

Blogs of the Day

Top Posts

The most popular WordPress.com posts are ranked here according to a special formula.

Ελληνικά (RSS)

1.     Τα «βυζιά» της Ελένης

Όπου φτωχός κι η μοίρα του.. Σαν να μην έφτανε η κρίση που έχει […]

SOFISTIS

2.     Χώρισαν Μενεγάκη – Λάτσιος

Τον τελευταίο καιρό οι φήμες οργίαζαν ότι ένα από τα πλέον […]

Profusion

3.     Ακροδεξιός γίνεσαι, δεν γεννιέσαι!

Με αφορμή τη χθεσινή Ανα(ν)τροπή του Πρετεντέρη και τον υϊό […]

feleki.wordpress.com

4.     Πόσες μπούκες κάνει ο μέσος Ρουμάνος στη Βούλα;

Δεν θέλω να το παίξω πολιτίκαλι κορέκτ και δεν αποφεύγω […]

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

5.     Αυτόπτης περιγράφει την τελευταία μέρα του Γέροντος Παϊσίου του […]

Ο Γέροντας Παίσιος τελικά προσβλήθηκε από καρκίνο, και […]

Απόψεις για τη Μονή Βατοπαιδίου (και όχι μόνο)

6.     8 προγράμματα για εργαζομένους και ανέργους

Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέες θέσεις εργασίας, […]

Τσουκνίδα

7.     Η Αριστερά ψηφίζει: «ΑΠΩΝ»!

[…]

Ροΐδη Εμμονές

8.     Δυο ιδιες φωτογραφιες….Κι ομως….Για κοιταξτε λιγο πιο […]

ΑΣΗΜΩΝΗΣ

9.     Από την συζήτηση στο Αλφα για το «Σύμφωνο Σταθερότητας»

Oι ομιλητές αλλά και το ακροατήριο  σηματοδότησε τις αγωνίες  […]

Πρωτοβουλία για την Αντισυστημική Αριστερά

10.  1 Μαρτίου 2010: Το συλλαλητήριο του Nago… «Σας καλούμε όλες και όλους […]

Πάλι η έρμη η Αλβανία ξέμεινε πίσω στις εξελίξεις. Σε 50 χρόνια θα […]

«The MacManus Diaries»® since 2005

11.  Metaxourgeio Carnival Street Party: Κάλεσμα Για Συμμετοχή..!

Δεύτερη συνάντηση για την οργάνωση της καρναβαλικής γιορτής στο […]

Μεταξουργειο, Κεραμεικος

12.  Ελλάς 2010

Το έφερε το μέηλ, ανώνυμο. παρακαλείται όποιος γνωρίζει το […]

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

13.  ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ 17χρονος ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΤΟ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Ο Σπύρος Αδάμος αυτοκτόνησε σήμερα το μεσημέρι. Το μοναδικό […]

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «Ο ΕΡΓΑΤΗΣ»

14.  Κλόουν σε πιάτο

Μια εύκολη κατασκευούλα για τις απόκριες με εύκολα και απλά […]

Astropeleki – Just another star in the webSky

15.  ΕΛΕΝΗ ΜΕΝΕΓΑΚΗ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΤΣΙΟΣ= Χ

Αυτός την εκδικήθηκε επαγγελματικά δίνοντας στον Ant1 μετά από […]

ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ . . .

16.  Ελένη γύρνα ξανά

Μου την έχει δώσει αυτές τις μέρες το διαζύγιο της μενεγάκη και […]

X-PSILIKATZOY

17.  Πίνω και μεθώ κι όλα τα πετώ η Alicia Douvall…

Μέθυσ’ απόψε το κορίτσι μου- που λέει και το άσμα- αλλά πριν […]

Showbitch

18.  ΑΙΣΧΟΣ ! Καπήλευση […]

Γράφει ο  Περίοπας. Το Σαββάτο βράδυ έλαβε χώρα μια συγκεντρωση  […]

http://www.olympia.gr

19.  Διαγωνισμος Newsit με δωρα LCD τηλεορασεις αξιας 8000 Ευρω

Ο διαγωνισμος “READ to WIN” διοργανωνεται απο το site newsit.gr και τη […]

Διαγωνισμοι

20.  Εκμίσθωση Τουριστικού Καταφυγίου και ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ. Δυο όψεις της […]

Μετά τα όψιμα και άσφαιρα πυρά της διαμαρτυρίας για την […]

Meganisi News

Όπου φτωχός κι η μοίρα του.. Σαν να μην έφτανε η κρίση που έχει γονατίσει την χώρα, οι περικοπές μισθών και ανθρώπων που πραγματοποιεί η περήφανη ελληνική κυβέρνηση κατ εντολή των «αγορών», δηλαδή κάποιων άπληστων κερδοσκόπων και αλητών, σαν να μην έφτανε η κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός επισήμανε, τώρα χωρίζει και η Μενεγάκη με τον Λάτσιο!..

Τα "πούλησε" όσο καλύτερα μπορούσε..

Ο τόπος δέχεται εκ των όπισθεν μια γερή κλωτσιά από τη μοίρα για να βουλιάξει ακόμα περισσότερο.. Η είδηση του χωρισμού έσκασε σαν βόμβα μεγατόνων με πολλαπλές επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.. Δεν πρόλαβε καλά-καλά ο λαός να συνέλθει από το άλλο μεγάλο σοκ που υπέστη, πριν λίγο καιρό, λόγω του χωρισμού του Κούγια με τη Βατίδου, τώρα δέχτηκε και τη χαριστική βολή.. Και ευτυχώς που ο χωρισμός του «μοντελοπνίχτη» έγινε πριν ξεσπάσει η παγκόσμια κρίση και έτσι ο λαός κατάφερε να ξεπεράσει τις βαριές συνέπειες που προκάλεσε χάρις στην συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων, των μίντια και φυσικά χάρις στο μεγαλείο της ελληνικής φυλής.. Ως γνωστόν όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι κάνουν θαύματα.. Τούτον όμως τον αβάσταχτο χωρισμό της Ελένης, εν τω μέσον κρισίμων εθνικών στιγμών, πώς θα τον ξεπεράσει ο δύσμοιρος λαός; Δικαίως ξεχύθηκε στους δρόμους με τα περιοδικά στα χέρια και ανοιχτά τα κινητά.. Δικαίως ανοιγοκλείνει με αγωνία τα τηλεοπτικά παράθυρα και ένα μυριόστομο «γιατί» αναδύεται στον μολυσμένο αέρα: -Γιατί χώρισε η Ελένη ρε γαμώτο;

Φαίνεται ότι δεν έχει «άγιο» τούτος ο τόπος γιατί ένα-ένα τα ζευγάρια των

Οικογένειες "πετυχημένων" ενώ πουλάνε θέαμα..

«πετυχημένων» καταρρέουν.. Ύστερα από την παταγώδη κατάρρευση του παγκόσμιου προτύπου «πετυχημένης» οικογένειας των Κούγια-Βατίδου, τώρα καταρρέει και το πρότυπο των «πετυχημένων» Μενεγάκη-Λάτσιου και έπονται και άλλοι.. Ένας αόρατος τρόμος διεισδύει σιγά-σιγά στα σαλόνια όλων των «πετυχημένων» οι οποίοι βλέπουν να έρχεται αργά η γρήγορα και η δική τους σειρά.. Κωστόπουλος-Μπαλατσινού κλπ..κλπ..

Όπως επισημαίνουν διεθνείς αναλυτές, το εθνικό διαζύγιο της Μενεγάκη-Λάτσιου προκάλεσε στον λαό πολύ πιο έντονες ψυχολογικές συνέπειες ακόμα και από την οικονομική κρίση. Γιατί με την κατάρρευση και της «πετυχημένης» αυτής οικογένειας, ο λαός απώλεσε και το τελευταίο του εθνικό όραμα.. Τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως επί διαβόητου «εκσυγχρονισμού», εμφύτευσαν στο λαό το όραμα του εύκολου πλουτισμού και της «επιτυχίας» χωρίς κόπο και μόχθο, χωρίς να παράγουν, χωρίς προσόντα, χωρίς ούτε καν εσώρουχα, απλώς καλλιεργώντας έναν βάρβαρο ατομικισμό και γενικό γραψαρχιδισμό και πουλώντας φούσκες στο Χρηματιστήριο.. Όταν όμως έσκασαν οι φούσκες, όταν περίσσεψε η σπατάλη, η διαφθορά, η λαμογιά, όταν οι επιτήδειοι και αδίστακτοι λεηλάτησαν τον πλούτο της χώρας παρανόμως και νομίμως, όταν διογκώθηκαν και ξεχείλισαν τα χρέη, τότε άρχισε η γενική κατάρρευση.. Έτσι οι μόνες φούσκες που απόμειναν είναι τα βυζιά της Ελένης και προκειμένου ο λαός να έχει και αυτός από κάπου να ..πιαστεί, στράφηκε προς τα το όραμα της Ελένης..

Γιατί και η Ελένη όπως και κάθε Ελένη της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη, είχε θελήσει και αυτή να γίνει «πετυχημένη», ξεκινώντας από το τίποτα και με μοναδικό της εφόδιο την ομορφιά της.. Ούτε καν τα εσώρουχα δεν της χρειάζονταν.. Μπήκε στο θέαμα για να δώσει θέαμα. Πούλησε ασύστολα στην αγορά της τηλεθέασης ό,τι πολυτιμότερο είχε, δηλαδή τα βυζιά της και έκανε θέαμα την οικογενειακή της ζωή. Τους Γάμους της, τις εγκυμοσύνες της, τα βαφτίσια της.. Και αφού έθρεψε και αυτή με το γάλα των βυζιών της την αγορά των μίντια, των περιοδικών, των εκπομπών, αφού έθρεψε χαριτόβρυτους πανελιστές και πανελίστριες, αφού έβγαλαν από αυτήν ψωμάκι δεκάδες πωλητές θεάματος, τώρα ορμήσανε να ρουφήξουν ακόμα και το γάλα των παιδιών της.. Ο νόμος της αγοράς και του θεάματος είναι αμείλικτος. Σε μετατρέπει μεν από ασήμαντο και τίποτα σε σημαντικό και σπουδαίο προκειμένου να σε μοσχοπουλήσει, αλλά είτε άνθρωπος είσαι, είτε πράγμα, αξίζεις ως ύπαρξη μόνο αν πουλάς και όσο πουλάς.. Το γελοίο είναι πως οι «πετυχημένοι» καταλήγουν πάντα να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι όντως είναι πολύ σημαντικοί για τον τόπο και εκδίδουν και επίσημες ανακοινώσεις για τον χωρισμό τους..

Και καλά που η Ελένη είχε να πουλήσει.. Το τραγικό για το λαό είναι ότι δεν του απόμεινε τίποτα πια για να πουλήσει.. Του πήραν και τα ασημικά του πήραν και τα σώβρακα.. Κι όταν δεν έχεις τίποτα να πουλήσεις τότε δεν αξίζεις και κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα..  Όμως, ως γνωστόν, τούτος ο λαός ποτέ δεν ξεχνά και το δαιμόνιον της ελληνικής φυλής ποτέ δεν πεθαίνει.. Μπορεί να απώλεσε και το τελευταίο του όραμα αλλά υπάρχει ελπίδα. Ήδη η Σούλα και ο Βαγγέλης, αμφότεροι γείτονες της διπλανής πόρτας, εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση προς τους δημοσιογράφους ότι χωρίζουν.. Ίσως έτσι τραβήξουν την προσοχή των καναλιών και πάρει κι ο λαός αξία..

Λικνίζοντας το κορμί της σαν κάμπια το πιο γελοίο νούμερο- παρουσιάστρια της ελληνικής τηλοψίας επισκέφτηκε κατ εντολήν του δημιουργού της Σταμάτη Μαλέλη το μπλόκο των αγροτών στην Φθιώτιδα.. Εκεί χαριεντίστηκε με τους αγρότες, («τι ωραία μάτια που έχεις αγροτούλη μου») και με κινήσεις κάμπιας αναρριχήθηκε σε ένα τρακτέρ.. Τελικά η γελοιοποίηση είναι η καλύτερη μέθοδος καταστολής των ανεπιθύμητων κινητοποιήσεων και αυτό το καταλαβαίνουν οι πάντες εκτός από τους ίδιους τους κινητοποιηθέντες οι οποίοι χαχάνιζαν εν πλήρη στύση.. (θα πρέπει κανείς να είναι απίστευτα λιγούρης και στερημένος για να «φτιάχνεται» με αυτήν την κάμπια)

Τελικά εκτός από τον Μαλέλη η Πετρούλα αρέσει και στο Ραδιοτηλεοπτικό..

Στην τηλεοπτική δημοκρατία λοιπόν δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Αφού το Star κατόρθωσε να συμφιλιώσει την Τζούλια με τον πρώην της, γιατί να μη συντονίσει και τον ..διάλογο για το αγροτικό ζήτημα; Το ασήμαντο, το τίποτα, το γελοίο και το χυδαίο γιγαντώνονται στην τηλεόραση μας και αυτό δεν είναι φυσικά καινούργιο. Μόνο που πέρα από το γελοίο υπάρχει και το γελοιοδέστερο.. Λέω για τον καθωσπρεπισμό και πουριτανισμό του ΕΣΡ, του διαβόητου πια Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου δηλαδή, που επιμένει να βάζει πρόστιμα στις κακές ..λέξεις..(!) Πρόσφατα επέβαλε πρόστιμο 20.000 στο «Αλ Τσαντίρι Νιουζ». Το μήνυμα που εκπέμπει το ΕΣΡ είναι σαφές. Όχι στις κακές λέξεις, ναι στο χυδαίο και στο γελοίο, ναι στο φτηνό και στο τίποτα! Δεν μας έφτανε δηλαδή η κρίση στην οποία είναι βυθισμένη η χώρα, έχουμε από πάνω και την «κρίση» του ΕΣΡ, το κριτήριο δηλαδή με το οποίο υποτίθεται ότι «προστατεύει» τον φουκαριάρη τηλεθεατή..

Όσο για τον Λαζόπουλο θα μπορούσε κανείς να τον επικρίνει σε πολλά και ο γράφων τούτες τις γραμμές του έχει σούρει ουκ ολίγα.. Βεβαίως είναι κατανοητό ότι πρωτίστως ενοχλεί το πολιτικό του κήρυγμα αλλά τουλάχιστον αυτό έχει περισσότερη φαντασία από το ξύλινο κήρυγμα στο οποίο επιδίδονται καθημερινά και ανενδοίαστα οι δημοσιογράφοι της διαπλοκής.. Αντί λοιπόν να κατέβει η Πετρούλα απ τα τρακτέρ (ας μείνει εφόσον υπάρχει έστω και ένας μόνο άντρας στη χώρα που του λύνει το ..πρόβλημα) να κατέβουν καλύτερα απ τα τραχτέρ του καθωσπρεπισμού και της σοβαροφάνειας και από τις ερπύστριες της χοντρής μαλακίας τα μέλη του ΕΣΡ.. Είναι και αυτό ένα βήμα στην αντιμετώπιση της γενικής κρίσης που διέρχεται η χώρα..

Ο Χρήστος Λαμπράκης ανήκει σαφώς στην κατηγορία των «νταβατζήδων» αλλά to το μόνο που δεν μπορείς να τον πεις είναι «νταβατζή».. Κι όμως κυβέρνησε ή τουλάχιστον συγκυβέρνησε αυτή τη χώρα χωρίς ουδείς να τον εκλέξει γιαυτό. Ο ρόλος του στα πολιτικά παρασκήνια της χώρας χρονολογείται από το 1957. Έζησε ή και δημιούργησε τα δραματικά γεγονότα του 65 όπου ο «αγανακτισμένος» λαός έκαψε την εφημερίδα του μπροστά στα γραφεία της.. Παρέμβαινε στη διακυβέρνηση της χώρας πιεστικά και πατερναλιστικά και όταν κάτι πίστευε πως ήταν σωστό δεν άφηνε και πολλά περιθώρια στους εκλεγμένους πολιτικούς για συζητήσεις.. Ο ίδιος διηγείται ότι όταν κάποιος πρωθυπουργός του είπε απηυδισμένος «Χρήστο αμάν πια. Θέλεις να κάτσεις εδώ που κάθομαι για ένα χρόνο να δούμε τι θα κάνεις»; Του απάντησε με χιούμορ και σνομπισμό. «Μα τι λες …. μου, να ανταλλάξω εγώ την ισόβια θέση τη δική μου με τη δική σου»;

Ευγενής και λιτός, φερόταν πάντοτε με μια υπερβολική απλότητα που δεν πρόδιδε τη δύναμη και το στάτους του στην ελληνική κοινωνία, ενώ κρύβονταν απ τη δημοσιότητα διαφέροντας κατά πολύ από τη συμπεριφορά των σύγχρονων «πετυχημένων». Περπατούσε από το σπίτι του στο Κολωνάκι έως τη Χρήστου Λαδά μόνος του, χωρίς φρουρά, ενώ είχε και μια παλιά τογιότα που τα παράθυρά της λειτουργούσαν χειροκίνητα. Ουδείς από τους εργαζόμενους στο «συγκρότημα» μπορεί να ξεχάσει την εντυπωσιακή επιμονή του να μπαίνει τελευταίος στα ασανσέρ, πίσω από οποιονδήποτε περίμενε μαζί του. Η μεγάλη του αγάπη ήταν η τέχνη και ειδικότερα η μουσική και η όπερα. Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και πολλοί δημοσιογράφοι που γράφουν παρτιτούρες για όπερα, που ασχολούνται με τον αγροτοτουρισμό, που δημιουργούν εκ του μηδενός το Μέγαρο της μουσικής και διαμορφώνουν την πολιτιστική ζωή της χώρας..

Ευπατρίδης των παρασκηνίων και μαέστρος της διαπλοκής. Εξέθρεψε και αυτός στο συγκρότημα του μια γενιά διαπλεκομένων δημοσιογράφων, κυρίως κωλόπαιδων και αγράμματων καιροσκόπων που σήμερα μεταδίδουν την κακοήθεια τους από τα τηλεοπτικά παράθυρα χωρίς φυσικά να πάρουν ούτε μια σταγόνα από το ήθος του, την ποιότητα του, το πάθος του για την τέχνη, την αγάπη και ευθύνη που ένιωθε για τον τόπο του..

Σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης η δημοκρατία της δεν είναι κατειλημμένη από τα μεγάλα μίντια σε τέτοιο βάθος και έκταση. Ίσως γιατί σε καμία άλλη χώρα οι εκλεγμένοι πολιτικοί της δεν είναι τόσο αδύναμοι, δειλοί και τιποτένιοι.. Ίσως γιατί τα μίντια στη χώρα μας, ενώ καλούνται να ελέγχουν την εξουσία, έχουν τα ίδια αναδειχτεί στην πλέον ανεξέλεγκτη και ασύδοτη εξουσία.. Και ας υπάρχουν μερικά διαπλεκόμενα κωλόπαιδα της σύγχρονης δημοσιογραφίας που δηλώνουν θρασύτατα ότι τα μίντια δεν επηρεάζουν.. Εάν δεν κυβερνούν ή δεν συγκυβερνούν τα μίντια, εάν αυτά δεν καθορίζουν την ημερήσια ατζέντα της πολιτικής και των εκάστοτε σημαντικών της ζωής μας, τότε ποτέ δεν κυβέρνησε ή δεν συγκυβέρνησε τούτη τη χώρα και ο Χρήστος Λαμπράκης..

Τουλάχιστον αυτός δεν ήταν ένας απλός «βασιλιάς» του τύπου αλλά ένας «φωτισμένος» ολιγάρχης.. Με τον θάνατό του έκλεισε η εποχή των πριγκίπων και ευπατρίδηδων των παρασκηνίων και περνάμε στην εποχή των μεγαλοεργολάβων και των λαμογιών, των εφοπλιστών, των εμπόρων όπλων και των μεγαλομπακάληδων.. Και μόνο και μόνο το γεγονός ότι φτάσαμε στο σημείο να προτιμούμε αναγκαστικά έναν ευπατρίδη «νταβατζή» παρά έναν μαφιόζο «νταβατζή» αποκαλύπτει την κατάντια της σύγχρονης «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας» μας..

ΣΗΜ: Η πληροφορία για την στιχομυθία μεταξύ του Λαμπράκη και του πρωθυπουργού είναι από τον Αλέξη Παπαχελά, Καθημερινή, 22/12/09

Βαθιά ανακουφισμένος εμφανίστηκε ο σκιώδης εκπρόσωπος της κυβέρνησης στο mega Μανώλης Καψής ο οποίος, προσποιούμενος τον δημοσιογράφο, έδωσε συγχαρητήρια στην αστυνομία για τη δράση της και επισήμανε σε όλους τους τόνους ότι όλα ήταν καλύτερα από πέρσι.. Ήδη ο υπουργός προστασίας κος Χρυσοχοίδης, που θέλει να γίνει και δήμαρχος των Αθηναίων, είχε δώσει την απαραίτητη γραμμή στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ: Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να διαλυθεί το κράτος. Δεν θα ανεχθούμε επανάληψη σκηνικού τρόμου στις πόλεις. Δεν θα παραδώσουμε την Αθήνα σε βανδαλισμούς. Δεν θα επιτρέψουμε εκμετάλλευση της μνήμης του αδικοχαμένου Αλέξη. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε όλα αυτά που επιτρέπαμε πέρσι.. Ούτε και θα βγούμε να καταγγείλουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους διεθνείς οργανισμούς το πόσο ανίκανη είναι η κυβέρνηση και πόσο αδύναμο είναι το ελληνικό κράτος όπως ακριβώς κάναμε πέρσι..

Γιατί άλλο πέρσι και άλλο φέτος.. Πέρσι η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία μιλούσε για «εξέγερση» της νεολαίας και του λαού. Μόνο ο Πρετεντέρης δεν είχε πάρει το σφυρί και το δρεπάνι για να κατέβει στους δρόμους.. Φέτος μιλούν για βανδαλισμούς αντεξουσιαστών που υποκινούνται από διεθνή κέντρα. Πέρσι υπήρχε αστυνομοκρατία με την αστυνομία να ..παρακολουθεί απ τη γωνία έχοντας σαφείς πολιτικές εντολές μη επέμβασης. Φέτος το κράτος είναι σοσιαλιστικό με την αστυνομία να κάνει εκατοντάδες προσαγωγές και συλλήψεις σε όλη τη χώρα. Θεσσαλονίκη, Κόρινθος, Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Γιάννινα, Ρόδος, Ξάνθη. Πέρσι ο μπάτσος δολοφόνησε με ένα πιστόλι τον μικρό Αλέξη. Φέτος οι μπάτσοι παίρνουν φόρα και πέφτουν με τις μηχανές τους πάνω στους διαδηλωτές προμελετημένα και αδίστακτα λες και δεν δολοφονούν οι μηχανές αλλά μόνο τα πιστόλια.. «Ήταν μία αναίτια δολοφονική επίθεση. Οι μηχανές της Αστυνομίας έπεφταν με μεγάλη ταχύτητα πάνω στους διαδηλωτές». Έτσι περιγράφουν αυτόπτες μάρτυρες τη στιγμή που η 55χρονη Αγγελική Κουτσουμπού παρασύρθηκε και χτυπήθηκε σοβαρά από μοτοσικλέτα της Αστυνομίας. Πέρσι η διαπλεκόμενη δημοσιογραφία θα ζητούσε επιμόνως την παραίτηση του υπουργού και του πρωθυπουργού ως απολύτως υπεύθυνους που αμόλυσαν τους μπάτσους απ τα λουριά τους.. Φέτος τους δίνει συγχαρητήρια. Πέρσι η αστυνομία λέγονταν αστυνομία. Φέτος λέγεται προστασία του πολίτη. Πέρσι κυριαρχούσε ο τρόμος ο οποίος προβάλλονταν με αλλεπάλληλες ζωντανές συνδέσεις και καταιγιστικά έκτακτα δελτία που κάλυπταν αδιάκοπα τα εκτεταμένα επεισόδια. Φέτος κυριαρχεί η εκτεταμένη σιωπή για τα επεισόδια. Πέρσι κυριαρχούσε η «βαρβαρότητα». Φέτος ο «σοσιαλισμός».. Τι τα θες φίλε μου Αλέξη.. Και σένα μια επέτειο σε κατάντησαν..

Έχουν πια ξεπεράσει κάθε όριο αυτοί οι αλήτες που προσποιούνται τους δημοσιογράφους και πλουτίζουν αδίστακτα πουλώντας χυδαιότητα, εκβιασμούς, νταβατζιλίκι, ανθρώπινη ψυχοπαθολογία, πόνο και δυστυχία, δηλαδή όλα αυτά που ονομάζουμε «αποκαλυπτική δημοσιογραφία». Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρωτοπορία αυτής της θεσμοθετημένης αλητείας βρίσκεται επί σειρά ετών ο διαβόητος Τριανταφυλλόπουλος. Αυτή τη φορά θέλοντας πάση θυσία να μετρήσει αναγνωσιμότητα για το καινούργιο του κωλόχαρτο που ονομάζει εφημερίδα, δημοσίευσε ένα εμετικό στην κυριολεξία κείμενο εναντίον της Ντόρας η οποία ζήτησε την παρέμβαση της ΕΣΗΕΑ και προσέφυγε στη δικαιοσύνη.. (δεν έχει σημασία αν το θύμα αυτή τη φορά λέγεται Ντόρα ή όπως αλλιώς λέγεται..) Ένας άλλος συνοδοιπόρος του, ο επίσης διαβόητος Τράγκας, βγήκε στο ραδιόφωνο για να «αποκαλύψει» τις ανθρώπινες διαφορετικότητες και ιδιαιτερότητες ψάχνοντας να βρει πόσους «πήρε» χθες βράδυ στο κρεβάτι ο δήμαρχος Κακλαμάνης.. Ο τύπος αυτός κάθε πρωί δίνει ένα απερίγραπτο σώου που στην καλύτερη περίπτωση κυμαίνεται μεταξύ ενός πομπώδους μπρουταλισμού και μιας επικής γελοιότητας..

Ο πρώτος, ο Μάκης, ανήκει στην κατηγορία των άρρωστων που είναι  ικανοί να αποκαλύψουν ακόμα και dvd με την ίδια τους τη μάνα με αντάλλαγμα τη δημοσιότητα.. Είναι απίστευτα πολλοί αυτοί οι άρρωστοι αλλά ο διαβόητος Μάκης ίσως είναι ο μοναδικός που έχει πλέον περάσει στην ιστορία ως το πιο αδίστακτο άτομο της ελληνικής τηλοψίας που δεν του έχει απομείνει ούτε ένας φίλος και συγγενής επειδή πουλάει τους πάντες και τα πάντα χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό προκειμένου να ικανοποιήσει το αρρωστημένο πάθος του να πρωταγωνιστεί διαρκώς στη δημόσια σκηνή του τόπου.. Ένα πορτραίτο αυτού του ατόμου καμωμένο με μία ..φιλοσοφική προσέγγιση μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Ο δεύτερος ανήκει σε μια «δημοσιογραφική» σχολή που κρατάει τη σκούφια της από πολύ παλιά, πριν ακόμα η τηλεόραση κατακτήσει τη ζωή μας και η οποία χρησιμοποιεί την εξής κλασική και άκρως αποτελεσματική μέθοδο. Απειλώ, απειλώ και αποκαλύπτω μέχρι να τα «πιάσω» με τον άλφα ή βήτα τρόπο.. Αυτή η αποκαλυπτική «δημοσιογραφία» ποτέ δεν πεθαίνει και φυσικά ευδοκιμεί ιδιαιτέρως και στις μέρες μας. Τα θύματα της είναι ακόμα και ολόκληρες κυβερνήσεις και οργανισμοί οι οποίοι συνήθως αποζημιώνουν τον «αποκαλυπτή» τους με τον νομιμότατο τρόπο των διαφημιστικών καταχωρήσεων. Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που φανερώνει το βαθύτερο νόημα των «πολιτικών» σχολίων του κου Τράγκα ΕΔΩ.

Το κορυφαίο λοιπόν ζήτημα με τη δημοσιογραφία είναι πως, ενώ υποτίθεται ότι ελέγχει την εξουσία, έχει γίνει η πλέον ανεξέλεγκτη και ασύδοτη εξουσία! Οι άλλες εξουσίες κάπως ελέγχονται τέλος πάντων.. Οι πολιτικοί εκλέγονται, οι δικαστές δίνουν κάποιο λόγο και κρίνουν στη βάση συγκεκριμένων νόμων που κάποιοι άλλοι ψήφισαν.. Αντιθέτως οι δημοσιογράφοι, παρότι ουδείς τους εξέλεξε, υποκαθιστούν προκλητικά τους πολιτικούς, τους εισαγγελείς, τους προέδρους, τους γιατρούς και κάθε μικρή και μεγάλη εξουσία.. Υποτίθεται ότι τους ελέγχει το περιβόητο «κοινό» δια μέσου των μετρήσεων, αλλά αυτό είναι μια μπούρδα τεραστίου μεγέθους γιατί ακόμα και τα νήπια γνωρίζουν ότι όχι μόνο δεν είναι αξιόπιστες οι μετρήσεις, αλλά όπως και κάθε νόμιμο δεν είναι και ηθικό έτσι και ό,τι «πουλάει» δεν είναι και καλό..  Από την άλλη κείτεται επί κλίνης η θλιβερή ΕΣΗΕΑ η οποία εν γένει συναινεί σιωπηρώς γιατί έχει καταντήσει όργανο κομματικών και εργοδοτικών συμφερόντων.. Το χειρότερο δε από όλα που θα μπορούσε να συμβεί, θα ήταν να ανατεθεί δια νόμου σε κάποιον μπάτσο, δικαστή και εισαγγελέα να λογοκρίνει και να αποφασίζει για το τι είναι ενημέρωση και τι δεν είναι, τι είναι είδηση και τι δεν είναι, τι είναι σημαντικό και τι δεν είναι.. Δυστυχώς λοιπόν η ενημέρωση, αγαθό της ελευθερίας και της δημοκρατίας τη λέμε εμείς οι ρομαντικοί, βρίσκεται στο έλεος μιας δημοσιογραφικής διαπλοκής και αλητείας που δεν υπόκειται σε κανέναν απολύτως θεό και νόμο..

Έτσι λοιπόν δεν μας απομένει τίποτα άλλο παρά, αν θέλουμε να αντιδράσουμε, να στερήσουμε από όλους αυτούς τη μοναδική τους νομιμοποίηση. Να φτύσουμε δηλαδή με τις πιο χοντρές ροχάλες μας τους αναγνώστες, τηλεθεατές και ακροατές τους, να φτύσουμε τους θαυμαστές και οπαδούς αυτής της αλητείας.. Δίπλα μας είναι.. Να τους σιχαθούμε βαθιά, φανερά και επιδεικτικά. Να τους διαγράψουμε από φίλους, γνωστούς και παρέες, να τους βυθίσουμε αλύπητα στην κοινωνική απαξία και απομόνωση.. Για κάθε έναν από αυτούς που θα απομονώνουμε θα κερδίζει η ενημέρωση και η δημοκρατία. Αρκετά! Δεν ποιούν ήθος και πολιτική μόνο οι δημοσιογράφοι αλλά και αυτοί που τους διαβάζουν.. Και στο κάτω κάτω η δουλειά των κώλων είναι να αφοδεύουν.. Αυτούς που τους θαυμάζουν σιχαινόμαστε περισσότερο..

Mεταξύ των λεγόμενων σταρ της τηλεδημοσιογραφίας ο Αυτιάς δεν είναι ο χειρότερος.. Είναι απλώς ένας αποθρασυμένος καραγκιοζάκος. Υπάρχουν και οι λεγόμενοι «σοβαροί» της διαπλεκομένης δημοσιογραφίας που όντως διεκπεραιώνουν άψογα τις δουλειές των αφεντικών τους. Δεν ανεβοκατεβάζουν απλώς κυβερνήσεις αλλά επαίρονται κιόλας ότι χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαν τέτοια εκπληκτικά ποσοστά στις εκλογικές αναμετρήσεις.. Κάποιοι δε, που η καριέρα τους άρχισε τότε που υποστήριζαν στα τηλεπαράθυρα τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας και κορυφώθηκε με τους πρωινούς «καφέδες» στου Μαξίμου, έφτασαν στο σημείο να δηλώνουν δημοσίως και χωρίς ίχνος ντροπής ότι τα μίντια ..δεν επηρεάζουν την κοινή γνώμη..(!)

Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί.. Η ελληνική τηλεοπτική δημοσιογραφία είναι πραγματικά η χειρότερη της Ευρώπης γιατί και σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης το κράτος δεν είναι τόσο διαλυμένο και διεφθαρμένο, οι θεσμοί δεν είναι τόσο αποσαρθρωμένοι, οι πολιτικοί και η πολιτική τόσο αναξιόπιστη.. Έτσι, αυτού του είδους η δημοσιογραφία, χρησιμοποιώντας ένα πανίσχυρο μέσον που διαμορφώνει συνειδήσεις, ορίζει την ημερήσια διάταξη της επικαιρότητας, υποκαθιστά θεσμούς, υπηρεσίες και δημόσιους λειτουργούς, καλλιεργεί ήθη και εδραιώνει αξίες.. Και ο τελευταίος ρεπορτάκος, που ούτε καν γνωρίζει τη μητρική του γλώσσα, μιλά ως αστυνομικός, ως δικαστής, εκπαιδευτικός, πυροσβέστης, γιατρός και οτιδήποτε άλλο αναλόγως το προς πώλησιν θέμα.. Οι δε μεγάλοι και διαπλεκόμενοι τηλεαστέρες έχουν πλέον ξεπεράσει κάθε πρόσχημα και υποκαθιστούν εμφανώς και πλήρως την πολιτική και τους πολιτικούς κάνοντας οι ίδιοι αντιπολίτευση ή συμπολίτευση αναλόγως το κόμμα και το αφεντικό που στηρίζει καλύτερα την καριέρα τους..

Ο φουκαριάρης ο Αυτιάς λοιπόν δεν είναι ο χειρότερος. Απλώς εκφράζει στην κοινωνία της αγοράς την έννοια της ανταγωνιστικότητας στην πιο γελοία εκδοχή της.. Είναι η γλίτσα και τα σάλια μιας εμπορικής τηλεόρασης που θεωρεί φυσικό και θεμιτό να πουλάει θέαμα αντί για ενημέρωση και σώου αντί για είδηση.. Που θεωρεί ότι η τηλεθέαση νομιμοποιεί τα ξερατά της.. Που ξεκινάει με τα λεγόμενα «πρωϊνάδικα», περνάει στα «μεσημβρινάδικα» και καταλήγει στα «βραδυνάδικα» ξεζουμίζοντας στην κυριολεξία οτιδήποτε μπορεί να πουληθεί.. Ανθρώπους και πράγματα..

Η συγκεκριμένη περίπτωση στην οποία πρωταγωνιστεί ο εν λόγω φαιδρός σόουμαν αποκαλύφθηκε από το «ράδιο αρβύλα» και είναι πραγματικά ανεκδιήγητη.. Αφιερώνω το βίντεο στην διοίκηση της ΕΣΗΕΑ η οποία φυσικά, περισσότερο απ όλα, ενδιαφέρεται για τις δικές της διαπλοκές: Ακόμα δεν κατάφεραν να συγκροτηθούν σε σώμα οι προστάτες της δημοσιογραφίας μας..

Αρέσει σε %d bloggers: